Καταρχάς, θα πρέπει να ορίσουμε τι εννοούμε με τον όρο μικρό και μεγάλο στήθος, και πώς να αποκλείσουμε ποια θεωρούνται φυσιολογικά.
Σε αυτήν την αξιολόγηση, το πρώτο πράγμα που πρέπει να λάβουμε υπόψη είναι η αναλογία του στήθους προς τη σωματική δομή της γυναίκας (ύψος, πλάτος ώμων, βάρος, κ.λπ.). Δεύτερον, η τρέχουσα τάση, αν είναι μικρό, αναλογικό ή μεγάλο.
Κατά γενικό κανόνα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ένα μέγεθος κάτω από 85 (περίμετρος σε εκατοστά) θεωρείται μικρό και ένα μέγεθος πάνω από 100 θεωρείται μεγάλο.
Ωστόσο, αν και πάντα υποτίθεται ότι η εικόνα μιας γυναίκας με στήθος πάνω από 100 είναι πιο αισθητικά ευχάριστη, η τρέχουσα τάση είναι η αναζήτηση της φυσικότητας: μπορούμε ακόμη και να πούμε ότι το μικρό στήθος είναι στη μόδα. Έχει, λοιπόν, τα πολύ μικρά στήθη τα οφέλη τους; Ας δούμε.
Πλεονεκτήματα του μικρού στήθους
Όπως αναφέραμε, η φυσικότητα αναζητείται πλέον στην ομορφιά, επομένως υπάρχουν πολλά πλεονεκτήματα στο να έχεις μικρό στήθος, πέρα από τα αισθητικά. Τα πλεονεκτήματα:
Πρώτα απ ‘όλα, πρέπει να αναφέρουμε κάτι ουσιαστικό: με την πάροδο του χρόνου, το στήθος σας δεν θα χαλαρώνει, καθώς το μεγαλύτερο στήθος τείνει να χάνει τη σφριγηλότητά του με την ηλικία και να κρεμάει και πολλές γυναίκες αναζητούν να κάνουν ανόρθωση στήθους μέσω μιας πλαστικής επέμβασης.
Επιπλέον, δεν θα έχετε τόσα πολλά προβλήματα στην πλάτη, στη βάση του λαιμού, ακόμη και στους ώμους, όσο όσες έχουν μεγαλύτερο μέγεθος σουτιέν.
Πιστέψτε το ή όχι, υπάρχουν πολυάριθμες περιπτώσεις προβλημάτων στην πλάτη που σχετίζονται με το μέγεθος του στήθους.
Ένα άλλο σημαντικό πλεονέκτημα είναι ότι, όταν πηγαίνετε για έλεγχο μαστού, είναι πιο εύκολο για τον ειδικό να εξετάσει την περιοχή εάν η ασθενής έχει μικρότερο στήθος. Αυτό θα κάνει τον έλεγχο για καρκίνο του μαστού ευκολότερο για τις γυναίκες με μικρότερο στήθος.
Περισσότερα καλά για το μικρό στήθος σε μια γυναίκα
Το να έχει μια γυναίκα μικρό στήθος έχει διαφορετικές σημασίες και μπορεί να ιδωθεί από πολλές οπτικές: κοινωνική, υγειονομική, ψυχολογική αλλά και αισθητική.
1. Υγεία και πρακτικότητα
Λιγότερη επιβάρυνση στη σπονδυλική στήλη: Οι γυναίκες με μικρότερο στήθος σπανίως υποφέρουν από πόνους στη μέση, τον αυχένα ή τους ώμους, που συχνά ταλαιπωρούν όσες έχουν μεγάλο στήθος.
Ευκολότερη άσκηση: Το μικρό στήθος κάνει πιο άνετη τη σωματική δραστηριότητα, από τρέξιμο μέχρι γυμναστική, χωρίς την ανάγκη για ιδιαίτερα υποστηρικτικά αθλητικά σουτιέν.
Μικρότερος κίνδυνος κάποιων παθήσεων: Αν και ο καρκίνος του μαστού δεν σχετίζεται αποκλειστικά με το μέγεθος, το μικρότερο στήθος διευκολύνει την ψηλάφηση και τον έλεγχο.
2. Κοινωνική και αισθητική διάσταση
Συμβολισμός νεότητας: Σε πολλές κουλτούρες, το μικρό στήθος συνδέεται με πιο νεανική και κομψή εμφάνιση.
Μόδα και ένδυση: Τα ρούχα συχνά εφαρμόζουν καλύτερα, ειδικά σε στράπλες φορέματα ή πιο μινιμαλιστικά στυλ.
Σωματική ισορροπία: Σε γυναίκες με λεπτό σωματότυπο, το μικρό στήθος ταιριάζει καλύτερα στις αναλογίες του σώματος.
3. Ψυχολογική σημασία
Αυτοπεποίθηση: Για κάποιες γυναίκες, το μικρό στήθος μπορεί να σημαίνει αποδοχή και ελευθερία από κοινωνικά στερεότυπα που θέλουν “μεγάλο στήθος = θηλυκότητα”.
Σεξουαλικότητα: Η σεξουαλική έλξη δεν καθορίζεται μόνο από το μέγεθος, αλλά από την αυτοπεποίθηση, τη στάση σώματος και τη συνολική προσωπικότητα.
4. Ελευθερία και λειτουργικότητα
Μικρότερη ανάγκη για βαριά ή σφιχτά εσώρουχα.
Ευκολότερη κίνηση και λιγότερη ενόχληση σε ζεστά κλίματα.
Αίσθηση ελαφρότητας και άνεσης στην καθημερινότητα.
Συμπέρασμα: Το να έχει μια γυναίκα μικρό στήθος δεν είναι “μειονέκτημα”, αλλά μπορεί να είναι πηγή πρακτικών πλεονεκτημάτων, σωματικής άνεσης και μοναδικής αισθητικής ταυτότητας.
Θυμάμαι την πρώτη φορά που το παρατήρησα — μια παράξενη, σχεδόν φθορίζουσα πορτοκαλί κηλίδα στην αγαπημένη μου γκρι πετσέτα χεριών.
Δεν έμοιαζε με συνηθισμένο λεκέ· είχε μια περίεργη λάμψη, σαν κάποιος να είχε περάσει πάνω της μαρκαδόρο υπογράμμισης. Νόμιζα ότι ήταν σκουριά από την κρεμάστρα της πετσέτας ή κάποιο υγρό που είχα χύσει και ξέχασα. Την έβαλα στο πλυντήριο με έξτρα απορρυπαντικό, σίγουρη ότι θα φύγει. Δεν έφυγε.
