«Έδωσε τα πάντα για την ζωή ήθελε πολύ να ζήσει το κάθε λεπτό και αυτό είναι το νόημα», έγραψε η μητέρα του σε ανάρτηση στο Facebook.
Η μητέρα του αποχαιρέτησε συγκινημένη τον γιο της μέσω ανάρτησης, ευχαριστώντας όσους στάθηκαν στο πλευρό τους.
Βαθιά θλίψη έχει προκαλέσει ο θάνατος του μικρού Γιαννάκη, που πάλευε με τον καρκίνο τα τελευταία έξι χρόνια. Η είδηση έγινε γνωστή μέσα από ανάρτηση της μητέρας του, Νικόλ, η οποία αποχαιρέτησε τον γιο της με συγκινητικά λόγια.
Ο μικρός Γιαννάκης είχε δώσει μια γενναία μάχη, συγκινώντας και ευαισθητοποιώντας χιλιάδες ανθρώπους που στήριξαν την οικογένειά του σε αυτή τη δύσκολη διαδρομή. Παρά τον πόνο και τις δοκιμασίες, δεν έχασε ποτέ το χαμόγελό του και την αγάπη του για τη ζωή.
Δείτε την ανάρτηση:
Σύμφωνα με το cyclades24.gr, ο μικρός Γιάννης διαγνώστηκε το 2020 με επιθετικό καρκίνο στα οστά (οστεοσάρκωμα) και από τότε βρέθηκε αντιμέτωπος με συνεχείς θεραπείες και επώδυνες διαδικασίες. Η δύναμη και η αισιοδοξία του συγκίνησαν όσους γνώρισαν την ιστορία του.
Νοσηλεύτηκε σε ογκολογική μονάδα στην Αθήνα, υποβλήθηκε σε πολλαπλά χειρουργεία και χημειοθεραπείες, ενώ χρειάστηκε να προχωρήσει και σε ακρωτηριασμό του δεξιού του ποδιού. Παρ’ όλα αυτά, συνέχισε να δείχνει αξιοθαύμαστη ψυχραιμία και θέληση για ζωή.
Όταν η ασθένεια επανεμφανίστηκε, η οικογένεια αναζήτησε θεραπευτική ελπίδα στην Πανεπιστημιακή Αντικαρκινική Κλινική MD Anderson στο Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών. Από εκεί ο μικρός Γιαννάκης επέστρεψε πιο δυνατός, αποφασισμένος να συνεχίσει τον αγώνα του με χαμόγελο.
Το συγκινητικό «αντίο» της μητέρας του
«Ο Γιάννης μας έφυγε … ένας άγγελος, ένα παιδί που πάλεψε με νύχια και με δόντια για να κρατηθεί στη ζωή… Έδωσε τα πάντα για τη ζωή, ήθελε πολύ να ζήσει το κάθε λεπτό και αυτό είναι το νόημα.
Έφυγε χορτάτος, ήρεμος και χαμογελαστός, χωρίς πια να πονάει … θα τον θυμάμαι πάντα και πάντα θα τον κουβαλάω μέσα μου. Γιατί είναι ο πιο δυνατός άνθρωπος που έχω γνωρίσει».
Δείτε την ανάρτηση:
Τι είναι το οστεοσάρκωμα
Το οστεοσάρκωμα είναι ένας κακοήθης όγκος των οστών, δηλαδή μια μορφή καρκίνου που ξεκινά από τα κύτταρα που παράγουν οστικό ιστό. Εμφανίζεται συχνότερα σε παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες, συνήθως στα μακριά οστά των χεριών και των ποδιών, ιδιαίτερα γύρω από το γόνατο ή τον ώμο. Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα είναι ο πόνος στο οστό, το πρήξιμο στην περιοχή και, σε ορισμένες περιπτώσεις, δυσκολία στην κίνηση.
Η διάγνωση γίνεται με απεικονιστικές εξετάσεις, όπως ακτινογραφίες και μαγνητική τομογραφία, καθώς και με βιοψία. Η θεραπεία περιλαμβάνει συνήθως συνδυασμό χημειοθεραπείας και χειρουργικής επέμβασης για την αφαίρεση του όγκου. Η πρόγνωση εξαρτάται από παράγοντες όπως το μέγεθος και η εξάπλωση του όγκου, αλλά οι σύγχρονες θεραπείες έχουν βελτιώσει σημαντικά τα ποσοστά επιβίωσης.
Βαρύ πένθος και απέραντη θλίψη έχει προκαλέσει σε ολόκληρη τη χώρα η είδηση του θανάτου του μικρού Γιάννη από τη Σύρο, του «μαχητή της ζωής» που συγκλόνισε και ευαισθητοποίησε χιλιάδες ανθρώπους τα τελευταία χρόνια. Το γενναίο παλικάρι έχασε τη μάχη με τον καρκίνο σε ηλικία μόλις 12 ετών, έχοντας παλέψει παλικαρίσια και με πρωτοφανές σθένος για έξι ολόκληρα χρόνια.
Ο μικρός Γιαννάκης με την μητέρα του
Τη σπαρακτική είδηση έκανε γνωστή η μητέρα του, Νικόλ, μέσα από μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που ραγίζει και τις πιο σκληρές καρδιές, αποχαιρετώντας τον επίγειο άγγελό της που δεν λύγισε ποτέ, παρά τις ασταμάτητες και επίπονες δοκιμασίες.
Ο Γιάννης βρέθηκε αντιμέτωπος με τον σκληρότερο εχθρό από πολύ μικρή ηλικία. Το 2020 διαγνώστηκε με μια εξαιρετικά επιθετική μορφή καρκίνου στα οστά (οστεοσάρκωμα). Από εκείνη τη στιγμή, η ζωή του μετατράπηκε σε έναν καθημερινό, μαραθώνιο αγώνα επιβίωσης, όπως αναφέρει το cyclades24.gr.
