Όπως μάλιστα τόνισε, τα μικροσκοπικά αυτά διαμερίσματα συνηθίζονται στη Νότια Κορέα και τα προτιμούν κυρίως οι φοιτητές.
Δείτε το βίντεο:
«Είναι μία λύση για νέα άτομα που έρχονται να δουλέψουν στην Κίνα ή την Κορέα, όταν δεν υπάρχουν διαθέσιμες θέσεις στις φοιτητικές εστίες. Είναι λειτουργικό, παρόλο που είναι αρκετά μικρό και κοστίζει 300 ευρώ το μήνα», ανέφερε αρχικά η Λυδία Ρούκα.
«Μένω εδώ τρία χρόνια και πριν έρθω ήμουν στην Κίνα, όπου εκεί ήταν πιο σοκαριστική η κατάσταση. Πήγα όταν τελείωσα το Λύκειο και ήταν το πρώτο μου ταξίδι εκτός Ευρώπης. Αυτό που με σόκαρε είναι ότι δεν έχουν μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπως Instagram και WhatsApp και δεν είχα τρόπο να επικοινωνήσω με τους δικούς μου», επισήμανε.
Συναντηθήκαμε σε ένα συμπαθητικό εστιατόριο στο Κουκάκι, στα μέσα Δεκεμβρίου. Στα δελτία ειδήσεων έπαιζαν «ψηλά» το ενδεχόμενο εκλογής μουφτή στη Θράκη, τo συνέδριο της Ν.Δ. και η πρωτοφανής κακοκαιρία στις ΗΠΑ. Ποια κακοκαιρία;
Στην Αθήνα είχε λαμπρό ήλιο και θερμοκρασίες φθινοπώρου. Η ανάλαφρη διάθεσή μου γρήγορα βάρυνε όταν αρχίσαμε να συζητούμε για το μέλλον της χώρας.
Η Μαρία Ευθυμίου ήταν ξεκάθαρη και με συγκεκριμένο σκεπτικό: η βαθιά και παρατεταμένη κρίση που περνάμε δεν μας έδωσε κανένα ουσιαστικό μάθημα. Η πλειονότητα του ελληνικού λαού δεν θέλει να αλλάξει, άρα οποιαδήποτε βελτίωση υπάρξει θα είναι προσωρινή. Δεν θα επιτρέψει να κάνουμε το άλμα που χρειάζεται. Εάν η δυσλειτουργία, η σήψη και η διάλυση παραταθούν, κάποιοι από τους γείτονές μας που εποφθαλμιούν θα μας διαμελίσουν και θα μας απορροφήσουν. Το να ακούς μια τέτοια μαύρη εκτίμηση από έναν άνθρωπο σοβαρό που σπάνια μιλάει στα Μέσα, αλλά έχει αφιερώσει τη ζωή του στη μελέτη της Ιστορίας, σου προκαλεί σύγκρυο.
– Μα δεν πιστεύετε ότι σιγά σιγά τα πράγματα θα πάνε καλύτερα, ιδιαίτερα αν υπάρξει μια πολιτική ηγεσία στον τόπο που θα ενισχύσει την ανάπτυξη;
– Με τα μυαλά και τη νοοτροπία που έχουμε σήμερα, δεν σωζόμαστε. Μπορεί για ένα χρονικό διάστημα λίγων ετών να έρθουν περισσότερα κεφάλαια στην Ελλάδα και να υπάρξει ανάκαμψη. Θα είναι, όμως, πρόσκαιρη. Και θα ξαναβυθιστούμε – εάν πράττουμε τα ίδια. Μεγάλη ευκαιρία μας έδωσε, προ τριακονταπενταετίας, η είσοδός μας στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Εμείς, όμως, αντί να ταιριάξουμε με τα προηγμένα κράτη και να αλλάξουμε τα δυσλειτουργούντα σημεία μας, ενδιαφερθήκαμε μόνο για τα χρήματα. Οι πλούσιες και καλοδιοικούμενες χώρες, όμως, δεν έγιναν πλούσιες και καλοδιοικούμενες επειδή βρήκαν ξαφνικά χρήματα. Αμα ήταν έτσι, η Νιγηρία –που έχει πάμπλουτο υπέδαφος– θα ήταν μία από τις πιο πλούσιες και καλοδιοικούμενες χώρες του κόσμου. Δεν είναι θέμα πλούτου. Είναι πώς προσλαμβάνεις τον εαυτό σου και τη λειτουργία σου μέσα στην κοινωνία που ανήκεις. Είναι θέμα βαθύτατα πολιτικό, δηλαδή. Και αφορά όλη την κοινωνία, έναν έναν τον πολίτη.
– Ναι αλλά έχουμε προχωρήσει αρκετά τα τελευταία 30 χρόνια…
– Ασφαλώς. Αν δεις την Ελλάδα του ’49, όταν τελείωσε ο Εμφύλιος, ήταν μια χώρα καψαλισμένη από πάνω μέχρι κάτω. Η διαφορά εικόνας με σήμερα είναι τεράστια. Από τη δεκαετία του ’60 κιόλας είχε βελτιωθεί πολύ η χώρα. Και, βέβαια, μετά το ’80 ήρθαν πολλά χρήματα από την Ε.Ε. Aκοπα χρήματα. Τα οποία μας δίνονταν για να κάνουμε υποδομές, ώστε να μπορέσουμε να εκτοξεύσουμε την οικονομία μας και να συγκλίνουμε προς το ευρωπαϊκό επίπεδο. Εμείς διαχειριστήκαμε το πράγμα όπως το διαχειριστήκαμε. Χωρίς σοβαρότητα και αναμέτρηση με το μέλλον. Eτσι, ήρθε η κρίση. Και βλέπω γύρω μας χώρες που βρίσκονταν κάτω να ανεβαίνουν προς τα πάνω, ενώ εμείς που ήμασταν ψηλότερα να πέφτουμε συνεχώς. Σε όλους τους τομείς. Και πώς να μην κατρακυλάμε, όταν δεν θέλουμε να δούμε τον εαυτό μας και να αλλάξουμε. Eχουμε εθιστεί να είμαστε μωρά. Για όσα παθαίνουμε φταίνε πάντα οι άλλοι και ουδέποτε εμείς. Eτσι ανατρεφόμαστε και στις οικογένειές μας, όπου περιμένουμε οι γονείς μας να μας συντηρούν μέχρι τα γεράματά μας. Το ίδιο κάνουμε και με τις χώρες με τις οποίες μετέχουμε σε ευρύτερους συνασπισμούς. Περιμένουμε να μας νταντεύουν επίσης. Αενάως. Και να είμαστε, βέβαια, πάντοτε εν αγανακτήσει. Το να είμαστε «αγανακτισμένοι» είναι σταθερό σημείο μας. Eχουμε έφεση σ’ αυτό.
