Χαρούμενη με την επιστροφή της δηλώνει η Εκατερίνα Λιντβίνοβα
Με μια μεγάλη ανατροπή έκλεισε το επεισόδιο της Δευτέρας του Survivor, αφού ο Γιώργος Λιανός αποκάλυψε στους διαγωνιζόμενους του reality επιβίωσης ότι η Εκατερίνα Λιντβίνοβα δεν αποχώρησε ποτέ από τον Άγιο Δομίνικο και επιστρέφει και πάλι στην ομάδα της.
Ο Στέφανος Βλάχος ανέφερε ότι η είσοδος της Εκατερίνα τον ξάφνιασε, σημειώνοντας πως “Δεν ενθουσιάστηκα και πολύ γιατί πιστεύω ότι τώρα θα είναι πιο δύσκολα η ομάδα μας. Δεν πειράζει, θα πορευτώ με αυτό γιατί δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο”.
Δείτε το βίντεο:
Ελένη και Γιάννης προσπαθούσαν να βρουν σε ποια αγωνίσματα θα μπορούσε να φανεί χρήσιμη για την ομάδα της η Εκατερίνα Λιντβίνοβα, τονίζοντας όμως πως “Έσκασε λίγο το χειλάκι ας τώρα που ήρθε”
Δείτε το βίντεο:
Από την άλλη, η Εκατερίνα φάνηκε ιδιαίτερα χαρούμενη με την επιστροφή της, λέγοντας πως “Εγώ νόμιζα ότι δε θα με περιμένουν πολύ και θα σοκαριστούν. Έτσι και έγινε. Αλλά όπως μίλησα με τα παιδιά κατάλαβα ότι με περίμεναν πάρα πολύ και ότι η ομάδα χωρίς εμένα ήταν μούχλα και εγώ τώρα έδωσα κάποιο χρώμα στην ομάδα. Χάρηκαν πάρα πολύ”.
“Πηγαίνω κάθε μήνα στο νεκροταφείο, τώρα τους έχουν στο οστεοφυλάκιο” σημείωσε ο παρουσιαστής
Μία εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο περιοδικό “OK!” και τον δημοσιογράφο Μιχάλη Ροδόπουλου παραχώρησε ο Δημήτρης Ουγγαρέζος, μιλώντας, μεταξύ άλλων, για την απώλεια των γονιών του και πώς την αντιμετωπίζει μέχρι και σήμερα.
Ο γνωστός παρουσιατής ανέφερε πως “Με τους γονείς μου είμαι στη φάση που τους έχω ξεχάσει φατσικά. Βλέπω φωτογραφίες και τους θυμάμαι. Και ταυτόχρονα μου λείπουν πιο πολύ από ποτέ. Βουρκώνω για πλάκα όταν τους σκέφτομαι. Λέω συνέχεια ατάκες της μάνας μου. “Θα πηδάμε από τα παράθυρα” μου έλεγε όταν ξόδευα. “Μου έπεσαν τα μούτρα” όταν ντρεπόταν. Ο πατέρας μου, όταν πηγαίναμε κάπου να φάμε και το φαγητό δεν ήταν value for money, φεύγαμε και έλεγε: “Άμα μας ξαναδείτε, να μας ξαναγράψετε”. Νομίζω ότι γίνομαι οι γονείς μου”.
Επιπλέον, σημείωσε ότι “Αυτό που νιώθω είναι πολύ περισσότερο από το “μου λείπουν”. Είναι μέσα μου, είμαι η καινούρια έκδοσή μου μαζί με τον Γιώργο και τη Γεωργία. Ζω με αυτό, δεν ξεπερνιέται. Ούτε όταν κάνεις οικογένεια, ούτε αν βγάλεις το παιδί σου Γιώργο ή Γεωργία”.
Συνεχίζοντας στην ίδια εξομολογητική διάθεση, ο Δημήτρης Ουγγαρέζος υπογράμμισε πως “Πιστεύω πολύ στον Θεό. Η χριστιανική θεωρία εξακολουθεί να είναι πολύ επαναστατική για τον απλούστατο λόγο ότι δεν εφαρμόζεται από την πλειοψηφία των ανθρώπων που αποτελούν τους εκπροσώπους του Θεού. Πιστεύω στη μετά θάνατον ζωή, οι γονείς μου με βλέπουν, χαίρονται, στενοχωριούνται και είναι εκεί για μένα αλλά δεν μπορούν να επέμβουν, ούτε να επικοινωνήσουν μαζί μου. Ακούν τις προσευχές μου, ακούν όταν τους μιλάω, με καθοδηγούν με ό,τι έχουν φυτέψει μέσα μου, αλλά δεν μπορούν να μου δώσουν ένα σημάδι. Πηγαίνω κάθε μήνα στο νεκροταφείο, τώρα τους έχουν στο οστεοφυλάκιο. Εν τω μεταξύ, ήμουν ένας άνθρωπος που του απαγόρευαν οι γονείς του να πηγαίνει σε κηδείες για να μη φρικάρει. Η μητέρα μου έβρισκε πάντα δικαιολογίες για να το αποφύγω”.
Ακριβοπούλου: Οργή για τα αρνητικά σχόλια που δέχεται – «Με δύο λόγια βγάλτε λίγο τον σκασμούλη»
«Δεν είμαι ήρωας, ούτε θύμα. Όπως όλοι, είμαι το αποτέλεσμα των επιλογών μου», σημειώνει η Κατερίνα Ακριβοπούλου
Η δημοσιογράφος Κατερίνα Ακριβοπούλου προχώρησε σε μια οργισμένη ανάρτηση μέσα από την οποία απαντά στις επικρίσεις που δέχεται και τονίζει χαρακτηριστικά πως «δεν θα ανεχθώ μοχθηρά σχόλια και πικρόχολους υπαινιγμούς που αμφισβητούν την ακεραιότητα, το ήθος μου».
Η δημοσιογράφος μάλιστα κάνει και έναν μίνι – απολογισμό της πορείας της και υπενθυμίζει πως έχει δώσει μεγάλες μάχες εναντίον του συστήματος Μητσοτάκη τις οποίες και πλήρωσε ακριβά.
«Η στάση μου επιβλήθηκε αποκλειστικά και μόνον από τη συνείδηση μου και την γνώση μου για το τι εστί σύστημα Μητσοτάκη για τη χώρα και τους ανθρώπους της. Φυσικά με πολέμησε και ο ίδιος και φυσικότατα με νίκησε. Για την ακρίβεια με συνέτριψε», γράφει χαρακτηριστικά μεταξύ άλλων.
Αναλυτικά η ανάρτηση της Κ. Ακριβοπούλου
«Αυτοαναφορικό ποστ:
Πολέμησα δημόσια – χωρίς πλάτες, καβάντζες και δίχτυα η δίκτυα ασφαλειας- τον Μητσοτάκη και τον Μητσοτακισμό από το 2016 που αναδείχτηκε στην αρχηγία της Ν.Δ. με “περίεργες” διαδικασίες , κατόπιν … αδιευκρίνιστων μέχρι και σήμερα τεχνικών λαθών… Δεν μου το ζήτησε κανείς και αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά όσοι θα μπορούσαν να το ζητήσουν.