Νοσηλεύτηκε για μεγάλα διαστήματα σε ογκολογική μονάδα της Αθήνας, υποβλήθηκε σε πολλαπλές, εξαντλητικές χειρουργικές επεμβάσεις και βαριές χημειοθεραπείες. Στην πορεία αυτή, χρειάστηκε να υποστεί ακόμη και τον ακρωτηριασμό του δεξιού του ποδιού. Παρά το βαρύ αυτό πλήγμα, ο μικρός ήρωας δεν έχασε ποτέ το φωτεινό του χαμόγελο, τη δίψα του για ζωή και το πείσμα του.
Όταν η ασθένεια επανεμφανίστηκε, η οικογένειά του δεν κατέθεσε τα όπλα. Με τη στήριξη χιλιάδων πολιτών, ταξίδεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην εξειδικευμένη Πανεπιστημιακή Αντικαρκινική Κλινική MDAnderson στο Τέξας, αναζητώντας μια νέα θεραπευτική ελπίδα. Από εκεί επέστρεψε ακόμη πιο δυνατός, έτοιμος να ρουφήξει κάθε δευτερόλεπτο της καθημερινότητας.
Έφυγε «χορτάτος» και ευτυχισμένος – Η φωτογραφία με το τρόπαιο της Euroleague
Ο Γιάννης ήταν ένας πιστός και παθιασμένος οπαδός του Ολυμπιακού. Μόλις πριν από λίγες ημέρες, έζησε μια από τις πιο ευτυχισμένες στιγμές της ζωής του, πανηγυρίζοντας με την ψυχή του την ιστορική κατάκτηση της Euroleague από την αγαπημένη του ομάδα.
Μάλιστα, είχε την τεράστια χαρά να βρεθεί δίπλα στο βαρύτιμο ευρωπαϊκό τρόπαιο και να φωτογραφηθεί μαζί του, κρατώντας το περήφανα στην αγκαλιά του. Αυτή η εικόνα της απόλυτης ευτυχίας και της εκπλήρωσης ενός μεγάλου ονείρου είναι που θα μείνει για πάντα χαραγμένη στη μνήμη όλων.
«Έφυγε ήρεμος και χαμογελαστός»: Το συγκλονιστικό μήνυμα της μητέρας του
Τα λόγια της μητέρας του, που στάθηκε σαν βράχος στο πλευρό του όλα αυτά τα χρόνια, αποτυπώνουν το μεγαλείο της ψυχής του μικρού Γιάννη:
«Ο Γιάννης μας έφυγε… ένας άγγελος, ένα παιδί που πάλεψε με νύχια και με δόντια για να κρατηθεί στη ζωή.. Έδωσε τα πάντα για τη ζωή, ήθελε πολύ να ζήσει το κάθε λεπτό και αυτό είναι το νόημα.
Έφυγε χορτάτος, ήρεμος και χαμογελαστός χωρίς πια να πονάει… θα τον θυμάμαι πάντα και πάντα θα τον κουβαλάω μέσα μου. Γιατί είναι ο πιο δυνατός άνθρωπος που έχω γνωρίσει».
Ο μικρός Γιάννης δεν πονάει πια. Πέταξε για τη γειτονιά των αγγέλων, αφήνοντας πίσω του ένα σπουδαίο μάθημα ζωής και αξιοπρέπειας για όλους μας. Καλό ταξίδι, μικρέ ήρωα.
Η ΑΕΚ πενθεί την απώλεια του μικρού της φιλάθλου Ανδρέα, ο οποίος πάλευε για να κρατηθεί στη ζωή στο νοσοκομείο Παίδων όπου και νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα.
Ο μικρός Ανδρέας ήταν ένας από τους πρώτους τους οποίους επισκέφτηκε ο Μανόλο Χιμένεθ μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος λέγοντας στο μικρό αγόρι «όλη η ομάδα, όλη η ΑΕΚ είναι μαζί σου, διότι είσαι πρότυπο για όλους μας».
Ο πρώην προπονητής τη ΑΕΚ είχε αφιερώσει όλες τις νίκες στα ντέρμπιτου πρωταθλήματος στον Ανδρέα.
Ειδικά μετά το ματς με τον Ολυμπιακό τον είχε βάλει στα αποδυτήρια λέγοντας στους ποδοσφαιριστές της Ένωσης ότι ο μαχητής ο μεγάλος είναι αυτός με τους παίχτες να απαντούν για τον μικρό τους φίλο «Ανδρέα γερά, πρωτάθλημα ξανά».
Ο Μίκης Θεοδωράκης ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες μουσικοσυνθέτες έφυγε σήμερα από την ζωή σε ηλικία 96 ετών. Γεννήθηκε το 1925 στις 29 Ιουλίου στη Χίο. Η Ελλάδα θρηνεί τον συνθέτη της Ρωμιοσύνης, τον άνθρωπο που σήκωσε με την μουσική του την χώρα μας λίγο ψηλότερα.
«Ο Μίκης Θεοδωράκης έφυγε σήμερα Πέμπτη 2 Σεπτεμβρίου 2021 και ώρα 08.35′ από καρδιοαναπνευστική ανακοπή», έγραψε η οικογένειά του στο mikistheodorakis.gr.
Τα παιδικά του χρόνια ο Μίκης Θεοδωράκης τα πέρασε σε διάφορες πόλεις της ελληνικής επαρχίας όπως στη Μυτιλήνη, Γιάννενα, Κεφαλονιά, Πύργο Ηλείας, Πάτρα και κυρίως στην Τρίπολη Αρκαδίας, λόγω των συχνών μεταθέσεων του δημοσίου υπαλλήλου πατέρα του.
