Ο χώρος τής μονάδας εντατικής θεραπείας είναι ένας χώρος ο οποίος γίνεται αγώνας εντατικός εναντίον τού θανάτου. Οι γιατροί και το νοσηλευτικό προσωπικό παλεύουν με τον θάνατο που διεκδικεί τον ασθενή, αλλά και ο ασθενής βρίσκεται σε δύσκολη κατάσταση.
Μπροστά του βλέπει τον θάνατο να έρχεται, και αυτό τού αυξάνει την στενοχώρια, συγχρόνως είναι μόνος του, χωρίς την ύπαρξη των αγαπημένων του προσώπων, τα οποία βλέπει ελάχιστα λεπτά τής ώρας.
Τότε βρίσκεται απέναντι στα μεγάλα ερωτήματα τής ζωής και τού θανάτου, τού νοήματος τής ζωής, αλλά εμφανίζονται και οι τύψεις από γεγονότα τού παρελθόντος.
Στον θάλαμο εντατικής θεραπείας υπάρχει έντονο ενδιαφέρον για την υγεία τού σώματος και την διαφυγή τού θανάτου, αλλά δεν υπάρχει παράλληλο ενδιαφέρον για τα εσωτερικά υπαρξιακά ερωτήματα και τις πνευματικές ανησυχίες τού ασθενούς.
Ο Κληρικός δύσκολα μπορεί να εξασκήσει την ποιμαντική του διακονία. Έτσι, ο ασθενής μόνος του πρέπει να ανανήψειπνευματικά, να δεχθεί τις επισκέψεις τής θείας Χάριτος, ανάλογα με τις προηγούμενες εσωτερικές καταστάσεις.
Στο διαδίκτυο βρήκα ένα κείμενο τού αειμνήστου λαμπρού Εισαγγελικού Λειτουργού Ευάγγελου Κρουσταλάκη, πού έφθασε μέχρι και την θέση τού Εισαγγελέως τού Αρείου Πάγου, με τις νομικές του γνώσεις, αλλά και το ήθος του.
Ο ίδιος περιγράφει την εμπειρία του από την μονάδα εντατικής νοσηλείας στην οποία βρέθηκε μετά από μια σοβαρή χειρουργική επέμβαση. Γράφει για το «έντονο συναίσθημα απομόνωσης», για την «αίσθηση τής εγκατάλειψης, «τις ατέλειωτες ώρες τής μοναξιάς», τις πολλές σκέψεις πού «κατακλύζουν το μυαλό τού ανθρώπου», και πού ταλανίζουν την ψυχή του.
Στην αρχή τον βοήθησαν οι όμορφες αναμνήσεις «από τα προηγούμενα χρόνια», αλλά πάλι τον κατέκλυσε «το συναίσθημα τής μοναξιάς και τής εγκαταλείψεως» και στην συνέχεια γράφει:
«Όπως ήμουν ξαπλωμένος στο κρεβάτι, κοιτάζοντας σχεδόν πάντοτε το ταβάνι τού δωματίου, άρχισα να περιφέρω το βλέμμα μου γύρω-τριγύρω. και ξαφνικά ανακάλυψα στον απέναντι τοίχο, στην επάνω αριστερή γωνία του, μια εικόνα τής Παναγίας πού στην αγκαλιά της κρατούσε τον Χριστό. Κάποιος καλός άνθρωπος την είχε τοποθετήσει εκεί.
Από την στιγμή αυτή η Παναγία μας έγινε η συντροφιά μου. Αυτή η απλή εικόνα, πού δεν είχε ιδιαίτερη καλλιτεχνική αξία, ήταν μια πόρτα πού με οδήγησε κοντά στην Παναγία. Κατανόησα καλύτερα τότε τι πάει να πει ότι «η τιμή τής εικόνος επί το πρωτοτυπον διαβαίνει», όπως λένε οι Πατέρες τής Εκκλησίας μας.
Συναισθήματα, σκέψεις, αγωνίες μού έγιναν αντικείμενο εκμυστηρεύσεών μου στην Παναγία. Εκείνη φαινόταν πώς με άκουγε. Φυσικά δεν μού μιλούσε, έδειχνε όμως ότι κατανοούσε την αγωνία μου. Έτσι, μια ατμόσφαιρα γαλήνης και ηρεμίας επικράτησε σιγά-σιγά και ανεπαίσθητα στην τρικυμισμενη ψυχή μου.
Οι ατέλειωτες ώρες τής παραμονής μου στην εντατική έπαψαν να είναι εφιαλτικές. Είχα την αίσθηση πώς κάποιος, πού με αγαπούσε πολύ, βρισκόταν δίπλα μου. Ένιωθα το ζεστό χάδι, από το χέρι ενός δικού μου ανθρώπου, στο ξερό και φλεγόμενο από τον πυρετό μέτωπό μου».
Αυτό το περιστατικό δείχνει πόσο σημαντικό ρόλο παίζει στην ζωή μας η Παναγία, ιδίως αν κανείς είχε παρόμοιες εμπειρίες προηγουμένως. Έπειτα, δείχνει την μεγάλη αξία των εικόνων, των εκκλησιαστικών συμβόλων πού μπορούν να βοηθήσουν τον άνθρωπο σε στιγμές πού είναι αδύνατη άλλη ανθρώπινη βοήθεια. Σε κάποιο σημείο τού άρθρου του ο αείμνηστος Ευάγγελος Κρουσταλάκης γράφει:
«Οι αναμνήσεις αυτές, αλλά ιδιαίτερα η εμπειρία μου από την Παναγία τής εντατικής, αισθάνομαι πώς με έχουν συνδέσει στενά με την εικόνα τής Παναγίας. Έτσι τώρα μπορώ να νιώσω καλύτερα γιατί τόσο πολλοί άνθρωποι, σε δύσκολες στιγμές τής ζωής τους, στην Παναγία προσφεύγουν και αυτήν επικαλούνται, προσευχόμενοι μπροστά στην εικόνα της».
Η Παναγία επεμβαίνει στις πιο δύσκολες στιγμές τής ζωής μας, αρκεί να ζητήσουμε την βοήθειά της.
Θυμάστε την τραγουδίστρια Ρία Κούρτη; Δείτε πως είναι στα 92 της η “ντάμα” του Πάνου Γαβαλά
Η Ελευθερία Δημητριάδη – Κουρμάζου, γεννήθηκε στις 5 Αυγούστου 1932 και μπήκε στη δισκογραφία το 1958 (σαν Ρίτσα Δημητριάδου, που είναι το κανονικό της ονοματεπώνυμο), σιγοντάροντας τον Δημήτρη Ρουμελιώτη στα τραγούδια του Γιώργου Μητσάκη «Το τσαρδί» και «Τέτοιον άντρα δεν θα βρεις» και τον Σπύρο Ευσταθίου στο τραγούδι «Ψεύτικε κόσμε και ντουνιά», επίσης του Γιώργου Μητσάκη.
Από τότε η Ρία Κούρτη στάθηκε τραγουδώντας δίπλα σε πολλά από τα κορυφαία ονόματα του λαϊκού τραγουδιού και κυρίως δίπλα στον Πάνο Γαβαλά, με τον οποίο αποτέλεσε καλλιτεχνικό ζευγάρι για τρεις, περίπου, δεκαετίες, μέχρι το 1988 και τη «φυγή» του σπουδαίου λαϊκού βάρδου.
Ηχογράφησε επίσης γύρω στα πενήντα τραγούδια έχοντας τον πρώτο ρόλο, άλλοτε μόνη της κι άλλοτε έχοντας δίπλα της τραγουδιστές όπως η Πόλυ Πάνου, ο Σπύρος Ζαγοραίος, ο Χρηστάκης, ο Πέτρος Αναγνωστάκης, η Καίτη Θύμη, η Βάκια Βάλβη και βεβαίως ο Πάνος Γαβαλάς. Ωστόσο ελάχιστες είναι οι δισκογραφικές δουλειές, σε επίπεδο μεγάλου δίσκου ή cd, στους οποίους πρωταγωνίστησε μέχρι σήμερα η Ρία Κούρτη…
Πως είναι σήμερα η μεγάλη κυρία του λαϊκού ταγουδιού
Σήμερα η Ρία Κούρτη ζει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Η τελευταία δημόσια εμφάνισή της ήταν πριν λίγους μήνες στην εκπομπή “Αλήθειες με την Ζήνα” σε μία σπάνια εξομολόγηση στον δημοσιογράφο Νίκο Νικόλιζα.
