Blog Σελίδα 2442

Στα 70 σου, αν μπορείς ακόμα να κάνεις αυτά τα 5 πράγματα… έχεις κεpδίσει τη ζωή!

0

Το να φτάσει κανείς τα 70 δεν είναι απλώς αποτέλεσμα καλής τύχης, δυνατών γονιδίων ή υγιεινής διατροφής.

Είναι ένα πραγματικό επίτευγμα—πνευματικά, σωματικά και συναισθηματικά. Το να φτάσεις σε αυτή την ηλικία σημαίνει ότι πέρασες ένα ορόσημο που πολλοί δεν καταφέρνουν, με την καρδιά γεμάτη ευγνωμοσύνη και το πνεύμα στραμμένο στο μέλλον με ελπίδα.

happy seniors at home.jpeg

Αν και πολλοί πιστεύουν ότι η ζωή «σβήνει» μετά τα 70, συχνά ισχύει το αντίθετο. Αυτή η περίοδος μπορεί να σηματοδοτήσει την αφύπνιση βαθιάς σοφίας, χαράς και εσωτερικής γαλήνης.

Αν εσύ—ή κάποιος που αγαπάς—είναι 70 ετών και μπορεί ακόμα να κάνει τα παρακάτω πέντε πράγματα, αυτό αποτελεί ξεκάθαρη απόδειξη: η ζωή έχει ζήσει καλά, και συνεχίζεις να «κερδίζεις».

1. Η ικανότητα να περπατάς ελεύθερα είναι μια σιωπηλή ευλογία

70

Η κινητικότητα στα μεγαλύτερα χρόνια δεν είναι απλώς σωματική ικανότητα—αντιπροσωπεύει ελευθερία, αξιοπρέπεια και ανεξαρτησία.

Αν στα 70 σου μπορείς:

  • Να περπατάς χωρίς υποστήριξη

  • Να ανεβαίνεις σκάλες

  • Να κάνεις βόλτες στο πάρκο

  • Να ψωνίζεις μόνος/η σου

  • Να χορεύεις σε γιορτές

τότε έχεις ένα ανεκτίμητο δώρο. Πολλοί χάνουν αυτή την ελευθερία λόγω προβλημάτων στα κόκαλα, την καρδιά ή το νευρικό σύστημα. Η διατήρηση της δραστηριότητας αντικατοπτρίζει συνειδητές, υγιείς συνήθειες ζωής.

Συμβουλή Υγείας: Ένας περίπατος 30 λεπτών την ημέρα μειώνει τον κίνδυνο καρδιοπαθειών, διαβήτη τύπου 2 και μυϊκής απώλειας λόγω ηλικίας.

2. Ένα καθαρό μυαλό είναι το πολυτιμότερο κεφάλαιο

hq720 3

Σε μια εποχή που η απώλεια μνήμης και η γνωστική φθορά γίνονται όλο και πιο συχνές, η πνευματική διαύγεια στα 70 είναι δώρο.

Αν μπορείς ακόμη:

  • Να θυμάσαι ονόματα, μέρη και ημερομηνίες

  • Να λύνεις γρίφους ή να παίζεις νοητικά παιχνίδια

  • Να αφηγείσαι ιστορίες που έχουν νόημα και συγκινούν

  • Να συμμετέχεις σε βαθιές συζητήσεις

τότε διατηρείς το πιο ζωτικό σου όργανο—τον εγκέφαλό σου.

Ένα κοφτερό μυαλό δεν σε κρατά μόνο παρόντα, αλλά ενισχύει και την αυτοπεποίθηση και την προσωπική ταυτότητα.

Συμβουλή Εγκεφάλου: Η ανάγνωση, η γραφή, η εκμάθηση ξένων γλωσσών ή δεξιοτήτων όπως μουσική ή ζωγραφική βοηθούν στην πνευματική ευελιξία.

3. Αν ακόμα σε φωνάζουν με το όνομά σου, έχεις χτίσει πραγματικές σχέσεις

page 1370 1688803800 1689388876

Με την ηλικία, η μοναξιά γίνεται πολλές φορές πιο επώδυνη από τα σωματικά προβλήματα. Αλλά αν εξακολουθούν να σε αναζητούν—

  • Με ένα τηλεφώνημα απλά για να δουν πώς είσαι

  • Με προσκλήσεις για φαγητό

  • Με αγκαλιές χωρίς λόγο

  • Με αυθόρμητα, αληθινά «σ’ αγαπώ»

—τότε έχεις αφήσει ουσιαστικό αποτύπωμα. Έχεις αγαπήσει και έχεις αγαπηθεί.

Η αληθινή επιτυχία δεν μετριέται με υλικά αγαθά, αλλά με τις ζωές που άγγιξες.

Γνώση Υγείας: Οι ηλικιωμένοι με ισχυρούς κοινωνικούς δεσμούς έχουν μικρότερα ποσοστά κατάθλιψης, καλύτερη καρδιαγγειακή υγεία και μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής.

4. Το να βρίσκεις χαρά στις απλές στιγμές είναι αληθινή σοφία

cool modern and happy old senior woman portrait elderly people in the age of 60 70 80 having fun and spending time together concepts about elderly seniority and wellness aging dmdf02343

Αν ακόμα μπορείς να νιώσεις χαρά με:

  • Ένα ζεστό φαγητό

  • Την ανατολή του ήλιου

  • Γέλια με παλιές οικογενειακές αναμνήσεις

  • Τη μουσική που ακούς με γαλήνη στην ψυχή

τότε ζεις πραγματικά. Η εκτίμηση στις μικρές στιγμές είναι δεξιότητα που συχνά αναπτύσσεται με τα χρόνια.

Το να προσέχεις ένα άνθος που ανθίζει, να πίνεις τον καφέ σου αργά, να κοιμάσαι αγκαλιά με το εγγόνι σου ή να κοιτάς το ηλιοβασίλεμα—είναι σημάδια συναισθηματικής ωριμότητας και πνευματικής υγείας.

Υπενθύμιση: Η καθημερινή πρακτική ευγνωμοσύνης έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει τον ύπνο, ενισχύει το ανοσοποιητικό και μειώνει την αρτηριακή πίεση.

