Σήμερα Παρασκευή, 16 Ιανουαρίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη του Αγίου Δάνακτος του Αναγνώστου.

Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:

• Δανάη,
• Δαν*.

Ο άγιος Δάναξ καταγόταν απ’ τον Αυλώνα της Βορείου Ηπείρου. Οι συναξαριστές δεν μας διασώζουν πληροφορίες για τη ζωή και το μαρτυρικό του τέλος.

Γνωρίζουμε μόνο πώς υπηρετούσε στην εκκλησία του Αυλώνος ως Αναγνώστης και είχε πάρει για ασφάλεια τα ιερά σκεύη της Εκκλησίας για να μην πέσουν στα χέρια των απίστων, που έκαναν συχνά επιδρομές. Μάλιστα, όταν εκείνοι πληροφορήθηκαν την πράξη του Αγίου, τον συνέλαβαν και τον εξεβίαζαν να δώσει τα ιερά σκεύη και να προσκυνήσει τα είδωλα. Εκείνος όμως τα χλεύαζε και με παρρησία ομολογούσε την πίστη του στον Χριστό. Τότε οι άπιστοΙ άρχισαν να τον βασανίζουν. Τον κτυπούσαν και τον έκαιγαν. Δοκιμάστηκε όπως το χρυσάφι και η ψυχή του απέκτησε μεγαλύτερη λάμψη.

Μαρτύριο Αγίου Δάνακτος του Αναγνώστου. Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’

Το μαρτύριο του Αγίου είναι μεγάλο σημείο της δυνάμεως του Χριστού και μας προτρέπει να δείχνουμε και εμείς καρτερία και υπομονή στους πειρασμούς. Με το μαρτύριο ο άγιος Δάναξ έγινε λαμπρότερος απ’ τον ήλιο, γιατί το φως του ήλιου δεν λάμπρυνε το σώμα του τόσο όσο το αίμα που χύθηκε απ’ τις πληγές του. Οι άπιστοι τον απεκεφάλισαν στις 16 Ιανουαρίου, ημέρα κατά την οποία η αγία μας Εκκλησία τιμά τη μνήμη του.

Σήμερα Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη του Οσίου Θαλασσίου.

Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:

• Θαλάσσιος,
• Θαλάσσης,
• Θάλασσα,
• Θαλασσινή,
• Θαλασσιά,
• Θαλασσία.

Ο Άγιος Θαλάσσιος

Ο Όσιος Θαλάσσιος υπήρξε μία από τις φωτεινές μορφές του πρώιμου χριστιανικού μοναχισμού.

Έζησε κατά τους πρώτους αιώνες της Εκκλησίας και διακρίθηκε για την αυστηρή ασκητική ζωή, τη βαθιά του πίστη και την αφοσίωσή του στον Θεό. Από νεαρή ηλικία ένιωσε έντονη την κλήση προς την ησυχία και την πνευματική τελείωση, επιλέγοντας να απομακρυνθεί από τα εγκόσμια.

Αποσύρθηκε σε ερημικό τόπο, όπου αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στην προσευχή, τη νηστεία, την αγρυπνία και τη σιωπή. Η καθημερινότητά του ήταν λιτή και αυστηρή, βασισμένη στην εγκράτεια και την ταπείνωση. Ζούσε με απόλυτη εμπιστοσύνη στη θεία πρόνοια, επιδιώκοντας την κάθαρση της ψυχής και την ένωση με τον Θεό.

Η φήμη της αρετής του σύντομα εξαπλώθηκε και πολλοί πιστοί προσέρχονταν κοντά του για να λάβουν πνευματική καθοδήγηση και συμβουλή. Ο λόγος του ήταν απλός αλλά γεμάτος σοφία, διδάσκοντας κυρίως την ταπείνωση, την υπομονή και την αγάπη προς τον συνάνθρωπο. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, ο Όσιος Θαλάσσιος έλαβε από τον Θεό και χαρίσματα διορατικότητας, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο το κύρος του ως πνευματικού πατέρα.

Ολοκλήρωσε τη ζωή του με ειρήνη, έχοντας προηγουμένως προετοιμάσει τους μαθητές και τους πιστούς για την αναχώρησή του. Η Εκκλησία τον τιμά ως πρότυπο ασκητικής ζωής και αγιότητας, ενώ η μνήμη του εορτάζεται στις 22 Φεβρουαρίου, σύμφωνα με το Ορθόδοξο εορτολόγιο.

Η μορφή του Οσίου Θαλασσίου παραμένει μέχρι σήμερα σύμβολο πνευματικού αγώνα και υπενθύμιση ότι η αληθινή δύναμη βρίσκεται στην ταπείνωση και την πίστη.

Σήμερα Πέμπτη, 26 Μαρτίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη των Αγίου Πούλιου του Αναγνώστου, Ιερομαρτύρων εν Γοτθία.

Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:

• Πούλιος,
• Σύλα, Σύλια,
• Σύλη, Σύλας,
• Σύλλας, Σύλος.

