Ένας 33χρονος στη Ρωσία καταδικάστηκε σε 12ετη κάθειρξη για τα βασανιστήρια στα οποία υπέβαλε την 40χρονη φίλη του όταν εκείνη του ζήτησε να χωρίσουν.
Όπως κατατέθηκε στο δικαστήριο ο Όλεγκ Στζεγκολίκιν αρχικά κάρφωσε τα χέρια και τα πόδια της Οξάνα Κουζμένκο σε ξύλινες τάβλες και στη συνέχεια της έβαλε φωτιά με αποτέλεσμα τον σοβαρότατο τραυματισμό της.
Όπως φαίνεται στις φωτογραφίες της 40χρονης, τα βασανιστήρια προκάλεσαν τεράστια αλλαγή στην εμφάνισή της καθώς «άναψε σαν κερί» όταν ο 33χρονος την έλουσε με βενζίνη και της έβαλε φωτιά.
Μετά την ανακοίνωση της ποινής ο 33χρονος δράστης δήλωσε εθελοντής στον πόλεμο της Ουκρανίας προκειμένου να αποφύγει την παραμονή του στη φυλακή.
Περιγράφοντας τι συνέβη στο συνεργείο αυτοκινήτων που διατηρούσε ο 33χρονος, η Κουζμένκο κατέθεσε «μου έβγαλε τις μπότες και μετά πήρε το αριστερό μου πόδι και το κάρφωσε σε ένα ξύλο ενώ στο δεξί μου πόδι άνοιξε μια τρύπα με κάτι σαν ανοιχτήρι».
Όσο, μάλιστα, «σταύρωνε» τη σύντροφό του ο δράστης την απειλοούσε ότι θα τη σκοτώσει: «Στη συνέχεια έβγαλε ένα τσιγάρο και έναν αναπτήρα, μου έριξε βενζίνη και με άναψε σαν κερί».
Σαν να μην έφτανε αυτό, δε, ο 33χρονος στη συνέχεια διέταξε την γυναίκα να τον μεταφέρει με το αυτοκίνητό της με εκείνη να βρίσκει την ευκαιρία να σωθεί προκαλώντας τροχαίο μετά το οποίο ο δράστης διέφυγε.
Ο δικηγόρος του 33χρονου, πάντως, δήλωσε τη διαφωνία του με την απόφαση του δικαστήριου υποστηρίζοντας ότι «τόσο στην ανάκριση όσο και στο δικαστήριο ο πελάτης μου έλεγε συνέχεια “σε αγαπώ».
O 33χρονος δράστης
Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις: Ακολούθησε το pronews.gr στο Instagram για να «δεις» τον πραγματικό κόσμο!
Η Λουκία Πιστιόλα είχε κάνει μία απίστευτη αποκάλυψη για πρώτη φορά: «Πάσχω από Πάρκινσον»
«Το Πάρκινσον μου συνέβη μέσα σε μία βδομάδα από το εμβόλιο του Covid. Εκεί που ήμουν αεικίνητη και έκανα τα πάντα, έγινα μία ανάπηρη γυναίκα», αποκάλυψε η Λουκία Πιστιόλα.
Η Λουκία Πιστιόλα στην πρόσφατη εμφάνιση της στην κηδεία του Γιώργου Μαρίνου
Μία συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης παραχώρησε η Λουκία Πιστιόλα στην κάμερα του «Πάμε Δανάη» και τον δημοσιογράφο Άρη Καβατζίκη. Η σπουδαία ηθοποιός άνοιξε την καρδιά της στο γυαλί, πράγμα που δεν συνηθίζει, και μίλησε για όλους και για όλα, αποκαλύπτοντας μεταξύ άλλων πως πάσχει από τη νόσο του Πάρκινσον.
«Οι Ψυχοκόρες με ταλαιπώρησαν αρκετά, ο εαυτός μου δηλαδή με ταλαιπώρησε πάρα πολύ. Έχει αρχίσει λίγο η δυσαρθρία και, επειδή είμαι τελειομανής άνθρωπος, έχει αρχίσει να με τσαντίζει ο εαυτός μου. Το Πάρκινσον μου συνέβη μέσα σε μία βδομάδα από το εμβόλιο του Covid. Εκεί που ήμουν αεικίνητη και έκανα τα πάντα, έγινα μία ανάπηρη γυναίκα», περιγράφει η Λουκία Πιστιόλα.
Δείτε το βίντεο:
«Δεν ξέρω εάν είναι το εμβόλιο, δεν το υπογράφει κάποιος γιατρός, ή αν είναι ο ίδιος ο Covid, γιατί και το εμβόλιο τον Covid σου βάζει μέσα σου. Το σοκ ήταν μεγάλο όπως καταλαβαίνεις», επισημαίνει χαρακτηριστικά η ηθοποιός.
«Δεν έχω ευστάθεια, δεν έχω ισορροπία, δεν μπορώ να χορέψω, δεν μπορώ να γράψω, δεν μπορώ να μαγειρέψω. Δεν είμαι στο 100% των δυνατοτήτων μου. Το θέατρο θέλει να είσαι στο 100% στην αντίληψη, στη συγκέντρωση και στην κίνησή σου. Αυτή είναι σίγουρα η τελευταία μου παράσταση», εξομολογείται η Λουκία Πιστιόλα στην κάμερα του MEGA.
«Δεν μπορώ να καταλάβω πώς πέφτουν οι δυνάμεις σου κι εσύ να λες: όχι, εγώ θα πεθάνω στο σανίδι. Πρέπει να σέβεσαι το κοινό, τους συναδέλφους σου. Είχα ένα άγχος τρομερό αν θα θυμάμαι τα λόγια μου, εγώ που κορόιδευα αυτούς που ξεχνούσαν τα λόγια τους και τώρα έχω βρεθεί εγώ σε αυτή την κατάσταση», παραδέχεται σε άλλο σημείο η Λουκία Πιστιόλα.
«Είναι συμπάθεια αλλά κυρίως εκτίμηση, παρόλο που σαν πρωθυπουργός ή πολιτικό πρόσωπο έχει κάνει και πολλά λάθη» είπε η Μαριάννα Τουμασάτου για τον Αλέξη Τσίπρα
Η Μαριάννα Τουμασάτου θα παρουσιάσει στη Λάρισα το βιβλίο «Ιθάκη» που έγραψε ο Αλέξης Τσίπρας, μετά από πρόταση που της έγινε. Σε δηλώσεις που παραχώρησε στην εκπομπή «Buongiorno» του Mega, η ηθοποιός επιβεβαίωσε την είδηση και μίλησε για τον πρώην πρωθυπουργό, τον οποίο γνωρίζει προσωπικά.