5. Αν ακόμα ονειρεύεσαι, παραμένεις νέος/νέα στην καρδιά

if you really want to have a suc 1536x806 1

Το να μεγαλώνεις δεν σημαίνει ότι πρέπει να εγκαταλείπεις τα όνειρά σου. Αντιθέτως, όσοι συνεχίζουν να ονειρεύονται στα 70 συχνά έχουν πιο νεανικό πνεύμα από άλλους στη μισή τους ηλικία.

Αν ακόμα νιώθεις:

  • Ενθουσιασμό για ταξίδια

  • Επιθυμία να μάθεις κάτι καινούργιο

  • Ελπίδα να δεις τα εγγόνια σου να μεγαλώνουν

  • Περιέργεια για τον κόσμο γύρω σου

τότε η φλόγα μέσα σου συνεχίζει να καίει. Και αυτή η σπίθα είναι από τα πιο πολύτιμα πράγματα που μπορείς να κρατήσεις.

Τελική σκέψη:

Αν φτάνεις τα 70 και μπορείς ακόμα να κινείσαι, να σκέφτεσαι καθαρά, να αγαπάς βαθιά, να βρίσκεις χαρά στο καθημερινό και να ονειρεύεσαι—τότε έχεις ζήσει μια γεμάτη ζωή. Γιόρτασέ το.

Στα 69 τα άλλαξε όλα: Ο Πάνος Μιχαλόπουλος άφησε την ηθοποιία για αυτό που ονειρευόταν πάντα

0

Στη δεκαετία του ’80 ήταν η αρρενωπή έκδοση του sex symbol, οι αφίσες του οποίου κατέκλυζαν τα κοριτσίστικα δωμάτια. Δεν τυποποιήθηκε υποκριτικά στο ρόλο του ζεν πρεμιέ, αλλά τον ανέλαβε… θέλοντας και μη στην προσωπική ζωή, έχοντας κάψει καρδιές μέσα από τις εμφανίσεις τους στα νεανικά, ανέμελα φιλμ του Γιάννη Δαλιανίδη «Βασικά… καλησπέρα σας» και «Τα τσακάλια».

Ο Πάνος Μιχαλόπουλος υπήρξε μία από τις πιο δημοφιλείς φυσιογνωμίες της ελληνικής τηλεόρασης, λόγω της συμμετοχής του σε κινηματογραφικές παραγωγές και βιντεοταινίες, αλλά φυσικά και λόγω της εντυπωσιακής νιότης του και το «γκελ» που έκανε μέσω αυτής. Στην πραγματικότητα όμως η καλλιτεχνική γκάμα του ήταν σαφώς πιο πλούσια απ’ όσο νομίζουν οι περισσότεροι.

Η καριέρα του στο σινεμά ξεκίνησε το 1972 με την πολεμική ταινία του Κώστα Ανδρίτσου «Αέρα, αέρα, αέρα», ενώ δύο χρόνια αργότερα έκανε το τηλεοπτικό ντεμπούτο του στο θρυλικό «Λούνα Παρκ» του Γιάννη Δαλιανίδη. Το 1977 έπαιξε στην «Ιφιγένεια» του Μιχάλη Κακογιάννη, πλάι στην Ειρήνη Παππά, τον Κώστα Καζάκο και την Τατιάνα Παπαμόσχου. Συνολικά συμμετείχε σε 28 ταινίες και σε 15 τηλεοπτικές σειρές, ενώ έπαιξε με επιτυχία και σε πολλές θεατρικές παραστάσεις.

Η πρώτη εμφάνιση του στο θεατρικό σανίδι έγινε το 1978 στο πλευρό της Ελλης Λαμπέτη στο έργο «Φιλουμένα Μαρτουράνο», ενώ το 1980 πρωταγωνίστησε -με τον Κώστα Αρζόγλου και τον Ηλία Λογοθέτη- σε ένα gay έργο που συζητήθηκε πολύ, την «Ξανθιά φράουλα». Την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε πάλι με την Ελλη Λαμπέτη στο έργο «Ντόλλυ» και το 1982 ακολούθησε ένας ακόμη σταθμός στη θεατρική καριέρα του, όταν συνεργάστηκε με την Αλίκη Βουγιουκλάκη στην «Κυρία με τις καμέλιες».

Στην τηλεόραση, οι πιο επιτυχημένες δουλειές του ήταν τα «Τα Λιονταράκια του κυρ Ηλία» (1985, ΕΡΤ), το «Τμήμα Ηθών» (1992, ΑΝΤ1), το «Για μια γυναίκα κι ένα αυτοκίνητο» (2001, ANT1) και «Η ώρα η καλή» (2004, Mega).

Η τελευταία δουλειά του στην υποκριτική χρονολογείται το 2009 με τη σειρά «Σ’ αγαπάω, πάρκαρε», που προβλήθηκε σε διαδικτυακό κανάλι.

Έκτοτε, ο γεννηθείς το 1949 στην Καλαμάτα, Πάνος Μιχαλόπουλος αποσύρθηκε από τα φώτα της δημοσιότητας και τα τελευταία χρόνια ασχολείται με τα πατρογονικά κτήματά του στη Μεσσηνία, δηλώνοντας ως ιδιότητα «αγρότης».

Το 2014 ήταν ένα βήμα από την επανεμφάνιση του στην τηλεόραση, υποψήφιος για ένα βασικό ρόλο στη σειρά του Γιώργου Καπουτζίδη «Εθνική Ελλάδος», αλλά το deal χάλασε, καθώς δεν τα βρήκε με τους ιθύνοντες της παραγωγής . Στα τέλη της δεκαετίας του 2000 συζητούσε με τον Αντ1 για να συμμετάσχει στο «Dancing with the stars», ωστόσο χολώθηκε από την απόλυση του γιου του, Σωτήρη, ο οποίος εργαζόταν επί 12 χρόνια ως τεχνικός στο κανάλι του Αμαρουσίου, το οποίο ο Μιχαλόπουλος ο πρεσβύτερος θεωρούσε δεύτερο «σπίτι» του.