Άγιος Πούλιος

Ο Άγιος Πούλιος ο Αναγνώστης υπήρξε μία σημαντική μορφή των πρώτων χριστιανικών χρόνων, γνωστός για την ακλόνητη πίστη και το μαρτύριό του. Υπηρετούσε την Εκκλησία ως Αναγνώστης, έχοντας την ευθύνη να διαβάζει τις Άγιες Γραφές κατά τη διάρκεια της λατρείας, ένα ιδιαίτερα τιμητικό και ουσιαστικό διακόνημα για τη διάδοση του λόγου του Θεού.

Έζησε σε εποχή σκληρών διωγμών εναντίον των Χριστιανών, κατά την οποία συνελήφθη και οδηγήθηκε ενώπιον των αρχών. Παρά τις πιέσεις και τις απειλές, αρνήθηκε κατηγορηματικά να απαρνηθεί την πίστη του στον Χριστό. Υπέστη βασανισμούς, όμως παρέμεινε σταθερός και αμετακίνητος μέχρι το τέλος, γεγονός που τον κατέστησε παράδειγμα θάρρους και πνευματικής δύναμης. Τελικά θανατώθηκε για την πίστη του και αναγνωρίστηκε από την Εκκλησία ως μάρτυρας, τιμώμενος μέχρι σήμερα. Στην ορθόδοξη αγιογραφία παρουσιάζεται συνήθως με τα ενδύματα του Αναγνώστη, κρατώντας ειλητάριο ή βιβλίο, σύμβολα της διακονίας του, με ήρεμη και σοβαρή έκφραση που αποπνέει πίστη, ταπείνωση και αφοσίωση.

Ιερομάρτυρες εν Γοτθία

Οι Άγιοι αυτοί Μάρτυρες έζησαν κατά τους χρόνους του βασιλέως των Γότθων Ιουγγουρίχου και του αυτοκράτορα Γρατιανού (375 – 383 μ.Χ.). Ενώ ευρίσκονταν όλοι στην Εκκλησία και έψαλλαν, συνελήφθησαν από τον βασιλέα των Γότθων και ρίχθηκαν ζωντανοί στην πυρά. Τότε συνέβη και το εξής: Κάποιος άνθρωπος Χριστιανός, που έφερνε την προσφορά του στην Εκκλησία, συνελήφθη και αυτός και ρίχθηκε στην φωτιά, αφού πρώτα ομολόγησε τον Χριστό, προσφέροντας έτσι τον ίδιο του τον εαυτό στον Χριστό, αντί άλλης προσφοράς.

Τα λείψανα των Μαρτύρων περισυνέλλεξέ η συμβία άλλου άρχοντα του έθνους των Γότθων, που ήταν Χριστιανή, μαζί με πρεσβυτέρους και λαϊκούς. Και αφού εγκατέλειψε την εξουσία στον υιό της, περιδιαβαίνοντας από τόπο σε τόπο, ήλθε μέχρι την γη των Ρωμαίων μαζί με την θυγατέρα της. στην συνέχεια αναχώρησε για την χώρα της, αφού κληροδότησε στην θυγατέρα της τα ιερά λείψανα. Αυτή, φεύγοντας για την Κύζικο, έδωσε ένα μέρος από τα λείψανα αυτά στην πόλη και ύστερα από λίγο τελείωσε ο βίος της.

Οι Άγιοι αυτοί είναι: οι δύο Πρεσβύτεροι, Βαθούσης (ή Ααθούσης) και Ουίρκας (ή Ούηρικας) με τους δύο γιους του και τις τρεις θυγατέρες του και Αρπύλας ο μοναχός, οι λαϊκοί, Αβήπας, Αγνάς (ή Αγγιάς), Ρύαξ (ή Ρυΐας), Ηγάθραξ, Ησκόος (ή Ησκόης), Σύλλας, Σίγητζας (ή Σίδητζας), Σουηρίλλας, Σεΐμβλας, Θέρμας (ή Θέρθας). Φίλγας και από τις γυναίκες οι Άννα, Αλλάς, Βάρις (ή Βάρκα), Μωικώ, Μαμύκα, Ουιρκώ (ή Ουηκώ) και Ανιμάις.

Το μαρτύριό τους συνέβη μεταξύ των ετών 375 – 383 μ.Χ.

26 Μαρτίου: Σύναξη του Αρχαγγέλου Γαβριήλ

Ενώ η εορτή του Ευαγγελισμού ολοκληρώθηκε αυθημερόν χθες, σήμερα 26 Μαρτίου τελείται σύναξη των πιστών, για να τιμήσουν τον Αρχάγγελο Γαβριήλ.

Συνηθίζεται στην Ορθόδοξη λατρευτική πράξη, η ημέρα που ακολουθεί μετά από μεγάλες Δεσποτικές ή Θεομητορικές εορτές να αφιερώνεται στα πρόσωπα που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στα εορταζόμενα σωτήρια γεγονότα και να πραγματοποιείται προς τιμή τους σύναξη, δηλαδή συγκέντρωση των πιστών και σχετική ακολουθία.

Έχουμε, για παράδειγμα, σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου στις 26 Δεκεμβρίου, του Τιμίου Προδρόμου στις 7 Ιανουαρίου, του θεοδόχου Συμεώνος στις 3 Φεβρουαρίου και, πάντα με την ίδια λογική, σύναξη του αρχαγγέλου Γαβριήλ αμέσως μετά την ημέρα του Ευαγγελισμού.

Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, όνομα που σημαίνει ο Θεός είναι η ισχύς μου, είναι ο κατ΄εξοχήν αγγελιαφόρος των γεγονότων που έχουν σχέση με την ενανθρώπηση του Κυρίου και για το λόγο αυτό συναντάται περισσότερο στην Καινή Διαθήκη. Αυτός ανήγγειλε τη γέννηση του Βαπτιστή Ιωάννη στον πατέρα του Ζαχαρία και αυτός απεστάλη προς την Παρθένο Μαρία για να φέρει τη χαρμόσυνη είδηση της ενανθρώπησης του Υιού του Θεού. Στην ορθόδοξη εικονογραφία της γιορτής παρίσταται με σκήπτρο, και όχι με κρίνο, δείγμα της εξουσίας που έλαβε από τον Θεό να διακονήσει το μέγα μυστήριο της θείας ενανθρωπήσεως. Η όψη του, επίσης, λόγω του χαρμόσυνου χαρακτήρα της αγγελίας, χαρακτηρίζεται από ιλαρότητα, γλυκύτητα και αρμονικότητα. Σύναξη λοιπόν του Αρχαγγέλου Γαβριήλ σήμερα, και ας μην ξεχνούμε ότι αυτή η γιορτή, όπως και όλες οι υπόλοιπες, δεν τελούνται προς όφελος των τιμωμένων προσώπων, αλλά κυρίως αποσκοπούν στο να δώσουν μια ευκαιρία ακόμη στους πιστούς να προσευχηθούν και να αναζητήσουν τη σωτηρία της ψυχής τους μέσα από τη μίμηση των Αγίων Αγγέλων και των Αγίων ανθρώπων.

Σήμερα Παρασκευή, 5 Ιουνίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη των Αγίου Δωροθέου ιερομάρτυρος, Αγίου Πλουτάρχου μάρτυρος, Αγίων δέκα Μαρτύρων της Αιγύπτου.

Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:

• Δωροθέα, Δωρόθεος,
• Πλούταρχος,
• Κύνθια, Κυνθία,
• Απόλλωνας, Απόλλων,
• Νικανδρία, Νίκη, Νίκανδρος,
• Σεληνιάς, Σελήνος, Σελήνιος,
• Σεληνιάδα, Σεληνία, Σελήνη, Σελήνα.

Άγιος Δωρόθεος Ιερομάρτυρας επίσκοπος Τύρου

Ο Άγιος Δωρόθεος ήταν ποιμένας που είχε «τὴν μόρφωσιν τῆς γνώσεως καὶ τῆς ἀληθείας ἐν τῷ νόμῳ». Δηλαδή, την ακριβή γνώση και αλήθεια, που βρίσκεται μέσα στο Νόμο, στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη.

Όταν ξέσπασε ο φονικός διωγμός κατά της Εκκλησίας στα χρόνια του Διοκλητιανου, το ποίμνιό του, προκειμένου να χάσει τον πολύτιμο ποιμένα του, με θερμές παρακλήσεις κατάφερε και τον έπεισε να απομακρυνθεί από τον τόπο των διωγμών. Αποχώρησε στη Δυσσό, πόλη της Θράκης, και εκεί ασκήτευε μέχρι να περάσει ο άγριος αυτός διωγμός. Όταν πέρασε η μπόρα του διωγμού, επανήλθε στο ποίμνιό του και με όλη την πατρική στοργή που τον διέκρινε, στήριζε στην πίστη τους αδυνάτους και πρωτοστατούσε στη βοήθεια των χηρών, ορφανών, ασθενών, και γενικά, των θλιβομένων.

Έζησε πολλά χρόνια. Πρόλαβε μέχρι και τη βασιλεία του Ιουλιανού του Παραβάτη. Οι ειδωλολάτρες, όμως, που ήταν προστατευόμενοι αυτού του αυτοκράτορα, έπιασαν το Δωρόθεο και αφού τον βασάνισαν ανελέητα τον σκότωσαν το 362 μ.Χ. Έτσι κέρδισε το στεφάνι του μαρτυρίου. Τότε ο Δωρόθεος ήταν 107 χρονών.

Σήμερα σώζεται εκκλησιαστικό σύγγραμμά του, για τους 70 μαθητές του Ιησού Χριστού.

Δείτε το βίντεο:

“Ο άγιος Δωρόθεος ζούσε κατά τους χρόνους του βασιλιά Λικίνιου και ήταν επίσκοπος Τύρου. Επί των βασιλέων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού, λόγω του διωγμού που επρόκειτο να ξεσπάσει, άφησε την οικία του και τον τόπο του και απήλθε στη Δυσσόπολη. Μετά την καταστροφή αυτών, πήγε στην Τύρο και κατεύθυνε την Εκκλησία του μέχρι την εποχή του Ιουλιανού του παραβάτη. Τότε ξαναπήγε στη Δυσσόπολη, όπου αφού συνελήφθη από τους άρχοντες του Ιουλιανού και υπέμεινε πολλά βασανιστήρια, σε βαθύτατο γήρας έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου, προσφέροντας την ψυχή του στον Θεό την ώρα που έπασχε, σε ηλικία ήδη 107 ετών. Άφησε διάφορα εκκλησιαστικά συγγράμματα και ιστορίες, στα ελληνικά και τα ρωμαϊκά. Διότι γνώριζε και τις δύο γλώσσες, από τη μεγάλη σπουδή του και την κλίση της φύσης του”.

