Κάθε Φεβρουάριο, οι καρδιές των ερωτευμένων χτυπάνε πιο δυνατά. Είναι η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου που, εκτός από τα θεματικά δωράκια, επιτάσσει και ένα γεύμα αγάπης για το έτερο ήμισυ, πραγματικό ή μελλοντικό.
Στα My Market μπορείς να βρεις όλα αυτά που θα κάνουν ένα γεύμα μοναδικό, ιδιαίτερο και σημαντικό. Οι καλύτερες πρώτες ύλες μαζί με τις καλύτερες προσφορές δημιουργούν ένα ακόμα λόγο να είσαι ερωτευμένος με το φαγητό.
Αλλά και τα καλύτερα κρασιά ελληνικής ετικέτας που μπορεί να κάνουν το βράδυ μαγικό.
Με μεγάλη ποικιλία και αποκλειστικά προϊόντα από μικρούς παραγωγούς από όλη την Ελλάδα, ποιοτικά προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας, σε κάθε γωνιά της χώρας, υπάρχει ένα My Market για να γίνεται ερωτικό το κάθε γεύμα, η κάθε σκέψη για φροντίδα.
Σε υποδέχονται με χαμόγελο, σε εξυπηρετούν με διάθεση φροντίδας και τα ψώνια σου γίνονται μια ευχάριστη εμπειρία. Για αυτό κάποιοι επισημαίνουν ότι τα ψώνια στα My Market κάνουν κάθε μέρα να μοιάζει σαν την ημέρα των Ερωτευμένων όπου μπορείς να φροντίσεις με τον καλύτερο τρόπο τα αγαπημένα σου πρόσωπα.
Καθημερινά, ακούμε περιστατικά όπου εργαζόμενοι βιώνουν την αγωνία για το μέλλον και την ποιότητα της εργασίας τους. Στον αντίποδα αυτού της σκληρής πραγματικότητας, υπάρχουν και εταιρείες που και σέβονται του εργαζόμενους, και τηρούν τα νόμιμα και κυρίως, κάνουν το έξτρα βήμα. Σε αυτές τις εταιρείες πρωταγωνιστής είναι τα My Market.
Για αυτό προχωρεί σε μία ακόμα εντυπωσιακή κίνηση από 1ης Μαΐου του 2018: εντάσσει το σύνολο των εργαζομένων της στο πρόγραμμα ιδιωτικής ομαδικής ασφάλισης. Η ασφάλιση περιλαμβάνει καλύψεις ζωής, μερικής και ολικής ανικανότητας από ατύχημα, υγείας (νοσοκομειακή και εξωνοσοκομειακή κάλυψη). Και όλα αυτά, χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση των εργαζομένων.
Η METRO AEBΕ έχοντας πάντοτε ως σημείο αναφοράς την ασφάλεια των εργαζομένων της και των οικογενειών τους. Η εταιρεία παρέχει, παράλληλα, τη δυνατότητα ασφάλισης και των μελών της οικογένειάς τους με χαμηλό, μηνιαίο αντίτιμο. Η συμμετοχή στο πρόγραμμα ομαδικής ασφάλισης αφορά σε όλους τους εργαζόμενους πλήρους αλλά και μερικής απασχόλησης.
Στα ενενήντα μου, ποτέ δεν φανταζόμουν πως θα ήμουν ο άνθρωπος που θα άνοιγε την καρδιά του σε αγνώστους.
Όμως όταν φτάνεις σε αυτή την ηλικία, οι μάσκες δεν έχουν πια σημασία. Το μόνο που θες είναι να ειπωθεί η αλήθεια, πριν τελειώσει ο χρόνος σου.
Με λένε Γιώργο Χατζή. Εδώ και εβδομήντα χρόνια έχτιζα τη μεγαλύτερη αλυσίδα σούπερ μάρκετ στην Ελλάδα. Ξεκίνησα με ένα μικρό παντοπωλείο στον Πειραιά, λίγο μετά τον πόλεμο, τότε που το ψωμί κόστιζε μια δραχμή και οι άνθρωποι άφηναν τις πόρτες τους ξεκλείδωτες.
Μέχρι να φτάσω τα ογδόντα, η επιχείρηση είχε εξαπλωθεί σε όλη τη χώρα. Το όνομά μου υπήρχε σε κάθε ταμπέλα, κάθε συμβόλαιο, κάθε επιταγή. Οι εφημερίδες με αποκαλούσαν “ο Βασιλιάς των Σούπερ Μάρκετ”.
Όμως να τι δεν σου δίνουν τα λεφτά και οι τίτλοι: ζεστασιά τη νύχτα, ένα χέρι να κρατήσεις όταν έρθει η αρρώστια, ή ένα γέλιο απέναντι στο τραπέζι του πρωινού.
Η γυναίκα μου πέθανε το 1992. Δεν αποκτήσαμε παιδιά. Και ένα βράδυ, καθισμένος μέσα στο τεράστιο άδειο σπίτι μου, αναρωτήθηκα: ποιος θα τα κληρονομήσει όλα αυτά;
Όχι οι άπληστοι διευθυντές. Όχι οι δικηγόροι με τα λουστραρισμένα παπούτσια και τα ψεύτικα χαμόγελα. Ήθελα κάποιον αληθινό — κάποιον που να ξέρει τι σημαίνει αξιοπρέπεια και καλοσύνη, όταν κανείς δεν τον βλέπει.
Και τότε πήρα μια απόφαση που κανείς δεν περίμενε.
Έβαλα τα πιο παλιά μου ρούχα, λέρωσα το πρόσωπό μου με σκόνη και δεν ξυρίστηκα για μια βδομάδα. Έπειτα μπήκα σε ένα από τα δικά μου σούπερ μάρκετ, μοιάζοντας με άνθρωπο που δεν είχε φάει κανονικό φαγητό εδώ και μέρες.
Μόλις πέρασα την πόρτα, ένιωσα βλέμματα να με διαπερνούν. Ψίθυροι με ακολουθούσαν από ράφι σε ράφι.
Μια ταμίας, όχι πάνω από είκοσι χρονών, μορφάζοντας είπε στη συνάδελφό της, δυνατά για να ακούσω:
«Μυρίζει σαν ψόφιο κρέας». Και γέλασαν και οι δύο.
Ένας άντρας τράβηξε κοντά του το παιδί του.
«Μην κοιτάς τον ζητιάνο, Νικόλα».
«Μα μπαμπά, αυτός φαίνεται…»
«Είπα, μην κοιτάς.»
Κάθε βήμα μου φαινόταν βαρύ, σαν να περνούσα από δίκη μέσα στο ίδιο μου το δημιούργημα.
Και τότε άκουσα τα λόγια που με πλήγωσαν περισσότερο απ’ όλα.
«Κύριε, πρέπει να φύγετε. Οι πελάτες παραπονιούνται.»
Ήταν ο Κώστας Ράντου, ο υπεύθυνος του καταστήματος. Εγώ ο ίδιος τον είχα προαγάγει χρόνια πριν, όταν είχε σώσει μια αποθήκη από φωτιά. Και τώρα με κοιτούσε σαν να μην άξιζα τίποτα.
«Δεν θέλουμε τέτοιους εδώ», μου είπε.
Τέτοιους. Εγώ, που του πλήρωνα τον μισθό, τα μπόνους, το μέλλον του.
Έσφιξα τα δόντια και γύρισα να φύγω. Είχα δει ήδη αρκετά.
Και τότε ένιωσα ένα χέρι να αγγίζει το μπράτσο μου.
Τράβηξα το χέρι μου απότομα. Κανείς δεν αγγίζει έναν άνθρωπο που φαίνεται άστεγος.
Ήταν νέος, γύρω στα τριάντα. Φθαρμένη γραβάτα, κουρασμένα μάτια, καθαρό βλέμμα. Η κονκάρδα του έγραφε “Λευτέρης” – βοηθός διοίκησης.
«Ελάτε μαζί μου», μου είπε ήρεμα. «Να σας πάρω κάτι να φάτε.»
«Δεν έχω λεφτά, αγόρι μου», ψιθύρισα.
Χαμογέλασε. «Δεν χρειάζεστε λεφτά για να σας φερθεί κάποιος με σεβασμό.»
Με οδήγησε ανάμεσα στα βλέμματα και τους ψιθύρους, στο δωμάτιο προσωπικού. Μου έβαλε έναν καφέ και ένα τυλιγμένο σάντουιτς μπροστά μου.
Κάθισε απέναντί μου και με κοίταξε στα μάτια.
«Μου θυμίζετε τον πατέρα μου», είπε σιγανά. «Πέθανε πέρσι. Ήταν παλιός ναυτικός, σκληρός άνθρωπος, αλλά είχε το ίδιο βλέμμα — σαν να είχε δει πολλά στη ζωή του.»
Σταμάτησε για λίγο.
«Δεν ξέρω ποια είναι η ιστορία σας, κύριε, αλλά να ξέρετε πως έχετε αξία. Μην αφήσετε κανέναν εδώ να σας κάνει να νιώσετε το αντίθετο.»
Ο λαιμός μου σφίχτηκε. Κοίταξα εκείνο το σάντουιτς σαν να ήταν χρυσάφι. Κι εκείνη τη στιγμή, λίγο έλειψε να του αποκαλύψω ποιος ήμουν στ’ αλήθεια.
Αλλά η δοκιμασία δεν είχε τελειώσει.