«Δεν με ενδιαφέρει ούτε να ξαναβγώ στο γυαλί, ούτε στο θέατρο. Οι προτάσεις που μου κάνουν με αφήνουν αδιάφορο. Αποφεύγω κάθε είδους δημοσιότητα, γιατί δεν με ενδιαφέρει αυτός ο τομέας πλέον. Χαίρομαι όταν περπατάω στο δρόμο και με πιάνουν μικροί και μεγάλοι και μου λένε “μεγαλώσαμε με σένα”. Αυτή είναι η παρακαταθήκη μου», δήλωνε προ καιρού στην εφημερίδα «freddo», προσθέτοντας ότι λόγω των πολλών ασχολιών με τα κτήματα που κληρονόμησε από τον πατέρα του, δεν υπάρχουν κενές ώρες για κάτι άλλο.

Άλλωστε η κοσμική ζωή είναι το τελευταίο που τον ενδιαφέρει πλέον. «Η ζωή μου κυλάει πολύ όμορφα, πολύ ήρεμα και πολύ ωραία. Κυρίως στη φύση. Έχω στο πλευρό μου την οικογένειά μου, καλά φιλαράκια και πολλά ενδιαφέροντα να κάνω. Πίστεψε με, δεν μου φτάνει το εικοσιτετράωρο για να γεμίσει».

Στα 66 της, δίνει μαθήματα στιλ: Η Ρούλα Κορομηλά το φόρεσε καλύτερα κι από 30άρες και ανέδειξε το καλλiγραμμο κοpμί της

0

Με μια και μόνο εμφάνισή της, η Ρούλα Κορομηλά έρχεται να μας θυμίσει πως εκτός από κορυφαία παρουσιάστρια είναι και πάντα stylish στην πιο glam εκδοχή της.

Το φόρεσαν πολλές, αλλά σαν την Ρούλα Κορομηλά καμία.

Πολλές το φόρεσαν –η αλήθεια είναι- αλλά έτσι όπως το συνδύασε η Ρούλα Κορομηλά κατάφερε να μας «βάλει τα γυαλιά». Μιλάμε φυσικά για το top item της φετινής σεζόν, το μεταλλικό παντελόνι.

Η Ρούλα Κορομηλά το επέλεξε σε κόκκινη απόχρωση και το συνδύασε με μαύρο σατέν τοπ και μαύρο blazer. Ένα απίθανο παντελόνι σε τέλεια γραμμή που αναδείκνυε τα καλλίγραμμα πόδια της.

Ο φωτογραφικός φακός την απαθανάτισε με αυτό το look στο νυχτερινό κέντρο Vox παρέα με τον Αντώνη Δημητριάδη.

Την κοιτούσε όλο το μαγαζί: Η glam εμφάνιση της Ρούλας Κορομηλά

1090 1720x2500 1 1091 1571x2500 1 1092 2500x1875 1

«Όταν περάσεις από συμπληγάδες και όταν περάσεις από κάποια πολύ σοβαρά προβλήματα και κάποια στιγμή αισθανθείς ότι θα σταματήσεις να χαμογελάς, θα σταματήσεις να βλέπεις τον ήλιο, τα αγαπημένα σου πρόσωπα, τους φίλους σου, υποφέρεις, τότε αναθεωρείς πράγματα πάρα πολλά.

Τα προβλήματα υγείας όταν είναι σοβαρά, σε βοηθάνε και να γίνεις καλύτερος άνθρωπος. Κάποιοι όταν περάσουν δύσκολα κλείνονται στον εαυτό τους. Δεν ήθελα να καταθέσω τα όπλα. Τις πρώτες φορές εγκατέλειψα τον εαυτό μου, πέρασα πολύ δύσκολα, αλλά είμαι ένας άνθρωπος που δεν σηκώνω τα χέρια ψηλά εύκολα. Έμαθα να αγαπώ περισσότερο τον εαυτό μου, περνώντας αυτό το δύσκολο πρόβλημα», εξομολογήθηκε πρόσφατα για την περιπέτεια της υγείας της.

Δείτε το βίντεο



Στα 66 της, γυναίκα έφερε στον κόσμο το πρώτο της παιδί: Σήμερα, έτσι μοιάζει η ζωή τους

0

Μια 66χρονη, η Αndriana Iliescu, έγινε μητέρα και δέχτηκε μεγάλη κατακραυγή, ενώ σήμερα, στα 81 της χρόνια, είναι περήφανη και καμαρώνει δίπλα στην έφηβη κόρη της.

Ειδικότερα, η προσωπική επιλογή της να γίνει μητέρα σε τόσο προχωρημένη ηλικία κατέληξε θέμα συζήτησης στο διαδίκτυο και μάλιστα, προκάλεσε βροχή αντιδράσεων και τρομερή κατακραυγή.

Όπως υπογράμμισε η Αndriana Iliescu, η οποία εργάστηκε για μεγάλο μέρος της ζωής της σαν λέκτορας στο πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου, η ζωή της έφερε πολλά καλά και πολλές επιτυχίες, αλλά άργησε πάρα πολύ να της φέρει ένα παιδί, πιστεύοντας ότι δεν θα γινόταν ποτέ μητέρα, παρά το γεγονός ότι η μητρότητα ήταν κάτι που επιθυμούσε διακαώς και έτσι, όταν στα 65 της χρόνια διαπίστωσε ότι είχε καταφέρει να μείνει έγκυος, δεν μπορούσε να το πιστέψει.

Αμέσως οι γιατροί που επισκέφθηκε, τη συμβούλεψαν να μην κρατήσει το παιδί, με το επιχείρημα ότι αυτή η εγκυμοσύνη ήταν καταδικασμένη, επειδή το σώμα της δεν θα μπορούσε ποτέ να ανταπεξέλθει σε αυτή την ηλικία σε κάτι τέτοιο, ενώ άτομα του φιλικού της περιβάλλοντος της ζητούσαν να κάνει έκτρωση, διότι θεωρούσαν εξωφρενικό το γεγονός να γίνεται μητέρα σε μία τόσο προχωρημένη ηλικία.