Από τότε φάνηκε καθαρά, ότι η ζωή του θα μοιραζόταν ανάμεσα στη μουσική και σε αγώνες για ανθρωπιστικές αξίες.
Στην Τρίπολη, σε ηλικία μόλις 17 ετών, δίνει την πρώτη του συναυλία παρουσιάζοντας το έργο του Κασσιανή και παίρνει μέρος στην αντίσταση κατά των κατακτητών. Στη μεγάλη διαδήλωση της 25ης Μαρτίου 1943 συλλαμβάνεται για πρώτη φορά από τους Ιταλούς και βασανίζεται. Διαφεύγει στην Αθήνα, όπου οργανώνεται στο ΕΑΜ και αγωνίζεται κατά των Γερμανών κατακτητών. Συγχρόνως σπουδάζει στο Ωδείο Αθηνών με καθηγητή τον Φιλοκτήτη Οικονομίδη.
Ο Μίκης Θεοδωράκης ασχολήθηκε και με την πολιτική. Υπήρξε πρώην υπουργός, 4 φορές βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου και ακτιβιστής τιμημένος με το Βραβείο Ειρήνης Λένιν (1983).
Έχει ασχοληθεί με όλα τα είδη της μουσικής, ενώ έχει συνθέσει τον ίσως πιο αναγνωρίσιμο ελληνικό ρυθμό διεθνώς, το συρτάκι “Ζορμπάς” (1964), βασισμένο σε παραδοσιακή κρητική μουσική.
Συνθέσεις του έχουν ερμηνευτεί από καλλιτέχνες παγκοσμίου φήμης, όπως οι Beatles, η Shirley Bassey και η Edith Piaf, ενώ έχει γράψει μουσική για γνωστές ταινίες όπως: Φαίδρα (1962), Αλέξης Ζορμπάς (1964), Ζ (1969) και Σέρπικο (1973).
Ο Μίκης όμως υπήρξε και σπουδαίος συνθέτης της κλασικής μουσικής γράφοντας συμφωνίες, ορατόρια, μπαλέτα, όπερες και μουσική δωματίου.
Ωστόσο, το πιο σημαντικό του έργο θεωρείται η μελοποιημένη ποίηση, δηλαδή η σύνθεση λαϊκής μουσικής, χρησιμοποιώντας ως στίχους ποιήματα βραβευμένων ποιητών ελληνικής και ξένης καταγωγής, όπως οι Γιώργος Σεφέρης (Νόμπελ 1963), Πάμπλο Νερούδα (Νόμπελ 1971), Οδυσσέας Ελύτης (Νόμπελ 1979).
Χάρη στην μελοποιημένη ποίηση του Μίκη Θεοδωράκη, η Ελλάδα αποτελεί ίσως τη μοναδική χώρα στον κόσμο, στην οποία μεγάλο ποσοστό ανθρώπων συνήθιζε να ακούει μελοποιημένη βραβευμένη ποίηση, κατά τη διάρκεια των καθημερινών δραστηριοτήτων τους.
Η ζωή του μεγάλου συνθέτη
Μετά την απελευθέρωση ξεσπά ο Εμφύλιος. Ο Μίκης Θεοδωράκης λόγω των προοδευτικών του ιδεών καταδιώκεται από τις αστυνομικές αρχές. Για ένα διάστημα ζει παράνομος στην Αθήνα. Τελικά συλλαμβάνεται και στέλνεται εξορία στην αρχή στην Ικαρία και στη συνέχεια στο επονομαζόμενο στρατόπεδο θανάτου, τη Μακρόνησο.
Το 1954 πηγαίνει με υποτροφία στο Παρίσι, όπου εγγράφεται στο Conservatoire και σπουδάζει για σύντομο χρονικό διάστημα μουσική ανάλυση με τον Ολιβιέ Μεσιάν καθώς επίσης και διεύθυνση ορχήστρας με τον Eugène Bigot.
Η περίοδος 1954-1960 είναι μια εποχή έντονης δραστηριότητας για τον Θεοδωράκη στο χώρο της Ευρωπαϊκής μουσικής. Συνθέτει μουσική για το μπαλέτο της Ludmila Tcherina, το Κόβεντ Γκάρντεν, το Μπαλέτο της Στουτγκάρδης και επίσης για τον κινηματογράφο. Το 1957 του απονέμεται το πρώτο βραβείο του Φεστιβάλ της Μόσχας από τον Σοστακόβιτς για το έργο του Suite No 1 για πιάνο και ορχήστρα. Συγχρόνως συνθέτει πολλά έργα συμφωνικής μουσικής και μουσικής δωματίου.
Το 1960 επιστρέφει στην Ελλάδα.Έχει ήδη μελοποιήσει τον Επιτάφιο του Γιάννη Ρίτσου, που σηματοδοτεί την στροφή του προς το λαϊκό τραγούδι. Συνθέτει δεκάδες κύκλους τραγουδιών που βρίσκουν βαθύτατη απήχηση μέσα στον ελληνικό λαό.
Ιδρύει την Μικρή Συμφωνική Ορχήστρα Αθηνών και δίνει πολλές συναυλίες σ’ όλη την Ελλάδα προσπαθώντας να εξοικειώσει τον κόσμο με τα αριστουργήματα της συμφωνικής μουσικής. Το 1964 αποκτά διεθνή αναγνώριση με τη σύνθεση της μουσικής για την ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη, Αλέξης Ζορμπάς (Zorba the Greek).
Το 1963 μετά τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη ιδρύεται η «Νεολαία Λαμπράκη», της οποίας εκλέγεται Πρόεδρος. Την ίδια εποχή εκλέγεται βουλευτής της ΕΔΑ.