Έφυγα εκείνη τη μέρα με δάκρυα κρυμμένα κάτω από τη σκόνη. Κανείς δεν ήξερε ποιος ήμουν — ούτε η ταμίας που γέλασε, ούτε ο Κώστας που με πέταξε έξω, ούτε καν ο Λευτέρης, ο άνθρωπος που μου πρόσφερε φαγητό και αξιοπρέπεια.
Όμως εγώ ήξερα.
Εκείνο το βράδυ, στο γραφείο μου κάτω από τα πορτρέτα των προγόνων μου, ξαναέγραψα τη διαθήκη μου.
Κάθε ευρώ, κάθε κτίριο, κάθε γωνιά γης — τα άφησα όλα στον Λευτέρη.
Έναν ξένο.
Μα όχι πια ξένο για μένα.
Μια εβδομάδα μετά, επέστρεψα στο ίδιο κατάστημα — αυτή τη φορά με κοστούμι, μπαστούνι και γυαλισμένα παπούτσια. Ο οδηγός μου άνοιξε την πόρτα, και όταν πέρασα από τις αυτόματες πόρτες με υποδέχτηκαν σαν βασιλιά.
Ξαφνικά, παντού χαμόγελα και ευγένειες.
«Κύριε Χατζή! Τι τιμή!»
«Να σας φέρω νερό; Να σας δώσω καρότσι;»
Ακόμα κι ο Κώστας, ο διευθυντής που με είχε διώξει, ήρθε τρέχοντας, χλωμός.
«Κ-Κύριε Χατζή! Δεν είχα ιδέα πως θα ερχόσασταν σήμερα!»
Όχι, δεν είχε.
Ο Λευτέρης όμως είχε.
Από την άλλη άκρη του μαγαζιού, τα βλέμματά μας συναντήθηκαν. Μου έγνεψε ελαφρά. Χωρίς χαμόγελο, χωρίς χαιρετισμό — μόνο ένα ήσυχο νεύμα, σαν να καταλάβαινε τα πάντα.
Το ίδιο βράδυ, το τηλέφωνό μου χτύπησε.
«Κύριε Χατζή; Είμαι ο Λευτέρης… Ήξερα πως ήσασταν εσείς. Αναγνώρισα τη φωνή σας. Δεν είπα τίποτα, γιατί η καλοσύνη δεν πρέπει να εξαρτάται από το ποιος είναι ο άλλος. Ήσασταν πεινασμένος — κι αυτό μου έφτανε.»
Είχε περάσει την τελική δοκιμασία.
Το επόμενο πρωί γύρισα με τους δικηγόρους. Ο Κώστας και η ταμίας απολύθηκαν επιτόπου. Και μπροστά σε όλο το προσωπικό ανακοίνωσα:
«Αυτός εδώ ο άνθρωπος», είπα δείχνοντας τον Λευτέρη, «είναι ο νέος σας διευθυντής — και ο επόμενος ιδιοκτήτης αυτής της αλυσίδας.»
Το κατάστημα πάγωσε.
Ο Λευτέρης έμεινε ακίνητος, σοκαρισμένος, καθώς ο κόσμος γύρω του άλλαζε.
Ήμουν έτοιμος να υπογράψω τα τελευταία έγγραφα, όταν έφτασε ένας φάκελος χωρίς αποστολέα. Μέσα, μια μόνο φράση:
«Μην εμπιστεύεσαι τον Λευτέρη. Δες τα αρχεία φυλακών, Κορυδαλλός, 2012.»
Η καρδιά μου σταμάτησε για μια στιγμή. Ζήτησα από τον δικηγόρο να ερευνήσει διακριτικά. Ως το βράδυ, η αλήθεια βγήκε στο φως.
Στα δεκαεννιά του, ο Λευτέρης είχε συλληφθεί για κλοπή αυτοκινήτου.Είχε περάσει δεκαοκτώ μήνες στη φυλακή.
Θυμός. Σύγχυση. Προδοσία. Όλα μαζί.
Τον κάλεσα στο γραφείο.
Στάθηκε απέναντί μου, ήρεμος.
«Γιατί δεν μου το είπες;» ρώτησα χαμηλόφωνα.
«Ήμουν δεκαεννιά. Άμυαλος. Πήρα ένα αυτοκίνητο που δεν ήταν δικό μου και πλήρωσα το τίμημα.»
«Το έκρυψες.» του είπα.
«Δεν είπα ψέματα», απάντησε. «Απλώς δεν το είπα, γιατί ήξερα πως θα με απορρίψετε. Μα η φυλακή με άλλαξε. Μου έδειξε ποιος δεν θέλω να είμαι. Γι’ αυτό σέβομαι τους ανθρώπους — γιατί ξέρω πώς είναι να χάνεις τον σεβασμό.»
Τα μάτια του δεν είχαν δικαιολογίες, μόνο αλήθεια. Και τότε είδα μπροστά μου όχι έναν εγκληματία, αλλά έναν άνθρωπο που είχε περάσει μέσα από τη φωτιά.
Η είδηση διέρρευσε. Ξαφνικά, συγγενείς που δεν είχα δει εδώ και δεκαετίες άρχισαν να εμφανίζονται. Ανάμεσά τους, η Ντενίζ, η κόρη του αδελφού μου. Ψυχρή, υπερόπτης, καλοντυμένη.
Μπήκε στο σπίτι χωρίς καν να χαιρετήσει.
«Θείε, δεν μπορεί να είσαι σοβαρός. Ένας ταμίας πάνω από την οικογένεια;»
«Δεν μου έχεις μιλήσει είκοσι χρόνια», της είπα.
«Αυτό δεν έχει σχέση»
«Έχει. Ο Λευτέρης μου φέρθηκε με αξιοπρέπεια όταν κανείς δεν το έκανε. Εσύ είσαι εδώ για τα λεφτά, όχι για μένα.»
Τα μάτια της γέμισαν μίσος. «Σε εκμεταλλεύεται.»
«Το αίμα δεν φτιάχνει οικογένεια. Η καλοσύνη το κάνει.»
Εκείνο το βράδυ την έπιασα να ψάχνει το χρηματοκιβώτιο. Όταν τη ρώτησα τι κάνει, μου είπε: «Αν το κάνεις αυτό, θα τον καταστρέψουμε.»
Και για πρώτη φορά, φοβήθηκα — όχι για μένα, αλλά για τον Λευτέρη.
Τον κάλεσα στο αληθινό μου γραφείο, γεμάτο πορτρέτα και ξύλινα ράφια.
«Κάθισε, παιδί μου», του είπα. «Ήρθε η ώρα να σου πω την αλήθεια.»
Του είπα τα πάντα — για τη μεταμφίεση, το σάντουιτς, τη διαθήκη, το γράμμα, το παρελθόν του και τις απειλές της οικογένειας.
Άκουσε σιωπηλός. Και όταν τελείωσα, περίμενα θυμό ή άρνηση. Αντί γι’ αυτό, είπε απλά:
«Κύριε Χατζή… δεν θέλω τα λεφτά σας.»
«Τι;» απόρησα.
Χαμογέλασε θλιμμένα. «Ήθελα μόνο να σας δείξω πως υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που νοιάζονται. Αν μου αφήσετε κάτι, η οικογένειά σας θα με κυνηγήσει για πάντα. Δεν το χρειάζομαι. Θέλω μόνο να ξέρω ότι έκανα το σωστό.»
Δάκρυα γέμισαν τα μάτια μου. «Τότε τι να κάνω;»
Έσκυψε μπροστά.
«Φτιάξτε ένα ίδρυμα. Ταΐστε τους πεινασμένους. Βοηθήστε τους άστεγους. Δώστε δεύτερες ευκαιρίες σε ανθρώπους σαν εμένα. Αυτή θα είναι η κληρονομιά σας.»
Και έτσι έκανα.
Έδωσα τα πάντα — τα μαγαζιά, τις περιουσίες, τα χρήματα — για να δημιουργηθεί το Ίδρυμα Χατζή για την Ανθρώπινη Αξιοπρέπεια.
Χτίσαμε τράπεζες τροφίμων, υποτροφίες, καταφύγια σε όλη τη χώρα.
Και έκανα τον Λευτέρη ισόβιο διευθυντή του.
Όταν του παρέδωσα τα έγγραφα, κοίταξε τη σφραγίδα και ψιθύρισε:
«Ο πατέρας μου έλεγε πάντα: “Χαρακτήρας είναι αυτό που είσαι όταν κανείς δεν σε βλέπει.” Εσείς το αποδείξατε σήμερα. Θα φροντίσω το όνομά σας να σημαίνει καλοσύνη για πάντα, όσο υπάρχουν άνθρωποι.»
Είμαι ενενήντα χρονών τώρα. Δεν ξέρω πόσος χρόνος μου μένει.
Αλλά θα φύγω από αυτόν τον κόσμο γαλήνιος.
Γιατί βρήκα τον κληρονόμο μου — όχι στο αίμα, ούτε στα λεφτά, αλλά σε έναν άνθρωπο που φέρθηκε με καλοσύνη σε έναν ξένο, χωρίς να περιμένει τίποτα.
Και αν αναρωτιέστε αν η καλοσύνη έχει θέση σε έναν κόσμο σαν αυτόν, να θυμάστε τα λόγια του Λευτέρη: «Δεν έχει σημασία ποιοι είναι οι άλλοι.Σημασία έχει ποιος είσαι εσύ.»