Λίγες εβδομάδες αργότερα, περισσότερες πετσέτες έπεσαν «θύματα». Το μπάνιο μου άρχισε να μοιάζει σαν να το είχε επιτεθεί ένα… φάντασμα με εμμονή στο pumpkin spice. Αν έχετε δει πετσέτες, μαξιλαροθήκες ή μπλουζάκια να εμφανίζουν επίμονες πορτοκαλί κηλίδες, δεν φαντάζεστε πράγματα. Οι ένοχοι είναι απίστευτα συνηθισμένοι.
1. Υπεροξείδιο του βενζοϋλίου — Ο μεγάλος φταίχτης
Ο βασικός λόγος; Το υπεροξείδιο του βενζοϋλίου — ένα δημοφιλές συστατικό σε κρέμες και καθαριστικά για την ακμή. Δεν «λεκιάζει» με τον κλασικό τρόπο. Αντίθετα, αποχρωματίζει τις βαφές του υφάσματος, αφήνοντας πίσω μια πορτοκαλί ή κιτρινωπή κηλίδα. Στις σκούρες πετσέτες η αντίθεση είναι ακόμη πιο έντονη.
Μόλις το χρώμα φύγει από τις ίνες, κανένα τρίψιμο ή μούλιασμα δεν το επαναφέρει. Η «στιγμή της αποκάλυψης» μου ήρθε όταν κατάλαβα ότι οι κηλίδες ταίριαζαν ακριβώς στα σημεία που ακουμπούσαν το πρόσωπο και τα χέρια μου μετά το βραδινό πλύσιμο. Ακόμη και η σύντομη επαφή μετράει σωρευτικά.
2. Σκουριά και σίδηρος στο νερό
Οι πορτοκαλί κηλίδες δεν προκαλούνται πάντα από χημικά καλλυντικών. Αν το νερό σας έχει υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο, ειδικά αν είναι από γεώτρηση, μπορεί να αφήσει σκουριασμένα στίγματα στα υφάσματα. Το ανακάλυψα όταν επισκέφτηκα έναν φίλο στην εξοχή. Δύο πλύσεις αργότερα, η λευκή μου πετσέτα είχε γεμίσει μικρές πορτοκαλί κουκκίδες.
Η λύση δεν ήταν περισσότερο απορρυπαντικό, αλλά ένα ειδικό πρόσθετο πλυντηρίου που δεσμεύει τον σίδηρο πριν αυτός «κάτσει» στις ίνες.
3. Προϊόντα μαλλιών και self-tanners
Ορισμένα προϊόντα μαλλιών και self-tanners αφήνουν επίμονες πορτοκαλί ή καφέ κηλίδες, ακόμη και όταν φαίνονται «στεγνά». Η τριβή κατά το σκούπισμα μεταφέρει τις χρωστικές στις πετσέτες. Το στοιχείο που με έβαλε σε υποψίες; Είχα αχνές πορτοκαλί γραμμές στις πετσέτες για τα μαλλιά, παρόλο που δεν χρησιμοποιώ self-tanner. Αποδείχτηκε ότι το «ζεσταίνον» σαμπουάν μου είχε αρκετή χρωστική για να προκαλέσει τη ζημιά.
4. Καθαριστικά προϊόντα με λευκαντικές ουσίες
Η χλωρίνη και το υπεροξείδιο του υδρογόνου δεν βρίσκονται μόνο στα απορρυπαντικά. Υπάρχουν και σε σπρέι επιφανειών, καθαριστικά τουαλέτας και απολυμαντικά μαντηλάκια. Αν τα χρησιμοποιήσετε και μετά σκουπίσετε τα χέρια σας σε μια πετσέτα, μπορεί άθελά σας να αφήσετε σημάδια αποχρωματισμού.
Μια φίλη υποψιαζόταν ότι το πλυντήριό της έκανε τις πετσέτες της ροζ. Στην πραγματικότητα, χρησιμοποιούσε σπρέι καθαρισμού και μετά σκούπιζε τα χέρια της.
Πώς το αποφεύγω πλέον
Μόλις έμαθα τις αιτίες, άρχισα να αντιμετωπίζω τις πετσέτες σαν πολύτιμα ρούχα:
Για το πρόσωπο χρησιμοποιώ μόνο λευκές πετσέτες· οι λεκέδες από υπεροξείδιο του βενζοϋλίου δεν φαίνονται.
Περιμένω να στεγνώσουν εντελώς προϊόντα ακμής ή self-tanner πριν σκουπιστώ.
Χρησιμοποιώ φίλτρο νερού ή πρόσθετο για να αποφύγω λεκέδες από μέταλλα.
Έχω ξεχωριστή πετσέτα για τα μαλλιά, γιατί απορροφά χρωστικές από σαμπουάν και βαφές.
Μπορεί να σωθεί η ζημιά;
Αν η κηλίδα προέρχεται από υπεροξείδιο του βενζοϋλίου ή χλωρίνη, είναι μόνιμη. Οι επιλογές είναι:
Βάψτε ολόκληρη την πετσέτα σε πιο σκούρο χρώμα.
Χρησιμοποιήστε την ως πετσέτα καθαρισμού ή για τα μαλλιά.
Λευκάνετε ολόκληρη την πετσέτα για ομοιόμορφη εμφάνιση.
Οι λεκέδες από σκουριά είναι πιο δύσκολο να φύγουν, αλλά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε καθαριστικά αφαίρεσης σκουριάς που είναι ασφαλή για υφάσματα. Έχω σώσει μερικές μαξιλαροθήκες έτσι.
Διαφορά στα σημάδια
Οι χημικοί αποχρωματισμοί δημιουργούν μεγάλες, άνισες κηλίδες στα σημεία επαφής χεριών ή προσώπου.
Οι λεκέδες από μέταλλα εμφανίζονται ως μικρές, διάσπαρτες κουκκίδες.
Μαθαίνοντας να «διαβάζετε» το μοτίβο, μπορείτε να εντοπίσετε την πηγή και να σταματήσετε να κατηγορείτε μια μυστηριώδη κατάρα του πλυντηρίου.
Τελική συμβουλή
Δεν είμαι εντελώς χωρίς λεκέδες — ακόμα ξεχνιέμαι και σκουπίζομαι με κρέμα ακμής — αλλά οι «απώλειες» πετσετών μου μειώθηκαν από κάθε λίγους μήνες σε μία κάθε ένα-δύο χρόνια. Αν τα λευκά είδη σας πορτοκαλίζουν, ελέγξτε τα καλλυντικά σας, την ποιότητα του νερού και τα προϊόντα μαλλιών σας. Εντοπίστε τον ένοχο, προστατέψτε τις «ζώνες κινδύνου» και οι πετσέτες σας θα μείνουν φρέσκες για πολύ περισσότερο.
