Στις φλόγες έχει τυλιχτεί η βορειοανατολική Αττική, καθώς η φωτιά που ξεκίνησε χθες, Κυριακή 11.08 από την περιοχή του Βαρνάβα κατακαίει σε Πεντέλη, Διώνη, Νταού, Καλλιτεχνούπολη και Γραμματικό.

Ο τραγουδιστής Στέλιος Λεγάκης που ζει με τη σύζυγό του Ειριάνα και την κόρη τους στην περιοχή της Διώνης, όπως αποκάλυψε μέσα από ανάρτησή του στο Instagram, εγκατέλειψε μαζί με την οικογένειά του το σπίτι του, προκειμένου να σωθούν.

«Εμείς φύγαμε στις 5 το πρωί από το σπίτι. Ευτυχώς προλάβαμε. Εύχομαι όλα να τελειώσουν αισίως. Η ανθρώπινη ζωή είναι πάνω από όλα. Τα σπίτια είναι ντουβάρια, τοίχοι, άψυχα πράγματα. Φύγετε όλοι. Δεν υπάρχει κανένα νόημα να κάθεστε μέσα στα σπίτια να σώσετε κάτι. Δε χωράνε ηρωισμοί. Όσο για εσάς που βάζετε τις φωτιές… εύχομαι πραγματικά να καείτε οι ίδιοι. Με τον χειρότερο δυνατό τρόπο» έγραψε στην ανάρτησή του ο Στέλιος Λεγάκης.

Δείτε την σχετική ανάρτηση:

Κατά του δικαιώματος γυναικών στην επιλογή άμβλωσης ψήφισε στην Ευρωβουλή ο ευρωβουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Στέλιος Κυμπουρόπουλος.

Ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος συντάχθηκε με τις πιο ακραίες φωνές του ευρωκοινοβουλίου αυτές τις άκρας δεξιάς, υποστηρίζοντας ότι «η ανθρώπινη ζωή πρέπει να προστατεύεται από τη σύλληψη». Με την υποσημείωση μάλιστα ότι η γυναίκα δεν θα έπρεπε να μπορεί να επιλέξει.

Η είδηση έρχεται στη δημοσιότητα μέσω των social media, όπου χρήστης του twitter ανέβασε την πληροφορία με το κείμενο των υπογραφών των ευρωβουλευτών.

On the topic of how Greek MEPs voted last week, Stelios Kympouropoulos (EPP) joined the far right in voting for this:

"…the human life of the child must always be
protected, starting from the moment of conception;"

i.e., that women shouldn't be allowed the right to choose. pic.twitter.com/8fH4NQAR2p

— Manos Moschopoulos (@maledictus) March 15, 2021

Τον Στέλιο Κυμπουρόπουλο, τον γνωρίσαμε και τον θαυμάσαμε όλοι, όταν ως αρστούχος μαθητής της Γ’ Γυμνασίου έλαβε μέρος στην παρέλαση ως ο πρώτος σημαιοφόρος με κινητική αναπηρία, σε περίοδο μάλιστα που η νομοθεσία δεν το επέτρεπε.

Ο Στέλιος είναι ένα υπέροχο μυαλό με πολλά ταλέντα και δυνατή σκέψη. Σήμερα είναι γιατρός, απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής Αθηνών! Η ειδίκευσή του είναι ψυχίατρος σεξολόγος!

Σήμερα με ένα υπέροχο και εύστοχο άρθρο του , συγκλονίζει μιλώντας για τη ζωή του, την ιδιαίτερη ζωή του και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει αλλά και για την ομορφιά του έρωτα. Mιλάει όμως και για τον φόβο. Το φόβο για την ανεργία… για το αύριο…

Διάβασε το συγκλονιστικό άρθρο του!

Τα μέλη της ελληνικής κοινωνίας θεωρούν ότι όταν είσαι άτομο με αναπηρία, είσαι ανίκανος να προσφέρεις, να παράγεις, και να συμμετάσχεις μέσα σε αυτήν .

Έτσι μέσα από αυτήν την θεώρηση, δεν σου δίνουν τον χώρο να υπάρχεις. Όταν λοιπόν δεν υπάρχεις μέσα στην κοινωνία, την καθημερινότητα, είσαι φυλακισμένος.

Η ανεξάρτητη διαβίωση είναι ένα ρεύμα, μία φιλοσοφία που λέει ότι ένα άτομο με αναπηρία έχει το δικαίωμα να βιώνει, να ζει και να πράττει σύμφωνα με τα θέλω του, τις επιθυμίες του και τις προσωπικές του ανάγκες. Όχι τις ανάγκες που δημιουργούνται λόγω αναπηρίας αλλά τις ανάγκες που του δημιουργούνται ως άνθρωπος.