Ναι δεν τήρησα αποστάσεις και το έκανα συνειδητά , επειδή απεχθάνομαι το είδος των ισοαποστάκηδων, ιδιαίτερα σε κρίσιμες στιγμές με ζωτικής σημασίας επίδικα. Και ας μου έλεγαν πολλοί “κρατήσου λίγο”…
Η στάση μου επιβλήθηκε αποκλειστικά και μόνον από τη συνείδηση μου και την γνώση μου για το τι εστί σύστημα Μητσοτάκη για τη χώρα και τους ανθρώπους της.
Φυσικά με πολέμησε και ο ίδιος και φυσικότατα με νίκησε. Για την ακρίβεια με συνέτριψε. Από το 2019 αποκλείστηκα από όλα – μα από όλα όμως – τα ΜΜΕ με δραματικές συνέπειες στην οικονομική και επαγγελματική μου κατάσταση μέχρι και σήμερα.
Δεν είμαι ήρωας, ούτε θύμα. Όπως όλοι, είμαι το αποτέλεσμα των επιλογών μου. Δεν πρόκειται όμως να ανεχθώ μοχθηρά σχόλια, πικρόχολους υπαινιγμούς ,κακόβουλους ψιθύρους , ουρλιαχτά και υστερίες που αμφισβητούν την ακεραιότητα μου, το ήθος μου και την συνέπεια μου στις αρχές μου.
Με δυο λόγια βγάλτε λίγο τον σκασμούλη όσοι με ξέρετε και κυρίως σας ξέρω…».
Η Καλομοίρα, μιλά αποκλειστικά στο περιοδικό «Hello», και αναφέρεται μεταξύ άλλων στα νέα επαγγελματικά της βήματα, και την θρησκεία.
Η γνωστή τραγουδίστρια μιλά για το νέο επαγγελματικό της βήμα, την παρουσίαση του «I’m a celebrity, Get me out» μία ανάσα πριν την αρχή του, αλλά και την σχέση της με την θρησκεία και τον Θεό.
Καλομοίρα: «Πιστεύω πολύ στον Θεό, πέρασα την πίστη και στα παιδιά μου»
– Πιστεύεις στον Θεό;
«Είναι μέσα μου, πιστεύω πολύ, κι εγώ και η οικογένειά μου. Πιστεύω ότι μας μιλά μέσα μας και θεωρώ ότι όταν αποκτήσουμε το κουράγιο να βγάλουμε όλους τους θορύβους από το κεφάλι μας και να ακούσουμε μόνο το ένστικτό μας, τότε πάντα θα κερδίζουμε στο σωστό δρόμο. Θέλει κότσια, αλλά ο καθένας πρέπει να αφουγκραστεί το μήνυμα που λαμβάνει. Αναφέρομαι σε εκείνη τη φωνή που υπάρχει σε όλους μας και που πρέπει να την ακούμε προσεκτικά.»
– Σκέφτεσαι να επιστρέψεις μόνιμα στην Ελλάδα με την οικογένειά σου;
«Κάποιες φορές το σκέφτομαι. Ο ελληνικός τρόπος ζωής είναι υπέροχος, δεν υπάρχει πουθενά αλλού, όλα τα νιώθω πιο οικεία εδώ. Η Αμερική έχει άλλα πράγματα και στιγμές που μπορείς να απολαύσεις, αλλά δεν είναι Ελλάδα.»
– Από τα παιδιά σου έχει πάρει κάποιο την αγάπη σου για τη μουσική;
«Ο Νίκος παίζει πιάνο, η Αναστασία τραγουδά, αλλά έχει πολλή συστολή, είναι ντροπαλή, και ο Δημήτρης, που είναι πολύ συναισθηματικό παιδί, θέλει να γίνει σκηνοθέτης και να κάνει τον κόσμο πιο όμορφο.»
– Στην Αμερική δεν θα μπορούσες να κυνηγήσεις το όνειρό σου;
«Μου αρέσει η ισορροπία που μου εξασφαλίζει αυτό το κομμάτι: η καριέρα μου εδώ και η προσωπική μου ζωή στην Αμερική. Έχω γνωρίσει κορυφαίους τραγουδιστές που δεν έχουν προσωπική ζωή λόγω της αναγνωρισιμότητάς τους. Εμένα μου αρέσει που μπορώ να έχω μια κανονική ζωή, “μακριά από όλα”. Τώρα, αν μου δοθεί η ευκαιρία, δεν θα πω όχι, αλλά δεν είναι κάτι που θα κυνηγήσω με μανία εκεί. Προτού αποκτήσω τα παιδιά μου, θα σου έλεγα ότι ναι, θέλω να πέσω στα βαθιά και να ακολουθήσω το όνειρό μου στην Αμερική. Όμως η ίδια η ζωή με οδήγησε στην Ελλάδα. To «Fame Story» με “βρήκε στην Αμερική και με έφερε στην Ελλάδα”. Είμαι ευγνώμων για ό,τι ζω και ποτέ δεν λέω ποτέ» ολοκληρώνει η Καλομοίρα.
Μία πολύ συγκινητική στιγμή καταγράφηκε στο Ρέθυμνο, όταν ο Παύλος Ασλανίδης χόρεψε στη μνήμη του γιου του που σκοτώθηκε στα Τέμπη.
Πιο συγκεκριμένα, εκδήλωση για το δυστύχημα των Τεμπών πραγματοποιήθηκε στο Ρέθυμνο, με πλήθος κόσμου να δίνει το παρών, στέλνοντας ηχηρό μήνυμα για απόδοση δικαιοσύνης. Εκ μέρους του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τέμπη 2023 μίλησαν η Μαρία Καρυστιανού και ο Παύλος Ασλανίδης, που έχασαν τα παιδιά τους στο πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα.
Η πλατεία Μικρασιατών ήταν κατάμεστη από κόσμο, ενώ ανατριχιαστική ήταν η στιγμή που ο Παύλος Ασλανίδης χόρεψε στη μνήμη του γιου του Δημήτρη, υπό τον ήχο του τραγουδιού του Ψαρογιώργη «Γεννήθηκα».
Η συγκλονιστική στιγμή που ο Παύλος Ασλανίδης χορεύει στη μνήμη του γιου του Δημήτρη που δολοφονήθηκε στα Τέμπη, το «Γεννήθηκα» του Ψαρογιώργη στην εκδήλωση για το Έγκλημα των Τεμπών στο Ρέθυμνο. pic.twitter.com/hrVXJX0NwH
«Σε αντίδραση της προσπάθειας να μην ακούγεται καθόλου η φωνή μας είμαστε εδώ, αποδεχόμενοι την πρόταση από διάφορους συλλόγους του Ρεθύμνου να μιλήσουμε για τα Τέμπη και κυρίως να ενημερώσουμε για το σημείο της ανάκρισης στο οποίο βρισκόμαστε. Το μήνυμα είναι ότι ο κόσμος με κάθε τρόπο θα ενημερώνεται για όλα όσα τραγικά συμβαίνουν και τα μαθαίνουμε και για να πούμε ακόμα μια φορά ότι δεν πρόκειται να σταματήσουμε παρά μόνο όταν καταλήξουμε σε ένα αίσιο τέλος. Τα Τέμπη δεν ήταν απλά εκείνο το δρομολόγιο το τραγικό που σκοτώθηκαν και βυθίστηκαν στο πένθος 57 οικογένειες. Είναι κάτι πολύ πιο βαθύ. Είναι το πως αντιμετωπίζει το κράτος τον πολίτη», ανέφερε η πρόεδρος του συλλόγου θυμάτων του σιδηροδρομικού δυστυχήματος Μαρία Καρυστιανού.
