Έρευνα πραγματοποιείται από την ΕΛΑΣ για τις αιτίες θανάτου την Τετάρτη το πρωί στην Θεσσαλονίκη της 50χρονης Λίτσας Β. που ήταν η πιο σημαντική «μάρτυρας υπό προστασία» σε μία από τις πιο σοβαρές υποθέσεις δράσης του οργανωμένου εγκλήματος η οποία αναδείχθηκε το 2015.
Η υπόθεση αυτή αφορά εκτός των άλλων βομβιστικές επιθέσεις κατά δικαστών και πολιτικών, ενώ είχε αναφερθεί κι εμπλοκή του αποθανόντα πρώην υπουργού Ακη Τσοχατζόπουλου σε εκρήξεις βομβών με στόχο προφυλακισμένο πολιτικό που είχε κατηγορηθεί για «μίζες» δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ από εξοπλιστικά προγράμματα. Επιπλέον η 50χρονη που έχασε την ζωή της είχε καταθέσει προ μερικών μηνών σε έρευνα της ΕΛΑΣ για υφαρπαγή από αστυνομικούς του Τμήματος Προστασίας Μαρτύρων σημαντικών χρηματικών ποσών που δίνονταν σε μάρτυρες σημαντικών υποθέσεων για την καθημερινή διαβίωση τους.
Η 50χρονη που διέμενε σε οίκημα ασφαλείας στην συμπρωτεύουσα φέρεται να ενημέρωσε χθες το πρωί αστυνομικούς-φρουρούς της ότι αισθάνεται αδιαθεσία. Ακολούθως μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης όπου άφησε την τελευταία της πνοή στην διάρκεια ιατρικών εξετάσεων.
Η 50χρονη που ήταν συγγενής κρατουμένου είχε προχωρήσει προ εξαετίας σε αλλεπάλληλες καταθέσεις στο Τμήμα Δίωξης Εκβιαστών της ΕΛΑΣ για την εμπλοκή περίπου 35 ατόμων –ανάμεσα σε αυτούς ποινικοί, πολιτικοί, σωφρονιστικοί υπάλληλοι κι άλλοι . Στους κατηγορουμένους είχαν αποδοθεί μεταξύ άλλων καταστροφικές εκρήξεις στις κατοικίες στο Χαλάνδρι και στην Λάρισα δύο δικαστικών λειτουργών (ΣΣ η μία εξ αυτών ήταν πρόεδρος στην δίκη της απαγωγής του εφοπλιστή Π. Παναγόπουλου το 2009 και οι εκρήξεις στο σπίτι πολιτικού και της αδελφής του ως εκβιασμός, κατά τις αρχές, για να τους δώσει χρήματα που πίστευαν ότι είχε από μίζες των εξοπλιστικών. Ακόμη η 50χρονη ομολόγησε ότι συμμετείχε στην οργάνωση ορισμένων από αυτές τις εγκληματικές ενέργειες, στην παρακολούθηση των «στόχων» κλπ.
Στην δίκη –σε πρώτο βαθμό- για αυτή την υπόθεση που ολοκληρώθηκε τον Ιούλιο του 2020 η 50χρονη είχε καταδικασθεί σε 14χρόνια φυλάκιση κι η εφεση της είχε ανασταλτικό χαρακτήρα. Από τα 26 συνολικά άτομα που κάθισαν στο εδώλιο του κατηγορουμένου το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Πειραιά καταδίκασε τους 12 για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, απόπειρες ανθρωποκτονίας, εκβιάσεις και εκρήξεις.
Τραγική εξέλιξη για το 2,5 χρονών κοριτσάκι που χτυπήθηκε καταλάθος από το αυτοκίνητο του πατέρας της στην περιοχή Κίσσαμος στα Χανιά.
Πέθανε το 2,5 ετών κοριτσάκι που παρέσυρε ο πατέρα με το ΙΧ του στην Κρήτη. Παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των γιατρών, το κοριτσάκι κατέληξε.
Ανείπωτη η θλίψη επικρατεί στην Κρήτη, καθώς πέθανε το 2,5 ετών κοριτσάκι που είχε τραυματιστεί σοβαρά στο κεφάλι, όταν παρασύρθηκε από το αγροτικό φορτηγάκι του πατέρα της στην Κίσαμο Χανίων.
