Σε μια κατάθεση ψυχής, η Έφη Θώδη αποκάλυψε τις σχέσεις που είχε στο παρελθόν αλλά και πως της συμπεριφέρθηκαν οι άντρες της ζωής της.
Η Έφη Θώδη παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο περιοδικό Λοιπόν. Μεταξύ άλλων μίλησε για τις σχέσεις με τους άντρες αλλά και για το σχόλιο της Ζωζώς Σαπουντζάκη ότι έχουν πιει σαμπάνια από το γοβάκι της.
Έφη Θώδη: Απόσπασμα από την συνέντευξη
Η Ζωζώ Σαπουντζάκη έχει δηλώσει πως από το γοβάκι της έχουν πιει σαμπάνια. Εσάς σας έτυχε ποτέ κάτι τέτοιο;
Άντε μωρέ ακούτε τις αηδίες που λέει ο καθένας. Θα πιώ τα κατακάθια της Ζωζώς Σαπουντζάκη άλλη δουλειά δεν είχα. Να πιώ βρωμοποδαρίλες. Αυτά είναι αηδίες και φαντασίες. Δεν πιστεύω ότι έγιναν. Σιγά μην ήπιε κάποιος τη ποδαρίλα του άλλου για να βγάλει σπυριά στη γλώσσα.
Είχατε ποτέ κάποιο μανιακό θαυμαστή που σας τρόμαξε;
Για πολλά χρόνια μέχρι που σταμάτησα από τα κέντρα, είχα πολλούς θαυμαστές η αλήθεια είναι. Ένας ήθελε να με κλέψει, να με απαγάγει. Καθόταν και έπινε και με κοίταζε, θυμάμαι σε ένα πανηγύρι προσπάθησε να με βουτήξει, αλλά με φυγάδευσαν. Πήγα στην αστυνομία και έτσι μπόρεσα και ξέφυγα. Έχω ζήσει πάντως μεγάλους έρωτες, με κυνήγαγε όλη η Ελλάδα.
Εσείς δεν θέλατε κανέναν;
Δεν ξέρω γιατί, μου τυχαίναν όλα τα σκ@τ@. Οι σύντροφοί μου δεν ήταν καλοί άνθρωποι, κοιτάζαν να βάλουν χέρι στα λεφτά μου
Σε μια συγκινητική παράσταση που γρήγορα έγινε viral, επτά μπαμπάδες από τη Βέροια έδειξαν την αγάπη τους για τις κόρες τους μέσω του χορού, δημιουργώντας αξέχαστες στιγμές τόσο για τις ίδιες όσο και για τους θεατές.
Το βίντεο που έχει προκαλέσει αίσθηση στο διαδίκτυο δείχνει τους πατεράδες να συμμετέχουν σε μια παράσταση μπαλέτου δίπλα στις μικρές μπαλαρίνες τους. Η εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε στο τέλος της χρονιάς, εκτός από επίδειξη ικανοτήτων ήταν και αυτή του δεσμού πατέρα – κόρης.
Οι μπαμπάδες, ντυμένοι ομοιόμορφα, ξεπέρασαν κάθε τρακ και φόβο επί σκηνής, αναλαμβάνοντας ρόλους παρτενέρ για τις κόρες τους. Η όλη ιδέα ανήκε στη δασκάλα χορού των κοριτσιών, η οποία οραματίστηκε και υλοποίησε αυτό το πρωτότυπο χορευτικό.
Το κοινό, που γέμισε την αίθουσα, δεν μπορούσε παρά να καταχειροκροτήσει τους μπαμπάδες και τις κόρες τους, ενθουσιασμένο από τη συγκινητική εικόνα που παρουσίασαν. Το θέαμα δε συγκίνησε μόνο τους παρευρισκόμενους αλλά και τους χιλιάδες χρήστες του διαδικτύου που παρακολούθησαν το βίντεο.
Αναμφίβολα, πρόκειται για τους μπαμπάδες της χρονιάς! Μακάρι όλα τα παιδιά να είχαν κάτι αντίστοιχο!
9 Νοεμβρίου γιορτή του Αγίου Νεκταρίου. Η μέρα βροχερή, χλομή. Η ώρα πλησίαζε μία το μεσημέρι, όταν με σταμάτησε ένας κύριος χαμογελαστός, με ευγενική φυσιογνωμία.
Κρατούσε στο ένα του χέρι μια τσάντα, που είχε μέσα δύο μεγάλα κουτιά από ζαχαροπλαστείο και στο άλλο μια μεγάλη μαύρη ομπρέλα. Μου είπε πού ήθελε να τον πάω και ξεκινήσαμε.
Σε λίγα δευτερόλεπτα άνοιξε το ένα κουτί και μου πρόσφερε γλυκό.
-Σήμερα γιορτάζω.
-Χρόνια πολλά κι ευλογημένα, να είστε υγιής και χαρούμενος, όπως σας βλέπω σήμερα!
-Ευχαριστώ πολύ!
-Θα κάνετε γιορτή στο σπίτι σας; τον ρώτησα.
-Ναι! και πριν από λίγο με πήρε η γυναίκα μου στο κινητό, για να πάρω επιπλέον γλυκά. Όλα τα υπόλοιπα τα έχει οργανώσει για το βράδυ. Θα βρεθούμε με καλούς φίλους και συγγενείς. Είναι μια ευκαιρία να ιδωθούμε, να πούμε τα νέα μας, να φάμε και να χαρούμε.
-Μακάρι να μπορούσαμε να το κάνουμε πιο συχνά αυτό, και όχι μόνο σε γιορτές, σε γάμους, σε βαφτίσια ή σε κηδείες!
-Σε βαφτίσια! μονολόγησε- εδώ με πόνεσες!
-Σε πόνεσα; γιατί;
-Γιατί δεν έχουμε παιδιά.
-Νέος είσαι ακόμη, θα κάνεις!
-Είμαι σαράντα ετών, δέκα χρόνια παντρεμένος! Το όνειρο μου να αποκτήσω παιδί, έχει ναυαγήσει. Και η πληγή που έχω, δεν λέει να κλείσει.