Ο Παύλος Ασλανίδης σημείωσε: «Το μήνυμα είναι να μην ξεχαστεί το έγκλημα στα Τέμπη γιατί ξέρουμε ότι αφορά όλη την Ελλάδα και ειδικά τους νέους, που για αυτούς πρέπει να αγωνιστούμε όλοι. Για να μην συνεχιστούν αυτά τα εγκλήματα που κάνει η χώρα τους. Θέλουμε τη συμπαράσταση του κόσμου για αυτά που έρχονται στη συνέχεια. Τα δικαστήρια τα ευρωπαϊκά, όλα αυτά που θα έρθουν στη συνέχεια».
Αμέσως μετά οι Γιώργης Ξυλούρης (Ψαρογιώργης ), Σ. Φιλιππάκης, Α. Λεοντίδης και Μ. Τριπολιτάκης έπαιξαν ζωντανή μουσική, ενώ μηνύματα στήριξης απέστειλαν οι Κοινοί Θνητοί, Γιάννης Αγγελάκας, Αλκίνοος Ιωαννίδης, Δημήτρης Μητσοτάκης, Social Waste, Θραξ Πανκς, Σπύρος Γραμμένος και Πάνος Βλάχος.
Για τα εσωτερικά πολιτικά πράγματα μίλησε μεταξύ άλλων ο Αλέξης Τσίπρας, στη Τεχνόπολη, κατά την τελετή βράβευσης του, με το βραβείο Ειρήνης του Παρατηρητηρίου Διεθνών Οργανισμών και Παγκοσμιοποίησης.
«Την ανάγκη να διατηρηθεί η δυναμική που δημιουργήθηκε για την ευρωπαϊκή προοπτική της περιοχής από την Συμφωνία των Πρεσπών», υπογράμμισε ο πρώην πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας κατά την τελετή βράβευσης του, με το βραβείο Ειρήνης του Παρατηρητηρίου Διεθνών Οργανισμών και Παγκοσμιοποίησης, ενώ αναφερόμενος στην διεθνή θέση της χώρας μας σημείωσε ότι «είναι πιο απαραίτητο από ποτέ η Ελλάδα να επανέλθει σε μια εξωτερική πολιτική που εδραιώνει την θέση της ως κύριο πυλώνα ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή, αντί να διεκδικεί τον επικίνδυνο ρόλο του προκεχωρημένου φυλακίου της Δύσης».
Αναφερόμενος στην Συμφωνία των Πρεσπών με αφορμή την οποία βραβεύτηκε είπε: «O σεβασμός της Συμφωνίας από την νέα πολιτική και πολιτειακή της ηγεσία. Δεν πρέπει να αφήσουμε τα Βαλκάνια να γίνουν ένα ανεξέλεγκτο πεδίο ανταγωνισμού δυνάμεων. Δεν πρέπει να αφήσουμε τον εθνικισμό να θεριέψει στην περιοχή ακόμα περισσότερο. Μια Συμφωνία που αποτελεί πρότυπο επίλυσης διαφορών για τα Δυτικά Βαλκάνια, γιατί απέδειξε ότι υπάρχει δρόμος για αμοιβαία αποδεκτές λύσεις που προασπίζουν τα εθνικά συμφέροντα και την ίδια στιγμή προωθούν την ειρήνη .
Αναφερόμενος στα ελληνοτουρκικά υπογράμμισε την αναγκαία αποφασιστικότητα «στην προάσπιση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων απέναντι σε τουρκικές προκλήσεις. Με κόκκινες γραμμές και επί του πεδίου και στο τραπέζι των συνομιλιών. Σημαίνει αξιοποίηση της ΕΕ και των συμμαχιών μας. Αλλά σημαίνει και μια σαφή και γενναία στρατηγική για την προσφυγή στη Χάγη για υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ”.
Ο κ. Τσίπρας επανέλαβε την καταδίκη του για την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, άσκησε όμως κριτική στην πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης: «Kάθε χώρα έχει δικαίωμα να εκφράζει την αλληλεγγύη αυτή με τον τρόπο που θα επιλέξει. Η Ελλάδα, λαμβάνοντας υπόψην το ρόλο της στην ευρύτερη περιοχή, δεν έχει τη πολυτέλεια να εκφράζει αυτή τη στήριξη αποστέλλοντας βαρύ οπλισμό από τη παραμεθόριό της, στο ενεργό μέτωπο της Ουκρανίας. Και το θεωρώ ντροπή για την Ευρώπη, οι ευρωπαϊκές δημοκρατικές δυνάμεις να χαρίζουμε τον αγώνα για ειρήνη και τη σταθερότητα στον Τραμπ, στον Όρμπαν και στον τυχοδιωκτισμό της Ακροδεξιάς».
Αναφέρθηκε όμως και στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή: «Ως προς τη Μέση Ανατολή πρέπει να το πούμε ξεκάθαρα, η αντιμετώπιση της τρομοκρατίας δεν μπορεί να αποτελεί πρόσχημα ούτε λευκή επιταγή για τη δολοφονία χιλιάδων αμάχων -κυρίως παιδιών – και για μια πρωτοφανή ανθρωπιστική καταστροφή. Η ΕΕ πρέπει να συμμετάσχει ενεργά στις συνομιλίες για κατάπαυση πυρός. Να υποστηρίξει την επιβολή κυρώσεων στο Ισραήλ, αν δεν τερματιστούν οι επιχειρήσεις στην Παλαιστίνη και στον Λίβανο. Και, επιτέλους, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο πρέπει να βάλει στο τραπέζι έναν οδικό χάρτη για την συντονισμένη αναγνώριση Παλαιστινιακού Κράτους από τα κράτη-μέλη του».
Αναφέρθηκε στο Κυπριακό: «Με τον ίδιο τρόπο πρέπει να συνεχίσουμε να παλεύουμε για τη δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού στη βάση των αποφάσεων του ΟΗΕ. Πρέπει να υποστηρίξουμε ενεργά την επανεκκίνηση των συνομιλιών από το σημείο που διεκόπησαν στο Κρανς Μοντανά, το 2017. Και το μήνυμα πρέπει να είναι ξεκάθαρο ότι οι δυσμενείς εξελίξεις στην Κύπρο θα επηρεάσουν αρνητικά, όχι μόνο τις ελληνοτουρκικές αλλά και τις ευρωτουρκικές σχέσεις, ενώ η πρόοδος στο Κυπριακό θα τις αναβαθμίσει».
Αναφορά στις εσωτερικές εξελίξεις
Ο κ. Τσίπρας έκανε εκτεταμένη αναφορά στα εσωτερικά πολιτικά πράγματα, φωτογραφίζοντας εμμέσως πλην σαφώς πρόσωπα που πρωταγωνιστούν στις εξελίξεις και στον δικό του χώρο.