Η μικρούλα είχε μεταφερθεί και νοσηλευόταν με σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου (ΠΑΓΝΗ) άφησε την τελευταία της πνοή νωρίς το απόγευμα, καθώς ο οργανισμός της δεν άντεξε.
Σύμφωνα με το cretalive.gr, τις τελευταίες ώρες οι γιατροί κατέβαλαν προσπάθειες υποβάλλοντας το κοριτσάκι στα τεστ που προβλέπουν τα σχετικά πρωτόκολλα και αφορούσαν στην εγκεφαλική λειτουργία του παιδιού, χωρίς ωστόσο ενθαρρυντικά αποτελέσματα.
Σύμφωνα με πληροφορίες της ΕΡΤ από χθες, Παρασκευή, οι γιατροί είχαν ξεκινήσει την διαδικασία των προβλεπόμενων τεστ για την εξακρίβωση της εγκεφαλικής λειτουργίας του παιδιού, στις οποίες δεν παρουσίασε καμία αντίδραση.
«Παιδί μου τι σου έκανα, είσαι η ζωή μου όλη»
Τραγική φιγούρα στην όλη υπόθεση είναι ο ίδιος ο πατέρας της μικρής, ο οποίος συνελήφθη και αφέθηκε ελεύθερος με εντολή εισαγγελέα, για να είναι κοντά στο παιδί του.
Σύμφωνα με τον Alpha, ο πατέρας δήλωσε σχετικά με το τραγικό δυστύχημα: «Έκανα πίσω με το αυτοκίνητο για να βγω από την αυλή. Δεν κατάλαβα ότι το παιδί βρισκόταν έξω εκείνη την ώρα δεν το είδα».
Κατά την επίσκεψή του στο νοσοκομείο δεν σταμάτησε να κλαίει, ενώ επαναλάμβανε διαρκώς δύο προτάσεις και πιο συγκεκριμένα «παιδί μου τι σου έκανα, είσαι η ζωή μου όλη».
Το χρονικό του συμβάντος
Όλα έγιναν την Τρίτη 16 Μαΐου σε χωριό της Κισσάμου όταν ο πατέρας του παιδιού μπήκε στο αυτοκίνητό του και στην προσπάθειά του να ξεπαρκάρει, όπως ισχυρίστηκε, δεν είδε πως το 2,5 ετών κοριτσάκι που βρισκόταν πίσω από το όχημα, με αποτέλεσμα να το παρασύρει.
Τόσο οι γονείς όσο και η οικογένεια της μικρής βρίσκονταν σε σοκ από την πρώτη στιγμή που συνέβη το περιστατικό, ενώ ο πατέρας δεν μπορούσε να συνειδητοποιήσει το κακό που συνέβη στην οικογένειά του.
Ο ξαφνικός θάνατος του γνωστού εικονολήπτη έχει συγκλονίσει τους συναδέλφους του, αφού ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στο χώρο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης
Βαρύ πένθος στον χώρο της ενημέρωσης προκάλεσε ο ξαφνικός θάνατος του καμεραμάν του ΑΝΤ1 Δυτικής Ελλάδας, Γιώργου Παυλάκη, ο οποίος άφησε την τελευταία του πνοή το μεσημέρι της Τετάρτης, σε ηλικία μόλις 54 ετών, μετά από ανακοπή καρδιάς. Ο Γιώργος Παυλάκης ήταν πατέρας δυο παιδιών.
Όπως αναφέρει ο ANT1, ο Γιώργος Παυλάκης άφησε την τελευταία του πνοή μετά από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, καθώς επέστρεφε από ρεπορτάζ, στη λίμνη του Μόρνου, με τον δημοσιογράφο Κωνσταντίνο Φλαμή.
Ο Γιώργος Παυλάκης ήταν πατέρας δύο παιδιών και αγαπητός συνεργάτης στον χώρο της τηλεόρασης και της ενημέρωσης.
Σύμφωνα με την ιστοσελίδα flamis, ο Γιώργος Παυλάκης έκανε νόημα στον δημοσιογράφο Κώστα Φλαμή, που βρισκόταν σε διαφορετικό όχημα, ότι δεν αισθάνεται καλά. Οι δυο τους σταμάτησαν και ο κ. Φλαμής κάλεσε γιατρό προκειμένου να λάβει οδηγίες.