-Δεν κατάλαβα, γιατί πληγή; Επειδή δεν έχεις παιδί;
Για λίγα λεπτά επικρατεί σιωπή. Τον ρώτησα:
-Τη γυναίκα σου την αγαπάς;
-Την αγαπώ πολύ.
-Εκείνη σε αγαπάει;
-Ναι, πάρα πολύ.
-Τότε δεν βλέπω για ποιο λόγο να αισθάνεσαι τόσο πληγωμένος.
-Ε, αν είχαμε ένα παιδί, πιο όμορφη δε θα ‘ταν η ζωή μας;
-Αυτό μην το λες! Ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να συμβεί στον καθένα. Έχεις σκεφθεί, αν είχες κάνει ένα παιδί και είχε κάποια αναπηρία, ή μπλεκόταν στα δίχτυα των ναρκωτικών ή του αλκοόλ ή της πορνείας, τι προβλήματα και τι στενοχώρια θα είχες;
-Όχι, αυτό δεν το έχω σκεφθεί- η αλήθεια είναι ότι έχουμε μια πολύ καλή σχέση με τη γυναίκα μου. Και οικονομικά στεκόμαστε πάρα πολύ καλά. Συχνά-πυκνά σκεφτόμαστε το θέμα του παιδιού, που δεν μπορούμε να αποκτήσουμε, και μελαγχολούμε.
-Με τι ασχολείσαι;
-Καθηγητής Πανεπιστημίου.
-Μάλιστα! Η γυναίκα σου εργάζεται;
-Ναι, είναι γιατρός.
-Δηλαδή τα έχετε όλα και σας λείπει ένα παιδί!
-Ακριβώς, όπως το λες, μας λείπει ένα παιδί!
-Μου επιτρέπεις να σε ρωτήσω κάτι;
-Ό,τι θέλεις!
-Έχετε ποτέ ευχαριστήσει τον Θεό, για την αγάπη, την υγεία, την οικονομική σας επιφάνεια και όλα τα καλά που έχετε;
Δεν μου απάντησε αμέσως, το σκεφτόταν…
-Όχι! δεν Τον έχουμε ευχαριστήσει ποτέ, για να σου πω την αλήθεια, Τον έχουμε ξεχάσει. Ξέρεις, από τα παιδικά μας χρόνια ούτε η γυναίκα μου ούτε εγώ αντιμετωπίσαμε δυσκολίες.
Μμμ τον Θεό τον θυμόμαστε μόνο στις δυσκολίες, μονολόγησα.
-Έχεις σκεφθεί ότι αυτό που εσύ θεωρείς ακατόρθωτο, αδύνατο να γίνει, για τον Θεό είναι δυνατό; Πόσες και πόσες φορές έχουμε ακούσει περιπτώσεις ασθενών, που οι γιατροί σήκωσαν τα χέρια ψηλά, αλλά έπειτα κάτι έγινε και η κατάληξη υπήρξε θετική;Αρκεί η πίστη, η πίστη στον Θεό.
Όταν πιστεύεις στον Θεό, όλα είναι δυνατόν να γίνουν. Ακόμη και τα πιο ακατόρθωτα να γίνουν κατορθωτά. Όπως μου είπες, έχεις καλή σχέση με τη σύζυγο σου-σκέψου να βάλετε ανάμεσα σας τον Θεό- τότε θα νιώσετε τη δύναμη της ευτυχίας, της χαράς, της αγάπης, να ξεχειλίζει την ψυχή σας.
Σε πάω ίσως σ’ άλλα χωράφια που δεν γνωρίζεις, αλλά πιστεύω πως, αν περάσεις απ’ αυτά, θα γευθείς γλυκύτατους καρπούς, άγνωστους ως τώρα σε σένα.
Μιλήσαμε πολύ για το μυστήριο της Εξομολόγησης, της Θείας Κοινωνίας, για τις χαρές της χριστιανικής ζωής.
Κάποια στιγμή του είπα: Σκεφθήκατε αν η αγάπη του Θεού δεν θέλει να σας δώσει δικό σας παιδί και θέλει να υιοθετήσετε ένα παιδάκι, που οι γονείς του για κάποια αιτία το άφησαν σε κάποιο ίδρυμα, και αυτό το καημένο ζητάει μια οικογένεια, να του δώσει την αγάπη, που του στέρησαν οι άνθρωποι, που το έφεραν στη ζωή;
Ξέρεις πόσα παιδιά έχουν ανάγκη από μία ζεστή αγκαλιά, από ένα τρυφερό χάδι, από στοργή και αγάπη;
Τα ορφανοτροφεία είναι γεμάτα από παιδιά, που περιμένουν να βρουν μια μαμά και ένα μπαμπά, να αποκτήσουν μια οικογένεια. Και αφού έχετε οικονομική και κοινωνική επιφάνεια, δεν θα δυσκολευτείτε και πολύ στην υιοθεσία.
Εξάλλου, γονιός δεν γίνεσαι μόνο και μόνο, επειδή γεννάς ένα παιδί. Γονιός γίνεσαι, όταν μεγαλώνεις και διαπαιδαγωγείς σωστά ένα παιδί.
Όταν καρδιοχτυπάς στην αρρώστια του, όταν το βλέπεις να μεγαλώνει μέρα με τη μέρα, όταν το βοηθείς να κάνει τα πρώτα του βήματα, όταν ακούς τις πρώτες του λεξούλες μαμά-μπαμπά.
Ακούγοντας αυτά τον είδα να χαμογελάει πάλι- το πρόσωπο του έλαμψε.
-Έχεις δίκιο, γονιός δεν γίνεσαι μόνο όταν γεννάς. Θα σκεφθώ σοβαρά το θέμα της υιοθεσίας, αν και το είχαμε απορρίψει. Εσύ τώρα με έκανες να το δω πιο αγαπητικά. Όπως και να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Θεό, που έχω ξεχάσει. Και να προσπαθήσω να Τον βάλω μέσα στη ζωή μας. Όμως φτάσαμε!
