Ο Βίκτωρ Γιαννικόπουλος, μόλις 15 ετών, αλλά με όνειρα που ξεπερνούν τα σύνορα της Γης.

Ο νεαρός μαθητής, που έχει ήδη διακριθεί σε διαγωνισμούς φυσικών επιστημών, συνεργάζεται με τη NASA για την υλοποίηση μιας ιδέας που, όπως ο ίδιος εξηγεί, αποτελεί τη συνέχεια των αποστολών Voyager του 1977. Το όνειρό του; Να συνδυάσει την Ιατρική με την Αστροφυσική.

Δείτε το βίντεο:

Μιλώντας στο Action 24, ο Βίκτωρας ανέφερε ότι συμμετέχει σε διαγωνισμούς από τα 13 του χρόνια. Αναφερόμενος στη συνεργασία του με τη NASA, εξήγησε: «Υπάρχουν διάφοροι κλάδοι στη φυσική και ένας τομέας είναι η κβαντική όπου μιλάει για τον μικρόκοσμο, δηλαδή τα άτομα, τα σωματίδια και όχι για τα καθημερινά πράγματα. Και έτσι ασχολήθηκα με αυτή την εργασία στο Βαλκανικό Σχολείο. Στην ουσία είναι μια αποστολή που ασχολούμαι μαζί με τη NASA και σκοπεύουμε να την υλοποιήσουμε μέχρι περίπου το 2035».

Επίσης, ο 15χρονος πρόσθεσε: «Η ιδέα μου είναι μια αποστολή που, στην ουσία, είναι η συνέχεια των αποστολών Voyager. Βέβαια, με καλύτερη τεχνολογία γιατί η τεχνολογία των αποστολών Voyager ήταν του ‘70. Χρησιμοποιούμε την καινούργια τεχνολογία για να μπορέσουμε σε μικρότερο χρονικό διάστημα να φτάσουμε την περιοχή όπου βρίσκονται τώρα τα Voyager, που ονομάζεται διαστρικός χώρος και έτσι να καταφέρουμε να φτάσουμε σε άλλα ηλιακά συστήματα, όπως τον Αστερισμό της Καμηλοπάρδαλης».

Η έμπνευση και η υποστήριξη της οικογένειας

Για το πώς ξεκίνησε το ενδιαφέρον του για την επιστήμη, σημείωσε: «χάρη στους γονείς μου γιατί από μικρή ηλικία μου διάβασαν για τα αστέρια και αυτό μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Ήταν εκεί να με βοηθήσουν στα δύσκολα και τα εύκολα».

Όσο για το όνειρό του, είπε: «Θα ήθελα να συνδυάσω την Ιατρική, που είναι κάτι που αγαπώ, μαζί με την Αστροφυσική και να καταφέρω να ενώσω αυτά τα δύο επαγγέλματα σε κάτι που τα συνδυάζει. Γιατί το μέλλον με την Τεχνητή Νοημοσύνη είναι ο συνδυασμός Ιατρικής με Αστροφυσική».

Η βράβευση και η έρευνα

Η πιο πρόσφατη βράβευση του Βίκτωρα ήρθε σε διαγωνισμό στη Θεσσαλονίκη. Όπως εξήγησε: «εδώ και καιρό ασχολούμαι με μία μελέτη, μία έρευνα που κάνω με ασθενείς οι οποίοι έχουν “καρκινοπάθεια”. Έχουμε δημιουργήσει κάποια δομημένα ερωτηματολόγια αλλά ανώνυμα, έχουμε πάρει κάποια δεδομένα και προσπαθούμε να βρούμε αν τελικά ο καρκίνος και αν επηρεάσουμε τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα μπορεί στην ουσία να επηρεάσει την εμφάνιση κακοήθειας».

Και συμπλήρωσε: «Αναρωτιέμαι αν επηρεάσουμε αυτά τα μοτίβα, αν μπορεί να οδηγήσει σε ασθενείς που έχουν “καρκινοπάθεια”».