Συγκεκριμένα ανέφερε: «Ναι λοιπόν!, υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν σε κάτι πάνω και πέρα από τον εαυτό τους. Που αγωνίζονται για αυτό που πιστεύουν και αφότου κλείσουν οι κάμερες και τα κινητά. Διότι υπάρχουν χιλιάδες νέοι και νέες, που συναντάμε κάθε μέρα όλοι μας, οι οποίοι βιώνουν καθημερινά τον κόσμο των ανισοτήτων, της ανασφάλειας και των πολλαπλών κρίσεων. Και μέσω των ψηφιακών τεχνολογιών, των social media, της Τεχνητής Νοημοσύνης αναζητούν την ενημέρωση, την αλληλεγγύη, την επικοινωνία, την οικονομική πρόοδο».
Ακολούθως υπογράμμισε: «Αλλά αρνούνται- το τονίζω, αρνούνται- να ακολουθήσουν το κυρίαρχο αφήγημα, που τους καλεί να διαλέξουν τις αρχές και τις αξίες τους σκρολάροντας. Εναλλάσσοντάς τες ανάλογα με τη μέρα και τη μόδα. Όπως αρνούνται να εμπιστευθούν κάθε κήρυκα που θα επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί ανέξοδα και βροντερά την οργή τους, βυθίζοντας το δημόσιο διάλογο βαθύτερα στην τοξικότητα και το βούρκο. Αναζητούν όραμα, αλλά και ρεαλισμό, σοβαρότητα, επιμονή, ειλικρίνεια, αποτελεσματικότητα. Ουσία και όχι εικόνα. Αυτή είναι η γενιά στην οποία εμείς έχουμε χρέος να απευθυνθούμε. Όχι με φτηνούς εντυπωσιασμούς και επικοινωνιακά πυροτεχνήματα. Ούτε με εχθροπάθεια και αφορισμούς. Ούτε, βέβαια, και με ιδεολογικά τσιτάτα και ηθικολογικό ελιτισμό. Αλλά με ειλικρίνεια, όραμα και πράξεις».
Από αυτούς στην ομάδα Κασσελάκη ανήκουν η Κυριακή Μάλαμα και ο Ευάγγελος Αποστολάκης, ο οποίος όμως είχε διατελέσει υπουργός στην κυβέρνησή του. Την εκδήλωση παρακολούθησαν η γραμματέας του κόμματος Ράνια Σβίγκου, ο εκπρόσωπος Παυσανίας Παπαγεωργίου καθώς και οι Γιώργος Βασιλειάδης, Γρηγόρης Θεοδωράκης, Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, Γιάννης Μπαλάφας, Θανάσης Θεοχαρόπουλος, Γιάννης Ραγκούσης, Γιάννης Μαντζουράνης, Τζένη Αρσένη, Κώστας Ζαχαριάδης, Ζαχαρούλα Τσιριγώτη, Αλέκος Φλαμπουράρης. Από τη Νέα Αριστερά παραβρέθηκαν ο Νίκος Μπίστης και η Μαρία Γιαννακάκη. Το παρών έδωσε ο Στέφανος Τζουμάκας και ο Γιώργος Λιάνης.
Το περιστατικό καταγράφηκε την Παρασκευή του μεσημέρι στην περιοχή του Ταύρου.
Στο βίντεο που εξασφάλισε το MEGA φαίνεται ένας άνδρας να οδηγεί με σπασμένο πόδι μία μηχανή. Παράλληλα, ο οδηγός με το ένα χέρι κρατάει το τιμόνι και με το άλλο τις πατερίτσες.
Πρόκειται για ένα περιστατικό που εγκυμονεί κινδύνους τόσο για τον ίδιο τον οδηγό, αλλά και για όσους κινούνται γύρω του.
Ήταν στις αρχές του περασμένου Ιούλη, όταν το Mega ανακοίνωνε επίσημα την έναρξη των γυρισμάτων της νέας του μεγάλης παραγωγής με τίτλο «Οι Αθώοι».
Πρόκειται για μια σειρά εποχής υψηλών προδιαγραφών, που αναμενόταν στους τηλεοπτικούς μας δέκτες κατά το β’ μισό της τηλεοπτικής σεζόν 2024 – 2025, η οποία φέρει τις υπογραφές δύο ξεχωριστών δημιουργών, του Νίκου Κουτελιδάκη στη σκηνοθεσία και της Ελένης Ζιώγα στη μεταφορά σεναρίου, οι οποίοι άντλησαν την έμπνευσή τους από το κλασικό αριστούργημα του σπουδαίου Έλληνα λογοτέχνη Κωνσταντίνου Θεοτόκη, «Κατάδικος», ένα από τα σπουδαιότερα έργα του συγγραφέα, όπου παρουσιάζεται ανάγλυφα μια πιστή τοιχογραφία της αγροτικής Ελλάδας του τέλους του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνα.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Αλέξανδρου Κατσαρίδου στο YouFly.com, όμως, η σειρά αναβάλλεται για την επόμενη τηλεοπτική σεζόν 2025 – 2026.
Ο λόγος; «Η απόφαση αναβολής αποτελεί καθαρά μέρος στρατηγικής του προγράμματος αλλά και της απαραίτητης… οικονομίας σε τηλεοπτικό χώρο, χρόνο και μπάτζετ», αναφέρει χαρακτηριστικά το πδημοσίευμα.
Αξίζει, πάντως, να σημειωθεί ότι τα γυρίσματα συνεχίζονται κανονικά και θα ολοκληρωθούν βάσει προγραμματισμού προκειμένου η σειρά να είναι πανέτοιμη για προβολή όταν το κανάλι το αποφασίσει.
Η ιστορία και οι πρωταγωνιστές
Τους ήρωες της σειράς, που ισορροπεί ανάμεσα στο ψυχογραφικό δράμα, το αστυνομικό θρίλερ και το μεταφυσικό μυστήριο, αναλαμβάνουν να ζωντανέψουν οι Κώστας Νικούλι, Χριστίνα Χειλά Φαμέλη, Γιάννης Νιάρρος, Κίμων Κουρής, Αμαλία Καβάλη, Γιώργος Στάμος, Μαρία Καλλιμάνη, Ελένη Ζιώγα, Λουκία Μιχαλοπούλου και μια πλειάδα ηθοποιών.
Η υπόθεση εκτυλίσσεται σε ένα φτωχικό αγροτικό χωριό της Βόρειας Κέρκυρας, αλλά και στα άγρια τοπία της Ηπείρου. Ο Γιάννος ή Τουρκόγιαννος (Κώστας Νικούλι), είναι ένα νόθο παιδί που προέκυψε από τον βιασμό της Αρβανίτισσας μάνας του (Αμαλία Καβάλη), από έναν Τούρκο ληστή.
Μεγαλώνοντας, τόσο εκείνος, ο ταλαιπωρημένος από την υποτίμηση των χωριανών, όσο και ο άσπονδος φίλος του Πέτρος (Γιάννης Νιάρρος) – ένας αντιφατικός χαρακτήρας με έντονες θετικές και αρνητικές πλευρές- είναι ερωτευμένοι με την παιδική τους φίλη, Μαργαρίτα (Χριστίνα Χειλά Φαμέλη), μια κοπέλα με δυνατή προσωπικότητα και ιδιαίτερη, για την εποχή της, αίσθηση της ανεξαρτησίας. Ωστόσο, η Μαργαρίτα, καθ’ υπόδειξη των γονιών της, (Μαρία Καλλιμάνη, Γιώργος Στάμος) παντρεύεται κάποιον άλλον, τον ήπιο και έντιμο Γιώργη Αράθυμο (Κίμων Κουρής).