Ηθικό Δίδαγμα
Η ιστορία αυτή μας θυμίζει πως η πραγματική αξία του ανθρώπου δεν μετριέται με πλούτη, τίτλους ή εξωτερική εμφάνιση, αλλά με τον τρόπο που φέρεται στους άλλους — ειδικά σε όσους δεν έχουν τίποτα να του προσφέρουν.
Ο Λευτέρης δεν ήξερε ότι βοηθούσε έναν εκατομμυριούχο· είδε μόνο έναν πεινασμένο άνθρωπο και έδειξε σεβασμό και ανθρωπιά. Αυτή η αυθόρμητη καλοσύνη άλλαξε ολόκληρη τη ζωή του και έδωσε νέο νόημα στη ζωή του ηλικιωμένου επιχειρηματία.
Τελικά, η καλοσύνη που δίνουμε χωρίς αντάλλαγμα είναι η πιο μεγάλη κληρονομιά που μπορούμε να αφήσουμε. Δεν χρειάζεται να είσαι πλούσιος για να αλλάξεις τον κόσμο — αρκεί να έχεις αξιοπρέπεια και καλήκαρδιά.
Στα 9 έχασε τη μητέρα του, στα 11 κακοποιήθηκε και στα 24 «έφυγε» από τη ζωή ενώ είχε ήδη γίνει θρύλος
Στα 24 του και ενώ είχε γίνει θρυλικός ηθοποιός πέθανε. Στα 9 του χρόνια έχασε τη μητέρα του και στα 11 κακοποιήθηκε από έναν ιερέα. Λίγοι είχαν καταλήξει αν πρόκειται για έναν άγγελο ή διαβολάκι. Οι μισοί θυμούνται ένα παιδί ήρεμο και ήσυχο.
Άλλοι θυμούνται έναν ατίθασο χαρακτήρα, που μπορεί να μην αποκάλυπτε τα σχέδια του, αλλά ποτέ δεν συμβιβαζόταν με τις επιθυμίες των άλλων. Όλοι όμως συμφωνούν ότι ήταν ένας εξαιρετικά γοητευτικός νεαρός. Που τραβούσε τα βλέμματα όλων, χωρίς καν να προσπαθεί. Γεννήθηκε σε μια φάρμα στην Ιντιάνα, όπου οι γονείς του ξεχώριζαν για την πνευματική τους καλλιέργεια από τους γείτονες.
Η μητέρα του, κομψή και περιποιημένη, αγαπούσε τα ψώνια. Λόγω των οικονομικών δυσκολιών, αναγκαζόταν να επιστρέφει τα περισσότερα. Της άρεσε να ψυχαγωγεί τους φίλους της, κάνοντας μιμήσεις διασήμων.
Το ταλέντο της κληρονόμησε και ο μικρός της γιος. Μάλιστα το παιδί έφτασε στο σημείο να μιμείται ζώα, ακόμα και μηχανές. Η οικογένεια ήταν εξαιρετικά δεμένη και υποστήριζαν κάθε καλλιτεχνική ανησυχία του γιου της.
Ο μικρός έμαθε να παίζει βιολί, να χορεύει κλακέτες και η μητέρα του ήταν πάντα εκεί για να τον ενθαρρύνει.
Ο ηθοποιός χάνει τη μητέρα του
Μέχρι που ξαφνικά, όταν ο μικρός ήταν 9 χρονών, η μητέρα του αρρώστησε και πέθανε από καρκίνο. Λίγο αργότερα ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και ο πατέρας του στρατεύθηκε. Ο μικρός έμεινε με τη γιαγιά του στην Ιντιάνα.
Πολλά χρόνια αργότερα, η στενή του φίλη και διάσημη ηθοποιός του Χόλιγουντ, Ελίζαμπεθ Τέιλορ, αποκάλυψε ένα μυστικό που της είχε πει. Μετά τον θάνατο της μητέρας του, ο 11χρονος κακοποιήθηκε σeξουαλικά από έναν ιερέα σε καλοκαιρινή κατασκήνωση.
Η Τέιλορ ζήτησε να γνωστοποιηθεί η δήλωση μόνο μετά τον θάνατό της, όπως και έγινε. Σύμφωνα με την ηθοποιό, η εμπειρία είχε συνταράξει τον νεαρό και ποτέ δεν την ξεπέρασε. Βέβαια δεν είχε και πολύ χρόνο.
Πέθανε σε ηλικία 24 ετών σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Είχε ήδη προλάβει να γίνει ένας κινηματογραφικός θρύλος, συμμετέχοντας μόνο σε τρεις ταινίες. Ο νεαρός δεν είναι άλλος από τον ηθοποιό Τζέιμς Ντιν.
Μετά από περισσότερα από 50 χρόνια παρουσίας στον κινηματογράφο, ο Ρίτσαρντ Γκιρ υποστηρίζει ότι η πραγματική ευτυχία δεν κρύβεται εκεί που πολλοί πιστεύουν.
Στα 76 του χρόνια, ο Ρίτσαρντ Γκιρ λέει πως βρίσκει την ευτυχία στις απλές στιγμές της καθημερινότητας: στο πρωινό ξύπνημα, στη θέα των δέντρων από το παράθυρό του, στα βιβλία και τα μουσικά όργανα που τον περιβάλλουν και, πάνω απ’ όλα, στη γνώση ότι η σύζυγος και τα παιδιά του είναι καλά.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει: «Αυτό είναι. Αυτό είναι το κλειδί της ευτυχίας μου»
Παρόλο που μπορεί να μοιάζει με μια απλή προσωπική άποψη, η ψυχολογία έχει μελετήσει εδώ και χρόνια μια δεξιότητα που εξηγεί αυτόν τον τρόπο ζωής: την ικανότητα της απόλαυσης. Πρόκειται για τη συνειδητή επιλογή να σταματάμε για λίγο και να εκτιμούμε τις θετικές στιγμές της καθημερινότητας.
Δεν σημαίνει ότι συμβιβαζόμαστε με λιγότερα ή ότι πρέπει να είμαστε συνεχώς ευτυχισμένοι. Σημαίνει να δίνουμε χώρο και προσοχή στις μικρές χαρές της ζωής, που συχνά περνούν απαρατήρητες, επειδή το μυαλό μας είναι απασχολημένο με άλλα πράγματα.
Γιατί μας είναι τόσο δύσκολο να απολαμβάνουμε την καθημερινότητα;
Συχνά δυσκολευόμαστε να χαρούμε τις απλές στιγμές, επειδή το μυαλό μας είναι συνεχώς απασχολημένο με υποχρεώσεις και προβλήματα: μια επαγγελματική συνάντηση, ένα ραντεβού, την υγεία των γονιών μας, τις ανάγκες των παιδιών ή τις καθημερινές εκκρεμότητες.
Όπως εξηγεί η ψυχολόγος Ana León, όταν η προσοχή μας βρίσκεται διαρκώς στις σκέψεις και στις λύσεις που πρέπει να βρούμε, γίνεται δύσκολο να απολαύσουμε πραγματικά μια συζήτηση, έναν καφέ ή μια βόλτα.
Γι’ αυτό δύο άνθρωποι μπορεί να βιώνουν την ίδια εμπειρία αλλά να τη θυμούνται διαφορετικά: ο ένας μπορεί να την περνά χωρίς να την προσέξει, ενώ ο άλλος να σταματά, να είναι παρών και να τη χαίρεται. Αυτή ακριβώς η ικανότητα να δίνουμε αξία στις θετικές στιγμές είναι αυτό που μελετά η έννοια της απόλαυσης.
Τι είναι η «απόλαυση», η συνήθεια που ακολουθεί ο Ρίτσαρντ Γκιρ
Η απόλαυση είναι μια ψυχολογική πρακτική που αναπτύχθηκε από τους ερευνητές Fred Bryant και Joseph Veroff. Αυτή βασίζεται στην ικανότητα να δίνουμε συνειδητή προσοχή στις θετικές εμπειρίες της ζωής, ώστε να τις βιώνουμε πιο έντονα και να ενισχύουμε την ευεξία μας.
Μελέτες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι απολαμβάνουν περισσότερο τις όμορφες στιγμές, όταν τις μοιράζονται με αγαπημένα πρόσωπα και ότι αυτή η ικανότητα συνδέεται με καλύτερη ψυχική υγεία. Παράλληλα, οι μεγαλύτερες ηλικίες φαίνεται να έχουν συχνά μεγαλύτερη τάση να σταματούν και να εκτιμούν τις μικρές χαρές της καθημερινότητας.
Η απόλαυση δεν είναι ένα έμφυτο χαρακτηριστικό, αλλά μια δεξιότητα που μπορεί να καλλιεργηθεί με εξάσκηση. Μαθαίνοντας να είμαστε παρόντες και να εκτιμούμε τις απλές, θετικές στιγμές της ζωής.
Ο διαλογισμός βοηθά στην καλλιέργεια της ικανότητας της απόλαυσης
Ο Ρίτσαρντ Γκιρ ασκεί διαλογισμό εδώ και περισσότερα από 40 χρόνια. Για εκείνον δεν αποτελεί απλώς μια συνήθεια, αλλά έναν τρόπο ζωής που επηρεάζει συνολικά την ευεξία του.
Επιστημονικές μελέτες δείχνουν ότι η ενσυνειδητότητα βοηθά στη μείωση του στρες και του άγχους, στη βελτίωση της συναισθηματικής ισορροπίας και της ποιότητας του ύπνου. Παράλληλα, εκπαιδεύει την προσοχή ώστε να παραμένουμε περισσότερο στο παρόν και να αναγνωρίζουμε τις μικρές θετικές στιγμές που συχνά αγνοούμε.