Πάντα σεμνή και ευγενική με όλο το κύρος που τη διακατέχει.
Η μάχη που δίνει η Γωγώ Μαστροκώστα φαίνεται πως είναι πιο δύσκολη από ποτέ, καθώς σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες οι γιατροί δεν μπορούν να τη «ξυπνήσουν», αφού ο οργανισμός της δεν ανταποκρίνεται πλέον στις θεραπείες που ακολουθούνται.
Η κατάσταση της υγείας της χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα κρίσιμη, ενώ εδώ και περίπου μία εβδομάδα δεν έχει επαφή με το περιβάλλον, γεγονός που έχει σημάνει συναγερμό τόσο στους θεράποντες ιατρούς όσο και στους δικούς της ανθρώπους.
Η πρώην γυμνάστρια και μοντέλο νοσηλεύεται στον «Ευαγγελισμό», δίνοντας μια εξαιρετικά δύσκολη μάχη, με τις πληροφορίες να κάνουν λόγο για ραγδαία επιδείνωση τις τελευταίες ημέρες. Οι γιατροί παρακολουθούν συνεχώς την πορεία της, ωστόσο, σύμφωνα με όσα διαρρέουν, ο οργανισμός της παρουσιάζει πολύ μικρή ανταπόκριση στις ιατρικές παρεμβάσεις, κάτι που δυσκολεύει σημαντικά κάθε προσπάθεια σταθεροποίησης της κατάστασης.
Οι στιγμές που βιώνει η οικογένεια της Γωγώς Μαστροκώστα είναι δραματικές. Στο πλευρό της βρίσκονται αδιάκοπα ο σύζυγός της, Τραϊανός Δέλλας, αλλά και η 16χρονη κόρη τους, Βικτώρια, οι οποίοι δεν φεύγουν σχεδόν καθόλου από το νοσοκομείο, ελπίζοντας σε ένα θετικό σημάδι από τους γιατρούς.
Άνθρωποι από το στενό της περιβάλλον κάνουν λόγο για μία από τις πιο δύσκολες περιόδους που έχει περάσει ποτέ η οικογένεια. Η αγωνία μεγαλώνει ώρα με την ώρα, καθώς η κατάσταση παραμένει εξαιρετικά εύθραυστη και οι εξελίξεις είναι συνεχείς.
Οι πληροφορίες που δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα Secret των Παραπολιτικών αναφέρουν πως από την προηγούμενη Κυριακή η Γωγώ Μαστροκώστα δεν επικοινωνεί με το περιβάλλον της. Αυτό σημαίνει πως οι γιατροί δίνουν μια πολύ λεπτή και κρίσιμη μάχη, προσπαθώντας να κρατήσουν σταθερές τις ζωτικές της λειτουργίες.
Η είδηση έχει προκαλέσει τεράστια συγκίνηση στον κόσμο που τη γνώρισε μέσα από την τηλεόραση και τη δημόσια παρουσία της όλα αυτά τα χρόνια. Πολλοί θυμούνται τη δύναμη και την αισιοδοξία που είχε επιδείξει στην πρώτη μεγάλη περιπέτεια της υγείας της, όταν είχε μιλήσει δημόσια για τη μάχη της με τον καρκίνο του μαστού.
Η νέα σκληρή δοκιμασία και η επιδείνωση
Η Γωγώ Μαστροκώστα είχε συγκινήσει το πανελλήνιο όταν αποκάλυψε πως είχε καταφέρει να βγει νικήτρια από τη δύσκολη μάχη με τον καρκίνο. Με θάρρος και ειλικρίνεια είχε μιλήσει για τις θεραπείες, τις δύσκολες στιγμές αλλά και τη δύναμη που της έδινε η οικογένειά της για να σταθεί ξανά στα πόδια της.
Το τελευταίο διάστημα, ωστόσο, φαίνεται πως ήρθε αντιμέτωπη με μια νέα σοβαρή δοκιμασία. Οι πληροφορίες για την επιδείνωση της υγείας της είχαν αρχίσει να κυκλοφορούν εδώ και καιρό, χωρίς όμως να έχουν γίνει γνωστές πολλές λεπτομέρειες. Πρόσφατα μάλιστα και η στενή της φίλη, Μαρία Καλάβρια, είχε επιβεβαιώσει δημόσια πως η Γωγώ περνά ξανά δύσκολες στιγμές, ζητώντας διακριτικότητα και θετική σκέψη από τον κόσμο.
Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, η κατάσταση της υγείας της παρουσίασε επιδείνωση μέσα σε λίγα 24ωρα, με αποτέλεσμα οι γιατροί να βρίσκονται σε διαρκή επιφυλακή. Η μη ανταπόκριση του οργανισμού της στις θεραπείες φαίνεται πως είναι ο βασικός λόγος που δεν μπορεί να υπάρξει ουσιαστική βελτίωση, γεγονός που προκαλεί ακόμα μεγαλύτερη ανησυχία.
Όλοι πλέον ελπίζουν σε ένα μικρό θαύμα και σε μια θετική εξέλιξη για τη Γωγώ Μαστροκώστα, η οποία συνεχίζει να δίνει την πιο δύσκολη μάχη της ζωής της, έχοντας δίπλα της τους ανθρώπους που την αγαπούν περισσότερο.
Μερικές φορές δεν φταίει ο χρόνος που περνά, αλλά οι μικρές λεπτομέρειες που παραβλέπουμε — και μας κάνουν να δείχνουμε μεγαλύτερες
Η καθημερινή ρουτίνα, ασήμαντες (ή έτσι νομίζουμε) συνήθειες και συγκεκριμένες επιλογές στην εμφάνιση μπορεί να μας γερνούν… αθόρυβα. Και ενώ ίσως εμείς δεν βλέπουμε τη διαφορά στον καθρέφτη — οι άλλοι τη βλέπουν.
Ο στόχος δεν είναι να κυνηγάμε την αιώνια νεότητα, αλλά να διατηρούμε μια φρέσκια, γεμάτη αυτοπεποίθηση και ζωντάνια εικόνα που αντικατοπτρίζει τον πραγματικό μας εαυτό. Πάμε να δούμε ποιες καθημερινές συνήθειες μπορεί να μας γερνούν — και πώς να τις αλλάξουμε εύκολα.
12 συνήθειες που σε κάνουν να δείχνεις μεγαλύτερος (χωρίς καν να το ξέρεις)
1. Κακή στάση σώματος
Το καμπούριασμα, οι κυρτωμένοι ώμοι και οι πολλές ώρες καθιστικής ζωής κάνουν το σώμα να δείχνει κουρασμένο και γερασμένο.
Τι βοηθά:
Καθημερινές διατάσεις, γιόγκα ή πιλάτες. Πρόσεξε τη στάση σου όταν κάθεσαι και περπατάς. Αν δουλεύεις σε γραφείο, επένδυσε σε εργονομική καρέκλα.
2. Ρούχα παλιάς μόδας ή κακής εφαρμογής
Φαρδιά, άχαρα ή ξεπερασμένα ρούχα προσθέτουν χρόνια στην εμφάνισή σου.
Τι βοηθά:
Ανανέωσε την γκαρνταρόμπα σου με διαχρονικά κομμάτια που σου ταιριάζουν σωστά. Δεν χρειάζεται να ντύνεσαι “νεανικά” — απλώς μοντέρνα και περιποιημένα.
3. Παραμέληση του χαμόγελου
Κίτρινα ή απεριποίητα δόντια κάνουν το πρόσωπο να δείχνει θαμπό και γερασμένο.
Τι βοηθά:
Κανονικοί οδοντιατρικοί έλεγχοι, καθημερινό βούρτσισμα, νήμα και περιορισμός καφέ και τσιγάρου.
4. Κούρεμα που δεν σε κολακεύει
Ένα παλιομοδίτικο ή αταίριαστο κούρεμα μπορεί να σε “γεράσει” αισθητικά.