Η καθημερινότητα και το σχολείο

«Η καθημερινότητά μου είναι όπως όλων των παιδιών, ξυπνάω και πάω στο σχολείο. Απλά όταν γυρνάω είναι λίγο διαφορετικά. Κάνω τα μαθήματά μου, τις υποχρεώσεις μου, αλλά θα αφιερώσω και έναν μικρό χρόνο για να ασχοληθώ με την παρουσίαση που έχω να κάνω, με τις αποστολές που προανέφερα με την NASA. Δηλαδή δεν αλλάζει κάτι τόσο», ανέφερε.

Περιγράφοντας την εμπειρία του, είπε: «Στην αρχή είχα άγχος. Αλλά μετά κατάλαβα ότι είναι αυτό που μου ταιριάζει και όταν είσαι πιο χαλαρός τα πράγματα κυλάνε πιο εύκολα. Έχω καταλάβει πλέον πως δεν χρειάζεται να αγχώνομαι».

«Το σχολείο που είμαι επειδή γενικότερα είναι ένα σχολείο που θέλει να προάγει τους μαθητές προς την αριστεία, είναι πολλοί που επιλέγουν αυτές τις επιστήμες, δηλαδή τα μαθηματικά, την φυσική. Δεν λέω ότι ξέρουν τα πάντα από μαθηματικά, αστροφυσική, αλλά πιστεύω ότι έχουμε κάποια κοινά πράγματα», πρόσθεσε.

Η άποψή του για την εκπαίδευση στην Ελλάδα

Σε ερώτηση για το μέλλον του, απάντησε: «Η Ελλάδα αν και είναι μια πολύ ωραία χώρα δεν νομίζω ότι μπορεί να προσφέρει ακαδημαϊκά αυτά που μπορούν να προσφέρουν οι ξένες χώρες όπως η Αγγλία και η Αμερική. Πρέπει η Ελλάδα να ενισχύσει την εκπαίδευση γιατί έχουμε μείνει λίγο πίσω σε αυτά τα πράγματα ενώ η Αγγλία και η Αμερική παρέχουν τομείς που μπορούν να σε εξελίξουν 10 φορές περισσότερο».

Και συνέχισε: «Ο τομέας της εκπαίδευσης είναι πολύ πίσω. Δηλαδή αν συγκρίνετε τα ακαδημαϊκά τμήματα στο εξωτερικό με την Ελλάδα, θα δείτε ότι απέχουν χιλιόμετρα. Θέλουμε πάρα πολλά χρόνια για να πούμε ότι φτάνουμε σε ένα επίπεδο».

«Δεν έχω αποφασίσει που θα πάω (στα 18). Απλά θεωρώ ότι χώρες σαν την Αγγλία και την Αμερική που είναι κορυφαίες στον τομέα της εκπαίδευσης μπορούν να μου προσφέρουν παραπάνω πράγματα από άλλες χώρες. Αυτό ξέρω», ανέφερε.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη και το μέλλον της ανθρωπότητας

Κλείνοντας, ο Βίκτωρας αναφέρθηκε στην τεχνητή νοημοσύνη, λέγοντας: «Ο Αϊνστάιν είχε πει κάποτε… Τον είχαν ρωτήσει “πώς θα γίνει τρίτος παγκόσμιος πόλεμος;” και εκείνος απάντησε πως δεν ξέρουμε πώς θα γίνει αλλά ξέρουμε πως ο τέταρτος θα γίνει με ξύλα και πέτρες. Πλέον, με τη σημερινή τεχνολογία, μπορούμε να πούμε ότι ίσως και ο τρίτος παγκόσμιος να είναι ένας κυβερνοεπιθετικός πόλεμος. Και ο τέταρτος παγκόσμιος πόλεμος, ίσως, αν δεν θέσουμε εχθές όρια στην τεχνητή νοημοσύνη, να είναι χωρίς το ανθρώπινο είδος».

Η Δικηγόρος Μαρία Σπυράκη απεβίωσε μετά από άδικη μάχη που έδωσε επί δυόμιση περίπου μήνες στην εντατική.

