Το τραγούδι «Τη βραδιά μου απόψε», με μουσική του Σπανού και στίχους Σακελάριου, ερμηνεύεται από τη Βίκυ Σταυροπούλου στη σειρά «Είσαι το ταίρι μου», στέλνοντας μήνυμα στον ήρωα του Αλέξη Γεωργούλη.

H Μαρινέλλα, η σπουδαία ερμηνεύτρια του ελληνικού τραγουδιού, έφυγε χτες (28/3) από τη ζωή έχοντας αφήσει ανεξίτηλο το αποτύπωμά της, όχι μόνο στη δισκογραφία, αλλά και τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, μέσα από σειρές που αξιοποίησαν τη φωνή και τα τραγούδια της για να προσθέσουν συναίσθημα και δραματικότητα στις σκηνές τους.

Η κορυφαία ερμηνεύτρια ξεχώρισε για τη μοναδική χροιά της φωνής της, ενώ διακρίθηκε για τη μεγάλη εκφραστικότητα στις ερμηνείες της, κάτι που επιχείρησαν να μιμηθούν πρωταγωνικστές της μικρής και μεγάλης οθόνης. Έτσι, μέσα από σειρές όπως το «Είσαι το ταίρι μου» μέχρι ταινίες όπτως τον «Κυνόδοντα» του Γιώργου Λάνθιμου, τα κομμάτια της συνεχίζουν να συγκινούν και να εμπνέουν νέες γενιές θεατών.

Τα τραγούδια της Μαρινέλλας που «έντυσαν» ελληνικές σειρές

Στο δημοφιλές σίριαλ «Είσαι το ταίρι μου» (MEGA), η Στέλλα – Βίκυ Σταυροπούλου τραγουδά το «Τη βραδιά μου απόψε», ένα τραγούδι του Γιάννη Σπανού σε στίχους του Αλέκου Σακελάριου. Αν και η Μαρινέλλα δεν το περιλάμβανε συχνά στο ρεπερτόριό της, ταίριαξε απόλυτα με τη σκηνή και τον χαρακτήρα της ηρωίδας.

Στην ίδια σειρά, η ίδια ηθοποιός ερμηνεύει στον Αλέκο Συσσοβίτη το «Τι κι αν περάσαν χρόνια» (Νίκου Ιγνατιάδη – Γιάννη Πάριου), από τον δίσκο της Μαρινέλλας «Σ’ αγαπώ» (1979), προσδίδοντας μια νοσταλγική και συγκινητική χροιά στη σκηνή.

Στο «Ντόλτσε βίτα» (MEGA), η Άννα Παναγιωτοπούλου «ζωντανεύει» το τραγούδι «Ξεγελώ λοιπόν τον καθένα» των Αντώνη Στεφανίδη – Σάσας Μανέτα (1981). Το κομμάτι, χαρακτηριστικό της σόλο περιόδου της Μαρινέλλας, αποτυπώνει τη μετάβασή της σε πιο εξωστρεφείς αλλά και θεατρικές ερμηνείες.

Η δραματικότητα και η υπερβολή που ενέπνευσαν σκηνοθέτες

Στα «Εγκλήματα» (ΑΝΤ1), το τραγούδι «Για σένανε μπορώ» από το 1981 χρησιμοποιείται με τρόπο ευρηματικό. Η Φλόρα (Υρώ Μανέ) εμφανίζεται ως «ζητιάνα του έρωτα» και ως φαμ φατάλ, αποτυπώνοντας με χιούμορ και ένταση την υπερβολή του κομματιού.

Το εμβληματικό «Άνοιξε πέτρα» έχει χρησιμοποιηθεί επανειλημμένα σε τηλεοπτικές σκηνές όπου οι ηρωίδες βιώνουν απογοήτευση. Στο 116ο επεισόδιο της «Πολυκατοικίας» (MEGA), η Μαργαρίτα Μπαλαφούτη (Νικολέτα Βλαβιανού) το ακούει σε μια χαρακτηριστική στιγμή μοναξιάς.

Το ίδιο τραγούδι ακούγεται και στο «Ζακέτα να πάρεις» με την Ελένη Ράντου και τη Φωτεινή Μπαξεβάνη, αλλά και στο φινάλε του 36ου επεισοδίου της «Ντόλτσε βίτα», όπου η Χριστίνα (Άννα Παναγιωτοπούλου) πληροφορείται πως ο Αντώνης (Θανάσης Ευθυμιάδης) παρουσιάζεται στο 6ο Σύνταγμα Πεζικού στην Κόρινθο.

