Ρουμπίνη Ασδραγάνη: H πιο διάσημη κομπάρσα του ελληνικού κινηματογράφου

Ρουμπίνη Ασδραγάνη ή Αστραγάνη ήταν η πρώτη κομπάρσα (ίσως περνάει και τον Σπύρο Γουριώτη) σε συμμετοχές στον ελληνικό κινηματογράφο. Υπολογίζουμε ότι έχει συμμετοχή σε 195-200 ταινίες.

Πρέπει να είχε γεννηθεί μεταξύ 1915 και 1920. Πέθανε τον Ιούλιο του 2000, σε ένα γηροκομείο του Πύργου, όπου ζούσε με την αδελφή της που πέθανε κι αυτή το ίδιο έτος. Είχαν μεγάλη περιουσία.

Ο Στέλιος Καζαντζίδης, εμβληματική μορφή του ελληνικού τραγουδιού, γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νέα Ιωνία, μια περιοχή που αποτέλεσε σημείο αναφοράς στη ζωή και το έργο του.

Η αγάπη του για τον τόπο καταγωγής του αποτυπώνεται τόσο στις αναμνήσεις όσο και στη μουσική του διαδρομή, αφήνοντας ανεξίτηλο το στίγμα του στην ελληνική λαϊκή παράδοση.

Οι ρίζες του στη Νέα Ιωνία

Ο τραγουδιστής γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1931 στο σπίτι της οδού Αλάιας 33 στη Νέα Ιωνία, περιοχή με ισχυρές μνήμες από τον προσφυγικό ελληνισμό. Ο πατέρας του, Χαράλαμπος Καζαντζίδης, χτίστης από τον Πόντο, και η μητέρα του, Γεσθημανή, από τη νοτιοδυτική Μικρά Ασία, έφεραν μαζί τους τις πολιτιστικές παραδόσεις και τις αξίες του προσφυγικού ελληνισμού. Στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ο Χαράλαμπος οργανώθηκε στον ΕΛΑΣ, γεγονός που σημάδεψε την οικογένεια, αφού διώξεις και τραγικά γεγονότα, όπως η δολοφονία του από αντικομμουνιστές το 1947, επηρέασαν βαθιά τα παιδικά χρόνια του Στέλιου.

Από την ηλικία των 13 ετών, ο Στέλιος εργάστηκε σκληρά για να στηρίξει την οικογένειά του. Η πρώτη επαφή του με τη μουσική ήρθε όταν το αφεντικό του, στο εργοστάσιο υφαντουργίας «Έσπερος», του χάρισε μια κιθάρα, αναγνωρίζοντας το ταλέντο του. Με την καθοδήγηση σημαντικών προσωπικοτήτων, όπως ο συνθέτης Στέλιος Χρυσίνης, ο Καζαντζίδης ξεκίνησε μια λαμπρή πορεία στο τραγούδι.

Η μουσική πορεία και η κοινωνική επιρροή

Ο Γιάννης Παπαϊωάννου υπήρξε καθοριστικός στην ανάδειξη του Καζαντζίδη, ενώ οι συνεργασίες του με συνθέτες και μαγαζιά συνέβαλαν στην εδραίωσή του ως πρωταγωνιστή του λαϊκού τραγουδιού. Γνωστός για τις αρχές του, ο Καζαντζίδης διαφύλαξε την αξιοπρέπεια του επαγγέλματος, απορρίπτοντας συνήθειες της νύχτας, όπως η παρουσία τραγουδιστριών στα τραπέζια πελατών.

Η δισκογραφία του περιλάμβανε τραγούδια που αγγίζουν θέματα όπως η μετανάστευση και η καθημερινότητα των εργαζομένων, θέματα που αντηχούσαν στις καρδιές των ανθρώπων. Αντιμετώπισε, ωστόσο, δυσκολίες, ιδιαίτερα επί δικτατορίας, όταν το 90% των τραγουδιών του απορρίφθηκε από τη λογοκρισία, παρότι δεν είχαν πολιτικό περιεχόμενο.