Απεβίωσε κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, κατόπιν ενδεχόμενης σοβαρής ιατρικής αμέλειας που διερευνάται από τις Αρχές κατόπιν παραγγελίας του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών κ. Ιωάννη Σέβη.

Διενεργήθηκε νεκροψία-νεκροτομή κατόπιν αίτησης που υπέβαλαν στην Εισαγγελία οι στενοί της φίλοι και ο σύντροφός της.

Η Μαρία Σπυράκη ήταν γνωστή για το κοινωνικό της έργο και την υποστηρικτική της δράση προς τους κρατούμενους, τα ευάλωτα άτομα, τις κακοποιημένες γυναίκες και τα σεξουαλικώς κακοποιημένα παιδιά.

Υπήρξε υποψήφια Βουλευτής με το κόμμα της Λούκας Κατσέλη.

Έχαιρε τεράστιας εκτιμήσεως στον δικαστικό, δικηγορικό και νομικό κόσμο.

Όπως λένε οι φίλοι της και σύσσωμη η δικηγορική κοινότητα, η Μαρία Σπυράκη, που όλοι την αποκαλούσαν Μαρούσκα, ήταν ένας Άνθρωπος με Ήθος, πάντοτε στην υπηρεσία του αδύναμου.

Eνδεχόμενης σοβαρή ιατρική αμέλεια διερευνάται από τις Αρχές για το θάνατο γνωστής δικηγόρου και ακτοβίστριας με δράσεις για τους κρατούμενους, τα ευάλωτα άτομα, τις κακοποιημένες γυναίκες και τα σεξουαλικώς κακοποιημένα παιδιά

Για 16 χρόνια παρέμενε ένα «στοιχειωμένο» έγκλημα, αλλά όλα σε αυτή τη ζωή πληρώνονται.

Το τριπλό φονικό της Θάσου, που τον Ιούνιο του 2001 συγκλόνισε το Πανελλήνιο, παρέμενε για 16 χρόνια ένα «στοιχειωμένο» έγκλημα, με αναπάντητα ερωτήματα.

«Μαφιόζικη εκτέλεση με φόντο την πολεοδομία», έγραφαν τα τότε πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, μια μέρα μετά την αποκάλυψη του μακελειού σε μια βίλα στην Καλλιράχη της Θάσου.

Θύματα ήταν ο 48χρονος υπάλληλος της Πολεοδομίας Καβάλας, Γιάννης Κουλούσης, ο 55χρονος υπάλληλος της Τοπογραφικής Υπηρεσίας Καβάλας, Γιώργος Χαλκίδης και ο 49χρονος εργολάβος οικοδομών και στέλεχος τότε της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, Κυριάκος Αθανασάς. Ο τελευταίος είχε βρεθεί σε λάθος μέρος, τη λάθος στιγμή.

Οι τρεις άνδρες θα περνούσαν το Σαββατοκύριακο στην εξοχική κατοικία του ενός εξ αυτών. Από το πρωί εκείνης της ημέρας, δεν απαντούσαν στα τηλέφωνα. Ο πρώτος αστυνομικός έφτασε στη βίλα στις 2 τα ξημερώματα. Βρήκε τον Γιάννη Κουλούση κα τον Γιώργο Χαλκίδη νεκρούς στη βεράντα, με δύο σφαίρες στο κεφάλι. Ο Κυριάκος Αθανασάς είχε ξεψυχήσει με δύο σφαίρες στην πλάτη και μία στο κεφάλι, στον ελαιώνα του εξοχικού, όπου πιθανώς κατεθύνθηκε στην προσπάθειά του να διαφύγει. Το «συμβόλαιο θανάτου» αφορούσε τους δύο πρώτους. Ο εκτελεστής είχε δώσει και στα τρία θύματά του «χαριστική βολή».

Το κίνητρο του τριπλού φονικού στη Θάσο

Βασικός ύποπτος ήταν εξ’ αρχής ο 46χρονος τότε, 67 ετών σήμερα, επιχειρηματίας, ιδιοκτήτης νυχτερινών κέντρων, Ανδρέας Χτενάς. Οι Αρχές γνώριζαν από την αρχή το κίνητρο του δράστη, ωστόσο, δεν είχαν βρεθεί επαρκή στοιχεία εις βάρος του.

