Αυτή που θα έπρεπε να είναι η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής της κατέληξε σε καταστροφή για μια γυναίκα που άλλαξε γνώμη για το γάμο της μια μέρα μετά το γάμο της.
Τον χώρισε αμέσως μετά τον γάμο τους
Γράφοντας στη στήλη συμβουλών “Dear Prudence” του Slate, η νεόνυμφη εξήγησε ότι ο σύζυγός της της έκανε μια φάρσα κατά τη διάρκεια της γαμήλιας δεξίωσης – μια φάρσα που την εξόργισε σε σημείο που ζήτησε διαζύγιο την επομένη του γάμου τους.
Ο γαμπρός την έσπρωξε επάνω στη γαμήλια τούρτα τους, παρόλο που του ζήτησε να μην το κάνει.
Η γυναίκα εξήγησε ότι κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας του γάμου, εκείνη και ο σύζυγός της είχαν μοιράσει τα καθήκοντα μεταξύ τους.
“Ο μόνος αυστηρός κανόνας που είχα ήταν ότι δεν θα μου έτριβε τούρτα στα μούτρα στη δεξίωση”, έγραψε.
Ωστόσο, ο σύζυγός της δεν την άκουσε και της έχωσε το πρόσωπο στην τούρτα στη γαμήλια δεξίωση. Ανέφερε ακόμη ότι δεν ήταν μια ιδιότροπη απόφαση καθώς είχε cupcakes για εφεδρεία όταν η τούρτα τους καταστράφηκε.
“Έφυγα. Την επόμενη μέρα του είπα ότι τελειώσαμε. Και μένω σε αυτό”
Ωστόσο, τα αγαπημένα της πρόσωπα της είπαν ότι μπορεί να αντιδρά υπερβολικά.
Η γυναίκα έγραψε επίσης ότι οι αγαπημένοι της συγκεντρώθηκαν κατά τη διάρκεια των διακοπών για να της δώσουν κάποιες συμβουλές. Της είπαν ότι συμπεριφέρεται έτσι λόγω των προβλημάτων της και της ζήτησαν να σκεφτεί για άλλη μια φορά το διαζύγιό της.
“ΟΛΟΙ μαζεύτηκαν για να μου πουν ότι πρέπει να του δώσω μια δεύτερη ευκαιρία”, έγραψε. “Ότι, αντιδρώ υπερβολικά εξαιτίας των προβλημάτων μου (είμαι ΠΟΛΥ κλειστοφοβική μετά από ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα πριν από χρόνια και πανικοβλήθηκα απόλυτα όταν με έσπρωξαν μέσα σε ένα κέικ και με κράτησαν εκεί)”.
Τα αγαπημένα της πρόσωπα ανέφεραν ακόμη ότι αφού το ζευγάρι αγαπιόταν, δεν θα έπρεπε να εγκαταλείψει το γάμο τους με το πρώτο πρόβλημα που είχαν.
Ακόμα και αφού άκουσε τι είχαν να της πουν οι αγαπημένοι της, δεν ήθελε να αλλάξει γνώμη. Ωστόσο, η αποφασιστική τους στάση και η συμπεριφορά τους έκαναν τη γυναίκα να αμφισβητήσει την απόφασή της.
Η Prudence είπε στη γυναίκα ότι οι άλλοι άνθρωποι μπορεί να μην ξέρουν τι αισθάνεται, καθώς δεν είναι αυτοί που το έχουν περάσει. Έγραψε: “Όλοι είναι σίγουροι ότι κάνεις λάθος, αλλά δεν είναι αυτοί που πρέπει να ξυπνούν κάθε μέρα με έναν άντρα του οποίου η συμπεριφορά τους ξενερώνει μαζικά”.
Η Prudence ανέφερε ακόμη ότι η συμπεριφορά του συζύγου της μπορεί να θεωρηθεί ως κόκκινη σημαία.
“Νομίζω ότι αυτό που έκανε ήταν ένα κόκκινο πανί για το ότι δεν σεβόταν εσένα και τις επιθυμίες σου -για να μην μιλήσουμε για τη σωματική επιθετικότητα- αλλά ακόμη και αν δεν ήταν, το γεγονός ότι πραγματικά δεν σου άρεσε είναι αρκετό”, έγραψε η Prudence. Η Prudence ανέφερε επίσης ότι τα αγαπημένα πρόσωπα της γυναίκας δεν φαίνεται να εκτιμούν την ευτυχία της και ότι θα πρέπει να προχωρήσει στο διαζύγιο.
