Η Τζόρτζια Σιακαβάρα μίλησε στην κάμερα της εκπομπής “Happy Day” και τη δημοσιογράφο Χριστιάνα Κοχλατζή.
Η ίδια, μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε στον Κωνσταντίνο Πλεύρη και στη σχέση τους.
Όσα είπε η Τζόρτζια Σιακαβάρα
«Για να δημιουργήσω ένα look πολλές φορές ξεκινάω από την περούκα. Θέλω να πω σε όλους όσοι με παρακολουθούν στο TikTok, να φοράνε ότι τους αρέσει. Ο λόγος που οι εμφανίσεις μου γίνονται extreme είναι γιατί φοράω ότι με ενδιαφέρει. Ενοχλώ κανέναν; Ο κόσμος ό,τι και να κάνεις, κάτι θα πει», ανέφερε αρχικά η Τζόρτζια Σιακαβάρα.
«Από την παιδική ηλικία των 5 ετών αντιμετώπισα μεγάλο πρόβλημα με την κατάθλιψη. Εξαιτίας της έχασα πολλά πράγματα από τη ζωή μου. Είχα “φάει” πολύ ταβάνι. Ξύπνησα ένα πρωί και συνειδητοποίησα ότι λόγω της κατάθλιψης έχασα όλη μου τη ζωή. Δεν σεβάστηκα αυτό το δώρο της ζωής. Και όμως προλαβαίνουμε παιδιά. Προλαβαίνετε να κάνετε όλα αυτά που θέλετε. Ίσως δουλεύει υποσυνείδητα ότι ντύνομαι με χρωματιστά ρούχα για να ξορκίσω το παρελθόν», πρόσθεσε.
«Θα ήθελα να πω πολλά πράγματα για τον Κωνσταντίνο Πλεύρη αλλά δεν με πιστεύει κανείς. Δεν έχουν και άδικο. Μου φτάνει που το ξέρω εγώ. Δεν το κατηγορώ. Δεν είμαστε αρκετά καλά, είμαστε τέλεια. Γελάμε όλη ημέρα. Δεν απαντάω στο αν έγινε ο γάμος μας. Συνεννοηθείτε μαζί του. Δεν υπάρχει πιο άντρας και πιο μάγκας από εκείνον», είπε για τον Κωνσταντίνο Πλεύρη η Τζόρτζια Σιακαβάρα.
Μυστήριος θάνατος του αστυνομικού, Ανδρέα Σκαλαίου, στον Άγιο Δημήτριο: Στο επίκεντρο οι τοξικολογικές εξετάσεις – Η σύντροφός του ήταν ο τελευταίος άνθρωπος που τον είδε ζωντανό
Οι Αρχές κάνουν «φύλλο και φτερό» το κινητό του τηλέφωνο. Έγινε και κατ’ οίκον έρευνα στο σπίτι του στο Νέο Κόσμο, όπου διέμενε με την σύντροφό του. «Φως» στα ακριβή αίτια της τραγωδίας αναμένεται να ρίξει και η νεκροψία-νεκροτομή.
Θλίψη έχει προκαλέσει στις τάξεις της Ελληνικής Αστυνομίας, αλλά και στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο της Αττικής, η είδηση του αιφνίδιου θανάτου του 38χρονου αστυνομικού, Ανδρέα Σκαλαίου. Ο άτυχος άνδρας, ο οποίος υπηρετούσε στην ομάδα Ασφαλείας της Υποδιεύθυνσης Περιπολιών Αθηνών, εντοπίστηκε νεκρός το βράδυ της Δευτέρας, 10 Αυγούστου, μέσα σε συμβατικό υπηρεσιακό όχημα, δημιουργώντας πλήθος ερωτημάτων για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έχασε τη ζωή του.
Όλα ξεκίνησαν όταν η σύντροφός του, επίσης αστυνομικός με την οποία συζούσαν στον Νέο Κόσμο, δήλωσε την εξαφάνισή του στο Α.Τ. Ακροπόλεως, καθώς ο 38χρονος δεν είχε δώσει σημεία ζωής και δεν είχε εμφανιστεί στην υπηρεσία του. Το κινητό του τηλέφωνο, το οποίο παρέμενε ενεργό, οδήγησε τους συναδέλφους του στη συμβολή των οδών Πικροδάφνης και Βουλιαγμένης, στον Άγιο Δημήτριο.
Η εικόνα που αντίκρισαν οι Αρχές χαρακτηρίζεται ως ιδιαίτερα αινιγματική, με τους Αστυνομικούς της υποδιεύθυνσης Δίωξης εξιχνίασης και εγκλημάτων Αθηνών να εξετάζουν με προσοχή όλα τα ενδεχόμενα.
Δείτε το βίντεο:
Ο 34χρονος βρέθηκε στη θέση του οδηγού του κλειδωμένου (από μέσα) υπηρεσιακού οχήματος. Στα πόδια του εντοπίστηκε ένα μπουκάλι αλκοόλ, από το οποίο έλειπε το μεγαλύτερο μέρος του περιεχομένου.
Η πρώτη μακροσκοπική εξέταση από τον ιατροδικαστή που έσπευσε στο σημείο, τοποθετεί τον θάνατο περίπου 10 έως 12 ώρες πριν από τον εντοπισμό της σορού (το μεσημέρι της Δευτέρας). Ως πιθανότερη αιτία θανάτου προκρίνεται το βαρύ πνευμονικό οίδημα, καθώς διαπιστώθηκαν ενδείξεις υποξίας και πνευμονικής εμβολής.
Ωστόσο, «φως» στα ακριβή αίτια της τραγωδίας αναμένεται να ρίξει η νεκροψία-νεκροτομή, αλλά και οι κρίσιμες τοξικολογικές εξετάσεις. Μέσα από αυτές θα διαπιστωθεί εάν στον οργανισμό του υπήρχαν υψηλές συγκεντρώσεις αλκοόλ, φαρμακευτικές ή άλλες ουσίες, αν και μέσα στο αυτοκίνητο δεν βρέθηκαν στοιχεία που να υποδηλώνουν άμεσα χρήση ναρκωτικών. Παράλληλα, οι Αρχές κάνουν «φύλλο και φτερό» τις τηλεφωνικές κλήσεις και τα μηνύματά του, προκειμένου να χαρτογραφήσουν τις τελευταίες του επαφές.
Επιπλέον, αργά το μεσημέρι έγινε και κατ’ οίκον έρευνα στο σπίτι όπου ο αστυνομικός διέμενε με την σύντροφό του. Από την ανάλυση των καμερών, οι Αρχές θέλουν να δουν εάν ο 34χρονος ήταν μαζί με κάποιο άλλο άτομο.
Η ανάρτηση του Αγίου Δημητρίου
Τον Ανδρέα Σκαλαίο αποχαιρέτησε με ανάρτησή του και ο Άγιος Δημήτριος, με τη φανέλα του οποίου είχε αγωνιστεί τη σεζόν 2024-2025.
«Με βαθιά θλίψη και οδύνη, η οικογένεια του ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ πληροφορήθηκε σήμερα την απώλεια του Ανδρέα Σκαλαίου, ενός αθλητή που φόρεσε τη φανέλα της ομάδας μας και αγωνίστηκε με ήθος και αξιοπρέπεια τη σεζόν 2024-2025.
Ο Ανδρέας υπήρξε μέλος της οικογένειάς μας και θα παραμείνει για πάντα στη μνήμη μας ως ένας άνθρωπος που μοιράστηκε μαζί μας τη χαρά, την προσπάθεια και τις στιγμές του ποδοσφαίρου.
Σε αυτές τις δύσκολες στιγμές, η διοίκηση, οι προπονητές, οι ποδοσφαιριστές…».
Προηγούμενη ενημέρωση:
Στις τοξικολογικές και εργαστηριακές εξετάσεις επικεντρώνεται η έρευνα της Ελληνικής Αστυνομίας για τη διαλεύκανση των συνθηκών θανάτου του 38χρονου αστυνομικού, ο οποίος εντοπίστηκε νεκρός εντός υπηρεσιακού οχήματος στον Άγιο Δημήτριο.
Τα αποτελέσματα των αναλύσεων αναμένεται να προσδιορίσουν ενδεχόμενη συγκέντρωση ουσιών ή αλκοόλ στον οργανισμό του, παρέχοντας κρίσιμα δεδομένα που θα συνεκτιμηθούν με τα υπόλοιπα στοιχεία της υπόθεσης.
Από τη μακροσκοπική εξέταση του ιατροδικαστή, ο χρόνος θανάτου υπολογίζεται περίπου 10 έως 12 ώρες πριν από τον εντοπισμό της σορού, ενώ ως πιθανή αιτία εκτιμάται το βαρύ πνευμονικό οίδημα με ενδείξεις υποξίας.
Για την ασφαλή εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων αναμένονται τα αποτελέσματα της νεκροψίας-νεκροτομής.
Ο 38χρονος, ο οποίος υπηρετούσε στην Υποδιεύθυνση Περιπολιών Αθηνών, εντοπίστηκε εντός κλειδωμένου συμβατικού οχήματος στη συμβολή των οδών Πικροδάφνης και Βουλιαγμένης. Την εξαφάνισή του είχε δηλώσει η σύντροφός του, καθώς δεν είχε δώσει σημεία ζωής και δεν είχε εμφανιστεί στην υπηρεσία του. Ο εντοπισμός του έγινε δυνατός μέσω της ανίχνευσης του στίγματος του κινητού του τηλεφώνου.
Στο εσωτερικό του οχήματος εντοπίστηκε φιάλη αλκοόλ, το περιεχόμενο της οποίας αξιολογείται από τις αρχές. Παράλληλα, ο εκλιπών ήταν γνωστός στον ερασιτεχνικό αθλητισμό από τη θητεία του ως τερματοφύλακας στον Όμιλο Φιλάθλων Χολαργού, ο οποίος εξέδωσε συλλυπητήρια ανακοίνωση.
Θάνατος 38χρονου αστυνομικού: H ανακοίνωση του Ομίλου Φιλάθλων Χολαργού 1947
«Ολόκληρη η οικογένεια του Όμιλος Φιλάθλων Χολαργου 1947/ Holargos FC 1947 εκφράζει τη βαθύτατη θλίψη για την απώλεια του πρώην τερματοφύλακα της ομάδας μας, Ανδρέα Σκαλαίου.
Ο Ανδρέας τίμησε τη φανέλα του συλλόγου μας, υπερασπίστηκε την εστία του Ο.Φ. Χολαργού με πάθος, ήθος και επαγγελματισμό, και άφησε το δικό του ξεχωριστό στίγμα τόσο στην ιστορία της ομάδας μας όσο και στις καρδιές όσων είχαν την τιμή να συνυπάρξουν και να συνεργαστούν μαζί του.
Σε αυτές τις εξαιρετικά δύσκολες ώρες, η σκέψη όλων μας βρίσκεται δίπλα στην οικογένεια, τους φίλους και τους οικείους του.
Σύσσωμος ο σύλλογος απευθύνει τα πιο ειλικρινή και θερμά του συλλυπητήρια για τη μεγάλη τους απώλεια.
Καλό ταξίδι, Ανδρέα. Η οικογένεια του Χολαργού δεν θα σε ξεχάσει ποτέ.»
Φωτιά στη Ζάκυνθο στην περιοχή Ελιές: Μήνυμα 112 για ετοιμότητα – Βελτιωμένη εικόνα στον Μαραθιά
Επιχειρούν 20 πυροσβέστες με 1 ομάδα πεζοπόρου της 17ης ΕΜΟΔΕ, 6 οχήματα, εθελοντές, ενώ από αέρος επιχειρούν 4 αεροσκάφη και 2 ελικόπτερα. Συνδρομή από υδροφόρες ΟΤΑ
Φωτιά ξέσπασε το μεσημέρι της Τρίτης (11.08.2026) σε δασική έκταση στην περιοχή Ελιές στη Ζάκυνθο.
Μήνυμα από το 112 στάλθηκε στους κατοίκους να είναι σε ετοιμότητα.
Δείτε την ανάρτηση:
⚠️ Ενεργοποίηση 1️⃣1️⃣2️⃣
🆘 Δασική πυρκαγιά στην περιοχή #Ελιές της Περιφερειακής Ενότητας #Ζακύνθου
‼️ Παραμείνετε σε ετοιμότητα και ακολουθείτε τις οδηγίες των Αρχών
Για την κατάσβεση της φωτιάς στη Ζάκυνθο επιχειρούν 20 πυροσβέστες με 1 ομάδα πεζοπόρου της 17ης ΕΜΟΔΕ, 6 οχήματα, εθελοντές, ενώ από αέρος επιχειρούν 4 αεροσκάφη και 2 ελικόπτερα. Συνδρομή από υδροφόρες ΟΤΑ.
Νωρίτερα το πρωί της Τρίτης (11.08.2026) είχε ξεσπάσει φωτιά στην περιοχή του Μαραθιά και είναι βελτιωμένη η εικόνα. Μήνυμα από το 112 στάλθηκε στους κατοίκους για να είναι σε ετοιμότητα.