Την 21η Απριλίου του 1967 περνά στην παρανομία και απευθύνει την πρώτη έκκληση για αντίσταση κατά της Δικτατορίας στις 23 Απριλίου. Τον Μάιο του 1967 ιδρύει μαζί με άλλους την πρώτη αντιστασιακή οργάνωση κατά της Δικτατορίας, το ΠΑΜ και εκλέγεται πρόεδρός του.
Συλλαμβάνεται τον Αύγουστο του 1967. Ακολουθεί η φυλάκισή του στην οδό Μπουμπουλίνας, η απομόνωση, οι φυλακές Αβέρωφ, η μεγάλη απεργία πείνας, το νοσοκομείο, η αποφυλάκιση και ο κατ’ οίκον περιορισμός, η εκτόπιση με την οικογένειά του στη Ζάτουνα Αρκαδίας, και τέλος το στρατόπεδο Ωρωπού. Όλο αυτό το διάστημα συνθέτει συνεχώς. Πολλά από τα καινούργια έργα του κατορθώνει με διάφορους τρόπους να τα στέλνει στο εξωτερικό, όπου τραγουδιούνται από τη Μαρία Φαραντούρη και τη Μελίνα Μερκούρη.
Στον Ωρωπό η κατάσταση της υγείας του επιδεινώνεται επικίνδυνα. Στο εξωτερικό ξεσηκώνεται θύελλα διαμαρτυριών. Προσωπικότητες, όπως οι Ντμίτρι Σοστακόβιτς, Άρθουρ Μίλερ, Λώρενς Ολίβιε, Υβ Μοντάν και άλλοι, δημιουργούν επιτροπές για την απελευθέρωσή του. Τελικά υπό την πίεση αυτή αποφυλακίζεται και βρίσκεται στο Παρίσι τον Απρίλιο του 1970.
Στο εξωτερικό αφιερώνει όλο το χρόνο του σε περιοδείες σε όλο τον κόσμο με συναυλίες, συναντήσεις με αρχηγούς κρατών και προσωπικότητες, συνεντεύξεις, δηλώσεις για την πτώση της δικτατορίας και την επαναφορά της Δημοκρατίας στην Ελλάδα. Οι συναυλίες του γίνονται βήμα διαμαρτυρίας και διεκδίκησης και για τους άλλους λαούς που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα: Ισπανούς, Πορτογάλους, Ιρανούς, Κούρδους, Τούρκους, Χιλιανούς, Παλαιστίνιους.
Όταν προσπάθησε να φέρει κοντά ισραηλινούς και παλαιστίνιους
Το 1972 επισκέπτεται το Ισραήλ δίνοντας συναυλίες. Συναντάται με τον τότε αντιπρόεδρο της ισραηλινής κυβέρνησης Αλόν, που του ζητά να μεταφέρει μήνυμα στον Γιάσερ Αραφάτ.
Πραγματικά αμέσως μετά συναντάται με τον Αραφάτ, στον οποίο επιδίδει το μήνυμα της ισραηλινής κυβέρνησης και προσπαθεί να τον πείσει να αρχίσει συζητήσεις με την άλλη πλευρά. Από τότε συνέβη πολλές φορές να παίξει τον ρόλο του άτυπου πρεσβευτή μεταξύ των δύο πλευρών.
Είναι χαρακτηριστικό, ότι το 1994 γιορτάστηκε πανηγυρικά στο Όσλο η υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων παρουσία των Πέρες και Αραφάτ με την παρουσίαση του Μαουτχάουζεν με ερμηνεία από τη Μαρία Φαραντούρη -που στο μεταξύ έχει γίνει εθνικό τραγούδι του Ισραήλ- και του Ύμνου για την Παλαιστίνη που έγραψε ο Θεοδωράκης, ως αναγνώριση και της δικής του συμβολής στην υπόθεση της ειρήνης στην περιοχή αυτή.
Το 1974 με την πτώση της Δικτατορίας γυρίζει στην Ελλάδα. Συνθέτει πάντα μουσική. Δίνει πολλές συναυλίες τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό μαζί με τη Μαρία Φαραντούρη. Παράλληλα συμμετέχει στα κοινά είτε ως απλός πολίτης, είτε ως βουλευτής (τις περιόδους 1981-86 και 1989-92) είτε ως υπουργός Επικρατείας (1990-92), θέσεις από τις οποίες τελικά παραιτείται.
Το 1976 ιδρύει το Κίνημα «Πολιτισμός της Ειρήνης» και δίνει διαλέξεις και συναυλίες σ’ όλη την Ελλάδα. Το 1983 του απονέμεται το Βραβείο Λένιν για την Ειρήνη.
Το 1986 γίνεται πραγματικότητα κάτι που από το 1970 ακόμα έχει υποστηρίξει σε συνεντεύξεις του: η δημιουργία επιτροπών ελληνοτουρκικής φιλίας στην Ελλάδα με πρόεδρο τον ίδιο και στην Τουρκία με τη συμμετοχή γνωστών πνευματικών ανθρώπων όπως ο Αζίζ Νεσίν, ο Γιασάρ Κεμάλ και ο Ζυλφύ Λιβανελί. Ο Θεοδωράκης δίνει πολλές συναυλίες στην Τουρκία, που τις παρακολουθούν κυρίως νέοι με συνθήματα υπέρ της φιλίας μεταξύ των δύο λαών. Αργότερα παίζει και πάλι το ρόλο του άτυπου πρεσβευτή ειρήνης, μεταφέροντας μηνύματα των Ελλήνων πρωθυπουργών, του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη προς την τουρκική κυβέρνηση.
