Αφιέρωμα στον αγαπημένο Μάκη Ρευματά: Η μεγάλη πορεία, η μάχη με το λέμφωμα και το τέλος στα 77 του χρόνια
Υπήρξε μία από εκείνες τις χαρακτηριστικές φυσιογνωμίες του ελληνικού θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου που μπορεί να μην ταυτίστηκαν αποκλειστικά με έναν πρωταγωνιστικό ρόλο, άφησαν όμως το δικό τους ξεχωριστό αποτύπωμα σε δεκάδες παραγωγές.
Ο Μάκης Ρευματάς, με τη χαρακτηριστική φωνή και τη διακριτή σκηνική παρουσία του, διέγραψε μια πολύχρονη πορεία στην υποκριτική, πριν φύγει από τη ζωή στις σε ηλικία 77 ετών.
Πίσω από την πολυετή καλλιτεχνική διαδρομή του υπήρχε, τους τελευταίους μήνες της ζωής του, μια δύσκολη περιπέτεια υγείας. Ο ηθοποιός είχε διαγνωστεί με λέμφωμα και είχε μιλήσει δημόσια για την αγωνία που πέρασε μέχρι οι γιατροί να καταλήξουν στη διάγνωση, αλλά και για τις θεραπείες στις οποίες υποβλήθηκε.
Από την Αθήνα στη μεγάλη του αγάπη, την υποκριτική
Ο Μάκης Ρευματάς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1935. Σύμφωνα με βιογραφικά στοιχεία, σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες, όμως η μεγάλη του αγάπη ήταν η υποκριτική. Φοίτησε στη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γιώργου Θεοδοσιάδη, από την οποία αποφοίτησε το 1963.
Το θέατρο αποτέλεσε βασικό κομμάτι της καλλιτεχνικής του ταυτότητας. Στη διάρκεια της πορείας του ασχολήθηκε με διαφορετικά είδη θεάτρου, από κλασικό και σύγχρονο ρεπερτόριο έως νεοελληνική κωμωδία, ενώ αργότερα εργάστηκε και ως καθηγητής υποκριτικής. Παράλληλα, είχε δραστηριοποιηθεί και στο ραδιόφωνο με λογοτεχνικές εκπομπές.
Μια μακρά διαδρομή στον ελληνικό κινηματογράφο
Η παρουσία του στη μεγάλη οθόνη εκτείνεται σε πολλές δεκαετίες. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 άρχισε να εμφανίζεται σε κινηματογραφικές παραγωγές, ενώ ιδιαίτερα έντονη ήταν η παρουσία του στις δεκαετίες του 1960 και του 1970.
Στη φιλμογραφία του συναντά κανείς τίτλους όπως «Αμφιβολίες», «Διωγμός», «Ο πόνος του μπεκρή», «Κοντσέρτο για πολυβόλα», «Η Δασκάλα με τα Ξανθά Μαλλιά», «Ένας τρελός γλεντζές», «Παπαφλέσσας», «Παύλος Μελάς», «Η δίκη των δικαστών» και «Κατάσκοπος Νέλλη».
Η πορεία του δεν περιορίστηκε σε ένα συγκεκριμένο κινηματογραφικό είδος. Εμφανίστηκε σε κοινωνικά δράματα, ιστορικές ταινίες, πολεμικές περιπέτειες, μελοδράματα και κωμωδίες, αναλαμβάνοντας συχνά δεύτερους αλλά χαρακτηριστικούς ρόλους.
Δείτε το βίντεο:
Χρόνια αργότερα επέστρεψε στη μεγάλη οθόνη με τους «Αριθμημένους» το 1998, ενώ το 2009 εμφανίστηκε στη «Μοιραία Σχέση».
Οι μεγάλες τηλεοπτικές εμφανίσεις
Εξίσου σημαντική υπήρξε η παρουσία του στην ελληνική τηλεόραση. Ανάμεσα στις σειρές με τις οποίες συνδέθηκε το όνομά του ήταν ο «Γιούγκερμαν», ο «Άγνωστος Πόλεμος», ο «Συνταγματάρχης Λιάπκιν», οι «Βραδινές καμπάνες», το «Για μια θέση στον ήλιο» και το «Βελούδο από μετάξι».
Η ΕΡΤ, ανακοινώνοντας τον θάνατό του το 2012, ξεχώρισε ιδιαίτερα τη συμμετοχή του στον «Γιούγκερμαν» και στον «Πρίγκιπα», επισημαίνοντας τη μακρόχρονη παρουσία του σε τηλεοπτικές παραγωγές.
Ακόμη και προς το τέλος της καριέρας του συνέχιζε να εμφανίζεται σε παραγωγές. Το 2009 συμμετείχε στην τηλεοπτική σειρά «Καρυωτάκης», σε έναν από τους τελευταίους τηλεοπτικούς ρόλους της διαδρομής του.