Δείτε το βίντεο:
Ενισχύθηκαν οι δυνάμεις στο έργο της κατάσβεσης επιχειρούν 32 πυροσβέστες με δύο ομάδες πεζοπόρων της 17ης ΕΜΟΔΕ, Εθελοντές και 11 οχήματα, ενώ για την αεροπυρόσβεση έχουν κινητοποιηθεί 4 αεροσκάφη και 2 ελικόπτερα.
Ο καρκίνος θερίζει και πολλοί διάσημοι και άσημοι έχουν χάσει τη ζωή τους εξαιτίας του καθώς δεν κάνει διακρίσεις ούτε προς το φύλο, ούτε την ηλικία αλλά ούτε και την κοινωνική τάξη.
Αν θέλαμε να συμπεριλάβουμε όλους τους διάσημους που έφυγαν από κοντά μας από την επάρατη νόσο θα θέλαμε σελίδες επί σελίδων. Ωστόσο, επειδή αυτό είναι αδύνατον κάναμε μια μικρή επιλογή.
Της: Έπη Τρίμη
Ο καρκίνος όπως αναφέρει ο Άγιος Σάββας προκαλείται από διαταραχές των γονιδίων, που φυσιολογικά ελέγχουν την διαίρεση και τον θάνατο των κυττάρων.Ο τρόπος με τον οποίο ένα κύτταρο μετασχηματίζεται σε καρκινικό, δεν έχει απόλυτα διευκρινιστεί.Πολλές φορές το κύτταρο έχει τη γενετική προδιάθεση και αρκεί η έκθεση σε επιβαρυντικούς παράγοντες, όπως είναι διάφορες χημικές ουσίες ή ακτινοβολίες, για τη μετατροπή τους σε καρκινικό. Υπάρχουν, ακόμη, σπάνιες περιπτώσεις, κατά τις οποίες φαίνεται ότι πολλά κύτταρα, κάτω από την ισχυρή πίεση ενός επιβαρυντικού παράγοντα, χάνουν τον έλεγχο της αύξησης τους, με αποτέλεσμα να προκαλούν την ταυτόχρονη γένεση πολλών διαφορετικών όγκων.
1. Θέμος Ανασταστίαδης
Ο Θέμος Αναστασιάδης άφησε την τελευταία του πνοή το 2019 σε ηλικία 61 ετών, μετά από ενάμιση χρόνο μάχης με τον καρκίνο, σε νοσοκομείο της Ζυρίχης, στην Ελβετία. Ήταν παντρεμένος με την επίσης δημοσιογράφο Βασιλική Παναγιωτοπούλου, με την οποία είχαν αποκτήσει τρία παιδιά.
Είχε γεννηθεί στις 6 Ιανουαρίου του 1958 και υπήρξε συνιδρυτής και εκδότης της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα».
Επί σχεδόν δύο χρόνια ο Θέμος Αναστασιάδης έδινε μια άγνωστη στο ευρύ κοινό -και δυστυχώς άνιση-μάχη με τον καρκίνο.
Τον Σεπτέμβριο του 2017 διαγνώστηκε με μια εξαιρετικά σπάνια και επιθετική μορφή καρκίνου. Ο γνωστός δημοσιογράφος και εκδότης αρχικά νοσηλεύτηκε στη Ζυρίχη της Ελβετίας. Στη συνέχεια μετέβη στις ΗΠΑ και συγκεκριμένα σε μια από τις μεγαλύτερες και πιο εξειδικευμένες κλινικές του κόσμου: Στη διάσημη κλινική Dana Farber της Βοστώνης.
Εκεί, ο Θέμος Αναστασιάδης υποβλήθηκε σε εντατική και επιθετική θεραπεία. Παρ’ όλα αυτά, στάθηκε όρθιος και ο οργανισμός του κατάφερε και την άντεξε. Ωστόσο, λίγους μήνες αργότερα ο καρκίνος επανεμφανίστηκε. Ο Θέμος Αναστασιάδης, απτόητος, συνέχισε τις θεραπείες στη Ζυρίχη, όπου έμενε μόνιμα πλέον, αλλά η μάχη έγερνε εις βάρος του. Το τελευταίο πεντάμηνο η υγεία του επιδεινώνονταν διαρκώς και το τελευταίο δίμηνο χειροτέρεψε δραματικά.
2. Ρίκα Βαγιάνη
Η Μαρίκα Ζούλα (ή Ρίκα Βαγιάνη, όπως την ήξεραν όλοι), ήταν κόρη του δημοσιογράφου Οδυσσέα Ζούλα και της Βαρβάρας Δράκου.
Γεννήθηκε στο Παγκράτι το 1962 και αποφοίτησε από την Ανωτέρα Σχολή Δραματικής Τέχνης του Εθνικού Θεάτρου το 1982.
Λίγοι ξέρουν πώς προέκυψε το επώνυμο Βαγιάνη. Είναι τα αρχικά από το όνομα της μητέρας της, Βαρβάρας, και του δεύτερου γάμου της με τον αθλητικογράφο Γιάννη Διακογιάννη, που ως πατριός της την μεγάλωσε σαν κόρη του.
Ήδη από το 1979 άρχισε να εργάζεται ως ηθοποιός στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Έπαιξε στο Εθνικό, στο Θεσσαλικό, σε αρκετές ταινίες, αλλά και σε σήριαλ, όπως το “Μινόρε της Αυγής”.
Παράλληλα, είχε ήδη αρχίσει και την δημοσιογραφία σε περιοδικά και εφημερίδες, στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση.
Η Ρίκα Βαγιάνη πέθανε, σε ηλικία 56 ετών έπειτα από μάχη με τον καρκίνο.Τις τελευταίες εβδομάδες της ζωής της νοσηλευόταν στην εντατική, δίνοντας με αξιοπρέπεια τον δικό της αγώνα.
Η είδηση του θανάτου της το 2018 βύθισε σε θλίψη τον καλλιτεχνικό κόσμο, καθώς υπήρξε από τα πιο αγαπητά πρόσωπα της ελληνικής τηλεόρασης και του χώρου της δημοσιογραφίας.
3. Αλέξανδρος Βέλιος
Τον Σεπτέμβριο του 2015 διαγνώστηκε με καρκινικό όγκο στο πάγκρεας σε προχωρημένη μορφή. Το γεγονός αποκάλυψε σε τηλεοπτική εκπομπή τον Ιούνιο του 2016, ανακοινώνοντας πως έχει μερικούς μήνες ζωής. Ταυτόχρονα ανακοίνωσε ότι έχει πάρει την απόφαση να προβεί σε ευθανασία, πριν φτάσει στο σημείο να καθηλωθεί στο κρεβάτι, αντιτασσόμενος στην απαγόρευσή της από την ελληνική νομοθεσία. Χαρακτηριστικά δήλωνε: «Δεν είμαι υπέρ της ευθανασίας. Είμαι υπέρ του δικαιώματος να μπορεί κανείς να επιλέξει πώς και πότε θα πεθάνει».
Τον τελευταίο καιρό είχε δηλώσει δημόσια πως θα έκανε και ο ίδιος ευθανασία, προτού τον συνθλίψει κυριολεκτικά ο καρκίνος και μάλιστα σκόπευε να πάει στη Ζυρίχη της Ελβετίας για «υποβοηθούμενη αυτοκτονία».
Πέθανε το βράδυ της Κυριακής 4 Σεπτεμβρίου 2016 στο οικία του στον Γέρακα, ενόσω ο καρκίνος ήταν σε τελικό στάδιο, καταφεύγοντας στη λύση της «μη υποβοηθούμενης ευθανασίας», καταναλώνοντας υπερβολική δόση ισχυρών ηρεμιστικών και παυσίπονων σκευασμάτων. Λίγο πριν το θάνατό του, συνέταξε δύο ιδιόχειρες επιστολές, τις οποίες ανάγνωσε και ανήρτησε ο ίδιος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Κηδεύτηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2016 στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
4. Γιώργος Βασιλείου
O αγαπημένος ηθοποιός το 2016 βύθισε στη θλίψη την οικογένειά του και τους φίλους του.
Ο γνωστός ηθοποιός τον τελευταίο καιρό έδινε σκληρή μάχη με τον καρκίνο. Και το πάλεψε μέχρι την τελευταία στιγμή. Μάλιστα το τελευταίο διάστημα είχε επιστρέψει στο σπίτι του, όπου πολεμούσε την ασθένεια κάτω από άνισες συνθήκες.
Ο ίδιος είχε μιλήσει για το πρόβλημά του ανοιχτά στις αρχές του περασμένου Σεπτέμβρη προτρέποντας όλους να κόψουν το τσιγάρο: «Αυτό που έπαθα, το έπαθα από το τσιγάρο. Κάπνιζα δύο πακέτα την μέρα. Γι’ αυτό τώρα, όπου σταθώ κι όπου βρεθώ, ένα πράγμα λέω σε όλους: “Κόψτε το τσιγάρο!”».
5. Αλίκη Βουγιουκλάκη
Ο θάνατος της κορυφαίας Ελληνίδας ηθοποιού στις 23 Ιουλίου του 1996 συγκλόνισε το πανελλήνιο. Η Αλίκη Βουγιουκλάκη έφυγε από την ζωή σε ηλικία 62 ετών νικημένη από τον καρκίνο. Ο προσωπικός της γιατρός, Σωτήρης Αδαμίδης και ο άνθρωπος που βρέθηκε στο πλάι της μέχρι την τελευταία στιγμή περιγράφει σε πρόσφατη συνέντευξη του τις τελευταίες ώρες της Ελληνίδας ηθοποιού πριν εκείνη ταξιδέψει στην «γειτονία των αγγέλων».
Ο ίδιος είχε δηλώσει: «Πιστεύω ότι αν είχε πιο νωρίς εντοπιστεί το πρόβλημα της θα μπορούσε να ήταν διαφορετική η πορεία. Αυτό ισχύει βεβαίως για κάθε διάγνωση που γίνεται έγκαιρα και νωρίς στην πορεία μιας σοβαρής νόσου όπως της Αλίκης. Όμως όσον αφορά τη δεύτερη ερώτηση σας, όχι δεν το πιστεύω αυτό. Δεν έχω κάποια στοιχεία για να το υποστηρίξω και είμαι υπέρ του να φροντίζουν όλες οι κυρίες νεαρές και μη την εμφάνιση τους με ασφαλή τρόπο. Αλλά να τη φροντίζουν.
Δεν θα ξεχάσω πόσο μου άρεσε που την έβλεπα πάντα περιποιημένη στη σουίτα του Ιατρικού Κέντρου. Μέσα στην δυσκολία και τον πόνο. Αξιοπρεπής και υπέροχη με το ευγενικό και εφηβικό πάντα χαμόγελο…»
6. Τζένη Καρέζη
Την περίοδο 1988-1989 η Καρέζη έπαιζε στον «Βυσσινόκηπο» του Τσέχωφ. Τον Μάρτιο του 1989 η παράσταση διακόπηκε και η Καρέζη ταξίδεψε για εξετάσεις στο Λονδίνο. Εκεί της διαγνώστηκε γυναικολογικός καρκίνος. Η Καρέζη όμως έδωσε ακόμα μια παράσταση, το «Διαμάντια και Μπλουζ» την περίοδο 1990-1991. Έκτοτε η κατάσταση της υγείας της επιδεινώθηκε αρκετά, ενώ τις τελευταίες μέρες της ζωής της η υγεία της χειροτέρεψε ακόμα περισσότερο.
Απεβίωσε στις 26 Ιουλίου 1992 τρία λεπτά πριν τα μεσάνυχτα προς 27 Ιουλίου μετά από τριετή αντιμετώπιση καρκίνου. Η σορός της τέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα στο παρεκκλήσι της Μητρόπολης Αθηνών. Στις 29 Ιουλίου έγινε η κηδεία στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Αθηνών και η ταφή της πραγματοποιήθηκε στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών δημοσία δαπάνη, παρουσία πολλών συναδέλφων της και απλού κόσμου. Λίγους μήνες πριν το θάνατό της είχε συγγράψει την αυτοβιογραφία της, που εκδόθηκε ένα χρόνο μετά τον θάνατό της υπό τον τίτλο «Τετράδια Ζωής».
Τον Σεπτέμβριο του 1992 ιδρύθηκε η Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρία «Ίδρυμα Τζένη Καρέζη», στόχος της οποίας είναι η ανακουφιστική φροντίδα για καρκινοπαθείς και ασθενείς με άλλες χρόνιες νόσους. Ιδρυτικά μέλη της ήταν μεταξύ άλλων ο Κώστας Καζάκος, η Μελίνα Μερκούρη, η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο Νίκος Κούρκουλος, η Νόνικα Γαληνέα και ο Αλέξανδρος Λυκουρέζος.
7. Έλενα Ναθαναήλ
Καταγόταν από εύπορη οικογένεια. Το επώνυμο “Ναθαναήλ” ήταν το μητρώνυμό της. Ολόκληρο το ονοματεπώνυμο της ήταν Ελένη Ναθαναήλ Δεληβασίλη. Σε τηλεοπτική συνέντευξή της στις 9 Φεβρουαρίου του 2004 στον Γρηγόρη Αρναούτογλου (“Όμορφος κόσμος το πρωί”) δήλωσε ότι είχε καταγωγή από την πλευρά του πατέρα της από το Αϊβαλί της Μικράς Ασίας.
Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη. Πρωτοεμφανίστηκε στο σινεμά στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη Κάτι να καίει (1964) στην ηλικία των 16 ετών.
Δεν παντρεύτηκε ποτέ, εντούτοις το 1973 απέκτησε μια κόρη με τον επιχειρηματία Γιώργο Τσαγκάρη, την Ίνκα. Τα τελευταία χρόνια μαζί με τον επί 29 χρόνια σύντροφο της ζωής της, βετεράνο ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού Τάσο Μητρόπουλο, κατοικούσαν στην Εύβοια και δήλωνε ότι ήταν αγρότισσα και ασχολιόταν με την παραγωγή κρασιού.
Έπασχε από καρκίνο του πνεύμονα. Απεβίωσε στις 4 Μαρτίου 2008 και η κηδεία της έγινε το μεσημέρι της επομένης στο νεκροταφείο της Νέας Φιλαδελφείας στον Κόκκινο Μύλο.
8. Μελίνα Μερκούρη
Τη χαρακτήρισαν «τελευταία ελληνίδα θεά» και «γυναίκα – φλόγα». Όλη της η ζωή ήταν γεμάτη όνειρα, ελπίδες, αγωνίες και αγώνες. Η Μελίνα Μερκούρη ήταν μια από τις σημαντικότερες Ελληνίδες του 20ού αιώνα. Υπήρξε πολύμορφη προσωπικότητα. Κορυφαία αγωνίστρια της Δημοκρατίας στον αγώνα κατά της χούντας (1967-1974). Σπουδαία ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου με διεθνή καριέρα και με ερμηνείες που έχουν καταγραφεί στις σελίδες της Έβδομης Τέχνης. Πολιτικός που σημάδεψε με την παρουσία της τον πολιτισμό της Ελλάδας, τον έφερε στις πρώτες σελίδες των εφημερίδων. Πίστευε ακράδαντα ότι ο πολιτισμός είναι η βαριά βιομηχανία μας. Ότι είναι ένα σοβαρό εξαγώγιμο προϊόν και ότι έχει μεγάλη σημασία και αξία η ανάδειξή του.
Τη βάφτισαν Αμαλία – Μαρία, δεν τη φώναξαν όμως έτσι ποτέ. Το όνομα που θα χρησιμοποιούσαν σε όλη της τη ζωή, και με το οποίο έγινε πασίγνωστη, ήταν το «Μελίνα». Πολλές φορές δεν χρειαζόταν καν το επίθετο «Μερκούρη» για να συστηθεί. Ήταν η Μελίνα όλων των Ελλήνων, αλλά και η Μελίνα των ξένων.
Η Μελίνα Μερκούρη γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 18 Οκτωβρίου του 1920. Καταγόταν από οικογένεια πολιτικών και ήταν η αγαπημένη εγγονή του Σπύρου Μερκούρη, ενός από τους πιο επιτυχημένους και δημοφιλείς Δημάρχους της Αθήνας για περισσότερα από 20 χρόνια. Στο σπίτι του μεγάλωσε, δίπλα του έκανε τις πρώτες δημόσιες εμφανίσεις της σε νηπιακή ηλικία. Συναρπαζόταν από τότε από τις εκδηλώσεις λατρείας του κόσμου, έστω και αν απευθύνονταν στον «Μεγάλο Σπύρο» όπως όλοι φώναζαν τον παππού της. Δίπλα του έμαθε τους κανόνες της δημοκρατικότητας αλλά και την τέχνη του να συνομιλείς ισότιμα με όλους.
Πατέρας της ήταν ο Σταμάτης Μερκούρης, βουλευτής για περισσότερα από 30 χρόνια, που είχε χρηματίσει και υπουργός Δημόσιας Τάξης και Δημοσίων Έργων. Μητέρα της, η Ειρήνη Λάππα, που ανήκε σε μια από τις καλύτερες αθηναϊκές οικογένειες. Το ζευγάρι απέκτησε και έναν γιο, μικρότερο από την Μελίνα, τον Σπύρο. Αργότερα χώρισαν, δημιούργησαν νέες οικογένειες, και η Μελίνα έζησε στο σπίτι του παππού της.
Την πρώτη θεατρική της πρόβα η Μελίνα Μερκούρη την έκανε μπροστά στον καθρέφτη, προσπαθώντας να καταφέρει να κυλήσουν κάποια δάκρυα σε κατάλληλη στιγμή, προκειμένου να πειστούν οι δικοί της να της αγοράσουν κάτι που επιθυμούσε. Ήταν μόλις πέντε ετών. Σε ηλικία δέκα ετών, «ντεμπουτάρισε» στις Σπέτσες, στο τραπέζι ενός καφενείου, όπου τη χειροκρότησαν θερμά. Η μητέρα της όμως, που φτάνει τρέχοντας μόλις πληροφορείται ότι η κόρη της δίνει αυτοσχέδια παράσταση, τη «φιλοδωρεί» με ένα μεγαλοπρεπές χαστούκι.
Παιδί ανήσυχο, και με το μυαλό προσηλωμένο σε οτιδήποτε άλλο εκτός από τα μαθήματα, ήταν από τις χειρότερες μαθήτριες. Όταν ο παππούς Σπύρος πεθαίνει, η μικρή Μελίνα αισθάνεται για πρώτη φορά στη ζωή της προδομένη. Την είχε κάνει να πιστέψει πως ήταν αθάνατος…
Είναι ακόμη έφηβη, όταν ερωτεύεται τον Πάνο Χαροκόπο, που της υπόσχεται (και τηρεί την υπόσχεσή του) ότι θα της παράσχει πλήρη ελευθερία να ασχοληθεί με το πάθος της, το θέατρο. Παντρεύονται κρυφά και στέλνουν στις οικογένειές τους τηλεγράφημα : «Γάμος ετελέσθη». Μετά από χρόνια θα χωρίσουν.
Όταν έδωσε εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού θεάτρου, απήγγειλε ένα ποίημα του Κώστα Καρυωτάκη. Ανάμεσα στους εξεταστές της, και ο Αιμίλιος Βεάκης. «Δεν πέρασα» σκέφτηκε. Έγινε δεκτή πανηγυρικά και την ανέλαβε ο Δημήτρης Ροντήρης. Διέγνωσε μέσα της την τραγωδό και την έβαλε να δουλεύει σκληρά. Αποφοιτά το 1944.
Εντάσσεται στο δυναμικό του Εθνικού θεάτρου, όπου ερμηνεύει μικρούς ρόλους στην κεντρική σκηνή και στη σκηνή του Πειραιά. Το 1945 ερμηνεύει τον πρώτο της πρωταγωνιστικό ρόλο, το ρόλο της Λαβίνια στο έργο του Ευγένιου Ο’ Νηλ «Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα» (θίασος Κατερίνας, θέατρο «Κεντρικόν»). Η πρώτη της όμως μεγάλη επιτυχία έρχεται με το «Λεωφορείον ο πόθος» του Τένεσι Ουίλιαμς, παράσταση του «θεάτρου τέχνης», όπου ερμηνεύει το ρόλο της Μπλάνς Ντυμπουά. Συνεχίζει τη συνεργασία της με τον Κάρολο Κουν και το «Θέατρο Τέχνης» και εμφανίζεται σε έργα των Άλντους Χάξλεϊ, Άρθουρ Μίλλερ, Φίλιπ Τζόρνταν και Αντρέ Ρουσέν.
Ακολουθεί μια περίοδος που ζει στο Παρίσι, όπου γνωρίζει τον Μαρσέλ Ασάρ. Η Μελίνα εμφανίζεται στη θεατρική σκηνή της Πόλης του Φωτός σε μπουλβάρ των Ζακ Ντεβάλ και Μαρσέλ Ασάρ. Παίζει στο “Le Moulin de la Galette”, στο “Les Compagnons de la Marjolaine”, στο “Il etait une gare”. Εκεί θα γνωρίσει τον Ζαν Κοκτώ, τον Ζαν Πωλ Σαρτρ, την Κολέτ, τη Φρανσουάζ Σαγκάν. Εκεί ανοίγουν οι ορίζοντές της.
Το 1953 παίρνει το έπαθλο «Μαρίκα Κοτοπούλη». Δύο χρόνια μετά επιστρέφει στην Ελλάδα και πρωταγωνιστεί στο θέατρο Κοτοπούλη – Ρεξ σε έργα από όλο το φάσμα του δραματολογίου, όπως ο «Μάκβεθ» του Σαίξπηρ και ο «Κορυδαλλός» του Ανούιγ. Σε αυτή τη δεκαετία ανακαλύπτει το κοινωνικό πρόσωπο που κρύβει μέσα της και αναμιγνύεται με τον θεατρικό συνδικαλισμό.
Με την επιστροφή της στην πατρίδα, της γίνεται η πρώτη πρόταση να πρωταγωνιστήσει σε κινηματογραφική ταινία. Πρόκειται για τη «Στέλλα» του Μιχάλη Κακογιάννη από το θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Η Στέλλα με τα κόκκινα γάντια». Η ταινία επαινέθηκε ιδιαίτερα στο κινηματογραφικό φεστιβάλ των Κανών το 1956. Παρότι το αξίζει, δεν θα πάρει το βραβείο του Φεστιβάλ των Κανών το 1956. Η εμφάνισή της σ’αυτό, όμως, θα είναι μοιραία, αφού εκεί θα γνωρίσει τον αμερικανό σκηνοθέτη Ζυλ Ντασσέν, κατοπινό σύντροφό της δια βίου.
Η Μελίνα θα πρωταγωνιστήσει στην ταινία του «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» την ίδια χρονιά και από τότε θα παίξει σε πολλές ακόμα ταινίες του, όπως στο «Ποτέ την Κυριακή», στη «Φαίδρα», στο «Τοπκαπί» κ.α. Για την ερμηνεία της στην ταινία «Ποτέ την Κυριακή» θα πάρει στις Κάνες το βραβείο γυναικείας ερμηνείας (εξ’ ίσου με την Ζαν Μορό για το Moderato Cantabile) (1960). Η ταινία είναι υποψήφια για πέντε Όσκαρ (σκηνοθεσίας, σεναρίου – Ζύλ Ντασσέν, πρώτου γυναικείου ρόλου – Μελίνα Μερκούρη, κοστουμιών για ασπρόμαυρη ταινία – Ντένη Βαχλιώτη, τραγουδιού – Μάνος Χατζιδάκις, που παίρνει το βραβείο).
Η Μελίνα πρωταγωνιστεί σε ταινίες διακεκριμένων δημιουργών όπως ο Βιτόριο Ντε Σίκα (Η Δευτέρα παρουσία), ο Νόρμαν Τζούισον (Σικάγο-Σικάγο), ο Καρλ Φόρμαν (Οι Νικητές) κ.α. Συνολικά, έχει πρωταγωνιστήσει σε 19 ταινίες.
Το 1960, είναι η χρονιά της. Τότε σημειώνεται και η μεγαλύτερη επιτυχία αυτής της περιόδου στο θέατρο, όπου συνεχίζει αδιάλειπτα την πορεία της έως το 1967. Είναι το «γλυκό πουλί της νιότης» σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν και παραγωγή του «θεάτρου τέχνης» με συμπρωταγωνιστή τον Γιάννη Φέρτη.
Η διεθνής αναγνώριση είναι πλέον γεγονός. Η Μελίνα θα ανοίξει τα φτερά της το 1967 για το Μπρόντγουεϊ της Νέας Υόρκης, για να παίξει στο «Ίλια Ντάρλινγκ» με τον Ζυλ Ντασσέν, σύζυγό της από την προηγούμενη χρονιά, στο πλευρό της. Τα μεσάνυχτα της 21ης Απριλίου, ο Μάνος Χατζιδάκις τηλεφωνεί σε κείνη και στον Ζυλ για να τους πει ότι στην Ελλάδα έγινε στρατιωτικό πραξικόπημα. Η Μελίνα κάνει δηλώσεις στις τηλεοπτικές κάμερες των αμερικανικών μέσων μαζικής ενημέρωσης. «Σας παρακαλώ μην πάτε στη χώρα μου» λέει κλαίγοντας. Για τις δηλώσεις αυτές, η χούντα θα της αφαιρέσει την ελληνική ιθαγένεια στις 12 Ιουλίου του ίδιου χρόνου. Εκείνη θα απαντήσει με το ιστορικό πλέον : «Γεννήθηκα Ελληνίδα και θα πεθάνω Ελληνίδα. Ο Παττακός γεννήθηκε φασίστας και θα πεθάνει φασίστας». Από τον Νοέμβριο του 1967 και επί τρεις μήνες, το FBI την παρακολουθεί παντού. Υπάρχει προειδοποίηση ότι θα γίνει δολοφονική απόπειρα εναντίον της.