Επίσης το 1986 (μετά την καταστροφή στο Τσερνομπίλ) πραγματοποιεί μεγάλη περιοδεία με συναυλίες σ’ όλη την Ευρώπη κατά της ατομικής ενέργειας.
Τα επόμενα χρόνια παρουσιάζονται οι όπερές του Ηλέκτρα (1995) και Αντιγόνη (1999), ενώ παράλληλα αναπτύσσει μεγάλη δραστηριότητα στο εξωτερικό (Ευρώπη, Νότια Αφρική, Αμερική) και παίρνει δυναμικά θέση σε όλα τα σημαντικά γεγονότα της εποχής (ελληνοτουρκική φιλία, σεισμοί, βομβαρδισμοί στην Γιουγκοσλαβία, Υπόθεση Οτσαλάν, πόλεμος στο Αφγανιστάν, πόλεμος στο Ιράκ κ.λπ.). Το 2002 παρουσιάζεται η όπερά του Λυσιστράτη, ένας αληθινός ύμνος στην Ειρήνη.
Ο Μίκης Θεοδωράκης το 1974 κατέβηκε υποψήφιος με το ψηφοδέλτιο της Ενωμένης Αριστεράς, όμως δεν κατάφερε να εκλεγεί. Το 1978 μετά από πρόταση που δέχτηκε αποφάσισε να κατέβει υποψήφιος δήμαρχος Αθηνών, όμως πάλι δεν κατάφερε να εκλεγεί. Το 1981 καταφέρνει να εκλεγεί βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια της Βʹ Πειραιά με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ, το ίδιο επανέλαβε και το 1985. Το 1990 με τη διάσπαση του ΚΚΕ και λόγω της διαφωνίας που είχε με αυτή την κατάσταση, αποφασίζει να εκλεγεί με το ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας και διατελεί υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου και Επικρατείας. Την 1η Δεκεμβρίου 2010 ο Μίκης Θεοδωράκης ανακοίνωσε την ίδρυση Κινήματος Ανεξάρτητων Πολιτών με την ονομασία “Σπίθα”.
Ο Μίκης Θεοδωράκης έγραψε όλα τα είδη της μουσικής: όπερες, συμφωνική μουσική, μουσική δωματίου, ορατόρια, μπαλέτα, χορωδιακή εκκλησιαστική μουσική, μουσική για αρχαίο δράμα, για θέατρο, για κινηματογράφο, έντεχνο λαϊκό τραγούδι, λαϊκά ορατόρια, μετασυμφωνικά έργα.
Τα έργα ενός τεράστιου μουσικού
Κύκλοι τραγουδιών: Τα παιδικά, Επιτάφιος, Επιφάνια, Πολιτεία Α΄, Β΄, Γ΄ και Δ΄, Λιποτάκτες, Μικρές Κυκλάδες, Χρυσοπράσινο Φύλλο, Η Μπαλάντα του Μαουτχάουζεν + Κύκλος Φαραντούρη, Ρωμιοσύνη, Romancero Gitano, Θαλασσινά φεγγάρια, Ο ήλιος και ο χρόνος, Δώδεκα λαϊκά, Νύχτα θανάτου, Αρκαδίες, Τα τραγούδια του Αγώνα, Τα τραγούδια του Ανδρέα, Δεκαοχτώ λιανοτράγουδα της Πικρής Πατρίδας, Μπαλάντες (σε ποίηση Μανώλη Αναγνωστάκη), Στην Ανατολή, Τα λυρικά (σε ποίηση Τάσου Λειβαδίτη), Χαιρετισμοί, Επιβάτης, Ραντάρ, Διόνυσος, Φαίδρα, Καρυωτάκης, Τα πρόσωπα του ήλιου, Μνήμη της πέτρας, Ως αρχαίος άνεμος, Μήπως ζούμε σ’ άλλη χώρα;, Μια θάλασσα γεμάτη μουσική, Η Βεατρίκη στην οδό Μηδέν, Ασίκικο Πουλάκη, Λυρικώτερα, Λυρικώτατα, Σερενάτες, Τα Πικροσάββατα.
Μουσική για θέατρο: Όμορφη πόλη, Το τραγούδι του νεκρού αδελφού, Μαγική πόλη, Ένας όμηρος, Εχθρός Λαός, Προδομένος Λαός, Καποδίστριας, Χριστόφορος Κολόμβος, Περικλής, Αυτό το δέντρο δεν το λέγανε υπομονή, Το θεριό του Ταύρου, Μάκβεθ.
Μουσική για αρχαίο δράμα: Ορέστεια (Αγαμέμνων, Χοηφόροι, Ευμενίδες), Αντιγόνη, Ιππής, Λυσιστράτη, Προμηθεύς Δεσμώτης, Οιδίπους Τύραννος, Εκάβη, Ικέτιδες, Τρωάδες, Φοίνισσες, Αίας.
Μουσική για κινηματογράφο: Συνοικία το όνειρο, Ζορμπάς, Ζ, Σέρπικο, Ιφιγένεια, Ηλέκτρα, Το μπλόκο, Όταν τα ψάρια βγήκαν στη στεριά, Σουτιέσκα (Τίτο), Μπιριμπί, Φαίδρα, Κατάσταση πολιορκίας, Actas de Marusia.
Ορατόρια: Άξιον εστί, Μαργαρίτα, Επιφάνια Αβέρωφ, Κατάσταση πολιορκίας, Πνευματικό εμβατήριο, Requiem, Canto General, Θεία Λειτουργία, Λειτουργία για τα παιδιά που σκοτώνονται στον πόλεμο.