Bonus: Ο «Κυνόδοντας» του Γιώργου Λάνθιμου

Στην ταινία «Κυνόδοντας» (2009), ο Γιώργος Λάνθιμος ενσωματώνει απρόσμενα τη φωνή της Μαρινέλλας. Στη σκηνή όπου ο πατέρας (Χρήστος Στέργιογλου) οδηγεί τη Χριστίνα (Άννα Καλαϊτζίδου), ακούγεται το τραγούδι «Σ’ απαρνήθηκα τρις» των Κώστα Χατζή και Σώτιας Τσώτου, από τον ιστορικό δίσκο «Ρεσιτάλ» (1976), ηχογραφημένο ζωντανά στην μπουάτ «Σκορπιός».

Ένα κομμάτι που, όπως και η ίδια η Μαρινέλλα, παραμένει διαχρονικό, γεφυρώνοντας γενιές και είδη, από τη μικρή οθόνη μέχρι τον κινηματογράφο.

Σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση για την υπόθεση των υποκλοπών και την οικονομική πολιτική της εξαπέλυσε από τη Λαμία ο Αλέξης Τσίπρας .

Από την κατάμεστη αίθουσα του Πολιτιστικού Κέντρου εξέφρασε την πεποίθηση ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θα μείνει χωρίς αντίπαλο.

Κριτική στους εξ΄ αριστερών του

Ο πρώην πρωθυπουργός στάθηκε ιδιαίτερα στην κατάσταση που επικρατεί στον προοδευτικό χώρο, σημειώνοντας ότι «δυστυχώς, οι πολιτικές δυνάμεις της δημοκρατικής αντιπολίτευσης δεν είναι σε θέση α προτείνουν μια ρεαλιστική προοδευτική απάντηση, διέξοδο, εναλλακτική στο καθεστώς της διαφθοράς και της ανασφάλειας. Και να πείσουν μια δύσπιστη κοινωνία».

Δείτε το βίντεο:

Παράλληλα, άσκησε κριτική για τις εσωτερικές αντιφάσεις, τονίζοντας ότι «μικροκομματικοί υπολογισμοί, μεγαλόστομες και εκτός πραγματικότητας διακηρύξεις νίκης, ανέφικτες προτάσεις συγκολλήσεων, χαρακτηρίζουν την δημοκρατική και προοδευτική πανσπερμία. Αποχωρήσεις, μετακινήσεις με τη βουλευτική έδρα υπό μάλης, αντιφατικές δηλώσεις, εξουθένωση αξιακή και ιδεολογική, παίρνουν χαρακτήρα πολιτικού εκφυλισμού».

Όπως υπογράμμισε, η εικόνα αυτή «παράγει και επιτείνει την απογοήτευση, την ιδιώτευση, την αποχή. Και αυτό επίσης είναι το πιο αποτελεσματικό όπλο του Μητσοτάκη και της κουστωδίας του στα μίντια και το κράτος».

Σε αυτό το πλαίσιο κάλεσε σε ευρύτερη κινητοποίηση, σημειώνοντας πως «είναι η ώρα να κινήσουμε, να στηρίξουμε, να ενθαρρύνουμε, το ΝΑΙ της κοινωνίας. Το ναι μιας μεγάλης ανασύνθεσης και ανατροπής στην προοδευτική παράταξη. Το ναι του πολίτη, κάθε συλλογικότητας, κάθε αυθόρμητης ομάδας πρωτοβουλίας, κάθε προσωπικότητας. Κάθε ανθρώπου της δουλειάς και της δημιουργίας».

Ξεκαθάρισε, μάλιστα, ότι «στις επόμενες εκλογές, όποτε και αν αυτές γίνουν, η ΝΔ και ο κος Μητσοτάκης να έχουν αντίπαλο. Και ας είναι όλοι βέβαιοι ότι θα έχουν αντίπαλο. Μια ανασυγκροτημένη προοδευτική παράταξη. Μια ισχυρή Αριστερά. Ικανή να εμπνεύσει, να ενώσει, να καταθέσει εντιμότητα, αγωνιστικότητα, νέα πρόσωπα και ιδέες».

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο σκάνδαλο των υποκλοπών, αφήνοντας σαφείς αιχμές για ποινικές ευθύνες, ενώ αναφερόμενος σε πρόσφατες εξελίξεις, σημείωσε ότι «όταν μάλιστα ο ίδιος ο προμηθευτής του παράνομου λογισμικού των παρακολουθήσεων στη κυβέρνηση, ο Ισραηλινός Ταλ Ντίλιαν, ζορισμένος από την απόφαση του δικαστηρίου προειδοποιεί, ή αν θέλετε, εκβιάζει δημόσια τον πρωθυπουργό. Δεν θα γίνω, λέει, αποδιοπομπαίος τράγος», προσθέτοντας πως στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται ο ίδιος ο πρωθυπουργός.