Δείτε το βίντεο:
Όπως ανέφερε η Μαριάννα Τουμασάτου, δέχτηκε τηλεφώνημα από το γραφείο του πρώην πρωθυπουργού και αποδέχτηκε την πρόταση. Η ηθοποιός ανέφερε πως ο Αλέξης Τσίπρας έκανε «ανθρώπινα λάθη» κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του, χωρίς – όπως είπε – να επιβαρύνει οικονομικά τη χώρα.
Πρόσθεσε πως η ίδια δεν σκέφτεται να ασχοληθεί με την πολιτική. Παρακολουθεί τις εξελίξεις, έχει άποψη, αλλά σκοπεύει να παραμείνει επικεντρωμένη στη δουλειά της. «Με πήραν από το γραφείο του και με ρώτησαν κι είπα ότι θα πάω. Δεν είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζω τον Τσίπρα» είπε αρχικά.
«Δεν σημαίνει κάτι και δεν σκέφτομαι (σ.σ. την πολιτική). Είναι συμπάθεια αλλά κυρίως εκτίμηση, παρόλο που σαν πρωθυπουργός ή πολιτικό πρόσωπο έχει κάνει και πολλά λάθη. Απλά θεωρώ ότι τα λάθη του είναι ανθρώπινα κι όχι εγκλήματα και δεν θα επιβάρυνε οικονομικά τη χώρα», δήλωσε η Μαριάννα Τουμασάτου.
Προ ημερών, η Μαριάννα Τουμασάτου είχε μιλήσει για την Μαρία Καρυστιανού και το κόμμα που ετοιμάζει: «Τη σέβομαι, αλλά δεν συμφωνώ με τις πολιτικές της θέσεις» είχε αναφέρει μεταξύ άλλων.
Μαριάννα Τουμασάτου για Μαρία Καρυστιανού: «Τη σέβομαι, αλλά δεν συμφωνώ με τις πολιτικές της θέσεις»
«Θεωρώ ότι είναι πολύ άκρα δεξιά για τη δική μου αισθητική», είπε ακόμα η γνωστή ηθοποιός.
Μία νέα τηλεοπτική συνέντευξη έδωσε η Μαριάννα Τουμασάτου με αφορμή τη θεατρική παράσταση «Το κρυφτό» στην οποία πρωταγωνιστεί και αναφέρθηκε και στη Μαρία Καρυστιανού και την απόφασή της να ασχοληθεί με την πολιτική.
Δείτε το βίντεο:
Η γνωστή ηθοποιός, που έχει τοποθετηθεί πολλές φορές δημοσίως για πολλά ζητήματα που αγγίζουν την κοινωνία, όπως το κίνημα Metoo και η τραγωδία των Τεμπών, ήταν καλεσμένη το Σάββατο (07.02.2026) στην εκπομπή «Σαββατοκύριακο παρέα» του ΑΝΤ1. Μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε και στην απόφαση της Μαρίας Καρυστιανού να κατέβει στην πολιτική. Η Μαριάννα Τουμασάτου δήλωσε ότι τη σέβεται αλλά δεν συμφωνεί με τις πολιτικές της θέσεις.
«Τη σέβομαι και θα τη σέβομαι για πάντα. Έχει χάσει το παιδί της κι έχει δώσει μεγάλες μάχες με υψηλούς αντιπάλους, με θεσμούς… Δεν συμφωνώ με τις πολιτικές της θέσεις, όποιες έχει τύχει να ακούσω ως τώρα. Θεωρώ ότι είναι πολύ άκρα δεξιά για τη δική μου αισθητική», είπε για τη Μαρία Καρυστιανού.
«Θα κάνει τον αγώνα της, το δρόμο της… Έτσι κι αλλιώς έχουμε πολλούς ακροδεξιούς, οπότε δεν τρέχει και τίποτα. Θα είναι πάντα ένα πρόσωπο, μια μάνα που εκτιμάω βαθιά για τον πόνο που έχει ζήσει. Για τις πολιτικές της πεποιθήσεις δεν έχω πολύ καλή εικόνα, αλλά αυτό που βλέπω δεν είναι του γούστου μου», πρόσθεσε η γνωστή ηθοποιός.
Δείτε το βίντεο:
«Είμαι μαμά που λέει πάντα την αλήθεια στο παιδί της. Η κόρη μου είναι ένα παιδί που σιγά σιγά γίνεται δεσποινίς. Οι παρέες της κόρης μου είναι ασφαλείς για την ίδια. Παλιά δεν βλέπαμε τέτοια αγριάδα στην κοινωνία μας. Έχουμε ατιμωρησία και συγκάλυψη σε ό,τι ζούμε γύρω μας. Έχουμε ανάγκη για παιδεία», ανέφερε ακόμα η Μαριάννα Τουμασάτου για τη σχέση της με την κόρη της.
Ο Παπα – Τύχων γεννήθηκε στη Ρωσία, στη Νόβια Μιχαλόσκα το 1884. Όπως αναφέρει το Monastiriaka.gr , οι γονείς του, ο Παύλος και η Ελένη, ήταν ευλαβείς άνθρωποι και επόμενο ήταν και ο γιος τους, ο Τιμόθεος κατά κόσμον, να έχει κληρονομική την ευλάβεια και την αγάπη προς τον Θεό και να θέλει να αφιερωθεί στον Θεό από μικρό παιδί. Έβλεπαν οι γονείς τον μεγάλο θείο ζήλο του παιδιού τους, αλλά δίσταζαν να του δώσουν την ευχή τους να πάει σε Μοναστήρι, επειδή το έβλεπαν με ζωηρή φύση. Ήθελαν να ωρίμασει και στην σκέψη και μετά να αποφασίσει μόνος του ο Τιμόθεος. Του έδωσαν όμως ευλογία να επισκέπτεται τις Μονές το διάστημα των τριών ετών, από δέκα επτά μέχρι είκοσι χρονών. Τότε έκανε τα μεγάλα και ατέλειωτα προσκυνήματα στα Μοναστήρια της Ρωσίας και πέρασε περίπου από διακόσιες Μονές.
Στα Μοναστήρια που πήγαινε, παρόλο που ήταν κατάκοπος και εξαντλημένος από την οδοιπορία του, απέφευγε με τρόπο την φιλοξενία, για να ασκείται ο ίδιος και να μην επιβαρύνει τους άλλους.