Συμφωνικά έργα και Μουσική Δωματίου: 1η, 2η, 3η 4η, 7η Συμφωνία, Κατά Σαδδουκαίων, Canto Olympico, Τρίο, Σεξτέτο, Το Πανηγύρι της Αση-Γωνιάς, Ελληνική Αποκριά, Κύκλος, Σονατίνα για πιάνο, Σουίτα αρ. 1, 2 και 3, Σονατίνα αρ. 1 και αρ. 2 για βιολί και πιάνο, Οιδίπους Τύραννος, Κοντσέρτο για πιάνο, Ραψωδία για τσέλλο και ορχήστρα, Sinfonietta, Adagio.
Μπαλέτα: Οι Εραστές του Τερουέλ, Αντιγόνη, Ζορμπάς. αξιον εστι.canto general.
Όπερες: Καρυωτάκης (Οι μεταμορφώσεις του Διονύσου), Μήδεια, Ηλέκτρα, Αντιγόνη, Λυσιστράτη.
Έχασε τη μάχη με τον κορονοϊό ο Μητροπολίτης Καστορίας Σεραφείμ, ο οποίος είχε διαγνωστεί θετικός στον ιό στις αρχές Δεκεμβρίου.
Να αναφερθεί ότι ο Σεβασμιώτατος, την Τρίτη 8 Δεκεμβρίου 2020 μεταφέρθηκε στο 424 Γ.Σ.Ν.Ε με συμπτώματα κορονοϊού.
Την Κυριακή πριν τα Χριστούγεννα προκειμένου να τύχει στενότερης παρακολούθησης, οι θεράποντες ιατροί του πρότειναν να εισαχθεί στην ΜΕΘ.
Ποιος ήταν ο Μητροπολίτης Σεραφείμ
Ο μακαριστός Μητροπολίτης Καστορίας κυρός Σεραφείμ (κατά κόσμον Ιωάννης Παπακώστας) γεννήθηκε το 1959 στο Αγναντερό Καρδίτσας.
Φοίτησε στην Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών, στην Ανωτέρα Εκκλησιαστική όπου αποφοίτησε το 1983.
Στη συνέχεια φοίτησε στη Θεολογική Σχολή της Αθήνας και έλαβε το πτυχίο του το 1987.
Χειροτονήθηκε Διάκονος το 1983 και Πρεσβύτερος το 1987. Υπηρέτησε ως Διάκονος, Εφημέριος- Ιεροκήρυκας και Ιερατικός Προϊστάμενος στον Ι. Ναό Αγίου Νικολάου Κάτω Πατησίων.
Υπηρέτησε παράλληλα Διευθυντής Νεότητος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών και υπεύθυνος Πρωτοκόλλου στην Ιερά Σύνοδο και το 1990 ως Γραμματέας στην Ιερά Σύνοδο.Ιεράς Μητροπόλεως Καστοριάς
Χειροτονήθηκε επίσκοπος στις 5 Οκτωβρίου 1996.
Με μέριμνά του αναδείχθηκαν και αγιοκατατάχθηκαν πολλοί τοπικοί άγιοι της Μητροπόλεως Καστοριάς.
Η Μητρόπολη Καστορίας επί αρχιερατείας του οργανώθηκε και αναπτύσσει φιλανθρωπική και πνευματική δράση με πολλές πτυχές όπως λειτουργία Γηροκομείου “Λαζάρου και Αθηνάς Λ. Ρίζου”, Τράπεζα Αίματος, Τράπεζα Αγάπης (τροφίμων), Ταμείο Υποτροφιών, Υπηρεσία Συμπαράστασης Ανέργων, Α.Μ.Ε.Α., Οικογένειας, Ασθενών, Σύνδεσμος Αγάπης Κυριών, συντονιστικό όργανο της φιλανθρωπικής κίνησης των ενοριών της Ιεράς Μητροπόλεως.
Κατέληξε τα ξημερώματα της Κυριακής ο Μητροπολίτης Αιτωλίας κι Ακαρνανίας Κοσμάς, ύστερα από μάχη που έδωσε το τελευταίο διάστημα με τον κορονοϊό.
Ο κ. Κοσμάς νοσηλευόταν στην ΜΕΘ του Ευαγγελισμού και είχε βρεθεί θετικός στην Covid-19 στις 18 Νοεμβρίου. Ο Μητροπολίτης αρνείτο να διακομιστεί σε νοσοκομείο, όμως η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε και διακομίσθηκε στο Νοσοκομείο Αγρινίου, ενώ στις 2 Δεκεμβρίου διακομίσθηκε όντας ήδη διασωληνωμένος στον Ευαγγελισμό όπου και νοσηλευόταν σε πολύ άσχημη κατάσταση μέχρι τα ξημερώματα της 3ης Ιανουαρίου.
Η αδερφή του έφυγε από τη ζωή στις 13 Δεκεμβρίου στο νοσοκομείο Αγρινίου όπου είχε διακομισθεί μια μέρα μετά τον αδελφό της. Ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμάς Παπαχρήστος, γεννήθηκε στη Σκουτεσιάδα Αγρινίου το έτος 1945. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Θεολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και έλαβε το πτυχίο και των δύο.
Χειροτονήθηκε Διάκονος και Πρεσβύτερος από τον Μακαριστό Μητροπολίτη πρ. Αιτωλίας και Ακαρνανίας κυρό Θεόκλητο το έτος 1974. Υπηρέτησε ως Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας για περισσότερα από τριάντα χρόνια και ανέπτυξε πλούσια δραστηριότητα. Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας χειροτονήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2005.
«Είχε σπουδαίο χαρακτήρα, έπαιξε μεγάλο ρόλο στις ζωές μας και πάντα θα νιώθουμε την παρουσία του. Είμαστε συντετριμμένοι», ήταν τα λόγια της οικογένειας του πιο μεγάλου γάτου που έχει καταγραφεί στην ιστορία σύμφωνα με τους ιδιοκτήτες τους!