Η συζήτηση μας ήταν πολύ ενδιαφέρουσα. Λες και ξέθαψες από τα σκοτεινά υπόγεια του μυαλού μου τον Θεό και με έκανες να αισθανθώ πως είμαι πολύ αδύναμος μπροστά Του και πως έχω την ανάγκη Του.
-Δηλαδή πίστευες πως είσαι πολύ δυνατός;
-Ναι! Γιατί έχω τη δύναμη του χρήματος και, όπως γνωρίζεις, με το χρήμα μπορείς να αγοράζεις τα πάντα!
-Υπάρχει όμως και κάτι, που δεν το αγοράζεις με όλο το χρυσάφι της γης. Τον Θεό!
-Έχεις δίκιο! Τον Θεό δεν Τον αγοράζεις!
-Λοιπόν, να ‘σαι καλά, ο Θεός μαζί σου! Και μην ξεχάσεις ότι συζητήσαμε.
-Να είσαι σίγουρη πως δεν θα τα ξεχάσω, όπως δεν θα ξεχάσω κι εσένα.
Ανταλλάξαμε τηλέφωνα, με την υπόσχεση να τα ξαναπούμε. Μετά από επτά μήνες με κάλεσε στη βάφτιση της θετής κορούλας του. Ήταν και οι δυο τους πολύ ευτυχισμένοι!
Στο Instagram εντοπίστηκε μια αρχειακή φωτογραφία από τον γάμο του Γιάννη Βούρου με την Άννα Αδριανού, που χρονολογείται στη δεκαετία του 1980.
«Τη δεκαετία του ’80 μας έκαναν στάμπα σε μπλουζάκια» είχε διηγηθεί στο παρελθόν ο Γιάννης Βούρος. «Δεν εκμεταλλεύτηκα ποτέ την αναγνωρισιμότητα. Στο γάμο μου με την Άννα Αδριανού, για να μπούμε στην εκκλησία ήταν μαζεμένα 2.500 νέα παιδιά, αγόρια και κορίτσια. Μου έσκισαν το σακάκι. Τη στιγμή που γινόταν αυτό έλεγα “η δουλειά σου είναι άλλη”. Καθόλου επηρμένος δεν υπήρξα».
Ωστόσο, ο γάμος δεν έμμελε να κρατήσει για πολύ!
Παντρεύτηκαν πολύ νέοι. Χώρισαν έπειτα από μόλις έναν χρόνο. Όμως μέχρι και σήμερα παραμένουν δύο καλοί φίλοι. «Όταν ήμουν μικρή είχα παντρευτεί από έρωτα, τον Γιάννη Βούρο» είχε εξομολογηθεί στο παρελθόν η Άννα Αδριανού και συνεχίζει: «Δεν ήθελα να βάλω νυφικό γιατί ήμουν πολύ μικρή. Πολύ νέα. Έβαλα ένα ωραίο άσπρο φόρεμα με πολύχρωμα αγριολούλουδα στα μαλλιά. Σήμερα είναι άριστη η σχέση μας, τον αγαπώ πολύ, είναι σαν αδερφός μου. Παρότι χωρίσαμε πολύ σύντομα, σε ένα χρόνο, σταθήκαμε πολύ κοντά ο ένας στον άλλον σε πράγματα που μας συνέβαιναν».
Στη φωτογραφία το ζευγάρι είναι μαζί με τους Γρηγόρη Βαλτινό, Κική Σεγδίτσα και τον Άγγελο Αντωνόπουλο.
Ζευγάρι με γοητευτικό Ιταλοαργεντινό μπασκετμπολίστα η Αθηνά Οικονομάκου – Τα φιλιά και οι διαχυτικές στιγμές στη συναυλία των Coldplay.
Η Αθηνά Οικονομάκου έχει βρει ξανά τον έρωτα λίγο καιρό μετά την ανακοίνωση του διαζυγίου της και έκανε την πρώτη της εμφάνιση με τον νέο της σύντροφο.
Η ίδια ήταν ανάμεσα στους χιλιάδες θεατές που απόλαυσαν τους Coldplay στο ΟΑΚΑ το περασμένο Σαββατοκύριακο.
Η ηθοποιός διασκέδασε με την παρέα της και μεταξύ άλλων, ανέβασε φωτογραφίες της από τις στιγμές που έζησε με την παρέα της.
Ωστόσο δεν ήταν μόνη της στη συναυλία, αλλά είχε μαζί της τον νέο της σύντροφο, όπως αποκάλυψε η εκπομπή “το Πρωινό”. Οι δυο τους ήταν μαζί και έζησαν τρυφερές στιγμές.
Πρόκειται για τον 37χρονο Ιταλοαργεντινό μπασκετμπολίτσα Μπρούνο Τσερέλα, ο οποίος είναι πανύψηλος και πολύ γοητευτικός.
Οι δυο τους ήταν ιδιαίτερα διαχυτικοί μεταξύ τους.
Αξίζει να σημειωθεί, σύμφωνα με όσα είπε ο Γιώργος Λιάγκας πριν από την είδηση, τόσο η Αθηνά Οικονομάκου, όσο και ο Ιταλοαργεντινός μπασκετμπολίστας γνωρίζαν ότι θα προβληθεί η είδηση.
Ο Bruno Cerella είναι Ιταλο-Αργεντινός επαγγελματίας μπασκετμπολίστας για το Blu Basket 1971 της ιταλικής Serie A2.
Μια άκρως αποκαλυπτική συνέντευξη παραχώρησε ο Τάσος Ξιαρχό στο Sex Podcast της Δάφνης Καραβοκύρη στο Youtube.
Ο γνωστός χορογράφος μίλησε για όλους και για όλα, αναφέρθηκε στη σεξουαλικότητά του, στη σχέση τους με τους γονείς τους, αλλά και την στιγμή που αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του.