Μετά λοιπόν από τα Μοναστήρια της πατρίδας του, έκανε προσκύνημα στο Θεοβάδιστον Όρος του Σινά, όπου παρέμεινε δύο μήνες, και από εκεί στους Αγίους Τόπους, όπου και ασκήτεψε ένα χρονικό διάστημα, πέρα από τον Ιορδάνη ποταμό. Ενώ τον βοηθούσε ο Άγιος Τόπος, ησυχία όμως δεν έβρισκε από το ανήσυχο κοσμικό πνεύμα της εποχής μας. Γι’ αυτό αναγκάστηκε να φύγει για το Άγιον Όρος.
Στο Άγιον Όρος, η πρώτη του μετάνοια ήταν το Κελί του Μπουραζέρι, όπου και παρέμεινε πέντε χρόνια. Επειδή σ’ αυτό δεν εύρισκε ησυχία από τους πολλούς προσκυνητές Ρώσους, πήρε ευλογία και πήγε στα Καρούλια και εκεί ασκήτεψε δεκαπέντε χρόνια. Όλο το διάστημα στα Καρούλια περνούσε με σκληρούς αγώνες. Φιλότιμα αγωνιζόταν για να γίνει και εσωτερικά Άγγελος και όχι μόνο εξωτερικά με το Αγγελικό Σχήμα.
Μετά από τα Καρούλια ήρθε στην άκρη της Καψάλας (πάνω από την Καλιάγρα), σ’ ένα Κελί Σταυρονικητιανό, και γηροκόμησε έναν Γέροντα. Αφού πέθανε το Γεροντάκι, και πήρε την ευχή του, έμεινε μόνος του στην Καλύβη. Από τότε όχι μόνο δεν αμέλησε τους πνευματικούς του αγώνες, αλλά τους αύξησε και επόμενο ήταν να δεχθεί πλούσια την Χάρη του Θεού, αφού αγωνιζόταν φιλότιμα και με πολλή ταπείνωση.
Η Θεία Χάρις πια τον φανέρωνε στους ανθρώπους, κι έτρεχαν πολλοί πονεμένοι άνθρωποι, για να τον συμβουλευθούν και να παρηγορηθούν από την πολλή του αγάπη. Άλλοι τον παρακαλούσαν να ιερωθεί, για να βοηθάει πιο θετικά με το Μυστήριο της θείας Εξομολογήσεως, αφού θα έδινε και την άφεση των αμαρτιών. Αυτή την ανάγκη, να βοηθηθούν οι άλλοι, την διεπίστωσε και ο ίδιος και δέχτηκε να χειροτονηθεί.
Για τον εαυτό του ο Γέροντας δεν νοιαζόταν καθόλου ούτε και φοβόταν, γιατί είχε πολύ φόβο Θεού (θεία συστολή) και ευλάβεια. Επειδή αγωνιζόταν και με πολλή ταπείνωση, δεν διέτρεχε ούτε τον πνευματικό κίνδυνο της πτώσεως. Πάντα με το Δόξα σοι ο Θεός θα άρχιζε και με το Δόξα σοι ο Θεός θα τελείωνε ο Γέροντας. Είχε συμφιλιωθεί πια με τον Θεό, γι’ αυτό χρησιμοποιούσε περισσότερο το Δόξα σοι ο Θεός παρά το Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με. Κινείτο, όπως είδαμε, στον θείο χώρο, αφού λάμβανε μέρος και στην ουράνια δοξολογία με τους Αγίους Αγγέλους την ώρα της Θείας Λειτουργίας.
Το 1968 είχε προαισθανθεί πια τον θάνατο του, γιατί συνέχεια ανέφερε για τον θάνατο. Τον είχαν εγκαταλείψει και οι λίγες σωματικές του δυνάμεις. Μετά της Παναγίας τον Δεκαπενταύγουστο, είχε πέσει στο κρεβάτι και έπινε μόνο νερό, γιατί καιγόταν εσωτερικά. Παρόλο που βρισκόταν σ´ αυτή την κατάσταση, πάλι δεν ήθελε να μένει άνθρωπος κοντά του, για να μη τον περισπά στην αδιάλειπτη προσευχή του.
Ποιος είναι ο Χατζηγεώργης
Σύμφωνα με τις agioritikesmnimes.blogspot.com ο π. Γεώργιος (Χατζη-Γεώργης) Αγιορείτης εκ Καππαδοκίας γεννήθηκε το 1809 και εκοιμήθηκ στις 17 Δεκεμβρίου 1886.
Ο Οσιότατος πατέρας Γεώργιος γεννήθηκε στην Κερμήρα της Καισάρειας της Καππαδοκίας το 1809. Οι γονείς του ήταν πλούσιοι, όχι μόνον από αρετές, αλλά και από αγαθά του Θεού, με τα οποία βοηθούσαν τους φτωχούς. Ο πατέρας του ονομαζόταν Ιορδάνης και ήταν από την Κερμήρα, η δε μητέρα του Μαρία ήταν από την Γκέλβερη (Ναζιανζό).
Αφού απέκτησαν δύο παιδιά, τον Γαβριήλ (Χατζη-Γεώργη) και τον Αναστάσιο, μετά ζούσαν πιό πνευματικά, εν παρθενία. Η μητέρα του είχε ασκητικό πνεύμα από μικρή.
Όταν μεγάλωσε ο Γαβριήλ, πήγε στο σχολείο, αλλά δεν μπορούσε να μάθει γράμματα, ενώ ήταν πολύ έξυπνος. Φαίνεται ήταν οικονομία Θεού, για να μάθει με θεϊκό τρόπο γράμματα το αγιασμένο αυτό παιδί. Τέσσερα χρόνια στο σχολείο δεν κατόρθωσε ούτε να συλλαβίζει. Επειδή τον μάλωναν οι γονείς του και ο δάσκαλος, εύρισκε ευκαιρία και έφευγε στις σπηλιές. Τις περισσότερες φορές κατέφευγε στη σπηλιά με τα αποτυπώματα του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου που ήταν κοντά στην περιοχή τους. Νήστευε πολύ και προσευχόταν, κάνοντας πολλές μετάνοιες εδαφιαίες, και όταν ένιωθε εξάντληση, έτρωγε χόρτα που φύτρωναν στο βουνό.