Κατά τη διάρκεια του γάμου της, όμως, ερωτεύεται τον Πέτρο, ο οποίος παράλληλα διατηρεί ερωτική σχέση με την φτωχή χήρα του χωριού Στεφανία (Λουκία Μιχαλοπούλου). Όταν ο άντρας της Μαργαρίτας θα βρεθεί δολοφονημένος, ο Γιάννος, ύστερα από την επιβαρυντική μαρτυρία του Πέτρου, θα συλληφθεί και θα καταδικαστεί ως ένοχος. Ο ίδιος, όμως, αυτοθυσιαστικός εξαιτίας του έρωτά του με τη Μαργαρίτα, δεν θα πάψει, μέσα στη φυλακή, να υποστηρίζει την αθωότητά του, κάτι που κινητοποιεί εκείνη να αναζητήσει τον πραγματικό ένοχο. Η αποκάλυψή του θα ανατρέψει τα πάντα…
Βίντεο δείχνει πως βρέθηκε, χάρη σε θερμικό drone εθελοντή, που βοήθησε τους διασώστες
Δεκάχρονο κοριτσάκι χάθηκε σε δάσος και μετά από ώρες περιπλάνησης αποκοιμήθηκε. Το παιδί εντοπίστηκε και σώθηκε, περίπου 24 ώρες αφότου είχε εξαφανιστεί, σε δάσος της Λουιζιάνα.
Η Peyton Saintignan είχε περιπλανηθεί στο δάσος, που βρισκόταν κοντά στο σπίτι της και βρέθηκε περίπου δύο χιλιόμετρα μακριά, κουλουριασμένη στο έδαφος να κοιμάται, φορώντας τις πιτζάμες της.
Ο εντοπισμός του παιδιού έγινε χάρη σε drone θερμικής ανίχνευσης εθελοντή, που έσπευσε να βοηθήσει τους διασώστες και εν τέλει η περιπέτεια της μικρής είχε αίσιο τέλος.
Αλέξης Τσίπρας – «Καρφί» για Κασσελάκη: Η νέα γενιά θέλει ουσία, όχι εικόνα – Ποιοι πήγαν στη βράβευση του πρώην προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ
Με το βλέμμα στραμμένο στη νέα γενιά, αλλά και στα τρέχοντα πολιτικά και γεωπολιτικά επίδικα, παρέμβαση με πολλούς αποδέκτες έκανε ο πρώην πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, παραλαμβάνοντας το βραβείο Ειρήνης «Νίκος Νικηφορίδης» για τη Συμφωνία των Πρεσπών, από το Παρατηρητήριο Διεθνών Οργανισμών και Παγκοσμιοποίησης (ΠΑΔΟΠ), παρουσία σύσσωμου του στελεχιακού δυναμικού του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, αλλά και εκπροσώπων της Νέας Αριστεράς.
Στη σύντομη, αλλά μεστή τοποθέτησή του, ο κ. Τσίπρας παρατήρησε πως «οι αγώνες για ειρήνη δεν είναι μακρινοί. Υπάρχουν άνθρωποι που αγωνίζονται και μετά το κλείσιμο των καμερών. Μια γενιά που απέναντι στον κυνισμό, αρνείται να παρασυρθεί από την τοξικότητα, θέλει ουσία, όχι εικόνα, αναζητά όραμα και ρεαλισμό».
Απονομή του βραβείου "Νίκος Νικηφορίδης" για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Το βραβείο είναι πρωτοβουλία του ΠΑ.Δ.Ο.Π. και δίνεται από το 2018, με στόχο τη διεθνοποίηση της μνήμης του αγωνιστή της ειρήνης, Νίκου Νικηφορίδη. pic.twitter.com/LibXB1rk9Z
«Οφείλουμε να απευθυνθούμε σε αυτή τη γενιά με ειλικρίνεια, όραμα και πράξεις. Όχι με φθηνά εντυπωσιακά λόγια, αλλά με σοβαρότητα και αλήθεια» συμπλήρωσε.
Αναφερόμενος εμμέσως στις εξελίξεις εντός του ΣΥΡΙΖΑ, είπε πως «είναι σημαντικό, ειδικά στις μέρες μας, να μη λησμονούμε από που ερχόμαστε, γιατί αλλιώς θα χάσουμε τελείως την πυξίδα για το πού θα πάμε», ενώ υπογράμμισε ότι «η σύγχρονη μάχη για την ειρήνη είναι πιο αναγκαία από ποτέ, με διεκδικητικό, προοδευτικό, ευρωπαϊκό και πατριωτικό ρεαλισμό».
Ρένα Δούρου, Σωκράτης Φάμελλος, Όλγα Γεροβασίλη
Όχι σε ρόλο «προκεχωρημένου φυλακίου»
Τοποθετούμενος για τη Συμφωνία των Πρεσπών, ο κ. Τσίπρας επισήμανε ότι «ο μόνος δρόμος για τη Βόρεια Μακεδονία είναι ο σεβασμός στη Συμφωνία από τη νέα της ηγεσία. Να μην επιτρέψουμε να γίνουν τα Βαλκάνια ανεξέλεγκτο πεδίο ανταγωνισμού δυνάμεων. Η Ελλάδα οφείλει να επιστρέψει σε μια εξωτερική πολιτική ειρήνης και σταθερότητας, όχι σε ρόλο “προκεχωρημένου φυλακίου”».
«Είναι αμήχανο να βραβεύεσαι για την ειρήνη εν μέσω πολέμων» παρατήρησε και συνέχισε: «Αλλά τώρα πρέπει να καταλάβουμε ότι ο αγώνας για την ειρήνη δεν είναι παρωχημένος, είναι προϋπόθεση για το μέλλον. Η Ευρώπη πρέπει να διεκδικήσει κατάπαυση πυρός σε Μέση Ανατολή και Ουκρανία, και να επιβάλει κυρώσεις αν οι επιχειρήσεις συνεχιστούν».
Στον απόηχο της συνάντησης του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη με το Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο κ. Τσίπρας είπε πως «η Κύπρος απαιτεί δίκαιη λύση χωρίς εγγυήσεις και κατοχικά στρατεύματα, στη βάση των αποφάσεων του ΟΗΕ. Δυσμενείς εξελίξεις θα επηρεάσουν αρνητικά τις ευρωτουρκικές σχέσεις».
«Το θεωρώ ντροπή για την Ευρώπη, οι ευρωπαϊκές δημοκρατικές δυνάμεις να χαρίζουμε τον αγώνα για ειρήνη και τη σταθερότητα στον Τραμπ, στον Όρμπαν και στον τυχοδιωκτισμό της Ακροδεξιάς» κατέληξε.