Ο Νούτμεγκ κατάφερε να ζήσει για 32 χρόνια, δηλαδή 144… γατίσια! Η οικογένειά του τον είχε υιοθετήσει το 1990 όταν είχε εμφανιστεί ξαφνικά στην αυλή τους.
«Δεν ήταν η γάτα μας, μάλλον εμείς ήμασταν η οικογένειά του. Ίσως αυτό ήταν το μυστικό για τη μακρά κι ευτυχισμένη ζωή του».
Ο διαπρεπής Βρετανός θεωρητικός φυσικός Στίβεν Χόκινγκ απεβίωσε ήσυχα στο σπίτι του στο Κέιμπριτζ, σήμερα Τετάρτη 14 Μαρτίου 2018, σε ηλικία 76 ετών, αναφέρει ανακοίνωση που υπογράφουν τα παιδιά του.
«Αισθανόμαστε τεράστια θλίψη για τον θάνατο του αγαπημένου μας πατέρα», ο οποίος «ήταν σπάνιος άνθρωπος» και «σπουδαίος επιστήμονας, το έργο του οποίου θα ζήσει για πολλά χρόνια ακόμη», τόνισαν τα παιδιά του κοσμολόγου, η Λούσι, ο Ρόμπερτ και ο Τιμ, στην ανακοίνωση που μετέδωσε το βρετανικό πρακτορείο ειδήσεων Press Association.
«Μια φορά είχε πει «δεν θα ήταν και πολύ σπουδαίο αυτό το σύμπαν, αν δεν ήταν το σπίτι των ανθρώπων που αγαπάς». Θα μας λείπει για πάντα», σύμφωνα με την ανακοίνωση των παιδιών του, την οποία αναμετέδωσε επίσης το BBC.
Ο Στίβεν Χόκινγκ υπήρξε πολυτάλαντος, θεωρητικός φυσικός, κοσμολόγος και συγγραφέας, ένα από τα πιο σημαντικά μυαλά που γνώρισε η ανθρωπότητα.
Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του καθηλωμένος σε αναπηρικό αμαξίδιο λόγω της νόσου του κινητικού νευρώνα που εμφανίστηκε όταν ήταν μόλις 21 χρονών. Διαψεύδοντας τους γιατρούς που τον ήθελαν να πεθαίνει στα 23, ο Στήβεν Χόκινγκ πέθανε σε ηλικία 76 ετών.
Η νόσος τον έκανε να δουλέψει πιο σκληρά αλλά συνέβαλε σημαντικά στην κατάρρευση δύο γάμων, όπως έγραψε ο ίδιος.
Remembering Stephen Hawking, a renowned physicist and ambassador of science. His theories unlocked a universe of possibilities that we & the world are exploring. May you keep flying like superman in microgravity, as you said to astronauts on @Space_Station in 2014 pic.twitter.com/FeR4fd2zZ5
Το πιο λαμπερό αστέρι της σύγχρονης κοσμολογίας, σύμφωνα με τον Guardian, έζησε στη σκιά ενός πρόωρου θανάτου επί δεκαετίες και επιχείρησε να απαντήσει στα πιο περίπλοκα ζητήματα, αυτά της ζωής, της αρχής του σύμπαντος, και του χρόνου. Η ευφυία του, σε πλήρη αντίθεση με τη σωματική του αδυναμία, ήταν από τις πιο χαρακτηριστικές εικόνες.
Το βιβλίο του «Το Χρονικό του Χρόνου», αποτελεί εκδοτικό φαινόμενο, από τα πιο περίπλοκα βιβλία για το σύμπαν που όμως διαβάστηκε και από απλούς, μέσους αναγνώστες χωρίς εξειδίκευση στη φυσική.
«Ήθελα να γράψω ένα βιβλίο που θα το πουλούν ακόμη και στα αεροδρόμια» είχε πει και αποκάλυψε ότι το διάβαζε στις νοσοκόμες του για να δει αν το καταλαβαίνει ο κόσμος.
Ήταν περήφανος γιατί περιείχε μόνο μια εξίσωση αυτή της σχετικότητας, Ε=mc2 (η ενέργεια ισούται με τη μάζα επί την ταχύτητα του φωτός στο τετράγωνο).
Από το 1974 και μετά εργάστηκε με στόχο να παντρέψει την Γενική Θεωρία της Σχετικότητας του Αινστάιν με την Κβαντική Θεωρία. Κρίσιμη σε αυτό ήταν το έργο του και οι θεωρίες του για τις μαύρες τρύπες.
Εκτός από την ευφυία του, χαρακτηριστικό ήταν το χιούμορ του, αλλά και η επιμονή του, το πείσμα του.
«Προσέδωσε ένα ανθρώπινο πρόσωπο στην επιστήμη» είπε ο αστροφυσικός Μάικλ Τέρνερ, από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο.
Όταν τον ρώτησαν αν ο Θεός έχει θέση στο σύμπαν και στο έργο του ο Χόκινγκ απάντησε: «Με κάποιον τρόπο, αν κατανοήσουμε το σύμπαν, είμαστε στη θέση του Θεού» αναφερόμενος στη δυναμική του ανθρώπου και στις δυνατότητές του.
Ο Μάριος Οικονόμου δεν τα κατάφερε και έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 34 χρονών
Ο πρώην παίκτης της Εθνικής και της ΑΕΚ υπέκυψε στα τραύματά του μετά το σοβαρό τροχαίο ατύχημα έξω από το νοσοκομείο «Χατζηκώστα».
Ο Μάριος Οικονόμου έχασε τη μάχη με τη ζωή μετά το σοβαρό τροχαίο που είχε στα Γιάννενα το Σάββατο 23 Μαΐου. Ο πρώην ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ νοσηλευόταν στη ΜΕΘ του Πανεπιστημιακού νοσοκομείου Ιωαννίνων, όμως δεν κατάφερε να ξεπεράσει τα τραύματα στον εγκέφαλο με αποτέλεσμα να πεθάνει εννέα μέρες μετά το ατύχημα που είχε με τη μηχανή.