Σίγουρα θα έχετε παρατηρήσει ότι σχεδόν κάθε γυναικείο εσώρουχο έχει ένα μικρό φιογκάκι στο μπροστινό μέρος. Ωστόσο γνωρίζετε γιατί;
Πρόσφατα, άνοιξε ένας δημόσιος διάλογος στο δημοφιλές διαδικτυακό φόρουμ «Reddit», όταν ένας παρατηρητικός χρήστης έθεσε το ερώτημα: «Γιατί τόσα πολλά εσώρουχα έχουν αυτόν τον μικρό φιόγκο στο κέντρο μπροστά; Από πού προήλθε αυτή η παράδοση;»
Η ερώτηση του έδωσε έναυσμα σε πολλούς χρήστες να διατυπώσουν τις θεωρίες τους για τη χρησιμότητα του φιόγκου. Παρόλο που δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία για να επιβεβαιώσει κανείς κατά πόσο αυτές οι θεωρίες ισχύουν, η επικρατέστερη ερμηνεία φαντάζει αρκετά εύλογη.
Οι περισσότεροι συμφωνούν πως σήμερα το φιογκάκι είναι απλώς μια διακοσμητική προσθήκη -είναι χαριτωμένο, θηλυκό και φινετσάτο. Ωστόσο, όσον αφορά την παράδοση και την ιστορία του φιόγκου, πολλοί πιστεύουν πως παλιά είχε ιδιαίτερη χρηστικότητα.
Πριν εφευρεθούν τα ελαστικά υφάσματα, τα εσώρουχα συγκρατούνταν με μία λεπτή κορδέλα που περνούσε μέσα από τη δαντέλα. Συνεπώς, αρκετοί redditors υποστήριξαν πως γυναίκες έδεναν την κορδέλα στο μικρό φιογκάκι μπροστά προκειμένου το εσώρουχό τους να εφαρμόζει.
Ωστόσο, η χρηστικότητα του φιόγκου δεν σταματά εκεί. Σύμφωνα με έναν άλλο χρήστη του φόρουμ, παλαιότερα οι γυναίκες σηκώνονταν πριν από το φως της ημέρας και ντύνονταν στο σκοτάδι ή υπό το φως των κεριών. Εικάζεται λοιπόν πως οι φιόγκοι τις βοηθούσαν να καταλάβουν από ποιά μεριά να φορέσουν το σλιπ. Κάποιοι βέβαια διαπίστωσαν πως ακόμη και σήμερα ο φιόγκος μπορεί να σε βοηθήσει όταν ντύνεσαι βιαστικά στο σκοτάδι.
Ορισμένα ζώδια διακρίνονται για τη γενναιοδωρία, την ευαισθησία και τη φροντίδα τους προς τους άλλους.
Ας δούμε τα 4 ζώδια που ξεχωρίζουν για την «καλή καρδιά» τους και τον τρόπο που εκφράζουν την αγάπη και την καλοσύνη.
1. Καρκίνος
Ο Καρκίνος θεωρείται το πιο ευαίσθητο ζώδιο του ζωδιακού κύκλου. Έχει έντονα ανεπτυγμένη την αίσθηση της φροντίδας και τείνει να προστατεύει τους ανθρώπους που αγαπά. Η καλοσύνη του είναι βαθιά και αληθινή, και είναι πάντα πρόθυμος να βοηθήσει, ειδικά όταν κάποιος αντιμετωπίζει δυσκολίες. Οι Καρκίνοι είναι οικογενειακοί και αφοσιωμένοι φίλοι, έτοιμοι να προσφέρουν τη στήριξή τους χωρίς αντάλλαγμα.
2. Ιχθύες
Οι Ιχθύες είναι γνωστοί για την καλοσύνη και την ενσυναίσθησή τους. Είναι πρόθυμοι να θυσιάσουν ακόμα και τις δικές τους ανάγκες για το καλό των άλλων και δεν αντέχουν να βλέπουν κανέναν να υποφέρει. Οι Ιχθύες έχουν μια μαλακή καρδιά και είναι έτοιμοι να συγχωρήσουν εύκολα. Η ανάγκη τους να κάνουν τον κόσμο καλύτερο τους καθιστά ιδιαίτερα ευαίσθητους και συμπονετικούς ανθρώπους.
3. Ζυγός
Ο Ζυγός είναι το ζώδιο της ισορροπίας και της δικαιοσύνης, αλλά και της αληθινής καλοσύνης. Λόγω της ανάγκης του για αρμονία, ο Ζυγός αποφεύγει τις συγκρούσεις και επιδιώκει να διατηρεί σχέσεις αγάπης και κατανόησης με τους γύρω του. Είναι ένας δίκαιος και ευγενικός φίλος, που θα κάνει τα πάντα για να στηρίξει τους άλλους. Η ανάγκη του να βλέπει τους γύρω του ευτυχισμένους τον κάνει ένα από τα πιο καλοσυνάτα ζώδια.
4. Τοξότης
Ο Τοξότης φημίζεται για την ανοιχτή και γενναιόδωρη καρδιά του. Έχει έμφυτη την αγάπη για την ελευθερία, αλλά και την ανάγκη να προσφέρει χαρά και αισιοδοξία στους άλλους. Είναι ένα ζώδιο που δείχνει αληθινό ενδιαφέρον και θα κάνει ό,τι μπορεί για να βοηθήσει τους φίλους του να βρουν τη δική τους ευτυχία. Η αφοσίωσή του και η θετική του ενέργεια τον καθιστούν έναν εξαιρετικό και καλοπροαίρετο φίλο.
ΗΠάολα σε συνέντευξη που παραχώρησε αναφέρθηκε για την πρεμιέρα των εμφανίσεών της, την κόρη της και την εμπειρία της με εμμονικούς θαυμαστές.
«Έχω πολύ άγχος», είπε αρχικά στο Mega για την αποψινή βραδιά.
Σε ερώτηση για το τι κάνει πριν βγει στη σκηνή, η τραγουδίστρια απάντησε: «Φιλάω τον Χριστό και την Παναγία».
«Ξέρω ότι υπάρχει ανταγωνισμός στον χώρο μας. Εγώ δεν το έχω βιώσει αυτό το πράγμα. Σας το λέω ειλικρινά. Και αν κάποιος ζήλεψε κάτι από μένα δεν τόλμησε να μου το δείξει ποτέ».