Μια 26χρονη έγκυος πήγε στο νοσοκομείο ουρλιάζοντας από τον πόνο. Όταν οι γιατροί της έκοψαν το παντελόνι έμειναν άναυδοι!
Το παρακάτω βίντεο είναι η αναπαράσταση μιας πραγματικής ιστορίας. Η γιατρός Κάθριν ξεγέννησε ένα μωρό που ούτε η μητέρα του δεν περίμενε. Η έφηβη Άμπερ δεν είχε ιδέα ότι ήταν έγκυος μέχρι την στιγμή που γέννησε!
Σύμφωνα με τα μέσα, “Μπορεί να φαίνεται απίστευτο μια γυναίκα να είναι έγκυος για 9 μήνες χωρίς να το καταλάβει. Ωστόσο, οι ειδικοί λένε ότι συμβαίνει πιο συχνά από ότι νομίζουμε. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται “κρυπτική εγκυμοσύνη” και σύμφωνα με μια βρετανική έρευνα, συμβαίνει μία φορά στις 2.500 εγκυμοσύνες.”
Οι γιατροί αμέσως έκοψαν το παντελόνι της και εκεί βρισκόταν ένα κοριτσάκι. Ο πατέρας της άκουσε το μωρό να κλαίει και έτρεξε μέσα στο δωμάτιο σοκαρισμένος και θυμωμένος.
“Μπαμπά, δεν ήμουν έγκυος. Δεν γινόταν να είμαι!”, του είπε η κοπέλα. Τότε η γιατρός πήγε να μιλήσει με το αγόρι της που καθόταν με τα χέρια στο κεφάλι, επίσης σοκαρισμένος από αυτό που έβλεπε.
Λέει ότι θα δε γινόταν να είχε αφήσει την κοπέλα έγκυο. Ο λόγος; Πρέπει να το ακούσετε για να το πιστέψετε:
Η πιο ισχυρή προσευχή του Αγίου Όρους, όπως διδάσκουν παλαιοί γέροντες κι ο γέροντας Παΐσιος, είναι το το ψαλτήρι του Δαυϊδ.
Η προσευχή που διώχνει μακριά κάθε κακό
Μάλιστα, ο ισχυρός αυτός ψαλμός, όταν λέγεται κάθε πρωί, αποτελεί πανίσχυρο όπλο κατά οποιουδήποτε κακού, όπως αναφέρουν οι άγιοι πατέρες, μεταξύ των οποίων και ο γέροντας Παΐσιος.
Τα λόγια της προσευχής που πρέπει να λέμε κάθε πρωί
“Ο Θεός εις την βοήθειάν μου πρόσχες, Κύριε, εις το βοηθήσαι μοι σπεύσον. Αισχυνθήτωσαν και εντραπήτωσαν οι ζητούντες την ψυχήν μου. Αποστραφήτωσαν εις τα οπίσω, και καταισχυνθήτωσαν οι βουλόμενοί μοι κακά. Αποστραφήτωσαν παραυτίκα αισχυνόμενοι, οι λέγοντές μοι: Εύγε, εύγε.
Αγαλλιάσθωσαν και ευφρανθήτωσαν επί Σοί, πάντες οι ζητούντες σε, ο Θεός. Και λεγέτωσαν δια παντός. Μεγαλυνθήτω ο Κύριος, οι αγαπώντες το σωτήριόν Σου. Εγώ δε πτωχός ειμί και πένης, ο Θεός, βοήθησόν μοι. Βοηθός μου, και ρύστης μου ει Συ, κύριε, μη χρονίσης.
Αμην”
Προσευχές για παιδιά
Ω Παναγιά μου Δέσποινα και Του Χριστού μητέρα σε σένα παραδίνομαι τη νύχτα και τη μέρα. Να σου ανάψω ένα κερί μετάνοια να σου κάνω είμαι μικρό και δε μπορώ τι άλλο να σου κάνω;
Πέφτω, κάνω το σταυρό μου κι άγγελο έχω στο πλευρό μου.
Δούλος του Θεού λογιούμαι και κανένα δε φοβούμαι.
Σ’ ευχαριστούμε, Άγιε Θεέ, που μας φύλαξες όλη αυτή τη μέρα.
Σ’ ευχαριστούμε και Σε δοξάζουμε, που μας αξίωσες να φθάσουμε στην ώρα αυτή τη βραδινή.
Και τώρα, Σε παρακαλούμε να στείλεις κοντά μας άγγελο φύλακα, να φυλάξει την ψυχή και το σώμα μας από κάθε κακό.
Αξίωσε μας, Κύριε, να περάσουμε τη νύχτα καλά.
Αξίωσε μας να σηκωθούμε το πρωί με υγεία και χαρά, για να Σε ευχαριστήσουμε και να δοξάσουμε το άγιο όνομα Σου.
Ο Πάρις Κασιδόκωστας δεν της χαρίζει απλώς λουλούδια και ταξίδια. Της χαρίζει… γη και ύδωρ. Και βάζει βαθιά το χέρι στην τσέπη για να αποδείξει, με πράξεις, πόσο βαθιά είναι ο έρωτάς του για την Τάμτα.
Ο Πάρις Κασιδόκωστας ανήκει σε εκείνη τη σπάνια κατηγορία ανθρώπων που δεν φοβούνται να επενδύσουν συναισθηματικά – και κυριολεκτικά. Για την Τάμτα, ο ισχυρός επιχειρηματίας δεν δίστασε να κάνει ένα δώρο που ξεπερνά κάθε έννοια πολυτέλειας: τη Λίμνη της Βουλιαγμένης.
Το ζευγάρι συγκατοικεί σχεδόν από την αρχή της σχέσης τους σε μια εντυπωσιακή μονοκατοικία στη Βουλιαγμένη. Ένα σπίτι που μοιάζει περισσότερο με καταφύγιο αγάπης παρά με απλή κατοικία. Στον εξωτερικό χώρο, πολύχρωμα λουλούδια, ένας τεράστιος κήπος και μια θέα που κόβει την ανάσα.
Η θάλασσα απλώνεται μπροστά τους σαν σκηνικό κινηματογραφικής ταινίας – ήσυχη, γαλήνια, προστατευτική. Και κάπου εκεί, λίγα μόλις βήματα πιο πέρα, η Λίμνη Βουλιαγμένης.
Ένα από τα πιο εμβληματικά σημεία της Αθηναϊκής Ριβιέρας, που πέρασε στα χέρια της οικογένειας Λάτση και συνδέθηκε άρρηκτα με τη ζωή της Τάμτα. Όχι μόνο ως τόπος, αλλά και ως σύμβολο.