– Πώς θα ενηλικιωθούμε και θα γίνουμε πιο ισχυροί;
– Για να γίνουμε πιο ισχυροί, θα πρέπει να συνομιλήσουμε με τον εαυτό μας και να πορευτούμε στη ζωή μας με εντιμότητα. Και όχι να καταφεύγουμε στη θρασυδειλία που δείχνουμε, δηλαδή να κοιτάμε πόσα θα αρπάξουμε, βρίζοντας κι από πάνω, κατηγορώντας τους άλλους για τα δικά μας λάθη κι ανεπάρκειες. Δεν γίνεται με τέτοια αναξιοπρέπεια να πορευθεί μια κοινωνία. Πρέπει να γίνουμε γενναίοι. Γενναίος είναι αυτός που αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεών του και αποφασίζει να βασιστεί στις δυνάμεις του για να προχωρήσει. Να τηρήσει μιαν αντρίκια συμπεριφορά, όπως λέγαμε παλιά. Αλλά δεν νομίζω ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο. Πολύ φοβάμαι ότι η μακρόσυρτη αδυναμία μας θα δώσει χώρο να απορροφηθούμε από άλλες δυνάμεις.
– Με βίαιο τρόπο εννοείτε;
– Eνα τμήμα της εξέλιξης αυτής αναπόφευκτα θα είναι βίαιο. Και θα μας οδηγήσει, σταδιακά, να χάσουμε την πολιτιστική μας ταυτότητα – την οποία, εξάλλου, οι ίδιοι αποποιούμεθα και για την οποία αδιαφορούμε. Oπως, π.χ., για τη γλώσσα μας.
– Θεωρείτε ότι η Τουρκία μπορεί να διαδραματίσει αυτό τον ρόλο;
– Η Τουρκία είναι μεγάλος παίκτης. Και εξ αυτού, εξαιρετικά επικίνδυνη. Πάντως, δεν θα είναι η Γερμανία αυτή που θα μας απορροφήσει, όπως λένε κάποιοι.
– Ναι, αλλά δεν βλέπω πολλούς να βγαίνουν και να τονίζουν ότι πρέπει να αλλάξουμε και να σοβαρευτούμε.
– Eχει λεχθεί σε όλους τους τόνους, από πολλούς και επί μακρόν. Εμείς, ωστόσο, δεν το ακούμε αυτό. Μας αρέσει να ζούμε μέσα στη συνωμοσιολογία: ότι όλοι μάς επιβουλεύονται, ότι μας ζηλεύουν για το ωραίο μας κλίμα, τη χαλαρή ζωή μας, τα ορυκτά μας κ.λπ. Μέχρι και σήμερα το ένα τρίτο του ελληνικού λαού πιστεύει ότι το ψεκάζουν. Οπότε τι συζητούμε; Από ποια βάση ξεκινάμε;
Αν βάλεις ταμπέλα «αριστερού», ό,τι και να κάνεις γίνεται ανεκτό
Η Μαρία Ευθυμίου θεωρεί ότι η χώρα συνεχίζει σήμερα να ταλανίζεται και να μην μπορεί να ξεπεράσει τον διχασμό και τις πληγές του Εμφυλίου. Μπορεί, λέει, ο Εμφύλιος να τελείωσε το ’49, πολιτικά, όμως, ο διχασμός μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς παρατείνεται, με μεταλλάξεις, μέχρι σήμερα. Μάλιστα, στη διάρκεια των δεκαετιών που κύλησαν, συνέβη μία ανατροπή: οι ηττημένοι του Εμφυλίου αναδείχθηκαν, μέσα από το λαϊκό αφήγημα, στους ηθικούς νικητές του. Μέσα στο υποσυνείδητο σημαντικού μέρους του ελληνικού λαού οι ηττημένοι του Εμφυλίου κατετάγησαν στα «παλικάρια», στους «κοινωνικά ευαίσθητους», στους «προοδευτικούς». Eτσι, στη Μεταπολίτευση, το οικοδόμημα της κοινωνίας περιστράφηκε υποδορίως γύρω από αυτό το αφήγημα. Ο καθένας παρουσίαζε τον εαυτό του ως «αριστερό», άρα ως «θύμα» της εκάστοτε «κακής κυβέρνησης» (που ο ίδιος πάντως εξέλεγε και παρωθούσε στα άθλια), ώστε να απαιτεί, υπό ιδεολογική κάλυψη, και άλλες παροχές και άλλες ασυδοσίες που δεν δικαιούνταν ούτε του αναλογούσαν.
Oπως αναφέρει στο τελευταίο βιβλίο της («Μόνο λίγα χιλιόμετρα. Ιστορίες για την Ιστορία», που γράφηκε σε συνεργασία με τον Μάκη Προβατά και κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο από τις εκδόσεις Πατάκη), με την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, αντί ν’ αδράξουμε την ευκαιρία να επανεκκινήσουμε την κοινωνία μας σε μια νέα βάση, υγιή, βυθιστήκαμε στις αρρώστιες του παρελθόντος και είδαμε τον εαυτό μας σε αντιπαράθεση με τις προηγούμενες εποχές. Και καθώς αυτές οι προηγούμενες εποχές εμπεριείχαν πολύ και πολλές φορές υποκριτικό «πατριωτικό» λόγο, αποφασίσαμε ότι ο πατριωτισμός –το να πονάς δηλαδή και να φροντίζεις τη χώρα σου, να προστατεύεις την κοινωνία σου και το δημόσιο αγαθό– είναι «αντιδραστικό» και «φασιστικό», ενώ το να καταστρέφεις και να βανδαλίζεις τη δημόσια περιουσία της είναι «προοδευτικό».
Σημειώνει, στη συζήτησή μας, ότι, όπως λέει και ο Ζοζέ Σαραμάγκου, ο αριστερός λόγος σήμερα, αντί να υπερασπίζεται την αλήθεια, έχει γίνει η κολυμβήθρα του Σιλωάμ για την κάλυψη κάθε αθλιότητας. Αν προλάβεις και βάλεις την ταμπέλα του «αριστερού», ό,τι και να κάνεις γίνεται ανεκτό από μια κοινωνία που φοβάται να καταγγείλει το κακό μην τύχει και τη χαρακτηρίσουν, οι με την ταμπέλα «αριστερός» φασίστες, «φασιστική» και «αντιδραστική».
Και φέρνει σαν παράδειγμα την τραγωδία της Marfin. Τους τρεις νεκρούς –μια γυναίκα από τους οποίους ήταν, μάλιστα, έγκυος– που κάηκαν στο κέντρο της Αθήνας από ομάδες «αγανακτισμένων αριστερών», οι οποίοι φώναζαν ηρωικά «να καείτε, να καείτε, να πάτε να γ…τε». Επειδή εργάζονταν, ενώ θα έπρεπε, κατά τη γνώμη των «αριστερών» διαδηλωτών, να απεργούν. Λες κι η απεργία είναι υποχρεωτική. Και γι’ αυτούς τους τρεις ανθρώπους δεν μιλάμε καθόλου επειδή κάηκαν από «αριστερούς». Δεν υπάρχει καμία μνεία. Πουθενά. Ούτε καν μία πλακέτα έξω από το κτίριο όπου κάηκαν ζωντανοί. Αντίθετα, τον τραγουδιστή Παύλο Φύσσα που μαχαιρώθηκε στον Πειραιά από κάποιες εγκληματικές φασιστικές ομάδες τον θυμόμαστε και τον τιμούμε – και σωστά πράττουμε. Τον θυμόμαστε, όμως, και τον τιμούμε επειδή οι δολοφόνοι ήσαν φασίστες και όχι αριστεροί. Αυτή, όμως, η ηθική δεν μπορεί, ως κοινωνία, να μας πάει πουθενά.