Τι βοηθά:
Ζήτησε από τον κομμωτή σου ένα πιο φρέσκο, που να “αγκαλιάζει” το πρόσωπό σου. Τα απαλά, ανάλαφρα κουρέματα προσθέτουν νεανική κίνηση.
5. Υπερβολικό μακιγιάζ — ή καθόλου
Το βαρύ μακιγιάζ τονίζει τις ρυτίδες, ενώ η παντελής απουσία μπορεί να αναδείξει την κούραση.
Τι βοηθά:
Ελαφρύ foundation, απαλή ρουζ, μάσκαρα και διακριτικό κραγιόν για φυσική λάμψη.
6. Παραμέληση των χεριών
Τα χέρια “προδίδουν” την ηλικία πιο γρήγορα απ’ ό,τι νομίζεις.
Τι βοηθά:
Ενυδάτωση καθημερινά, αντηλιακό, γάντια όταν καθαρίζεις και περιποιημένα νύχια.
7. Κακές συνήθειες ύπνου
Ο λίγος ή κακής ποιότητας ύπνος φαίνεται στο πρόσωπο και την επιδερμίδα.
Τι βοηθά:
7–8 ώρες ύπνου, αποφυγή οθονών πριν τον ύπνο και μια χαλαρωτική βραδινή ρουτίνα.
8. Παράλειψη αντηλιακού
Η απροστάτευτη έκθεση στον ήλιο οδηγεί σε ρυτίδες, κηλίδες και πρόωρη γήρανση.
Τι βοηθά:
Χρησιμοποίησε αντηλιακό κάθε μέρα — ακόμα και με συννεφιά. Δώσε προτεραιότητα σε πρόσωπο, λαιμό και χέρια.
9. Μόνιμη κατσούφικη έκφραση
Το μόνιμο συνοφρύωμα ή η ένταση στο πρόσωπο σε κάνει να δείχνεις αυστηρός και γερασμένος.
Τι βοηθά:
Χαμογέλα συχνά, χαλάρωσε τις εκφράσεις σου, κάνε μασάζ προσώπου και ασκήσεις χαλάρωσης.
10. Ξηρό, αφυδατωμένο δέρμα
Το αφυδατωμένο δέρμα φαίνεται πιο θαμπό, τραχύ και κουρασμένο.
Τι βοηθά:
Ενυδάτωση αμέσως μετά το ντους, προϊόντα με φυσικά συστατικά και μάσκα ενυδάτωσης 1 φορά την εβδομάδα.
11. Πνευματική στασιμότητα
Όταν δεν υπάρχει περιέργεια ή ενδιαφέρον, αυτό φαίνεται στην ενέργεια και την αύρα σου.
Τι βοηθά:
Διάβασε, μάθε κάτι καινούριο, γράψου σε σεμινάρια ή δραστηριότητες και κράτα το μυαλό σε εγρήγορση.
12. Αρνητική στάση ζωής
Η συνεχής γκρίνια, μιζέρια ή τοξικότητα “κουράζει” και την ψυχή… και το πρόσωπο.
Τι βοηθά:
Περιβάλου τον εαυτό σου με θετικούς ανθρώπους, εξάσκησε την ευγνωμοσύνη και ασχολήσου με ό,τι σε κάνει χαρούμενο.
Απλές καθημερινές συνήθειες που σε κάνουν να δείχνεις πιο νέος
Η αποφυγή αυτών που σε γερνούν είναι μόνο η αρχή. Δες παρακάτω τι μπορείς να κάνεις καθημερινά για να ανανεωθείς — χωρίς ακριβές θεραπείες!
1. Ενυδάτωση
Πίνε τουλάχιστον 2 λίτρα νερό την ημέρα. Βοηθά στο δέρμα, στην ενέργεια και στην πέψη.
2. Ρουτίνα προσώπου
Καθάρισε και ενυδάτωσε το πρόσωπο πρωί και βράδυ. Κάνε απαλή απολέπιση μία φορά την εβδομάδα και μην ξεχνάς το αντηλιακό.
3. Φαγητό για μακροζωία
Κατανάλωσε φρούτα, λαχανικά, καλά λιπαρά και πρωτεΐνη. Τα αντιοξειδωτικά επιβραδύνουν τη γήρανση των κυττάρων.
4. Κίνηση και άσκηση
Περπάτημα, χορός, γιόγκα ή έστω διατάσεις βοηθούν σώμα και διάθεση να μένουν «ζωντανά».
5. Μικρές αλλαγές στην εμφάνιση
Ένα νέο κούρεμα, ένα ωραίο ζευγάρι γυαλιά ή ένα χρώμα στα ρούχα αρκούν για να νιώσεις και να δείχνεις ανανεωμένος.
6. Καλή διάθεση = Νεότητα
Ένα χαρούμενο πνεύμα, θετική ενέργεια και ενθουσιασμός αντανακλώνται στο πρόσωπό σου. Η χαρά δεν έχει ηλικία.
Τελική σκέψη:
Η νεότητα δεν έχει να κάνει με την ηλικία. Είναι ενέργεια, φροντίδα και εσωτερική ισορροπία. Αν περιποιείσαι σώμα, νου και ψυχή, τότε αναδεικνύεις τον καλύτερό σου εαυτό — σε κάθε στάδιο της ζωής σου. Οι μικρές καθημερινές αλλαγές κάνουν μεγάλη διαφορά. ✨
Aφιέρωμα στην Αγγελική Μπαρούτσου: Η γυναίκα που στάθηκε διακριτικά στο πλευρό του Κώστα Καρρά για μια ζωή
Η Αγγελική Μπαρούτσου υπήρξε η γυναίκα που στάθηκε αθόρυβα αλλά σταθερά στο πλευρό του σπουδαίου ηθοποιού Κώστα Καρρά για σχεδόν ολόκληρη τη ζωή του.
Αν και η ίδια είχε κάνει τα πρώτα της βήματα στην υποκριτική και συμμετείχε σε αρκετές κινηματογραφικές παραγωγές τη δεκαετία του ’60, τελικά επέλεξε να απομακρυνθεί από τα φώτα της δημοσιότητας και να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στην οικογένειά της.
Η γνωριμία της με τον Κώστα Καρρά έγινε στη σχολή του Εθνικού Θεάτρου, όπου και οι δύο φοιτούσαν ως νέοι ηθοποιοί με όνειρα για το μέλλον. Ο έρωτάς τους εξελίχθηκε γρήγορα σε μια δυνατή σχέση ζωής και το 1965 παντρεύτηκαν, δημιουργώντας μία από τις πιο αγαπημένες και διακριτικές οικογένειες του ελληνικού καλλιτεχνικού χώρου. Μαζί απέκτησαν τον μονάκριβο γιο τους, Βασίλη, ο οποίος δεν ακολούθησε τον δρόμο της υποκριτικής αλλά επέλεξε να γίνει δικηγόρος.
Δείτε το βίντεο:
Όσοι γνώριζαν το ζευγάρι μιλούσαν πάντα για μια σχέση βαθιάς αγάπης και αλληλοσεβασμού. Η Αγγελική Μπαρούτσου προτιμούσε να μένει μακριά από τη δημοσιότητα, στηρίζοντας όμως διαρκώς τον σύζυγό της σε κάθε βήμα της καριέρας του. Παρά τον χαμηλών τόνων χαρακτήρα της, θεωρούνταν από τους ανθρώπους του περιβάλλοντός τους μια γυναίκα με δυναμική προσωπικότητα και ισχυρή κρίση, στην οποία ο Κώστας Καρράς είχε απόλυτη εμπιστοσύνη.
Ο Κώστας Καρράς υπήρξε ένας από τους πιο δημοφιλείς πρωταγωνιστές του ελληνικού κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης, ενώ αργότερα ασχολήθηκε και με την πολιτική. Το 2012 έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 76 ετών, ύστερα από πολυετή μάχη με τον καρκίνο, σκορπίζοντας θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο και στο κοινό που τον είχε αγαπήσει μέσα από δεκάδες επιτυχημένους ρόλους.
Δείτε το βίντεο:
Η Αγγελική Μπαρούτσου έζησε τα επόμενα χρόνια μακριά από τα φώτα, κρατώντας χαμηλό προφίλ και τιμώντας πάντα τη μνήμη του ανθρώπου με τον οποίο μοιράστηκε σχεδόν ολόκληρη τη ζωή της.