Γιατί μέσα σε αυτή τη λίμνη στεγάζεται και το πολυτελές εστιατόριο «AbraOvata», το οποίο διαχειρίζονται η ίδια και η κόρη της, Άννυ. Το πιο συγκινητικό; Το εστιατόριο είναι στο όνομα της κόρης της. Μια κίνηση που δεν αφορά μόνο την επιχειρηματική λογική, αλλά τη βαθιά επιθυμία του Πάρι Κασιδόκωστα να στηρίξει όχι μόνο τη γυναίκα που αγαπά, αλλά και το παιδί της.
Η 31χρονη Άννυ, που ποτέ δεν ονειρεύτηκε καριέρα στη μουσική, έχει βρει τον δικό της δρόμο. Τα τελευταία δύο χρόνια είναι υπεύθυνη για τη λειτουργία του εστιατορίου και, σύμφωνα με όσους γνωρίζουν, κάνει εξαιρετική δουλειά.
Το «AbraOvata» έχει ήδη αναδειχθεί σε κορυφαίο γαστρονομικό προορισμό της Αθηναϊκής Ριβιέρας. Ένας χώρος υψηλής αισθητικής, με έμφαση στην ποιότητα και τη λεπτομέρεια, στοιχεία που χαρακτηρίζουν και τη ζωή της Τάμτα.
Και κάπως έτσι ο έρωτας μετατρέπεται σε κοινό όραμα, σε έργο ζωής.
Άγιος Μηνάς: Ο μεγαλομάρτυρας και θαυματουργός Μηνάς ανήκει στους πιο δημοφιλείς Αγίους της Εκκλησίας μας.
Γεννήθηκε το 245 μ.Χ. στο Νίκιο της Κάτω Αιγύπτου και η μνήμη του γιορτάζεται στις 11 Νοεμβρίου. Οι γονείς του Αγίου ήταν ειδωλολάτρες.
Ο Αγιος Μηνάς είναι ο προστάτης άγιος (πολιούχος) του Ηρακλείου Κρήτης και η μνήμη του γιορτάζεται στις 11 Νοεμβρίου, μέρα αργίας στο Ηράκλειο. Καθιερώθηκε πολιούχος του Ηρακλείου την περίοδο της Τουρκοκρατίας.
Ο Μηνάς όμως από εφηβική ηλικία γνώρισε το Χριστό. Με θερμή πίστη και νεανικό ενθουσιασμό αγωνιζόταν να τηρεί τις εντολές του Θεού και να σφυρηλατήσει έναν άρτιο και υποδειγματικό χαρακτήρα.
Ο βίος του Αγίου
Όταν έφθασε σε νόμιμη ηλικία, στρατολογήθηκε και κατατάχθηκε στο τάγμα του ιππικού των Ρουτιλιανών της Φρυγίας Σατουλαρίας, το οποίο είχε για έδρα το Κοτύαιο, τη σημερινή Κιουτάχεια της Μικράς Ασίας. Οι άνδρες της φρουράς αυτής ήταν απ’ τους εκλεκτότερους στρατιώτες. Διέπρεπαν όλοι σ’ εμφάνιση κι εξωτερικό παράστημα, σε γενναιότητα και σε αρρενωπό φρόνημα.
Ο Μηνάς υπήρξε παράδειγμα τελείου στρατιώτη. Κάθε καθήκον που του ανέθεταν το εκτελούσε πιστά. Αυτή η άμεμπτη διαγωγή του ήταν φυσική συνέπεια για τον χριστιανό Μηνά, που εναρμόνιζε πίστη και πράξη. Και πάνω σ’ αυτό το σοβαρό ζήτημα ήταν υπόδειγμα ο Μηνάς.
Στον Μηνά δόθηκε η ευκαιρία να γνωρισθεί και να συνδεθεί πνευματικά με άλλους νέους στρατιώτες. Με πολλή φροντίδα και χριστιανική φρόνηση καλλιέργησε την ευσέβεια και τη ζωντανή πίστη στον όμιλο των συντρόφων του. Εργάσθηκε με υπομονή για τη διαφώτιση και την αναγέννησή τους, σαν ιεραπόστολος.
Οι πρώτοι χριστιανοί θεωρούσαν ιερή υποχρέωσή τους να μιλούν για την πνευματική ζωή: για τις χριστιανικές αρετές, για την έμπρακτη εκδήλωση της αγάπης προς τον πλησίον, για την αποφυγή των ελαττωμάτων εκείνων που μάστιζαν τον ειδωλολατρικό κόσμο και γενικά για μια ζωή ανώτερη.
Μιλούσαν με πολλή θέρμη και αγάπη για το πρόσωπο του Χριστού, σε σημείο που να ζεσταίνουν τους χλιαρούς και να λειώνουν τα παγόβουνα των εθνικών.
Και πράγματι αρκετοί από τους συστρατιώτες του τον ακολούθησαν στη χριστιανική πίστη.
Η ασκητική ζωή
Ο Μηνάς, κατά την παράδοση, μετά τη στρατιωτική του θητεία αφιερώθηκε στον Κύριο, για να ικανοποιήσει τους ιερούς πόθους της καρδιάς του.
Ήταν πραγματικός ασκητής. Αυστηρός στα ήθη. Λιτός στη δίαιτά του. Μάλιστα προσείλκυσε κοντά του κι άλλους φίλους στρατιώτες.
Οι λίγοι αυτοί φίλοι αποτέλεσαν μια κοινοβιακή σκήτη, δηλαδή ασκητήρια, στο Πορσούκ-Νταγ, στους πρόποδες του οποίου ήταν κτισμένη η παλιά Κιουτάχεια.
Εκεί, μακριά απ’ τον κόσμο και κοντά στο Θεό, ο Μηνάς με τους λίγους φίλους του επιδόθηκαν στην πνευματική θεωρία, σε μια ζωή περισυλλογής, για να μελετήσουν και να καλλιεργήσουν τον εαυτό τους. Από κοινού προσεύχονταν, νήστευαν, μελετούσαν και έτσι ενίσχυαν την πίστη και την αγάπη τους προς τον Κύριο, διδάσκοντας και τους άλλους.
Πόσα χρόνια ο Μηνάς και οι σύντροφοί του έμειναν στο ασκητήριο, δεν μας είναι δυστυχώς γνωστό απ’ την ιστορία. Φαίνεται όμως ότι ωφελήθηκαν απ’ αυτή την άσκηση.
Διότι ήταν καθ’ όλα ώριμοι να δεχθούν το μαρτύριο, όταν θα έφθανε η κατάλληλη ώρα.