Η ψυχολόγος Ana León προτείνει καθημερινό διαλογισμό 10-15 λεπτών, καθώς μπορεί να ενισχύσει τη συγκέντρωση και τη διαχείριση των προβλημάτων. Όπως επισημαίνει, η υπερβολική σκέψη συχνά μας εγκλωβίζει είτε στο παρελθόν είτε στο μέλλον: το πρώτο μπορεί να οδηγήσει σε αδράνεια, ενώ το δεύτερο σε άγχος. Η εστίαση στο παρόν βοηθά να ζούμε πιο συνειδητά και ουσιαστικά.
Μια δεξιότητα που μας βοηθά να ζούμε πιο συνειδητά και πιο ευτυχισμένα
Το να απολαμβάνουμε έναν καφέ χωρίς το κινητό, να ακούμε πραγματικά έναν άνθρωπο που έχουμε απέναντί μας, να σταθούμε για λίγο και να παρατηρήσουμε ένα τοπίο ή να διαβάσουμε λίγες σελίδες ενός βιβλίου χωρίς περισπασμούς είναι απλές καθημερινές πρακτικές που καλλιεργούν την ικανότητα της απόλαυσης.
Ίσως αυτό είναι το σημαντικότερο μήνυμα που μας δίνει ο Ρίτσαρντ Γκιρ οτι η ευτυχία δεν βρίσκεται απαραίτητα στην αναζήτηση περισσότερων εντυπωσιακών εμπειριών. Έγκειται από την ικανότητα να αναγνωρίζουμε και να εκτιμούμε τις όμορφες στιγμές που ήδη υπάρχουν στη ζωή μας.
Σε αύξηση του κατώτατου μισθού στα 743 ευρώ τον μήνα μεικτά (από 650 ευρώ σήμερα), ενδεχομένως και υψηλότερα, εντός του επόμενου έτους μπορούν να ελπίζουν οι εργαζόμενοι καθώς η μεγάλη αύξηση του ΑΕΠ και η πρόωρη έναρξη μιας άτυπης προεκλογικής περιόδου οδηγούν την κυβέρνηση να αναθεωρήσει όλες τις προβλέψεις και για το 2021 και για το 2022.
Το θέμα της νέας αύξησης του κατώτατου μισθού – εντός του 2022 – «άνοιξε» προσωπικά ο υπουργός Εργασίας κ. Κ. Χατζηδάκης λίγες ημέρες πριν από την άνοδο του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Αλ. Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη και την ανακοίνωση από τον Πρωθυπουργό ότι εφέτος ο ρυθμός ανάπτυξης θα ανέλθει τουλάχιστον σε 5,9%, αν όχι υψηλότερα, και το ίδιο θα συμβεί και το 2022. Με βάση αυτές τις προβλέψεις το βασικό σενάριο για την αύξηση του κατώτατου μισθού διαμορφώνεται σε ποσοστό άνω του 12%, χωρίς ωστόσο να είναι σαφώς προσδιορισμένο το χρονικό διάστημα εντός του οποίου θα ισχύσουν τα νέα κατώτερα όρια των αμοιβών. Καταλυτική επίδραση στη διαμόρφωση του κατώτατου μισθού, τόσο ως προς το ύψος της νέας αύξησής του όσο και ως προς τον χρόνο εφαρμογής της αύξησης, θα διαδραματίσουν οι πολιτικές εξελίξεις του επόμενου έτους.
Ετσι η προηγούμενη «συμβολική», όπως χαρακτηρίστηκε, αύξηση 2% που αποφασίστηκε τον Ιούλιο με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2022 τελεί υπό αναθεώρηση.
Προεκλογική δέσμευση
Ο κ. Χατζηδάκης ξεκαθάρισε ότι η κυβέρνηση θα υλοποιήσει την προεκλογική δέσμευσή της για αύξηση του κατώτατου μισθού, διπλάσια από την αύξηση του ΑΕΠ. Με δεδομένο το στοιχείο αυτό, εφόσον στο τέλος του 2021 η ανάπτυξη κινηθεί γύρω στο 6%, τότε θα πρέπει να αναμένει κανείς αύξηση κοντά – ίσως και υψηλότερη – στο 12%.
Αυτό σημάνει ότι ο κατώτατος μισθός θα εξελιχθεί ως εξής: από 650 ευρώ σήμερα, στα 663 ευρώ την 1.1.2022 (αποφασισμένη αύξηση 2%) και στα 743 ευρώ περίπου, με ενδεχόμενη αύξηση κατά 12% όποτε αυτή αποφασιστεί.
Ο χρόνος και οι εξελίξεις
Η ημερομηνία εφαρμογής των επόμενων αυξήσεων είναι το κατ’ εξοχήν στοιχείο που καταδεικνύει τον ουσιαστικό ρόλο που θα έχουν οι πολιτικές εξελίξεις στην τελική διαμόρφωση του κατώτατου μισθού και στον χρόνο ισχύος του.
Σύμφωνα με τα όσα ισχύουν γύρω από το νομικό καθεστώς διαμόρφωσης των κατώτατων αμοιβών, δύο είναι τα πιθανά ενδεχόμενα για τον χρόνο έναρξης της ισχύος των νέων αμοιβών.
Πρώτον, την 1η Ιανουαρίου του 2023, ημερομηνία που συνδέεται με το ισχύον νομικό πλαίσιο, καθώς στον σχετικό νόμο προβλέπεται ότι η αύξηση του κατώτατου αποφασίζεται από το Υπουργικό Συμβούλιο τον Ιούλιο του τρέχοντος έτους και ισχύει από την 1η Ιανουαρίου του επόμενου.
Ωστόσο η ημερομηνία αυτή ενδέχεται να μην «εξυπηρετεί» τις πολιτικές εξελίξεις, εάν και εφόσον προκηρυχθούν νωρίτερα οι βουλευτικές εκλογές.
Δεύτερον, να ισχύσουν οι νέες αυξήσεις από το δεύτερο εξάμηνο του 2022, δηλαδή αμέσως μετά την ολοκλήρωση του διαλόγου με τους κοινωνικούς εταίρους και τη λήψη της τελικής κυβερνητικής απόφασης. Κάτι τέτοιο μπορεί να συνδεθεί με το ενδεχόμενο επίσπευσης του χρόνου διεξαγωγής των βουλευτικών εκλογών.
Ωστόσο για να υλοποιηθεί απαιτείται νομοθετική ρύθμιση που θα επιτρέπει την παρέκκλιση από το υφιστάμενο νομοθετική πλαίσιο. Να σημειώσουμε ότι ανάλογη «παρέκκλιση» – με την πρόβλεψη νομοθετικής ρύθμισης – έγινε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το 2018, και ακολούθησε η αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 11%, με τη διαμόρφωσή του στα 650 ευρώ από 1ης Φεβρουαρίου 2019. Και τότε η επίσπευση της διαδικασίας έγινε λίγους μόλις μήνες πριν την προκήρυξη των βουλευτικών εκλογών.
Πάντως, ούτως ή άλλως τον Φεβρουάριο του 2022 με δεδομένα τα στοιχεία της ανάκαμψης της οικονομίας, η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να εκκινήσει – εκ νέου – τη διαδικασία αναπροσαρμογής του κατώτατου μισθού, προκειμένου το καλοκαίρι του 2022 να έχει ολοκληρωθεί και να συμφωνηθεί «μια ουσιαστική βελτίωση των αμοιβών». Βελτίωση, η οποία θα ανταποκρίνεται στην «αυξημένη δυναμική της οικονομίας και θα περιγράφει την ανάκαμψη της αγοράς».
Ο Πάνος Μιχαλόπουλος γεννήθηκε στη Μικρομάνη Μεσσηνίας, ένα χωριό το οποίο απέχει 8 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα, στις 15 Ιανουαρίου 1949 και είναι Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Έχει εμφανιστεί σε θεατρικές, τηλεοπτικές, κινηματογραφικές παραγωγές, αλλά και σε βιντεοταινίες, από την δεκαετία του 1970, με σημαντικές επιτυχίες στο ενεργητικό του. Συνολικά έχει παίξει σε 29 ταινίες, 21 τηλεοπτικές σειρές και 19 θεατρικές παραστάσεις κατά το διάστημα 1972-2009. Η πρώτη του εμφάνιση στην τηλεόραση ήταν στο θρυλικό «Λούνα Παρκ» του Γιάννη Δαλιανίδη.
Πάνος Μιχαλόπουλος: Ο άλλοτε ζεν πρεμιέ σήμερα ζει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας
Στη δεκαετία του ’80 ήταν η αρρενωπή έκδοση του sex symbol, οι αφίσες του οποίου κατέκλυζαν τα κοριτσίστικα δωμάτια.
Ο γνωστός ηθοποιός που αγαπήθηκε ιδιαίτερα και ήταν ο απόλυτος ζεν πρεμιέ, το 2008 αποφάσισε να τα αφήσει όλα πίσω του, να εγκαταλείψει την πόλη και να ζήσει στην εξοχή ακολουθώντας έναν τρόπο ζωής πιο ήρεμο και γαλήνιο.
Πάνος Μιχαλόπουλος: Η νέα του ζωή στην Μεσσηνία
Πιο συγκεκριμένα, ο Πάνος Μιχαλόπουλος πριν από 14 χρόνια πήρε την απόφαση να αφήσει πίσω του την υποκριτική και να μετακομίσει μόνιμα Καλαμάτα, όπου καλλιεργεί τη γη των προγόνων του. Σε μία από τις σπάνιες φορές που παραχωρεί συνεντεύξεις ο ηθοποιός μίλησε στην εφημερίδα «Espresso» και εξομολογήθηκε ότι δεν αναπολεί σχεδόν τίποτα από το παρελθόν.