Δηλαδή εγώ αυτήν την στιγμή έχω την ανάγκη να περάσω τον δρόμο,

έχω την ανάγκη να πάω στο νοσοκομείο γιατί πρέπει να κάνω κάποιες υποχρεώσεις που έχω αφήσει ως γιατρός,

έχω την ανάγκη να βγω το βράδυ γιατί θέλω να πάω για ποτό με έναν φίλο μου,

έχω την ανάγκη να διαλέξω που θα μείνω και δεν θα νοιώθω υποχρεωμένος να μείνω σε ένα ίδρυμα.

Όλα αυτά είναι ανάγκες, όπως τις έχεις εσύ, όπως τις έχει ο φίλος μου, ο πατέρας μου, η σχέση μου.

Λόγω αναπηρίας μπορεί να μην είναι τόσο εύκολο να εκπληρωθούνε. Η φιλοσοφία της ανεξάρτητης διαβίωσης είναι να πραγματοποιούνται μέσω υπηρεσιών, μέσω προσβάσιμου περιβάλλοντος, μέσω προσβασιμότητας στην καθημερινότητα, οι ανάγκες όλων των ανθρώπων και συγκεκριμένα των ατόμων με αναπηρία.

Η ΙΑΤΡΙΚΗ

Η ιδέα της Ιατρικής προέκυψε όταν ήμουν έφηβος 16χρονων και έπρεπε να διαλεξω τι θα κανω στις πανελλαδικές. Τότε ένας γνωστός μου που ήταν και αυτός άτομο με αναπηρία και ήταν φοιτητής στην Ιατρική μου πρότεινε να πάω για γιατρός.

Και έτσι βρέθηκα στην Ιατρική σχολή Αθηνών. Το περίεργο είναι ότι ο γνωστός μου δεν τελείωσε ποτέ την Ιατρική σχολή ενώ εγώ πλέον είμαι Ψυχίατρος. Έχω τελειώσει το Μεταπτυχιακό, έχω τελειώσει Σεξολόγος- ολοκλήρωσα μια διετή εκπαίδευση πάνω στις σεξουαλικές διαταραχές του ανθρώπου- και το επόμενο βήμα είναι κάποια ψυχοθεραπευτική προσέγγιση ώστε να ασχοληθώ κυρίως με τα ζευγάρια και επίσης να κάνω -εάν γίνεται- ένα Διδακτορικό.

Ο ΣΤΗΒΕΝ ΧΟΚΙΝΓΚ

Κάθε άνθρωπος που έχει την ζωή που έχει, την έχει γιατί υπήρξαν

κάποιοι σταθμοί στην ζωή του, κάποια τυχαία γεγονότα, κάποιες διευκολύνσεις και κατάφερε να φτάσει εκεί που έφτασε. Εάν κάποια από αυτά τα ασήμαντα δεν γινόντουσαν, μπορεί ποτέ να μην έφτανε. Τι θέλω να πω; Εάν θεωρήσουμε τον Στίβεν Χόκινγκ ως ένα ωραίο παράδειγμα για έμπνευση, π.χ εάν δεν ήταν στο Λονδίνο, δεν θα ήταν ο Στίβεν Χόκινγκ. Μπορεί να είχε το μυαλό που έχει, να έχει την θέση να προσφέρει αυτήν την πανδαισία, αυτήν την γνώση στον κόσμο, αλλά εάν δεν ήταν στην Αγγλία δεν θα το έκανε ποτέ.

ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Οι λέξεις Δημοκρατία, Αξιοκρατία, σήμερα έχουν καταρρεύσει, παγκοσμίως. Όταν δεν υπάρχει ένα αξιακό σύστημα, ο άνθρωπος καταρρέει κι αυτός. Χάνουμε το ποιοι είμαστε… Έχουμε χάσει την έννοια Άνθρωπος. Και από την στιγμή που έχουμε χάσει την έννοια Άνθρωπος δεν μπορούμε να ορίσουμε και το ποια σχέση θα έχω εγώ με εσένα, αφού δεν είμαστε τίποτα. Αυτό θέλει πολύ κόπο και πολύ προσπάθεια, για να αναγνωρίσουμε τελικά πάλι, τι είναι συνείδηση, τι είναι ήθος, τι είναι πνεύμα, τι είναι γενικότερα άυλα πράγματα που δεν φαίνονται αλλά υπάρχουν στην καθημερινότητα μας.

ΦΟΒΟΣ

Ένα κομμάτι του φόβου είναι αναγκαίο για να υπάρξει συνέχεια. Όντως φοβάμαι την μοναξιά, φοβάμαι το τι θα γίνει μετά όταν οι γονείς μου δεν θα μπορούν να με υποστηρίξουνε εγώ τι θα κάνω. Είμαι αυτήν την στιγμή άνεργος νέος γιατρός αναζητώντας τα επόμενα μου μονοπάτια. Αυτό σημαίνει ότι το εισόδημα μου είναι πολύ μειωμένο και τι κάνω; Αν αύριο έφευγαν οι γονείς μου τι θα έκανα; Αυτό είναι κάτι που φοβάμαι. Φοβάμαι την μοναξιά. Φοβάμαι το να μην καταφέρω να έχω μια σύντροφο, φοβάμαι οι προσπάθειες μου για την έννοια της αναπηρίας να μην αποδώσουν, να μην ακουστεί το γεγονός ότι η αναπηρία δεν είναι το τέρμα, δεν είναι το τέλος, είναι μια διαφορετική έκφραση της φυσιολογίας.