«Πρώτη φορά έκανα σεξ στα 17 μου, αλλά πρώτη φορά νομίζω ότι έκανα στα 9 μου και πρώτη φορά μου κάνανε σεξ στα 6 μου. Ήταν ένας άνθρωπος 17 ετών. Όταν ένας μεγαλύτερος σου κάνει κάτι κι είσαι παιδί νομίζεις ότι είναι σωστό και πρέπει να γίνει. Σίγουρα όμως, μέσα μας ξέρουμε τι είναι κακό και δεν πρέπει να γίνει. Ένιωθα φόβο όποτε καταλάβαινα ότι αυτό δεν είναι σωστό. Ήμουν στη γειτονιά μου και έπαιζα και εκεί με προσέγγισε ένα παιδί, έφτιαξε ένα σπιτάκι, με έβαλε μέσα και έγινε ό,τι έγινε. Επειδή πέρναγα δύσκολα παιδικά χρόνια αυτό διαγράφτηκε από τη μνήμη μου. Στα 20 περίπου μου ήρθε ξανά στη μνήμη και θυμήθηκα όλο αυτό το πράγμα. Για κάποιο λόγο έπρεπε να το βιώσω αυτό το πράγμα. Στο σπίτι μου βίωνα πολύ χειρότερες καταστάσεις όποτε αυτό δεν μου φαινόταν κάτι», είπε αρχικά ο Τάσος Ξιαρχό.
Και συνέχισε: «Μου άρεσαν οι άντρες, αλλά έχω πάει και με γυναίκες. Από μικρός ένιωθα έλξη προς τον άντρα. Δεν υπήρχε κάπου να απευθυνθώ τότε για να μιλήσω για τη σεξουαλικότητά μου. Στα 9 μου είχα κάποιες επαφές με αλλά αγοράκια και τώρα αυτά τα αγόρια μπορεί να είναι παντρεμένοι με παιδιά. Θα τους πω καταπιεσμένους ανθρώπους».
«Πιστεύω ότι η γενιά του πατέρα μου είχε παρά πολλούς ομοφυλόφιλους. Όταν αυτοί οι άνθρωποι εξαναγκάζονται να κάνουν οικογένεια και παιδία ή να έχουν ερωτική συνεύρεση με γυναίκα γιατί έτσι πρέπει, όταν περνούν τα χρόνια και δουν ότι τους λείπει αυτό που πραγματικά θέλουν, θα βγει από μέσα τους βία. Γι’ αυτό στην εποχή μας βλέπουμε πολλούς παντρεμένους να ξεφεύγουν μετά από κάποια στιγμή και να γίνονται όχι απλά γκέι αλλά παθιασμένοι γκέι. Μπορεί ο πατέρας μου να είναι ένας καταπιεσμένος ομοφυλόφιλος αλλά δεν το εύχομαι. Είναι κρίμα να μη ζεις αυτό που θες να ζήσεις», συμπλήρωσε σε άλλο σημείο ο γνωστός χορογράφος.
Για τη δύσκολη σχέση με τον πατέρα του, ο Τάσος Ξιάρχο εξομολογήθηκε: «Ο πατέρας μου έπεσε με τα μούτρα σε οτιδήποτε του έδινε ηδονή πέρα από το σεξ. Ο πατέρας μου ασκούσε βία στη μάνα μου και στην αδελφή μου. Δεν ήταν μισογύνης, ήταν απλά ένας δυστυχισμένος άνθρωπος. Δεν μισεί τη γυναίκα επειδή είναι γυναίκα, μισεί τη γυναίκα επειδή δεν μπορούσε να έχει έναν άντρα. Αν ήταν γκέι δεν θα ήταν μισογύνης. Δεν το έχει παραδεχτεί ο πατέρας μου αυτό».
Για την στιγμή που αποφάσισε να αποκαλύψει στον πατέρα του ότι είναι ομοφυλόφιλος, ο Τάσος Ξιάρχο ανέφερε: «Όταν έγινα 18 πήγα να μετακομίσω στον πατέρα μου γιατί ήθελα να δω τι γίνεται και εκεί. Είπα στον πατέρα μου ότι είμαι γκέι και πρέπει να ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που είδα μάτια θολωμένα από κενό. Εκείνη την ημέρα έκανε τόσους πολλούς μπάφους που δεν με άκουγε καν. Την επόμενη ημέρα έφυγα και τον άφησα μόνο να περάσει τον Γολγοθά, γιατί αυτός ο Γολγοθάς δεν είναι δικός μου είναι δικός του. Για εμένα είναι ελευθερία».
«Είπα στη γιαγιά μου ότι είμαι γκέι και εκείνη τη στιγμή πετάχτηκε ο παππούς μου και είπε “και εγώ είχα πάει μικρός με τον τάδε, έναν άντρα που δούλευαν μαζί”. Όπως καταλαβαίνεις έγινε χαμός. Η γιαγιά μου το ήξερε εννοείται. Το DNA δεν πέφτει ποτέ έξω και χαίρομαι που δεν είμαι ο παππούς μου και μπορώ να ζήσω ελεύθερα», παραδέχτηκε ο ίδιος.
Τέλος, ο Τάσος Ξιαρχός αναφερόμενος στην απόπειρα αυτοκτονίας που είχε κάνει, εξήγησε: «Τότε που έκανα την απόπειρα ήταν παρά πολύ κακό για εκείνη την περίοδο αλλά ήταν και παρά πολύ καλό γιατί για εμένα ήρθε η λύτρωση. Παραδειγματίστηκα, έκανα ότι έκανα στον εαυτό μου, πήγα να γίνω καλά και εκεί έσκασε το AIDS και ξανά έπεσα. Μέσα σε ένα χρόνο είχα απόπειρα, cancel στο διαδίκτυο, AIDS και κατάφερα να είμαι ζωντανός».
Την τελευταία του πνοή άφησε σε ηλικία 80 ετών ο Κωνσταντίνος Μελιάδης, ιδιοκτήτης των γνωστών καταστημάτων εστίασης «Σαββίκος», σκορπίζοντας στη θλίψη τον επιχειρηματικό κόσμο τόσο στη Θεσσαλονίκη, όσο και στην Πιερία από την οποία καταγόταν.