Σφοδρή ήταν η επίθεσή του και για την εξωτερική και εσωτερική πολιτική της κυβέρνησης, κάνοντας λόγο για «διπλή υποταγή». Όπως ανέφερε, «μέσα σ’ αυτή την επικίνδυνη διεθνή κατάσταση η Ελλάδα έχει την ατυχία να έχει στο τιμόνι της μια κυβέρνηση που την καθοδηγούν δύο κατευθύνσεις υποταγής».

Συγκεκριμένα, τόνισε ότι «η μία είναι η υποταγή, στους ισχυρούς στο διεθνή χώρο, όσο κι αν αυτοί παραβιάζουν κάθε κανόνα δικαίου και ανθρωπισμού… Η άλλη είναι η υποταγή στους ισχυρούς στο εσωτερικό. Στις οικονομικές ελίτ που κυριαρχούν στη χώρα».

Παράλληλα, περιέγραψε μια δύσκολη εικόνα για την κοινωνία, σημειώνοντας ότι «μια χούφτα επιχειρηματικά και ολιγαρχικά συμφέροντα συσσωρεύουν αμύθητα υπερκέρδη, ενώ η μεσαία τάξη μπαίνει με φόβο στο Σούπερ Μάρκετ. Και η εργατική τάξη δε βγάζει το μήνα».

Αναφερόμενος στον πατριωτισμό, διερωτήθηκε «είναι πατριώτες όλοι αυτοί που βγάζουν τα δισεκατομμύρια ενώ η κοινωνία ασφυκτιά;», καταλήγοντας πως «πατριώτης δε γίνεσαι αν δε νοιάζεσαι τον τόπο και τους ανθρώπους του. Με πράξεις, όχι μόνο με λόγια».

Ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε και συγκεκριμένες προτάσεις για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, τονίζοντας ότι «οι δικές μας στρατηγικές αντιλήψεις βρίσκονται βέβαια στον αντίποδα των κυβερνητικών επιλογών».

Μεταξύ άλλων πρότεινε μείωση του ΦΠΑ στα καύσιμα στο 13% ή εναλλακτικά μείωση του ΕΦΚ, πλαφόν στις τιμές διυλιστηρίων, ενίσχυση του μεταφορικού ισοδύναμου και μείωση του ΦΠΑ στα αγροτικά εφόδια στο 6%.

Ήμουν τόσο τολμηρή για την εποχή μου. Να βλέπεις μια γυναίκα με την κοιλιά να τραγουδάει.

Δεν έδωσα ποτέ καμία σημασία. Ζούσα για αυτό το παιδί και δεν με ενδιέφερε τίποτε. Ο κόσμος το ήξερε. Δεν βγήκα ποτέ να πω ποιος, πώς, τι. Ποτέ.

Ήξερε ο κόσμος για μια σχέση που είχα. Δεν το έκρυψα, δεν μπήκα στο κουκούλι μου. Βγήκα και είπα “αυτή είμαι”. Με δέχτηκε ο κόσμος έτσι ακριβώς όπως ήμουν, με αγάπησε πιο πολύ, μπορώ να πω. Θάρρος ήθελε. Η κοινωνία τότε δεν μπορούσε να το δεχτεί. Θα μπορούσε να πει “σαν δεν ντρέπεται”. Ήθελε τόλμη. Ήμασταν δύο τότε που το τολμήσαμε. Εγώ και η Έλενα Ναθαναήλ.

Γεννήθηκα στις 20 Μαΐου του 1938 στη Θεσσαλονίκη, όπου πέρασα και τα πρώτα 18 μου χρόνια.

Το πραγματικό όνομα της Μαρινέλλας

Κυριακή Παπαδοπούλου. Είμαι το τέταρτο και τελευταίο μέλος της οικογένειας. Οι γονείς μου πριν εγκατασταθούν στην Θεσσαλονίκη, ζούσαν στην Κωνσταντινούπολη και κατάγονταν από τον Πόντο. Τα παιδικά μου χρόνια ήταν φτωχικά, αλλά πολύ ζεστά.