Η είδηση του θανάτου της, τον Δεκέμβριο του 2023, προκάλεσε συγκίνηση σε όσους θυμούνταν το αγαπημένο ζευγάρι του ελληνικού θεάματος. Σύμφωνα με πληροφορίες, έφυγε από τη ζωή από ανακοπή καρδιάς, έντεκα χρόνια μετά την απώλεια του Κώστα Καρρά.
Ο Κώστας Καρράς πέθανε σε ηλικία 76 ετών στις 6 Μαΐου 2012 νικημένος από τον καρκίνο.
Μετά το Πάσχα 2026 και 9 μέρες μετά της Αναλήψεως η Εκκλησία μάς καλεί να τιμήσουμε τις ψυχές των κεκοιμημένων μας με τα «χρυσά» κόλλυβα.
Το δεύτερο και τελευταίο Ψυχοσάββατο του 2026 αναμένεται να τελεστεί στα τέλη Μαΐου καθώς είναι άμεσα συνδεδεμένο με τον εορτασμό του Πάσχα και την Ανάληψη του Κυρίου.
Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση το δεύτερο Ψυχοσάββατο του έτους που αποκαλείται και ως «Χρυσά κόλλυβα» θα τελεστεί το Σάββατο 30 Μαΐου παραμονές της Κυριακής της Πεντηκοστής, δίνοντας την σκυτάλη στην γιορτή του Αγίου Πνεύματος που φέτος «πέφτει» την Δευτέρα 1η Ιουνίου.
Ο συμβολισμός του δεύτερου και τελευταίου Ψυχοσάββατου – Ο συμβολισμός για τα «χρυσά» κόλλυβα
Όπως συμβαίνει πάντα στα Ψυχοσάββατα αποτελούν μια μέρα με έντονη συναισθηματική φόρτιση καθώς είναι αφιερωμένη σε όλα τα προσφιλή μας πρόσωπα που δεν βρίσκονται εν ζωή και τιμάμε την μνήμη τους μέσα από τρισάγια, μνημόσυνα και προσευχές. Τα «χρυσά» κόλλυβα πρωταγωνιστούν το τελετουργικό του δεύτερου Ψυχοσάββατου που προηγείται της Πεντηκοστής.
Πρόκειται για ένα έθιμο αφιερωμένο στη μνήμη των κεκοιμημένων, με βαθύ συμβολισμό για την πίστη στην ανάσταση και την αιώνια ζωή. Ο όρος «χρυσά» χρησιμοποιείται συμβολικά, για να τονίσει την αξία και τη σημασία της ημέρας. Όπως ο χρυσός θεωρείται πολύτιμος, έτσι και η προσευχή για τους νεκρούς θεωρείται πράξη ιδιαίτερης πνευματικής αξίας.
Κωνσταντίνος Παππάς: O διακριτικός ηθοποιός του Εθνικού Θεάτρου και του παλιού ελληνικού κινηματογράφου
Ο Κωνσταντίνος Παππάς, που συναντάται και ως Κώστας Παππάς υπήρξε ένας από εκείνους τους ηθοποιούς που πέρασαν αθόρυβα αλλά ουσιαστικά από το ελληνικό θέατρο και τον κινηματογράφο.
Γεννημένος στα Ιωάννινα, ανήκει στη γενιά των ηθοποιών που διαμορφώθηκαν καλλιτεχνικά μέσα στο περιβάλλον του Εθνικού Θεάτρου, σε μια περίοδο όπου η ελληνική σκηνή αποκτούσε σταθερότερη μορφή, κύρος και επαγγελματική πειθαρχία. Σύμφωνα με διαθέσιμα βιογραφικά στοιχεία, σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από την οποία αποφοίτησε το 1937.
Η σχέση του με το Εθνικό Θέατρο είχε ξεκινήσει ήδη από τα νεανικά του χρόνια. Από το 1934 έως το 1950 εμφανίστηκε σε σειρά παραστάσεων του Εθνικού Θεάτρου, με αναφορές να κάνουν λόγο για συμμετοχή σε 28 παραστάσεις. Η retroDB σημειώνει επίσης ότι γράφτηκε στο Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών στις 10 Οκτωβρίου 1934, στοιχείο που δείχνει την πρώιμη ένταξή του στον επαγγελματικό χώρο της υποκριτικής.
Στο θεατρικό αρχείο του Εθνικού Θεάτρου ο Παππάς εμφανίζεται σε παραγωγές σημαντικού ρεπερτορίου. Στον «Βασιλέα Ληρ» του 1938 καταγράφεται ως Κώστας Παππάς, στον ρόλο του «άλλου υπηρέτη», δίπλα σε μεγάλα ονόματα της εποχής όπως ο Αιμίλιος Βεάκης, η Κατίνα Παξινού, η Ελένη Παπαδάκη και ο Μάνος Κατράκης. Την ίδια περίοδο εμφανίζεται και σε άλλες παραγωγές, όπως ο «Ριχάρδος Γ΄» του 1939, όπου το αρχείο τον καταγράφει στη διανομή ως Κώστα Παππά.
Η κινηματογραφική του παρουσία δεν ήταν μεγάλη σε όγκο, όμως περιλαμβάνει τίτλους που ανήκουν στην ιστορία του ελληνικού σινεμά. Στην ταινία «Έξω οι κλέφτες!» του 1961 υποδύθηκε τον Προκόπη Αδάμαντα, ρόλο που συνδέεται άμεσα με την πλοκή της ταινίας, καθώς ο Προκόπης παρουσιάζεται ως ο αδελφός του τίμιου καθηγητή Τιμολέοντα Αδάμαντα, τον οποίο ερμήνευσε ο Ορέστης Μακρής.
Συμμετείχε επίσης στη «Λίμνη των πόθων» το 1958, στη «Φτωχούλα και το βασιλόπουλο» το 1960, στο «Ποντικάκι» του 1954, στο «Σταυροδρόμι του πεπρωμένου» του 1954, στην «Καταδρομή στο Αιγαίον» του 1946 και στο «Κανόνι και τ’ αηδόνι» του 1968. Η τελευταία ταινία, σε σκηνοθεσία Γιώργου και Ιάκωβου Καμπανέλλη, είναι σπονδυλωτή κωμικοδραματική ταινία με θέμα τη στάση των Ελλήνων υπό ξένο ζυγό.
Αυτό που ξεχωρίζει στην περίπτωση του Παππά είναι η διακριτικότητα της πορείας του. Δεν φαίνεται να επιδίωξε έντονη δημοσιότητα ούτε να χτίσει γύρω από το όνομά του έναν μύθο πρωταγωνιστή. Αντιθέτως, ανήκε σε εκείνη την κατηγορία ηθοποιών που στήριξαν παραστάσεις και ταινίες με μικρότερους ή δεύτερους ρόλους, δίνοντας αξιοπιστία και θεατρική παιδεία στις παραγωγές όπου συμμετείχαν. Η retroDB αναφέρει ότι συνταξιοδοτήθηκε αρκετά νωρίς και διέκοψε τη θεατρική του δραστηριότητα, κάτι που ίσως εξηγεί γιατί το όνομά του δεν διατηρήθηκε τόσο έντονα στη συλλογική μνήμη όσο άλλων συναδέλφων του.
Ο Κωνσταντίνος Παππάς παραμένει μια σεμνή μορφή του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου. Ένας ηθοποιός που πέρασε από τη σχολή και τη σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, στάθηκε δίπλα σε κορυφαίους καλλιτέχνες της εποχής του και άφησε το ίχνος του σε ταινίες του παλιού ελληνικού σινεμά. Η μνήμη του αξίζει να διατηρηθεί, ακριβώς γιατί η ιστορία της τέχνης δεν γράφεται μόνο από τους μεγάλους πρωταγωνιστές, αλλά και από τους εργάτες της σκηνής που υπηρέτησαν το θέατρο και τον κινηματογράφο με συνέπεια.
Ενδεικτική φιλμογραφία
Έρως και κύματα — 1927
Καταδρομή στο Αιγαίον — 1946
Το ποντικάκι / Το κορίτσι με τα λουλούδια — 1954, ως αστυνόμος
Πολλοί πιστεύουν ότι είναι σωστό να πάμε στο κομμωτήριο για βαφή με φρεσκοπλυμένα μαλλιά ή λίγη λακ και ορό.