Σύμφωνα με δικαστικές πηγές, το κίνητρο ήταν η κατεδάφιση ενός αυθαιρέτου σε οικόπεδο ιδιοκτησίας της συζύγου του Χτενά, τον Μάιο του 2001, δηλαδή λιγότερο από έναν μήνα πριν από την τριπλή δολοφονία. Η απόφαση για την κατεδάφιση ελήφθη από τα δύο εκ των τριών θυμάτων της Θάσου.

«Σε διάστημα μίας εβδομάδας από την κατεδάφιση, έντονη είναι η αντίδραση του Ανδρέα Χτενά, ο οποίος απειλεί ότι θα θάψει σε φέρετρα που είχε τοποθετήσει εντός του παραπάνω οικοπέδου (τρία σε αριθμό) όποιον του κατεδάφιζε το σπίτι», τονίζεται στο διατακτικό της απόφασης που επικαλείται μαρτυρίες κατοίκων της περιοχής.

Η δολοφονία Σιδηρόπουλου έναν χρόνο μετά

Σχεδόν έναν χρόνο αργότερα, στις 27 Ιουλίου 2002, δολοφονείται με παρόμοιο τρόπο ο επιχειρηματίας Γιώργος Σιδηρόπουλος στην Καβάλα. Οι δράστες είχαν αρπάξει με τη βία το θύμα τους. Τον είχαν δέσει χειροπόδαρα και τον είχαν βάλει μέσα σε πορτμπαγκάζ αυτοκινήτου προκειμένου να τον «τσιμεντώσουν» και να τον πετάξουν στη θαλάσσια περιοχή Καλαμίτσας Καβάλας.

Χάρη στην ιδιαίτερη σωματική δύναμή του, το υποψήφιο θύμα είχε καταφέρει να λυθεί, να ανοίξει το πορτμπαγκάζ και να προσπαθήσει να διαφύγει. Ο δράστης, ωστόσο, τον καταδίωξε και τον εκτέλεσε με 4 σφαίρες.

Έπειτα από 8 ημέρες, βρέθηκε νεκρή η σύντροφος του Σιδηρόπουλου, σε παραλία της Καβάλας, μετά από παράσυρση αυτοκινήτου, που ποτέ δεν εντοπίστηκε, όπως και η ταυτότητα της γυναίκας, η οποία πιθανότατα ήταν αλλοδαπή.

Βασικός ύποπτος και για αυτή τη δολοφονία ήταν ο Χτενάς, «συνέταιρος» τότε του Σιδηρόπουλου, με τον οποίο εφέρετο να είχε τσακωθεί την προηγούμενη ημέρα και να είχαν δώσει ραντεβού την επόμενη.

Από την εξέταση των βολίδων και των καλύκων, του πιστολιού που χρησιμοποιήθηκε στην τριπλή δολοφονία της Θάσου και αυτών της δολοφονίας της Καβάλας, στα εγκληματολογικά εργαστήρια της ΕΛΑΣ, προέκυψε ότι ήταν το ίδιο όπλο των 9ΜΜ. Στελέχη των δικαστικών αρχών αναζητούσαν έντονα ένα ίδιο πιστόλι, που είχε στείλει με δέμα από Αθήνα, ένας αστυνομικός που υπηρετούσε στην Καβάλα και ήταν «οπλουργός», εικάζοντας ότι ήταν το όπλο της δολοφονίας, που τελικά ποτέ δε βρέθηκε.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι ανακριτές αναζητούσαν στοιχεία για τις σχέσεις που διατηρούσε ο Χτενάς με αστυνομικούς. Στα στοιχεία που καταγράφηκαν, ένα προς ένα, στη δικαστική απόφαση παραπομπής του σε δίκη αναφέρθηκαν και μαρτυρίες που αφορούσαν στο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου, πανομοιότυπο του οποίου είδαν έξω από το εξοχικό όπου έγινε το μακελειό.