Το σύνθημα για την αντιδικτατορική δράση έχει δοθεί. Με τον Ζυλ Ντασσέν, με τον Μίκη Θεοδωράκη, με άλλους φίλους, η Μελίνα θα γίνει ο εφιάλτης της χούντας. Σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς θα γνωρίσει και τον Ανδρέα Παπανδρέου. Κάνει πολιτική περιοδεία στις ευρωπαϊκές χώρες (Αυστρία, Ελβετία, Γαλλία, Αγγλία, Γερμανία, Ιταλία, Δανία, Σουηδία, Νορβηγία, Βέλγιο, Ολλανδία). Οργανωτής, ο Σπύρος Μερκούρης. Θα συμμετάσχει σε διαδηλώσεις, απεργίες πείνας, συναυλίες και πολιτικές εκδηλώσεις. Δημιουργούνται πολιτικές και καλλιτεχνικές επιτροπές, επιτροπές Ελλήνων που στηρίζουν όλα τα προγράμματα. Η Μελίνα δίνει συνεντεύξεις, κάνει ομιλίες, τραγουδά ενάντια στους συνταγματάρχες. Η χούντα αντιδρά, απαγορεύει στην Ελλάδα τα τραγούδια της και δεσμεύει την περιουσία της. Στις 7 Μαρτίου του 1969, στο θέατρο της Γένοβας γίνεται βομβιστική επίθεση εναντίον της με βόμβα πέντε κιλών η οποία και εκρήγνυται, χωρίς ευτυχώς θύματα. Στο πλαίσιο της ίδιας περιοδείας, γίνεται επίθεση εναντίον της από φασιστική οργάνωση στο Βέλγιο.
Ο θάνατος του πατέρα της (7 Ιουλίου 1968) τη βρίσκει στην ξενιτιά. Δεν έχει ιθαγένεια, ούτε διαβατήριο. Όταν πεθαίνει η μητέρα της (Ιούλιος 1972) της επιτρέπουν την είσοδο στη χώρα για λίγες ώρες.
Στις 26 Ιουλίου του 1974, δύο μόλις μέρες μετά την πτώση της χούντας, επιστρέφει στην Ελλάδα. Στο αεροδρόμιο γίνεται διαδήλωση, θα κατέβει από το αεροπλάνο κάνοντας το σήμα της νίκης και θα χαθεί στις αγκαλιές των αγαπημένων της.
Με την επιστροφή και την οριστική εγκατάστασή της στην Ελλάδα, συνεχίζει την πολιτική της δράση μέσα από το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, του οποίου είναι από τα ιδρυτικά μέλη. Το 1974 είναι υποψήφια του κόμματος στη Β΄περιφέρεια Πειραιά. Συγκεντρώνει 7.500 σταυρούς, αλλά χάνει την έδρα για 33 ψήφους. Στο ΠΑΣΟΚ θα διατελέσει μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, του Εκτελεστικού Γραφείου, αλλά και εισηγήτρια στον Κοινοβουλευτικό Τομέα Ελέγχου Πολιτισμού.
Παράλληλα με την πολιτική της παρουσία αρχίζει το γύρισμα μιας σειράς τηλεοπτικών εκπομπών με τον τίτλο «Διάλογοι» που περιλαμβάνουν κοινωνικά θέματα. Από τα 14 επεισόδια μεταδίδονται μόνο δύο για την Κύπρο και η εκπομπή απαγορεύεται από την ΕΡΤ. Το θέμα συζητείται στη Βουλή, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Γυρίζονται άλλες δύο ταινίες οι «Επαρχίες της Αθήνας» και «Νόελ Μπαίκερ-Το κτήμα του Αχμέτ-Αγά».
Συνεχίζει επίσης τη δουλειά της στο θέατρο και στον κινηματογράφο, με εξέχουσες ερμηνείες στην «΄Όπερα της πεντάρας» του Μπρεχτ, σε σκηνοθεσία Ζυλ Ντασσέν (1975) και στη «Μήδεια» του Ευριπίδη από το Κρατικό θέατρο Βορείου Ελλάδος σε σκηνοθεσία Μίνου Βολανάκη (1976). Η παράσταση παίζεται σε όλη τη Μακεδονία και στο Λυκαβηττό, αρνούνται όμως την παρουσίασή της στο επίσημο φεστιβάλ αρχαίου δράματος, στην Επίδαυρο. Η απαγόρευση της χαρίζει τον τίτλο της «Εξόριστης Μήδειας». Με την πρώτη της εμφάνιση ως τραγωδού, επιβάλλεται, η ανταπόκριση του κοινού είναι πολύ μεγάλη. Το 1978 γυρίζει μια ταινία βασισμένη στη «Μήδεια», την «Κραυγή γυναικών» σε σκηνοθεσία Ζυλ Ντασσέν.
Η εκλογή της, τον Νοέμβριο του 1977, ως βουλευτή (με μεγάλη πλειοψηφία σταυρών προτίμησης – αποτέλεσμα της αφοσίωσης που είχε δείξει στην Β΄Πειραιά) της στερεί την ενασχόλησή της με το θέατρο. Εκλέγεται στη Β΄Περιφέρεια Πειραιά, με τους συνδυασμούς του ΠΑΣΟΚ, και δίνει όλη της την ενέργεια στην πολιτική, πάντοτε στον τομέα του πολιτισμού. Για ένα μικρό διάστημα, πρωταγωνιστεί σε μια παράσταση με κείμενα του Μπρεχτ, που σκηνοθετεί ο Ζυλ Ντασσέν («Συντροφιά με τον Μπρέχτ», 1978 στο Μπρόντγουεϊ).
Το 1980 πρωταγωνιστεί στο «Γλυκό πουλί της νιότης» του Τένεσι Ουίλιαμς, σε σκηνοθεσία Ζυλ Ντασσέν (και στο καινούργιο αυτό ανέβασμα, που έχει και πάλι μεγάλη επιτυχία, συμπρωταγωνιστής της είναι ο Γιάννης Φέρτης), και το καλοκαίρι ερμηνεύει την Κλυταιμνήστρα στην «Ορέστεια» που παρουσιάζει ο Κάρολος Κουν με το «Θέατρο Τέχνης» στην Επίδαυρο. Το κοίλο του αρχαίου θεάτρου γεμίζει ασφυκτικά.
Εκλέγεται και πάλι βουλευτής το 1981. Στις εκλογικές αναμετρήσεις που θα ακολουθήσουν (1985, Ιούνιος 1989, Νοέμβριος 1989, 1990 και 1993) είναι στο ψηφοδέλτιο των βουλευτών επικρατείας σε εκλόγιμη θέση. Η διεθνής ακτινοβολία της, της επιτρέπει να έρχεται σε επαφή με κορυφαίους ευρωπαίους ηγέτες (ανάμεσα στους οποίους και ο προσωπικός της φίλος Φρανσουά Μιτεράν) και να προβάλει τα εθνικά μας θέματα. Επιθυμία της, να επιβάλλει την Ελλάδα και να την κάνει σεβαστή παντού.
Όταν το ΠΑΣΟΚ κερδίζει τις εκλογές τον Οκτώβριο του 1981, η Μελίνα Μερκούρη ορίζεται Υπουργός Πολιτισμού και παραμένει στη θέση αυτή και τα οκτώ χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από το κόμμα.
Κατά τη διάρκεια της θητείας της θα φέρει, με τις πολιτικές της πρωτοβουλίες και τα πολιτικά της οράματα, τον πολιτισμό στις πρώτες σελίδες των εφημερίδων. Θα εντυπωσιάσει με τη δημοκρατική διακυβέρνηση του υπουργείου της και με τον αέρα αλλαγής που θα πνεύσει στις σχέσεις της πολιτικής ηγεσίας με τους υπαλλήλους αλλά και στις σχέσεις των υπηρεσιών με τον πολίτη.
Ως Υπουργός εφάρμοσε μια έντονη εξωτερική πολιτιστική πολιτική. Οργάνωσε πολλές και σημαντικές εκθέσεις σε μουσεία του εξωτερικού, καθώς και εκδηλώσεις ουσίας. Συναντήθηκε με σπουδαίες προσωπικότητες όπως ο Λάνγκ, ο Αντρεότι, ο Γκένσερ, ο Πάλμε, ο Γκονζάλεθ, ο Πάπας, η Γκάντι, ο Μιτεράν κ.α. και διεκδίκησε μια εξέχουσα θέση για την Ελλάδα και τον πολιτισμό της. Το Υπουργείο Πολιτισμού λειτούργησε επί των ημερών της όσο ποτέ άλλοτε. Έκανε διάλογο με τους υπαλλήλους της και τις διευθύνσεις, θεωρώντας ότι αποδοτικός υπάλληλος είναι ο ευχαριστημένος υπάλληλος. Οι ξένες εφημερίδες παρακολουθούσαν την πορεία της ανελλιπώς.
Η Μελίνα Μερκούρη είχε χαράξει την πολιτική της στο υπουργείο εξαρχής και την ακολούθησε απαρέγκλιτα, φροντίζοντας για την σταδιακή υλοποίηση των πολλών και μεγάλων οραμάτων της.
Ένα από τα σημαντικότερα, υπήρξε η επιστροφή στην Ελλάδα των Μαρμάρων του Παρθενώνα, που σύλησε και απέσπασε τον προηγούμενο αιώνα ο λόρδος Έλγιν και που βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο. Η ιδέα της επιστροφής των Μαρμάρων της γεννήθηκε κατά τη δεκαετία του ΄60, όταν, στα γυρίσματα της ταινίας «Φαίδρα», οι Βρετανοί ζήτησαν πληρωμή για να αφήσουν το ελληνικό συνεργείο να κινηματογραφήσει τα γλυπτά. Έθεσε το θέμα επίσημα για πρώτη φορά ως Υπουργός Πολιτισμού τον Ιούλιο του 1982 στο Μεξικό, στη Διεθνή Διάσκεψη Υπουργών Πολιτισμού της UNESCO και δεν σταμάτησε να αγωνίζεται γι’ αυτό μέχρι το θάνατό της. «Πρέπει να καταλάβετε τι σημαίνουν τα Μάρμαρα του Παρθενώνα για μας», έλεγε. «Είναι το καμάρι μας. Είναι οι θυσίες μας. Είναι το υπέρτατο σύμβολο ευγένειας. Είναι φόρος τιμής στη δημοκρατική φιλοσοφία. Είναι η φιλοδοξία και το όνομά μας. Είναι η ουσία της ελληνικότητάς μας». Και « Αν με ρωτήσετε εάν θα ζω όταν τα Μάρμαρα του Παρθενώνα επιστρέψουν στην Ελλάδα, σας λέω πως ναι, θα ζω. Αλλά κι αν ακόμη δεν ζω πια, θα ξαναγεννηθώ».
Δεν έπαυσε να επαναλαμβάνει ότι η Ελλάδα ζητούσε μόνο την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα και όχι και των άλλων αριστουργημάτων που βρίσκονται σε ξένα μουσεία. Κι αυτό επειδή τα Μάρμαρα του Παρθενώνα αποτελούν μέρος ενός μοναδικού μνημείου.
Για να υποβοηθηθεί το αίτημα της επιστροφής, συνέλαβε την ιδέα ενός νέου Μουσείου Ακροπόλεως και προκήρυξε διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό για την κατασκευή του, το 1989. Αποφάσισε να ενεργοποιήσει τον αρχαίο θεσμό των χορηγών, προκειμένου να δημιουργηθεί σύντομα το μουσείο αυτό και διοργάνωσε διάφορες εκδηλώσεις όπως οι συναυλίες των Μ. Ροστροπόβιτς, Β. Παπαθανασίου κ.α. Η δημιουργία του μουσείου θα προσέφερε τον κατάλληλο χώρο που χρειάζονται τα αριστουργηματικά γλυπτά για να εκτεθούν και θα αφαιρούσε κάθε επιχείρημα από εκείνους που αντιτίθενται στην επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα.
Παράλληλα, έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στις εργασίες αναστήλωσης των μνημείων της Ακρόπολης και στην ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. «Τα μνημεία» σημείωνε, «ως παράγοντες ακτινοβολίας του πολιτισμού μας, είναι πηγή κύρους για τη χώρα μας και βασικό έρεισμα για τον χειρισμό των εθνικών μας θεμάτων». Στον τομέα της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, καθιέρωσε τη δωρεάν είσοδο των Ελλήνων πολιτών στα μουσεία και στους αρχαιολογικούς χώρους, στο πλαίσιο μιας προσπάθειας για την ευρύτερη παιδεία του λαού και ειδικά των νέων (προσπάθεια που σταμάτησε όμως αναγκαστικά λόγω σχετικών οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης).
Η Μελίνα Μερκούρη συνέλαβε την ιδέα και ανέθεσε τη μελέτη ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων της Αθήνας, την ενοποίηση δηλαδή του ιστορικού κέντρου της Αθήνας στον άξονα Ιερά Οδός – Πλάκα – Στύλοι Ολυμπίου Διός, για τη δημιουργία ενός αρχαιολογικού πάρκου. «Είναι επιτακτική ανάγκη, έλεγε, είναι χρέος της Ελλάδας να διασώσει την καρδιά της ιστορίας της, την καρδιά της Αθήνας, το ιστορικό της κέντρο, μ’ ένα έργο που θα αλλάξει παντελώς την εικόνα και τη ζωή στο κέντρο της πόλης».