Ο άγιος Ιωσήφ ο υμνογράφος, όπως γίνεται συνήθως στην εκκλησιαστική υμνολογία, αξιοποιεί το όνομα του
αγίου Δωροθέου, προκειμένου να τον τοποθετήσει από πλευράς πνευματικής: ο άγιος υπήρξε το δώρο του Θεού στην Εκκλησία για να βοηθήσει τους πιστούς στη σωτηρία τους, ο ίδιος προσφέρθηκε ως δώρο στον Θεό με την ασκητική του διαγωγή και το μαρτύριό του. “Αυτός που από την πλούσια αγάπη του παρέχει τα δώρα ως Θεός σ᾽ αυτούς που έχουν ανάγκη, δώρισε εσένα, Δωρόθεε, σαν θεϊκό δώρο στην Εκκλησία, για τη φανερή σωτηρία των πιστών” (῾Σε ως θείον δώρον, Δωρόθεε, ο τα δώρα ως Θεός παρέχων πλουσία χρηστότητι τοις δεομένοις εις πιστών εναργή σωτηρίαν, τη Εκκλησία εδωρήσατο᾽) (ωδή θ´). ῾Πρόσφερες τον εαυτό σου, παμμακάριστε Δωρόθεε, ως καθαρότατο δώρο στον Θεό, με τον τέλειο βίο σου και το ιερό μαρτύριό σου᾽ (῾Δώρον Θεώ, παμμάκαρ, σε αυτόν προσήξας καθαρώτατον, δια βίου τελείου και σεπτού μαρτυρίου, Δωρόθεε᾽) (ωδή α´). ῾Πρόσφερες τον εαυτό σου ως άγιο θεϊκό δώρο στον Δημιουργό, αφού προηγουμένως διέπρεψες στην άσκηση και ύστερα άθλησες με δύναμη στο μαρτύριο᾽ (῾Δώρον θείον άγιον σαυτόν προσήξας τω Κτίστη, πρότερον εν τη ασκήσει ενδιαπρέψας, ύστερον τω μαρτυρίω στερρώς αθλήσας᾽) (κοντάκιο).

Έτσι είναι σαφές ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά για τον Θεό από την αγιασμένη ζωή ενός πιστού ανθρώπου, που σημαίνει ότι ο Θεός δεν ευαρεστείται με τις υλικές προσφορές μας αλλά με τη ζωή μας τη σύμφωνη με το άγιο θέλημά Του. Πολλές φορές πέφτουμε στην παγίδα να νομίζουμε ότι θα έχουμε τον Θεό προστάτη και συμπαραστάτη μας, αν του κάνουμε δώρα με τα οποία ευαρεστείται: ακριβά καντήλια, ωραίες εικόνες, οικοδομή ναών. Χωρίς να αρνείται κανείς και αυτές τις προσφορές, όταν πηγάζουν από την αγάπη μας – ο ίδιος ο Κύριος δεν απέπεμψε το ακριβό δώρο της πόρνης γυναίκας που αγόρασε μύρο και το άλειψε στα πόδια του, ως έκφραση της αγάπης της – όμως το καίριο και ουσιαστικό είναι η καλή και αγία ζωή μας, η θεμελιωμένη στη μετάνοια και τις εντολές του Χριστού. Θέλουμε να κάνουμε τον Θεό μας να χαίρεται; Ας ζούμε σύμφωνα με το άγιο θέλημά του. Και η χαρά του πολλαπλασιάζεται όταν μας βλέπει να μένουμε στο θέλημά του αυτό, έστω και με θυσία της ζωής μας. Κι από την άλλη: δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευεργεσία που δίνει ο Θεός στον κόσμο μας από την δωρεά ενός αγίου του.

Ο άγιος είναι η ευλογημένη απάντηση του Θεού στον παραπαίοντα και αμαρτωλό κόσμο μας, το ακριβότερο δώρο του σε εμάς, αφού με την παρουσία του αγίου διακρατείται και ο ίδιος ο κόσμος. Λόγω των αγίων που σε κάθε εποχή υπάρχουν, ο Θεός μακροθυμεί και δίνει περισσότερο χρόνο, ώστε να κινητοποιηθούν περισσότεροι άνθρωποι σε μετάνοια και να σωθούν. ῾Έδωκα χρόνον ίνα μετανοήσωσιν οι άνθρωποι᾽ (πρβλ. Αποκάλυψη Ιωάννη, κεφ. 2,21). Κι αυτό ιδιαιτέρως πρέπει να τονίζεται στην εποχή μας, την τόσο περίεργη από πλευράς πνευματικής και οικονομικής κρίσεως. Η απάντηση του Θεού δεν θα έρθει με τον πολλαπλασιασμό των χρημάτων και των υλικών αγαθών, αλλά με τη δημιουργία συνθηκών μετανοίας στην καρδιά μας. Αν αρχίσει η εσωτερική αλλοίωσή μας και η επιστροφή μας προς τον Θεό, τότε πράγματι θα σημαίνει ότι ήλθε η ώρα της υπέρβασης της οποίας κρίσεως.