Το ψητοπωλείο «Σαββίκος», σύμφωνα με το «odelalis.gr» έχει μακρά ιστορία, η οποία ξεκινά το 1947 όταν ο πατέρας του, «Σαββίκος», παρουσίασε στο κοινό της Κατερίνης το περίφημο σουβλάκι του. Το σουβλατζίδικο, τοποθετημένο στο κέντρο της πόλης, έγινε γρήγορα σημείο αναφοράς για την τοπική κοινωνία και αγαπημένος προορισμός για τους λάτρεις του καλού φαγητού.
Ο Κωνσταντίνος Μελιάδης συνέχισε την οικογενειακή παράδοση, διατηρώντας την υψηλή ποιότητα και την εξαιρετική εξυπηρέτηση. Υπό την ηγεσία του, η επιχείρηση κατάφερε να επεκταθεί και στη Θεσσαλονίκη, φέρνοντας το περίφημο σουβλάκι του «Σαββίκου» σε ακόμα περισσότερους λάτρεις της γεύσης.
Η κηδεία του Κωνσταντίνου Μελιάδη τελέστηκε την Κυριακή 2 Ιουνίου, στον Καθεδρικό Ιερό Ναό της Θείας Αναλήψεως στην Κατερίνη.
Οι ενστάσεις και οι τρόποι διαγραφής των προστίμων
Στη Βουλή κατατέθηκε το νέο πλαίσιο ελέγχων και κυρώσεων των ανασφάλιστων οχημάτων καθώς εκείνων των οχημάτων για τα οποία δεν έχουν καταβληθεί τα τέλη κυκλοφορίας τους.
Συγκεκριμένα, σαφάρι για τον εντοπισμό οχημάτων τα οποία έχουν τεθεί σε κατάσταση ακινησίας αλλά συνεχίζουν να κυκλοφορούν στους δρόμους και διασταυρώσεις για ανασφάλιστα οχήματα, ΙΧ που δεν έχουν περάσει ΚΤΕΟ ή δεν έχουν πληρώσει τέλη κυκλοφορίας ετοιμάζονται να εξαπολύσουν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτους.
Πλέον με το νέο σύστημα αυτομάτου εντοπισμού για τα ανασφάλιστα οχήματα, που υπολογίζονται περί τις 500.000, θα πραγματοποιούνται online πολλαπλοί έλεγχοι ανά 6 μήνες.
Τα πρόστιμα θα είναι 250 ευρώ για τα δίκυκλα, 500 για τα επιβατηγά και 1.000 ευρώ για τα λεωφορεία και τα φορτηγά δημόσιας χρήσης.
Ενστάσεις και τρόποι διαγραφής των προστίμων
Δικαίωμα ένστασης έχουν οι πολίτες εντός 5 εργάσιμων ημερών από την επιβολή του προστίμου. Αν γίνει αποδεκτή θα πραγματοποιηθεί διαγραφή προστίμου ή αν σε 10 εργάσιμες ημέρες από την επομένη της κοινοποίησης της επιβολής προστίμου ή της απορριπτικής απόφασης της ένστασης ιδιοκτήτης συμμορφωθεί πάλι θα υπάρξει διαγραφή του προστίμου.
Ταυτόχρονοι, θα πραγματοποιείται νέος ηλεκτρονικός έλεγχος στο διάστημα τριών έως δώδεκα μηνών από την επιβολή του προστίμου. Αν δεν έχει συμμορφωθεί ο ιδιοκτήτης θα επιβάλλεται 500 ευρώ πρόστιμο με παράλληλη αφαίρεση πινακίδων και της άδειας κυκλοφορίας.
Ακόμη, καμπάνα της τάξης των 400 ευρώ θα επιφέρετε και σε όσους δεν έχουν περάσει το όχημά τους από ΚΤΕΟ.
Η αδρανοποίηση και η διαγραφή από τα μητρώα οχημάτων αφορά αυτά που δεν έχουν ασφαλιστεί, δεν έχουν υποβληθεί σε ΚΤΕΟ και δεν έχουν καταβληθεί για αυτά τέλη κυκλοφορίας τα τελευταία 7 έτη.
Τέλος, όσον αφορά τα τέλη κυκλοφορίας, αναμένονται κλιμακωτά πρόστιμα αν καθυστερήσει η πληρωμή τους. Αν πληρωθούν έως τις 31 Δεκεμβρίου δεν θα υπάρξει καμία επιβάρυνση. Τον Ιανουάριο θα επέρχεται προσαύξηση 25%, τον Φεβρουάριο 50% και από τον Μάρτιο 100%.
Σύμφωνα με το άρθρο 15 του νόμου 4177/2013, οι τακτικές θερινές εκπτώσεις (καλοκαιρινές εκπτώσεις 2024) πρόκειται όπως κάθε χρόνο να ξεκινήσουν τη δεύτερη Δευτέρα του Ιουλίου δηλαδή στις 8 Ιουλίου.
Θα διαρκέσουν μέχρι το Σάββατο 31 Αυγούστου.
Η νομοθεσία αναφέρει ότι τα καταστήματα μπορούν να ανοίξουν την πρώτη Κυριακή, κατά την έναρξη της χρονικής περιόδου των εκπτώσεων.
Με βάση αυτό που προβλέπει η νομοθεσία, τα καταστήματα την Κυριακή, 14 Ιουλίου 2024, θα είναι ανοιχτά.
Οι καταναλωτές κατά την περίοδο των εκπτώσεων θα πρέπει να δείξουν ιδιαίτερη προσοχή στα εξής σημεία:
1) Κατά την περίοδο των εκπτώσεων στα καταστήματα θα πρέπει να υπάρχουν αναρτημένες αναγγελίες ότι πραγματοποιούνται εκπτώσεις.
2) Η αναγραφή διπλής τιμής, δηλαδή της αρχικής (που συνήθως είναι διαγραμμένη) και της νέας τιμής των προϊόντων που πωλούνται με έκπτωση είναι υποχρεωτική, στα εμφανή σημεία του καταστήματος και οπωσδήποτε στα σημεία όπου εκτίθενται τα προϊόντα.