Στις 28 Νοεμβρίου του 1983 κάλεσε τους Υπουργούς Πολιτισμού της (τότε) Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και τους έθεσε το ερώτημα : «Πως είναι δυνατόν μια κοινότητα που στερείται την πολιτιστική της διάσταση να μπορεί να αναπτυχθεί». Σημείωσε ακόμη πως ο πολιτισμός «είναι η ψυχή της κοινωνίας» και πως ο καθορισμός της ευρωπαϊκής ταυτότητας «βρίσκεται ακριβώς στο σεβασμό της ιδιαιτερότητας και στο να δημιουργήσουμε ένα παράδειγμα ζωντανό μέσα από ένα διάλογο των πολιτισμών της Ευρώπης. Η φωνή μας είναι καιρός να ακουστεί με την ίδια δύναμη όπως αυτή των τεχνοκρατών. Ο πολιτισμός, η τέχνη και η δημιουργία, δεν είναι λιγότερο σημαντικά από το εμπόριο, την οικονομία, την τεχνολογία».
Έτσι ξεκίνησε ο θεσμός των Πολιτιστικών Πρωτευουσών της Ευρώπης, που υλοποιήθηκε το 1985 με πρώτη Πολιτιστική Πρωτεύουσα την Αθήνα. Ο θεσμός των Πολιτιστικών Πρωτευουσών είναι ο πιο σοβαρός και μεγάλος επίσημος πολιτιστικός θεσμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σήμερα, κάθε πολιτιστική πρωτεύουσα έχει ως βασική αρχή ότι ο θεσμός δεν είναι φεστιβάλ, αλλά τόπος για προβληματισμό, για ανταλλαγή ιδεών, για επικοινωνία πνευματικών ανθρώπων, καλλιτεχνών, επιστημόνων, που με τα έργα τους προωθούν την ευρωπαϊκή σκέψη. Η Μελίνα συνέβαλε ιδιαίτερα στο να γίνει η Θεσσαλονίκη Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης το 1997, μια πόλη που, όπως έλεγε, «έχει το χάρισμα, να πάρει και το χρίσμα». Συνέβαλε επίσης να παρουσιασθεί η λεηλασία της πολιτιστικής κληρονομιάς στην κατεχόμενη Κύπρο και να γιορταστεί στην Κύπρο ο μήνας ευρωπαϊκού πολιτισμού το 1994.
Ως Υπουργός Πολιτισμού θέλησε να διαφυλάξει και να προστατέψει το περιβάλλον και τον πολιτισμό του Αιγαίου αρχιπελάγους. Αυτής της μικρής θάλασσας με τον κολοσσιαίο πολιτισμό, που η δυναμική της οδήγησε στο θαύμα της κλασσικής Ελλάδας. Στόχος της ήταν να γίνουν θεματοφύλακες αυτής της ιδέας συγγραφείς, ποιητές, καλλιτέχνες, διανοούμενοι, πολιτικοί από όλο τον κόσμο. Το πρόγραμμα «Αιγαίο Αρχιπέλαγος» οργανώθηκε από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, με την υποστήριξη του υπουργείου Πολιτισμού, του υπουργείου Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων και του υπουργείου Αιγαίου. Σκοπός, να προβληθεί η συνέχεια του αιγαιοπελαγίτικου πολιτισμού για να επανορθωθεί μέσω της ακτινοβολίας του η περιβαλλοντολογική φθορά και για να γίνει το Αιγαίο σημείο αναφοράς και σύμβολο του πολιτισμού.
Η Μελίνα πίστευε στην πολιτιστική αποκέντρωση και αυτό ήταν το πρώτο πράγμα που τόνισε τον Οκτώβριο του 1981, κατά την ανάληψη των καθηκόντων της στο Υπουργείο Πολιτισμού. Έτσι, δημιούργησε σε διάφορες πόλεις τα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα. Ο θεσμός, που ιδρύθηκε από την ίδια το 1983, είχε σαν σκοπό την πραγματοποίηση ενός ευρύτατου θεατρικού πολυκεντρισμού με κέντρα τις πόλεις της χώρας και φορείς τους δήμους ή τις ενώσεις των δήμων και των κοινοτήτων, για την ανάπτυξη και διάδοση του θεάτρου στην περιφέρεια. Προϋποθέτει την ενεργό συμμετοχή των τοπικών πολιτιστικών φορέων και υπήρξε ένα πολιτικό όραμα, που πάντρευε την ευαισθησία της Μελίνας για την τέχνη, με έννοιες πολιτικές. Τα ίδια τα θέατρα έγιναν ένα κέντρο επικοινωνίας και εκδήλωσης ενδιαφέροντος από τους πολίτες μέσα στην πόλη. Μέχρι σήμερα είναι 16.
Ελάχιστες μόνο μέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων της, η Μελίνα δηλώνει ότι ο πολιτισμός και το σχολείο πρέπει να συνδεθούν άρρηκτα. Όχι μόνο με τη διδασκαλία των καλών τεχνών, αλλά με τρόπους διείσδυσης του πολιτισμού στο σύνολο της σχολικής εμπειρίας, για να έρθουν τα παιδιά σε επαφή με τον πολιτισμό από πολύ νεαρή ηλικία. Το πρόγραμμα Μελίνα – Εκπαίδευση και Πολιτισμός ήταν μια πειραματική προσπάθεια που αναφερόταν σταδιακά σε όλες τι βαθμίδες της εκπαίδευσης και λειτούργησε μέχρι και το 2004 σε 96 Δημοτικά σχολεία της χώρας. Στόχος της Μελίνας, ήταν το πρόγραμμα αυτό να πάρει ευρωπαϊκή διάσταση.
Το 1990 ήταν υποψήφια στις Δημοτικές εκλογές για το Δήμο Αθηναίων. Έχασε στις εκλογές από τον Αντώνη Τρίτση και της στοίχισε. Το 1992 εμφανίστηκε στην Όπερα «Πυλάδης» των Κουρουπού – Χειμωνά, σε σκηνοθεσία Δ. Φωτόπουλου, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Ερμήνευσε το ρόλο της Κλυταιμνήστρας.
Μετά τη νίκη του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του Οκτωβρίου 1993, η Μελίνα Μερκούρη επανήλθε στο υπουργείο Πολιτισμού. Στη διάρκεια της σύντομης δεύτερης θητείας της ονειρεύτηκε και προσπάθησε να υλοποιήσει το πρόγραμμα «Αιγαίο – Αρχιπέλαγος», καθώς και το πρόγραμμα «Εκπαίδευση και Πολιτισμός».
Έφυγε στις 6 Μαρτίου 1994, στο νοσοκομείο «Μεμόριαλ» της Νέας Υόρκης και κηδεύτηκε στις 10 Μαρτίου με τιμές Πρωθυπουργού. Η κηδεία της ήταν πάνδημη.
Η Μελίνα Μερκούρη υπήρξε η πλέον διάσημη και προβεβλημένη προσωπικότητα της Ελλάδας. Πορτραίτα της γυρίστηκαν από τηλεοπτικούς σταθμούς σε ολόκληρο τον κόσμο και περιελάμβαναν, συνεντεύξεις της για τον πολιτισμό, για εθνικά θέματα και κυρίως για την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα. Τιμήθηκε με μετάλλια και διακρίσεις από πολλούς αρχηγούς κρατών, πανεπιστήμια (Βοστόνη, Οξφόρδη κ.α) διεθνείς οργανισμούς (Unesco κ.α) οργανώσεις, αλλά και από δήμους ολόκληρης της χώρας για την κοινά παραδεκτή προσφορά της στην τέχνη, στον πολιτισμό, στο κοινωνικό σύνολο. Γιατί η Μελίνα Μερκούρη ήταν η αγαπημένη του ελληνικού λαού. Και σήμερα, δεν είναι μια ανάμνηση, είναι καθημερινά μαζί μας.
9. Νίκος Παπάζογλου
Ένας από τους πλέον αγαπημένους τραγουδοποιούς και ερμηνευτές, ο Νίκος Παπάζογλου έχασε το 2011 τη μάχη με τον καρκίνο σε ηλικία 63 ετών.
Το τελευταίο διάστημα ο αγαπημένος ερμηνευτής υποβάλλονταν σε χημειοθεραπείες. Ο Ν. Παπάζογλου κατέληξε στο σπίτι του στη Θεσσαλονίκη.
Δεκάδες τα τραγούδια που έχουν συνδεθεί με τον Νίκο Παπάζογλου, από τον «Αύγουστο» και τον «Υδροχόο» έως τα «Λεμόνι στην πορτοκαλιά» του Μανώλη Ρασούλη και της Βάσως Αλαγιάννη, το «Χαράτσι» του Σιμώτα (στίχος) και τα «Καρυάτιδα», «Στάλα-στάλα», «Με το τραγούδι», «Ευχή», έως τα «Χθες βράδυ», «Πέρασα έτσι», «Χτυπάει τηλέφωνο».
Εκτός όμως από τις προσωπικές του δουλειές, τον συναντάμε στη «Ρεζέρβα» (1984) και στο «Ζήτω το ελληνικό τραγούδι» (1986) του Σαββόπουλου. Επίσης στο «Πότε Βούδας πότε Κούδας» δίσκος του Μ. Ρασούλη (1986) όπου τραγουδά το ομότιτλο κομμάτι. Αλλά και στο «Σείριο υπάρχουνε παιδιά» του Χατζιδάκι το 1988.
Στο δίσκο «Ολοι δικοί μας είμαστε» με τους Μ. Ρασούλη, Χ. Νικολόπουλο και Π. Τερζή και στο «Σκόρπια 1» του Μ. Ρασούλη με τη Γλυκερία.
Παράλληλα κυκλοφορούν και οι δικοί του δίσκοι «Μέσω νεφών» το 1986 και «Σύνεργα» το 1991. Την ίδια χρονιά 30 Σεπτέμβρη 1991 ηχογραφεί και κυκλοφορεί την «Επιτόπιος Ηχογράφηση» από το θέατρο του Λυκαβηττού.
Το 1995 κυκλοφορεί το «Όταν κινδυνεύει παίξε την πουρούδα» (πουρούδα: στα κυπριακά το κλάξον του ποδηλάτου).
Ολες οι δουλειές του έχουν ηχογραφηθεί στο ΑΓΡΟΤΙΚΟΝ με την ετικέτα «Στρόγγυλοι δίσκοι».
Αξιες αναφοράς είναι και οι συνεργασίες του (στις περισσότερες είχε την επιμέλεια) με το Μανώλη Λιδάκη, τη Γλυκερία, τη Χορωδία Αιγαίου, τη Σαραγούδα Γιασεμή, το Λουδοβίκο των Ανωγείων, τη Νένα Βενετσάνου, τη Λιζέτα Καλημέρη, κ.α.
Ο Νίκος στηρίζει τη μουσική με το δικό του τρόπο, δίνοντας ευκαιρίες σε καλλιτεχνικά διαμάντια σαν τον Σωκράτη Μάλαμα, τον Θανάση Παπακωνσταντίνου, τις Μικρές Περιπλανήσεις, τον Ορφέα Περίδη, τη Μελίνα Κανά και αρκετούς άλλους.
Παράλληλα τα καλοκαίρια με το συγκρότημα τη Λοξή Φάλαγγα, έδινε συναυλίες σε όλη την Ελλάδα και όχι μόνο στα μεγάλα αστικά κέντρα με ίδιο (θετικό) με τον κόσμο να μην τον αφήνει ποτέ μόνο του. Παράλληλα ο ίδιος είχε κρατήσει μια στάση σεμνή απέφευγε την δημοσιότητα, τις συνεντεύξεις χωρίς ουσιαστικό λόγο εμμένοντας κυρίως στο έργο του.
10. Ρίτα Σακελλαρίου
Τον Αύγουστο του 1998 ένας πόνος στην πλάτη και μια αιμόπτυση την στέλνει για εξετάσεις και εκεί διαπιστώνεται ο καρκίνος στον πνεύμονα . Ξεκινά αμέσως χημειοθεραπείες, χάνει τα μαλλιά της και δεν το βάζει κάτω. Φοράει περούκα και αναχωρεί για περιοδεία στην Αυστραλία όπου έγινε το αδιαχώρητο . Με τον γυρισμό της από την Αυστραλία μπαίνει εσπευσμένα στο νοσοκομείο Υγεία για σαράντα ημέρες και βγήκε τρείς. Το βράδυ πριν πεθάνει δέχτηκε επίσκεψη από την Κατερίνα Στανίση και ζήτησε από τον Λάκη Κορρέ να της βάψει τα νύχια στο δεξί της χέρι. Σαν να μην την αφορούσε ο θάνατος, σαν να μην τον φοβόταν ,Τελευταία φράση της ήταν , «Αχ, Λάκη, κι είχα τόσα ακόμη να κάνω!»
