Στο νοσοκομείο νοσηλεύεται η Ασπασία Μπόγρη, η νεαρή κοπέλα που το καλοκαίρι του 2013 συγκλόνισε το πανελλήνιο όταν δέχτηκε στο πρόσωπό της από τον ίδιο της τον πατέρα εξ επαφής δύο σφαίρες για να εκδικηθεί τη μητέρα της για τον χωρισμό τους.
Η μητέρα της Ασπασίας Μπόγρη, Σπυριδούλα Φατούρου η οποία όλα αυτά τα χρόνια στέκεται «βράχος» στο πλευρό του παιδιού της, μίλησε στο protothema.gr για την νέα μεγάλη περιπέτεια υγείας που πέρασε με την κόρη της.
«Η Ασπασία μου είχε μητρορραγία για πολλές ημέρες, ήταν καταπονημένη κι επειδή ανησύχησα για το παιδί μου, της έκανα εξετάσεις αίματος, οι οποίες έδειξαν ότι ο αιματοκρίτης της έχει πέσει πάρα πολύ. Αμέσως κάλεσα το ΕΚΑΒ για να ζητήσω ασθενοφόρο να τη μεταφέρω στο νοσοκομείο γιατί πραγματικά κινδύνευε η ζωή του παιδιού μου, μετρούσα ακόμα και τα λεπτά κι επειδή καθυστερούσαν, αναγκάστηκα να ειδοποιήσω το ιδιωτικό θεραπευτήριο Mediterraneo Hospital το οποίο βρίσκεται κοντά στο σπίτι μας. Η Ασπασία μου έμεινε ένα εικοσιτετράωρο μέσα στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας και πραγματικά θέλω να ευχαριστήσω τους γιατρούς που κατάφεραν να σώσουν το παιδί μου. Η αγωνία μας δεν έχει τελειώσει ακόμα, η κατάστασή της βέβαια έχει σταθεροποιηθεί, εξακολουθεί να νοσηλεύεται στο νοσοκομείο κι ελπίζουμε στο καλύτερο».
Τον Αύγουστο του 2013 ένας 47χρονος πατέρας πυροβολεί την κόρη του στο Άργος. Το έγκλημα συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία. Ο δράστης ήταν προμηθευτής τσιγάρων σε περίπτερα της περιοχής και ήταν σε διάσταση με τη σύζυγό του. Εκείνη την ημέρα η Ασπασία συναντήθηκε με τον πατέρα της για να φάνε μαζί σε εστιατόριο, στο κέντρο της πόλης. Αφού γευμάτισαν, ανέβηκε στο μηχανάκι του. Μόλις πέρασαν από την πλατεία, του ζήτησε να σταματήσει στο περίπτερο για να αγοράσει τα τσιγάρα που της έχει ζητήσει η μητέρα της. Αγόρασε τα τσιγάρα και όταν έστρεψε το πρόσωπό της, ο πατέρας της σε απόσταση αναπνοής την πυροβόλησε δύο φορές στο κεφάλι. Ο πατέρας της την άφησε αιμόφυρτη στο δρόμο και επέστρεψε σπίτι του. Εκεί αυτοπυροβολήθηκε και λίγες ημέρες αργότερα πέθανε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Τζάνειου νοσοκομείου.
«Κάθε βράδυ σκέφτομαι αυτό που έχει συμβεί στο παιδί μου. Οι σφαίρες από τους πυροβολισμούς του πατέρα της είναι ακόμα μέσα στο κεφάλι της. Οι γιατροί σηκώνουν τα χέρια ψηλά, βάσει βιβλιογραφίας η Ασπασία έπρεπε ήδη να έχει πεθάνει. Η Ασπασία, όμως είναι το παιδί που αρνείται να πεθάνει. Θέλει να ζήσει» είχε πει στο protothema.gr, η μητέρα της Ασπασίας.
«Η Ασπασία αντιλαμβάνεται τα πάντα. Επικοινωνεί με τα μάτια, με “ναι” και “όχι”, τρώει από το στόμα ενώ νερό και φάρμακα σιτίζεται από ένα σωλήνα που είναι στο στομάχι της, δεν μιλά και δεν κινείται. Είναι καθηλωμένη. Βρισκόμασταν σε κέντρο αποκατάστασης στη Λάρισα και τα τελευταία δυόμισι χρόνια έχουμε έρθει στην Αθήνα μένουμε σε σπίτι και την έχουν αναλάβει φυσικοθεραπευτές. Έχει υπάρξει βελτίωση στην αντίληψη και στη συνειδητότητα και στις απαντήσεις που μας δίνει. Έχει δυναμώσει ο κορμός της και στέκεται υποβασταζόμενη. Θα γίνει άλλη μια προσπάθεια να βγουν οι σφαίρες από το κεφάλι του παιδιού για να προχωρήσουμε σε πιο εξειδικευμένες εξετάσεις αλλά και πιο εξειδικευμένες θεραπείες στο εξωτερικό αλλά περιμένω κάποιες απαντήσεις από τους γιατρούς».
«Το λάθος ήταν ότι ενώ ήμασταν σε διάσταση μέναμε στο ίδιο σπίτι. Όταν έμαθε ο σύζυγός μου για τη νέα μου σχέση, άρχισε να δημιουργεί προβλήματα. Δεν μου είχε περάσει από το μυαλό ότι θα κάνει κακό στο παιδί μας. Όταν έμαθα ότι πυροβόλησαν μια κοπέλα ήμουν σίγουρη ότι ήταν η Ασπασία. Το παιδί μου ξύπνησε στην εντατική ουρλιάζοντας, έχοντας στο μυαλό του τη χαραγμένη εικόνα του πατέρα του να την πυροβολεί. Όταν η Ασπασία φώναξε “βοήθεια μαμά”, την πυροβόλησε και δεύτερη φορά. Το μόνο που θυμάμαι όταν την είδα ήταν ότι τα ξανθά της τα μαλλιά ήταν κατακόκκινα από το αίμα.
Η Ασπασία έμεινε 7 μήνες στην εντατική. Όταν οι γιατροί ρώτησαν την Ασπασία αν της λείπει ο πατέρας της, αυτή απάντησε κατηγορηματικά “όχι”. Αυτό που έχει συμβεί στη ζωή μας είναι μη διαχειρίσιμο. Στο σημείωμα που άφησε ο σύζυγός μου, λίγο πριν αυτοκτονήσει, έλεγε ότι ήθελε να με κάνει να ζω με το βάρος του θανάτου της Ασπασίας. Δεν έχω ούτε επαφές, ούτε οικονομική στήριξη από την οικογένεια του συζύγου μου. Δεν εργάζομαι και προσπαθώ να τα καταφέρω με τη στήριξη του κόσμου. Η μόνη έννοια μου είναι να μην πάθω τίποτα γιατί μετά δεν ξέρω ποιος θα φροντίζει την Ασπασία»..