Παρόντες, κατά την τελετή βράβευσης του Αλέξη Τσίπρα ήταν τόσο ο πρώην πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, Σωκράτης Φάμελλος, όσο και η αντιπρόεδρος της Βουλής, Όλγα Γεροβασίλη, αλλά νυν και πρώην υπουργοί, βουλευτές και στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ανάμεσά τους οι: Ευάγγελος Αποστολάκης, Ρένα Δούρου, Πόπη Τσαπανίδου, Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, Ράνια Σβίγκου, Μίλτος Ζαμπάρας, Γιάννης Μπαλάφας, Χρήστος Γιαννούλης, Χρήστος Μαυροκεφαλίδης, Διονύσης Καλαματιανός, Νίκος Παππάς, Συμεών Κεδίκογλου, Γιώργος Ψυχογιός, Κυριακή Μάλαμα, Χάρης Μαμουλάκης, Θεόφιλος Ξανθόπουλος, Θανάσης Θεοχαρόπουλος, Γρηγόρης Θεοδωράκης, Γιάννης Ραγκούσης, Γιάννης Μαντζουράνης, Γιώργος Βασιλειάδης, Γιώργος Λιάνης, Κώστας Γαβρόγλου, Ανδρέας Παναγιωτόπουλος, Γιώργος Καραμέρος, Παυσανίας Παπαγεωργίου, Αλέκος Φλαμπουράρης, Κώστας Ζαχαριάδης, Παναγιώτης Κουρουμπλής, Ζαχαρούλα Τσιριγώτη, Στέφανος Τζουμάκας, αλλά και οι Νίκος Μπίστης και Μαρία Γιαννακάκη από τη Νέα Αριστερά.
Αλέξης Τσίπρας, Νίκος Παππάς, Πόπη Τσαπανίδου
Να σημειωθεί, δε, ότι, κατά την άφιξη του Αλέξη Τσίπρα στην Τεχνόπολη, τρεις υποστηρικτές του κόμματος ΝΙΚΗ άνοιξαν πανό και φώναξαν συνθήματα κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών, χωρίς να υπάρξει περαιτέρω ένταση.
Αναλυτικά, η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα:
Ξέρετε, είναι πολύ αμήχανο να βραβεύεσαι για την ειρήνη μέσα στη δίνη αιματηρών πολέμων.
Ίσως όμως να είναι και η ευκαιρία να κατανοήσουμε ότι το να αγωνίζεσαι για την ειρήνη δεν είναι άσκοπο, παρωχημένο, ή γραφικό.
Είναι ανάγκη και προϋπόθεση για το σήμερα και το αύριο του κόσμου μας.
Γιατί η ειρήνη δεν είναι μόνο υπόθεση κρατικής πολιτικής και διπλωματίας.
Είναι υπόθεση όλων μας.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο, έγραψε ο δικός μας Τάσος Λειβαδίτης.
Μια στιγμή αυτού του αγώνα πιστεύω ότι είναι και η σημερινή εκδήλωση.
Και θέλω να ευχαριστήσω θερμά το Παρατηρητήριο Διεθνών Οργανισμών και Παγκοσμιοποίησης.
Και να πω ότι είναι μεγάλη τιμή για εμένα να βραβεύομαι μαζί με την ποιήτρια Νεσέ Γιασίν και τον ακτιβιστή της ειρήνης Γιώργο Λιασή.
Και είναι κυρίως μεγάλη τιμή να λαμβάνω αυτό το βραβείο που φέρει το όνομα του Νίκου Νικηφορίδη.
Το όνομα του νεαρού ΕΠΟΝίτη, που έμεινε παράλυτος και τυφλός, από τα βασανιστήρια του μετεμφυλιακού κράτους.
Και τελικά εκτελέστηκε στο Γεντί κουλέ στις 5 Μαρτίου του 51, στα 23 του χρόνια, με την κατηγορία ότι μάζευε υπογραφές για την ειρήνη.
Είναι σημαντικό, ειδικά στις μέρες μας, να μη λησμονούμε από που ερχόμαστε, γιατί αλλιώς θα χάσουμε τελείως τη πυξίδα για το που θα πάμε.
Θέλω επίσης – με αυτήν την ευκαιρία – να χαιρετίσω τον Πάνο Τριγάζη.
Έναν ακούραστο αγωνιστή της Αριστεράς που για πολλά χρόνια, με αυταπάρνηση, με επιμονή και με υπομονή παλεύει για συγκεκριμένες αξίες και αρχές- πάντα στις πρώτες γραμμές του φιλειρηνικού κινήματος.
Από την πρώτη του διαδήλωση το 1960 για την Κύπρο- έτσι δεν είναι Πάνο;
Και νομίζω αυτή η πορεία -αυτοί οι αγώνες- έχουν ιδιαίτερη σημασία σήμερα.
Η γενιά του Πάνου, οι γενιές των Λαμπράκηδων και του Νίκου Νικηφορίδη, έδωσαν δύσκολους αγώνες κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου υπέρ της ύφεσης, απέναντι στα πυρηνικά και απέναντι στον πόλεμο του Βιετνάμ.
Όπως και αργότερα, οι νεότερες γενιές, σταθήκαμε απέναντι στις Δυτικές επεμβάσεις στο Κόσοβο, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και στη Λιβύη.
Σήμερα, διανύουμε μια περίοδο βυθισμένη στους παγκόσμιους ανταγωνισμούς, στον πόλεμο, στις συγκρούσεις, στο αίμα αμάχων.
Γι’ αυτό και όπως είπα στην αρχή, είναι ανάμικτα τα συναισθήματα να λαμβάνεις ένα Βραβείο Ειρήνης σε καιρό πολέμου.
Διανύουμε μία περίοδο στην οποία αναδύεται ένας νέος πολυπολικός κόσμος. Αντιμέτωπος με πολλαπλές κρίσεις.
Την περιφερειακή κρίση ασφάλειας, τη μεταναστευτική, την οικονομική, την υγειονομική, την ενεργειακή, την πληθωριστική και βέβαια την κλιματική κρίση.
Ωστόσο, η διεθνής κοινότητα αδυνατεί να αναπτύξει τους νέους θεσμούς και εργαλεία, τους νέους οργανισμούς, τα νέα πολυμερή σχήματα συνεργασίας που απαιτούνται για να αντιμετωπιστούν αυτές οι προκλήσεις και να εξασφαλιστεί η παγκόσμια και περιφερειακή ειρήνη.
Και το κυριότερο, λείπει διεθνώς και ειδικά στην Ευρώπη, τόσο η πολιτική βούληση των ηγεσιών, όσο και το δυναμικό κίνημα ειρήνης που υπήρχε σε άλλες εποχές.
Γι’ αυτό σήμερα, περισσότερο από ποτέ, έχουμε ανάγκη να ξαναμιλήσουμε για την ειρήνη και τις αξίες και αρχές στις οποίες βασίζονται όσοι πραγματικά αγωνίζονται για αυτήν.
Και εδώ θέλω να είμαι σαφής.
Δεν μιλάω για έναν αφελή ειρηνισμό.
Μιλάω για ένα διεκδικητικό, προοδευτικό, ευρωπαϊκό και πατριωτικό ρεαλισμό που θα μπολιάσει και τις πολιτικές δυνάμεις και τα κινήματα.
Που θα σταθεί απέναντι στις δυνάμεις του εθνικισμού, του κυνισμού και της αναβλητικότητας, με όραμα, στρατηγική και αίσθημα ευθύνης.