Ο Χτενάς, ιδιοκτήτης νυχτερινών κέντρων και καταστήματος οπτικών στη Θάσο, είχε εκτίσει στο παρελθόν ποινή φυλάκισης, καθώς βαρύνονταν με κατηγορίες που σχετίζονταν με ληστείες, ξέπλυμα μαύρου χρήματος, εκβιασμούς και ξυλοδαρμούς. Είχε, επίσης, κατηγορηθεί και ως αρχηγός συμμορίας με Αλβανούς κακοποιούς που προχωρούσαν σε ληστείες στην περιοχή.

Στις 31 Οκτωβρίου 2002, σημειώνονται δύο αιματηρές ένοπλες ληστείες σε τράπεζες της Ελευθερούπολης Παγγαίου Καβάλας. Ο Ανδρέας Χτενάς κατηγορείται για ηθική αυτουργία σε απόπειρα ληστείας, 5.000 ευρώ και διακεκριμένη οπλοκατοχή. Κατηγορούνται επίσης, τέσσερις άνδρες από την Αλβανία, με δύο από αυτούς να αντιμετωπίζουν και την κατηγορία απόπειρας ανθρωποκτονίας αφού πυροβόλησαν με καλάσνικοφ εναντίον πέντε αστυνομικών, κατά τη διάρκεια συμπλοκής μετά τις ληστείες.

Σύμφωνα με τις αρχές, ο Χτενάς είχε τραυματιστεί στο πόδι από την ανταλλαγή πυροβολισμών. Διέφυγε στην Τουρκία και νοσηλεύτηκε σε νοσοκομείο στην Ανδριανούπολη, Εντοπίστηκε από τις τουρκικές αρχές συνελήφθη και εκδόθηκε στην Ελλάδα. Στις 10 Δεκεμβρίου 2003 κατάφερε να διαφύγει, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, από τα κρατητήρια αστυνομικού τμήματος της Καβάλας, πηδώντας από το παράθυρο της τουαλέτας. Για την υπόθεση απόδρασης, είχαν τεθεί σε διαθεσιμότητα δύο αστυνομικοί, στο πλαίσιο της ένορκης διοικητικής εξέτασης.

Λίγες ημέρες αργότερα, στις 18 Δεκεμβρίου 2003, εντοπίζεται τυχαία από αστυνομικούς, που τον αναγνωρίζουν, σε καφετέρια στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.

Στις 27 Απριλίου 2004 ολοκληρώνεται η δίκη του για τις ληστείες. Καταδικάζεται σε 25 χρόνια κάθειρξη από το Μεικτό Ορκωτό Κακουργιοδικείο Θράκης. Λίγο καιρό αργότερα, αποφυλακίζεται με περιοριστικούς όρους.

Από την πρώτη στιγμή, ο επιχειρηματίας είχε αρνηθεί κάθε κατηγορία για τη «σφαγή» της Θάσου και τη δολοφονία του Σιδηρόπουλου, προβάλλοντας μια σειρά από άλλοθι και μαρτυρικές καταθέσεις. Η υπόθεση «σερνόταν» στα ανακριτικά γραφεία επί σειρά ετών και μπαινόβγαινε στο αρχείο κάθε φορά που έβγαιναν νέα στοιχεία στο φως.

Τελικά, τον Φεβρουάριο του 2014, ο Χτενάς συνελήφθη και παραπέμφθηκε σε δίκη ως κατηγορούμενος για το τριπλό φονικό της Θάσου και αυτό του «συνεταίρου» του στην Καβάλα. Όλο το προανακριτικό φαίνεται ότι είχε «ντυθεί» με επιπλέον καταθέσεις σημαντικών μαρτύρων κατηγορίας, οι οποίοι «αποφάσισαν να μιλήσουν», όπως ανέφεραν χαρακτηριστικά δικαστικές πηγές, και τέθηκαν σε καθεστώς προστασίας μαρτύρων.