Η ανακοίνωση του ΠΑΣ Γιάννενα
«Σήμερα η οικογένεια του ΠΑΣ Γιάννινα πενθεί. Ο Μάριος Οικονόμου , ένα παιδί που κέρδισε την αγάπη και τον σεβασμό όλων μας, έφυγε πρόωρα από κοντά μας. Περάσαμε μαζί στιγμές χαράς, προσπάθειας αγώνα.
Πάντα με χαμόγελο, πάντα με καλοσύνη. Στους δικούς του ανθρώπους, στον Πρόεδρό μας και πατέρα του Γιώργο Οικονόμου και την οικογένειά του, εκφράζουμε τη βαθύτερη συμπαράστασή μας και τα πιο ειλικρινή μας συλλυπητήρια.
Η μνήμη του θα παραμείνει ζωντανή σε όλους μας. Μάριε, θα σε θυμόμαστε με αγάπη. Αιωνία σου η μνήμη».
To χρονικό του ατυχήματος
Ο 34χρονος έχει υποστεί βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, χειρουργήθηκε και νοσηλεύτηκε σε κρίσιμη κατάσταση στη ΜΕΘ του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων – Το μηχανάκι στο οποίο επέβαινε συγκρούστηκε με ΙΧ
Σύμφωνα με πληροφορίες το δίκυκλο συγκρούστηκε κάτω από αδιευκρίνιστες μέχρι στιγμής συνθήκες με επιβατικό αυτοκίνητο, με αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό του επιβάτη της μηχανής, του Μάριου Οικονόμου.
Ο τραυματίας έφερε βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και διακομίστηκε εσπευσμένα στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων, όπου νοσηλευόταν μέχρι που σήμερα.
Κάτοικοι και διερχόμενοι οδηγοί κάνουν λόγο για έναν ιδιαίτερα επικίνδυνο δρόμο, όπου, όπως υποστηρίζουν, έχουν σημειωθεί και στο παρελθόν σοβαρά τροχαία περιστατικά, ζητώντας παρεμβάσεις για την ενίσχυση της οδικής ασφάλειας στην περιοχή.
Έγινε σήμερα γνωστό ότι έφυγε από τη ζωή, πλήρης ημερών, ο σημαντικός Χανιώτης επιχειρηματίας, που έδωσε άλλη πνοή στα πασίγνωστα αναψυκτικά “Γεράνι”, Μανώλης Αναγνωστάκης.
Πρόκειται για τον μύθο της χανιώτικης γκαζόζας, τον άνθρωπο που, μετά το τέλος του πολέμου αποφάσισε να ασχοληθεί με την παραγωγή των αναψυκτικών.
Όλοι είχαν να πουν για έναν ικανότατο επιχειρηματία αλλά και έναν άνθρωπο απίστευτα ευχάριστο, ενώ δεν ήταν λίγοι εκείνοι που τον ονόμαζαν “ψυχή της παρέας”.
Όπως και ο πατέρας του Σοφοκλής, ο Μανώλης Αναγνωστάκης, στο πίσω μέρος της αυλής του καφενείου που πια είχε αναλάβει ο ίδιος ξεκίνησε τη δική του προσπάθεια. Η κατάσταση δε διέφερε και πολύ από το ξεκίνημα. Η παραγωγή γίνονταν ουσιαστικά με τα χέρια. Εκτός από αυτά τα αναψυκτικά που προορίζονταν για τους πελάτες του καφενείου άρχισε σιγά σιγά να παράγει και άλλες μικρές ποσότητες για τα καφενεία των γύρω περιοχών. Χρειάζονταν μερικές ώρες για να παραχθούν λίγα κιβώτια αναψυκτικών. Η διανομή γίνονταν με γαϊδουράκι, πολλές φορές τη νύχτα. Δεν υπήρχαν αρκετά μπουκάλια για να παραχθούν νέα αναψυκτικά και έτσι πολλές φορές αναγκαζόταν να περιμένει να καταναλωθούν αυτά που βρίσκονταν σε ένα πελάτη για να πάρει τα άδεια κιβώτια με τα μπουκάλια για να μπορέσει να φτιάξει τα επόμενα. Το γαϊδουράκι αντικαταστάθηκε με ¨σούστα¨ (ένα είδος άμαξας)και στη συνέχεια με φορτηγό. Κατάφερε να διανέμει ο ίδιος τα αναψυκτικά που παρήγαγε σε ολοένα και περισσότερα χωριά και εν τέλει στα Χανιά.
Το όνομα Γεράνι που επιλέχθηκε για τα αναψυκτικά είναι ο τόπος καταγωγής της οικογένειας και εκεί όπου άλλωστε όλα ξεκίνησαν.
Το 1987 η επιχείρηση μεταφέρθηκε σε νέες εγκαταστάσεις που πλέον είναι κατάλληλα διαμορφωμένες και με άριστο μηχανολογικό εξοπλισμό. Το 2000 την επιχείρηση ανέλαβε ο γιος του Μανώλη, Σοφοκλής Αναγνωστάκης (που έχει το όνομα του παππού του από τον οποία πήρε τα ηνία ο Μανώλης Αναγνωστάκης μετά τον πόλεμο).
Η κηδεία του Μανώλη Αναγνωστάκη θα γίνει αύριο (26/12) στις 12 το μεσημέρι στον Ι.Ν. του Αγίου Λουκά, ενώ η σορός θα βρίσκεται στην εκκλησία από τις 11 το πρωί.