Ο χρόνος του μαρτυρίου του αγίου Μηνά, 295-305 μ.Χ., συμπίπτει με μια ειρηνική περίοδο της Εκκλησίας. Αυτοκράτορας κατά την εποχή εκείνη ήταν ο Διοκλητιανός.
Αλλά δεν είχε ξεσπάσει ακόμη ο γενικός διωγμός εκ μέρους του. Γι’ αυτό η αφορμή του μαρτυρίου του αγίου έχει ολωσδιόλου ατομικό χαρακτήρα. Μια μέρα κατέβηκε ο Μηνάς απ’ το ησυχαστήριό του για υποθέσεις στο Κοτύαιο.
Κατά σύμπτωση βλέπει πλήθος λαού, παραταγμένο στρατό, όλες τις επίσημες αρχές στην πλατεία της πόλης. Επικεφαλής της όλης αυτής ειδωλολατρικής πομπής ήταν οι «ιερείς της αισχύνης».
Ο Μηνάς πληροφορείται και μαθαίνει την αιτία της αμαρτωλής αυτής πανήγυρης. Γιόρταζαν τα γενέθλια του Διοκλητιανού. Σε μια επίσημη στιγμή των ειδωλολατρικών σπονδών και θυσιών ξεσηκώνεται η χριστιανική συνείδηση του ζηλωτή Μηνά. Θεώρησε πως ήταν μοναδική ευκαιρία να διαφωτίσει με κήρυγμα τόσο τούς άρχοντες όσο και την κοινή γνώμη για την κενότητα των ειδώλων και την αλήθεια του Χριστού.
Με σθένος διακηρύττει: «Ένας είναι ο αληθινός Θεός, ο Χριστός, και όλα αυτά που προσκυνείτε είναι είδωλα τυφλά, άλαλα και αναίσθητα».
Το κήρυγμα αυτό θεωρήθηκε υβριστικό, και η επέμβαση του Μηνά βεβήλωση της ιερότητας της ημέρας και ασέβεια εναντίον του ιερού προσώπου του αυτοκράτορα.
Ωστόσο το εμπνευσμένο κήρυγμα του Μηνά δεν έμεινε άκαρπο. Πολλοί πίστευσαν στον Κύριο, και η παράταξη των πιστών εμψυχώθηκε απ’ τη θαρραλέα ομολογία της πίστης του.
Η δίκη του Αγίου Μηνά
Ήταν πολύ φυσικό ύστερα από ένα τόσο δριμύ και τολμηρό κήρυγμα να οδηγηθεί ο Μηνάς σε δίκη.
Τον καταδίκασαν, γιατί τόλμησε να εμπαίξει τους θεούς και με την ασεβή του στάση αναστάτωσε την επίσημη ημέρα των γενεθλίων του αυτοκράτορα.
Ο Μηνάς θέλησε ν’ απολογηθεί, κυρίως για να συμπληρώσει το κατηχητικό του κήρυγμα. Έτσι ο μεγάλος αθλητής της πίστεως δίνει νέα ομολογία μπροστά στον ηγεμόνα Πύρρο: «Ουδεμία βάσανος θα με χωρίσει από την αγάπη του Χριστού· κάμε οιανδήποτε παίδευση θέλεις και θα σου οφείλω χάριτας». Άφοβα μίλησε στο δικαστήριο και με ψυχραιμία και αταραξία άκουσε τη θανατική του καταδίκη.
Αρχίζει λοιπόν το πνευματικό στάδιο των αγώνων για τον ήρωα της Πίστεως. Ο Μηνάς αισθανόταν τον εαυτό του πολύ ευτυχή. Είχε σημάνει για τον αθλητή του Χριστού η ώρα της θυσίας.
Ο έπαρχος του Κοτυαίου διατάσσει τα όργανά του να υποβάλουν το Μηνά στα πιο φρικιαστικά μαρτύρια. Δένουν τον μάρτυρα και τον μαστιγώνουν αλύπητα.
Από το σώμα του έτρεξε άφθονο αίμα. Αφού τον κράτησαν λίγες μέρες σε μια σκοτεινή φυλακή, έπειτα έτριψαν το λαβωμένο σώμα του με σκληρό τρίχινο ύφασμα, σε σημείο ώστε να ξανανοίξουν φρικτότερα οι πληγές του.
Το μαρτύριο του Αγίου συνεχίζεται. Με σιδερένια νύχια ξεσχίζουν τις σάρκες του. Και οι θηριώδεις δήμιοι καυτηριάζουν με φλόγες τις πληγές του!
Ο Κύριος, που βρήκε αρκετά τα παθήματα του πολυάθλου Μηνά, επιτρέπει στους διώκτες του να θέσουν τέρμα στην πρόσκαιρη ζωή του με αποκεφαλισμό.
Μερικοί χριστιανοί περιμάζεψαν το ιερό του λείψανο και το έθαψαν σε ασφαλή τόπο.
Ύστερα από μερικά χρόνια κάποιος έπαρχος του Κοτυαίου ονομαζόμενος Αθανάσιος, μετέφερε το λείψανο του Αγίου σε πολυτελή λάρνακα στην Αίγυπτο, την πατρίδα του Αγίου.
Λένε ότι ο Μηνάς, προτού πεθάνει, εξέφρασε την επιθυμία ν’ αναπαυθεί στην πατρίδα του, το Νίκιο. Η επιθυμία του Αγίου εκπληρώθηκε αργότερα από πιστούς.
Η χρονολογία του μαρτυρίου του ενδόξου Αγίου πρέπει να τεθεί μεταξύ του 295-305 μ.Χ.. Η 11η Νοεμβρίου θεωρείται η ημέρα της αθλήσεως του μεγαλομάρτυρος.
Καθώς οι άνθρωποι μεγαλώνουν, πολλοί πιστεύουν πως το να μετακομίσουν στα παιδιά τους είναι η πιο φυσική και λογική πορεία.
Άλλωστε, η μετακόμιση αυτή υπόσχεται συντροφικότητα, ασφάλεια, αγάπη και τη στήριξη της οικογένειας.
Ωστόσο, αυτό που μοιάζει με μια στοργική λύση, μπορεί κάποιες φορές να μετατραπεί σε μια συναισθηματική παγίδα, αφαιρώντας την ταυτότητα και την ανεξαρτησία από εκείνους που αφιέρωσαν τη ζωή τους στην οικογένεια.