«Απλώς νοσταλγώ κάποιους ανθρώπους που είχαμε φιλία από εκείνα τα χρόνια. Όλα τα άλλα πέρασαν και είναι απλές αναμνήσεις», είπε.
Πάνος Μιχαλόπουλος: «Δεν με ενδιαφέρουν, ούτε το θέατρο ούτε η τηλεόραση»
«Είμαι στην Καλαμάτα και ασχολούμαι με την πατρική γη. Δεν με ενδιαφέρουν, ούτε το θέατρο ούτε η τηλεόραση και η ζωή μου είναι σε άλλο στάδιο από αυτό που ζούσα έως τότε που πήρα την απόφαση να αποσυρθώ», παραδέχεται ο Πάνος Μιχαλόπουλος. Μιλώντας για τη συνειδητή απόφαση που πήρε εξηγεί πως από τότε που αποχώρησε δεν έχει εμφανιστεί ξανά πουθενά.
Πάνος Μιχαλόπουλος: «Δεν είχα να δώσω κάτι άλλο κι έφυγα»
«Για μένα αυτή η απόφαση δεν ήταν κάτι δύσκολο γιατί πάντα πατούσα γερά στα πόδια μου. Δεν με ενδιέφερε να διατηρήσω την εικόνα μου ούτε τίποτα τέτοιο, το οποίο θεωρώ και ματαιόδοξο. Έκανα μία δουλειά. Ως δουλειά είπα ‘τελείωσα, δεν έχω να δώσω τίποτα άλλο κι έτσι έφυγα’. Ακούω πολλές φορές να λένε ‘είναι επώδυνο για έναν καλλιτέχνη να φεύγει’. Όχι, για εμένα δεν ήταν καθόλου επώδυνο. Ξέρεις πόση ευτυχία μου προσφέρει να ασχολούμαι με τα δέντρα, την καλλιέργεια και την αγροτική ζωή; Παίρνω ζωή απ’ όλο αυτό».
Τέλος, ο ηθοποιός, έχει δηλώσει σχετικά με την καριέρα του: «Δεν με ενδιαφέρει ούτε να ξαναβγώ στο γυαλί, ούτε στο θέατρο. Οι προτάσεις που μου κάνουν με αφήνουν αδιάφορο. Αποφεύγω κάθε είδους δημοσιότητα, γιατί δεν με ενδιαφέρει αυτός ο τομέας πλέον. Χαίρομαι όταν περπατάω στο δρόμο και με πιάνουν μικροί και μεγάλοι και μου λένε “μεγαλώσαμε με σένα”. Αυτή είναι η παρακαταθήκη μου».
«Η ζωή μου κυλάει πολύ όμορφα, πολύ ήρεμα και πολύ ωραία. Κυρίως στη φύση. Έχω στο πλευρό μου την οικογένειά μου, καλά φιλαράκια και πολλά ενδιαφέροντα να κάνω. Πίστεψε με, δεν μου φτάνει το εικοσιτετράωρο για να γεμίσει», είχε δηλώσει σε συνέντευξή του.
Κάτια Δανδουλάκη: Τα μυστικά της διατροφής και της καθημερινότητάς της που διατηρούν το σώμα της σε άψογη κατάσταση
Τι και αν η Κάτια Δανδουλάκη είναι 74 ετών, η ίδια καταφέρνει να διατηρεί το σώμα της σε εξαιρετική κατάσταση, τόσο ώστε μάλιστα να θυμίζει τις αναλογίες γυναίκας 35 ετών. Είναι από τις γυναίκες που ξεχωρίζουν για το ταλέντο της στην υποκριτική αλλά και την σπάνια ομορφιά της. Μπορεί να είναι 73 χρονών, ωστόσο, διαθέτει μια πολύ καλλίγραμμη σιλουέτα που πολλές θα την ζήλευαν. Μάλιστα, σε συνέντευξη της, η Κάτια είχε αποκαλύψει τα μυστικά της, τα οποία και ακολουθεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια για να καταφέρει να έχει τώρα αυτό το αποτέλεσμα.
Η ταλαντούχα ηθοποιός που καθήλωσε τους τηλεθεατές με την απίστευτη ερμηνεία της στις Άγριες Μέλισσες, σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στο περιοδικό “7 Μέρες TV”, είχε αναφέρει όλους τους κανόνες που έχει βάλει στη διατροφή της.
Κάτα Δανδουλάκη: Η διατροφή που ακολουθεί η ηθοποιός, για να κρατάει το κορμί της πάντα σε φόρμα
«Και αυτό το μυστικό έχει να κάνει με δουλειά και κανόνες. Δεν εγκατέλειψα ποτέ τον εαυτό μου. Τον πρόσεχα όσο μπορούσα. Ήθελα να κρατήσω αυτήν τη νεανική ζωντάνια. Βεβαίως, τα χρόνια περνάνε. Έχω απόλυτη επίγνωση της συνθήκης. Δεν μου επιτρέπω όμως να παραιτηθώ. Δεν υπάρχει καμία μέρα που δεν κάνω την εικοσάλεπτη γυμναστική μου. Προσέχω τη διατροφή μου. Υποχρεωτικά στερούμαι τα γλυκά. Τίποτα δεν αποκτάται εύκολα. Απαιτεί δουλειά. Θέλω να παίξω τους ρόλους που επιθυμώ, χωρίς τον περιορισμό της εξωτερικής εικόνας», είχε αποκαλύψει η Κάτια Δανδουλάκη και αν θέλουμε να έχουμε το σώμα της στα 73 μας πρέπει να ξεκινήσουμε άμεσα.
«Είναι γελοίο αυτό που λένε, ότι δεν κάνω τίποτα. Κάνω τα πάντα για να μοιάζω νέα. Έχω κάνει πολύ δουλειά για να μείνω στα κιλά μου, κάνοντας γυμναστική και τρώγοντας σωστά, βάζοντας κρέμες και οτιδήποτε κρατάει το πρόσωπό μου όχι παραμορφωμένο. Κι αυτή είναι η συμβουλή μου για κάθε μία που θέλει να είναι φρέσκια, υγιής και όχι παραμορφωμένη. Μη φανταστεί κανείς ότι με ένα χάπι αδυνατίζεις ή με ένα χάπι κάνεις γυμναστική! Δουλεύω για τη φυσική μου κατάσταση πολύ και επίπονα. Τρώω πολλές ποσότητες από πράγματα που δεν παχαίνουν. Τρελαίνομαι με τα γλυκά. Θα μπορούσα να φάω 18 παγωτά σικάγο και δύο τούρτες μόνη μου!», είπε η ηθοποιός.
«Γυμνάζομαι κάθε μέρα! Αυτό ξεκίνησε όταν έκανα το σήριαλ Λένη, όπου σήκωνα συνέχεια τη Δήμητρα Δουμένη. Τώρα πια κάνω ασκήσεις με λάστιχα στο πάτωμα κάθε πρωί. Είτε κοιμηθώ τρεις ώρες, είτε τέσσερις ώρες, το πρόγραμμα ετοιμασίας μου περιλαμβάνει και τη γυμναστική. Είμαι στρατιώτης!».
Δείτε ποια μέθοδος άσκησης αναζωογόνησε την 72χρονη
Στα 72 της, η Άβεριλ Μοχαμάντ ανακαλύπτει ξανά την ευελιξία και τη χαρά της κίνησης μέσα από μια ήπια μορφή άσκησης που αποδεικνύεται αποτελεσματική για κάθε ηλικία και φυσική κατάσταση.
H Άβεριλ Μοχαμάντ δηλώνει πως δεν έχει νιώσει ποτέ καλύτερα με το σώμα της και αποδίδει αυτή την αλλαγή σε μια μέθοδο άσκησης που απευθύνεται πραγματικά σε όλους. Η ιστορία της παρουσιάστηκε στη βρετανική έκδοση του Women’s Health, όπου η ίδια εξηγεί πώς μια δύσκολη περίοδος τραυματισμού μετατράπηκε σε αφετηρία ανανέωσης.
Μετά από έναν σοβαρό τραυματισμό στον ώμο το 2021 και ρήξη του στροφικού πετάλου, βρέθηκε ξαφνικά αντιμέτωπη με πόνο που δεν της επέτρεπε ούτε να κοιμηθεί ούτε να κάνει τις πιο απλές καθημερινές κινήσεις. Όπως είπε, «δεν μπορούσα να κοιμηθώ, να κάνω μπάνιο ή ακόμη και να φορέσωτο παντελόνι μου χωρίς αφόρητο πόνο».
Για πάνω από τριάντα χρόνια, η Άβεριλ Μοχαμάντ γυμναζόταν συστηματικά με ελαφριά βάρη πέντε με έξι φορές την εβδομάδα.
Ξαφνικά όμως ένιωθε πως δεν αναγνώριζε το σώμα της, ενώ ζούσε καθημερινά με παυσίπονα. Η αλλαγή ήρθε όταν η κόρη της της χάρισε ένα εισιτήριο για μάθημα Pilates Reformer (κρεβάτι πιλάτες) .