Όπως έχει εξηγήσει η προπονήτρια γνωριμιών και σχέσεων Carla Romo, “Η αρχή της σχέσης δίνει διακριτικά τον τόνο για τη μελλοντική σας σχέση με αυτό το άτομο. Αν κάποιος δεν σας σέβεται από τόσο νωρίς, τότε μπορεί να γίνει χειρότερα. Αυτό το άτομο μπορεί να δοκιμάζει τα νερά ως προς το πόσο μακριά μπορεί να ωθήσει αυτή τη συμπεριφορά στη σχέση σας”.
Σταυρός: Οι άνθρωποι που κάμουν τον Σταυρόν τους ή που φορούσαν τον Σταυρόν τους επάνω τους γλίτωσαν από πολλές δυσκολίες και πολλά προβλήματα και πολλά μεγάλα κακά, τα οποία βρέθηκαν μπροστά τους.
Αλλά και άνθρωποι που είχαν δυσκολίες προσωπικές, ο Γέροντας ο Παΐσιος τους έλεγε:
«βλέπεις τα παιδιά σου και είναι νευρικά και φωνάζουν, κάνουν, θα σταυρώνεις τα παιδιά σου ή το βράδυ που κοιμούνται πήγαινε και σταύρωσε τα παιδιά σου, ή του φέρνεις ένα ποτήρι νερό, σταύρωσέ το «Εις το Όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος», ν΄ αγιαστεί το νερό, να το πιεί και να΄ναι αγιασμένο, να δεχτεί μέσα του στην ψυχή του Χάριν Θεού, να ευλογηθεί, να αγιασθεί ο άνθρωπος.
Και πράγματι, το΄ χουμε δει πολλές φορές ότι πολλοί άνθρωποι εμαλάκωσαν, ηρέμησαν, βρήκαν την υγείαν τους και παιδάκια μικρά και παιδιά μεγαλύτερα και ασθενείς άνθρωποι, με αυτήν την δύναμη του Τιμίου Σταυρού βρήκαν πολύ μεγάλην ωφέλεια και πολλήν Χάριν από τον Θεόν και πολλές φορές έγιναν πράγματα από τον Θεόν, τα οποία ανέτρεψαν τα δεδομένα τα φυσικά και την πορείαν των γεγονότων.
Να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τον Σταυρόν του Χριστού μας. Είναι κρίμα να έχουμε τέτοιον όπλον παντοδύναμον, πανίσχυρον, ισχυρότατον όπλον και να το αχριστεύομεν, είτε με την αμέλειάν μας, είτε με το να μην το χρησιμοποιούμε.
Δεν το ξέρουμεν πόσον σημαντικόν πράγμαν είναι και πόση δύναμη δίδει και πόσον σφραγίζει, αυτό το σημείον του Σταυρού, αήττητα, τα δεδομένα, τα πράγματα τα σπίτια μας, οπουδήποτε.
Μπαίνουμε, βγαίνουμε στα σπίτια, στ΄ αυτοκίνητά μας (σταυρώνουμε το τιμόνι στο όνομα της Αγίας Τριάδος), παντού, να μάθουμε να σταυρώνουμε.
Δι΄ευχών».
Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος.
Τι συμβολίζει ο Σταυρός -Από την Παλαιά Διαθήκη μέχρι σήμερα
«Ο Σταυρός είναι το σύμβολο της Νίκης, το σύμβολο της Θυσίας, της αγάπης και της αιώνιας ζωής».
«Αποτελεί πηγή έμπνευσης κάθε ανιδιοτελούς πράξης και έκφρασης ευγενών αισθημάτων. Είναι το σύμβολο της ενότητας, αφού συνάπτει τα άνω με τα κάτω, όλα τα πλάτη και τα μήκη της οικουμένης. Στο σημείο του Σταυρού συντελείται η ένωση πάντων των ορατών και αοράτων», τονίζει στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο αρχιμανδρίτης Αρίσταρχος Γκρέκας, δρ Θεολογίας – Ε.ΔΙ.Π στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθηνών.
Εμφατικά, επισημαίνει ότι «Aυτές τις ημέρες ο Βασιλεύς της Δόξης σταυρώνεται και με τo αίμα του μας εξαγοράζει και μας χαρίζει την αιώνια Bασιλεία του».