Η περίπτωση της Γεράλντα Μαρία Σάντος, μιας 63χρονης χήρας που πούλησε το σπίτι της και μετακόμισε με την κόρη της σε άλλη πόλη, είναι χαρακτηριστική. Αυτό που φαινόταν σαν ένα νέο, στοργικό ξεκίνημα, σταδιακά οδήγησε σε απώλεια ελευθερίας, αυτοεκτίμησης και σκοπού στη ζωή της.
Μια αγάπη που κρύβει παγίδα
Στην αρχή, όλα φαίνονται ιδανικά — η αγάπη του παιδιού, τα γέλια των εγγονιών, τα ζεστά λόγια. Όμως με τον καιρό, πολλές γυναίκες όπως η Γεράλντα διαπιστώνουν ότι ο ρόλος τους αλλάζει: από καλοδεχούμενες επισκέπτριες μετατρέπονται σε μόνιμες φροντίστριες, απλήρωτες βοηθοί ή υποκατάστατα νταντάς και μαγείρισσας.
Αυτό που ξεκινά ως μικρές εξυπηρετήσεις, μετατρέπεται σε υποχρεώσεις. Το υπνοδωμάτιο, που προορίζεται για ξεκούραση, μοιάζει πλέον με περιορισμένο χώρο όπου «δεν πρέπει να ενοχλείς». Και όταν διατυπώνονται παράπονα, συχνά απορρίπτονται με φράσεις όπως «μα έχεις φαγητό και οικογένεια εδώ», αγνοώντας τον πόνο της απώλειας της προσωπικής ελευθερίας.
Η σταδιακή απώλεια του εαυτού
Σταδιακά, η ταυτότητα της γυναίκας περιορίζεται στον ρόλο της «γιαγιάς που βοηθά» ή «της μητέρας που προσέχει τα παιδιά», διαγράφοντας την προσωπική της ιστορία, τα ταλέντα και τα επιτεύγματά της. Αυτός ο ρόλος της μόνιμης βοηθού φθείρει την αυτοεκτίμηση και μπορεί να πληγώσει βαθιά την ψυχική υγεία.
Σε πολλές οικογένειες, αυτή η δυναμική γίνεται τόσο ρουτίνα που περνά απαρατήρητη. Ο ηλικιωμένος σταματά να ζει τη δική του ζωή και ζει μόνο για να εξυπηρετεί τους άλλους.
Το θάρρος να ξαναπάρεις τη ζωή στα χέρια σου
Για τη Γεράλντα, όλα άλλαξαν μετά από ένα απλό τηλεφώνημα από μια παλιά συνάδελφο, που της υπενθύμισε την αξία της, τις προσφορές της και τον αντίκτυπό της. Αυτή η στιγμή αναζωπύρωσε τη θέλησή της να ζήσει με αξιοπρέπεια.
Νοίκιασε ένα μικρό διαμέρισμα, απέκτησε τον δικό της χώρο, την ησυχία της, την κουζίνα της και τη ρουτίνα της. Επέστρεψε στη διδασκαλία, άρχισε ξανά να περπατά, ξαναβρήκε φίλους και ταξίδεψε. Ένιωσε ξανά ζωντανή.
Όταν επιστρέφει η αξιοπρέπεια, όλα καλυτερεύουν
Το να ζει μόνη της δεν τη διέκοψε από την οικογένειά της — το αντίθετο. Οι επισκέψεις έγιναν πιο χαρούμενες και τακτικές, τα τηλεφωνήματα πιο συχνά, και η κόρη της εκτίμησε ότι η απόφαση ήταν ωφέλιμη για όλους.
Η αληθινή αγάπη δεν πρέπει να απαιτεί συνεχή θυσία. Κάποιες φορές, η αποστασιοποίηση είναι ο πιο υγιής τρόπος για να ενισχυθούν οι δεσμοί.
Συμβουλές για γυναίκες άνω των 60 ετών
1. Μην παίρνετε μεγάλες αποφάσεις από φόβο ή μοναξιά.
Σκεφτείτε αν το να ζείτε με τα παιδιά σας είναι πραγματικά αυτό που επιθυμείτε ή απλώς σας φαίνεται σαν η μόνη επιλογή. Τιμήστε την επιθυμία σας για ελευθερία.
2. Διατηρήστε έναν δικό σας χώρο.
Ακόμα κι ένα μικρό δικό σας σπίτι μπορεί να είναι ανεκτίμητο για τη διατήρηση της συναισθηματικής και φυσικής ανεξαρτησίας.
3. Μείνετε ενεργές και κοινωνικές.
Αποφύγετε την απομόνωση. Ενταχθείτε σε σεμινάρια, κοινωνικές λέσχες, κέντρα ηλικιωμένων ή εθελοντικές δράσεις. Περιβάλλετε τον εαυτό σας με ανθρώπους που σας εκτιμούν για αυτό που είστε.
4. Να είστε ξεκάθαρες και ειλικρινείς με την οικογένεια.
Αν μετακομίσετε μαζί τους, ορίστε τα όρια, τις συνήθειες και τον τρόπο με τον οποίο θέλετε να βοηθάτε. Μην αφήνετε τις εξυπηρετήσεις να μετατραπούν σε καθήκοντα.
5. Θυμηθείτε πως η ταυτότητά σας έχει σημασία, ανεξαρτήτως ηλικίας.
Έχετε ακόμα το δικαίωμα να παίρνετε αποφάσεις, να ακούγεστε, να απολαμβάνετε τη ζωή και να ξαναγράψετε τη δική σας ιστορία.
Η εμπειρία της Γεράλντα αποδεικνύει πως η ηλικία δεν είναι ποτέ εμπόδιο για ένα νέο ξεκίνημα. Η οικογένεια και η αγάπη είναι σημαντικά, αλλά ποτέ δεν πρέπει να έρχονται εις βάρος του αυτοσεβασμού. Το να ζει κανείς με αξιοπρέπεια, ανεξαρτησία και σκοπό δεν είναι πολυτέλεια — είναι δικαίωμα. Πάντα υπάρχει χρόνος για να ξανακερδίσετε τη φωνή, τον χώρο και τη ζωή σας.
Μερικές φορές οι βαθύτερες πληγές δεν προέρχονται από ξένους, αλλά από εκείνους που αγαπάμε περισσότερο.
Μέσα στους δεσμούς της οικογένειας, συχνά χαλαρώνουμε τις άμυνές μας. Μιλάμε με συναίσθημα αντί για πρόθεση, ξεχνώντας ότι ακόμη και στους πιο ασφαλείς χώρους, ορισμένα όρια πρέπει να εξακολουθούν να τηρούνται.