Η προσωπική ζωή και η κληρονομιά

Η προσωπική του ζωή σημαδεύτηκε από σχέσεις που απασχόλησαν το κοινό. Παντρεύτηκε τη Μαρινέλλα το 1964, αλλά ο γάμος τους διαλύθηκε δύο χρόνια αργότερα. Στο πλευρό της δεύτερης συζύγου του, Βάσως, έμεινε ως το τέλος της ζωής του. Ο Στέλιος Καζαντζίδης έφυγε από τη ζωή στις 14 Σεπτεμβρίου 2001, σε ηλικία 70 ετών, αφού αρνήθηκε να ταφεί δημοσία δαπάνη, παραμένοντας πιστός στις αρχές του.

Η ταφή του δίπλα στη μητέρα του στο Νεκροταφείο της Ελευσίνας εξελίχθηκε σε λαϊκό προσκύνημα, ενώ οι θαυμαστές του συνεχίζουν να τιμούν το έργο του μέσα από συλλόγους που προωθούν τη μνήμη και τη μουσική του.

Μνήμες και βανδαλισμοί

Το πατρικό του στη Νέα Ιωνία στέκει ακόμη, αν και εγκαταλελειμμένο, θυμίζοντας μια εποχή γεμάτη αναμνήσεις. Δυστυχώς, η προτομή του κοντά στο σπίτι του αφαιρέθηκε το 2022 από βανδάλους, οι οποίοι τελικά συνελήφθησαν.

Ο Στέλιος Καζαντζίδης, με τη φωνή και την προσωπικότητά του, παραμένει ένα αιώνιο σύμβολο του λαϊκού πολιτισμού, εκφράζοντας τα όνειρα και τις δυσκολίες των απλών ανθρώπων.

Τα τεστ όρασης και οι οπτικές ψευδαισθήσεις είναι ένας διασκεδαστικός τρόπος για να δοκιμάσετε πόσο καλά λειτουργούν τα μάτια και ο εγκέφαλός σας μαζί.

Συχνά, οι αριθμοί ή τα σχήματα κρύβονται μέσα σε μοτίβα, χρώματα ή θολές εικόνες, και μόνο όσοι έχουν καλή αντίληψη της αντίθεσης και της λεπτομέρειας μπορούν να τα εντοπίσουν εύκολα.

Στην παρακάτω εικόνα, υπάρχει ένας αριθμός που δεν είναι αμέσως εμφανής. Με την πρώτη ματιά μπορεί να φαίνεται σαν ένα απλό μοτίβο, αλλά αν κοιτάξετε προσεκτικά, θα μπορέσετε να διακρίνετε τα ψηφία.

Πώς να δοκιμάσετε

• Κοιτάξτε την εικόνα από κανονική απόσταση.

• Αν δεν βλέπετε τον αριθμό, δοκιμάστε να απομακρυνθείτε λίγο από την οθόνη.

• Μπορείτε επίσης να μισοκλείσετε τα μάτια σας για να μειώσετε τη λεπτομέρεια και να δείτε το συνολικό σχήμα.

Αυτά τα τεστ βασίζονται στον τρόπο που ο εγκέφαλος επεξεργάζεται την αντίθεση και τα μοτίβα. Δεν αποτελούν ιατρική διάγνωση, αλλά μπορούν να δώσουν μια ένδειξη για το πόσο καλά λειτουργεί η οπτική σας αντίληψη.

Η απάντηση

Ο κρυμμένος αριθμός στην εικόνα είναι:

105.7

Αν μπορέσατε να τον δείτε γρήγορα, συγχαρητήρια! Αυτό σημαίνει ότι η οπτική σας αντίληψη και η προσοχή στη λεπτομέρεια είναι σε πολύ καλό επίπεδο. Αν όχι, μην ανησυχείτε — μερικές φορές ο φωτισμός, η οθόνη ή η απόσταση μπορεί να επηρεάσουν το αποτέλεσμα.

Στα νιάτα του χαρακτηριστήκε “ζεν πρεμιέ”, αφού ήταν ένας εκ των γοητευτικότερων πρωταγωνιστών που έκανε το γυναικείο κοινό να παραληρεί.

Ο Παύλος Λιάρος υποδύθηκε τον Κίμωνα Πετρόχειλο, τον μεγαλύτερο γιο του Κωνσταντάρα που σπούδαζε Ιατρική, στην ταινία “Ο στρίγγλος που έγινε αρνάκι”.