Μεταξύ άλλων μίλησε για την εμπειρία της με εμμονικό θαυμαστή: «Ναι, το έχω βιώσει. Είναι δύσκολο να έχει ένας άνθρωπος εμμονή μαζί σου, είναι πολύ δύσκολο. Εγώ έζησα τραβηγμένα πράγματα που δεν είναι ανάγκη καν να τα αναφέρω. Νόμιζαν ότι η Παολίνα [σ.σ. η κόρη μου] είναι το παιδί του. Μιλάμε για… Είχαμε σοβαρό πρόβλημα. δεν κινήθηκα νομικά, κινήθηκα κάπως διαφορετικά. Σταμάτησε ευτυχώς. Φοβόμουν, η κόρη μου ήταν μικρή, στο Δημοτικό».
«Είμαι η καλύτερη και δεν είμαι αυστηρή όπως λέει το παιδί μου. Όχι ντάξει, το παιδί μου είναι όλη μου η ζωή. Εμπιστεύομαι το παιδί μου, ειλικρινά το εμπιστεύομαι. Δεν εμπιστεύομαι τους ανθρώπους έξω», είπε για τη μητρότητα.
Τέλος, αν έχει σκεφτεί πώς θα είναι ως πεθερά, η τραγουδίστρια είπε: «Πώς θα είμαι ως πεθερά; Μπορώ να σου πω ότι προσέχω περισσότερο το παλικάρι από το παιδί μου, γιατί οι γυναίκες είναι πάρα πολύ δυνατές και στενοχωριέμαι μερικές φορές για τα αγόρια. Είναι τσαούσες τα κορίτσια, τυραννούν τα αγόρια».
Απατημένος σύζυγος έστησε καρτέρι στον εραστή της γυναίκας του και τον… έβγαλε νοκ άουτ
Μια απίστευτη ιστορία εκτυλίχθηκε στα Τρίκαλα και έχει προκαλέσει μεγάλη συζήτηση στην τοπική κοινωνία. Σύμφωνα με πληροφορίες του trikalain.gr, ένας απατημένος σύζυγος, που είχε ανακαλύψει εδώ και καιρό την εξωσυζυγική σχέση της γυναίκας του, αποφάσισε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του και να δώσει το δικό του, σκληρό τέλος σε αυτό το ερωτικό τρίγωνο.
Ο άνδρας, σύμφωνα με μαρτυρίες, έμαθε πως η γυναίκα του διατηρούσε παράλληλη σχέση με έναν γνωστό τους. Η προδοσία τον είχε πληγώσει βαθιά, όμως αντί να επιδιώξει λύση μέσα από συζήτηση ή ακόμη και μέσω νομικών διαδικασιών, προτίμησε να κινηθεί με το δικό του τρόπο – έναν τρόπο που θύμιζε περισσότερο σκηνές από κινηματογραφική ταινία.
Έχοντας μελετήσει τις κινήσεις του εραστή, έστησε καρτέρι σε δρόμο έξω από την πόλη των Τρικάλων. Ο απατημένος σύζυγος σταθμεύσε το αυτοκίνητό του σε σημείο που γνώριζε ότι θα περνούσε ο αντίζηλος. Όταν τελικά εμφανίστηκε ο «εχθρός της καρδιάς του», εκείνος βγήκε έξαλλος από το όχημά του και του επιτέθηκε χωρίς δεύτερη σκέψη.
Η επίθεση, όπως περιγράφεται, ήταν ιδιαίτερα βίαιη. Με γροθιές και κλωτσιές έριξε τον εραστή στο έδαφος, αφήνοντάς τον αιφνιδιασμένο και ανήμπορο να αντιδράσει. Αυτόπτες μάρτυρες που βρέθηκαν τυχαία στο σημείο κάνουν λόγο για ένα σκηνικό που θύμιζε καυγά σε ρινγκ, με τον απατημένο σύζυγο να κυριαρχεί πλήρως και να «βγάζει νοκ άουτ» τον αντίζηλό του.
Η συμπλοκή, ωστόσο, δεν κράτησε πολύ. Γείτονες που αντιλήφθηκαν τον θόρυβο έσπευσαν να χωρίσουν τους δύο άντρες, προτού η κατάσταση ξεφύγει εντελώς. Ο εραστής τραυματίστηκε ελαφρά και χρειάστηκε ιατρική φροντίδα, χωρίς να κινδυνεύει η ζωή του. Από την άλλη πλευρά, ο απατημένος σύζυγος παρέμεινε στο σημείο σε κατάσταση οργής, φωνάζοντας και καταγγέλλοντας δημόσια την προδοσία που βίωνε.
Το περιστατικό έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις και συζητήσεις στην τοπική κοινωνία. Πολλοί στέκονται στην ανθρώπινη πλευρά του δράστη, υποστηρίζοντας ότι «ο πόνος της προδοσίας» μπορεί να οδηγήσει σε πράξεις ακραίες. Άλλοι, όμως, τονίζουν πως η βία δεν αποτελεί ποτέ λύση, ενώ η σωστή οδός θα ήταν να λυθεί το ζήτημα μέσα από διάλογο ή, εφόσον η σχέση είχε φτάσει σε αδιέξοδο, μέσω χωρισμού και νομικών διαδικασιών.
Η υπόθεση δεν είναι απίθανο να πάρει και νομική διάσταση, αφού η επίθεση συνιστά ποινικό αδίκημα. Ο εραστής φέρεται να μην έχει ακόμη αποφασίσει αν θα καταθέσει μήνυση, όμως κύκλοι κοντά στο περιβάλλον του υποστηρίζουν ότι «είναι θέμα χρόνου». Από την άλλη, ο σύζυγος δείχνει αμετανόητος και δηλώνει πως «πήρε το αίμα του πίσω» για την προσβολή που υπέστη.
Η ιστορία αυτή φέρνει στο προσκήνιο ένα ευρύτερο κοινωνικό φαινόμενο: το πώς οι εξωσυζυγικές σχέσεις μπορούν να διαλύσουν οικογένειες και να οδηγήσουν σε πράξεις βίας. Ο συναισθηματικός πόνος, η ζήλια, η αίσθηση της ταπείνωσης και της προδοσίας, είναι συναισθήματα που όταν δεν ελέγχονται, μετατρέπονται σε επικίνδυνες εκρήξεις.
Στα κοινωνικά δίκτυα, η είδηση έχει γίνει αντικείμενο συζήτησης, με τους χρήστες να διχάζονται. Κάποιοι επιδοκιμάζουν την αντίδραση του απατημένου συζύγου, ενώ άλλοι καταδικάζουν απερίφραστα τη βίαιη συμπεριφορά του, επισημαίνοντας ότι «κανείς δεν έχει δικαίωμα να σηκώνει χέρι σε κανέναν».