Η προστασία του εαυτού μας μέσα σε αυτές τις στενές σχέσεις δεν αφορά τη μυστικότητα, τον φόβο ή την εξαπάτηση—αφορά τη διασφάλιση της εσωτερικής μας γαλήνης, της συναισθηματικής μας ανθεκτικότητας και της αίσθησης του εαυτού μας. Ορισμένες αλήθειες, αν και βαριές ή ειλικρινείς, είναι καλύτερα να παραμείνουν στη σιωπή—όχι από δυσπιστία, αλλά από σοφία και αυτοσεβασμό.
4 πράγματα που πρέπει να ξανασκεφτείτε πριν τα μοιραστείτε με την οικογένειά σας
Η διακριτικότητα είναι ένα ήσυχο είδος σοφίας. Μερικές φορές, το να επιλέξεις να μη μιλήσεις είναι ένα από τα πιο ευγενικά πράγματα που μπορείς να κάνεις—για τον εαυτό σου και για τους γύρω σου. Ακολουθούν τέσσερα πράγματα που συχνά είναι καλύτερα να μείνουν ανείπωτα, ακόμη και ανάμεσα σε αυτούς που αγαπάτε περισσότερο:
1. Οι στόχοι σας πριν υλοποιηθούν
Το να μιλάτε για τα σχέδιά σας πολύ νωρίς μπορεί να τα αποστραγγίσει ακούσια από την ορμή τους. Ακόμη και καλοπροαίρετα σχόλια από αγαπημένα πρόσωπα μπορούν να εισάγουν αμφιβολία, να σας αποθαρρύνουν ή να εκτρέψουν την προσοχή σας.
Συμβουλή: Αφήστε τα αποτελέσματά σας να μιλήσουν από μόνα τους. Η σιωπή προστατεύει το όραμά σας ενώ εξακολουθεί να αναπτύσσεται.
2. Οι πιο οδυνηρές εμπειρίες σας
Όταν πονάμε, είναι φυσικό να θέλουμε να μοιραστούμε. Αλλά δεν είναι όλοι εξοπλισμένοι για να δεχτούν τον πόνο μας με τη φροντίδα που του αξίζει. Τα μέλη της οικογένειας μπορεί ακούσια να υποβαθμίσουν, να παρεξηγήσουν ή να χειριστούν αδέξια αυτό που αποκαλύπτετε.
Συμβουλή: Αναζητήστε τη θεραπεία σε χώρους σχεδιασμένους για να κρατήσουν τον πόνο σας—θεραπεία, ομάδες υποστήριξης ή έμπιστους επαγγελματίες. Δεν προορίζεται κάθε πληγή για οικογενειακή συζήτηση.
3. Μυστικά που σας εμπιστεύτηκαν άλλοι
Ανεξάρτητα από το πόσο κοντά είστε στην οικογένειά σας, η κοινοποίηση της εμπιστευτικής ιστορίας κάποιου άλλου μπορεί να βλάψει την εμπιστοσύνη—όχι μόνο με το άτομο που σας εκμυστηρεύτηκε, αλλά και μέσα στις δικές σας σχέσεις.
Συμβουλή: Εάν η ιστορία δεν είναι δική σας για να την πείτε, αφήστε τη να παραμείνει ανείπωτη. Η αφοσίωση περιλαμβάνει το να ξέρεις πότε να σιωπήσεις.
4. Οι λεπτομέρειες της οικονομικής σας ζωής
Η συζήτηση για τα χρήματα μπορεί να είναι δύσκολη—ακόμη και στις πιο αγαπημένες οικογένειες. Η αποκάλυψη του τι κερδίζετε, ξοδεύετε ή αποταμιεύετε μπορεί ακούσια να δημιουργήσει ένταση, σύγκριση ή κρίση.
Συμβουλή: Να είστε γενναιόδωροι αν το επιλέξετε, αλλά μην αισθάνεστε υποχρεωμένοι να εξηγήσετε ή να δικαιολογήσετε τις οικονομικές σας αποφάσεις. Τα όρια γύρω από τα χρήματα είναι υγιή, όχι εγωιστικά.
Γιατί η σιωπή μπορεί να είναι μια μορφή αγάπης
Το να παραμένετε σιωπηλοί δεν σημαίνει να αποκλείετε τους ανθρώπους—σημαίνει να είστε συνειδητοί. Το να επιλέγετε τι να αποκαλύψετε και τι να κρατήσετε κοντά σας είναι μια πράξη συναισθηματικής νοημοσύνης. Δεν πρόκειται για τη δημιουργία απόστασης, αλλά για την τήρηση των ορίων σας και των διαφορετικών τρόπων με τους οποίους οι άλλοι μπορεί να ερμηνεύσουν την αλήθεια σας.
Η σιωπή είναι επίσης μια μορφή προστασίας. Μέσα σε αυτήν, βρίσκουμε διαύγεια, αποτρέπουμε περιττές συγκρούσεις και διατηρούμε την ειρήνη.
Τελικές Σκέψεις:
Εξασκήστε την αυτογνωσία: Δεν χρειάζεται να ειπωθούν όλα εν μέσω συναισθηματικής φόρτισης.
Επιλέξτε σοφά τους ασφαλείς χώρους σας: Δεν μπορούν όλοι να σηκώσουν το βάρος αυτού που αισθάνεστε.
Ακούστε περισσότερο, μιλήστε λιγότερο: Υπάρχει δύναμη στην ήσυχη παρατήρηση.
Στοχαστείτε εσωτερικά: Αυτό που φυλάμε με προσοχή συχνά ανθίζει στη σιωπή.
Στο τέλος της ημέρας, η σιωπή δεν είναι απόσταση—είναι αυτοσεβασμός. Και η ψυχική σας ηρεμία είναι δική σας για να την προστατεύσετε.
Αυτοκίνητο: Πτωχευτικό δικαστήριο έδωσε το «πράσινο φως» στη χρεοκοπημένη αμερικανική εταιρεία παραγωγής ηλεκτρικών αυτοκινήτων Fisker να πουλήσει τον αδιάθετο στόλο οχημάτων της σε εταιρεία leasing αντί πινακίου φακής, στο πλαίσιο της προσπάθειάς της να αντλήσει κεφάλαια για την πληρωμή των πιστωτών της.
Σύμφωνα με το Bloomberg το δικαστήριο ενέκρινε την πώληση περίπου 3.300 οχημάτων έναντι 46,25 εκατ. δολαρίων (42,3 εκατ. ευρώ με τις τρέχουσες συναλλαγματικές ισοτιμίες) στην American Lease, μια εταιρεία που μισθώνει αυτοκίνητα σε οδηγούς των Uber και Lyft.