Ο ΕΡΩΤΑΣ

Μέσα σε όλα αυτά, υπέρτατη θέση έχει, ο έρωτας. Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς αυτό. Είναι πηγή, τροφοδότης για μένα, είναι αναγκαίο για να υπάρχω και να προχωρώ. Όταν το ζω, όταν το βιώνω νοιώθω πάρα πολύ δυνατός. Εάν προχωράω με ταχύτητα το 1, όταν το έχω προχωράω με ταχύτητα 1 0. Η αγάπη είναι ένα συναίσθημα που θέλει πάρα πολύ κόπο, πάρα πολύ καλλιέργεια και πάρα πολύ τριβή για να μπορέσεις να την εξυψώσεις, να την φτάσεις σε ένα σημείο που όταν κοιτάς τον άλλον να ξέρεις τι θέλει. Η αγάπη δημιουργείται και καλλιεργείται από δύο.

Το πρόβλημα της μέριμνας για άτομα με κινητικά προβλήματα ανέδειξε μέσω ανάρτησης στο facebook ο ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Στέλιος Κυμπουρόπουλος.

Ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος ήταν καλεσμένος σε μια πολιτιστική-κοινωνική εκδήλωση όπως λέει και ο ίδιος όταν όμως έφτασε στο σημείο δεν κατάφερε να έχει πρόσβαση καθώς υπήρχαν μόνο σκάλες με αποτέλεσμα να μην μπορεί να δώσει το παρών και να φύγει.

Στην ανάρτησή του αναφέρει χαρακτηριστικά: Σήμερα γύρισα πολύ στεναχωρημένος σπίτι μου… Ήμουν καλεσμένος σε μια επίσημη εκδήλωση, όχι κομματική, θα το έλεγα πολιτιστική-κοινωνική καλύτερα. Και μόλις έφτασα αντίκρισα το θέαμα που πάντα με φοβίζει… Μια είσοδο με αρκετά σκαλιά! Το εμπόδιο της συμμετοχής μου ήταν εκεί! Το εμπόδιο της κοινωνικότητάς μου ήταν μπροστά μου! Εκείνη τη στιγμή δεν ήμουν μόνο εγώ σε αυτό το σημείο, ήμασταν όλοι οι χρήστες αναπηρικού αμαξιδίου που αναζητούμε τη δυνατότητα να συμμετέχουμε από οποιοδήποτε αξίωμα στη ζωή! Τελικά, την άφησα πίσω μου την εκδήλωση απογοητευμένος. Αλλά αν δε δηλώσουμε στην κοινωνία τι είναι αυτό που μας ενοχλεί για να ζήσουμε καλύτερα, πως τελικά θα την αλλάξουμε;

Με αφορμή τη Γιορτή της Μητέρας ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος έκανε την πιο συγκινητική ανάρτηση!

Α ρε μάνα, πόσα έχεις περάσει για εμένα, ή ακόμα καλύτερα, με εμένα. Χαρές και λύπες! Ήταν δύσκολο το να αποφασίσεις πως θέλεις και δεύτερο παιδί, αλλά μόλις το έκανες, τα έδωσες όλα, ψυχή και σώμα.

Και αυτό που θυμάμαι πάντα από εσένα είναι το χαμόγελό σου και πάντα να είσαι προσεγμένη, βαμμένη, περιποιημένη, λέγοντάς μου πως σημασία εχει να είσαι και εσύ η ίδια καλά για να είμαστε κι εμείς! Και αυτό, πιστεύω, το τηρώ μέχρι σήμερα… Θέλω μόνο να σε βλέπω χαρούμενη.

Μια ζεστή, σφιχτή αγκαλιά είσαι.

Ποτέ παράπονο για τα παιδιά σου…

Ποτέ δεν αναφέρθηκες σε θυσίες που έκανες. Και αυτά τα “ευχαριστώ” σου για όσα έχουμε ζήσει, ήταν για εμένα οδηγοί για το τι είναι ανιδιοτέλεια.

Γιατί τα γράφω σήμερα αυτά; Γιατί για εμένα μάνα είναι όλα όσα δε μπορώ να περιγράψω με λέξεις και σήμερα έχεις την γιορτή σου για αυτό που έκανες καλύτερα στη ζωή σου…

Να αγαπάς!

Δείτε ανάρτησή του στο Facebook