Στα 17 μου, ήμουν ήδη μέλος του θιάσου της Μαίρης Λωράνς και μαζί με τον Κώστα Βουτσά και τη Μάρθα Καραγιάννη κάναμε περιοδείες σε όλη την Ελλάδα. Από τα μπουλούκια, παρακολουθώντας την χορεύτρια Ντέπυ Φιλοσόφου, έμαθα χορευτικές κινήσεις και ειδικά να κινώ με χάρη τα χέρια μου που αργότερα, έγιναν σήμα κατατεθέν μου.

Ένα βράδυ η τραγουδίστρια του θιάσου αρρώστησε και δεν ήταν σε θέση να εμφανιστεί στη σκηνή. Για να μην ακυρωθεί η παράσταση, εγω, που ήξερα απ’ έξω τα τραγούδια, προσφέρθηκα να την αντικαταστήσω.
Από εκείνη την ημέρα, έγινα η βασική τραγουδίστρια του θιάσου.

Ο Στέλιος Καζαντζίδης με άκουσε να τραγουδώ το «Πικρό ψωμί» του Γιώργου Μητσάκη. Και με έκανε ταίρι του, στο πάλκο, αλλά και στη ζωή, έως το 1966.

Τον Καζαντζίδη τον γνώρισα από τον Στέλιο Ζαφειρίου. Εγώ δεν είχα ιδέα ποιος ήταν ο Στέλιος Καζαντζίδης, δεν τον ήξερα. Μου λέει «Τραγουδάς ωραία, μπράβο! Σεκόντα ξέρεις να κάνεις»; Λέω «Ξέρω» και μετά μου λέει «Ψαρεύεις»; Λέω «Βεβαίως» και με ρωτά «Πάμε για ψάρεμα»; Ψαρέψαμε, δεν πιάσαμε τίποτε, αλλά μάλλον έπεσε ένα φλερτάκι εκεί θυμάμαι.

Στη δεκαετία που ακολούθησε, όργωσα την Ελλάδα, ξεκίνησα τα «σόου» ,χάρισα αγκαλιές ολόκληρες με αγαπημένα τραγούδια, είδα τη ζωή μου, τον γάμο μου, για οχτώ χρόνια, με τον Τόλη Βοσκόπουλο, αλλά και την τετράχρονη σχέση μου με τον Φρέντυ Σερπιέρη να γίνεται «βορά» των περιοδικών…

Ουδέποτε πήρα στο τηλέφωνο δημοσιογράφο να πω “ξέρεις, έβγαλα καινούργιο δίσκο”. Με παρακαλάνε να δώσω συνεντεύξεις και τους λέω “πάμε να πιούμε ένα ούζο τώρα”. Εχω βρει το νόημα της ζωής εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Δεν με αγγίζει τίποτε. Δεν το λέω από εγωισμό.

Μαρινέλλα: Δεν ήθελα ποτέ να προκαλέσω με την εμφάνιση μου

Πάντα ντυμένη. Δεν ήθελα να προκαλέσει η εμφάνιση μου και να χάσει ο κόσμος απ’ αυτό που θα άκουγε. Αν με έβλεπε γδυτή, δεν θα άκουγε τι έλεγα. Κι’ εγώ ήθελα να με βλέπει και να με ακούει…

Τι να ζηλέψω; Χόρτασα η γυναίκα από όλα! Κρούω τον κώδωνα μήπως και ξυπνήσουν. Ας κοιτάξουν γύρω τους… Ποιες έμειναν και κράτησαν γερά στον χρόνο. Η Χαρούλα, η Γαλάνη, η Άλκηστις, η Βιτάλη, η Γλυκερία… Έμεινε καμιά που τα πέταγε;ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Ένα πράγμα δεν γίνεται: λίφτινγκ στις χορδές. Κατ’ αρχήν δεν ξοδεύομαι τσάμπα. Δεν καπνίζω τα τελευταία χρόνια. Δεν ξενυχτάω πολύ, εκτός και αν υπάρχει ανάγκη. Μου αρέσει να τρώω, να πίνω, να βγαίνω στα ταβερνάκια. Και το πιο σπουδαίο: δεν έχω άγχος.

Έφυγα από τον Καζαντζίδη μ’ ένα κατοστάρικο στην τσέπη. Δεν είχα πού να πάω, και πάλι δεν είχα άγχος. Λέω: ο Θεός είναι μεγάλος, ξέρει και τα δίνει κατά την καρδιά του ανθρώπου…

Πάνω στη σκηνή, απαγόρευα στον εαυτό μου να κουτσαίνει. Και έπειτα, στα παρασκήνια, ούρλιαζα από τους πόνους.