Χαμηλές απαιτήσεις
Από το 2006 η Μαρία Ευθυμίου έχει δώσει χιλιάδες διαλέξεις σε όλη την Ελλάδα διδάσκοντας Παγκόσμια και Ελληνική Ιστορία. Δεκάδες χιλιάδες ανθρώπων έχουν προσέλθει στα μαθήματα αυτά για να μπορούν να ερμηνεύουν καλύτερα όσα συμβαίνουν γύρω τους.
Ως προς το θέμα της παιδείας, λέει πως στην κοινωνία έχει δημιουργηθεί ένα κλίμα χαμηλής απαιτητικότητας. Στα σχολεία όλοι οι μαθητές, έτσι κι αλλιώς, παίρνουν Α στο δημοτικό και 19 ή 20 στο γυμνάσιο, δουλέψουν δεν δουλέψουν, μάθουν δεν μάθουν. Εχουμε ένα απίθανο ποσοστό αριστούχων παγκοσμίως. Καμία σύγκριση με παλαιότερα. Ο απόφοιτος δημοτικού του σχολείου της γειτονιάς πριν από 40 χρόνια ήξερε πολύ περισσότερα από πολλούς αποφοίτους λυκείου σήμερα. Μετά το 1980 αποφασίσθηκε το κλίμα αυτό προκειμένου «να μην επιβαρυνθεί η ψυχή των παιδιών». Είναι κι αυτό άλλη μία έκφανση της δήθεν «αριστερής» πλευράς μας. Δηλαδή, του τίποτα.
Η συνάντηση
Το εστιατόριο «Η φάμπρικα του Ευφρόσυνου», το διάλεξε η Μαρία Ευθυμίου – της αρέσει και είναι κοντά στο σπίτι της, στο Κουκάκι. Ξεκινήσαμε το γεύμα με μια υπέροχη κολοκυθόσουπα βελουτέ και μοιραστήκαμε μια γευστική μερίδα ιτσλί πολίτικο (πλιγούρι γεμιστό με κιμά, κουκουνάρι και μπαχαρικά) και μια πολύχρωμη καροτοσαλάτα με μαϊντανό, φουντούκι, αμύγδαλο, λεμόνι, μηλόξιδο και λουκούμι φασκόμηλο. Ηπιαμε νερό και όχι αλκοόλ, γιατί και οι δύο θα πηγαίναμε απευθείας για δουλειά. Μας κέρασαν μια ζεστή μηλόπιτα. Ο λογαριασμός ήταν 35,90 ευρώ.
Oι σταθμοί της
1955
Γεννήθηκε στη Λάρισα.
1962
Εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στην Αθήνα.
1977
Πήρε πτυχίο από το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
1981
Ξεκίνησε να διδάσκει Ιστορία στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
1982
Γεννήθηκε ο πρώτος γιος της.
1984
Ολοκλήρωσε το διδακτορικό της στη Σορβόννη. Γεννήθηκε ο δεύτερος γιος της.
2013
Ελαβε το Βραβείο Εξαίρετης Πανεπιστημιακής Διδασκαλίας στη μνήμη Β. Ξανθόπουλου – Στ. Πνευματικού.
Οι επαγγελματίες καθαρισμού προσπαθούν πάντα να βρουν τρόπους να καθαρίσουν καλά και να εξοικονομήσουν χρήματα.
Παρακάτω θα δούμε πώς μπορώ να καθαρίσω τη λεκάνη της τουαλέτας απο άλατα και από το πουρί . Ένα μικρό μυστικό, το οποίο περιλαμβάνει τον συνδυασμό χλωρίνης και αλατιού.
Πώς θα φτιάξεις ένα ισχυρό καθαριστικό για την λεκάνη της τουαλέτας για το πουρί, τα άλατα και την θαμπάδα
Το αλάτι (ψιλό ή χοντρό) είναι ιδανικό για αφαίρεση υγρασίας, αφαλάτωση και βαθύ καθαρισμό. Επιπλέον, το αλάτι απολυμαίνει.
Η χλωρίνη πρέπει να χρησιμοποιείται με μεγάλη προσοχή, κατά προτίμηση αραιώνοντάς το με ορισμένα προϊόντα για να ενισχυθεί η δράση του. Σε αυτή την περίπτωση, είναι το κύριο συστατικό που καθαρίζει, λευκαίνει, απολυμαίνει και απομακρύνει κάθε επικάλυψη.
Επιπλέον μπορείτε να προσθέσετε ένα φλιτζάνι καθαριστικό δαπέδου, για μυρωδιά και τις καθαριστικές του ιδιότητες. Είναι ένα προϊόν που χρησιμοποιείται μόνο για επιφάνειες, αλλά ειναι εξαιρετικό και για καθαρισμό μπάνιου ή κουζίνας.
Πώς να χρησιμοποιήσετε το διάλυμα αλατιού και χλωρίνης
Ρίξτε το αλάτι σε ένα μπολ. Αμέσως μετά, προσθέστε το καθαριστικό δαπέδου και μετά τη χλωρίνη (1 μικρό φλιτζάνι + 1 μικρό φλιτζάνι). Ανακατέψτε τα όλα μαζί και θα έχετε μια λευκή ουσία.
Ρίξτε το σε ένα δοχείο ψεκασμού. Αυτό το μείγμα είναι εξαιρετικό για χρήση μέσα στις τουαλέτες και για την αφαίρεση τυχόν κίτρινων λεκέδων.
Οι κίτρινοι λεκέδες στο μπάνιο μπορεί να έχουν πολλαπλές αιτίες. Στις περισσότερες περιπτώσεις είναι άλατα και φθορά, τόσο που η φυσική λευκή πατίνα διαβρώνεται με την πάροδο του χρόνου. Σε άλλες περιπτώσεις, πρόκειται για άλατα και βρωμιά, ή ακόμα και λανθασμένη χρήση προϊόντων οικιακής υγιεινής.
Ρίξτε το υγρό μέσα και αφήστε το για μερικές ώρες – ακόμα καλύτερα όλη τη νύχτα. Στη συνέχεια χρησιμοποιήστε τη βούρτσα τουαλέτας και ξεπλύνετε την τουαλέτα: επαναλάβετε μία φορά την εβδομάδα, για να έχετε καθαρή και απολυμασμένη τουαλέτα.
Το νερό με αγγούρι έχει γίνει δημοφιλές ποτό υγείας, επαινούμενο όχι μόνο για τη δροσερή του γεύση αλλά και για τα θετικά οφέλη που προσφέρει στην υγεία.
Παρασκευάζεται απλά τοποθετώντας φέτες φρέσκου αγγουριού μέσα σε νερό και μπορεί να προσφέρει πολλά όταν καταναλώνεται κάθε πρωί. Το να ξεκινάτε τη μέρα σας με νερό αγγουριού είναι ένας εύκολος τρόπος να ενισχύσετε την ενυδάτωση, να θρέψετε το σώμα σας και να υποστηρίξετε τη συνολική ευεξία σας.