Η δίκη στη Δράμα ξεκίνησε στις 20 Ιουνίου του ’14. Τα μέτρα ασφαλείας ήταν πολύ ισχυρά, μάρτυρες και κόσμος στο ακροατήριο περνούσαν από ανιχνευτή μετάλλων, ενώ στην είσοδο υπήρχαν πάνοπλοι αστυνομικοί. Ο Χτενάς, φορώντας κίτρινο πουκάμισο, με τα μαλλιά πιασμένα κοτσίδα, ζήτησε να τοποθετηθεί μπροστά του στο εδώλιο ένα έδρανο, πάνω στο οποίο είχε απλωμένα έγγραφα και φωτογραφίες της δικογραφίας.

Όλα έμοιαζαν να είναι εναντίον του, ωστόσο, το αποτέλεσμα ήταν κάθε άλλο παρά το αναμενόμενο. Πάνω από 80 μάρτυρες, οι περισσότεροι εκ των οποίων παρουσίασαν «ξαφνική αμνησία», ανέτρεψαν τις καταθέσεις τους, εξοργίζοντας την πρόεδρο της έδρας! «Δεν είστε ο μόνος που δε θυμάται. Έχετε μια αμνησία όλοι στη Θάσο, ίσως είναι το νερό…», είπε χαρακτηριστικά σε έναν από τους μάρτυρες.

Εν τέλει, ο κατηγορούμενος, ο οποίος έκανε λόγο για εμπάθεια από τις Αρχές προς το πρόσωπό του και παρουσίασε άλλοθι και μαρτυρίες που τον τοποθετούσαν σε διαφορετικό τόπο και χρόνο τέλεσης των εγκλημάτων, κρίθηκε αθώος.

Το στοιχείο που «έκαψε» τον Χτενά και ο συμβολισμός

«Υπάρχουν ενδείξεις, αλλά δεν είναι επαρκείς για την ενοχή του» είπε η πρόεδρος του δικαστηρίου, κατά την ανάγνωση της αθωωτικής απόφασης με πλειοψηφία 6-1. Το πρωτοφανές στα χρονικά έγκλημα θα εξακολουθούσε να αποτελεί άλυτο μυστήριο. Ο εισαγγελέας, όμως, δεν είχε πειστεί για την αθωότητα του Χτενά. Ορμώμενος από το ένστικτό του, κατέθεσε έφεση λίγες ημέρες αργότερα.

Η υπόθεση άνοιξε ξανά όταν, σύμφωνα με την εισαγγελεία, προέκυψε ένα νέο ενοχοποιητικό στοιχείο για τον Χτενά. Ήταν μια… χτένα, η οποία βρέθηκε πάνω στο φέρετρο του δολοφονηθέντα Γιάννη Κουλούση. Οι δικαστές του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Καβάλας, υποστήριξαν στο βούλευμά τους ότι η χτένα τοποθετήθηκε για συμβολικούς λόγους, υποδηλώνοντας ότι ένοχος του τριπλού εγκλήματος ήταν ο Ανδρέας Χτενάς…

Το στοιχείο της χτένας δεν ήταν το μοναδικό που οδήγησε το δικαστικό συμβούλιο να παραπέμψει τον 57χρονο επιχειρηματία σε νέα δίκη για το τριπλό έγκλημα. Όπως προέκυψε από το βούλευμα, αξιολογήθηκαν εκ νέου περισσότερες από 20 καταθέσεις μαρτύρων, με σημαντικότερη αυτή του γείτονα του κατηγορούμενου, ο οποίος, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι είδε έναν ψηλό άνδρα την ημέρα του φονικού να πηδάει το μπαλκόνι του εξοχικού του θύματος στην Καλλιράχη της Θάσου.

Τρία χρόνια αργότερα, η ανάδειξη ορισμένων στοιχείων και η κατάρριψη των άλλοθι που είχε επικαλεστεί ο επιχειρηματίας, οδήγησαν στην ομόφωνη απόφαση καταδίκης του σε τετράκις ισόβια για τους τέσσερις φόνους. Η υπόθεση, που «στοίχειωνε» επί τόσα χρόνια τη Θάσο έκλεισε τον Δεκέμβριο του 2018.