Τελικά, η 66χρονη δεν άκουσε κανέναν και λίγους μήνες αργότερα, ως εκ θαύματος, κατάφερε να φέρει στον κόσμο ένα μικροσκοπικό, αλλά υγιέστατο κοριτσάκι, χωρίς καμία απολύτως επιπλοκή κατά τη διάρκεια του τοκετού.

Η 66χρονη πέρασε πολύ δύσκολα μεγαλώνοντας ολομόναχη την κόρη της

Στα 66 της χρόνια, η Iliescu έπρεπε να μεγαλώσει μόνη της ένα παιδί και παράλληλα να διατηρήσει τη δουλειά της για βιοποριστικούς λόγους, βάζοντας τελείως στην άκρη τον εαυτό της.

Έπρεπε να φροντίζει τη μικρή κάθε μέρα και κάθε νύχτα και την ίδια στιγμή να δέχεται τα αρνητικά σχόλια γνωστών και αγνώστων, οι οποίοι αδυνατούσαν να καταλάβουν την επιλογή της.

Η κόρη της μεγάλωνε και δεν μπορούσε να φανταστεί ότι η μαμά του ήταν διαφορετική από τις άλλες μαμάδες, μέχρι που οι συμμαθητές της και οι φίλοι της άρχισαν να τη ρωτάνε για τη «γιαγιά» της.

Η μικρή ποτέ δεν πτοήθηκε απ’ όλα αυτά και έκανε τους πάντες να δουν τη μητέρα της μέσα από τα δικά της μάτια και μάλιστα, πολλοί από τους φίλους της θαύμαζαν και θαυμάζουν την ενεργετικότητα και την καλή διάθεση της Iliescu, η οποία στεκόταν πάντα δίπλα στην κόρη της, παρά την ηλικία της και τα εμπόδια που συνάντησαν από κοινού στον δρόμο τους.

Σήμερα, 15 χρόνια μετά, οι δυο τους παραμένουν οι καλύτερες φίλες και η μητέρα έχει πια ένα μόνο όνειρο, να προλάβει να δει την κόρη της να δημιουργεί τη δική της οικογένεια.

egine mitera sta 66 tis kai oloi tin katekrinan simera einai 81 chronon kamaronei tin efivi kori tis 1 egine mitera sta 66 tis kai oloi tin katekrinan simera einai 81 chronon kamaronei tin efivi kori tis 2
stigmiotypo othonis 2025 01 05 11.46.03
egine mitera sta 66 tis kai oloi tin katekrinan simera einai 81 chronon kamaronei tin efivi kori tis 3 egine mitera sta 66 tis kai oloi tin katekrinan simera einai 81 chronon kamaronei tin efivi kori tis 4 egine mitera sta 66 tis kai oloi tin katekrinan simera einai 81 chronon kamaronei tin efivi kori tis 5 egine mitera sta 66 tis kai oloi tin katekrinan simera einai 81 chronon kamaronei tin efivi kori tis egine mitera sta 66 tis kai oloi tin katekrinan simera einai 81 chronon kamaronei tin efivi kori tis

 

Στα 66 της γέννησε το πρώτο της παιδί, 81 ετών σήμερα καμαρώνει την 15χρονη κόρη της

0

Η Αντριάνα Ιλιέσκου είναι η γυναίκα που έφερε στον κόσμο την κόρη της σε ηλικία 66 χρονών και περιγράφει τη δική της ιστορία και ποια είναι η συμπεριφορά της κοινωνίας απέναντι σε μια μητέρα που ήθελε τόσο πολύ να αποκτήσει παιδί και της πήρε λίγα χρόνια παραπάνω για να το καταφέρει.

methode times prodmigration web bin e4f53e27 fc42 389c 803e 0ecf5e9e2e0f

Αντριάνα Ιλιέσκου: Μέχρι πρότινος η γηραιότερη μητέρα του κόσμου

Η Αντριάνα Ιλιέσκου με καταγωγή από την Ρουμανία, είναι συνταξιούχος λέκτορας πανεπιστημίου και συγγραφέας παιδικών μυθιστορημάτων. Ίσως η ζωή της να περνούσε απαρατήρητη, αλλά έγινε διάσημη το 2005, όταν γέννησε την κόρη της Ελίζα σε ηλικία 66 ετών και 230 ημερών.

oldest mother 675815c

Αυτό την καθιστούσε την γηραιότερη μητέρα του κόσμου μέχρι που η Μαρία ντελ Κάρμεν Μπουσάντα ντε Λάρα – Ισπανίδα, γέννησε δίδυμα στην ίδια ηλικία και 358 ημερών- σπάζοντας το ρεκόρ της Αντριάνα Ιλιέσκου έναν χρόνο αργότερα.

Αντριάνα Ιλιέσκου: Γέννησε μετά από θεραπείες γονιμότητας

Την γηραιότερη μητέρα στον κόσμο, θα μπορούσε εύκολα να την περάσει κανείς και ως γιαγιά της μικρής Ελίζας, παρόλο που δεν είναι. Στις 16 Ιανουαρίου 2005, η Αντριάνα Ιλιέσκου έφερε στον κόσμο την κόρη της σε μαιευτήριο του Βουκουρεστίου, αφού πρώτα έλαβε θεραπεία εξωσωματικής γονιμοποίησης από έναν γιατρό φίλο της και έναν ανώνυμο δότη σπέρματος.

26295429 209368006292305 5721016950759358464 n

Αντριάνα Ιλιέσκου: Γέννησε τρίδυμα, αλλά τα δύο ήταν νεκρά

Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, η Αντριάνα υποβλήθηκε σε θεραπείες γονιμότητας επί εννέα χρόνια προτού καταφέρει να αποκτήσει το πρώτο της παιδί, συμπεριλαμβανομένων διαδικασιών για την αναστροφή των επιπτώσεων της εμμηνόπαυσης, προτού προχωρήσει σε τεχνητή γονιμοποίηση. Στην πραγματικότητα, γέννησε τρίδυμα, αλλά τα δύο ήταν νεκρά.