Όταν ο Γ. Παυλάκης ρωτήθηκε αν έχει σάκχαρο απάντησε θετικά και γι αυτό κατανάλωσε δύο καραμέλες. Στη συνέχεια και οι δύο κατευθύνθηκαν προς το Κέντρο Υγείας. Μόλις πάρκαρε, υπέστη οξύ έμφραγμα. Οι γιατροί προσπάθησαν να τον επαναφέρουν και επί 45 λεπτά του έκαναν ΚΑΡΠΑ, ωστόσο, ο Γιώργος Παυλάκης κατέληξε.
Το «αντίο» του ANT1
«Ένας από τους καλύτερους εικονολήπτες του σταθμού, ένας από τους καλύτερους συναδέλφους. Ένας άνθρωπος που συνεργάστηκε με σχεδόν όλους τους δημοσιογράφους του ΑΝΤ1, σε γεγονότα που συγκλόνισαν ολόκληρο τον πλανήτη.
Ο Γιώργος Παυλάκης, ένας από τους πιο αγαπητούς συνεργάτες, έφυγε το μεσημέρι από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, καθώς επέστρεφε από ρεπορτάζ, στη λίμνη του Μόρνου, με τον δημοσιογράφο Κωνσταντίνο Φλαμή.
Ο Γιώργος Παυλάκης έφυγε ήσυχα, υπηρετώντας την μεγάλη του αγάπη. Μάχιμος πάντα, σύντροφος και συνοδοιπόρος πολεμικός ανταποκριτής, ακούραστος μάρτυρας της ιστορίας σε φυσικές καταστροφές, μαζικές κινητοποιήσεις και επικίνδυνες αποστολές, πάντα για να καταγράφει, να αποκαλύπτει, να προάγει την αλήθεια.
Το τελευταίο του ρεπορτάζ έμελλε να αφορά την λειψυδρία στη λίμνη του Μόρνου. Από τα χαράματα βρέθηκε στις επάλξεις και μέσα σε λίγες ώρες έστελνε στον ΑΝΤ1 ένα συγκλονιστικό αποκλειστικό ρεπορτάζ σε συνεργασία με τον Κωνσταντίνο Φλαμή.
Την ώρα της ηρεμίας, επέλεξε να τον προδώσει η καδιά του. Άφησε την τελευταία του πνοή στο κέντρο υγείας στο Λιδωρίκι, προκαλώντας σοκ σε συγγενείς και συναδέλφους» ανέφερε ο ANT1.
Τραγωδία στο Αίγιο με έναν 57χρονο να μην αντέχει την ένταση και την αγωνία του για τον Παναθηναϊκό στον τελικό της Euroleague και τελικά να πεθαίνει.
Τραγική κατάληξη είχε η επίσκεψη 57χρονου σε φιλικό σπίτι στο Αίγιο για την παρακολούθηση του αγώνα μπάσκετ και αισθάνθηκε δυσφορία.
Ο φίλος του έσπευσε να τον βάλει στο αμάξι, ειδοποίησε το ΕΚΑΒ να περιμένει στο δρόμο όπου και τον παρέλαβε, αλλά τελικά παρά τις προσπάθειες του πληρώματος ο 57χρονος κατέληξε.
Αφιέρωμα στην Κωνσταντίνα Σαββίδου: Η ηθοποιός που άφησε το στίγμα της στο θέατρο και την τηλεόραση
Η Κωνσταντίνα Σαββίδου υπήρξε μια ηθοποιός που άφησε το δικό της στίγμα στο θέατρο και την ελληνική τηλεόραση. Με την πορεία και την παρουσία της κατάφερε να κερδίσει την εκτίμηση συναδέλφων και κοινού, συμμετέχοντας σε πολλές θεατρικές παραστάσεις αλλά και σε γνωστές τηλεοπτικές παραγωγές.
Γεννημένη στην Κρήτη, από νεαρή ηλικία έδειξε την αγάπη της για την υποκριτική και ακολούθησε τον δρόμο της τέχνης με πάθος και αφοσίωση. Στη διάρκεια της καριέρας της συνεργάστηκε με σημαντικούς ανθρώπους του χώρου και συμμετείχε σε αρκετές θεατρικές δουλειές, όπου ξεχώρισε για το ταλέντο και τη σκηνική της παρουσία.
Το τηλεοπτικό κοινό τη γνώρισε μέσα από σειρές που αγαπήθηκαν ιδιαίτερα, όπως «Η Ετυμηγορία», «Βαμμένα κόκκινα μαλλιά» και άλλες παραγωγές της ελληνικής τηλεόρασης. Μέσα από τους ρόλους της κατάφερε να γίνει οικεία στο κοινό, αποδεικνύοντας το εύρος των υποκριτικών της δυνατοτήτων.