Σον ρόλο του ήταν τεμπέλης και προτιμούσε να κοιμάται παρά να πηγαίνει στη σχολή του.

Ο ηθοποιός Παύλος Λιάρος ξεχώρισε για το ταλέντο του στην κωμωδία. Η καριέρα του ήταν πλούσια στον ελληνικό κινηματογράφο μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ’70. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1943 και σπούδασε υποκριτική στη Σχολή Κ. Μιχαηλίδη.

Το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο έγινε το 1963 με τον ρόλο του Ηλία στην ταινία “Το κάθαρμα” σε σκηνοθεσία Νίκου Φώσκολου.

Οι ταινίες στις οποίες συμμετείχε ήταν “Τρελά κορίτσια, απίθανα αγόρια”, “Αγάπησα έναν προδότη”. “Δύο πόδια σ’ έναν παπούτσι”, “Ο τζαναμπέτης”, “Οι σφαίρες δεν γυρίζουν πίσω”. “Γαβριέλα, η αμαρτωλή της Αθήνας”, “Κατηγορώ την κοινωνία”, “Λολίτες της Αθηνάς”.

Τη δεκαετία του ’70 πήρε μέρος στις ταινίες που ήταν βασισμένες σε ιστορικά γεγονότα “Υποβρύχιον Παπανικολής” και “Καλάβρυτα 1821”. Παράλληλα, ασχολήθηκε και με τη συγγραφή σεναρίου. Υπήρξε ο σεναριογράφος των ταινιών “Βρώμικες κυρίες” , “Κολασμένες ψυχές στα δίχτυα της ηδονής” και “Η μεγάλη απόφαση”. Η τελευταία του εμφάνιση στον κινηματογράφο ήταν το 1979 με την ταινία “Τζακ ο καβαλάρης”.

Παράλληλα εργάστηκε σε τηλεοπτικές παραγωγές στην ΥΕΝΕΔ και μεταξύ άλλων έπαιξε στις σειρές: Λέσχη μυστηρίου: Επικίνδυνη νύχτα”, “Οι προστάτες του νόμου”, “Ποιος είναι ο ένοχος” και “Υποψίες”. Τη δεκαετία του ’80 σκηνοθέτησε ορισμένες βιντεοταινίες και ντοκιμαντέρ.

Παύλος Λιάρος: Πως είναι σήμερα στα 80 του ο γνωστός ηθοποιός;

Ο Παύλος Λιαρός σήμερα είναι 80 ετών. Υπήρξε ένας σπουδαίος ηθοποιός που αγάπησε τον κινηματογράφο και κόσμησε επί σειρά ετών τον καλλιτεχνικό χώρο με την παρουσία του.

Ο ίδιος έχει πει: «Ήμασταν φτωχή οικογένεια, αλλά πολύ τίμια. Ούτε ο πατέρας μου ούτε η μάνα μου ήθελαν να γίνω ηθοποιός. Ήμουν μοναχοπαίδι και καταλαβαίνεις. Θυμάμαι τον παππού μου που μου έλεγε “βρε συ, ξέρεις ποιοι γίνονται ηθοποιοί;

Οι κόρες και οι γιοι των πουτ…ων”. Το είχαν τόσο χαμηλού επιπέδου. Μεγάλωσα στου Ψυρρή και ήμουν πολύ ατίθασος. Ο πατέρας μου, τις πέντε μέρες από τις επτά της εβδομάδας, με έδερνε, (γέλια). Ήμουν όμως καλός μαθητής και με καθόλου διάβασμα.

Όταν ήμουν έφηβος, χόρευα πολύ ωραίο ροκ εν ρολ και οι γκόμενες χάζευαν. Όταν έφευγα από τα κλαμπ, είχα πάντα τρία τέσσερα τηλέφωνα από τα κοριτσόπουλα που με είχαν ερωτευτεί. Την εποχή εκείνη, λοιπόν, μεσουρανούσαν ο Κακκαβάς και ο Μπάρκουλης. Και με το μυαλό μου έλεγα: “Πιο ωραίοι είναι αυτοί από μένα; Θα γίνω ηθοποιός”. Και κάπως έτσι ψωνίστηκα με τον κινηματογράφο», είπε ο Παύλος Λιάρος.