3) Η αναγραφή ποσοστού έκπτωσης δεν είναι υποχρεωτική και ανήκει στην διακριτική ευχέρεια της επιχείρησης εάν θα αναγράψει ποσοστό ή όχι. Σε περίπτωση που η επιχείρηση αναγράψει ποσοστό πρέπει να προσδιορίζεται ότι πρόκειται για έκπτωση (π.χ. «30% έκπτωση»).
4) Δεν πρέπει να γίνεται σύγχυση, μεταξύ εκπτώσεων και προσφορών. Οι εκπτώσεις αφορούν προϊόντα της σεζόν ενώ οι προσφορές, όπου η έκπτωση είναι ιδιαίτερα υψηλή, αφορούν συνήθως είδη παρωχημένης εποχής.
5) Στην περίπτωση προσφορών, θα πρέπει να υπάρχει αναρτημένη πινακίδα που να αναφέρει ότι γίνονται προσφορές. Τα προϊόντα πρέπει να φέρουν την αρχική τιμή και την τιμή προσφοράς (όχι το ποσοστό έκπτωσης). Προσοχή! Στις προσφορές συχνά αναγράφεται ότι δεν γίνονται αλλαγές, γι’ αυτό εάν μετανιώσετε, δεν έχετε τη δυνατότητα αλλαγής.
6) Δείξτε ιδιαίτερη προσοχή σε καταστήματα που διαφημίζουν μεγάλα ποσοστά εκπτώσεων σε ένα ή ελάχιστα είδη τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι και τα υπόλοιπα είδη των καταστημάτων αυτών είναι φθηνότερα σε σχέση με αντίστοιχα είδη άλλων καταστημάτων.
7) Ενημερωθείτε για τις λεπτομέρειες και τους όρους της συναλλαγής σας όταν αγοράζετε προϊόντα με δόσεις.
8) Μην διστάζετε να ενημερώνεστε επακριβώς για την προέλευση και την ποιότητα των προϊόντων. Ο πωλητής οφείλει να παρέχει στον καταναλωτή κάθε πληροφορία σχετική με το προϊόν σύμφωνα με το άρθρο 1 του ν. 2251/94 πριν ο τελευταίος προβεί σε αγορά.
9) Ενημερωθείτε από τους εμπόρους για το αν πραγματοποιούνται αλλαγές στα είδη που πωλούν κατά τη διάρκεια των εκπτώσεων. Οι έμποροι είναι υποχρεωμένοι να αλλάζουν τα προϊόντα που φέρουν ελάττωμα και αγοράστηκαν κατά την περίοδο των εκπτώσεων, εκτός εάν το προϊόν είναι σε προσφορά λόγω συγκεκριμένου ελαττώματος και εφόσον έχει ενημερωθεί για αυτό ο καταναλωτής σχετικά, πριν την αγορά με ανάλογη πινακίδα.
10) Ζητάτε απόδειξη, γιατί μόνο έτσι αποδεικνύεται η αγορά σε περίπτωση ελαττωματικού προϊόντος.
11) Ζητάτε τις οδηγίες χρήσης του προϊόντος και τους όρους της εγγύησής του στην ελληνική γλώσσα.
Η Ανάληψη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, 40 ημέρες μετά την Ανάστασή Του, γιορτάζεται σήμερα, Πέμπτη 13 Ιουνίου από την Ορθόδοξη Εκκλησία.
Η Ανάληψη του Κυρίου, η Δεσποτική Εορτή, που αναφέρεται στην ανάβαση του Χριστού στους ουρανούς και θεωρείται στην εκκλησιαστική παράδοση ως η ολοκλήρωση της αποστολής του Κυρίου επί της Γης. Η Ανάληψη εορτάζεται από την Εκκλησία την 40η ημέρα από την Ανάσταση του Κυρίου (13 Ιουνίου 2024).
Την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσες φέρουν το όνομα Ανάληψη.
Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός μετά την λαμπροφόρο Ανάστασή Του από τους νεκρούς, δεν εγκατέλειψε αμέσως τον κόσμο, αλλά συνέχισε για σαράντα ημέρες να εμφανίζεται στους μαθητές Του (Πράξ.1,3). Αυτές οι μεταναστάσιμες εμφανίσεις Του προς αυτούς είχαν πολύ μεγάλη σημασία. Έπρεπε οι πρώην δύσπιστοι και φοβισμένοι μαθητές να βιώσουν το γεγονός της Αναστάσεως του Διδασκάλου τους και να αποβάλλουν κάθε δισταγμό και ψήγμα απιστίας για Εκείνον.
Την τεσσαρακοστή λοιπόν ημέρα, σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Λουκά, ο Κύριος τους μαθητές του «εξήγαγε έξω έως τη Βηθανία», στο όρος των Έλαιών όπου συνήθως προσηύχετο. «Και αφού σήκωσε τα χέρια του, τους ευλόγησε». (Λουκά 24,50) και «ευλογώντας τους, εχωρίσθηκε απ’ αυτούς και εφέρετο πρός τα πάνω, στον ουρανό» μέχρι που τον έχασαν από τα μάτια τους. Και μετά αφού Τον προσκύνησαν επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ με χαρά μεγάλη και έμεναν συνεχώς στο ναό υμνολογώντας και δοξολογώντας το Θεό.
Ο ευαγγελιστής Μάρκος, περιγράφοντας πιο λακωνικά το θαυμαστό και συνάμα συγκινητικό γεγονός, αναφέρει πως μετά από την ρητή αποστολή των μαθητών σε ολόκληρο τον κόσμο κηρύττοντας και βαπτίζοντας τα έθνη, «ανελήφθη εις τον ουρανόν και εκάθισεν εκ δεξιών του Θεού. Εκείνοι δε εξελθόντες εκήρυξαν πανταχού, του Κυρίου συνεργούντος και τον λόγον βεβαιούντος δια των επακολουθούντων σημείων» (Μαρκ.16,19-20).