Η ηθοποιός έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 60 ετών, έπειτα από μάχη που έδωσε με τον καρκίνο. Η απώλειά της προκάλεσε συγκίνηση στον καλλιτεχνικό χώρο, ενώ όσοι τη γνώρισαν μιλούν για έναν άνθρωπο χαμηλών τόνων, με ήθος και μεγάλη αγάπη για το θέατρο και την τέχνη.
Η πορεία της και η συμβολή της στην υποκριτική παραμένουν στη μνήμη των ανθρώπων που συνεργάστηκαν μαζί της αλλά και του κοινού που την παρακολούθησε μέσα από τις δουλειές της.
Όσοι λατρεύουμε τις ελληνικές ταινίες, τον πρωτοείδαμε δίπλα στην Τζένη Καρέζη (Ένας μεγάλος έρωτας, η σκηνή που πέφτει από το γιαπί και μένει ανάπηρος με τις πατερίτσες, στοίχειωνε τις παιδικές αναμνήσεις) και την Έλλη Λαμπέτη (Το τελευταίο ψέμα), πάντα κομψό, γοητευτικό και πλούσιο.
Αργότερα τον ανακαλύψαμε και σε άλλες ταινίες, κωμωδίες (Όχι κύριε Τζόνσον), δραματικές (Χαμένη ευτυχία) αλλά και πιο καλλιτεχνικές (Ο επισκέπτης, Ο ζεστός μήνας Αύγουστος) μέχρι την τελευταία του κινηματογραφική εμφάνιση ως Ελευθέριο Βενιζέλο στην ομώνυμη βιογραφία του Παντελή Βούλγαρη.
Όμως ο Μηνάς Χρηστίδης, αφού διακρίθηκε ως ηθοποιός στο θέατρο και τον κινηματογράφο, κατάφερε να καταξιωθεί και ως κριτικός, στο χώρο που πριν είχε πιστά υπηρετήσει. Οι κριτικές του έμειναν θρυλικές, χωρίς να στάζουν όλες μέλι. Το 1975 δημιούργησε, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στήλη τηλεοπτικής κριτικής στην εφημερίδα ‘Καθημερινή’ και από τότε αφιερώθηκε στη δημοσιογραφία συνεργαζόμενος με εφημερίδες και περιοδικά και η στήλη του “Γροθιά στο στομάχι” στο “Εθνος” να τον καθιερώνει ως έναν από τους πιο γνωστούς κριτικούς θεάτρου. Αργότερα, θα αφήσει εποχή με τη στήλη του στον “Ταχυδρόμο”
Γεννήθηκε στη Χαλκίδα και τέλειωσε τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης. Η πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο ήταν το 1954, στον ρόλο του γιατρού Γκιμπς στην “Μικρή μας πόλη”του Θόρντον Γουάιλντερ. Το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο έγινε το 1958 στο “Τελευταίο ψέμα” του Μιχάλη Κακογιάννη.
Με την Έλλη Λαμπέτη στο Τελευταίο Ψέμα
Συμμετείχε στον αντιδικτατορικό αγώνα και μετά τη μεταπολίτευση αφοσιώθηκε με στέρεη γνώση και αδιάλειπτη δημιουργικότητα στον αγώνα υπέρ του πολιτισμού, στηρίζοντας το καλό θέατρο επί πολλές δεκαετίες. Μαζί με τον θεατρικό συγγραφέα Γεράσιμο Σταύρου και την μετέπειτα σύζυγό του, ηθοποιό και συγγραφέα, Ντόρα Γιαννακοπούλου (με την οποία απέκτησαν τον συγγραφέα Λένο Χρηστίδη), οργάνωσαν μεγάλη περιοδεία ενάντια στη χούντα στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.