Ωστόσο, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι αυτή η συνήθεια μπορεί να επηρεάσει αρνητικά το τελικό αποτέλεσμα του χρώματος.
Οι ειδικοί χρώματος της Garnier εξηγούν στο ισπανικό Telva ότι είναι καλύτερο να πηγαίνουμε για βαφή με μαλλιά χωρίς προϊόντα και όχι φρεσκοπλυμένα. «Δεν συνιστάται να λούζετε τα μαλλιά σας την ίδια μέρα», προειδοποιεί η ομάδα της Garnier, «διότι έτσι αφαιρούνται τα φυσικά έλαια που προστατεύουν το τριχωτό της κεφαλής, και μπορεί να νιώσετε φαγούρα όταν έρθουν σε επαφή με τη βαφή».
Αυτά τα φυσικά έλαια λειτουργούν ως προστατευτικό φράγμα ενάντια στα χημικά συστατικά της βαφής, μειώνοντας τον κίνδυνο ερεθισμού ή τσουξίματος. Ιδανικά, λοιπόν, θα πρέπει να λούζετε τα μαλλιά σας την προηγούμενη μέρα, ώστε το τριχωτό να διατηρήσει αυτό το φυσικό προστατευτικό στρώμα.
Τα προϊόντα που πρέπει να αποφεύγετε πριν τη βαφή
Επιπλέον, χρειάζεται προσοχή με τα προϊόντα που εφαρμόζετε πριν από τη βαφή. Μία από τις πιο συχνές συμβουλές των ειδικών είναι να αποφεύγετε λάδια, λακ ή ξηρά σαμπουάν ακριβώς πριν τη βαφή, γιατί δημιουργούν φιλμ στις ίνες της τρίχας και εμποδίζουν το χρώμα να απορροφηθεί ομοιόμορφα.
«Τα ενυδατωμένα μαλλιά δίνουν πάντα ένα πιο όμορφο χρώμα», επισημαίνει η Garnier, «αλλά το προϊόν πρέπει να εφαρμόζεται τις ημέρες πριν από τη βαφή, όχι την ίδια μέρα».
Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα θρεπτικό λάδι ή κρέμα από τα μέσα μήκη έως τις άκρες την προηγούμενη ημέρα για να ενδυναμώσετε και να προετοιμάσετε τα μαλλιά σας για τη βαφή. Δεν πρόκειται για επάλειψη την ίδια μέρα, αλλά για σωστή ενυδάτωση ώστε οι ίνες της τρίχας να είναι έτοιμες να δεχτούν το χρώμα.
Ενυδάτωση τις ημέρες πριν από τη βαφή
Το μυστικό για ένα λαμπερό και όμορφο αποτέλεσμα δεν είναι η υπερβολική χρήση προϊόντων την ημέρα της βαφής, αλλά η ενυδάτωση τις προηγούμενες μέρες και η τήρηση του σωστού χρόνου. Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, «τα ξηρά και αδύναμα μαλλιά υποφέρουν όταν βάφονται αν δεν τα φροντίζετε εκ των προτέρων». Γι’ αυτό συνιστούν τη χρήση καλού μαλακτικού τις μέρες πριν τη βαφή, ώστε οι ίνες της τρίχας να είναι έτοιμες να δεχτούν τη χρωστική ουσία.
Υπάρχουν επίσης συνηθισμένα λάθη που πρέπει να αποφευχθούν. Το κούρεμα μετά τη βαφή δεν συνιστάται, γιατί εκτός από σπατάλη βαφής, δεν θα μπορείτε να δείτε σωστά το τελικό αποτέλεσμα.
Ο αθλητής Θανάσης Καλογιάννης είχε γεννηθεί στον Βόλο στις 10 Σεπτεμβρίου 1965.
Της: Έπη Τρίμη
Κατά τη διάρκεια της ζωής του είχε ασχοληθεί με τον στίβο ενώ ήταν πρωταθλητής στους δρόμους ταχύτητας (400 μ. με εμπόδια).
Ανέκαθεν ήταν ένας μοναχικός άνθρωπος. Μάλιστα ποτέ δεν ξεπέρασε τον θάνατο του πατέρα του όταν ακόμη ήταν έφηβος και μόλις 15 ετών. Λάτρευε τη μανούλα του Ελένη και αγαπούσε πολύ τον αδελφό του Φίλιππο.
Ο πρωταθλητισμός, η οδοντιατρική και η εγκατάλειψη του αθλητισμού
Ο Θανάσης Καλογιάννης ήταν κατά τη διάρκεια της αθλητικής του καριέρας τρεις φορές Πρωταθλητής Ελλάδας με τα χρώματα του Γ.Σ. Καρδίτσας) και διεθνείς αγώνες (3 φορές χρυσός Βαλκανιονίκης το 1984, το 1988 και το 1989, συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 και του 1992) που έλαβε μέρος, ωστόσο όπως αναφέρει η wilkipedia σε ηλικία 28 ετών εγκατέλειψε τον αθλητισμό. Ήταν πτυχιούχος της Οδοντιατρικής Σχολής της Αθήνας.
Ο γάμος και η ενασχόληση με τη φωτογραφία
Ο Θανάσης Καλογιάννης έκανε καθημερινά προπόνηση στο ΟΑΚΑ. Εκεί γνώρισε την τότε 19χρονη Τζένη Μπαλατσινού, η οποία έχει μόλις επιστρέψει από σπουδές στο Παρίσι.
Το ζευγάρι έζησε στιγμές μεγάλης αγάπης αλλά ο δεσμός τους κράτησε μόλις 3 χρόνια. Αμέσως μετά κάνει κάποιες ασήμαντες γνωριμίες μέχρι που στο διάβα του εμφανίζεται η Λάουρα ντε Νίγκρις.
Ο Θανάσης Καλογιάννης από το 2001 ήταν νυμφευμένος με τη Βραζιλιάνα καλλονή Λάουρα Ντε Νίγκρις και ασχολήθηκε εκτενώς με τη φωτογραφία μόδας.
Εκεί σπουδάζει Κινηματογραφική Φωτογραφία και Σκηνοθεσία, ενώ η Ντε Νίγκρις σχεδιάζει κοσμήματα.
Έχοντας εμπειρία ως σκηνοθέτης στη βραζιλιάνικη τηλεόραση και τον κινηματογράφο, ο Καλογιάννης επέστρεψε μαζί με τη σύζυγό του το καλοκαίρι του 2016 για μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα. Είχε όρεξη να κάνει πολλά με την κάμερα του, έχοντας βρει χορηγίες για κάποια φιλόδοξα σκηνοθετικά projects. «Θα γίνει κάτι πολύ μεγάλο», εκμυστηρεύτηκε τότε στο περιβάλλον του ωστόσο η μοίρα είχε δυστυχώς άλλα σχέδια.
Ο θάνατος στα 52
Ο ταλαντούχος αυτός άνθρωπος και βετεράνος αθλητής έφυγε από πνευμονικό οίδημα και ανακοπή νεότατος σκορπίζοντας θλίψη τόσο στους κόλπους του αθλητισμού, όσο και στους οικείους του. Ο Καλογιάννης δεν φαίνεται να αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας, μάλιστα την τελευταία μέρα της ζωής του είχε βγει έξω μαζί με τη σύζυγό του πριν αισθανθεί αδιαθεσία και επιστρέψει εσπευσμένα στο σπίτι του.
Η Λάουρα Ντε Νίγκρις είχε γράψει στον Άρη Τερζόπουλο:
«After spending a lovely day together, my husband Athanasios Kalogiannis felt sick on our way back home, and passed away from a heart attack as soon as we got home. I ask all friends to remember him as he is in this picture, a beautiful, kind man, of great talent and even greater heart. He was my twin soul, my sun, and will be eternally missed. May he rest in peace now«.