Εν συνεχεία, προβαίνει και αναλύει εύγλωττα και εις βάθος τις διαστάσεις του γεγονότος της Σταύρωσης:
Στην Παλαιά Διαθήκη προτυπώνεται ο Σταυρός. Ο Ιακώβ ευλόγησε σταυροειδώς τους απογόνους του. Ο Μωυσής διά του σημείου του Σταυρού διαπέρασε την Eρυθρά θάλασσα, μετέβαλε τα πικρά ύδατα της Μερράς σε γλυκά, κατατρόπωσε του Αμαλήκ την δύναμη. Ύψωσε τον χάλκινο όφι ώστε οι Ισραηλίτες όταν τον ατένιζαν, να θεραπεύονται από το δηλητήριο των όφεων, να προστατεύονται και να καθίστανται άτρωτοι.
Ο Ιησούς του Ναυή προσευχήθηκε σε σχήμα σταυρού και σταμάτησε τον ήλιο για να νικήσει τους εχθρούς του.
Σε εμάς τους Χριστιανούς, ο Σταυρός πέρα από κάθε συμβολική και αλληγορική ερμηνεία έχει ουσιαστική σημασία.
Ο Σταυρός εξαγιάστηκε και ευλογήθηκε με την απολυτρωτική Θυσία του Θεανθρώπου Ιησού. Ο Θεός άνθρωπος σταυρώθηκε, θυσιάστηκε για να πάρει επάνω του όλες τις δικές μας αμαρτίες. Είναι θυσία αγάπης και ελέους γιατί επάνω στο Σταυρό με την προέκταση των χειρών του μας ελκύει όλους κοντά του. Μας ελκύει σε μια συναγωγή αγάπης και ειρήνης, γιατί κατά τη Σταύρωσή του ήταν απόλυτα ειρηνικός. Εκείνη την στιγμή μας δίνει την άφεση και προσεύχεται για εμάς προς τον Πατέρα.
Από εκείνη τη στιγμή, ο Σταυρός είναι το συμβόλαιο της ενώσεως της Εκκλησίας, των επιγείων μετά των επουρανίων. Το αίμα του Χριστού τον κατέστησε Ζωοποιό, υπέρλαμπρο και πηγή ανεσπέρου φωτός.
Ληστής
Ο ληστής σταυρώθηκε δεξιά του Χριστού και θεολογεί από το ύψος του Σταυρού. Ονομάζει τον Ιησού Βασιλέα της δόξης ακριβώς επειδή τον βλέπει να σταυρώνεται.
Αντιλαμβάνεται ότι ο καλός βασιλέας θυσιάζει τη ζωή του για τη σωτηρία των υπηκόων του. Επειδή αυτός θυσίασε τη ζωή του, γι’ αυτό τον ονομάζει βασιλέα. Κερδίζει τον παράδεισο και την αιώνια ζωή λέγοντας από τα βάθη της καρδιάς του το «Μνήσθητί μου κύριε, εν τη Βασιλεία σου».
Ηθική ερμηνεία, θυσία, αγάπη, ένωση
Ο Σταυρός είναι η οδός της πνευματικής ζωής. Καλούμαστε να σταυρώνουμε τα πάθη και τις κακές επιθυμίες μας. Να σταυρώσουμε της αμαρτίες μας και να τις προσαγάγουμε διά του Σταυρού στον Θεό για να αρχίσουμε την καινούργια ζωή του Πνεύματος. Χρειάζεται η σταύρωση των αρνητικών μας έξεων για να έλθει η ανάσταση. Είναι απαραίτητη η θυσία του κατώτερου εαυτού μας για να αγαπήσουμε με υγεία πνευματική. Η θεία αγάπη είναι ταυτόχρονα η ρίζα και ο καρπός του Σταυρού.
Ο άνθρωπος και το σημείο του Σταυρού
Διά του Σταυρού φανερώθηκε στον άνθρωπο η αγάπη του Τριαδικού Θεού. Ο Σταυρός είναι το θέλημα του Πατρός, η δόξα του μονογενούς Υιού, η αγαλλίαση του αγίου Πνεύματος. Ο Σταυρός είναι το στολίδι των αγγέλων, η ασφάλεια της Εκκλησίας, το καύχημα του Αποστόλου Παύλου, το τείχος που φυλάσσει τους Αγίους, το Φως ολόκληρης της οικουμένης.
Ο Σταυρός άνοιξε τις πύλες του Ουρανού και τοποθέτησε στα δεξιά του θρόνου του Θεού την ανθρώπινη φύση.