Ντόρα Γιαννακοπούλου
Η σύζυγός του, τραγουδίστρια και συγγραφέας Ντόρα Γιαννακοπούλου, στην επίσημη πρεμιέρα της παράστασης Πρόβα Νυφικού, βασισμένη στο βιβλίο της. «Νονός» της τεράστιας συγγραφικής επιτυχίας της «Πρόβα νυφικού» ήταν ο ίδιος ο Μηνάς Χρηστίδης
Φωτογραφίες από το φιλμ Ένας Μεγάλος Έρωτας:
Ο επισκέπτης
Χαμένη ευτυχία
Επαγγελματίες ρεμάλια
Ελευθέριος Βενιζέλος
Ο ζεστός μήνας Αύγουστος
O Μηνάς Χρηστίδης σε ηλικία 90 ετών, έχοντας ζήσει μια ολοκληρωμένη ζωή, πέρασε στην αιωνιότητα. Ο Νίκος Μαυρουδής (από το Ένας μεγάλος έρωτας), ο κύριος Φωκάς (από το Ζεστό μήνα Αύγουστο, φωτο επάνω) και ο Νίκος Δρίτσας (από το Τελευταίο Ψέμα) συνάντησε την Χλόη για να τον ακούσει να της λέει ξανά, ξημερώματα απέναντι από τον Παρθενώνα: Κοίταξε εκείνα τα χρώματα… είναι σαν ψεύτικα… δεν γεμίζουν τη ψυχή σου με μια απέραντη γλύκα;…
Ο σκηνοθέτης της ΕΡΤ, Απόστολος Τσιτσούλης έφυγε από τη ζωή στη Θεσσαλονίκη, σε ηλικία 60 ετών. Σκηνές αρχαίας τραγωδίας στο σπίτι του…
Ο σκηνοθέτης Απόστολος Τσιτσούλης, που συνέδεσε την επαγγελματική του πορεία με την ΕΡΤ3 άφησε την τελευταία του πνοή, στα 60 του χρόνια. Βρέθηκε νεκρός από τον γιο του, στο δωμάτιο που κοιμόταν. Είχε ταλαιπωρηθεί τις τελευταίες μέρες από μια ίωση, αλλά τα αίτια του αναπάντεχου θανάτου του, αναμένεται να αποσαφηνιστούν τις επόμενες μέρες, από τη διενέργεια νεκροψίας – νεκροτομής.
Ο Απόστολος Τσιτσούλης άφησε σήμερα την τελευταία του πνοή στον ύπνο του, σκορπίζοντας πένθος στην οικογένεια της ΕΡΤ3.
Σήμερα το πρωί τον βρήκε νεκρό ο γιος του. Οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν πως τις τελευταίες μέρες είχε ταλαιπωρηθεί από μία ίωση.
Σε ηλικία 77 ετών άφησε την τελευταία του πνοή στο σπίτι του ο εκδότης Σταύρος Ψυχάρης.
Ο Σταύρος Ψυχάρης ήταν Έλληνας εκδότης, δημοσιογράφος και επιχειρηματίας. Ήταν Πρόεδρος του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη (ΔΟΛ) από το 2009 μέχρι το 2017. Κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης δημοσιογραφικής και εκδοτικής σταδιοδρομίας του, ο Ψυχάρης υπήρξε προνομιακός συνομιλητής των Κωνσταντίνου Καραμανλή και Ανδρέα Παπανδρέου.
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945 και θείος του ήταν ο Κώστας Λουλές, ηγετικό στέλεχος και βουλευτής του ΚΚΕ. Άρχισε την δημοσιογραφική του καριέρα το 1964 στην αριστερή εφημερίδα «Δημοκρατική Αλλαγή» (ενώ ήταν γραμμένος και στον Ελληνο-Σοβιετικό Σύνδεσμο) για να προσληφθεί κατά της διάρκεια της δικτατορίας ως κοινοβουλευτικός συντάκτης της εφημερίδας Έθνος. Από το 1972 εργάζεται στο Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη (ΔΟΛ), αρχικά ως δημοσιογράφος και εν συνεχεία ως πολιτικός συντάκτης της εφημερίδας Τα Νέα.
Από το φθινόπωρο του 1983 ήταν διευθυντής της εφημερίδας Το Βήμα. Το 1996 διορίστηκε Διοικητής του Αγίου Όρους από την κυβέρνηση Σημίτη, θέση που διατήρησε μέχρι το 2001. Το Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου ανέλαβε καθήκοντα γενικού διευθυντή και από το Σεπτέμβριο του 2003 του διευθύνοντος συμβούλου και αντιπροέδρου του Ομίλου, που συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο των εκδοτικών εταιρειών του ομίλου ΔΟΛ.