Έκανα τα σόου, με τα φώτα… Σήκωσα κόσμο από την καρέκλα του. Κάθησα δέκα χρόνια στο πάλκο και ξαφνικά έβγαλα το θέατρο από μέσα μου. Έτσι μου βγήκε. Γιατί σαν καφενεία ήταν τότε τα κέντρα.

Όχι, δεν τα αγάπησα όλα τα τραγούδια μου. Δεν ήταν όλα καλά. Έχω πει και άσχημα τραγούδια όπως όλοι μας πιστεύω. Είπα και κακά τραγούδια, εις γνώσιν μου, όμως. Γιατί;

Ήταν οι συγκυρίες, πολλές φορές. Κάποτε σου αρέσει ένα καλό τραγούδι κι αναγκάζεσαι να τραγουδήσεις μαζί και ένδεκα “μάπες”. Έχω πει κακά τραγούδια, δεν το κρύβω. Έχω πει και πάρα πολύ ωραία.

Το 1991 γύρισα από την Αργεντινή και τους ανακοίνωσα: θα χορέψω τανγκό! «Στα μπουζούκια τανγκό; Τρελή είσαι;» απόρησαν οι συνεργάτες μου. Και όμως, έστησα ένα ολόκληρο πρόγραμμα με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορέσουμε να χορέψουμε με τον Παπάζογλου. Την επόμενη χρονιά, όλες τανγκό χόρευαν.

Δηλώσεις Μαρινέλλας: Έχω μία καταπληκτική οικογένεια

Δεν θέλει τίποτ’ άλλο ο άνθρωπος!…

Με την αδελφή μου τη Λούλα, που ζούμε μαζί σχεδόν σαράντα χρόνια, από τότε που τα παιδιά μας ήταν μωρά, και με την οικογένεια της κόρης μου. Ολη η φαμίλια μαζί. Νιώθω προστατευμένη μ’ αυτό το «κουκούλι» γύρω μου. Είμαι καλά.

Κοιτάω την κόρη μου κοιτάω τα εγγόνια μου κοιτάω τον γαμπρό μου κοιτάω τα ανίψια μου. Όλοι είμαστε μία οικογένεια ,

Εκανα δύο γάμους, είχα και δυο-τρεις μεγάλες σχέσεις. Γνώρισα τον πατέρα της Τζωρτζίνας, γεννήθηκε εκείνη, με τον Φρέντι (σ.σ. Σερπιέρη) μείναμε καλοί φίλοι. Αν κάνεις τη σούμα, βγαίνουν πολλά χρόνια. Από τότε που το παιδί μου έγινε 11-12 ετών, είπα: Δεν σε παίρνει πια, κορίτσι μου, τελείωσαν οι άντρες για σένα. Δεν ήθελα η κόρη μου να με βλέπει μια με τον έναν γκόμενο και μια με τον άλλο, ούτε να διαβάζει για τους έρωτές μου στα περιοδικά.

Είμαι χορτάτη. Ερωτεύτηκα, με ερωτεύτηκαν, έκανα έρωτα, ευχαριστήθηκα, το φόρεσα αυτό το «κοστούμι». Κάτσε να κάνω την αφαίρεση… Τριάντα χρόνια είμαι χωρίς άντρα. Δεν λέω ότι δεν με φλέρταραν από τότε, αλλά όλα είναι στο μυαλό μας. Οπως πέταξα ένα πρωί τα τσιγάρα μου από το παράθυρο, εγώ που κάπνιζα πέντε πακέτα τη μέρα, όπως σταμάτησα να τρώω κρέας, έτσι έγινε και με τους άντρες. Τέρμα!

Η Μαρινέλλα με την κόρη της, Τζωρτζίνα Σερπιέρη

Μαρινέλλα: Δεν μου λείπει ο σύντροφος μου

Δεν νιώθω μόνη. Είμαι πανευτυχής. Έχω κάνει τις επιλογές μου…

Έχω ζήσει μεγάλους έρωτες. Είμαι χορτασμένη. Πολύ αγάπησα, πολύ με αγάπησαν, πολύ ερωτεύτηκα, πολύ χτυπήθηκα, πολύ πόνεσα. Δεν έκανα τίποτε λίγο.

Ο έρωτας δεν έχει ηλικία.

Αν είναι να έρθει, ας έρθει. Αλλιώς να προσπεράσει. Δεν βγήκα στη γύρα ποτέ. Κατ’ αρχήν τώρα δεν με κοιτάνε πια, τελείωσε. Πάει και αυτό το θέμα, κλείσαμε…