«Μόνο μία συνεδρία ήταν αρκετή για να καταλάβω ότι είχα βρει την άσκηση που θα με έκανε να νιώσω καλύτερα. Ο πόνος είχε βελτιωθεί ελάχιστα μετά τα πρώτα πενήντα λεπτά, αλλά ήταν σαν να είχε σηκωθεί ένα σύννεφο» είπε.
Ήδη μετά από τέσσερα μαθήματα κατάφερε να ξανακοιμηθεί πάνω στο χέρι της και έναν χρόνο αργότερα, με δύο μαθήματα την εβδομάδα, ο πόνος είχε μειωθεί από βασανιστικός σε σχεδόν ανεπαίσθητος. Απέκτησε ξανά ευχέρεια στις κινήσεις της και αποδίδει την ανάρρωσή της αποκλειστικά στο Pilates Reformer.
Όπως εξήγησε, «το να πιέζεις τον εαυτό σου υπερβολικά μπορεί να σε πάει πίσω, ενώ η πλήρης ακινησία αυξάνει τη δυσκαμψία. Οι δάσκαλοί μου με βοηθούν να βρίσκω την ισορροπία».
Το Pilates Reformer θεωρείται ιδανικό για κάθε ηλικία, καθώς είναι ήπιο για τις αρθρώσεις και παράλληλα διορθώνει ανισορροπίες, βελτιώνει τη στάση του σώματος, μειώνει χρόνιους πόνους και υποστηρίζει την αποκατάσταση μετά από τραυματισμό.
Η προοδευτική αντίσταση των ελατηρίων επιτρέπει στον ασκούμενο να εξελίσσεται με ασφαλή και σταθερό ρυθμό, κάτι που το καθιστά κατάλληλο ακόμη και για περιπτώσεις ευαισθησίας ή μειωμένης κινητικότητας. Δύο χρόνια μετά την πρώτη της επαφή με το Pilates Reformer, η Άβεριλ Μοχαμάντ συνεχίζει τα εβδομαδιαία μαθήματα και συμπληρώνει την προπόνησή της με τριάντα λεπτά ενδυνάμωσης καθημερινά. Όπως λέει, «θα συνεχίσω να το κάνω για όσο ζω».
Οι κατώτατες αποδοχές θα αυξηθούν συνολικά για φέτος 9,7%, με τη δεύτερη κατά σειρά αύξηση να ανέρχεται στο 7,7%
Στα 713 από 663 ευρώ αυξάνεται από σήμερα 1η Μαΐου ο κατώτατος μισθός. Στα 31,85 ευρώ φτάνει το βασικό ημερομίσθιο. Το επίδομα ανεργίας ανέρχεται στα 438 ευρώ από 407 ευρώ.
Οι κατώτατες αποδοχές θα αυξηθούν συνολικά για φέτος 9,7%, με τη δεύτερη αύξηση να ανέρχεται στο 7,7%, δηλαδή στα 50 ευρώ καθαρά.
Το βασικό ημερομίσθιο αυξάνεται στα 31,85 ευρώ από 29,62 ευρώ.
Για τους έγγαμους (με επίδομα γάμου 10%) ο μισθός αυξάνεται στα 784 ευρώ (από τα 729 ευρώ σήμερα).
Για τους παλαιότερους με προϋπηρεσία ως 9 έτη ως το 2012, ο νέος μισθός θα διαμορφωθεί για τους μεν άγαμους στα 927 ευρώ και για τους έγγαμους στα 1.019 ευρώ, με προσαύξηση ως και 235 ευρώ λόγω της προϋπηρεσίας τους.
Το επίδομα ανεργίας, από τα 407 ευρώ σήμερα, θα ανέλθει στα 438 ευρώ και μαζί με αυτό θα αυξηθούν συνολικά 18 επιδόματα πρακτικής άσκησης, μακροχρόνια ανέργων, μητέρων κ.ά.
Για πρώτη φορά, ο βασικός μισθός στον ιδιωτικό τομέα σε 12μηνη βάση περνάει το Δημόσιο, καθώς διαμορφώνεται στα 831,8 ευρώ, έναντι 785 ευρώ που είναι ο εισαγωγικός μισθός για πρωτοδιοριζόμενο Υ.Ε. κατηγορίας.
Το ετήσιο όφελος για τους εργαζομένους από την αύξηση των 50 ευρώ ισούται με έναν επιπλέον μισθό (50 ευρώ η μηνιαία αύξηση επί 14 μισθούς=700 ευρώ), ενώ με την αύξηση που προηγήθηκε από τα 650 στα 663 ευρώ προκύπτει ετήσιο όφελος 882 ευρώ (63 ευρώ επί 14 μισθούς).
Αν συνυπολογισθεί και η μείωση κατά 1,63 ποσοστιαίες μονάδες των ασφαλιστικών εισφορών που καταβάλλουν οι εργαζόμενοι, τότε το ετήσιο όφελος που προκύπτει από τις δύο αυξήσεις του κατώτατου μισθού το 2022 και τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών ανέρχεται σε 906 ευρώ.
Τα οφέλη μεγιστοποιούνται για όσους έχουν προϋπηρεσία (τις λεγόμενες «τριετίες») ως το 2012. Για κάθε συμπληρωμένη τριετία και μέχρι τις 3 τριετίες ως τις 14/2/2012, δηλαδή για 3, 6 και 9 έτη προϋπηρεσίας που είχαν ως τότε οι αμειβόμενοι με τον κατώτατο μισθό, δίδεται προσαύξηση 10%, 20% και 30% στον νέο βασικό μισθό. Αντίστοιχα, στους αμειβόμενους με το βασικό ημερομίσθιο, για κάθε τριετία και μέχρι τις 6 τριετίες ως το 2012 θα καταβάλλεται προσαύξηση 5% ως 30% στο νέο ημερομίσθιο.
Ο μηνιαίος μικτός κατώτατος μισθός για τους εργαζομένους με τρεις τριετίες μπορεί να είναι έως και 213 ευρώ υψηλότερος (713 ευρώ + 30%) και σε αυτήν την περίπτωση μπορεί να ανέρχεται στα 926 ευρώ συν Δώρο Χριστουγέννων, Πάσχα και το επίδομα αδείας. Για τους έγγαμους που παίρνουν επίδομα γάμου 10%, ο νέος κατώτατος μισθός από την Πρωτομαγιά διαμορφώνεται στα 784 ευρώ (713+10%=784) και με 3 τριετίες ως το 2012 θα έχουν προσαύξηση 30%, με το μισθό στα 1.019 ευρώ το μήνα.
Η αύξηση του κατώτατου μισθού συμπαρασύρει προς τα πάνω το επίδομα ανεργίας. Το ημερήσιο επίδομα είναι 16,29 ευρώ και το μηνιαίο 407,25 ευρώ. Από 1ης Μαΐου διαμορφώνονται αντίστοιχα στα 17,51 ευρώ το ημερήσιο και 438 ευρώ το μηνιαίο.
Αυξάνονται και τα επιδόματα
Η αύξηση του κατώτατου μισθού δεν συμπαρασύρει προς τα πάνω μόνον το επίδομα ανεργίας, αλλά και δεκάδες άλλα επιδόματα.
Έτσι, οι δικαιούχοι επιδομάτων και παροχών που θα λάβουν αυξήσεις από την 1η Μαΐου είναι όσοι λαμβάνουν τα εξής:
α) Βοηθήματα που εξαρτώνται από την τακτική επιδότηση ανεργίας και από το ημερομίσθιο του ανειδίκευτου εργάτη:
Ειδικό βοήθημα λήξης ανεργίας: ισούται με 13 ημερήσια επιδόματα ανεργίας.
Ειδικό βοήθημα έπειτα από τρίμηνη παραμονή στα μητρώα των ανέργων: ισούται με 15 ημερήσια επιδόματα ανεργίας.
Ειδικό βοήθημα σε όσους εξέτισαν ποινή στερητική της ελευθερίας: ισούται με 15 ημερήσια επιδόματα ανεργίας.
Ειδικό βοήθημα λόγω Επίσχεσης Εργασίας ή Διακοπής Εργασιών: ισούται με 20 ημερήσια επιδόματα ανεργίας.
β) Ειδικό εποχικό βοήθημα:
Το ύψος του ειδικού εποχικού βοηθήματος, προκειμένου για οικοδόμους, ορίζεται στο 70% του 37πλασίου του εκάστοτε ισχύοντος ημερομισθίου ανειδίκευτου εργάτη.
Το ύψος του ειδικού εποχικού βοηθήματος σμυριδεργάτη ορίζεται στο 70% του 50πλασίου του εκάστοτε ισχύοντος ημερομισθίου ανειδίκευτου εργάτη.
Το ύψος του ειδικού εποχικού βοηθήματος για τα επαγγέλματα των δασεργατών – ρητινοσυλλεκτών, καπνεργατών, αγγειοπλαστών – κεραμοποιών – πλινθοποιών και μισθωτών ναυπηγ/κής ζώνης ορίζεται στο 70% του 35πλασίου του εκάστοτε ισχύοντος ημερομισθίου ανειδίκευτου εργάτη.
Το ύψος του ειδικού εποχικού βοηθήματος για τα επαγγέλματα των μουσικών – τραγουδιστών, ηθοποιών, υποδηματεργατών, χειριστών – βοηθών χειριστών κιν/φου, ελεγκτών θεάτρου – κιν/φου, ταμιών κιν/φου – θεάτρου, τεχνικών κιν/φου και τηλεόρασης, ταξιθετών θεάτρου – κιν/φου, χειριστών εκσκαπτικών ανυψωτικών οδοποιητικών κ.λπ. μηχανημάτων και μισθωτών τουριστικού και επισιτιστικού κλάδου ορίζεται στο 70% του 25πλασίου του εκάστοτε ισχύοντος ημερομισθίου ανειδίκευτου εργάτη.