Ήταν πρόεδρος του Ιδρύματος Λαμπράκη (παλαιότερα Ίδρυμα Μελετών Λαμπράκη), θέση που ανέλαβε μετά το θάνατο του ιδρυτή του ιδρύματος Χρήστου Λαμπράκη το 2009, ενώ εκέχθηκε πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Ομίλου, αναλαμβάνοντας ο ίδιος, εκτός από την έκδοση του Βήματος και την έκδοση της εφημερίδας Τα Νέα. Τιμήθηκε στις 20 Ιουνίου 2010 από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως για την προσφορά του κατά την περίοδο που διετέλεσε Διοικητής του Αγίου Όρους με το οφίκιο του Μεγάλου Νοταρίου του Οικουμενικού Θρόνου.
Από τον πρώτο του γάμο είχε δύο γιους, τον Παναγιώτη και τον Ανδρέα Ψυχάρη, ενώ ήταν νυμφευμένος σε δεύτερο γάμο με τη δημοσιογράφο και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ομίλου Χριστίνα Τσούτσουρα με την οποία απέκτησε δύο κόρες, τη Χριστίνα και τη Σοφία.
Θρηνεί το ιταλικό ποδόσφαιρο. Ο Ντάβιντε Αστόρι, αρχηγός της Φιορεντίνα, και διεθνής με την εθνική Ιταλίας απεβίωσε σε ηλικία 31 ετών.
Ο διεθνής κεντρικός αμυντικός βρισκόταν με την αποστολή των «βιόλα» στο Ούντινε για τον αγώνα της ομάδας του με την Ουντινέζε αλλά το γεγονός ότι δεν εμφανίστηκε στο πρωινό στο ξενοδοχείο ανησύχησε τους ανθρώπους της ομάδας.
Όταν τον βρήκαν ήταν ήδη αργά αφού ο Αστόρι ήταν νεκρός. Το δυσάρεστο νέο το ανακοίνωσε η ίδια η Φιορεντίνα και όπως ήταν λογικό ο σημερινός της αγώνας με την Ουντινέζε αναβλήθηκε, ενώ όπως όλα δείχνουν θα αναβληθεί και η υπόλοιπη αγωνιστική.
«Η Φιορεντίνα είναι βαθύτατα σοκαρισμένη και αναγκάζεται να ανακοινώσει τον θάνατο του αρχηγού της.Για αυτή την φοβερή και ιδιαίτερη κατάσταση, πρωτίστως για την οικογένειά του, ζητούμε την διακριτικότητα των ΜΜΕ» αναφέρει ανακοίνωση.
Το τραγικό της υπόθεσης; Ο Αστόρι πριν από δύο εβδομάδες είχε γίνει πατέρας ενώ πρόσφατα είχε συμφωνήσει και με τον σύλλογο για την ανανέωση της συνεργασίας τους.
Ίντα Χριστινάκι: Η ξεχασμένη πρωτοπόρος του ελληνικού κινηματογράφου που άνοιξε τον δρόμο για τις μεγάλες ενζενί
Από τις πιο γοητευτικές και ιδιαίτερες παρουσίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, η Ίντα Χριστινάκι υπήρξε μία γυναίκα που κατάφερε, μέσα σε λίγα μόλις χρόνια παρουσίας στο θέατρο και στο σινεμά, να αφήσει ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στην ελληνική καλλιτεχνική ιστορία.
Μπορεί η πορεία της μπροστά στις κινηματογραφικές κάμερες να υπήρξε σύντομη, όμως η επιρροή της αποδείχθηκε τεράστια, καθώς θεωρείται μία από τις πρώτες αυθεντικές «ενζενί» του ελληνικού κινηματογράφου — το πρόσωπο που καθόρισε τον τύπο της ρομαντικής, αθώας και ευαίσθητης νέας γυναίκας που κυριάρχησε στις ελληνικές ταινίες των δεκαετιών που ακολούθησαν.
Γεννημένη το 1925 στη Λευκάδα, με ρίζες από την Κρήτη, η Ίντα Χριστινάκι μεγάλωσε σε μια Ελλάδα που έβγαινε τραυματισμένη από πολέμους και κοινωνικές αναταράξεις. Μέσα σε εκείνη τη δύσκολη εποχή, το θέατρο και ο κινηματογράφος άρχισαν να αποτελούν για τον κόσμο μια διέξοδο, μια ανάσα αισιοδοξίας. Και η νεαρή Ίντα έμοιαζε γεννημένη για να υπηρετήσει αυτή τη νέα εποχή του ελληνικού θεάματος.
Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικό Θέατρο, από όπου αποφοίτησε το 1951. Ακόμη και ως σπουδάστρια, όμως, είχε ήδη αρχίσει να τραβά τα βλέμματα πάνω της. Η φυσική της ομορφιά, η γλυκύτητα της έκφρασής της αλλά και η ήρεμη δύναμη που εξέπεμπε στη σκηνή την έκαναν να ξεχωρίζει αμέσως.
Το θεατρικό της ντεμπούτο πραγματοποιήθηκε το 1952 με την Εταιρεία Ελληνικού Θεάτρου, που είχαν ιδρύσει δύο σπουδαίες μορφές του ελληνικού θεάτρου, ο Τζαβαλάς Καρούσος και η Ασπασία Παπαθανασίου. Οι παραστάσεις δίνονταν στο παλιό θερινό θέατρο Ντορέ, στη Φωκίωνος Νέγρη, σημείο αναφοράς της καλλιτεχνικής Αθήνας εκείνης της περιόδου.
Η νεαρή ηθοποιός συμμετείχε σε σημαντικά έργα όπως η «Ταραντέλα», όπου ερμήνευσε τη Ματίλντε, αλλά και το «Ατμόπλοιον Τζόαν Ντάνβερς» του Φρανκ Στέιτον. Πολύ γρήγορα φάνηκε πως δεν επρόκειτο απλώς για ακόμη μία όμορφη παρουσία, αλλά για μία καλλιτέχνιδα με ουσιαστικό ταλέντο και σκηνική ποιότητα.
Η πορεία της συνεχίστηκε στο θέατρο Ριάλτο, ξανά δίπλα στον Τζαβαλά Καρούσο, σε έργα όπως ο «Παράξενος ταξιδιώτης» του Τζ. Τζίρομ και η «Ευγενία Γκραντέ» του Ονορέ ντε Μπαλζάκ.
Το 1953 έρχεται ίσως η σημαντικότερη θεατρική στιγμή της καριέρας της: η συνεργασία της με την τεράστια Κυβέλη, τον Μάνο Κατράκη και τον Τίτο Βανδή στο θέατρο Κυβέλης, στην παράσταση «Η καλή κυρία» του Ε. Τσοντόροφ. Για μια νέα ηθοποιό της εποχής, η συμμετοχή δίπλα σε τέτοια μεγέθη θεωρούνταν τεράστια καταξίωση.
Αργότερα συνεργάστηκε και με τον σπουδαίο Κώστας Μουσούρης στο έργο «Ρομάντζο», αλλά και με τον Αδαμάντιος Λεμός στο «Νυφιάτικο τραγούδι» του Νότης Περγιάλης.
Ωστόσο, ήταν ο κινηματογράφος που έμελλε να τη μετατρέψει σε ένα από τα πιο ξεχωριστά πρόσωπα της εποχής. Η Ίντα Χριστινάκι εμφανίστηκε σε μια σειρά από ταινίες που άφησαν εποχή:
«Κόκκινος βράχος», «Δύο κόσμοι», «Η λύκαινα», «Θύελλα στον φάρο», «Μητέρα στον βούρκο», «Πικρό ψωμί» και «Τραγούδι του πόνου».
Εκείνη την περίοδο, ο ελληνικός κινηματογράφος αναζητούσε νέα πρότυπα γυναικών ηρωίδων. Η Χριστινάκι υπήρξε από τις πρώτες που ενσάρκωσαν τη νέα ρομαντική γυναίκα: ευαίσθητη αλλά δυνατή, όμορφη αλλά προσιτή, αθώα αλλά με εσωτερικό πάθος. Ο χαρακτήρας αυτός θα αποτελούσε αργότερα τη βάση για δεκάδες γυναικείους ρόλους που αγαπήθηκαν από το κοινό.
Ιδιαίτερη θέση στην πορεία της κατέχει η ταινία Πικρό Ψωμί, μία από τις σημαντικότερες ελληνικές κοινωνικές ταινίες της εποχής. Το σενάριο ήταν δικό της, ενώ τη σκηνοθεσία υπέγραψε ο σύζυγός της, Γρηγόρης Γρηγορίου. Η ταινία θεωρήθηκε πρωτοποριακή για τα ελληνικά δεδομένα, με έντονο κοινωνικό ρεαλισμό και βαθιά ανθρώπινη ματιά.
Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι η Ίντα Χριστινάκι υπήρξε μία από τις πρώτες γυναίκες στην Ελλάδα που ασχολήθηκαν ενεργά με τη συγγραφή κινηματογραφικών σεναρίων — σε μια εποχή που ο χώρος κυριαρχούνταν σχεδόν αποκλειστικά από άνδρες δημιουργούς. Αυτό από μόνο του την καθιστά μορφή πρωτοπόρο για την ελληνική καλλιτεχνική παραγωγή.
Και ενώ πολλοί περίμεναν ότι θα εξελισσόταν σε μία από τις μεγάλες σταρ της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου, εκείνη απομακρύνθηκε σχετικά νωρίς από την υποκριτική. Όμως η δημιουργικότητά της δεν σταμάτησε ποτέ.
Η νέα της μεγάλη αγάπη έγινε το ραδιόφωνο. Εκεί κατάφερε να γνωρίσει ξανά τεράστια επιτυχία, αυτή τη φορά ως συγγραφέας και δημιουργός ραδιοφωνικών εκπομπών. Τα σενάριά της ξεχώριζαν για την ευαισθησία, τη λυρικότητα και την ανθρώπινη προσέγγιση των χαρακτήρων. Παράλληλα, συμμετείχε και ως ηθοποιός σε αρκετές από τις παραγωγές της.
Έγραψε θεατρικά έργα για παιδιά και δραματοποίησε δημοτικά τραγούδια στις περίφημες «Θεατρικές εικόνες», ενώ το 1981 συνεργάστηκε ξανά με τον Γρηγόρη Γρηγορίου γράφοντας τρία επεισόδια της σειράς Μοναστηράκι, με γενικό τίτλο «Πορτρέτο». Δυστυχώς, η σειρά δεν σώζεται σήμερα, γεγονός που στερεί από το κοινό ένα σημαντικό κομμάτι της τηλεοπτικής ιστορίας εκείνης της εποχής.
Λίγοι γνωρίζουν επίσης πως η Ίντα Χριστινάκι υπήρξε η πρώτη ερμηνεύτρια του τραγουδιού Ήρθε βοριάς, ήρθε νοτιάς του μεγάλου Μάνου Χατζιδάκι, το οποίο ακούστηκε στην ταινία «Δύο κόσμοι» το 1949. Ένα ακόμη στοιχείο που αποδεικνύει πόσο στενά συνδέθηκε με σημαντικές στιγμές της ελληνικής καλλιτεχνικής δημιουργίας.
Παρά τη σημαντική της προσφορά, το όνομά της δεν έμεινε τόσο έντονα στη συλλογική μνήμη όσο άλλων σταρ της εποχής. Ίσως επειδή αποσύρθηκε νωρίς από τα φώτα της δημοσιότητας. Ίσως επειδή προτίμησε τη δημιουργία πίσω από τις κάμερες και τα μικρόφωνα αντί για τη λάμψη της δημοσιότητας. Ωστόσο, η συμβολή της υπήρξε καθοριστική.
Η Ίντα Χριστινάκι δεν ήταν απλώς μία όμορφη ηθοποιός της δεκαετίας του ’50. Ήταν μία γυναίκα μπροστά από την εποχή της. Μία δημιουργός που τόλμησε να γράψει, να πειραματιστεί και να χαράξει νέους δρόμους για τις γυναίκες στον ελληνικό κινηματογράφο και το ραδιόφωνο.
Οι μεταγενέστερες μεγάλες ενζενί του ελληνικού σινεμά πάτησαν πάνω στο πρότυπο που εκείνη πρώτη διαμόρφωσε: τη γλυκιά, ρομαντική ηρωίδα με αληθινό συναίσθημα και ανθρώπινη ζεστασιά.
Η Ίντα Χριστινάκι έφυγε από τη ζωή το 2014, αφήνοντας πίσω της ένα έργο που μπορεί να μην είναι ευρέως γνωστό στις νεότερες γενιές, αλλά αποτελεί πολύτιμο κομμάτι της ιστορίας του ελληνικού πολιτισμού. Ένα όνομα που αξίζει να θυμόμαστε όχι μόνο για την ομορφιά και την παρουσία της, αλλά κυρίως γιατί υπήρξε μία πραγματική πρωτοπόρος.
«Ένας από τους καλύτερους εικονολήπτες του σταθμού, ένας από τους καλύτερους συναδέλφους. Ένας άνθρωπος που συνεργάστηκε με σχεδόν όλους τους δημοσιογράφους του ΑΝΤ1, σε γεγονότα που συγκλόνισαν ολόκληρο τον πλανήτη.