1. Διατηρεί την Ενυδάτωση
Τα αγγούρια αποτελούνται από περίπου 95% νερό, καθιστώντας το νερό αγγουριού έναν εξαιρετικό τρόπο ενυδάτωσης. Πολλοί δυσκολεύονται να πιουν αρκετό σκέτο νερό, αλλά προσθέτοντας αγγούρι του δίνουν μια δροσερή και απολαυστική γεύση.
Η πρωινή κατανάλωσή του βοηθά στην αναπλήρωση των υγρών μετά από τον ύπνο, υποστηρίζοντας βασικές λειτουργίες του σώματος, όπως η ρύθμιση της θερμοκρασίας, η προστασία των αρθρώσεων και η αποδοτική λειτουργία των οργάνων.
2. Πλούσιο σε Αντιοξειδωτικά
Τα αγγούρια είναι πηγή ισχυρών αντιοξειδωτικών όπως βήτα-καροτένιο, φλαβονοειδή και τανίνες.
Αυτές οι ενώσεις βοηθούν στην καταπολέμηση του οξειδωτικού στρες από τις ελεύθερες ρίζες, οι οποίες βλάπτουν τα κύτταρα και συνδέονται με χρόνιες ασθένειες όπως ο καρκίνος, τα καρδιακά προβλήματα και ο διαβήτης.
Η καθημερινή κατανάλωση νερού με αγγούρι αυξάνει την πρόσληψη αντιοξειδωτικών, βοηθώντας στην εξουδετέρωση των επιβλαβών ουσιών και μειώνοντας τη φλεγμονή.
3. Βοηθά στη Διαχείριση του Βάρους
Με χαμηλές θερμίδες, το νερό με αγγούρι είναι έξυπνη επιλογή για όσους επιθυμούν να χάσουν ή να διατηρήσουν το βάρος τους.
Ένα φλιτζάνι αγγούρι έχει μόνο 16 θερμίδες, δίνοντας γεύση χωρίς περιττές θερμίδες. Το νερό με αγγούρι μπορεί επίσης να σας κάνει να αισθανθείτε πιο χορτάτοι, μειώνοντας το τσιμπολόγημα και την υπερφαγία.
4. Βελτιώνει την Εμφάνιση του Δέρματος
Η υψηλή περιεκτικότητά του σε νερό και πυρίτιο κάνει το νερό αγγουριού εξαιρετικό για το δέρμα. Η καλή ενυδάτωση βοηθά στην αποβολή τοξινών και κρατά το δέρμα ενυδατωμένο και σφριγηλό.
Το πυρίτιο υποστηρίζει την ελαστικότητα, ενώ τα αντιοξειδωτικά προστατεύουν από τη φθορά λόγω ήλιου και ρύπανσης. Η τακτική κατανάλωση νερού αγγουριού μπορεί να οδηγήσει σε πιο καθαρό και λαμπερό δέρμα, με λιγότερες ρυτίδες.
5. Υποστηρίζει την Πέψη
Το νερό αγγουριού βοηθά την πέψη λόγω της περιεκτικότητάς του σε νερό και φυτικές ίνες. Περιέχει διαλυτές και αδιάλυτες ίνες που διατηρούν την ομαλή λειτουργία του εντέρου και την υγεία του πεπτικού συστήματος.
Η κατανάλωσή του το πρωί βοηθά στην ομαλή λειτουργία της πέψης και αποτρέπει τη δυσκοιλιότητα.
6. Παρέχει Σημαντικά Θρεπτικά Συστατικά
Τα αγγούρια προσφέρουν σημαντικές βιταμίνες και μέταλλα, όπως βιταμίνη Κ, βιταμίνη C, κάλιο και μαγνήσιο.
Η βιταμίνη Κ είναι σημαντική για την πήξη του αίματος και δυνατά οστά, η βιταμίνη C για το ανοσοποιητικό, το κάλιο για την αρτηριακή πίεση και το μαγνήσιο για πολλές σωματικές λειτουργίες.
7. Βοηθά στη Φυσική Αποτοξίνωση
Το νερό αγγουριού προάγει την αποτοξίνωση, υποστηρίζοντας νεφρά και συκώτι στην αποβολή τοξινών από το σώμα.
Η τακτική κατανάλωση βοηθά το σώμα να παραμένει καθαρό και να λειτουργεί βέλτιστα.
8. Υποστηρίζει την Καρδιακή Υγεία
Το κάλιο και το μαγνήσιο στο νερό αγγουριού βοηθούν στη διατήρηση υγιούς αρτηριακής πίεσης και στη μείωση του κινδύνου καρδιακών παθήσεων.
9. Αυξάνει Φυσικά την Ενέργεια
Η καλή ενυδάτωση είναι απαραίτητη για ενέργεια, και το νερό αγγουριού προσφέρει φυσική ενίσχυση ενέργειας για να ξεκινήσετε τη μέρα σας.
10. Μειώνει τη Φλεγμονή
Τα αντιφλεγμονώδη συστατικά του αγγουριού βοηθούν στη μείωση της φλεγμονής, προστατεύοντας την υγεία σας.
11. Βελτιώνει τη Λειτουργία του Εγκεφάλου
Η σωστή ενυδάτωση είναι απαραίτητη για τη λειτουργία του εγκεφάλου. Το νερό αγγουριού βοηθά να διατηρείται ο εγκέφαλος σε καλή κατάσταση, ενισχύοντας τη συγκέντρωση και τη μνήμη.
Σύνοψη και περισσότερη ανάλυση:
Ας δούμε την πραγματικότητα αναλυτικά:
Ενυδάτωση: Ναι, το αγγούρι έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε νερό (περίπου 95%), πράγμα που το καθιστά εξαιρετικό για ενυδάτωση.
Αντιοξειδωτικά: Τα αγγούρια περιέχουν όντως αντιοξειδωτικά όπως β-καροτένιο και φλαβονοειδή, που βοηθούν στην προστασία των κυττάρων από οξειδωτικό στρες.
Διαχείριση βάρους: Είναι αλήθεια πως τα αγγούρια είναι χαμηλά σε θερμίδες και συμβάλλουν στην αίσθηση πληρότητας λόγω του νερού και των φυτικών ινών τους.
Βελτίωση του δέρματος: Η καλή ενυδάτωση και τα αντιοξειδωτικά μπορούν να βελτιώσουν την εμφάνιση του δέρματος. Ωστόσο, οι άμεσες επιδράσεις του πυριτίου είναι λιγότερο τεκμηριωμένες.
Πεπτική Υγεία: Τα αγγούρια περιέχουν ίνες που ενισχύουν την πέψη, όμως η ποσότητα ινών σε νερό αγγουριού είναι σχετικά μικρή.
Θρεπτικά συστατικά: Περιέχουν κάλιο, μαγνήσιο, βιταμίνη K και βιταμίνη C, αλλά σε μικρές ποσότητες. Δεν θα αντικαταστήσουν άλλες πλούσιες πηγές αυτών των βιταμινών.