Σε πλήρη μετάφραση
«Αφού περάσαμε μια όμορφη μέρα μαζί, ο σύζυγος μου Αθανάσιος Καλογιάννης, αισθάνθηκε άρρωστος καθώς γυρίζαμε σπίτι και “έφυγε” από καρδιακή ανακοπή μόλις φτάσαμε σπίτι. Ζητάω από όλους του φίλους να τον θυμούνται όπως είναι σ` αυτή τη φωτογραφία, ένα όμορφος, καλοσυνάτος άνθρωπος, με μεγάλο ταλέντο και ακόμη μεγαλύτερη καρδιά. Ήταν η αδελφή ψυχή μου, ο ήλιος μου και θα μου λείπει για πάντα. Ας αναπαυτεί ειρηνικά τώρα».
Βούλα Πάλλα: Μια μεγάλη αλλά αδικημένη τραγουδίστρια
Τα δύσκολα παιδικά χρόνια της Βούλας Πάλλα – Οι πρώτες της ηχογραφήσεις – Οι μεγάλες της επιτυχίες – Γιατί έκανε ελάχιστες «ζωντανές» εμφανίσεις – Οι διαμάχες κορυφαίων Ελλήνων συνθετών για τα «ινδοπρεπή» τραγούδια
Στην Ελλάδα, στον χώρο του τραγουδιού, όπως και σε πολλούς άλλους τομείς, γνώρισαν τεράστια επιτυχία και όλα όσα αυτή συνεπάγεται (δόξα, χρήμα, υστεροφημία κλπ.) άνθρωποι που δεν ξέφευγαν από την μετριότητα. Αντίθετα, υπήρξαν άτομα με ιδιαίτερη αξία, που για κάποιους λόγους δεν είχαν την αναγνώριση που έπρεπε. Ανάμεσά τους, κατά την ταπεινή μας άποψη, μια σπουδαία τραγουδίστρια με χαρακτηριστική, θεσπέσια φωνή: η Βούλα Πάλλα.
Ούτε στη Βούλα Πάλλα υπάρχει αφιέρωμα στο διαδίκτυο και, αν και δυσκολευτήκαμε λίγο είναι η αλήθεια, καταφέραμε να βρούμε αρκετά στοιχεία γι’ αυτή. Παράλληλα, επειδή για πολλούς η Βούλα Πάλλα ήταν μια τραγουδίστρια που ταυτίστηκε με τα λεγόμενα «ινδοπρεπή τραγούδια», θα κάνουμε και μια πρώτη αναφορά στις σφοδρές αντιπαραθέσεις μεταξύ κορυφαίων Ελλήνων συνθετών, σχετικά με το αν κάποια ελληνικά τραγούδια, αποτελούν αντιγραφή ινδικών.
Βούλα Πάλλα: Τα δύσκολα παιδικά χρόνια
Η Βούλα Πάλλα, γεννήθηκε στον Κόρφο Κορινθίας στις 29 Μαρτίου 1929. Το βαφτιστικό όνομά της ήταν Παρασκευή, Πατέρας της, ήταν ο μαραθωνοδρόμος και κωπηλάτης Παναγιώτης Πάλλας και μητέρα της, η Ευαγγελία Παπαδοπούλου. Η Βούλα Πάλλα, είχε και μια αδελφή, τη Φωτεινή.
Το 1932 πέθανε ο πατέρας της σε ηλικία μόλις 29 ετών και η ορφάνια της στιγμάτισε τη ζωή. Τη φροντίδα της οικογένειάς της, ανέλαβε ο αδελφός της γιαγιάς της, από την πλευρά της μητέρας της, που ήταν δικηγόρος.
Μετά από λίγα χρόνια, όταν η Βούλα ήταν 9-10 ετών, «βρέθηκε» μια «καλή» οικογένεια από τις Σέρρες, που ζήτησε να μεγαλώσει τη Βούλα ή την αδελφή της, χωρίς όμως να γίνει υιοθεσία. Η μητέρα της, έδωσε τη μικρή Βούλα. Σύντομα όμως, η οικογένεια από τις Σέρρες, αποδείχτηκε ότι ήθελε απλά τη μικρή για να κάνει τις δουλείες του σπιτιού. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, η Βούλα να επιστρέψει στην οικογένειά της.
Για τρία χρόνια έμεινε στη Στιμάγκα Νεμέας, όπου ο θείος της ήταν δασοφύλακας. Έπειτα, μπήκε οικότροφος στη Σχολή Καλογραιών στον Πειραιά. Όμως η πρώτη βόμβα του πολέμου που έπεσε εκεί, τερμάτισε άδοξα τη φοίτησή της.
Επέστρεψε στον Κόρφο, όπου άρχισε ν’ ασχολείται με αγροτικές εργασίες. Παράλληλα, άρχισε να δείχνει τις ικανότητές της στο τραγούδι. Ο πατέρας της μητέρας της ήταν ιερέας και η Βούλα, πήγαινε στην εκκλησία και έψαλλε, «μπαίνοντας» ασυνείδητα στους δρόμους της βυζαντινής μουσικής. Παράλληλα τραγουδούσε στο σπίτι της δημοτικά τραγούδια, ενώ το ίδιο έκανε και σε τοπικά πανηγύρια.
Ο ερχομός στην Αθήνα – Ο γάμος – Οι πρώτες επαφές της με δισκογραφικές εταιρείες
Το 1951, η Βούλα Πάλλα, παντρεύτηκε στην Αθήνα τον υδραϊκής καταγωγής Μιχάλη Πρωτόπαππα. Αυτός είναι ο λόγος που σε πολλά τραγούδια που έχει γράψει η ίδια τους στίχους ή και τη μουσική, αναφέρεται ως Παρασκευή Πρωτόπαππα.
Απέκτησε δύο γιους, τον Κώστα και τον Πάνο και ζούσαν μαζί με τη μητέρα και την αδελφή της στον Βοτανικό. Ο σύζυγός της είχε ένα κατάστημα με ελαστικά αυτοκινήτων στην οδό Χαλκοκονδύλη. Σύντομα, άνοιξαν και δεύτερο κατάστημα τη λειτουργία του οποίου ανέλαβε η Βούλα. Η αδελφή της ανέλαβε το άλλο κατάστημα ελαστικών και ο σύζυγός της άνοιξε πρατήριο βενζίνης.
Το «σαράκι» του τραγουδιού όμως την έτρωγε. Έτσι όταν στο ραδιόφωνο στα τέλη της δεκαετίας του ’50 άκουσε ότι όποιος θέλει, μπορεί να πάει στο εργοστάσιο της Columbia και πληρώνοντας 30.000 δραχμές να γράψει ένα δίσκο με τη φωνή του, μετά από την προτροπή και της μητέρας της, έκανε το μεγάλο βήμα.
Όταν την άκουσαν να τραγουδά οι άνθρωποι της Columbia, έμειναν έκπληκτοι και της είπαν: «Γιατί να μας πληρώσεις αντί να σε πληρώνουμε;» και τη σύστησαν σε κάποιον παραγωγό. Αυτός όμως της ζήτησε «ανταλλάγματα» για τον δίσκο. Η Πάλλα αρνήθηκε και απογοητευμένη αποφάσισε να μην ασχοληθεί πάλι με τη δισκογραφία.
Η μοίρα όμως έπαιξε το δικό της παιχνίδι. Ένα βράδυ πήγε να διασκεδάσει με την παρέα της σε μια ταβέρνα στον Άγιο Μελέτη. Εκεί έπαιζε κιθάρα ο τυφλός μουσικός και «κυνηγός ταλέντων», Στέλιος Χρυσίνης. Όταν πήγε στο τραπέζι της, η Βούλα τραγούδησε. Ο Χρυσίνης ενθουσιάστηκε, όμως εκείνη του μίλησε για τη βαθιά απογοήτευση που ένιωθε από την επαφή της με τη δισκογραφία.
Τότε, ο Χρυσίνης της είπε ότι σε λίγες μέρες θα άνοιγε στην Ελλάδα παράρτημα της εταιρείας δίσκων RCA-Victor και της πρότεινε να συναντήσει τον διευθυντή της τον Γιώργο Ορφανίδη, έναν εξαιρετικό άνθρωπο.
Έτσι κι έγινε. Η Βούλα Πάλλα ζήτησε «να μπαίνει στην εταιρεία και να νιώθει ότι μπαίνει σπίτι της», ενώ ο Χρυσίνης και ο Ορφανίδης της είπαν ότι είναι τραγουδίστρια δίσκων και δεν θα πρέπει να εμφανίζεται σε κέντρα διασκέδασης.