Ο άγιος Ιωσήφ δεν επικεντρώνει την προσοχή του στο όντως παράδοξο: ένας γέροντας 107 ετών να δέχεται τη μήνη του περιβάλλοντος του παραβάτη αυτοκράτορα και να υφίσταται τόσα βασανιστήρια. Ίσως γιατί γνωρίζει καλά ότι όταν κάποιος ξεφεύγει από την πίστη και αρνείται τον Χριστό, σαν τον Ιουλιανό τον αυτοκράτορα, δεν έχει πια περιθώρια ανθρωπιάς μέσα του. Επικεντρώνει όμως αρκετά στα συγγράμματα που άφησε ο άγιος Δωρόθεος, διότι επίσης γνωρίζει ότι τα γραπτά που μένουν στους αιώνες, είναι εκείνα που βοηθούν τους ανθρώπους σε κάθε εποχή στο να βρίσκουν τον δρόμο του Θεού, ενώ τους απομακρύνουν από τις πλάνες του διαβόλου. ῾

Αναδείχτηκες, θεομακάριστε Πατέρα, πυξίδα του αγίου Πνεύματος, γράφοντας τα θεία δόγματα με γνώση θεϊκή(῾Πυξίον θείου Πνεύματος, θεομακάριστε, εδείχθης, Πάτερ, τα θεία δόγματα εγγεγραμμένα φέρων εν γνώσει θεϊκή) (στιχηρό εσπερινού). ῾Η φωνή των λόγων σου και η δύναμη των ωραίων διδασκαλιών σου έφτασε, παμμακάριστε, σε όλη τη γη με τη χάρη του Θεού᾽ (῾Ρημάτων ο φθόγγος και τερπνών δογμάτων η δύναμις, πάσαν επέδραμε, παμμακάριστε, την γην θεία χάριτι᾽) (ωδή ς´). ῾Κράτησες τα ρεύματα της απάτης, Δωρόθεε, με το ρεύμα της πάνσοφης γλώσσας σου και πότισες καλά τις διάνοιες των πιστών᾽ (῾Ρεύματα της απάτης έστησας, Δωρόθεε, τω ρεύματι της πανσόφου σου γλώττης, και πιστών διανοίας κατήρδευσας᾽) (ωδή α´).

Και τι ήταν εκείνο που έγραψε ο άγιος και φώτισε τόσο πολύ τις διάνοιες των πιστών; Τους βίους των αγίων, μάλιστα των εβδομήκοντα μαθητών του Χριστού. Την πίστη της Εκκλησίας και τα δόγματα της πίστεως ο άγιος Δωρόθεος τα πρόσφερε μέσα από το ενσαρκωμένο ευαγγέλιο, τη ζωή των αγίων. Κι είναι τούτο μία πολύ μεγάλη αλήθεια: σε κάθε εποχή, κι ίσως ακόμη περισσότερο στην εποχή μας, η σημαντικότερη προσφορά είναι η προσφορά της ζωής των αγίων μας. ῾Φανέρωσες με τις ιερές σου συγγραφές, θεόπνευστε Πατέρα, τον τρόπο ζωής των αγίων, γιατί φωτιζόσουν στην ψυχή από τη θεία γνώση᾽ (῾Αγίων πολιτείας ιεραίς συγγραφαίς εδήλωσας, Πάτερ θεόπνευστε, θεία γνώσει την ψυχήν φωτιζόμενος᾽) (ωδή ς´).

(π. Γεώργιος Δορμπαράκης)

Σήμερα Κυριακή, 15 Μαρτίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του Αγίου Αγαπίου του μάρτυρος.

Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής

• Αγάπιος

O Άγιος Αγάπιος

Η μνήμη του Αγίου Αγαπίου και των συναυτώ Άγιων μαρτύρων Πλησίου, Ρωμύλου, Τιμολάου, Αλεξάνδρου, Αλεξάνδρου, Διονυσίου και Διονυσίου εορτάζεται στις 15 Μαρτίου.

Ο Άγιος Αγάπιος και ο Αλέξανδρος κατάγονταν από τη Γάζα της Παλαιστίνης, ο Πλήσιος και ο άλλος Αλέξανδρος από την Αίγυπτο, ο Ρωμύλος ήταν υποδιάκονος στη Διόσπολη της Λυδίας, ο Τιμόλαος από τον Πόντο, ο ένας Διονύσιος από την Τρίπολη της Φοινίκης. Έζησαν την εποχή του διωγμού των χριστιανών από τον Αυτοκράτορα Διοκλιτιανό.

Ο έπαρχος Ουρβάνος στην Καισάρεια της Παλαιστίνης οργάνωσε μια ειδωλολατρική γιορτή και μέρος αυτής της γιορτής ήταν να διώξει χριστιανούς που θα αρνούνταν να κάνουν ειδωλολατρικές θυσίες.

Έξι νεαροί χριστιανοί, ο Πλήσιος, ο Ρωμύλος, ο Τιμόλαος, ο Διονύσιος και οι δύο Αλέξανδροι, όταν έμαθαν για τη γιορτή, δέσανε τα χέρια τους πισθάγκωνα και παρουσιάστηκαν στον έπαρχο δηλώνοντας ανοιχτά την πίστη τους. Μάλιστα του ζήτησαν να τους ρίξει στην αρένα με τα άγρια θηρία.