Που θα αναγνωρίζει την αξία της ευρωατλαντικής συνεργασίας, όπου είναι χρήσιμο για τα συμφέροντα της Ευρώπης και της Ελλάδας, και θα έχει το θάρρος να την απορρίπτει, όπου είναι εις βάρος τους.
Αυτό σημαίνει πρώτα απ’ όλα να αναγνωρίσουμε ότι μια Ευρώπη που μιλάει για την αμυντική της βιομηχανία, αλλά δεν διεκδικεί και δεν απαιτεί την άμεση κατάπαυση πυρός στην Μέση Ανατολή και στην Ουκρανία, είναι μια Ευρώπη χωρίς μέλλον ως διεθνής δύναμη.
Γιατί ξέρουμε όλοι ότι η συνέχεια αυτών των συγκρούσεων θα έχει ακόμα χειρότερες επιπτώσεις όχι μόνο για τις περιοχές όπου αυτές μαίνονται, αλλά και για το μέλλον της Ευρώπης σε γεωπολιτικό, οικονομικό, ενεργειακό και πολιτικό επίπεδο.
Βλέπουμε κάθε μέρα πώς η ισλαμοφοβία, ο αντισημιτισμός, η ανασφάλεια και ο εθνικισμός εντείνονται στις κοινωνίες μας, ενώ ανοίγει πολιτικός χώρος για παρεμβάσεις στα εσωτερικά ευρωπαϊκών κρατών από τρίτες δυνάμεις, ειδικά στα Βαλκάνια.
Και μαζί με την επιδείνωση των ανισοτήτων, οι εξελίξεις αυτές οδηγούν σε μεγαλύτερη ενίσχυση της Ακροδεξιάς.
Ως προς τη Μέση Ανατολή πρέπει να το πούμε ξεκάθαρα,
Η αντιμετώπιση της τρομοκρατίας δεν μπορεί να αποτελεί πρόσχημα ούτε λευκή επιταγή για τη δολοφονία χιλιάδων αμάχων -κυρίως παιδιών – και για μια πρωτοφανή ανθρωπιστική καταστροφή.
Όσο η ΕΕ δεν δρα πιο δυναμικά, τόσο θα ενισχύεται -και δικαίως- η κατηγορία του Παγκόσμιου Νότου και των απανταχού δημοκρατικών πολιτών για συνενοχή και για δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Και τόσο θα χάνει οποιοδήποτε γεωπολιτικό κύρος στον πολυπολικό κόσμο που διαμορφώνεται.
Η ΕΕ πρέπει να συμμετάσχει ενεργά στις συνομιλίες για κατάπαυση πυρός.
Να υποστηρίξει την επιβολή κυρώσεων στο Ισραήλ, αν δεν τερματιστούν οι επιχειρήσεις στην Παλαιστίνη και στον Λίβανο.
Και, επιτέλους, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο πρέπει να βάλει στο τραπέζι έναν οδικό χάρτη για την συντονισμένη αναγνώριση Παλαιστινιακού Κράτους από τα κράτη-μέλη του.
Να στηρίξει ενεργά την επανεκκίνηση αξιόπιστων συνομιλιών στη βάση των συνόρων του 1967, για ίδρυση Παλαιστινιακού Κράτους με πρωτεύουσα τα Ανατολικά Ιεροσόλυμα που θα συμβιώνει ειρηνικά με το Ισραήλ.
Ως προς την Ουκρανία, η αλληλεγγύη μας στον Ουκρανικό λαό απέναντι στην παράνομη και αιματηρή ρωσική εισβολή είναι σαφής.
Όπως και η αντίθεσή μας σε οποιαδήποτε παραβίαση της εδαφικής ακεραιότητας ενός ανεξάρτητου κράτους.
Και κάθε χώρα έχει δικαίωμα να εκφράζει την αλληλεγγύη αυτή με τον τρόπο που θα επιλέξει.
Η Ελλάδα, λαμβάνοντας υπόψη τον ρόλο της στην ευρύτερη περιοχή, δεν έχει τη πολυτέλεια να εκφράζει αυτή τη στήριξη αποστέλλοντας βαρύ οπλισμό από τη παραμεθόριό της, στο ενεργό μέτωπο της Ουκρανίας.
Η Ελλάδα θα έπρεπε να πρωτοστατεί στην αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας αλλά και στις διπλωματικές, μεσολαβητικές πρωτοβουλίες για ειρήνη στη βάση του Διεθνούς Δικαίου.
Πρωτοβουλίες στις οποίες δυστυχώς ούτε η ΕΕ φαίνεται να επενδύει.
Και το θεωρώ ντροπή για την Ευρώπη, οι ευρωπαϊκές δημοκρατικές δυνάμεις να χαρίζουμε τον αγώνα για ειρήνη και τη σταθερότητα στον Τραμπ, στον Όρμπαν και στον τυχοδιωκτισμό της Ακροδεξιάς.
Με τον ίδιο τρόπο πρέπει να συνεχίσουμε να παλεύουμε για τη δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού στη βάση των αποφάσεων του ΟΗΕ.
Λύση διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα όπως αυτή ορίζεται από αυτές τις αποφάσεις του ΟΗΕ.
Λύση προς όφελος του συνόλου του Κυπριακού λαού, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, χωρίς εγγυήσεις και κατοχικά στρατεύματα.
50 ακριβώς χρόνια μετά την τουρκική εισβολή και κατοχή της Κύπρου ο ΟΗΕ, η ΕΕ και όλες οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις στην Κύπρο και στην Ελλάδα, πρέπει να κάνουμε το πάν για να σταθούμε απέναντι στα διχοτομικά σχέδια που βρίσκονται στο τραπέζι.
Πρέπει να υποστηρίξουμε ενεργά την επανεκκίνηση των συνομιλιών από το σημείο που διεκόπησαν στο Κρανς Μοντανά, το 2017.
Και το μήνυμα πρέπει να είναι ξεκάθαρο ότι οι δυσμενείς εξελίξεις στην Κύπρο θα επηρεάσουν αρνητικά, όχι μόνο τις ελληνοτουρκικές αλλά και τις ευρωτουρκικές σχέσεις, ενώ η πρόοδος στο Κυπριακό θα τις αναβαθμίσει.
Σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο θεωρώ ότι η Συμφωνία των Πρεσπών έχει ιδιαίτερη σημασία.
Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να χαθεί η δυναμική που δημιουργήθηκε για την ευρωπαϊκή προοπτική της περιοχής.
Όπως είπαμε πρόσφατα με τον Ζόραν Ζάεφ, πρέπει να καταστήσουμε σαφές ότι ο μόνος δρόμος όχι μόνο για το ευρωπαϊκό μέλλον, αλλά για το μέλλον της Βόρειας Μακεδονίας αυτό καθ’ αυτό, είναι ο σεβασμός της Συμφωνίας από την νέα πολιτική και πολιτειακή της ηγεσία.
Αυτό, όμως, δεν αρκεί.
Όπως θα έχω την ευκαιρία να τονίσω από το Βελιγράδι όπου θα βρίσκομαι σε λίγες μέρες με την Επιτροπή Δυτικών Βαλκανίων του Συμβουλίου της Ευρώπης, σε μία περίοδο που η αποσταθεροποίηση εντείνεται δεν πρέπει να αφήσουμε τα Βαλκάνια να γίνουν ένα ανεξέλεγκτο πεδίο ανταγωνισμού δυνάμεων.