Αποτοξίνωση: Το σώμα μας αποτοξινώνεται μέσω του ήπατος και των νεφρών φυσικά. Το νερό με αγγούρι ενισχύει την ενυδάτωση που υποστηρίζει αυτές τις διαδικασίες, αλλά η «αποτοξίνωση» είναι γενικός και συχνά υπερβολικά χρησιμοποιημένος όρος.
Υγεία καρδιάς: Το κάλιο και το μαγνήσιο βοηθούν στη διατήρηση της αρτηριακής πίεσης, αλλά το αγγούρι μόνο του δεν μπορεί να επιφέρει μεγάλη αλλαγή αν η υπόλοιπη διατροφή δεν είναι ισορροπημένη.
Ενέργεια: Η καλή ενυδάτωση είναι πράγματι σημαντική για την ενέργεια και την αποφυμα της κόπωσης.
Μείωση φλεγμονής: Τα αγγούρια περιέχουν αντιφλεγμονώδεις ουσίες, ωστόσο η κατανάλωση νερού με αγγούρι από μόνη της δύσκολα θα επηρεάσει σημαντικά τη χρόνια φλεγμονή.
Λειτουργία εγκεφάλου: Η καλή ενυδάτωση είναι κρίσιμη για τη λειτουργία του εγκεφάλου, αλλά το νερό με αγγούρι δεν είναι πιο αποτελεσµατικό από το απλό νερό.
fresh cucumbers sliced on dark background
Συμπέρασμα:
Το νερό με αγγούρι είναι υγιεινό και προσφέρει οφέλη κυρίως μέσω της ενυδάτωσης και των αντιοξειδωτικών ουσιών του. Παρότι τα περισσότερα από τα αναφερόμενα οφέλη έχουν επιστημονική βάση, δεν πρέπει να αναμένονται θαυματουργές ή θεαματικές αλλαγές από την κατανάλωσή του. Είναι ένας καλός τρόπος για να πίνετε περισσότερο νερό με γεύση και επιπλέον οφέλη.
Ένα δύσκολο τεστ IQ μπερδεύει τους χρήστες των social media, που δεν μπορούν να βρουν τον αριθμό που λείπει από μία μαθηματική ακολουθία.
Το συγκεκριμένο τεστ είναι ένα μαθηματικό παζλ. Πρόκειται για μία δυσκολότερη εκδοχή των γρίφων και των παζλ. Για να βρείτε στην σωστή απάντηση χρειάζεται διαφορετική και πλευρική σκέψη, και ανάλυση των δεδομένων. Τα μαθηματικά παζλ είναι διασκεδαστικός και εποικοδομητικός τρόπος να περνάτε την ώρα σας.
Εάν λύσετε το συγκεκριμένο τεστ IQ σε λιγότερο από 10 δευτερόλεπτα τότε έχετε υψηλό IQ. Το παζλ σας ζητάει να καταλάβετε το μοτίβο και να βρείτε ποιος αριθμός λείπει.
Τεστ IQ: Μπορείτε να βρείτε ποιος αριθμός λείπει σε 10 δευτερόλεπτα;
To τεστ παρουσιάζει 5 αριθμούς και σας ζητάει να βρείτε ποιος είναι ο αριθμός που ακολουθεί. Μπορείτε να βρείτε ποιος είναι;
Η λύση στο τεστ IQ:
Για να βρείτε την σωστή απάντηση πρέπει να καταλάβετε ποια είναι η σύνδεση που έχουν μεταξύ τους οι αριθμοί. Πρέπει αρχικά να πολλαπλασιάσετε με το 3 και μετά να διαιρέσετε με το 1,5.
Αθηνά Ωνάση: Το ιδιαίτερο λουκ της σε νέα δημόσια εμφάνιση στο Παρίσι
Η ανανεωμένη εικόνα της εγγονής του Αριστοτέλη Ωνάση στο show του Stéphane Rollan στην Εβδομάδα Υψηλής Ραπτικής στο Παρίσι.
Μία σπάνια δημόσια εμφάνιση πραγματοποίησε η Αθηνά Ωνάση. Μπορεί η εγγονή του Αριστοτέλη Ωνάση να έχει συνειδητά επιλέξει να κρατά τα μέσα μαζικής ενημέρωσης μακριά από την αυστηρά ιδιωτική της ζωή, όμως, η Εβδομάδα Υψηλής Ραπτικής στο Παρίσι και η πόλη του Φωτός φαίνεται ότι αποτέλεσαν την εξαίρεση στον συγκεκριμένο κανόνα.
Η χρυσή κληρονόμος, η οποία δεν αρέσκεται στις κοσμικές εμφανίσεις, έδωσε το παρών στο show του Γάλλου couturier Stéphane Rollan στην Paris Couture Week, το οποίο πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Τετάρτης 27 Ιανουαρίου.
Μάλιστα, η Αθηνά Ωνάση πόζαρε στο επίσημο photocall, εντυπωσιάζοντας με τη δραματική μαύρη δημιουργία με κάπα που επέλεξε, αλλά και το hair style της. Το look της, το οποίο έμεινε πιστό στο ύφος που χαρακτηρίζει τις δημιουργίες του σχεδιαστή, ολοκλήρωσε με διακριτικά κοσμήματα.
Η πιο πρόσφατη εμφάνιση της Αθηνάς Ωνάση είχε πραγματοποιηθεί τον Ιούλιο του 2025 στο δείπνο που είχε παραθέσει η Sofia Coppola με αφορμή τη θερινή εκδοχή της Εβδομάδας Υψηλής Ραπτικής στο Παρίσι.
Η εγγονή του Αριστοτέλη Ωνάση ήταν ανάμεσα στους 300 αυστηρά καλεσμένους που είχαν λάβει πρόσκληση για το invitation-only event, το οποίο προσέλκυσε σημαντικούς εκπροσώπους της τέχνης, της μόδας, του σύγχρονου lifestyle, του enfant gâté της Ευρώπης στους κήπους του Musée des Arts Décoratifs.
Η μητέρα του Γεράσιμου Ιάσονα, του μοναδικού επιζώντα του πρώτου βαγονιού, προχώρησε μια σπαραχτική δήλωση.
Σε μία σπαραχτική δήλωση προχώρησε η μητέρα του Γεράσιμου Ιάσονα Γεωργιάδη, του μοναδικού επιζώντα του πρώτου βαγονιού, λίγο πριν τη συμπλήρωση τριών ετών από το εγκληματικό δυστύχημα των Τεμπών.
Η μητέρα του Γεράσιμου Ιάσονα, σε μία δήλωση που έδωσε στη δημοσιότητα ο δικηγόρος της, Όθωνας Παπαδόπουλος, λέει “ο κόσμος όλος, δύο πράσινα μάτια, γεμάτα δύναμη”.
“Και η Ελπίδα; Δώρο Θεού, και ανθρώπων ευλογημένων που καταθέτουν κάθε μέρα την ψυχή τους στην φροντίδα του παιδιού μου. Και η Ευχή; Για τη Δικαίωση. Για να μη χάσουμε τελείως τον εαυτό μας∙ την ανθρώπινη ταυτότητά μας“, συμπληρώνει.