Ο Λάκης Κορρές, επιστήθιος φίλος και οικονόμος της είχε δηλώσει: «Με τη Ρίτα γνωριστήκαμε το 1977 και έως την ημέρα που έφυγε από τη ζωή δεν μείναμε ποτέ χωριστά», λέει συγκινημένος ο Λάκης Κορρές, ανοίγοντας έτσι την πολύωρη συνέντευξη μας. «Τότε, η Ρίτα δούλευε στην Πλατεία Αμερικής και εγώ πήγαινα κάθε μέρα να τη δω. Είχα γνωρίσει και τον Κώστα Καφάση, που δούλευαν μαζί, και μου κάνει πρόταση να δουλέψω μαζί της. Αυτό ήταν! Τα άφησε όλα πάνω μου. Όλες τις δουλειές τις κανόνιζα εγώ. Στα δύο χρόνια μαζί της, εγώ κανόνιζα τα οικονομικά της, εισέπραττα τα χρήματα της, πλήρωνα τον κόσμο, φτιάχναμε τα σχήματα, όλα» είχε τονίσει στην Freddo.
«Στις 28 Αυγούστου 1998 γυρίσαμε από τις διακοπές σας. Την πονούσε η πλάτη και νομίζαμε ότι είχε πάθει ψύξη. Όταν πήγαμε στο νοσοκομείο “Υγεία” και κάναμε τις εξετάσεις διαπιστώθηκε ο καρκίνος και αρχίσαμε αμέσως τις χημειοθεραπείες. Γύρω στον Ιανουάριο η Ρίτα άρχισε να παίρνει θάρρος και να αισθάνεται καλύτερα. Τότε λοιπόν μου λέει μια μέρα ξαφνικά: “Έχεις όρεξη, ρε συ, να δουλέψουμε;”. Τότε λοιπόν της έκαναν πρόταση για συναυλίες στην Αυστραλία. Και πηγαίνουμε, παρόλο που η κατάσταση της ήταν επιβαρυμένη… Η ίδια αισθανόταν καλά. Βάζει μια πανέμορφη περούκα και με τις βαλίτσες στα χέρια κάνουμε ντου. Κάναμε μόνο μια στάση στη Σιγκαπούρη για να μην κουραστεί και μετά συνεχίσαμε το ταξίδι. Στην τελευταία αυτή συναυλία τη συνόδευαν ο Θανάσης Κομνηνός και ο Γιάννης Ντουνιάς. Και βγαίνει η Ρίτα στις 4 από τις 5 συναυλίες και παθαίνουμε όλοι πλάκα. Αηδόνι. Χιλιάδες Έλληνες να τη χειροκροτούν. Πάθαμε σοκ όλοι τότε. Στην 5η συναυλία βράχνιασε. Όταν γυρίσαμε στην Ελλάδα και μπήκε στο νοσοκομείο, μετά δεν ξαναβγήκε. Έβγαινε μόνο για δυο-τρεις μέρες και ξανά μέσα. Στο τέλος είχε φτάσει και στις φωνητικές χορδές ο καρκίνος».
Η Ρίτα Σακελλαρίου έφυγε από τη ζωή στις 6 Αυγούστου του 1999 σε ηλικία 65 ετών. Τάφηκε παρουσία πλήθους κόσμου στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Είναι 35 ετών και παρθένα – «Όλοι οι άντρες που γνώρισα γίνονταν μα@@@ όταν τους έλεγα την αλήθεια» «Έχω όλες αυτές τις σπουδαίες ιδιότητες. Γιατί είναι τόσο δύσκολο για εμένα να βρω τον έναν που δεν θα τρομάξει όταν του πως ότι θα είναι ο πρώτος και ελπίζω ο μοναδικός;»
Μια 35χρονη γυναίκα μίλησε ανοιχτά για τις σχέσεις της, λέγοντας ότι οι άντρες… εξαφανίζονται όταν τους αποκαλύπτει ότι είναι παρθένα και ότι επιθυμεί να περιμένει μέχρι τον γάμο για να κάνει σεξ. Η Sonali Chandra, χορεύτρια και κωμικός από το Νιου Τζέρσεϊ, είπε πως ο κόσμος των ραντεβού είναι δύσκολος εξαιτίας του αυστηρού τρόπου που αντιμετωπίζει η ίδια την οικειότητα και της έλλειψης εμπειρίας της στο κρεβάτι.
«Έχω βγει μόνο με εννιά άντρες – συμπεριλαμβανομένων τριών σοβαρών σχέσεων – και οι εννιά έγιναν μα@@@ όταν έμαθαν για την παρθενιά μου», είπε η ίδια στη Daily Star σε μια συνέντευξή της την Πέμπτη.
Η Chandra μεγάλωσε σε ένα αυστηρό οικογενειακό περιβάλλον από τους γεννημένους στην Ινδία γονείς της, κάτι που πιστεύει ότι έπαιξε μεγάλο ρόλο στην προσωπική της ζωή. «Δεν μου επιτρεπόταν να κοινωνικοποιούμαι και το να βγαίνω ραντεβού ήταν ένα μεγάλο όχι. Το να βγαίνεις ραντεβού είναι μια ικανότητα της ζωής και μου απαγορεύτηκε να την αναπτύξω στην εφηβεία και στο κολέγιο. Μέχρι και σήμερα, στην ηλικία των 35, δεν έχω ιδέα πώς να βγαίνω ραντεβού».
Η γυναίκα, η οποία αντάλλαξε το πρώτο της φιλί στα 26, ψάχνει μέσω εφαρμογών για τον Κύριο Σωστο, χωρίς μεγάλη επιτυχία όμως. «Περνάω κάθε Σαββατοκύριακο κάνοντας γυμναστική για να μην αισθάνομαι τόση μοναξιά και περνάω τα βράδια του Σαββάτου μόνη στο διαμέρισμα, κάτι πολύ καταθλιπτικό», εξομολογήθηκε, σύμφωνα με τη New York Post. «Πάω για ύπνο στις 8 για να εξομαλύνω τον συναισθηματικό πόνο».
H Chandra, στην οποία δεν επιτράπηκε να πάει στον σχολικό χορό ή να μείνει σε φοιτητική εστία όσο σπούδαζε, αρνήθηκε να επιτρέψει στους γονείς της να της κάνουν γάμο – προξενιό.
Πάντως η ίδια θεωρεί ότι το σεξ πρέπει να γίνεται μετά τον γάμο. «Θεωρώ το σεξ ιερό και ξεχωριστό. Στην πραγματικότητα δεν μου αρέσει καν η λέξη σεξ, προτιμώ το κάνω έρωτα», είπε.
«Θα ήμουν έτοιμη να κάνω έρωτα όταν θα έχω ένα δαχτυλίδι από τον Έναν. Ο Ένας που ψάχνω είναι ένας ιπποτικός κύριος, με ηθικές αρχές, όμορφος, φιλόδοξος, που δίνει σημασία στην υγεία και θα μου συμπεριφέρεται σαν βασίλισσα».
Η Chandra μίλησε δημόσια για την παρθενιά της πριν από δύο χρόνια όταν εμφανίστηκε σε τηλεοπτική εκπομπή. Στην εκπομπή δήλωσε ενοχλημένη από το γεγονός ότι οι άντρες αναστατώνονται όταν μαθαίνουν την αλήθεια. «Είμαι μπερδεμένη. Έχω όλες αυτές τις σπουδαίες ιδιότητες. Γιατί είναι τόσο δύσκολο για εμένα να βρω τον έναν που δεν θα τρομάξει όταν του πως ότι θα είναι ο πρώτος και ελπίζω ο μοναδικός;».
Παραμένει όμως πιστή σε όσα πιστεύει: «Προτιμώ να παραμείνω παρθένα και μόνη για το υπόλοιπο της ζωής μου παρά να παντρευτώ τον λάθος τύπο».
Αλέξης Γκόλφης: Το άδοξο τέλος του τηλεοπτικού Χριστού, που υπήρξε μεγάλη φίρμα – Πέθανε πάμφτωχος και άστεγος
Μηδένα προ του τέλους μακάριζε. Η φράση αυτή του σοφού Σόλωνα, επιβεβαιώνεται πλήρως στην περίπτωση του Αλέξη Γκόλφη.
Υπήρξε λαμπερός στα πρώτα της ηθοποιίας του βήματα, διάσημος από τον ρόλο Χριστού, στο τηλεοπτικό σήριαλ της ΕΡΤ «Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται» στα χρόνια 1975-76. Έμεινε άστεγος στα τελευταία χρόνια της ζωής του, πάμφτωχος και πεθαίνοντας καθημερινά στον τρόμο ότι πεθαίνει, καταβεβλημένος από το πάθος της ηρωίνης.
Αυτό το πάθος του, ήταν η αιτία, που έχασε χρήματα και δόξα, πέρασε στα αζήτητα και κατέληξε να ζει σε ένα ερειπωμένο σπίτι (είχε κάνει κατάληψη), χωρίς νερό και ρεύμα, στην περιοχή της Πλατείας Αμερικής. Οι φωτογραφίες που δημοσιεύουμε, δείχνουν τον Αλέξη Γκόλφη, στο σπίτι του μαρτυρίου.
Ένα στρώμα που βρήκε πεταμένο στα σκουπίδια, ήταν το κρεβάτι του. Κάποια άδεια μπουκάλια, ήταν οι βάσεις για τα κεριά που φώτιζαν κάπως στο σκοτάδι.
Και ακόμα: Μια σημαία ελληνική, που ποιος ξέρει πού να την είχε βρει, διακοσμούσε το άδειο από έπιπλα δωμάτιο και που ίσως του θύμιζε καλύτερα νοήματα σε περασμένα του χρόνια.
Πανέμορφος και φίρμα ηθοποιός για ένα μεγάλο διάστημα, τον βλέπουμε σε μια φωτογραφία, στα παρασκήνια του γυρίσματος του σήριαλ «Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται». Δίπλα του η Ελένη Καζαντζάκη.
Ο Αλέξης Γκόλφης, υπήρξε και εύπορος επιχειρηματίας. Τα δύο μπαρ που άνοιξε «Σφίγγα» και «Λούκι», ακόμη μένουν στη μνήμη πολλών, ως καλτ νεανικά στέκια μιας αξέχαστης εποχής. Γνωστό και το τραγούδι των Αδελφών Κατσιμίχα «Μια βραδιά στο Λούκι» που αναφέρεται στο μπαρ του Αλέξη Γκόλφη.
Η ιστορία του Αλέξη Γκόλφη, δείχνει το πού μπορεί να καταντήσει κανείς όταν πέσει στο λούκι της ηρωίνης. Ζητιάνος στο δρόμο για ένα κομμάτι ψωμί και για μια δόση.
Πολλά βράδια, άστεγος και πένης ο Γκόλφης, πήγαινε στο κλαμπ της περιοχής Rebound, που είχε (και έχει) ο συμμαθητής του στο Γυμνάσιο, Ηλίας Γεωργουλέας. Αυτός ήταν ίσως ο μόνος που τον ενίσχυε οικονομικά και ηθικά, κινούμενος από τα αγνά αισθήματα της παλιάς τους φιλίας. Και ο Ηλίας, και ο Αλέξης, υπήρξαν συμμαθητές στο Όγδοο Γυμνάσιο, με τον Παύλο Σιδηρόπουλο.
Ο Ηλίας, δεν έμπλεξε ευτυχώς με τα ναρκωτικά. Ο Αλέξης και ο Παύλος, όμως, άρχισαν τους «πειραματισμούς» από νωρίς, στην τελευταία τάξη του Γυμνασίου. Στην αρχή, νόμιζαν πως θα ανακάλυπταν καινούργιους και θαυμαστούς κόσμους. Γρήγορα όμως, ένιωσαν την σκληρή αλυσίδα της εξάρτησης και τελικά και οι δύο, πέρασαν στον παγωμένο κήπο.
Λίγο πριν πεθάνει, ο Αλέξης Γκόλφης, κρατούσε σημειώσεις για παλιούς και χαμένους φίλους του. Μια σελίδα από αυτές, δημοσιεύουμε εδώ. Είναι γραμμένα πολλά ονόματα που τονίζονται με σταυρούς. Σταυρούς μαρτυρίου. Είναι μια σειρά φίλων του που πέθαναν. Στην πρώτη γραμμή, το όνομα Ελένη Βελονάκη, της ηθοποιού που έφυγε από ναρκωτικά, πολύ νωρίς στη δεκαετία του 70. Πιο κάτω και το όνομα του Παύλου.
Ο Γκόλφης, ήλπιζε πως αυτός θα γλίτωνε, πως δεν θα έμπαινε σε αυτή την καταραμένη σειρά. «Ελπίζω» έλεγε, αλλά, σε αυτή την περίπτωση, δυστυχώς, δεν αρκεί η ελπίδα. Πέθανε μόνος και αβοήθητος.
Η σειρά «ο Χριστός Ξανασταυρώνεται» και η μεγάλη επιτυχία
Η δημοφιλής σειρά προβλήθηκε τις χρονιές 1975-76 από την ΕΡΤ η σειρά «ο Χριστός Ξανασταυρώνεται», σε σκηνοθεσία του Βασίλη Γεωργιάδη. Το σενάριο ήταν βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη και η σειρά γυρίστηκε σε 50 επεισόδια. Ποιος είναι όμως ο άνθρωπος που επιλέχθηκε για πρωταγωνιστής.