Όπως και να έχει, το περιστατικό στα Τρίκαλα θα συζητιέται για καιρό. Είναι μια ιστορία που αγγίζει τα όρια του δράματος, θυμίζει σκηνές από παλιό ελληνικό σινεμά, αλλά στην πραγματικότητα αναδεικνύει τις σκοτεινές πτυχές των ανθρώπινων σχέσεων, εκεί όπου ο έρωτας, το πάθος και η προδοσία μπλέκονται σε ένα εκρηκτικό κοκτέιλ.
Αυτός ο ελληνικός ξηρός καρπός αποτελεί πραγματικά μια εξαιρετική επιλογή
Μπορείτε να τον χρησιμοποιήσετε πάνω από το γιαούρτι για πρόσθετη γευστική νότα, να τον χρησιμοποιήσετε ως υγιεινή επικάλυψη για τα ψάρια, ή να τον περιλάβετε σε φούρνο μαζί με καρυκεύματα και εσπεριδοειδή..
Εκτός από την εξαιρετική γεύση και την πολυτέλεια στη χρήση, αυτός ο ελληνικός ξηρός καρπός είναι προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη (ΠΟΠ) και προσφέρει πλούσια θρεπτική αξία.
Ίσως αυτός ο ξηρός καρπός ακριβώς να είναι αυτό που χρειάζεστε για να αποκτήσετε τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά, να διατηρήσετε το βάρος σας, και να βελτιώσετε την υγεία σας γενικά. Ας εξετάσουμε πιο αναλυτικά τα οφέλη του φιστικιού Αιγίνης.
Φιστίκι Αιγίνης: Ο ελληνικός ξηρός καρπός και τα πλεονεκτήματά του
Από το 1997, το φιστίκι Αιγίνης έχει αναγνωριστεί ως προϊόν ΠΟΠ. Η πρώτη φυτεία φιστικιάς στην Αίγινα ιδρύθηκε το 1896 από τον Νικόλαο Περόγλου, ο οποίος εισήγαγε σπόρους από τη Συρία. Από εκεί, το φιστίκι εξαπλώθηκε στην Αττική και στη συνέχεια σε όλη την Ελλάδα.
Ωστόσο, το φιστίκι Αιγίνης απολαμβάνει τα οφέλη των ασβεστούχων εδαφών του νησιού, σε συνδυασμό με το ξηρό περιβάλλον, την περιορισμένη ποσότητα νερού που λαμβάνει και την κοντινή απόσταση από τη θάλασσα.
Αυτοί οι παράγοντες συμβάλλουν στα ιδιαίτερα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά, την εξαιρετική γεύση και το άρωμά του, γεγονός που δικαιολογεί την αναγνώρισή του ως το καλύτερο φιστίκι παγκοσμίως.
Tα οφέλη του φιστικιού Αιγίνης περιλαμβάνουν:
Μείωση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα: Έρευνες δείχνουν ότι το φιστίκι Αιγίνης βοηθά στη ρύθμιση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα, καθώς περιέχει φωσφόρο που συμβάλλει στη διάσπαση των πρωτεϊνών και τη μετατροπή τους σε αμινοξέα.
Πλούσια πηγή πρωτεΐνης: Το φιστίκι Αιγίνης περιέχει υψηλή περιεκτικότητα πρωτεΐνης, παρέχοντας όλα τα απαραίτητα αμινοξέα.
Υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες: Οι φυτικές ίνες προάγουν τη μείωση της χοληστερόλης και της αρτηριακής πίεσης και μειώνουν τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων.
Υγιή λιπαρά: Τα φιστίκια Αιγίνης περιέχουν ανακορεστικά λιπαρά, τα οποία βελτιώνουν την χορταστικότητα και μειώνουν τη χοληστερόλη.
Υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Β6: Η βιταμίνη Β6 προάγει την παραγωγή υγιών ερυθρών αιμοσφαιρίων και βοηθά στην πρόληψη αναιμίας και καρδιακών παθήσεων.
Αντιοξειδωτική δράση: Τα φιστίκια Αιγίνης περιέχουν αντιοξειδωτικές ενώσεις που βοηθούν στην πρόληψη κυτταρικής βλάβης και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα.
Βελτίωση της αιμοσφαιρίνης: Η βιταμίνη Β6 που περιέχεται στα φιστίκια Αιγίνης συμβάλλει στην παραγωγή υγιών ερυθρών αιμοσφαιρίων και βελτιώνει την μεταφορά οξυγόνου στο αίμα.
Βελτίωση της όρασης: Τα φιστίκια Αιγίνης είναι πλούσια σε καροτενοειδή, τα οποία συμβάλλουν στη βελτίωση της όρασης με την αντιμετώπιση της ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας και την αύξηση της ευκρίνειας της όρασης.
Αυτά τα οφέλη καθιστούν το φιστίκι Αιγίνης μια εξαιρετική επιλογή για να προσθέσετε στην καθημερινή σας διατροφή και να βελτιώσετε την υγεία σας.
Η πιο θαρραλέα επιστολή – κραυγή διαμαρτυρίας από εκπαιδευτικό που έχουμε διαβάσει ποτέ στην Ελλάδα
Ο θάνατος της Σοφίας Χρηστίδου από την Θεσσαλονίκη μιας υπεροχής δασκάλα αγγλικών που πέθανε απογοητευμένη από τους μαθητές της και από τη διεύθυνση του σχολείου της, έχει προσκαλέσει τεράστια συγκίνηση στον κόσμο. Έτσι αυτές οι επιστολές που δημοσιεύουμε διαβάζονται γιατί έχουν μέσα την αλήθεια μιας ζοφερής πραγματικότητας στο εκπαιδευτικό μας σύστημα.
Είναι αλήθεια ότι οι προηγούμενες 2 δημοσιεύσεις που κάναμε για αυτήν την συγκλονιστική επιστολή του εκπαιδευτικού από το Επάλ είχανε τεράστια απήχηση στον κόσμο. Έχουμε δημοσιεύσει άλλα δύο άρθρα με αντίστοιχες επιστολές που δείχνουν ξεκάθαρα το μπάχαλο που υπάρχει μέσα στα σχολεία. Ο άνθρωπος αυτός επειδή παραιτήθηκε έχει στείλει με όνομα και επώνυμο την επιστολή αυτή προφανώς στην εφημερίδα “Καθημερινή” αλλά επίσης θέλουμε να πιστεύουμε και στο υπουργείο παιδείας. Συνεχίζουμε λοιπόν αυτήν την επιστολή διαμαρτυρίας και κραυγή αγωνίας του εκπαιδευτικού στο site μας σε μια προσπάθεια να καταλάβουν όλοι τι συμβαίνει στο εκπαιδευτικό μας σύστημα μετά και τον θάνατο της Σοφίας Χρηστίδου της καθηγήτριας αγγλικών από τη Θεσσαλονίκη.