Καταλήγει λέγοντας πως “το Έγκλημα κι η τιμωρία, πάνε πιασμένα απ’ το χέρι. Αργά ή γρηγορότερα∙ η Νέμεσις γνωρίζει απ’ την Δικαιοσύνη πιο καλά. Πάντα Ανεξαιρέτως. Της είναι αδιάφορα η δύναμη και τα λεφτά. Βοή Λαού… Παρέα με τα κόκκαλα, αρχίσανε να τρίζουν και οι καρέκλες”.
Υπενθυμίζεται πως ο 23χρονος φοιτητής είχε μεταφερθεί στο εξωτερικό για νοσηλεία και από τον Μάρτιο του 2025 έχει επιστρέψει στην Ελλάδα.
Δείτε το βίντεο:
Ολόκληρη η δήλωση της μητέρας του Γεράσιμου:
«Ακούω παντού: “Μαύρη Επέτειος… την αποφράδα εκείνη μέρα…1096 φορές, 1096 ημέρες…” Ξανά και ξανά. Για μένα είναι η ίδια κι απαράλλαχτη. Ο Χρόνος, δεν γιατρεύει. Γιατί το τραύμα είναι εδώ∙ μέσα μου, μπροστά μου. Ο κόσμος όλος, δύο πράσινα μάτια∙ γεμάτα δύναμη.
Και η Ελπίδα; Δώρο Θεού, και ανθρώπων ευλογημένων που καταθέτουν κάθε μέρα την ψυχή τους στην φροντίδα του παιδιού μου.
Και η Ευχή; Για τη Δικαίωση. Για να μη χάσουμε τελείως τον εαυτό μας∙ την ανθρώπινη ταυτότητά μας.
Σε όσους λοιπόν εκλήθησαν για να απολογηθούν και σε όσους -ελπίζω- στην πορεία να κληθούν, έχω να πω: Το Έγκλημα κι η τιμωρία, πάνε πιασμένα απ’ το χέρι. Αργά ή γρηγορότερα∙ η Νέμεσις γνωρίζει απ’ την Δικαιοσύνη πιο καλά. Πάντα Ανεξαιρέτως. Της είναι αδιάφορα η δύναμη και τα λεφτά. Βοή Λαού… Παρέα με τα κόκκαλα, αρχίσανε να τρίζουν και οι καρέκλες».
Δείτε το βίντεο:
Συγκλονίζει ο πατέρας του μοναδικού επιζώντα από το πρώτο βαγόνι
Χθες, ο πατέρας του Γεράσιμου, Διονύσης Γεωργιάδης με δήλωση του την οποία και απέστειλε ο συνήγορος της οικογένειας ενόψει της 3η επετείου από την τραγική εκείνη ημέρα της 28ης Φεβρουαρίου μιλά για την καθημερινή μάχη που δίνει ο γιος του και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει.
“Ο Γεράσιμος βιώνει και αντέχει το δικό του Γολγοθά. Τρία χρόνια η καρδιά του χτυπά δυνατά. Καθημερινός Γολγοθάς τόσο για το υπέροχο ηρωικό αυτό παλικάρι, όσο και για όλη μας την οικογένεια, που προσπαθεί με κάθε δυνατό τρόπο, να παραμείνει όρθια, δυνατή αλλά και αντάξια των δυσκολιών και του ανείπωτου, ατελείωτου, ανελέητου πόνου, (σωματικού και ψυχικού).
Πέθανε η ηθοποιός Καίτη Βουτσάκη – Η ανάρτηση του Σπύρου Μπιμπίλα
Έφυγε σήμερα (27/2) από τη ζωή η χορεύτρια, τραγουδίστρια και ηθοποιός, Καίτη Βουτσάκη. Τη δυσάρεστη είδηση έκανε γνωστή ο Σπύρος Μπιμπίλας, μέσα από ανάρτησή του στα social media.
«Έφυγε σήμερα από τη ζωή μια γυναίκα-θρύλος που δυστυχώς το πέρασμα του πανδαμάτορα χρόνου την έκανε να ξεχαστεί από τις νεότερες γενιές..
Η σπουδαία Ελληνίδα της Αλεξάνδρειας (γεννημένη το 1927) Καίτη Βουτσάκη με την πλούσια ιστορία, που μεσουράνησε στην Αίγυπτο και τον αιγυπτιακό κινηματογράφο ως ηθοποιός και χορεύτρια κι αργότερα, με τον διωγμό των Ελλήνων από την Αίγυπτο, εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα και δούλεψε εδώ στο θέατρο και τον κινηματογράφο ως χορεύτρια του οριεντάλ. Στην Αίγυπτο ήταν γνωστή ως Kitty.
Πολλοί τη θεωρούσαν νεκρή εδώ και χρόνια, δεν εμφανιζόταν πουθενά, όμως το ΤΑΣΕΗ μέσω του μέλους μας και παλιού συναδέλφου Γιάννη Χριστόπουλου, που τον ευχαριστούμε για όλη του την προσφορά, την είχε εντοπίσει εκεί που ζούσε αθόρυβα με τις αναμνήσεις της. Επί χρόνια οι πρεσβείες των Αραβικών κρατών την αναζητούσαν μέσω του ΤΑΣΕΗ. Στο ετήσιο θεατρικό ημερολόγιο του 2020 με θέμα τους Έλληνες καλλιτέχνες του εξωτερικού την είχαμε τιμήσει με μεγάλο αφιέρωμα..
Στα 96 της έφυγε αφήνοντας πίσω της πλούσιο υλικό στο YouTube… Αναζητήστε την για να θαυμάσετε ένα μεγάλο ταλέντο και μια άλλη εποχή.. Πατήστε Kaiti Kitty ή Ketty Voutsakis», σημείωσε ο Σπύρος Μπιμπίλας για τον θάνατο της Καίτης Βουτσάκη.
“Καίτη Βουτσάκη” η διάσημη Ελληνίδα χορεύτρια και ηθοποιός του Αιγυπτιακού κινηματογράφου εδώ τι βλέπουμε σε νούμερο μουσικοχορευτικό στην Ελλάδα σε επιθεώρηση μαζί της ο Γιάννης Βρανάς και ο Γιάννης Χριστόπουλος.
Βασίλης Μπούτσης: Αντίο σε ένα παιδί από τη Γλυφάδα που «έζησε όπως ήθελε»
Σε ηλικία μόλις 43 ετών έφυγε από τη ζωή την Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου ο Βασίλης Μπούτσης, ύστερα από τέσσερις μήνες νοσηλείας σε κωματώδη κατάσταση, συνέπεια ανακοπής καρδιάς που υπέστη.
Ο Βασίλης Μπούτσης έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 43 ετών, σκορπίζοντας βαθιά θλίψη στην κοινωνία της Γλυφάδας.
Ένα παιδί της περιοχής, ιδιαίτερα αγαπητό στη γενιά του, που τα τελευταία χρόνια είχε επιλέξει συνειδητά να αφήσει την Αθήνα και να εγκατασταθεί στο Δίκορφο Ιωαννίνων, πραγματοποιώντας ένα όνειρο που, όπως έλεγε ο ίδιος, κουβαλούσε από πάντα.