Είναι ο Αλέξανδρος Γκολφινόπουλος ή απλά Αλέξης Γκόλφης όπως ήταν το καλλιτεχνικό του όνομα. Ο Γκόλφης γεννήθηκε το 1948 μέσα σε μικροαστικό περιβάλλον. Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες για τα παιδικά του χρόνια αλλά είναι γνωστό ότι από μικρή ηλικία θέλησε να γίνει ηθοποιός παρά τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε η οικογένειά του.
Τα πρώτα του βήματα στην υποκριτική θα τα κάνει με τον θίασο Χατζίσκου και θα ανέβει νωρίς νωρίς στο θεατρικό σανίδι. Ακολούθησαν και άλλες συμμετοχές μέχρι που έρχεται η μεγάλη επιτυχία. Ήταν το 1975 όταν ο Βασίλης Γεωργιάδης θέλησε να μεταφέρει τηλεοπτικά για τη συχνότητα της ΕΡΤ το καζαντζακικό αριστούργημα «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται». Η δραματική σειρά που θα συντάραζε το κοινό της χώρας μας και θα σημείωνε ποσοστά τηλεθέασης-ρεκόρ θα προβαλλόταν σε πενήντα 45λεπτα επεισόδια, φέρνοντας στην ελληνική τηλεόραση τις περιπέτειες ενός μικρασιατικού χωριού κατά το 1921, όταν οι κάτοικοι της Λυκόβρυσης αναβίωναν κάθε εφτά χρόνια τα Πάθη του Ιησού επιλέγοντας για την αναπαράσταση μια χούφτα χωριανούς.
Ο Γεωργιάδης επέλεξε για τον ρόλο του τηλεοπτικού Χριστού, λοιπόν, τον Αλέξη Γκόλφη. Αυτή η λιτή μορφή του , τού θύμιζε πολύ βιβλική φιγούρα. Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθεί ένα από τα ποιοτικότερα τηλεοπτικά προϊόντα της εποχής και αναμφίβολα μια από τις σειρές-ορόσημο στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης. Ο Έλληνας «Χριστός» είχε αρχίσει να γίνεται τόσο διάσημος που δεν περνούσε πλέον πουθενά απαρατήρητος. Το «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» ήταν εξάλλου το δημοφιλέστερο σίριαλ της σεζόν 1975-1976 που αποθεώθηκε από κοινό και κριτική και σημείωνε τηλεθέαση που άγγιζε ακόμα και το 80%.
Η τραγική ιστορία μετά το τέλος της σειράς
Τα πράγματα όμως δεν συνεχίστηκαν με τον ίδιο τρόπο όσον αφορά τον τρόπο που θα αντιμετώπιζε αυτή την επιτυχία ο Γκόλφης. Την εποχή που γυριζόταν το σίριαλ-σταθμός, δίνει μια συγκλονιστική συνέντευξη σε ένα νεανικό περιοδικό της εποχής, όπου εξομολογείται: «Εκείνο που με συναρπάζει πραγματικά είναι η ίδια η μορφή του Χριστού όταν προσπαθώ να τον πλησιάσω με τον νου και την καρδιά. Και συχνά αισθάνομαι πως με συντρίβει καθώς προσπαθώ να την ενσαρκωθώ. Πώς να ενσαρκωθείς καλλιτεχνικά, θεατρικά μια τιτανική μορφή όπως του Ιησού; Είτε Θεός, είτε Θεάνθρωπος, είτε και μόνο άνθρωπος, όπως θέλουν να τον βλέπουν εκείνοι που αρνούνται να θρησκεύονται ή όσοι ανήκουν σε άλλα θρησκεύματα, ο Ναζωραίος προβληματίζει κατά τρόπο συντριπτικό κάθε καλλιτέχνη που αποτολμά να τον υποδύεται στη σκηνή ή την οθόνη.»
Μετά το τέλος της σειράς, δε συνεχίστηκε η ίδια επιτυχία. Ο Αλέξης Γκόλφης όχι μόνο δεν είχε προτάσεις για σοβαρούς ρόλους, αλλά έμπλεξε με καταχρήσεις. Ακολούθησαν μόνο μερικές σποραδικές δουλειές που είχαν πάντα το άρωμα των τιμητικών εμφανίσεων, καθώς το όνομα του Γκόλφη θύμιζε σε όλους κάτι.
ι’ αυτό και μετά τη δημοφιλή σειρά, η επόμενη δουλειά του ήρθε περίπου 15 χρόνια αργότερα. Πήρε μέρος αργότερα και σε μια χούφτα τηλεοπτικών σειρών μετά το 1990. Από αυτές ξεχωρίζουν τα σίριαλ «Ξενοδοχείο Αμόρε» (MEGA – 1990), «Λόγω τιμής» (MEGA – 1996) και «Η συκοφαντία του αίματος» (ΕΤ1 – 1999). Εξίσου άτυχος στάθηκε και στην προσωπική του ζωή, αφού όταν έχασε τη μητέρα του βρέθηκε κυριολεκτικά στον δρόμο.
Τα επόμενα χρόνια ήταν καταστροφικά και ο Αλέξης Γκόλφης έζησε το δικό του γολγοθά. Ειδικά μετά το θάνατο της μητέρας του έμεινε ολομόναχος και έμπλεξε με αλκοόλ και ναρκωτικά. Ζούσε σε ένα εγκαταλειμμένο σπίτι στα Πατήσια και ζητιάνευε για να μπορέσει να επιβιώσει. Βυθίστηκε στη θλίψη. Έτρωγε από τα συσσίτια του δήμου και της ενορίας του, ενώ οι περίοικοι έλεγαν πως τον έβλεπαν συχνά να ψαχουλεύει στα σκουπίδια. Ο περίφημος καζαντζακικός «Μανωλιός» δεν θύμιζε πια σε τίποτα το αλλοτινό αστέρι της υποκριτικής και μεγάλο αγαπημένο του γυναικείου φύλου.
Στις 3 Αυγούστου του 2007 ο Αλέξης Γκόλφης, ο Έλληνας «Χριστός» βρέθηκε ημιλιπόθυμος στην Πλατεία Κολιάτσου και μεταφέρθηκε στον Ερυθρό Σταυρό με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Εκεί άφησε ο 59χρονος ηθοποιός την τελευταία του πνοή δύο μέρες αργότερα, αν και η τραγικότητα της ύπαρξής του δεν είχε κάνει ακόμα φινάλε. Η σορός του παρέμεινε στα αζήτητα του νεκροτομείου μέχρι και τις 9 Οκτωβρίου 2007, όταν και γνωστοποιήθηκε τελικά ο θάνατός του. Όχι από κάποιον συγγενή. Εκείνη τη μέρα έτυχε να δει το πτώμα του ο ιατροδικαστής Φίλιππος Κουτσάφτης. Ο ίδιος ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Μαίρη Ιγγλέση με την οποία έπαιζε ο Γκόλφης στο «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται». Έτσι τον αναγνώρισε…
Μια τραγική ιστορία ζωής με ένα ακόμη πιο τραγικό τέλος…
Το περιστατικό στην Ιταλία έχει προκαλέσει σοκ, καθώς μια νεαρή γυναίκα βιάστηκε ομαδικά μπροστά στον σύντροφό της, ο οποίος ακινητοποιήθηκε και αναγκάστηκε να παρακολουθεί.
Φρίκη έχει προκαλέσει στην Ιταλία ο ομαδικός βιασμός μιας 20χρονης μπροστά στον σύντροφό της, σε περιοχή έξω από τη Ρώμη.
Το ζευγάρι είχε σταθμεύσει το αυτοκίνητό του στο πάρκο Tor Tre Teste στη Ρώμη όταν μια ομάδα ανδρών τους περικύκλωσε.
Σύμφωνα με όσα ανέφερε ο 20χρονος στις αρχές, οι δράστες έσπασαν αρχικά το παράθυρο του αυτοκινήτου και άρπαξαν το κινητό της 20χρονης κοπέλας, που βρισκόταν στο ταμπλό. Αλλά αυτό ήταν μόνο η αρχή της φρίκης που θα ακολουθούσε. Το 20χρονο αγόρι το άρπαξαν βίαια και τον τράβηξαν έξω αρχικά. Αμέσως μετά έβγαλαν και την φίλη του, πριν προχωρήσουν στην σεξουαλική επίθεση.
Το αφύλαχτο πάρκο Tor Tre Teste στη Ρώμη (Ανατολικά)
Όσα περιέγραψε ο νεαρός στην αστυνομία
Όπως είπε ο ίδιος, τον ακινητοποίησαν με τη βία, ενώ κάποιοι από τους δράστες κακοποιούσαν τη σύντροφό του. Ο νεαρός φώναζε απεγνωσμένα για βοήθεια και τους ικέτευε να σταματήσουν, όμως δεν στάθηκε δυνατό να τους αποτρέψει.
Μετά την επίθεση, οι τρεις άνδρες έφυγαν τρέχοντας, αφήνοντας το ζευγάρι σε κατάσταση σοκ. Και οι δύο είναι Ιταλοί και κάλεσαν αμέσως την αστυνομία για βοήθεια.
Βίντεο του TG στα Ιταλικά:
Οι συλλήψεις των δραστών
Οι αρχές συνέλαβαν δύο Μαροκινούς και έναν Τυνήσιο, οι οποίοι κατηγορούνται για ομαδικό βιασμό και ληστεία.
Δύο από αυτούς εντοπίστηκαν λίγες ημέρες μετά την επίθεση της 25ης Οκτωβρίου, ενώ ο τρίτος συνελήφθη πρόσφατα στη Βενετία, ολοκληρώνοντας τον κύκλο των συλλήψεων. Η αστυνομία συνεχίζει να αναζητά κι άλλα άτομα από την ομάδα που επιτέθηκε στο ζευγάρι.
Ο πύργος Tre Teste του 400 μΧ. στο ομώνυμο πάρκο της Ρώμης
Στην Καλαβρία, μια 25χρονη συνελήφθη για τη δολοφονία των δίδυμων παιδιών της αμέσως μετά τη γέννα, με συνεργό τον αρραβωνιαστικό της. Ύποπτοι και για τρίτο έγκλημα στο παρελθόν, συνεχίζονται οι έρευνες της αστυνομίας.
Μια 25χρονη συνελήφθη στην ευρύτερη περιοχή του Ρήγιου της Καλαβρίας, με την κατηγορία ότι δολοφόνησε τα δίδυμα παιδιά της, μόλις τα γέννησε. Όλα συνέβησαν τον Ιούλιο του 2024, αλλά οι έρευνες ολοκληρώθηκαν σήμερα.
Η κοπέλα, σύμφωνα με τους εισαγγελείς, δολοφόνησε τα βρέφη προκαλώντας τους ασφυξία και στη συνέχεια έκρυψε τα πτώματα μέσα στην ντουλάπα του δωματίου της, τυλίγοντάς τα σε μια κουβέρτα. Την τραγική ανακάλυψη, έκανε η μητέρα της 25χρονης, εξαιτίας της δυσοσμίας που ένιωθε μπαίνοντας στο δωμάτιο.
Την παιδοκτόνο βοήθησε ο αρραβωνιαστικός της και πατέρας των παιδιών, όπως φαίνεται να αποδεικνύεται από σειρά τηλεφωνικών μηνυμάτων που είχαν ανταλλάξει. Ο νεαρός κατηγορείται τώρα για συνέργεια.
Από τα μηνύματα αυτά, σύμφωνα με τις εισαγγελικές έρευνες, προκύπτει ότι το ζευγάρι δολοφόνησε και ένα τρίτο βρέφος, πριν από τρία χρόνια. Το άτυχο νεογέννητο φέρεται να έχει ταφεί σε κάποιο χωράφι που ανήκει στην οικογένεια της νεαρής μητέρας.
Οι καραμπινιέροι και η αστυνομία, τις ώρες αυτές, συνεχίζουν τις έρευνες για τον εντοπισμό του πτώματος. Η παιδοκτόνος είχε εισαχθεί σε νοσοκομείο του Ρήγιου της Καλαβρίας, λόγω έντονης αιμορραγίας, λίγο πριν η μητέρα της εντοπίσει τα πτώματα των δίδυμων νεογέννητων στο σπίτι, αλλά είχε αρνηθεί κατηγορηματικά ότι είχε μείνει έγκυος και ότι είχε γεννήσει.
Η Ειρήνη Νικολοπούλου, δημοσιογράφος και γνωστή προσωπικότητα, βιώνει μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής της μετά τον θάνατο της αγαπημένης της αδελφής.
Η Ειρήνη, με βαθιά συγκίνηση, μοιράστηκε μέσω των κοινωνικών δικτύων τον επικήδειο που έγραψε και εκφώνησε για την αδερφή της, αποχαιρετώντας την με λόγια γεμάτα αγάπη και νοσταλγία.