Ο έπαρχος έκπληκτος προσπάθησε να τους μεταπείσει και τους έβαλε στην φυλακή. Εκεί συνάντησαν τον Αγάπιο και τον ένα Διονύσιο που είχαν υποφέρει ήδη από βασανισμούς.

Κατηγορήθηκαν ότι είναι χριστιανοί και οδηγήθηκαν μπροστά στον έπαρχο της Καισαρείας Ουρβανό, όπου με παρρησία ομολόγησαν το Χριστό. Μάταιες απόπειρες έκανε εκείνος για να τους δελεάσει ή και να τους εκφοβίσει. Διότι στο μυαλό όλων επικρατούσε ο λόγος του Θεού: «Τον φόβον αυτών μη φοβηθήτε μηδέ ταραχθήτε» (Α’επιστολή Πέτρου, γ’ 14). Δηλαδή, μη φοβηθείτε το φόβο με τον οποίο ζητούν οι άπιστοι να σας πτοήσουν και μη ταραχθείτε καθόλου απ’ αυτόν. Πέθαναν όλοι μαρτυρικά με αποκεφαλισμό, δίνοντας σ’ όλους τους αγωνιστές χριστιανούς μήνυμα θάρρους και ελπίδας.

Δείτε το βίντεο:

15 Μαρτίου: Γ΄ Κυριακή των Νηστειών – της Σταυροπροσκυνήσεως

Η άσκηση των αρετών δεν είναι εύκολη υπόθεση. Πέρα από την προσωπική ισχυρή θέληση, είναι απαραίτητη και η αγιαστική δύναμη της Εκκλησίας μας. Έτσι οι άγιοι Πατέρες όρισαν, καταμεσής της αγίας Τεσσαρακοστής να προσκυνείται ο Τίμιος Σταυρός του Κυρίου, για να λαμβάνουμε οι πιστοί από αυτόν χάρη και δύναμη για να συνεχίσουμε με σθένος τον πνευματικό μας αγώνα.

Ο Σταυρός του Χριστού είναι το καύχημα της Εκκλησίας μας και το αήττητο όπλο κατά των δυνάμεων του κακού. Πάνω σε αυτόν συντρίφτηκε το κράτος του διαβόλου και εκμηδενίστηκε η δύναμή του. Από αυτόν πήγασε η απολύτρωση και η αθανασία στο ανθρώπινο γένος. Η Εκκλησία μας ψάλλει θριαμβευτικά: «Κύριε όπλον κατά του διαβόλου τον Σταυρόν Σου ημίν δέδωκας , φρίττει γαρ και τρέμει, μη φέρων καθοράν αυτού την δύναμιν » και «Νυν εμφανιζόμενος ο Σταυρός, δύναμιν παρέχη εν τω μέσω των νηστειών, τοις το θείον σκάμμα, ανύουσι προθύμως ΄ αυτόν μετ ‘ ευάβείας , κατασπαζόμεθα ».

Από φονικό και έχθιστο μέσον εκτέλεσης κακούργων μεταβλήθηκε σε μέσον αγιασμού και νοητή ασπίδα προστασίας από τις επιβουλές του Εωσφόρου και των σκοτεινών πεσόντων αγγέλων του. Άλλοι τον παρομοιάζουν με ισχυρό κυματοθραύστη κατά των κλυδωνισμών της ζωής, που προκαλεί το κακό και η αμαρτία. Η σωματική κόπωση της νηστείας και η ψυχική νωχέλεια του πνευματικού αγώνα είναι δυο βασικοί παράγοντες, οι οποίοι μπορούν να αναστείλουν τη νηπτική πορεία του πιστού. Η αγιαστική δύναμη του Σταυρού είναι το αντίδοτο σ’ αυτή την κατάσταση.

Ο Σταυρός του Χριστού, εκτός από θείο σύμβολο της Εκκλησίας μας, έχει και ηθική σημασία για τον κάθε πιστό. Όπως ο Κύριος έφερε το δικό Του Σταυρό στο Γολγοθά, φορτωμένος τις ανομίες ολοκλήρου του ανθρωπίνου γένους, έτσι και ο πιστός του Χριστού, φέρει αυτός τον προσωπικό του σταυρό, τον αγώνα για σωτηρία και τελείωση. Ο δρόμος για τη σωτηρία είναι πραγματικός Γολγοθάς και απαιτεί αυταπάρνηση σε όσους τον ανεβαίνουν. Το βεβαίωσε ο Κύριος: « όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν , απαρνησάσθω ευατόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθήτω μοι » (Μαρκ.8,34). Η αγία περίοδος του Τριωδίου είναι κατ’ εξοχήν σταυρική πορεία και νοητή σταύρωση των παθών μας.

Γι’ αυτό η αγία μας Εκκλησία αφιέρωσε την Κυριακή αυτή στην προσκύνηση του Τιμίου Σταυρού. Οι πιστοί αντλώντας χάρη από αυτόν, δυναμωμένοι πια και ανανεωμένοι, αντιπαρερχόμαστε τα εμπόδια που στήνει ο πονηρός και βαδίζουμε την ουρανοδρόμο ατραπό με οδηγό τη χαρά και τη λαχτάρα να συναντήσουμε τον αναστάντα Κύριό μας Ιησού Χριστό την αγία και λαμπροφόρο η ημέρα της εγέρσεώς Του.