Σε ηλικία μόλις 43 ετών έφυγε από τη ζωή την Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου ο Βασίλης Μπούτσης, ύστερα από τέσσερις μήνες νοσηλείας σε κωματώδη κατάσταση, συνέπεια ανακοπής καρδιάς που υπέστη. Φίλοι του περιγράφουν στο NouPou ότι, καθώς έμενε μόνος, η βοήθεια άργησε να φτάσει και η καθυστέρηση στον εντοπισμό του αποδείχθηκε καθοριστική: Παρά τη μάχη που ο ίδιος έδωσε όλο αυτό το διάστημα της νοσηλείας του, τελικά ο Βασίλης δεν τα κατάφερε. Η είδηση του θανάτου του σκόρπισε βαθιά θλίψη στη Γλυφάδα, όπου ο Βασίλης ήταν ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και αγαπητά πρόσωπα της γενιάς του.
Μοναχοπαίδι, γιος δύο γιατρών, μεγάλωσε στα νότια, πήγε σχολείο στη Γλυφάδα και διαμόρφωσε από νωρίς έναν μεγάλο κύκλο φίλων που τον συνόδευσε σε όλη του τη ζωή. Έχασε τη μητέρα του σε μικρή ηλικία, μια απώλεια που τον σημάδεψε, χωρίς όμως να αλλοιώσει την ανοιχτή και φωτεινή του φύση. Όσοι τον γνώριζαν κάνουν λόγο για έναν άνθρωπο με σπάνια καλοσύνη, κοινωνικότητα και αυθεντική χαρά για τη ζωή.
Επαγγελματικά δραστηριοποιήθηκε για χρόνια στον όμιλο Σταθοκωστόπουλου, ενώ στη συνέχεια προχώρησε και σε δικές του επιχειρηματικές κινήσεις, όπως το άνοιγμα ενός beach bar στην παραλία της Βούλας. Το καλοκαίρι, η θάλασσα, οι παρέες και η έντονη κοινωνική ζωή ήταν στοιχεία που ταίριαζαν απόλυτα με την ιδιοσυγκρασία του, όπως μας μεταφέρουν άνθρωποι που τον γνώριζαν.
Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, πήρε μια απόφαση που, όπως έλεγε ο ίδιος, κουβαλούσε μέσα του από πάντα. Επέλεξε να αφήσει την Αθήνα και να μετακομίσει μόνιμα στο Δίκορφο Ιωαννίνων, το χωριό της μητέρας και της γιαγιάς του. Εκεί, κοντά στη φύση, αναζήτησε μια πιο ήσυχη, ουσιαστική καθημερινότητα, μακριά από το άγχος και την ένταση της πόλης. Σε φίλους του περιέγραφε με ενθουσιασμό τα πρωινά που περπατούσε ή έτρεχε δίπλα στη λίμνη Ιωαννίνων, τη σιωπή, την καθαρότητα του τοπίου.
Η δημοσιογράφος Πάμελα Λύτρα γνώριζε τον Βασίλη από παιδί – ήδη από το νηπιαγωγείο – και περιγράφει στο NouPou έναν άνθρωπο «με τα ίδια φωτεινά μάτια και το ίδιο παιδικό χαμόγελο» στις εύκολες και στις δύσκολες στιγμές. «Όλοι έχουν να πουν κάτι όμορφο για εκείνον. Δεν είναι τυχαίο», σημειώνει. Θυμάται όταν πριν από μερικά χρόνια εκείνος πήρε τη μεγάλη απόφαση να φύγει από την Αθήνα και να εγκατασταθεί μόνιμα στο Δίκορφο, μια επιλογή που δεν ήταν παρορμητική, αλλά βαθιά ριζωμένη επιθυμία ζωής. «Τον έβλεπες να φωτίζεται όταν σου μιλούσε για τη ζωή του εκεί. Σου περιέγραφε τις στιγμές του με έναν τρόπο σχεδόν μαγικό».
Σε μία από τις τελευταίες τους συνομιλίες τής είχε πει: «Είμαι εκεί που πάντα ήθελα να είμαι». Μια φράση που σήμερα αποκτά ακόμη μεγαλύτερο βάρος. «Είχαμε κρατήσει επαφή», συνεχίζει, «και κάποια στιγμή συνειδητοποίησα ότι δεν έχω νέα του, δεν απαντούσε στα μηνύματα. Τότε άρχισα να σκέφτομαι ότι κάτι δεν πάει καλά». Η ανησυχία της, όπως αποδείχθηκε, δεν ήταν αβάσιμη.
Η Μαριλίζα Γραμμένου, συμμαθήτριά του από τα σχολικά χρόνια, διηγείται στο NouPou: «Με τον Βασίλη ήμασταν μαζί στο σχολείο. Ήταν ένα φοβερά λαμπερό πλάσμα. Παρότι βίωσε δυσκολίες σε πολύ μικρή ηλικία, κατάφερε αυτές οι δυσκολίες να μη του στερήσουν ούτε την παιδικότητά του, ούτε τη λάμψη και την καλοσύνη του, ούτε τον τρόπο που έβλεπε τον κόσμο».
Ιδιαίτερη σημασία δίνει και εκείνη στην απόφασή του να φύγει από την Αθήνα και να εγκατασταθεί στο χωριό. «Χαίρομαι που τα τελευταία χρόνια της ζωής του κατάφερε να ζήσει το όνειρό του, να πάει στο χωριό, να φύγει από το στρες και το άγχος. Αυτό που λέμε όλοι “δεν βαριέσαι, θα το κάνουμε του χρόνου”, ο Βασίλης το έκανε. Ήταν ένας άνθρωπος που έζησε τη ζωή με το κουτάλι. Είχε εμπειρίες για δέκα ζωές. Είχε ζήσει και τα δύσκολα και τα όμορφα, αλλά όταν τον συναναστρεφόσουν ένιωθες μόνο την καλοσύνη του. Άλλοι άνθρωποι, με λιγότερα προβλήματα από εκείνον, δεν καταφέρνουν να είναι πάντα τόσο καλοί και θετικοί. Έβλεπε όμορφα τους ανθρώπους, γιατί ήταν “όμορφος” ο ίδιος».