44366446 1192553694232679 3361614231483039797 n

Αντριάνα Ιλιέσκου: Μητέρα και κόρη ζουν με ελάχιστο εισόδημα

Σήμερα, η Ελίζα Ιλιέσκου είναι πλέον 15 ετών. Μητέρα και κόρη ζουν σε ένα διαμέρισμα στο Βουκουρέστι, επιζώντας με την σύνταξη των 323 δολαρίων τον μήνα που παίρνει η Ιλιέσκου και το εισόδημά της από την εργασίας μερικής απασχόλησης στο πανεπιστήμιο της πόλης, παρά την συνταξιοδότησή της.

antriana ilieskoy i gynaika poy gennise paidi sta 66 pos einai simera mitera kai kori eikones amp vinteo

Αντριάνα Ιλιέσκου: Σε καλή φυσική κατάσταση, δεν καπνίζει και δεν πίνει

Σε συνέντευξή της το 2008, η Αντριάνα Ιλιέσκου είχε δηλώσει πως ήταν σε καλή φυσική κατάσταση και υγιής και πως η Ελίζα τα πήγαινε μία χαρά. «Είμαι υγιής και δεν αρρώστησα ποτέ. Δεν καπνίζω και δεν πίνω. Εάν ζήσω όσο οι γονείς μου, η Ελίζα θα είναι περίπου 20 χρονών όταν θα πεθάνω. Νομίζω πως έχω πολλά ακόμη να της δώσω».

14488254 1372330639446740 3866999561872474112 n

Αντριάνα Ιλιέσκου: Αντιμέτωπη με την κοινωνική απόρριψη

Τώρα, η Ελίζα και η μητέρα της ζουν αντιμέτωπες με την κοινωνική απόρριψη στην Ρουμανία. Για παράδειγμα, όταν η Αντριάνα θέλησε να βαφτίσει την κόρη της, διάφορες θρησκευτικές οργανώσεις χαρακτήρισαν την απόφασή της «τρομερά εγωιστική». Κατά την διάρκεια της τελετής, οι καλόγριες έριχναν υποτιμητικά βλέμματα στην Αντριάνα, η οποία άκουσε μάλιστα, μία εξ αυτών να αποκαλεί την κόρη της «προϊόν σκοτεινής δύναμης». Η ίδια η Αντριάνα, όμως, πιστεύει ότι ο Θεός της έστειλε αυτό το παιδί.

Στα 65 της, τις «έσβnσε» όλες: Η Μαρία Καβογιάννη έβαλε το σúνολο & τις μπότες που μπоρείς να φοράς όλο το χειμώνα

0

Μία σπάνια έξοδο πραγματοποίησε η Μαρία Καβογιάννη. Ο φωτογραφικός φακός την απαθανάτισε στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος το βράδυ της Πέμπτης 16 Νοεμβρίου οπού και παρακολούθησε σύγχρονη όπερα “Οι αστραπές” του Φιλίπ Ερσάν.

Η ηθοποιός μαγνήτισε τα βλέμματα με την κομψή εμφάνισή της. Σπάνια η Μαρία Καβογιάννη κάνει δημόσιες εξόδους, ωστόσο αυτή τη φορά έκανε την έκπληξη και μας ενθουσίασε.

Για αυτή τη βραδινή της έξοδο επέλεξε ένα απίθανο πλεκτό σακάκι, το οποίο συνδύασε με λευκό πουκάμισο και μαύρο παντελόνι. Αυτό δε που μας άρεσε πολύ στο σύνολό της ήταν οι μπότες που επέλεξε, που είναι από εκείνες που θα φοράς όλο το χειμώνα.

1530 801x1024 1

1531 801x1024 1

1532 737x1024 1

«Ο Χριστόφορος είναι οικογένειά μου, ένας άνθρωπος που θαυμάζω, εκτιμώ, αγαπώ και έχω μια τετοια προστασία και φροντίδα οπυ δεν θα μπορούσε να με αφήσει εκτεθημένη. Είναι ο δικός του τρόπος που θέλει να το κάνω και για εμένα αυτό που έχει σημασία είναι η υψηλή αισθητική που περιβάλλει η σειρά. Έχει πολύ ψηλά την αισθητική και μέσα από αυτό βοηθήθηκα πάρα πολύ. Ο ρόλος είναι γραμμένος με τέτοιο μέτρο που με βοήθησε πάρα πολύ. Ένας φίλος μου είπε ότι πρέπει να κάνω και μια κακιά», έχει πει για τον ρόλο της στο Maestro.

Στα 61 της πέρασε στο Αριστοτέλειο: Η Ευγενία Μαρτυγάκη αρίστευσε στις Πανελλήνιες χωρίς φροντιστήριο

0

Η 61χρονη Ευγενία Μαρτυγάκη από την Αμμουλιάνη επέστρεψε στα θρανία ύστερα από τέσσερις δεκαετίες για να κάνει πραγματικότητα ένα όνειρο ζωής.

Μετά τα σημερινά αποτελέμστα των πανελλαδικών ετοιμάζεται να καθίσει στα φοιτητικά έδρανα για να σπουδάσει Οικονομικά αφού τα 17.310 μόρια φαίνεται να της εξασφαλίζουν τη φοίτηση στη Σχολή Οικονομικών του ΑΠΘ.

2772 659x1024 1

«Έδωσα πρώτη φορά πανελλαδικές πριν από 42 χρόνια και παρότι είχα συγκεντρώσει καλά μόρια δεν ήταν αρκετά ώστε να περάσω στη Φιλοσοφική. Έτσι, λοιπόν, άφησα το νησί μου, στην Αμμουλιανή και ήρθα στη Θεσσαλονίκη όπου έκανα διάφορες δουλειές- δούλεψα ως μικροπωλήτρια ασημένιων κοσμημάτων αλλά και σε μια εταιρεία με το ίδιο αντικείμενο για καμιά δεκαριά χρόνια. Ύστερα από κάποιο χρονικό διάστημα, ωστόσο, επέστρεψα στο νησί κι έφτιαξα κάποια ενοικιαζόμενα δωμάτια. Αφού, λοιπόν, είδα ότι πλέον είχα τη δυνατότητα να προσπαθήσω να σπουδάσω, είπα να κάνω πραγματικότητα ένα όνειρο ζωής και γράφτηκα στο 5ο Εσπερινό ΕΠΑΛ», αφηγείται στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η κ. Μαρτυγάκη.