Δεν πρέπει να αφήσουμε τον εθνικισμό να θεριέψει στην περιοχή ακόμα περισσότερο.
Πρέπει να επαναφέρουμε την δυναμική της ευρωπαϊκής προοπτικής που δημιούργησε η Συμφωνία των Πρεσπών, ανασύροντας την περιοχή από το τέλμα στο οποίο βρισκόταν το 2018.
Μια Συμφωνία που αποτελεί πρότυπο επίλυσης διαφορών για τα Δυτικά Βαλκάνια, γιατί απέδειξε ότι υπάρχει δρόμος για αμοιβαία αποδεκτές λύσεις που προασπίζουν τα εθνικά συμφέροντα και την ίδια στιγμή προωθούν την ειρήνη .
Και αν η ΕΕ αποδειχθεί αναξιόπιστη ως προς την υπόσχεσή της στα Δυτικά Βαλκάνια – στη γειτονιά της – τότε δεν θα έχει καμία αξιοπιστία ως διεθνής γεωπολιτική δύναμη πέρα από αυτήν.
Σε αυτό το διεθνές περιβάλλον που περιέγραψα, είναι πιο απαραίτητο από ποτέ η Ελλάδα να επανέλθει σε μια εξωτερική πολιτική που εδραιώνει την θέση της ως κύριο πυλώνα ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή, αντί να διεκδικεί τον επικίνδυνο ρόλο του προκεχωρημένου φυλακίου της Δύσης.
Που πρωτοστατεί στην αποστολή όπλων και στις συμμαχίες «προθύμων».
Αυτό σημαίνει σεβασμός στις δεσμεύσεις της χώρας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, αλλά και μια πραγματικά πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική που ανοίγει νέους ορίζοντες για την Ελλάδα, ως χώρα γέφυρα και κόμβος σε έναν πολυπολικό κόσμο.
Αυτό σημαίνει αποφασιστικότητα στην προάσπιση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων απέναντι σε τουρκικές προκλήσεις.
Με κόκκινες γραμμές και επί του πεδίου και στο τραπέζι των συνομιλιών.
Σημαίνει αξιοποίηση της ΕΕ και των συμμαχιών μας.
Αλλά σημαίνει και μια σαφή και γενναία στρατηγική για την προσφυγή στη Χάγη για υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ.
Σημαίνει μια θετική ατζέντα προσέγγισης μεταξύ των λαών της Ελλάδας και της Τουρκίας και όχι απλά μια θετική ατζέντα συναντήσεων και διπλωματικών επαφών.
Και ξέρω πολύ καλά τις σημαντικές προσπάθειες που κάνετε διαχρονικά ως ΠΑΔΟΠ σε αυτήν την κατεύθυνση, οι οποίες πρέπει να στηριχθούν από τις προοδευτικές δυνάμεις της Ελλάδας της Κύπρου και της Τουρκίας.
Φίλες και φίλοι,
Όπως είπα, οι αγώνες για ειρήνη της Νεσέ, του Γιώργου και του Πάνου, όπως και πολλών άλλων σε αυτήν την αίθουσα, είναι η μήτρα μας.
Είναι αυτοί που μας ενέπνευσαν να ενταχθούμε στο κίνημα και να αγωνιστούμε για έναν καλύτερο κόσμο.
Θεωρώ, όμως, ότι ακόμα μεγαλύτερη σημασία έχει το μήνυμα που εκπέμπουν στην εποχή μας.
Γιατί αναδεικνύουν με τον καλύτερο τρόπο ότι – Ναι λοιπόν!, υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν σε κάτι πάνω και πέρα από τον εαυτό τους.
Που αγωνίζονται για αυτό που πιστεύουν και αφότου κλείσουν οι κάμερες και τα κινητά.
Υπάρχουν άνθρωποι που στέκονται απέναντι στον κυνισμό των χαμηλών προσδοκιών.
Της καθημερινότητας χωρίς όραμα, χωρίς μέλλον, χωρίς απαιτήσεις και διεκδικήσεις.
Και σήμερα αυτή η προσήλωση σε αρχές και αξίες πρέπει να αποτελεί παράδειγμα.
Διότι υπάρχουν χιλιάδες νέοι και νέες, που συναντάμε κάθε μέρα όλοι μας, οι οποίοι βιώνουν καθημερινά τον κόσμο των ανισοτήτων, της ανασφάλειας και των πολλαπλών κρίσεων.
Οργίζονται για το αίμα των αμάχων, για τα καρτέλ και την ακρίβεια, για τη διαπλοκή, για τους μισθούς της εκμετάλλευσης, για τις παραβιάσεις του κράτους δικαίου από μια βαθιά διεφθαρμένη καιαλαζονική κυβέρνηση.
Και μέσω των ψηφιακών τεχνολογιών, των social media, της Τεχνητής Νοημοσύνης. αναζητούν την ενημέρωση, την αλληλεγγύη, την επικοινωνία, την οικονομική πρόοδο.
Αλλά αρνούνται -το τονίζω, αρνούνται- να ακολουθήσουν το κυρίαρχο αφήγημα, που τους καλεί να διαλέξουν τις αρχές και τις αξίες τους σκρολάροντας.
Εναλλάσσοντάς τες ανάλογα με τη μέρα και τη μόδα.
Όπως αρνούνται να εμπιστευθούν κάθε κήρυκα που θα επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί ανέξοδα και βροντερά την οργή τους, βυθίζοντας το δημόσιο διάλογο βαθύτερα στην τοξικότητα και το βούρκο.
Αναζητούν όραμα, αλλά και ρεαλισμό, σοβαρότητα, επιμονή, ειλικρίνεια, αποτελεσματικότητα.
Ουσία και όχι εικόνα.
Και δεν τους αρκεί η ιδεολογία που δηλώνει κάθε πολιτική δύναμη για να την εμπιστευτούν.
Αυτή είναι η γενιά στην οποία εμείς έχουμε χρέος να απευθυνθούμε.
Όχι με φτηνούς εντυπωσιασμούς και επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.
Ούτε με εχθροπάθεια και αφορισμούς,
Ούτε, βέβαια, και με ιδεολογικά τσιτάτα και ηθικολογικό ελιτισμό.
Αλλά με ειλικρίνεια, όραμα και πράξεις.
Στην βάση των αρχών και των αξιών που ενέπνευσαν τους αγώνες του Γιώργου και τα ποιήματα της Νεσέ.
Και μιας και το όνομα της Νεσέ, σημαίνει Χαρά στα τούρκικα.
Ας προσπαθήσουμε να θυμηθούμε, όσοι βρισκόμαστε σε αυτήν την αίθουσα, ποιο ήταν και είναι το συναίσθημα που μας γεμίζει κάθε φορά πουσυμμετέχουμε σε μια διαδήλωση για την παγκόσμια ειρήνη, κάθε φορά που με τις μικρές μας δυνάμεις αγωνιζόμαστε για τη δικαιοσύνη, για ένα καλύτερο αύριο.
Ας ξαναβρούμε, λοιπόν, τη χαρά μιλώντας ξανά για τα ωραία και τα μεγάλα.
Ας ξαναβρούμε τη χαρά προσπαθώντας μαζί να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο.