Ο γνωστός σεφ Γιώργος Παπακώστας θυμάται, μέσα από προσωπική του ανάρτηση στα social media, ένα περιστατικό από τα σχολικά τους χρόνια. Όπως περιέγραψε, σε μια περίοδο που δεχόταν bullying από συμμαθητή του, ο Βασίλης παρενέβη αποφασιστικά και τον προστάτευσε, χωρίς να έχουν ιδιαίτερη σχέση μεταξύ τους:
«Το πολύ μακρινό ‘96 άλλαξα σχολεία και πήγα σε ένα ιδιωτικό που μόλις είχε ανοίξει. Όλοι ήμασταν καινούριοι εκεί και λίγα παιδιά γνωρίζονταν μεταξύ τους, άρα τις πρώτες εβδομάδας χτιζόντουσαν οι παρέες και οι καινούριες φιλίες. Όμως μαζί με τις παρέες χτιζόταν και η ανάγκη κάποιων “κακών παιδιών” να επιβληθούν. Να δοκιμάσουν τα όρια, να βγάλουν κόμπλεξ και να δείξουν τη δύναμή τους. Ένα από αυτά τα παιδιά, μεγαλόσωμο και γυμνασμένο, με παρέες μεγαλύτεων επέλεξε να μου κάνει bullying σε κάθε ευκαιρία που έβρισκε. Εγώ είχα μεγαλώσει σε ένα σπίτι όπου η ευγένεια ήταν σχεδόν υποχρεωτική. Στα μαγαζιά του μπαμπά που πήγαινα και δούλευα μερικά Σαββατοκύριακα ο πληθυντικός μεταξύ του προσωπικού ήταν κανόνας. Ακόμα και στο χωριό που πηγαίναμε διακοπές υπήρχε αγάπη και μια προστασία από όλους. Δεν είχα βιώσει ποτέ μου την αδικία, τη βία, τον χλευασμό και δεν ήξερα πώς να αντιδράσω στο bullying. Απλά ευχόμουν να βαρεθεί να ασχολείται. Μία μέρα λοιπόν που αυτό το παιδί με ενοχλούσε και εγώ δεν μπορούσα να αμυνθώ, έτυχε να μπει στην αίθουσα ο Βασίλης. Και αυτός ήταν μαγκάκος, γυμνασμένο, με ξυρισμένο μαλλί αλλά με μία καλοσύνη στο βλέμα. Δεν θυμάμαι να γνωριζόμασταν ιδιαίτερα. Ίσως να είχαμε συστηθεί απλά. Έπιασε όμως τον άλλον και τον απείλησε να μην με ξαναπλησιάσει, όπως και έγινε. Ποτέ δεν κάναμε παρέα με τον Βασίλη, πάντα υπήρχε μια αμοιβαία συμπάθεια, βρισκόμασταν αραιά και που σε γάμους φίλων, αλλά μέχρι εκεί. Δεν του είπα ποτέ ευχαριστώ για τότε, ίσως γιατί τόσα χρόνια δεν το θυμόμουν καν. Ίσως να μην το θυμόμουν σαν κάτι σημαντικό. Μέχρι σήμερα το πρωί… που έμαθα ότι ο Βασίλης έφυγε. Αντίο ρε Βασίλη! Θα στα πω από κοντά όταν βρεθούμε πάλι. Εις το επανιδείν».
Αυτή η ιστορία ίσως να αποτυπώνει καλύτερα από οτιδήποτε άλλο τον χαρακτήρα του Βασίλη: παρών όταν χρειαζόταν, γενναιόδωρος, με καλοσύνη και ενσυναίσθηση. Ένας άνθρωπος που αγαπήθηκε από μια ολόκληρη πόλη, η οποία σήμερα τον αποχαιρετά μουδιασμένη και βαθιά συγκινημένη. Ένας πρόωρος αποχαιρετισμός σε έναν άνθρωπο που έζησε με ένταση, αυθεντικότητα και ανοιχτή καρδιά.
Η τελετή αποχαιρετισμού του Βασίλη Μπούτση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 28/2 στις 13:30 στο Αποτεφρωτήριο Ριτσώνας, παρουσία συγγενών, φίλων και ανθρώπων που θέλουν να του πουν το τελευταίο αντίο.
Τέμπη: «Η Κωνσταντοπούλου εκμεταλλεύτηκε την τραγωδία» δηλώνει η μητέρα του μηχανοδηγού της εμπορικής αμαξοστοιχίας
Η Σταυρούλα Καρύδη, μία ημέρα πριν από τη συμπλήρωση τριών ετών από το πολύνεκρο δυστύχημα, λέει ότι η οικογένειά της δεν δέχθηκε στήριξη και αφήνει αιχμές για πολιτική αξιοποίηση της τραγωδίας.
Η αίσθηση εγκατάλειψης που βίωσε η οικογένεια του μηχανοδηγού της εμπορικής αμαξοστοιχίας, αλλά και η κόπωση από τη διαρκή ανακύκλωση σεναρίων γύρω από την υπόθεση των Τεμπών, βρέθηκαν στο επίκεντρο όσων δήλωσε η Σταυρούλα Καρύδη, μιλώντας το πρωί της Παρασκευής (27.02.2026) στα Παραπολιτικά 90,1, μία ημέρα πριν από την επέτειο των τριών χρόνων από το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα. Ερωτηθείσα δε αν η τραγωδία αξιοποιήθηκε και πολιτικά, κατονόμασε τη Ζωή Κωνσταντοπούλου.
«Κανείς δεν ήρθε σε επαφή μαζί μας, κανείς δεν μας βοήθησε και κανείς δεν πρότεινε και τίποτα», ανέφερε η μητέρα του μηχανοδηγού της εμπορικής αμαξοστοιχίας που συγκρούστηκε με το Intercity 62 στα Τέμπη. Σημείωσε δε ότι πέρασε «από πολλές φάσεις» και ότι σήμερα αισθάνεται «λίγο πιο δικαιωμένη» σε σχέση με πέρυσι, όταν –όπως είπε– κυκλοφορούσαν σενάρια που επιχειρούσαν να ενοχοποιήσουν τον γιο της.
Η Σταυρούλα Καρύδη υποστήριξε ότι οι υπόνοιες αυτές «έχουν φύγει από τους εργαζόμενους», χωρίς ωστόσο να αλλάζει η ουσία της υπόθεσης. Συνέδεσε δε τη σύγχυση που δημιουργήθηκε με τον τρόπο διαχείρισης του πεδίου μετά τη σύγκρουση, λέγοντας ότι «καταπατήθηκε κάθε νόμος» και ότι η υπόθεση των Τεμπών «διαιωνίζεται εδώ και τρία χρόνια» με αποτέλεσμα να «διχάζει κόσμο».
Ερωτηθείσα σχετικά, επεσήμανε ότι –κατά την εκτίμησή της– το κλίμα αξιοποιήθηκε και πολιτικά, κατονομάζοντας την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας ως παράδειγμα «πολιτικού προσώπου» που, όπως είπε, ήταν και δικηγόρος θυμάτων. «Αυτό το εκμεταλλεύτηκαν και πολιτικά πρόσωπα, οι οποίοι ήταν και δικηγόροι θυμάτων, όπως η Ζωή Κωνσταντοπούλου» είπε χαρακτηριστικά.
Για το βίντεο που ανάρτησε η Μαρία Καρυστιανού ενόψει της επετείου, η Σταυρούλα Καρύδη δήλωσε ότι δεν σοκαρίστηκε, εκτιμώντας πως κινήθηκε «εντός επιτρεπτών ορίων ενημέρωσης».
Αναφερόμενη στην επικείμενη δίκη για το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα τόνισε πως ζητούμενο είναι η δικαίωση και να μην αντιμετωπιστεί η υπόθεση ως «ένα απλό τροχαίο», υπογραμμίζοντας ότι υπήρχαν προειδοποιήσεις εργαζομένων, ενώ έκλεισε με αναφορά στο δυστύχημα στο εργοστάσιο «Βιολάντα», λέγοντας ότι της θύμισε τον κίνδυνο «να ζήσουμε νέα Τέμπη».