Έτσι, ηχογράφησε με το Τρίο Ατενέ, το πρώτο της τραγούδι, το σατιρικό «Το Καλαθάκι». Το είδος αυτό όμως δεν της ταίριαζε. Στράφηκε στο δημοτικό τραγούδι και ερμήνευσε το «Μαντίλι Καλαματιανό» (1960). Τα επόμενα χρόνια, συνέχισε ηχογραφώντας δημοτικά τραγούδια. Έβλεπε όμως ότι ούτε αυτά την κάλυπταν. Ζήτησε από τους παραγωγούς της RCA Γκι Ζιρό και Άκη Λιμούρη να ερμηνεύσει λαϊκά τραγούδια. Ο Ζιρό ήταν αντίθετος. Τότε η Βούλα Πάλλα έκανε αποχή από την εταιρεία για ένα χρόνο μέχρι να λήξει το συμβόλαιό της.
Ακολούθως, ηχογράφησε κάποια τραγούδια στην εταιρεία ΝΙΝΑ ανάμεσά τους και το πρώτο ινδοπρεπές, με τίτλο «Αγάπη τόσο όμορφη». Ο Γ. Ορφανίδης την αναζήτησε και της πρότεινε να επιστρέψει στην RCA. Εκείνη απάντησε ότι θα επέστρεφε μόνο αν ερμήνευε λαϊκά τραγούδια. Ο Ορφανίδης απόρησε και την ρώτησε αν πίστευε τόσο πολύ ότι θα είχε επιτυχία στο λαϊκό τραγούδι. «Ναι, το πιστεύω» του απάντησε. Και επειδή οι παραγωγοί της εταιρείας δεν της παραχωρούσαν τους δικούς τους μουσικούς, είπε στον Ορφανίδη ότι θα πλήρωνε η ίδια τα «όργανα» που θα τη συνόδευαν.
Η συμφωνία έκλεισε με ένα συμβόλαιο που της παραχωρούσε πολύ υψηλά ποσοστά από τις πωλήσεις των δίσκων, μεγαλύτερα κι από καταξιωμένους συναδέλφους της εκείνη την εποχή.
Έχοντας για συνεργάτες της τον αξέχαστο δεξιοτέχνη του μπουζουκιού (και συνθέτη), Στέλιο Ζαφειρίου, τον μεγάλο ακορντεονίστα Λάζαρο Κουλαξίζη κ.ά., ηχογράφησε τα δύο πρώτα της τραγούδια, που ήταν διασκευές ινδικών τραγουδιών: «Γύρισε πάλι κοντά μου» και «Αγάπη μου». Το «Αχ!», της Βούλας Πάλλα, που ακούγεται στην αρχή του τραγουδιού, ανέδειξε τη σπουδαία, ξεχωριστή φωνή και ενθουσίασε τον κόσμο αλλά και τον Γ. Ορφανίδη που είδε τον δίσκο της να σημειώνει σημαντικές πωλήσεις και της ζήτησε να συνεχίσει να ερμηνεύει παρόμοια τραγούδια.
Η Βούλα Πάλλα, συνέχιζε ερμηνεύοντας διασκευές ινδικών τραγουδιών του μεγάλου συνθέτη Ali Naushad, σε συνεργασία με τον Νάκη Πετρίδη. Τα τραγούδια που ερμήνευε, είχαν πάντα την προσωπική της σφραγίδα.
Το 1965, γνώρισε τεράστια επιτυχία με τραγούδια «Η Παντρεμένη» (“Σήμερα Πήρα Είδηση”), σε δικούς της στίχους και μουσική και «Συγχώρα με», επίσης σε δική της μουσική και στίχους (σε κάποιες πηγές αναφέρεται ως στιχουργός ο Κώστας Καρουσάκης).
Οι επιτυχίες της Βούλας Πάλλα, διαδέχονταν η μία την άλλη. Τα περισσότερα τραγούδια, είναι δικές της δημιουργίες.
Ερμήνευσε όμως και τραγούδια όπως το «Αθώο Φιλί»(Χ. Νικολόπουλος – Πυθαγόρας) και «Μ’ Άφησες ένα Δειλινό» (Θ. Δερβενιώτης – Γ.Σαμολαδάς). Ερμήνευσε ακόμα και δύο τραγούδια του μεγάλου Γιάννη Μαρκόπουλου, ο οποίος ζήτησε, απ’ όλες τις τραγουδίστριες της RCA, να τα ερμηνεύσει η Βούλα Πάλλα! Πρόκειται για τα: «Απάνω στο Τιμόνι» και «Γύρισε Ξανά». Οι στίχοι των τραγουδιών ανήκουν στον σπουδαίο Κώστα Γεωργουσόπουλο! Τραγούδια της ακούγονται στις ταινίες «Βάνα», «Χωρισμός» και «Γιατί με πρόδωσες». To 1967-68 γνωρίζει τεράστια επιτυχία, ερμηνεύοντας το παραδοσιακό τραγούδι «Μαύρα μάτια στο ποτήρι», που παλιότερα είχε τραγουδήσει Ο Τάκης Καρναβάς. Τότε εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην τηλεόραση. Συγκεκριμένα, τραγούδησε ζωντανά στην εκπομπή του Όμηρου Αθηναίου, στην, αλήστου μνήμης, ΥΕΝΕΔ…
Αν και τις ζητούσαν να εμφανιστεί και σε νυχτερινά κέντρα, δίσταζε. Το 1970 όμως ενέδωσε. Δεν τραγούδησε όμως στην Ελλάδα, αλλά στον Καναδά! Ξεκίνησε από το Τορόντο και το κέντρο «Λίντο Πλάκα» και συνέχισε στο Μόντρεαλ, τη Νέα Υόρκη και έπειτα στην Αυστραλία: Σίδνεϊ, Μελβούρνη κλπ. Οι ομογενείς, Έλληνες και Κύπριοι, την αποθέωναν σε κάθε της εμφάνιση.
Αντίθετα στην Ελλάδα, η Βούλα Πάλλα εμφανίστηκε «ζωντανά», λιγότερες από 20 φορές (!) σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Παρόλο ότι γνώριζε αποθέωση σε κάθε της εμφάνιση, το κλίμα των νυχτερινών κέντρων δεν ταίριαζε στην ιδιοσυγκρασία της.
Στο μεταξύ, το 1969-1970 η RCA πουλήθηκε στην Polygram, στην οποία «μετακόμισαν» και όλοι οι καλλιτέχνες της. Στην Polygram, πιθανότατα λόγω των υψηλών ποσοστών που έπαιρνε, δεν προωθήθηκε.
Ηχογράφησε μόνο ένα LP με δημοτικά τραγούδια, διασκευασμένα για σύγχρονα όργανα, όπως ηλεκτρική κιθάρα σε συνδυασμό με παραδοσιακά μουσικά όργανα.
Το 1974, κυκλοφόρησε το LP «14 Λαϊκά Κεντήματα», στην εταιρεία ZODIAC, του Αλέκου Πατσιφά. Το 1977, κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Τραγούδια της Ζωής μου» και το 1979, τον τελευταίο της δίσκο, με τίτλο «Γη Ποτισμένη με Ιδρώτα, Mother India», όπου διασκεύασε συνθέσεις του Ali Naushad.
Η Βούα Πάλλα, αν και δεν έκανε καταχρήσεις, είχε εύθραυστη υγεία. Είχε υποβληθεί σε 15 διαφορετικές χειρουργικές επεμβάσεις. Το 1979 εκδηλώθηκε στη Βούλα Πάλλα καρκίνος στο παχύ έντερο. Το καλοκαίρι του 1980 πήγε στην Αμερική όπου νοσηλεύτηκε για ένα διάστημα στο νοσοκομείο «Mount Sinai», αφού πρώτα εκπλήρωσε μια τελευταία της επιθυμία, να τραγουδήσει για τους ομογενείς στο κέντρο «Τσολιάς».