γ) Βοηθήματα μη μισθωτών:
– Βοήθημα Ανεργίας Αυτοτελώς και Ανεξαρτήτως Απασχολουμένων – Ασφαλισμένων του e-ΕΦΚΑ, τ. ΟΑΕΕ, τ. ΕΤΑΠ ΜΜΕ: το μηνιαίο ποσό της παροχής ισούται με το μηνιαίο επίδομα ανεργίας, το οποίο εξαρτάται από το κατώτατο νομοθετημένο ημερομίσθιο.
– Βοήθημα Ανεργίας Αυτοτελώς και Ανεξαρτήτως Απασχολουμένων – Ασφαλισμένων του e-ΕΦΚΑ, τ. ΕΤΑΑ (τ. Τομέας ΤΣΜΕΔΕ, ΤΣΑΥ, Ασφάλισης Νομικών): το μηνιαίο ποσό της παροχής ισούται με το μηνιαίο επίδομα ανεργίας, το οποίο εξαρτάται από το κατώτατο νομοθετημένο ημερομίσθιο.
δ) Λοιπές παροχές που εξαρτώνται από το ημερομίσθιο του ανειδίκευτου εργάτη:
Ειδική παροχή μητρότητας: το καταβαλλόμενο μηνιαίο ποσό της ειδικής παροχής μητρότητας ισούται με τον κατώτατο μισθό, όπως καθορίζεται κάθε φορά με βάση την ΕΓΣΣΕ.
Συμπληρωματική Παροχή Μητρότητας: η παροχή συνδέεται έμμεσα με τον κατώτατο μισθό, αφού αποτελεί τη διαφορά μεταξύ τακτικών αποδοχών και του επιδόματος μητρότητας του e-ΕΦΚΑ.
Επίδομα γονικής αδείας: το μηνιαίο καταβαλλόμενο επίδομα γονικής αδείας ισούται με τον ελάχιστο νομοθετημένο μισθό, όπως κάθε φορά ορίζεται.
Ανεξόφλητες αποδοχές λόγω αφερεγγυότητας του εργοδότη: καταβάλλονται έως 3 μισθοί, όπως προσδιορίζονται από τις οικείες συλλογικές συμβάσεις.
Παροχή Διαθεσιμότητας: καταβάλλεται το 10%-30% του μέσου όρου τακτικών αποδοχών των δύο τελευταίων μηνών υπό καθεστώς πλήρους απασχόλησης.
Υπουργείο Εργασίας: Οι ερωτήσεις-απαντήσεις για την αύξηση του κατώτατου μισθού
1. Με ποια κριτήρια αποφασίστηκε η αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 7,5%;
Η νέα σημαντική αύξηση του κατώτατου μισθού επιτυγχάνει μια χρυσή τομή ανάμεσα σε διαφορετικές ανάγκες. Από την μια πλευρά τον μετριασμό των απωλειών στην αγοραστική δύναμη των μισθών και την ικανοποίηση της εύλογης προσδοκίας των εργαζομένων να έχουν και εκείνοι μέρισμα από την ανάπτυξη που επετεύχθη το 2021. Από την άλλη πλευρά την διαφύλαξη της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας και την αποφυγή αρνητικών επιπτώσεων στην απασχόληση και την ανεργία.
2. Πώς διαμορφώνεται ο νέος κατώτατος μισθός και τι σημαίνει αυτό για την τσέπη των εργαζομένων;
Ο νέος κατώτατος μισθός αυξάνεται από 1ης Μαΐου κατά 7,5 %, ή 50 ευρώ το μήνα και διαμορφώνεται σε 713 ευρώ το μήνα, από 663 ευρώ προηγουμένως. Δεδομένου ότι καταβάλλονται 14 μισθοί το χρόνο, το ετήσιο όφελος για τους εργαζόμενους από την αύξηση ισούται με έναν επιπλέον μισθό (50 ευρώ η μηνιαία αύξηση επί 14 μισθούς=700 ευρώ). Οι μηνιαίες αποδοχές αν συνυπολογισθεί η καταβολή 14 μισθών το χρόνο διαμορφώνονται σε 831,8 ευρώ από 773,5 ευρώ σήμερα. Οι σχεδόν 650.000 εργαζόμενοι που αμείβονται με τον κατώτατο μισθό θα κερδίσουν από έναν επιπλέον μισθό ετησίως. Με άλλα λόγια, ένας 15ος μισθός προστίθεται στο εξής, στο εισόδημά τους.
3. Δεδομένου ότι είχε δοθεί και μια αύξηση 2% από 1.1.2022, πώς διαμορφώνεται η κατάσταση για τον εργαζόμενο συνολικά;
Αν συνυπολογισθεί και η προηγούμενη αύξηση του κατώτατου μισθού που έγινε την 1η Ιανουαρίου 2022, προκύπτει αύξηση κατά 9,7 %, ή 63 ευρώ το μήνα (από 650 ευρώ στα 713 ευρώ). Δεδομένου ότι καταβάλλονται 14 μισθοί, το όφελος από την διπλή αύξηση του κατώτατου μισθού το 2022 διαμορφώνεται στα 882 ευρώ ετησίως (63 ευρώ επί 14 μισθούς). Στην πραγματικότητα ωστόσο η αύξηση του καθαρού μισθού είναι ακόμα μεγαλύτερη και διαμορφώνεται στο 11,81 % αν συνυπολογισθεί η μείωση κατά 1,63 ποσοστιαίες μονάδες των ασφαλιστικών εισφορών που καταβάλλουν οι εργαζόμενοι που έχει ήδη υλοποιηθεί. Το σωρευτικό ετήσιο όφελος για έναν εργαζόμενο από τις δύο αυξήσεις του κατώτατου μισθού το 2022 και τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών ανέρχεται σε 906 ευρώ.
4. Τι θα συμβεί με τις λεγόμενες «τριετίες», δηλαδή την προϋπηρεσία των εργαζομένων που αμείβονται με τον κατώτατο μισθό;
Συνεχίζεται το σημερινό καθεστώς, δηλαδή με άλλα λόγια οι «τριετίες» συνεχίζουν να καταβάλλονται. Πιο συγκεκριμένα, ο κατώτατος μισθός και το κατώτατο ημερομίσθιο προσαυξάνονται μέχρι και 30% ανάλογα με τα έτη προϋπηρεσίας που έχει συμπληρώσει ο/η εργαζόμενος/η πριν τις 14 Φεβρουαρίου του 2012. Συνεπώς ο μηνιαίος μικτός κατώτατος μισθός για τους εργαζόμενους με τρεις τριετίες μπορεί να είναι έως και 213 ευρώ υψηλότερος (713 ευρώ + 30 %). Με άλλα λόγια ο κατώτατος μισθός σε αυτήν την περίπτωση μπορεί να ανέρχεται στα 926 ευρώ συν δώρο Χριστουγέννων, Πάσχα και το επίδομα αδείας.
5. Πώς επηρεάζει η αύξηση του κατώτατου μισθού τα επιδόματα του ΟΑΕΔ;
Η αύξηση του κατώτατου μισθού συμπαρασύρει προς τα πάνω το επίδομα ανεργίας. Σήμερα το ημερήσιο επίδομα είναι 16,29 ευρώ και το μηνιαίο 407,25 ευρώ. Από 1ης Μαΐου διαμορφώνονται αντίστοιχα στα 17,51 ευρώ το ημερήσιο και 438 ευρώ το μηνιαίο. Επίσης, αναπροσαρμόζεται σειρά βοηθημάτων και επιδομάτων που έχουν ως βάση υπολογισμού τον κατώτατο μισθό ή ημερομίσθιο. Σε αυτά περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων το βοήθημα ανεργίας για τους αυτοτελώς απασχολούμενους, τα προγράμματα νέων θέσεων εργασίας, το ειδικό βοήθημα λήξης ανεργίας, το βοήθημα λόγω επίσχεσης εργασίας, ειδικά εποχικά βοηθήματα για μισθωτούς τουριστικού και επισιτιστικού κλάδου, οικοδόμους, δασεργάτες κ.α., η ειδική παροχή μητρότητας, το επίδομα γονικής άδειας, οι ανεξόφλητες αποδοχές λόγω αφερεγγυότητας του εργοδότη, η παροχή διαθεσιμότητας, η αποζημίωση των μαθητών στις Επαγγελματικές Σχολές (ΕΠΑ.Σ) Μαθητείας του ΟΑΕΔ, η αποζημίωση για τα προγράμματα εργασιακής εμπειρίας, κ.α.
6. Η κυβέρνηση είχε υποσχεθεί ότι η αύξηση του κατώτατου μισθού θα ήταν διπλάσια από το ποσοστό ανάπτυξης, το οποίο το 2021 ήταν 8,3%. Συνεπώς θα έπρεπε να εγκριθεί αύξηση πάνω από 16% για να υλοποιηθούν οι προεκλογικές δεσμεύσεις;
Πράγματι το 2021 η οικονομία αναπτύχθηκε με ρυθμό 8,3 %, προηγήθηκε όμως, λόγω κορονοϊού, ύφεση 9 % το 2020! Παρά τη συρρίκνωση του ΑΕΠ το 2020, η κυβέρνηση αποφάσισε το καλοκαίρι του 2021 μια μικρή αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 2 %, με ισχύ από 1ης Ιανουαρίου 2022. Συνεπώς η κυβέρνηση είναι συνεπής και με το παραπάνω προς τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, χωρίς να θέτει σε κίνδυνο τις επιχειρήσεις και την πορεία της οικονομίας. Σημειώνεται πως ούτε η ΓΣΕΕ εισηγείται σε αυτή τη φάση τόσο μεγάλη (16 %) αύξηση του κατώτατου μισθού.