Αναμνήσεις και κοινές στιγμές από την παιδική ηλικία
Η Ειρήνη ξεκίνησε τον επικήδειο αναφερόμενη με τρυφερότητα στην παιδική τους ηλικία και τη στενή σχέση που είχαν. Θυμήθηκε τη στιγμή που γεννήθηκε η αδερφή της, Άννα, τον Σεπτέμβριο του 1959. «Ο μικρός μας Αινστάιν γεννήθηκε 19 Σεπτεμβρίου του 1959», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η Ειρήνη περιέγραψε πώς, όταν η Άννα ήρθε στον κόσμο, εκείνη, μόλις 13 μηνών, ένιωθε υπερηφάνεια που είχε πια μια αδερφή. «Ήταν ήδη το μεγαλύτερο και το εξυπνότερο μωρό που γεννήθηκε εκείνη την ημέρα στο παιδικό μου μυαλό», τόνισε με νοσταλγία.
Τα παιχνίδια τους, οι καυγάδες και η κοινή ζωή τους σαν δίδυμα με τα ίδια ρούχα και τις ίδιες ασχολίες ήταν στιγμές που τις χαρακτήρισαν για πάντα. Παρά τις διαφορετικές τους προσωπικότητες και τα ενδιαφέροντά τους, είχαν πάντα μια ιδιαίτερη σύνδεση. Η Άννα ήταν πάντα η έξυπνη, η επαναστάτρια με την επιθυμία για μόρφωση και νέες γνώσεις, ενώ η Ειρήνη, αν και εξίσου ταλαντούχα, αφιέρωνε τον χρόνο της στην τέχνη και τη δημιουργικότητα.
Ο δυναμισμός της Άννας και η πορεία της ζωής της
Η Άννα, από πολύ μικρή, εντυπωσίαζε με τις ικανότητές της και την ταχύτητα με την οποία ολοκλήρωνε τα μαθήματα, ενώ το ταλέντο της στη μάθηση των ξένων γλωσσών την έκανε να ξεχωρίζει. Η Ειρήνη θυμήθηκε ότι ο πατέρας τους της είχε αποδώσει το παρατσούκλι «σπρωχτόπουλος» λόγω του ότι εκείνη καθυστερούσε να ολοκληρώσει τα μαθήματα, σε αντίθεση με την Άννα που τα έπαιρνε όλα με ταχύτητα και αριστεία.
Η Άννα, με το πάθος για τη μάθηση και την εξερεύνηση, έγινε νωρίς ένα παιδί που προσανατολιζόταν για κάτι μεγαλύτερο. «Το παιδί θαύμα της εποχής άρχισε να γυρίζει τον κόσμο από τα 13», ανέφερε η Ειρήνη. Η πορεία της Άννας ήταν γεμάτη από ταξίδια, σπουδές και διακρίσεις. Από τη Νίκαια στη Γαλλία μέχρι το Λονδίνο και το Σικάγο, η Άννα ακολούθησε μια πορεία διεθνή και κοσμοπολίτικη. Ήταν πάντα γεμάτη ενέργεια και όνειρα για το μέλλον, με το βλέμμα στραμμένο στο επόμενο βήμα.
Η επιχειρηματική πορεία και η αγάπη για τη ζωή
Η Άννα ανέπτυξε μια εντυπωσιακή καριέρα στον τομέα των εξαγωγών και του επιχειρείν. Στην ηλικία των 25, ήταν ήδη γενική διευθύντρια σε μια πολυεθνική εταιρεία, ενώ συνεχώς αναζητούσε νέες προκλήσεις και τρόπους να ξεχωρίσει. Η Ειρήνη μοιράστηκε το πάθος και την αφοσίωση της αδερφής της για το επαγγελματικό της ταξίδι, θυμίζοντας τις στιγμές που η Άννα άνοιξε νέους ορίζοντες στην Κίνα και σε άλλες χώρες της Ασίας. «Το πλήρωσε με τη ζωή της», ανέφερε με θλίψη, επισημαίνοντας ότι η συνεχής ένταση και τα ταξίδια είχαν αντίκτυπο στην υγεία της.
Η προσωπική ζωή και η αγάπη της για την οικογένεια
Η Άννα, εκτός από επιχειρηματίας, υπήρξε και μια εξαιρετική μητέρα, αδελφή και φίλη. Παρά τις επαγγελματικές της υποχρεώσεις, κατάφερε πάντα να βρίσκει χρόνο για την οικογένεια και τους αγαπημένους της. Όπως σημείωσε η Ειρήνη, η Άννα ήταν πάντα εκεί για τα παιδιά της, για την οικογένειά της, και κατάφερε να διατηρήσει έναν ισχυρό δεσμό μαζί τους, παρά τις απαιτήσεις της δουλειάς και τις αποστάσεις.
Η Ειρήνη κλείνει τον επικήδειο με ένα συναισθηματικό αποχαιρετισμό, θυμίζοντας τις αγαπημένες στιγμές που πέρασαν μαζί στη θάλασσα, στον χρόνο που αφιέρωναν στα όνειρά τους και στην κοινή πορεία ζωής. «Πάμε για μπάνιο αγάπη μου αδερφούλα μου πάμε να κολυμπήσουμε», γράφει με συγκίνηση, αποχαιρετώντας την αγαπημένη της αδελφή.
Ειρήνη Νικολοπούλου: Η απόφαση που τη βαραίνει ακόμα – «Δεν θα το συγχωρήσω ποτέ στον εαυτό μου»
Με λόγια ήρεμα αλλά φορτισμένα, η Ειρήνη Νικολοπούλου άνοιξε ένα προσωπικό κεφάλαιο της ζωής της, μιλώντας για μια επιλογή που, όπως λέει, εξακολουθεί να τη βαραίνει δεκαετίες μετά. Παρότι η κόρη της σήμερα είναι ενήλικη και έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν της κρατά καμία πικρία, η ίδια δεν έχει καταφέρει να αφήσει πίσω της εκείνη την περίοδο.
Δείτε το βίντεο:
Η δημοσιογράφος και παρουσιάστρια αναφέρθηκε στη στιγμή που, μόλις λίγες ημέρες μετά τον τοκετό, αναγκάστηκε να επιστρέψει επαγγελματικά λόγω πολιτικών εξελίξεων, διακόπτοντας τον θηλασμό.
«Όταν γέννησα την κόρη μου, έγιναν πρόωρες εκλογές και χρειάστηκε να επιστρέψω στη δουλειά και να διακόψω τον θηλασμό. Είναι κάτι που δε θα μου συγχωρήσω ποτέ. Εκείνη το συγχωρεί», είπε χαρακτηριστικά.
Η πίεση της τηλεόρασης και οι ενοχές
Η Ειρήνη Νικολοπούλου μίλησε και για το περιβάλλον της τηλεόρασης, περιγράφοντάς το ως έναν χώρο που, εκείνα τα χρόνια, δεν άφηνε περιθώρια για προσωπικές ανάγκες ή κατανόηση. Όπως εξήγησε, η επιστροφή της στη δουλειά δεν ήταν αποτέλεσμα ελεύθερης επιλογής, αλλά συνθηκών.
«Στις 17 μέρες από τον τοκετό, έγιναν εκλογές και δέχτηκα ένα τηλεφώνημα που μου έλεγαν να επιστρέψω στη δουλειά», ανέφερε, προσθέτοντας ότι ακόμη και χρόνια αργότερα χρειάστηκε να συζητήσει το θέμα σε ψυχοθεραπεία. Εκεί, όπως αποκάλυψε, άκουσε από ειδικό τη φράση: «έχεις δίκιο, είναι πολύ βαρύ να αφήνεις το παιδί σου όταν το θηλάζεις».
Δείτε το βίντεο:
«Δεν υπήρχε κατανόηση»
Ανατρέχοντας στα πρώτα χρόνια της καριέρας της, η έμπειρη δημοσιογράφος περιέγραψε εξαντλητικά ωράρια και ατελείωτες αναμονές, θυμίζοντας πως η επαγγελματική αντοχή θεωρούνταν δεδομένη.
«Δεν υπάρχει κατανόηση στην τηλεόραση. Ίσως τώρα έχουν αλλάξει τα πράγματα, αλλά εγώ δεν θυμάμαι κάτι τέτοιο», σημείωσε.
Θυμήθηκε επίσης αμέτρητες νύχτες δουλειάς, βαμμένη και έτοιμη στο πλατό, περιμένοντας πολιτικά και καλλιτεχνικά πρόσωπα πρώτης γραμμής, ενώ –όπως είπε– υπήρχαν φορές που άλλοι θεωρούσαν δεδομένο πως «η Ειρήνη αντέχει».
Παρά τις ενοχές που την ακολουθούν μέχρι σήμερα, ένα πράγμα παραμένει αδιαπραγμάτευτο για την ίδια:
«Η κόρη μου είναι η μεγαλύτερη περηφάνια στη ζωή μου».
Η Ελληνική αστυνομία δημοσιοποίησε κάποιες ενδεικτικές συμβουλές για την ασφάλεια των γυναικών με στόχο να αποτρέψουν ή να προλάβουν παραβατικές συμπεριφορές σε βάρος τους και να ελαχιστοποιήσουν τις ευκαιρίες να καταστούν θύματα μιας εγκληματικής πράξης.
Οδηγίες σε περίπτωση αρπαγής τσάντας
Αποφεύγετε να μεταφέρετε μεγάλα χρηματικά ποσά. Βαδίζετε στην εσωτερική πλευρά του πεζοδρομίου και κρατάτε την τσάντα σας πάντοτε κλειστή και προς την πλευρά του τοίχου. Μην διστάσετε να καλέσετε σε βοήθεια φωνάζοντας, αν κάποιος σας επιτεθεί για να σας πάρει την τσάντα. Εάν δεν μπορείτε να αντισταθείτε και να συγκρατήσετε την τσάντα, σκεφθείτε ότι η υγεία σας και η σωματική σας ακεραιότητα είναι πιο πολύτιμα αγαθά.
Προσπαθήστε να συγκρατήσετε τα χαρακτηριστικά του επιτιθέμενου και του μεταφορικού μέσου, αν έχει χρησιμοποιηθεί τέτοιο. Προστατέψτε καλά τις τσάντες και το πορτοφόλι σας σε χώρους όπου υπάρχει συνωστισμός. Καταγγείλετε το γεγονός στην Αστυνομία.
Ασφάλεια στο σπίτι
Η περιοχή έξω από την κύρια είσοδο της κατοικίας σας πρέπει να είναι φωτισµένη σωστά ώστε να µην υπάρχουν σκοτεινές σκιές όπου θα μπορούσε κάποιος να κρυφτεί .
Βεβαιωθείτε ότι στην κύρια πόρτα υπάρχει ‘µατάκι’ έτσι ώστε να βλέπετε ποιος είναι στην πόρτα σας πριν ανοίξετε. Να έχετε κλειστές τις κουρτίνες, ώστε οι άνθρωποι να µην βλέπουν µέσα το σπίτι σας, ιδιαίτερα τη νύχτα . Να µην εισέρχεστε σε ένα ασανσέρ µε κάποιον που δεν γνωρίζετε. Εάν το κάνετε φροντίσετε να παραμείνετε κοντά στην πόρτα του ασανσέρ και εντός εμβελείας του πίνακα ελέγχου.
΄Oταν βρίσκεστε µακριά από το σπίτι µόνες
Πάντοτε κάποιος γνωστός να γνωρίζει ακριβώς που είστε, ώστε σε περίπτωση ανάγκης αν πρέπει να τηλεφωνήσει κάποιος για βοήθεια, να ξέρει την επακριβή θέση. Ποτέ µην δεχθείτε να σας µεταφέρει ένας ξένος και ποτέ µην κάνετε auto-stop. Όταν εισέρχεστε στο αυτοκίνητό σας Να κρατάτε ήδη το κλειδί στο χέρι σας, έτσι ώστε να µη χάνετε χρόνο ψάχνοντας για το κλειδί.
Όταν περπατάτε στο δρόµο
Να δείχνετε αυτοπεποίθηση και δραστήρια . Να φροντίστε να µείνετε µακριά από στενά σοκάκια ή σκοτεινούς δρόµους. Μετά τη δύση του ηλίου, εάν είναι απαραίτητο να μετακινηθείτε με τα πόδια σε σκοτεινές περιοχές, φροντίστε να είστε ιδιαίτερα προσεκτικές.
Σε κοινωνικές εκδηλώσεις
Να µην δέχεσθε κέρασµα ποτών από αγνώστους. Ακόµη και αν γνωρίζετε το πρόσωπο, είναι καλύτερα να ζητήστε από το σερβιτόρο ή το µπάρµαν ποτά που είναι κλειστά, όπως µπύρα κλπ. Εάν έχετε αφήσει το ποτό σας αφύλακτο ακόµη και για µισό λεπτό να µην πιείτε ξανά ούτε µια γουλιά από το ποτό αυτό.
Σε περίπτωση κακοποίησης μπορείτε να επικοινωνήσετε με τους ακόλουθους φορείς: Γενική Γραμματεία Ισότητας του Υπουργείου Εσωτερικών Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης τηλ.: 210-3315291-6.