Η πώληση θα αφορά το SUV Fisker Ocean που, βάσει του παλιού τιμοκαταλόγου της εταιρείας, η τιμή του έφτανε έως και τα 70.000 δολάρια (64.000 ευρώ). Η συμφωνία ωστόσο με την American Lease προβλέπει τη διάθεση των οχημάτων στην τιμή των 16.500 δολαρίων (15.092 ευρώ), ενώ όσα αυτοκίνητα φέρουν βλάβες που απαιτούν για την αποκατάστασή τους τουλάχιστον 5.000 δολάρια, θα παραχωρηθούν στην εταιρεία για μόλις 2.500 δολάρια (2.286 ευρώ).
Πρόκειται για συμφωνία που σηματοδοτεί το άδοξο τέλος ενός κατασκευαστή ηλεκτρικών αυτοκινήτων που διαφήμιζε τα οχήματά της ως «το μέλλον της “πράσινης” κινητικότητας».
Τα μαύρα σύννεφα πάνω από τη Fisker άρχισαν να εμφανίζονται όταν προέκυψαν σοβαρές καθυστερήσεις στην παραγωγή και παράδοση των οχημάτων της, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στη χρεοκοπία.
Το δικαστήριο έκρινε ότι η πώληση έπρεπε να εγκριθεί άμεσα καθώς τα κεφάλαια της Fisker είχαν εξαντληθεί και ελάχιστοι αγοραστές εκτός από την American Lease θα μπορούσαν να αποκτήσουν τόσα πολλά οχήματα μαζί.
Αναμφίβολα, η πώληση των Ocean σε τόσο χαμηλές τιμές, προκάλεσε τη δυσανασχέτηση πολλών πελατών της που είχαν αποκτήσει τα οχήματα έναντι δεκάδων χιλιάδων δολαρίων.
Παρ’ όλα αυτά, ο νομικός εκπρόσωπος μιας ομάδας πελάτων της εταιρείας, χαιρέτισε τη συμφωνία με την American Lease, δεδομένης της δυσμενούς οικονομικής κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η μάρκα.
Το Ocean αποτελεί ένα ηλεκτρικό crossover μήκους 4.774 χλστ. και φέρει πλούσιο εξοπλισμό που περιλαμβάνει κεντρική οθόνη αφής 17,1 ιντσών, 20άρες ζάντες αλουμινίου, ηλιοροφή κ.α.
Η κορυφαία έκδοση Extreme έχει αυτονομία 700 χλμ., αποδίδει 550 ίππους και εξοπλίζεται με ηλιακά πάνελ στην οροφή που συλλέγουν ενέργεια από τον ήλιο.
Η Αθηνά Ωνάση από μικρό παιδί απασχολεί τα διεθνή μέσα παρόλο που η ίδια προτιμά να κρατά τη ζωή της μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Η 36χρονη χρυσή κληρονόμος, λατρεμένη μοναχοκόρη της Χριστίνας Ωνάση και του Τιερί Ρουσέλ, από τα παιδικά της χρόνια κιόλας δεν πέρασε εύκολα.
Η Αθηνά Ωνάση σε πρόσφατη εμφάνιση της
Στα 18 της χρόνια, αποφάσισε να ξεκόψει από το παρελθόν της, αλλά και από την οικογένειά της, ότι είχε απομείνει από αυτήν, την πλευρά του πατέρα της κυρίως, του Τιερί Ρουσέλ, αλλά και από τον ίδιο.
Ο Ρουσέλ, στο μεταξύ, είχε παντρευτεί την ερωμένη του, τη Σουηδέζα Γκάμπι και η Αθηνά, μετά τον αιφνίδιο και τραγικό θάνατο της Χριστίνας, είχε μεγαλώσει με το ζευγάρι και τα τρία τους παιδιά και ετεροθαλή αδέλφια της.
Η Αθηνά, λένε, έβρισκε αφόρητη την οικογενειακή ευτυχία των Ρουσέλ, την ίδια στιγμή που η ίδια είχε χάσει τη μητέρα της την οποία λάτρευε και μάλιστα εξ αιτίας τους. Κι όμως, ήταν αναγκασμένη από το νόμο να υπομένει αυτή την κατάσταση, έως ότου ενηλικιωθεί και μπορέσει να διαρρήξει τους δεσμούς με την οικογένεια του πατέρα της και βασικότερο όλων, με τον ίδιο.
Η μοναδική «σύμμαχος» της Αθηνάς Ωνάση
Μοναδική της παρέα εκείνα τα χρόνια στην Ελβετία ήταν τα άλογα και σε αυτή της την αγάπη βρήκε έναν απρόσμενο σύμμαχο, τη μεγαλύτερη κόρη του Ρουσέλ και της Γκάμπι, τη Σαντρίν. Μια κοπέλα πολύ πιο κοντά στην ηλικία της, η οποία μοιραζόταν το ίδιο πάθος με την Αθηνά, την ιππασία.
Η Σαντρίν περιγράφεται ως ένα πολύ χαμηλών τόνων παιδί, ήρεμο και συγκεντρωμένο, αποστασιοποιημένο από την όποια φήμη φέρουν οι δεσμοί αίματος που έχει με την Αθηνά, αλλά και από τις κόντρες του πατέρα τους με τη μεγάλη ετεροθαλή αδελφή της.
Η Σαντρίν, εξάλλου, φέρει συναφή τραύματα με εκείνα της Αθηνάς, καθώς για πολλά χρόνια δεν ήταν παρά το παράνομο παιδί του συζύγου της Χριστίνας Ωνάση και της ερωμένης του.
Οι δύο τους δημιούργησαν έναν ισχυρό δεσμό, ισχυρό για τα δεδομένα της Αθηνάς τουλάχιστον, συνέχισαν να επικοινωνούν όταν η Αθηνά έφυγε από το σπίτι του Ρουσέλ.
Πριν μερικά χρόνια, μάλιστα, όταν η Σαντρίν Ρουσέλ παντρεύτηκε, η Αθηνά ήταν εκεί. Η ίδια είχε την ευκαιρία να μιλήσει με τον πατέρα της και να λύσει, ίσως, κάποιες από τις παρεξηγήσεις που είχαν δημιουργηθεί μεταξύ τους και -σύμφωνα με ορισμένα δημοσιεύματα- ήταν η αφορμή για να ξεκινήσουν να έχουν και κάποιες επαφές.
Παρ’ ότι, όμως, η σχέση της Αθηνάς με τον Τιερί Ρουσέλ φαίνεται να βελτιώθηκε κάπως εξ αιτίας της Σαντρίν, η σχέση της με την άλλη αδελφή της, όπως λένε πηγές από το περιβάλλον της χρυσής κληρονόμου, εξακολουθούν να μην είναι οι καλύτερες