Σήμερα Πέμπτη, 18 Ιουνίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη των, Αγίου Λεοντίου μάρτυρος εξ Αιγίνης, Οσίου Εράσμου και Αγίας Αλίνας.

Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:

• Λεόντιος, Λεοντία,
• Λεοντίνα, Λεοντίτσα,
• Έρασμος
• Αλίνα, Αλένα.

Ο Άγιος Λεόντιος

Ο Λεόντιος καταγόταν από την Ελλάδα (Αίγινα) και διακρινόταν για το μεγαλοπρεπές και αγέρωχο παράστημά του και τη ρωμαλεότητά του.

Σε νεαρή ηλικία κατετάγη στο στρατό και σε όλες τις μάχες επεδείκνυε μεγάλη γενναιότητα και ανδρεία. Γι’ αυτές του τις αρετές προβιβάσθηκε γρήγορα σε υψηλά στρατιωτικά αξιώματα. Παρά τη γρήγορη εξέλιξή του και την υψηλή του θέση, συμπεριφερόταν με πολλή μετριοφροσύνη και τιμιότητα.

Όταν βρισκόταν στην Αφρική διδάχθηκε την χριστιανική πίστη, στην οποία η ευγενής και τίμια ψυχή του ανταποκρίθηκε με θέρμη. Άρχισε να κηρύττει το λόγο του Θεού στους υφισταμένους του και τούς στρατιώτες, όσα δε χρήματα κέρδιζε τα διέθετε για την ανακούφιση των πτωχών, των χηρών και των ορφανών.

Η χριστομίμητη αυτή δραστηριότητά του γρήγορα απόδωσε εύχυμους καρπούς. Δύο συνάδελφοί του ο Υπάτιος (ή Υπάτος) και ο Θεόδουλος, πίστευσαν στο Χριστό και άρχισαν να ζουν με χριστιανική αγνότητα και άσκηση.

Άγιος Λεόντιος και οι συν αυτώ Υπάτιος και Θεόδουλος

Όταν πληροφορήθηκε το γεγονός ο αφρικανός ηγεμόνας Αδριανός, προσπάθησε με διάφορες υποσχέσεις να τούς κάμει να αρνηθούν την πίστη τους. Γρήγορα κατάλαβε ότι οι Άγιοι παρέμεναν ακλόνητοι, ως γενναίοι στρατιώτες Ιησού Χριστού. Διέταξε λοιπόν τον δι’ αποκεφαλισμού θάνατο του Υπάτιου και Θεόδουλου, τον δε Λεόντιο μαστίγωσε μέχρι θανάτου.

Έτσι με το τίμιο αίμα τους, επισφράγισαν την πίστη και την αγάπη τους στο Σωτήρα και Λυτρωτή τους και κέρδισαν τους αμαράντινους του μαρτυρίου στεφάνους.

Δείτε το βίντεο:

Όσιος Έρασμος

Ο Όσιος Έρασμος καταγόταν από την Αντιόχεια της Συρίας και έζησε στα χρόνια των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού. Έγινε κληρικός (ίσως και επίσκοπος) και διέπρεψε στη μέριμνα υπέρ των φτωχών και στο κήρυγμα του ευαγγελίου.

Από τον πόθο να ελκύσει όσο γίνεται περισσότερες ψυχές στη ζωή του Χριστού επιδόθηκε σε ακατάπαυστες περιοδείες, στη διάρκεια των οποίων δίδασκε με ζήλο το λόγο του Θεού, που συνοδευόταν με θαύματα. Κάποτε είχε φτάσει στη σημερινή Αχρίδα, όπου είδε να κηδεύουν ένα παιδί. Το θέαμα τον συγκίνησε, διότι ο πατέρας του το είχε μονάκριβο και θρηνούσε πολύ. Πλησίασε λοιπόν το φέρετρο, προσευχήθηκε, και αφού έπιασε το χέρι του το ανέστησε.

Το θαύμα κατέπληξε τους παρευρισκόμενους, και είχε σαν αποτέλεσμα πολλοί απ’ αυτούς, μαζί με το παιδί και τον πατέρα, να βαπτιστούν χριστιανοί. Κατόπιν δήλωσε στον αυτοκράτορα Μαξιμιανό, ότι άλλους θεούς, εκτός από τον αληθινό Θεό Ιησού Χριστό, δεν γνωρίζει.

Τότε υποβλήθηκε σε σκληρά μαρτύρια και ρίχτηκε στη φυλακή. Αργότερα όμως ελευθερώθηκε και εξακολούθησε την αποστολική του διακονία, μέχρι τα βαθιά γεράματα.

Πέθανε ειρηνικά στην πόλη Χερμελία και αξιώθηκε μάλιστα, να δει πριν πεθάνει, σε όραμα, στεφάνι υπέρλαμπρο που κατέβαινε από τον ουρανό προς αυτόν.

Σήμερα Δευτέρα, 17 Αυγούστου, σύμφωνα με το εορτολόγιο, η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του Αγίου Μύρωνος μάρτυρος, καθώς και των Αγίου Λεύκιου και Αγίου Στράτωνος.

Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:

• Μύρων, Μύρωνας, Μύρα, Μίρκα*
• Λευκοθέα, Λευκοθέη
• Στράτος, Στράτων, Στράτης, Στράτα, Στρατία, Στρατίνα, Στρατούλα

*Υπάρχουν και άλλες ημερομηνίες κατά τις οποίες γιορτάζουν ορισμένα από τα παραπάνω ονόματα.

Ανατολή ήλιου: 06:41 – Δύση ήλιου: 20:15

Σελήνη: περίπου 4,5 ημερών – Αύξουσα Σελήνη.

Άγιος Μύρων

Ο Άγιος Μύρων μαρτύρησε την εποχή που αυτοκράτορας ήταν ο Δέκιος, περίπου το 250 μ.Χ. Καταγόταν από πλούσια οικογένεια και θα μπορούσε να απολαμβάνει μια άνετη ζωή, όμως η βαθιά πίστη και η αγάπη του προς τον Χριστό τον οδήγησαν στην ιεροσύνη.

Αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στο ποιμαντικό του έργο, διδάσκοντας, συμβουλεύοντας και στηρίζοντας τα μέλη του ποιμνίου του. Παράλληλα, φρόντιζε καθημερινά τους φτωχούς, τις χήρες και τα ορφανά.

Όταν ο έπαρχος της Αχαΐας, Αντίπατρος, συνέλαβε πολλούς χριστιανούς, προσπάθησε να πιέσει τον Μύρωνα να αρνηθεί την πίστη του, υποσχόμενος ότι σε αντάλλαγμα θα άφηνε ελεύθερο το ποίμνιό του.

Ο Άγιος Μύρων αρνήθηκε να αλλαξοπιστήσει, παραμένοντας σταθερός στην πίστη του. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, μετά από βασανισμούς οδηγήθηκε τελικά στο μαρτύριο και αποκεφαλίστηκε.

Η μνήμη του Αγίου Μύρωνος τιμάται κάθε χρόνο στις 17 Αυγούστου, με τους πιστούς να θυμούνται τη σταθερότητα που επέδειξε στην πίστη του ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές. Η ζωή και το έργο του έχουν συνδεθεί με την προσφορά προς τον συνάνθρωπο, καθώς ιδιαίτερη θέση στην καθημερινότητά του είχαν η φροντίδα των αδύναμων και η στήριξη όσων βρίσκονταν σε ανάγκη.

Δείτε το βίντεο:

Έτσι, σήμερα έχουν την τιμητική τους κυρίως όσοι φέρουν το όνομα Μύρων ή Μύρωνας, αλλά και τα υπόλοιπα ονόματα που συνδέονται με τους Αγίους που τιμά η Εκκλησία στις 17 Αυγούστου. Συγγενείς και φίλοι στέλνουν τις ευχές τους στους εορτάζοντες, με το «χρόνια πολλά» να συνοδεύει μία ημέρα με ιδιαίτερη σημασία για όσους γιορτάζουν.

Σήμερα Σάββατο, 22 Αυγούστου, σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη του Μαρτύρα Αγαθονίκου και και Μάρτυρα Θεοπρεπίου.

Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:

• Αγαθόνικος,
• Θεοπρέπιος,
• Θεοπρεπής,
• Θεοπρεπία,
• Θεοπρεπή.

Άγιος Αγαθόνικος

Όταν ο κόμης Ευτόλμιος επέστρεφε από την περιοδεία του στον Πόντο, όπου είχε πάει για να καταδιώξει χριστιανούς, σταμάτησε στην Κάρπη όπου βρήκε τον Ζωτικό και τον θανάτωσε μαζί με τους μαθητές του.

Εκεί έμαθε ότι ο πρίγκιπας της πόλης έγινε χριστιανός από κάποιο Αγαθόνικο. Τότε, συνέλαβε τον πρίγκιπα και τον Αγαθόνικο (που ήταν από τη Νικομήδεια), και αφού τους τιμώρησε μαζί με άλλους χριστιανούς, κατόπιν όλους μαζί τους οδήγησε στο βασιλιά, που βρισκόταν στη Θράκη.

Αλλά στο δρόμο, κοντά σε ένα χωριό ονομαζόμενο Ποταμός, σκότωσε τους Ζήνωνα, Θεοπρέπιο, Ακίνδυνο και Σεβηριανό, διότι από τις πολλές πληγές που είχαν στα πόδια τους, δεν μπορούσαν πλέον να βαδίσουν.

Όταν έφθασε στο χωριό Άμμους κοντά στη Σιλυβρία, με βασιλική διαταγή αποκεφάλισε, έτσι όπως τους είχε δεμένους, τον Αγαθόνικο, τον πρίγκιπα και τους άλλους χριστιανούς.

Δείτε το βίντεο:

Έτσι, όλοι ακολούθησαν το παράδειγμα του εσφαγμένου Αρνίου, του Χριστού, και άξια θα συναριθμηθούν μ’ αυτούς που θα είναι «γεγραμμένοι εν τω βιβλίω της ζωής του αρνίου» (Αποκάλυψη, κα’ 27). Δηλαδή, μ’ αυτούς που θα είναι γραμμένοι στο βιβλίο της αιώνιας ζωής του Αρνίου, δηλαδή του Χριστού.