Αυτή η ευλογία είναι πια η αρχή της Πεντηκοστής. Ο Κύριος ανέρχεται για να μας στείλει το παράκλητο Πνεύμα, όπως λέγει το τροπάριο της εορτής: «Ανυψώθηκες στη δόξα, Χριστέ Θεέ μας, αφού χαροποίησες τους μαθητές σου με την επαγγελία του Αγίου Πνεύματος και βεβαιώθηκαν από την ευλογία σου».
Η Ανάληψη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού αποτελεί αναμφίβολα το θριαμβευτικό πέρας της επί γης παρουσίας Του και του απολυτρωτικού έργου Του. «Ανελήφθη εν δόξη» για να επιβεβαιώσει την θεία ιδιότητά Του στους παριστάμενους μαθητές Του. Για να τους στηρίξει περισσότερο στον τιτάνιο πραγματικά αγώνα, που Εκείνος τους ανάθεσε, δηλαδή τη συνέχιση του σωτηριώδους έργου Του για το ανθρώπινο γένος.
Ο Κύριος Ιησούς Χριστός ανήλθε στους ουρανούς, αλλά δεν εγκατέλειψε το ανθρώπινο γένος, για το οποίο έχυσε το τίμιο Αίμα Του. Μπορεί να κάθισε στα δεξιά του Θεού στους ένδοξους ουρανούς, όμως η παρουσία Του εκτείνεται ως τη γη και ως τα έσχατα της δημιουργίας. Άφησε στη γη την Εκκλησία Του, η οποία είναι το ίδιο το αναστημένο, αφθαρτοποιημένο και θεωμένο σώμα Του, για να είναι το μέσον της σωτηρίας όλων των ανθρωπίνων προσώπων, που θέλουν να σωθούν. Νοητή ψυχή του σώματός Του είναι ο Θεός Παράκλητος, «το Πνεύμα της αλήθείας» (Ιωάν. 15,26), ο Οποίος επεδήμησε κατά την αγία ημέρα της Πεντηκοστής σε αυτό, για να παραμείνει ως τη συντέλεια του κόσμου.
Η σωτηρία συντελείται με την οργανική συσσωμάτωση των πιστών στο θεανδρικό Σώμα του Χριστού. Αυτό εννοούσε, όταν υποσχόταν στους μαθητές Του: «ιδού εγώ μεθ’ υμών ειμί πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος» (Ματθ.28,20).
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ – ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ
«Βλέπετε αυτή τη κοινή για μας εορτή και ευφροσύνη, την οποία ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός εχάρισε με την ανάσταση και ανάληψή του στους πιστούς; Επήγασε από θλίψη.
Βλέπετε αυτή τη ζωή, μάλλον δε την αθανασία; Επιφάνηκε σε μας από θάνατο.
Βλέπετε το ουράνιο ύψος, στο οποίο ανέβηκε κατά την ανύψωσή του ο Κύριος και την υπερδεδοξασμένη δόξα που δοξάσθηκε κατά σάρκα; Το πέτυχε με τη ταπείνωση και την αδοξία. Όπως λέγει ο απόστολος γι’ αυτόν, «εταπείνωσε τον εαυτό του γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, και μάλιστα σταυρικού θανάτου, γι’ αυτό κι’ ο Θεός τον υπερύψωσε και του χάρισε όνομα ανώτερο από κάθε όνομα, ώστε στο όνομα του Ιησού να καμφθεί κάθε γόνατο επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων και να διακηρύξει κάθε γλώσσα ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Κύριος σε δόξα Θεού Πατρός».(Φιλιπ. 2: 8-11).
Εάν λοιπόν ο Θεός υπερύψωσε το Χριστό του για το λόγο ότι ταπεινώθηκε, ότι ατιμάσθηκε, ότι πειράσθηκε, ότι υπέμεινε επονείδιστο σταυρό και θάνατο για χάρη μας, πως θα σώσει και θα δοξάσει και θα ανυψώσει εμάς, αν δεν επιλέξωμε τη ταπείνωση, αν δεν δείξουμε τη προς τους ομοφύλους αγάπη, αν δεν ανακτήσωμε τις ψυχές μας δια της υπομονής των πειρασμών, αν δεν ακολουθούμε δια της στενής πύλης και οδού, που οδηγεί στην αιώνια ζωή, τον σωτηρίως καθοδηγήσαντα σ’ αυτήν; «διότι, και ο Χριστός έπαθε για μας, αφήνοντάς μας υπογραμμό (παράδειγμα), για να παρακολουθήσουμε τα ίχνη του». (Α’ Πέτρ. 2:21).
Η ενυπόστατος Σοφία του υψίστου Πατρός, ο προαιώνιος Λόγος, που από φιλανθρωπία ενώθηκε μ’ εμάς και μας συναναστράφηκε, ανέδειξε τώρα εμπράκτως μια εορτή πολύ ανώτερη και από αυτή την υπεροχή. Γιατί τώρα γιορτάζουμε τη διάβαση, της σ’ αυτόν ευρισκομένης φύσεώς μας, όχι από τα υπόγεια προς την επιφάνεια της γης, αλλά από τη γη προς τον ουρανό του ουρανού και προς τον πέρα από αυτόν θρόνο του δεσπότη των πάντων.