Αναφέρουμε μερικά ακόμα από τα τραγούδια που ερμήνευσε: «Γλυκιά μου αγάπη» (Ali Naushad – Κ. Καρουσάκης), «Καρδιολόγος» («Θέλω άπονη καρδιά») (Ν. Πετρίδης – Π. Πρωτόπαππα ,δηλ. Β. Πάλλα), «Μοιάζω μ’ ένα δέντρο μαραμένο» (Λ. Μπουρνέλης – Β. Πάλλα), «Σαν πουλί κυνηγημένο» (S. Mohinder – Β. Πάλλα (;) ), «Τι θα γίνω» (το τραγούδι ερμήνευσε έξοχα και η Χρυσούλα Χριστοπούλου, στον πρώτο δίσκο των Ζιγκ-Ζαγκ το 1986), «Το ταξίδι της ζωής», σε στίχους Μαρίας Ρηγοπούλου κ.ά.
Η Βούλα Πάλλα έφυγε από κοντά μας την Πέμπτη 28 Αυγούστου 1980, στην κλινική «Καλός Σαμαρείτης» στην Αθήνα και κηδεύτηκε στην γενέτειρά της, στον Κόρφο Κορινθίας. Την επόμενη μέρα, σε λίγες αράδες, οι εφημερίδες έγραψαν: «Πέθανε χθες η ερμηνεύτρια ινδικών τραγουδιών Βούλα Πάλλα» («Βραδυνή», «Πρωινή Ελευθεροτυπία» κ.ά.). Και όμως, η Βούλα Πάλλα δεν ήταν μια απλή τραγουδίστρια ινδικών τραγουδιών, αλλά μία από τις μεγαλύτερες γυναικείες φωνές της Ελλάδας που, ίσως και για δικούς της λόγους, δεν αξιοποιήθηκε όσο έπρεπε και δεν ερμήνευσε τα «μεγάλα» τραγούδια που θα μπορούσε.
Τα «ινδοπρεπή» τραγούδια
Όπως αναφέραμε, η Βούλα Πάλλα ερμήνευσε πολλά τραγούδια Ινδών συνθετών, κυρίως του Ali Naushad. Ποτέ δεν το αρνήθηκε και πάντοτε φρόντιζε να αναφέρονται στους δίσκους τα ονόματα των συνθετών. Όμως, τη δεκαετία του ’60, έγινε ένας πραγματικός χαμός με τα λεγόμενα «ινδοπρεπή» τραγούδια. Επρόκειτο για τραγούδια Ινδών συνθετών που, είτε ακριβώς ίδια, είτε διασκευασμένα, «ντύνονταν» με ελληνικούς στίχους και παρουσιάζονταν εξ ολοκλήρου ως ελληνικά.
Όλα ξεκίνησαν το 1960, με την προβολή της ταινίας «Γη Ποτισμένη με Ιδρώτα», με πρωταγωνίστρια τη Ναργκίς. Η ταινία σημείωσε τεράστια επιτυχία. Ατέλειωτες ουρές έξω από τους κινηματογράφους. Ο εισαγωγέας της Γιώργος Χαραλαμπίδης, ανέφερε μάλιστα ότι έγινε ειδική προβολή για τον Κωνσταντίνο Καραμανλή στον κινηματογράφο «Άστυ»! Τα επόμενα χρόνια, προβλήθηκαν στη χώρα μας 111 ινδικές ταινίες, στις οποίες ακούγονται και πολλά τραγούδια. Ορισμένοι συνθέτες πήγαιναν στις προβολές των ταινιών με ένα μαγνητόφωνο και ηχογραφούσαν τα τραγούδια.
Στη συνέχεια, αφού βέβαια τα «έγραφαν» με Έλληνες μουσικούς και άλλαζαν τους ινδικούς στίχους με ελληνικούς, τα πήγαιναν στις εταιρείες για να κυκλοφορήσουν σε δίσκους. Όπως γράφει στην αυτοβιογραφία του ο αξέχαστος Γιάννης Παπαϊωάννου, μία φορά, δύο συνθέτες πήραν την ίδια ινδική μουσική και αφού πρόσθεσαν στίχους, διαφορετικούς ο καθένας βέβαια, πήγαν σε στούντιο εταιρείας, για ηχογράφηση. Εκεί φυσικά, έγινε αντιληπτή η λαθροχειρία και οι συνθέτες εκτέθηκαν. Ο Βασίλης Τσιτσάνης, αναφέρει ένα παρόμοιο περιστατικό, με τρεις όμως συνθέτες! Αυτά όμως, δεν «βγήκαν» ποτέ προς τα έξω.
Ο μεγαλύτερος κατήγορος των «διασκευαστών», ήταν ο Βασίλης Τσιτσάνης. Σε μια σειρά συνεντεύξεών του στο «Ντομινό», το 1967, ήταν καταιγιστικός.
«Τα 9/10 των Ελλήνων συνθέτων λαϊκής μουσικής αντιγράφουν σήμερα τις μελωδίες τους. Αντιγράφουν όλα τα μοτίβα που ακούνε: ινδικά, αιγυπτιακά, τούρκικα, κινέζικα. Αλήθεια, τώρα αντιγράφουν και τα κινέζικα».
Στον Τσιτσάνη, απάντησαν μέσα απ’ το «Ντομινό» στις 20/10/1967, ο Θόδωρος Δερβενιώτης και ο Απόστολος Καλδάρας. Ο μεν Δερβενιώτης, ισχυρίστηκε ότι το λαϊκό τραγούδι γράφεται πάνω στη βυζαντινή μουσική, όπως και το δημοτικό, και αυτή τη μουσική χρησιμοποιούν οι Άραβες, οι Τούρκοι, οι Ινδοί, οι Ισπανοί κλπ. Ο δε Καλδάρας, χαρακτήρισε τις κατηγορίες του Τσιτσάνη ανεύθυνες και είπε ότι λόγω αδυναμίας του να «παλέψει στον καλλιτεχνικό στίβο», καταφεύγει σε αναλήθειες και θόρυβο», ενώ για τα λαϊκά τραγούδια, είπε ότι ήρθαν με τους πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία.
Τα άρθρα προκάλεσαν αίσθηση. Οι αναγνώστες του περιοδικού χωρίστηκαν σε δύο κατηγορίες. Στους υποστηρικτές του Τσιτσάνη, όπως ο συνθέτης Μπάμπης Δαλιάνης που ζήτησε μάλιστα οι συνθέτες να υπογράφουν υπεύθυνες δηλώσεις για τις δημιουργίες τους. Υπήρχαν όμως και άλλοι, όπως ο συνθέτης Νίκος Καρανικόλας, που αφού δήλωσε ότι οι εταιρείες θέλουν «τούρκικα, αράπικα και ινδικά τραγούδια», κατηγόρησε τον Τσιτσάνη για αντιγραφές!
Ο Τσιτσάνης επανήλθε στο τεύχος της 1/12/1967 του «Ντομινό», όπου χαρακτήρισε τον Καλδάρα ως «… την αλεπού της ερήμου των Ινδιών, της Αραβίας και όλης της γης». Παρέθεσε παράλληλα συνθέσεις του Απόστολου Καλδάρα, που ισχυρίστηκε ότι ήταν δημιουργίες Ινδών, Αράβων κλπ. :«Όσο αξίζεις εσύ», 70.000 πωληθέντες δίσκοι), «Πριν μου φύγεις γλυκιά μου» 60.000, «Μην περιμένεις πια!» 50.000, «Στην Παναγιά ορκίστηκα», 20.000, «Όση γλύκα έχουνε τα χείλη σου», 70.000, «Όχι, όχι μη με παρατάς!», 70.000, «Θέλεις μ’ αγαπάς, θέλεις με μισείς», 50.000, «Ποιος σου’ πε κούκλα μου ποιος είν’ αυτός», 60.000.
Όπως γράφουν οι Ελένη Αμπατζή και Μανουήλ Τασούλας, στο βιβλίο τους «Ινδοπρεπών Αποκάλυψη», η έρευνά τους επιβεβαίωσε ότι τουλάχιστον πέντε από τα οκτώ παραπάνω τραγούδια, μοιάζουν με προγενέστερα ινδικά.
Τα κεφάλαια ινδικός κινηματογράφος στην Ελλάδα και οι σχέσεις ελληνικών τραγουδιών με ινδικά, αραβικά κ.ά. τραγούδια, είναι τεράστιο και θα μας απασχολήσουν στο μέλλον.