«Είμαι ευτυχισμένη», τονίζει κι ευχαριστεί τους καθηγητές της για τις γνώσεις που κατάφεραν να τής μεταλαμπαδεύσουν. «Βοήθησαν κι εμένα και όλους τους συμμαθητές μου με όλη τους τη δύναμη και την αγάπη», αναφέρει χαρακτηριστικά και προσθέτει ότι τα έξτρα μαθήματα και οι επιπλέον ώρες που αφιέρωναν οι καθηγητές του ΕΠΑΛ στους μαθητές τους ήταν κατ’ ουσίαν ένα δωρεάν φροντιστήριο για όλους όσοι προετοιμάζονταν για τις πανελλήνιες.

Διανύοντας ήδη την έκτη δεκαετία της ζωής της, η Ευγενία Μαρτυγάκη δεν επιζητεί επαγγελματική αποκατάσταση με τις σπουδές της στα οικονομικά αλλά «τη χαρά της γνώσης» και τη δυνατότητα, εφόσον τής δοθεί η ευκαιρία, να βοηθήσει νέα παιδιά που θέλουν να δουν τα δικά τους όνειρα να παίρνουν «σάρκα και οστά».

Στα 61 της βάζει σε πολλές 30άρες τα «γυαλιά»: Η Δήμητρα Παπαδοπούλου ποζάρει χωρίς μακιγιάζ, με μαύρο μπικίνι & αποθεώνεται

0

Η Δήμητρα Παπαδοπούλου απολαμβάνει τις διακοπές της στη Χαλκιδική και μοιράζεται με τους ακόλουθούς της στο instagram φωτογραφίες με το μαγιό της.

Ειδικότερα, ξεκλέβοντας λίγο χρόνο από τη θεατρική παράσταση που υπογράφει «Τι φάση πάλι ρε;», στο θέατρο Άλσος, βρέθηκε σε παραλία της Χαλκιδικής, με μαύρο ολόσωμο μαγιό και πλατύγυρο μαύρο καπέλο.

Μάλιστα, τις φωτογραφίες που ανάρτησε στον προσωπικό της λογαριασμό στο instagram, συνοδεύει με τη λεζάντα «Το είπαν και οι αστροναύτες όταν πάτησαν το πόδι τους στη Σελήνη “Σαν τη Χαλκιδική δεν έχει”».

Η φωτογραφία που κέρδισε τις εντυπώσεις είναι αυτή που η ηθοποιός δείχνει τη σιλουέτα της, μέσα στη θάλασσα, φορώντας ένα μαύρο μαγιό με βαθύ και αποκαλυπτικό ντεκολτέ.

Η ανάρτηση της Δήμητρας Παπαδοπούλου

1 65 2 53 3 28

Η Δήμητρα Παπαδοπούλου με εντυπωσιακό μαγιό

397




Στα 61 μου, παντρεύτηκα τη γυναίκα που αγαπούσα από το λύκειο — αλλά την πρώτη μας νύχτα ως νεόνυμφοι, ανακάλυψα τον πόνο που κουβαλούσε μόνη της…

0

Με λένε Χάρη Κωνσταντίνου και είμαι εξήντα δύο χρονών. Ζω μόνος μου σε ένα λιτό σπιτάκι στην άκρη της πόλης, λίγο έξω από το Δράμα.

Η μοναξιά εδώ είναι ατελείωτη, και η σιωπή που την συνοδεύει συχνά μοιάζει αιωνιότητα. Η γυναίκα μου, η Νατάσα, πέθανε πριν από επτά χρόνια, ύστερα από μια αργή και επίπονη ασθένεια. Από εκείνη τη μέρα, το σπίτι έπαψε να μοιάζει με σπίτι.

stigmiotypo othonis 2025 11 15 01.47.45

Το κασκόλ της κρέμεται ακόμα δίπλα στην πόρτα, η αγαπημένη της κούπα στέκει ανέγγιχτη στο ράφι της κουζίνας, και ο κήπος που τόσο αγαπούσε έχει αφεθεί στην τύχη του, άγριος χωρίς τη φροντίδα της.

Η κόρη μου, η Μαργαρίτα, τηλεφωνεί κάθε εβδομάδα· πάντα χαρούμενη, πάντα βιαστική. Ο γιος μου, ο Ανδρέας, στέλνει καρτ-ποστάλ από τα ταξίδια του και υπόσχεται πως σύντομα θα έρθει να με δει. Δεν τους κρατάω κακία. Έχουν πια τις δικές τους ζωές. Η ζωή προχωρά, ακόμα κι αν η καρδιά σου έχει μείνει πίσω.

Ένα ήσυχο βράδυ, καθώς κάθισα μπροστά στον υπολογιστή στο Facebook για να ξεφύγω λίγο από τη σιωπή, είδα ένα όνομα που τάραξε βαθιά μέσα μου κάτι που νόμιζα ότι είχε σβήσει. Αλίκη Μαυρογιώργου. Το κορίτσι που κάποτε ήταν ο πρώτος μου έρωτας. Είχαν περάσει σαράντα πέντε χρόνια από την τελευταία φορά που την είδα.

Είχαμε γνωριστεί στο λύκειο, αχώριστοι σ’ εκείνα τα τρυφερά χρόνια όπου νομίζεις πως η αγάπη κρατάει για πάντα. Είχαμε όνειρα να σπουδάσουμε μαζί και να χτίσουμε και μαζί μια ζωή. Όμως, όταν η οικογένειά της μετακόμισε στην Αθήνα για τη δουλειά του πατέρα της, τα όνειρα αυτά διαλύθηκαν. Τα γράμματα σταμάτησαν, και τα χρόνια άρχισαν να θολώνουν το ένα μέσα στο άλλο.

Η φωτογραφία της εμφανίστηκε στην οθόνη μου. Ασημένια μαλλιά, γλυκά μεγάλα μάτια, το ίδιο ήρεμο και γαλήνιο χαμόγελο που θυμόμουν. Τα χέρια μου έτρεμαν ελαφρά καθώς έγραφα το μήνυμα:
«Αλίκη, ελπίζω να είσαι εσύ. Είμαι ο Χάρης Κωνσταντίνου, από το 1ο Λύκειο Δράμας.»