Η περιπέτεια με την υγεία του
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του σημαδεύτηκαν από μια σοβαρή περιπέτεια υγείας. Ο ίδιος είχε περιγράψει δημόσια πόσο δύσκολη ήταν αρχικά η διάγνωση.
Σύμφωνα με όσα είχε αφηγηθεί και αναδημοσιεύθηκαν μετά τον θάνατό του, για περίπου τρεις μήνες νοσηλευόταν χωρίς να έχει εντοπιστεί η αιτία των προβλημάτων που αντιμετώπιζε. Είχε υποβληθεί σε πολλές εξετάσεις, χωρίς αρχικά να προκύπτει σαφής διάγνωση.
Η εξέλιξη που οδήγησε τελικά τους γιατρούς στη διάγνωση ήταν η εμφάνιση διόγκωσης ενός αδένα πίσω από το αυτί του. Ο Ρευματάς είχε αναφέρει ότι στη συνέχεια απευθύνθηκε στον πανεπιστημιακό αιματολόγο Παναγιώτη Παναγιωτίδη στο Λαϊκό Νοσοκομείο, όπου διαπιστώθηκε ότι έπασχε από λέμφωμα.
Ο ηθοποιός χρειάστηκε να υποβληθεί σε οκτώ χημειοθεραπείες, όπως είχε αποκαλύψει ο ίδιος. Παρά τη σοβαρότητα της κατάστασής του, δημοσιεύματα της εποχής σημείωναν ότι αντιμετώπιζε την περιπέτειά του με αισιοδοξία.
Χαρακτηριστική ήταν η φράση του «Ήμουν ο πιο γερός ασθενής», με την οποία περιέγραφε το παράδοξο διάστημα κατά το οποίο οι πολυάριθμες εξετάσεις του δεν έδιναν αρχικά απάντηση για όσα του συνέβαιναν.
Τι γνωρίζουμε για τη μορφή του καρκίνου
Το λέμφωμα είναι κακοήθεια που αφορά το λεμφικό σύστημα. Στην περίπτωση του Μάκη Ρευματά, οι διαθέσιμες δημοσιογραφικές πηγές της εποχής αναφέρουν σταθερά ότι έπασχε από λέμφωμα.
Ωστόσο, χρειάζεται μια σημαντική διευκρίνιση: δεν προκύπτει από τις αξιόπιστες δημοσιευμένες πηγές που εντοπίστηκαν ποιος ακριβώς ιστολογικός τύπος λεμφώματος είχε διαγνωστεί. Επομένως, δεν είναι ασφαλές να αποδοθεί στον ηθοποιό συγκεκριμένη υποκατηγορία της νόσου χωρίς τεκμηρίωση.
Είχε πολύ χαρακτηριστική φωνή και είχε συμμετάσχει σε αρκετές ταινίες αλλά και σε μεταγλωττίσεις
Το τέλος και η παρακαταθήκη του
Ο Μάκης Ρευματάς έφυγε από τη ζωή το Σάββατο 17 Νοεμβρίου 2012. Τα δημοσιεύματα εκείνων των ημερών ανέφεραν ότι η υγεία του είχε επιβαρυνθεί σημαντικά τους τελευταίους μήνες εξαιτίας του λεμφώματος.
Η νεκρώσιμος ακολουθία είχε προγραμματιστεί για τη Δευτέρα 19 Νοεμβρίου στον Ιερό Ναό Αναλήψεως στα Βριλήσσια.
Έπειτα από δεκαετίες παρουσίας στη σκηνή, στη μεγάλη και στη μικρή οθόνη, ο Μάκης Ρευματάς άφησε πίσω του μια εκτεταμένη εργογραφία. Η Finos Film, σε μεταγενέστερο αφιέρωμά της, τον θυμήθηκε ως έναν «τζέντλεμαν» του καλλιτεχνικού χώρου, υπογραμμίζοντας τη χαρακτηριστική φωνή, το σοβαρό παράστημα και τη συνέπεια με την οποία αντιμετώπιζε τους ρόλους του.
Από τη «Δασκάλα με τα Ξανθά Μαλλιά» και τον «Παπαφλέσσα» μέχρι τον «Γιούγκερμαν» και τις νεότερες τηλεοπτικές του εμφανίσεις, η εικόνα και κυρίως η χαρακτηριστική φωνή του παρέμειναν αναγνωρίσιμες σε πολλές γενιές θεατών.
Ο Μάκης Ρευματάς ανήκε σε εκείνη τη γενιά ηθοποιών που υπηρέτησαν την τέχνη τους επί δεκαετίες, περνώντας από το θέατρο στον κινηματογράφο και από εκεί στην τηλεόραση. Και αυτή η μακρά διαδρομή αποτελεί το σημαντικότερο κομμάτι της καλλιτεχνικής παρακαταθήκης του.