«Μπες, κάτσε, βούλωστο, μη βάζεις απουσίες και μην τολμήσεις να κόψεις κανέναν».
Αυτά που περιγράφω στο συγκεκριμένο τμήμα τα βιώνουν όλοι οι συνάδελφοι, αν και σε μένα μπορεί να υπερέβαλαν επειδή είμαι καινούργιος, ψηλός και κυρίως επειδή έδειξα «ευθαρσώς» την πρόθεσή μου να κάνω μάθημα. Ομως οι εκφοβισμοί, η ταπείνωση και ο εξευτελισμός είναι καθημερινότητα για όλους τους εκπαιδευτικούς εκεί μέσα. Ορια δεν υπάρχουν και μάθημα δεν γίνεται ποτέ σε συγκεκριμένα τμήματα.
Στην πραγματικά φιλική παρότρυνση κάποιων συναδέλφων, αλλά και του διευθυντή εκπαιδευτικών θεμάτων, για «υπομονή» με την αιτιολόγηση πως αυτά είναι «σημεία των καιρών και της κοινωνίας», πως «ΕΠΑΛ είμαστε», πως «έτσι είναι όλα τα ΕΠΑΛ στην Ελλάδα», δεν συμφωνώ. Το ότι είναι μια συνήθης κατάσταση δεν σημαίνει πως είναι μια φυσιολογική κατάσταση και σίγουρα δεν μπορεί να είναι αποδεκτή. Το να επικαλούμαστε τους «καιρούς» καταργεί καταρχήν την ίδια την ουσία της εκπαίδευσης και ακόμα κι αν συνηθίσω στον διεβδομαδιαίο αυτό «βιασμό» δεν μπορώ σε καμία περίπτωση να γίνω συνένοχος στην παραγωγή εγκληματιών. Διότι αυτό συμβαίνει.
Οι ανήλικοι αυτοί μαθαίνουν πως μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν με τη μέθοδο του ομαδικού «συμμοριτικού» τσαμπουκά. Παρακάμπτουν όρια και επιβάλλουν κανόνες. Δοκιμάζουν τις δυνάμεις τους σε ένα ελεγχόμενο περιβάλλον το οποίο τελικά, μην μπορώντας να τις χαλιναγωγήσει, τους περνάει το λάθος μήνυμα, λειτουργώντας έτσι ως φυτώριο παραβατικότητας και αλλοτρίωσης. Ο τρόπος με τον οποίο καλλιεργείται ο φασισμός στα σχολεία είναι κυρίως μέσα από την ανοχή στον εκφοβισμό.
Οι μαθητές, εν αντιθέσει με την εκπαιδευτική κοινότητα, επιδεικνύουν ουσιαστική αλληλεγγύη μεταξύ τους, αν και συχνά υπό καθεστώς φόβου (πρόκειται δηλαδή για συγκάλυψη), οργάνωση και αμεσότητα στις αντιδράσεις. Εχουν άφθονο χρόνο και μειωμένους ηθικούς φραγμούς που τους καθιστούν, τουλάχιστον μερικούς από αυτούς, αδίστακτους και άρα αποτελεσματικότατους. Κυρίως όμως ό,τι κάνουν γίνεται με την ανοχή του νόμου και της κοινωνίας και αυτό το ξέρουν πολύ καλά. Εκμεταλλεύονται τις περιστάσεις στο έπακρο. ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΚΑΙ ΚΑΝΟΥΝ.
Οι εκπαιδευτικοί, αν και θεωρητικά δρουν σε ένα πλαίσιο ως δημόσιοι λειτουργοί, στην πράξη, στα δύσκολα, είναι εντελώς μόνοι. Ποιος θα σε αποζημιώσει για τα σχισμένα σου λάστιχα ή το καμένο σου αυτοκίνητο; Για τα τραύματά σου από τις αυτοσχέδιες «βόμβες» με αλουμινόχαρτο και υδροχλωρικό οξύ; Αν σε συκοφαντήσουν; Αν σου ετοιμάσουν κάποια «κατάσταση» εξωθώντας σε σε μη αποδεκτή κοινωνικά αντίδραση, ενώ σε βιντεοσκοπούν, αν στη «στήσουν» με λίγα λόγια; Πού θα βρεις το δίκιο σου;
Ιδιαίτερα αν είσαι αναπληρωτής, είσαι παντελώς ακάλυπτος. Πιο εύκολα διώχνεται αναπληρωτής από τη δουλειά του (και μάλιστα για πάντα) σε περίπτωση που «στραβοπατήσει» παρά αδέσποτο σκυλί από ταβέρνα. Αυτά όλα είναι παραδείγματα από αληθινά πρόσφατα περιστατικά σε διάφορα ΕΠΑΛ, και όχι μόνο, της χώρας. Εκτός αυτών, υπάρχουν κάποιες νομοθεσίες, όπως με ενημέρωσαν στη δευτεροβάθμια, που κατά τη γνώμη μου (και πάρα πολλών άλλων) απλά δένουν πιο σφικτά τα χέρια των εκπαιδευτικών:
1. Εχουν μειωθεί οι μέρες αποβολής που μπορούν να δοθούν σε μέγιστο.
2. Ομως, εκτός αυτού, εφαρμόζεται βάσει νόμου το εξής ακατανόητο: Στην αποβολή ο μαθητής έρχεται στο σχολείο αλλά με απουσίες. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως ο μαθητής δεν ενδιαφέρεται για τίποτα και απλά διαλύει το σχολείο κάνοντας όλους τους εκπαιδευτικούς να ασχολούνται μαζί του.
3. Δεν μπορεί να διωχθεί μαθητής από το σχολείο παρά μόνον να αλλάξει περιβάλλον. Αν και αυτό είναι απόλυτα λογικό για το υποχρεωτικό Γυμνάσιο, δεν έχει κανένα νόημα και δυσκολεύει απεριόριστα τη λειτουργία του Λυκείου. Το Λύκειο δεν είναι υποχρεωτικό!