Προς έκπληξή μου, απάντησε μέσα σε δέκα λεπτά.

Από εκεί και πέρα, τα μηνύματα έγιναν μακρινές τηλεφωνικές συνομιλίες που κρατούσαν μέχρι αργά. Μιλούσαμε για όλα — για τα παιδιά μας που μεγάλωσαν, για όσα χάσαμε και όσα ελπίζαμε ακόμα. Έμαθα πως κι εκείνη ήταν χήρα. Ο άντρας της είχε πεθάνει πριν από τρία χρόνια, αφήνοντάς της έναν γιο που δούλευε στο εξωτερικό. Μου είπε ότι η σιωπή στο σπίτι της κάποιες φορές την τρόμαζε. Της είπα ότι το καταλάβαινα καλύτερα απ’ όσο νόμιζε.

Ύστερα από έξι μήνες τηλεφωνημάτων και γραμμάτων, αποφασίσαμε να συναντηθούμε. Διαλέξαμε ένα μικρό καφέ δίπλα στη θάλασσα στη Θεσσαλονίκη. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη στιγμή που μπήκε μέσα με ένα ανοιχτό γκρι παλτό. Χαμογέλασε, και ένιωσα σαν να γύρισε ο χρόνος πίσω.

Μιλήσαμε για ώρες — όχι σαν δύο άνθρωποι που ξαναβρέθηκαν, αλλά σαν δύο καρδιές που ξαναθυμήθηκαν τι θα πει γαλήνη.

Λίγους μήνες αργότερα, παντρευτήκαμε σε μια απλή τελετή, μόνο με τα παιδιά μας παρόντα. Πιστεύαμε και οι δύο ότι η ευτυχία δεν χρειάζεται πολλούς ανθρώπους.

Αλλά το βράδυ του γάμου μας, όταν τη βοήθησα να αφαιρέσει το φόρεμά της, πάγωσα.
Η πλάτη της ήταν γεμάτη μακριές ουλές.

stigmiotypo othonis 2025 11 15 01.27.42

Γύρισε απότομα, προσπαθώντας να τις κρύψει με τρεμάμενα χέρια. Για μια στιγμή δεν μίλησε κανείς μας. Ένιωσα ένα σφίξιμο στο στήθος — όχι αηδία, αλλά έναν βαθύ, ανείπωτο πόνο.

«Αλίκη…» ψιθύρισα. «Τι σου συνέβη;» 

Κάθισε στην άκρη του κρεβατιού, με το κεφάλι σκυμμένο. Η φωνή της ήταν σχεδόν ψίθυρος. «Ο αείμνηστος άντρας μου δεν ήταν καλός άνθρωπος. Για χρόνια το έκρυβα. Νόμιζα πως αν προσπαθούσα περισσότερο, αν άλλαζα εγώ, θα σταματούσε. Αλλά δεν σταμάτησε ποτέ.»

Γονάτισα μπροστά της και της κράτησα απαλά τα χέρια.
«Δεν το άξιζες αυτό» της είπα.

Τα μάτια της γέμισαν με δάκρυα — όχι λύπης, αλλά εξάντλησης.
«Έλεγε πάντα πως κανείς δεν θα δει ποτέ ό,τι μου έκανε. Πως ο πόνος μου θα μείνει για πάντα κρυμμένος.»

Μείναμε έτσι για πολλή ώρα. Την κρατούσα διακριτικά, ήσυχα, νιώθοντας το βάρος που κουβαλούσε τόσα χρόνια. Εκείνο το βράδυ δεν μιλήσαμε για αγάπη ή πάθος. Μόνο αγκαλιαστήκαμε — δύο άνθρωποι που προσπαθούσαν να ξεμάθουν τη μοναξιά.

Από εκείνη τη μέρα και μετά, η ζωή μας ήταν απλή. Ξυπνούσαμε νωρίς, φτιάχναμε πρωινό μαζί, βγαίναμε βόλτες όταν ο καιρός το επέτρεπε. Τσακωνόμασταν για τη σωστή ποσότητα ζάχαρης στον καφέ, για το ποια λουλούδια έπρεπε να φυτέψουμε δίπλα στον φράχτη. Τις δύσκολες μέρες, όταν ο πόνος ή οι αναμνήσεις επέστρεφαν, καθόμασταν μαζί στη βεράντα χωρίς να μιλάμε. Μερικές φορές, η σιωπή γιατρεύει πιο πολύ από τις λέξεις.

Ο γιος της το παρατήρησε σχεδόν αμέσως.
«Την κάνεις να γελάει ξανά» μου είπε μια μέρα. «Χρόνια είχα να τη δω τόσο χαρούμενη»

Χαμογέλασα. «Κι εκείνη με κάνει να νιώθω ζωντανός ξανά.»

Το να επανέλθει ξανά ψυχικά δεν ήταν γρήγορο. Κάποιες νύχτες ξυπνούσε τρέμοντας από όνειρα που δεν μπορούσε να περιγράψει. Τότε της έπιανα το χέρι μέχρι να κοιμηθεί ξανά. Τα πρωινά που εγώ ένιωθα το βάρος της ηλικίας, μου έσφιγγε απαλά το μπράτσο, χωρίς να πει λέξη — σαν να μου θύμιζε πως δεν είμαι μόνος.

Οι γείτονες μας χαιρετούσαν όταν μας έβλεπαν να περπατάμε, λέγοντας ότι μοιάζουμε με νεόνυμφους, παρά τα γκρίζα μαλλιά και τα αργά βήματα. Ίσως να είχαν δίκιο. Υπάρχει μια μορφή αγάπης που ανήκει μόνο σ’ εκείνους που γνώρισαν την απώλεια και παρ’ όλα αυτά επιλέγουν την τρυφερότητα.

Ένα απόγευμα, καθώς ο ήλιος έπεφτε, η Αλίκη ψιθύρισε:
«Εύχομαι να είχαμε βρει ο ένας τον άλλον νωρίτερα.»