7. Η αύξηση του κατώτατου μισθού αρκεί για να αντιμετωπιστεί το κύμα ακρίβειας;
Η αύξηση του κατώτατου μισθού για το 2022 (2 % από 1ης Ιανουαρίου + 7,5 % από 1ης Μαΐου) είναι σωρευτικά 9,7 %. Το ποσοστό αυτό υπερκαλύπτει την αύξηση του πληθωρισμού, ο οποίος το Μάρτιο ήταν 8,9 %. Επιπλέον, η αύξηση του κατώτατου μισθού είναι ένα μόνο από τα όπλα για τη στήριξη των εργαζομένων. Η κυβέρνηση εφαρμόζει μια ευρεία γκάμα μέτρων που αντισταθμίζουν σε μεγάλο βαθμό την άνοδο του κόστους ζωής, ιδίως για τις πιο ευάλωτες ομάδες πληθυσμού. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών και του φόρου εισοδήματος, η μείωση του ΕΝΦΙΑ, οι επιδοτήσεις στους λογαριασμούς ρεύματος και φυσικού αερίου, που είναι μεγαλύτερες για τους δικαιούχους του Κοινωνικού Οικιακού Τιμολογίου, η επιδότηση καυσίμων, η έκτακτη ενίσχυση 200 ευρώ σε χαμηλοσυνταξιούχους, ανασφάλιστους υπερήλικες και άτομα με ειδικές ανάγκες, η καταβολή διπλής δόσης του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος, κ.α. Πάνω απ’ όλα η συνολική οικονομική, αδειοδοτική, φορολογική πολιτική που οδήγησε στην σημαντική ανάπτυξη της οικονομίας το 2021 η οποία αναμένεται να συνεχιστεί εφέτος. Πολιτική που είχε ως άμεση θετική συνέπεια η ανεργία να υποχωρήσει από το 17,2 % το καλοκαίρι του 2019 στο 12,8 % τον Φεβρουάριο του 2022.
8. Οι επιχειρήσεις είναι αντιμέτωπες αυτήν την περίοδο με μεγάλη αύξηση του κόστους λειτουργίας λόγω της διεθνούς κρίσης. Θεωρείτε ότι θα μπορέσουν, ιδίως οι μικρομεσαίες, να καλύψουν το πρόσθετο μισθολογικό κόστος;
Στην απόφαση για την αύξηση του κατώτατου μισθού ελήφθησαν υπόψη από τη μια πλευρά η ανάγκη προστασίας των εργαζομένων και από την άλλη η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Προφανώς οι δύσκολες συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί διεθνώς, επηρεάζουν και τις επιχειρήσεις. Γι’ αυτό και δεν υιοθετήθηκαν αιτήματα για αρκετά μεγαλύτερη αύξηση του κατώτατου μισθού, δεδομένου ότι μια αλόγιστη απόφαση θα μπορούσε να έχει επιπτώσεις τόσο στις επιχειρήσεις -με αποσταθεροποίησή τους- όσο συνακόλουθα και στους εργαζομένους που εργάζονται σε αυτές. Από την άλλη πλευρά υπενθυμίζουμε ότι τους τελευταίους 33 μήνες έχουν υιοθετηθεί μια σειρά από μέτρα προς όφελος των επιχειρήσεων και της ανταγωνιστικότητάς τους όπως μείωση φόρων, μείωση ασφαλιστικών εισφορών και μια σειρά μέτρα για την αντιμετώπιση των συνεπειών του κορωνοιού (επιστρεπτέα προκαταβολή, ειδικά προγράμματα στήριξης, κλπ.) Σημειώνεται επίσης ότι όλοι οι φορείς που συμμετείχαν στη διαβούλευση (εκπρόσωποι μικρών και μεγάλων επιχειρήσεων, επιστημονικοί φορείς και φυσικά η ΓΣΕΕ) εισηγήθηκαν την αύξηση του κατώτατου μισθού, σε διαφορετικό επίπεδο ο καθένας. Δεν υπάρχει κανείς που να προτείνει σήμερα το “πάγωμα” του κατώτατου μισθού.
9. Πώς διαμορφώνεται ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα σε σχέση με την ΕΕ;
Με την αύξηση που θα ισχύσει από 1ης Μαΐου, η Ελλάδα κατατάσσεται στην 9η θέση ανάμεσα σε 21 χώρες της ΕΕ που έχουν νομοθετημένο κατώτατο μισθό, από την 11η που βρισκόταν ως τώρα. Συγκεκριμένα με την αύξηση κατά 7,5 % στα 831,8 ευρώ σε 12μηνη βάση, οι κατώτατες αποδοχές στη χώρα μας ανεβαίνουν στην κατάταξη κατά 2 θέσεις ξεπερνώντας την Πορτογαλία (822,5 ευρώ) και την Μάλτα (792,26 ευρώ).
10. Η σημαντική αυτή αύξηση δεν θα οδηγήσει σε άνοδο της ανεργίας;
Η αγορά εργασίας από το καλοκαίρι του 2019 έχει μπει σε ένα σταθερό ενάρετο κύκλο στον οποίο έχουμε ταυτόχρονα μείωση της ανεργίας, αύξηση της συμμετοχής στην αγορά εργασίας και άνοδο των μισθών. Συνεπώς θα μπορέσει να απορροφήσει την αύξηση. Και αυτό λόγω της γενικότερης φιλοεπενδυτικής πολιτικής της κυβέρνησης. Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, από το καλοκαίρι του 2019 η ανεργία έχει μειωθεί κατά 4,4 ποσοστιαίες μονάδες: από 17,2% σε 12,8% τον Φεβρουάριο του 2022, ποσοστό που είναι το χαμηλότερο από τον Ιούλιο του 2010. Παράλληλα κατά το τέταρτο τρίμηνο του 2021 το ποσοστό απασχόλησης ανήλθε σε 65% (το υψηλότερο από το τρίτο τρίμηνο του 2009) ενώ ο αριθμός των απασχολούμενων ξεπέρασε τον Ιούνιο του 2021 το ψυχολογικό φράγμα των 4 εκατ. για πρώτη φορά από τον Αύγουστο του 2011. Επιπλέον το ισοζύγιο των ροών μισθωτής απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα είναι θετικό καθώς το 2021 δημιουργήθηκαν 133.082 νέες θέσεις εργασίας, περισσότερες από ότι το 2020 (93 χιλ.) αλλά και το 2019 και (127,6 χιλ.). Και όλα αυτά παρά την κρίση της πανδημίας και παρά το γεγονός ότι ο μέσος μηνιαίος μισθός έχει αυξηθεί κατά 4,3% (από 1.072 σε 1.118 ευρώ) σε σχέση με το 2018. Ωστόσο, η κυβέρνηση μελετώντας όλες τις παραμέτρους (αύξηση του ΑΕΠ, παραγωγικότητα, πληθωρισμός κλπ.) θεώρησε σκόπιμο να καταλήξει στην αύξηση η οποία ανακοινώθηκε, την οποία θεωρεί χρυσή τομή μεταξύ ανταγωνιστικότητας και κοινωνικής προστασίας.
11. Υπάρχει κίνδυνος η αύξηση του κατώτατου μισθού να ενισχύσει περαιτέρω τις πληθωριστικές πιέσεις, εξανεμίζοντας τα όποια οφέλη;
Η αποφυγή ενός πληθωριστικού σπιράλ αποτελεί βασικό μέλημα της κυβέρνησης. Είναι και ένας βασικός λόγος που δεν υιοθετήθηκαν μαξιμαλιστικές προτάσεις οι οποίες ενώ φαίνεται να είναι υπέρ των εργαζομένων θα έφερναν τελικά το αντίστροφο αποτέλεσμα. Η αύξηση που αποφασίστηκε είναι ισορροπημένη και δεν αναμένεται να αποτελέσει γενεσιουργό αιτία πληθωρισμού.
12. Γιατί δεν αφήνετε τους κοινωνικούς εταίρους να αποφασίσουν το ύψος του κατώτατου μισθού, όπως ζητούν η ΓΣΕΕ, η ΕΣΕΕ, η ΓΣΕΒΕΕ;
Οι κοινωνικοί εταίροι διατηρούν την δυνατότητα να συμφωνήσουν υψηλότερες αποδοχές με τις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Δεν υπάρχει καμία απαγόρευση επ’ αυτού. Το σύστημα του διοικητικού καθορισμού του κατώτατου μισθού από την κυβέρνηση μετά από διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους εφαρμόζεται από τις περισσότερες χώρες-μέλη της ΕΕ και επιπλέον είναι το σύστημα που προτείνεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή με το σχέδιο Οδηγίας για τους ευρωπαϊκούς κατώτατους μισθούς. Η διαδικασία αυτή αφενός εξασφαλίζει τη διαφάνεια καθώς οι απόψεις όλων των φορέων που συμμετέχουν στη διαβούλευση, δημοσιοποιούνται επισήμως από το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων και αφετέρου λαμβάνει υπόψη τα συμφέροντα τόσο των εργαζόμενων όσο και των ανέργων.