Συνεπώς, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί μαθητές που δεν έχουν κανένα πραγματικό ενδιαφέρον για το σχολείο και έρχονται μόνο για να το δυναμιτίσουν, δεν μπορούν, εφόσον αποδείξουν ότι είναι αμετανόητοι, απλά να διωχθούν. Στη μαθητική κοινωνία και στις ηλικίες αυτές λειτουργεί ο «νόμος του ανεγκέφαλου». Οσο πιο «ανεγκέφαλος» είσαι τόσο περισσότερο σε φοβούνται και άρα σε ακολουθούν. Γίνεσαι πρότυπο. Παράγεις δηλαδή αντίγραφά σου και καταστρέφεις κι άλλους.Θα πρέπει να υπάρχουν ειδικές δομές για τέτοιους ανηλίκους. Τα ΕΠΑΛ είναι συνήθως σχολεία με πανάκριβο εξοπλισμό των οποίων το πτυχίο δίνει και άδεια άσκησης επαγγέλματος! Θα πρέπει κάποτε να το συνειδητοποιήσουμε αυτό και να σταματήσουμε τη χυδαία μετατροπή τους σε «παιδικούς σταθμούς παραβατικών».
Στα ΕΠΑΛ και στο συγκεκριμένο, όπως διαπίστωσα, υπάρχουν πολλά παιδιά ειδικής αγωγής, με χαμηλή δηλαδή νοημοσύνη, δυσλεξίες, δυσγραφίες, ΔΕΠΥ κ.ά, κάποια εκ των οποίων έχουν διάγνωση και είχαν παράλληλη στήριξη στο Γυμνάσιο, ενώ στο ΕΠΑΛ δεν έχουν ούτε καν τμήμα ένταξης. Αρκετά τέτοια παιδιά έρχονται στο ΕΠΑΛ «για να κάνουν ό,τι θέλουν», όπως λένε τα ίδια. Να «απελευθερωθούν» από τα όποια πλαίσια τους περιόριζαν τα προηγούμενα χρόνια. Μην μπορώντας να διακριθούν με άλλο τρόπο «ανδραγαθούν» διά της παραβατικής συμπεριφοράς τους, επιβάλλοντας τελικά το δικό τους ανεγκέφαλο νόμο στη μαθητική κοινότητα ή πέφτουν θύματα του θερμού αγκαλιάσματος επιτήδειων συμμαθητών τους που τους εντάσσουν στην παρέα – συμμορία.
Ολα αυτά γίνονται εξαιτίας του αντιεπιστημονικού νόμου, που δίνει το ελεύθερο στους γονείς να επιλέγουν οι ίδιοι τη δομή φοίτησης των παιδιών τους αγνοώντας αν θέλουν τις υποδείξεις των ΚΕΔΑΣΥ, δηλαδή των ειδικών για τους οποίους πολύς λόγος γίνεται τελευταία, αλλά επιλεκτικά από ό,τι φαίνεται. Ο νόμος αυτός δεν είναι παρά μια τραγική στρέβλωση της έννοιας της συμπερίληψης που τελικά υπονομεύει το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Ολα τα παραπάνω, σε συνδυασμό με τα όχι και τόσο νέα πλέον πρότυπα σχέσης μεταξύ εκπαιδευτικών και μαθητών, το πέρασμα δηλαδή από τον εκπαιδευτικό «βίαιο δικτάτορα» στον εκπαιδευτικό «οσιομάρτυρα – καρπαζοεισπράκτορα» φαλκιδεύουν τον ουσιαστικότερο πυλώνα της εκπαιδευτικής διαδικασίας, αυτόν του ΣΕΒΑΣΜΟΥ. Ο οποίος φυσικά πρέπει να είναι αμοιβαίος. Διαδραστικοί πίνακες, τάμπλετ, προτζέκτορες, ακόμα και οι ίδιες οι αίθουσες με τις καρέκλες και τα θρανία τους είναι απλά ΒΟΗΘΗΤΙΚΑ. Η ουσία είναι ο σεβασμός στον εκπαιδευτικό, ο σεβασμός στην εκπαιδευτική διαδικασία, κάτι που ως κοινωνία έχουμε απολέσει.
Στην εποχή μας οι λέξεις έχουν χάσει τη σημασία τους. Να υπενθυμίσω: Το «ξεχαρβάλωμα» δεν είναι προοδευτική παιδαγωγική. Η στοιχειώδης οριοθέτηση δεν σημαίνει καταπίεση. Το ψηφιακό σχολείο δεν σημαίνει να έχουμε μαθητές άρρωστους, απόλυτα εξαρτημένους από τα έξυπνα κινητά τους. Η παιδαγωγική μας δεν βασίζεται τελικά σε κανένα πραγματικά παιδαγωγικό ρεύμα, δεν αποτελεί συνέχεια των μεγάλων παιδαγωγών, αλλά στρέβλωση αυτών. Στην ουσία, αυτό που εφαρμόζουμε είναι μια προσαρμογή τού «ο πελάτης έχει πάντα δίκιο» ή μάλλον «ο τουρίστας έχει πάντα δίκιο», μια και είμαστε καθαρά τουριστική χώρα σε όλα απ’ ό,τι φαίνεται.
Τα προβλήματά μας δεν είναι τόσο οικονομικά όσο ηθικά. Παλιότερα ο κόσμος ήταν πάμφτωχος αλλά σεβόταν το σχολείο. Στα νησιά υπάρχουν σχολεία – παλάτια φτιαγμένα από μετανάστες που στέλναν χρήματα για να γίνουν σχολεία για τα παιδιά του τόπου τους. Υπήρχε σεβασμός στα «γράμματα». Ο τρόπος λειτουργίας του εκπαιδευτικού μας συστήματος λειτουργεί όλο και περισσότερο αλλοτριωτικά. Ερχονται παιδιά μεταναστών από χώρες φτωχότερες αλλά με κάποιους κανόνες, τουλάχιστον στα σχολεία, και μαθαίνουν εδώ το «κάνω ό,τι θέλω». Ρωτήστε μετανάστες μαθητές, π.χ. από την Αλβανία, αν υπάρχουν τόσο έντονα τέτοια φαινόμενα εκεί. Ρωτήστε τους να σας πουν ειλικρινά με ποια λέξη θα περιέγραφαν τα σχολεία μας.
Διά την αντιγραφή
*Ο κ. Ανδρέας Γ. Δρυμιώτης είναι σύμβουλος επιχειρήσεων.