Φίλησα το χέρι της.
«Βρεθήκαμε όταν το χρειαζόμασταν. Κι αυτό αρκεί.»

Χαμογέλασε με το ίδιο ντροπαλό χαμόγελο που είχε και ως κορίτσι και ακούμπησε το κεφάλι της στον ώμο μου.

Η ιστορία μας δεν είχε άγριες περιπέτειες, ούτε μεγάλες χειρονομίες. Ήταν πιο ήσυχη — χτισμένη με υπομονή και συγχώρεση, με τρυφερά πρωινά και γαλήνιες νύχτες. Μια αγάπη που δεν ήθελε εντυπώσεις, μόνο εμπιστοσύνη.

Αν με ρωτούσε κάποιος σήμερα πώς μοιάζει η αγάπη, θα του έλεγα αυτό:
Μοιάζει με δύο ανθρώπους που κάθονται δίπλα δίπλα αφού η ζωή τους πήρε σχεδόν τα πάντα, κι όμως επιλέγουν να δώσουν ό,τι τους απομένει. Μοιάζει με καλοσύνη μετά από χρόνια πόνου.

Κι αν συναντήσεις ποτέ κάποιον που κουβαλάει σημάδια που δεν φαίνονται, να του μιλήσεις απαλά. Η αγάπη μπορεί να αρχίσει ξανά, ακόμα κι όταν η καρδιά πιστεύει πως δεν μπορεί.

Το παρελθόν μπορεί να αφήσει σημάδια, αλλά δεν καθορίζει το μέλλον. Οι άνθρωποι που έχουν πληγωθεί περισσότερο είναι συχνά αυτοί που χρειάζονται την περισσότερη καλοσύνη — όχι λύπηση, αλλά έναν άνθρωπο που θα σταθεί δίπλα τους χωρίς φόβο.

Η αληθινή αγάπη δεν είναι οι μεγάλες πράξεις, αλλά η επιλογή να μείνεις. Να κρατήσεις το χέρι του άλλου όταν τρέμει, να μη φύγεις όταν δεις τις πληγές του, να του αποδείξεις πως ο πόνος του δεν είναι πια μυστικό αλλά ο αληθινός δρόμος για την αληθινή αγάπη.

Στα 600 ευρώ η ώρα: Η απροσδόκητη «τρέλα του Ιnstagram» απογείωσε οικονομικά την Σαντορίνη το 2023

0

Ένα από τα πιο διάσημα νησιά της χώρας και ταυτόχρονα ιδιαίτερα δημοφιλής προορισμός είναι η Σαντορίνη. Το νησί ανάμεσα στους πολλούς τουρίστες, τράβηξε τα βλέμματα και των φωτογράφων της Flying Dress Photo, που πλέον κάθε καλοκαίρι βρίσκονται στη Σαντορίνη προκειμένου να φωτογραφήσουν την ίδια ακριβώς εικόνα. Τουρίστριες που ποζάρουν με φόντο τα ασβεστωμένα σπίτια και τους μπλε τρούλους, φορώντας πολυτελή σατέν φορέματα με εξαιρετικά μακριά ουρά.

287214965 333373485637234 9147957965766523197 n

Σύμφωνα με το Bloomberg, o μέσος όρος των φωτογραφήσεων με τα ιπτάμενα φορέματα είναι οκτώ, και η τιμή που καλούνται να πληρώσουν οι τουρίστριες προκειμένου να φωτογραφηθούν με αυτά ανέρχεται σε 550 – 600 ευρώ την ώρα ανά άτομο. Εάν υπολογίσουμε πως την ημέρα γίνονται περίπου οκτώ φωτογραφήσεις, τα κέρδη αυτής της ιδιότυπης επιχείρησης εκτοξεύονται σε  μισό εκατομμύριο δολάρια μόλις σε 4 μήνες.

Φυσικά, τα κέρδη για αυτή την επιχείρηση δε  σταματούν εδώ, καθώς οι πελάτες, επιβαρύνονται επιπλέον και με άλλα ποσά για προσφερόμενες υπηρεσίες, όπως τη μεταφορά από και προς την τοποθεσία της φωτογράφισης, που ανέρχεται στα 90 ευρώ, το μακιγιάζ και το styling των μαλλιών (300 ευρώ) και έναν προσωπικό βοηθό που θα βοηθήσει να «πετάξει» η ουρά του φορέματος στον αέρα (50 ευρώ). Επιπλέον, κάθε επιπλέον φόρεμα που θα επιλέξει ο πελάτης για τη φωτογράφιση κοστολογείται σε 120 ευρώ, ενώ για όποιον επιλέξει να κλείσει το πλήρες πακέτο, η τιμή της φωτογράφισης ανέρχεται σε 1.500 ευρώ.

345438452 6139936579376905 5739922108742075523 n

Σημειώνεται πως στη Σαντορίνη πλέον δραστηριοποιούνται παρόμοιες επιχειρήσεις από διάφορες χώρες προκειμένου να εξυπηρετήσουν την ολοένα αυξανόμενη ζήτηση.

Είναι μάλιστα ενδεικτικό, πως μετά την πανδημία της Covid – 19,  η ζήτηση για τη συγκεκριμένη υπηρεσία έχει αυξηθεί κατακόρυφα, με αποκορύφωμα τον Μάιο, όπου η Flytographer ξεπέρασε το επταψήφιο νούμερο σε έναν μόνο μήνα, σε σύγκριση με πωλήσεις 400.000 δολαρίων κατά την ίδια περίοδο το 2019.

350727704 2643078699166991 4674021623737743425 n

Σύμφωνα με όσα δήλωσε η Nicole Smith, ιδρύτρια και διευθύνουσα σύμβουλος της εταιρίας, «οι άνθρωποι έκαναν μια παύση στα ταξίδια και έβαλαν πολλά πράγματα σε αναμονή. Φέτος είναι η χρονιά που πολλοί άνθρωποι κάνουν επιτέλους αυτό το ταξίδι και θέλουν να βεβαιωθούν ότι θα το απαθανατίσουν».

347469160 931340201469913 6810590247507933183 n