Σήμερα ο Κύριος όχι μόνο στάθηκε, όπως μετά την ανάσταση, στο μέσο των μαθητών του, αλλά και αποχωρίσθηκε από αυτούς και, ενώ τον έβλεπαν, αναλήφθηκε στον ουρανό και εισήλθε στ’ αληθινά άγια των αγίων «και εκάθησε στα δεξιά του Πατρός πάνω από κάθε αρχή και εξουσία και από κάθε όνομα και αξίωμα, που γνωρίζεται και ονομάζεται είτε στον παρόντα είτε στον μέλλοντα αιώνα».(Εφ. 1:20)
Γιατί λοιπόν στάθηκε στο μέσο τους κι’ έπειτα τους συνόδευσε; «Τους εξήγαγε, λέγει, έξω έως τη Βηθανία», αλλά «και αφού σήκωσε τα χέρια του, τους ευλόγησε». (Λουκά 24:50). Το έκαμε για να επιδείξει τον εαυτό του ολόκληρο σώο και αβλαβή, για να παρουσιάσει τα πόδια υγιή και βαδίζοντα σταθερά, αυτά που υπέστησαν τα τρυπήματα των καρφιών, τα ομοίως επί του σταυρού καρφωμένα χέρια, την ίδια τη λογχισμένη πλευρά, αν έφεραν πάνω τους, τους τύπους των πληγών, προς διαπίστωση του σωτηριώδους πάθους.
Εγώ δε νομίζω ότι δια του «στάθηκε στο μέσο των μαθητών» δεικνύεται και το ότι αυτοί στηρίχθηκαν στη πίστη προς αυτόν, με αυτή τη φανέρωση και ευλογία του. Γιατί δεν στάθηκε μόνο στο μέσο όλων αυτών, αλλά και στο μέσο της καρδιάς του καθενός, γιατί από εκείνη την ώρα οι απόστολοι του Κυρίου έγιναν σταθεροί και αμετακίνητοι.
Στάθηκε λοιπόν στο μέσο τους και τους λέγει, «ειρήνη σε σας», τούτη τη γλυκιά και σημαντική και συνηθισμένη του προσφώνηση. Την διπλή ειρήνη, προς το Θεό που είναι γέννημα της ευσέβειας και αυτή που έχουμε οι άνθρωποι μεταξύ μας. Και καθώς τους είδε φοβισμένους και ταραγμένους από την ανέλπιστη και παράδοξη θέα, γιατί νόμισαν ότι βλέπουν πνεύμα – φάντασμα, αυτός τους ανέφερε πάλι τους διαλογισμούς της καρδιάς των, και αφού έδειξε ότι είναι αυτός ο ίδιος, πρότεινε τη διαβεβαίωση δια της εξετάσεως και ψηλαφήσεως. Ζήτησε φαγώσιμο, όχι γιατί είχε ανάγκη τροφής, αλλά για επιβεβαίωση της αναστάσεώς του.
Έφαγε δε μέρος ψητού ψαριού και μέλι από κηρύθρα, που είναι και αυτά σύμβολα του μυστηρίου του. Δηλαδή ο Λόγος του Θεού ένωσε στον εαυτό του καθ’ υπόσταση τη φύση μας, που σαν ιχθύς κολυμπούσε στην υγρότητα του ηδονικού και εμπαθούς βίου, και την καθάρισε με το απρόσιτο πυρ της Θεότητός του. Με κηρύθρα δε μελισσιού μοιάζει η φύση μας γιατί κατέχει το λογικό θησαυρό τοποθετημένο στο σώμα σαν μέλι στη κηρύθρα. Τρώγει από αυτά ευχαρίστως γιατί καθιστά φαγητό του τη σωτηρία του καθενός από τους μετέχοντας της φύσεως. Δεν τρώει ολόκληρο, αλλά μέρος «από κηρύθρα μέλι» επειδή δεν πίστευσαν όλοι και δεν το παίρνει μόνος του, αλλά προσφέρεται από τους μαθητές, γιατί του φέρνουν μόνο τους πιστεύοντες σ’ αυτόν, χωρίζοντάς τους από τους απίστους.
Κατόπιν τους υπενθύμισε τους λόγους του πριν το πάθος, που όλοι πραγματοποιήθηκαν. Τους υποσχέθηκε να τους στείλει το άγιο Πνεύμα, τους είπε να καθίσουν στην Ιερουσαλήμ μέχρι να λάβουν δύναμη από ψηλά. Μετά τη συζήτηση ο Κύριος τους έβγαλε από το σπίτι και τους οδήγησε έως τη Βηθανία και αφού τους ευλόγησε, όπως αναφέραμε, αποχωρίσθηκε από αυτούς και ανυψώθηκε προς τον ουρανό, χρησιμοποιώντας νεφέλη σαν όχημα και ανήλθε ενδόξως στους ουρανούς, στα δεξιά της μεγαλοσύνης του Πατρός, καθιστώντας ομόθρονο το φύραμά μας.
Καθώς οι Απόστολοι δεν σταματούσαν να κοιτάζουν τον ουρανό, με τη φροντίδα των αγγέλων πληροφορούνται ότι έτσι θα έλθει πάλι από τον ουρανό και «θα τον ιδούν όλες οι φυλές της γης, να έρχεται πάνω στις νεφέλες του ουρανού». (Ματθ. 24: 30). Τότε οι μαθητές αφού προσκύνησαν από το Όρος των Ελαιών, από όπου αναλήφθηκε ο Κύριος, επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ χαρούμενοι, αινώντας και ευλογώντας το Θεό και αναμένοντες την επιδημία του θείου Πνεύματος.
Όπως λοιπόν εκείνος έζησε και απεβίωσε, αναστήθηκε και αναλήφθηκε, έτσι κι’ εμείς ζούμε και πεθαίνουμε και θα αναστηθούμε όλοι. Την ανάληψη όμως δεν θα πετύχουμε όλοι, αλλά μόνο εκείνοι για τους οποίους ζωή είναι ο Χριστός και ο θάνατος είναι κέρδος, όσοι προ του θανάτου σταύρωσαν την αμαρτία δια της μετανοίας, μόνο αυτοί θα αναληφθούν μετά την κοινή ανάσταση σε νεφέλες προς συνάντηση του Κυρίου στον αέρα. (Α’ Θεσ. 4:17).
Ας έρθουμε στο υπερώο μας, στο νου μας προσευχόμενοι, ας καθαρίσουμε τους εαυτούς μας για να πετύχουμε την επιδημία του Παρακλήτου και να προσκυνήσουμε Πατέρα και Υιό και άγιο Πνεύμα, τώρα και πάντοτε και στους αιώνες των αιώνων. Γένοιτο».