Ο πιστός σχηματίζοντας το σημείο του σταυρού επάνω του, κηρύττει τη νίκη του Χριστού και του Φωτός κατά του θανάτου και του σκότους. Σφραγίζοντας το σώμα μας με το σημείο του Σταυρού, ευλογείται και εξαγιάζεται και η ψυχή μας, εφόσον ο άνθρωπος αποτελεί μια ενιαία ψυχοσωματική ενότητα.
Σφραγίζεται στο όνομα της Αγίας Τριάδας που αποτελεί την πηγή κάθε ευλογίας, πρώτα στο μέτωπο ως έδρα του λογιστικού, στη συνέχεια στο κέντρο του σώματος ως έδρα του επιθυμητικού, τέλος στα δύο μέρη του στήθους ώστε να εξισορροπείται το θυμικό, από όπου απορρέουν τα αισθήματα.
Μυστήρια
Ο Σταυρός είναι η κλίμακα, είναι το μέσο, είναι το Α και το Ω κάθε λογικής λατρείας.
Κάθε προσευχή προσωπική αρχίζει και τελειώνει με τον Σταυρό. Όλα τα Μυστήρια της Εκκλησίας από την έναρξή τους, κατά τη διάρκειά τους και κατά τη λήξη τους σφραγίζονται διά του Σταυρού ή της σταυρικής Ευλογίας.
Η Θεία Λειτουργία αρχίζει με τον σχηματισμό του Σταυρού επάνω στην Αγία Τράπεζα με το Ευαγγέλιο.
Η μυστηριακή ευχαριστία που διαδραματίζεται στο σώμα της Εκκλησίας έχει απολυτρωτικό χαρακτήρα ο οποίος απορρέει από τη σταυρική θυσία του Ιησού, που ανοίγει τον εσχατολογικό ορίζοντα της ανάστασης.
Η Θεία Ευχαριστία είναι το μυστήριο του Σταυρικού θανάτου του Χριστού. Επομένως, μετέχοντας στο μυστήριο αυτό γευόμαστε τους καρπούς της θυσίας του Χριστού. Με τον Σταυρό του Χριστού καταργήθηκε ο θάνατος, δωρίθηκε η ανάσταση, χαρίστηκε η υιοθεσία και η ελευθερία και ανοίχθηκαν οι πύλες του παραδείσου.
Εκκλησία
Η Εκκλησία και ο Σταυρός ταυτίζονται, είναι ένα και το αυτό.
Μέσα στην Εκκλησία, κατά τον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή, ενώνονται οι πιστοί τόσο μεταξύ τους όσο και με τον Θεό σε μια ακατάλυτη σταυρική σχέση. Σε αυτή τη σχέση καθίσταται η Εκκλησία ο ενωτικός πόλος, η οποία ενεργεί καθέτως μεταξύ Θεού και ανθρώπων και οριζοντίως μεταξύ των ανθρώπων. Αυτή η ενωτική δύναμη της Εκκλησίας είναι η συνεκτική θεία ενέργεια, η οποία ενώνει τα αισθητά με τα νοητά.
Η Εκκλησία ως κοινωνία ενοποιεί τους ανθρώπους με τον Θεό, είναι η κοινωνία της Θεώσεως.
Ο Σταυρός είναι η δοξολογία για τη νίκη του Χριστού, που ήδη πραγματοποιήθηκε, και προφητεία για τη δεύτερη και ένδοξη έλευση του Νικητή. Είναι ο ευαγγελισμός της εσχάτης ημέρας φανέρωσης του Υιού του ανθρώπου.
Ο Βασιλεύς της Δόξης μας χάρισε το μέσο που αποτελεί την προστασία, το μέσο εξαγιασμού και σωτηρίας για την κληρονομία της αιώνιας Βασιλείας του.
Ο Ιησούς μάς περιμένει με καρτερική αγάπη επάνω στον Σταυρό του, για να μας δώσει το χέρι της σωτηρίας του. Έτσι, ως άλλοι ληστές, ας προσφέρουμε τα λάθη και τις αμαρτίες μας επάνω στον Σταυρό της μετανοίας, ώστε προσευχόμενοι να κράξουμε το «Μνήσθητί μου Κύριε, εν τη Βασιλεία σου».
Φτιάξτε μόνοι σας φυσικό απωθητικό παρασίτων χρησιμοποιώντας οδοντόκρεμα και κοινά οικιακά είδη
Συστατικά:
1 κουταλιά της σούπας οδοντόκρεμα με γεύση μέντας
1 κουταλιά της σούπας μαγειρική σόδα
1 κουταλιά της σούπας λευκό ξύδι
5 έως 10 σταγόνες αιθέριο έλαιο μέντας (προαιρετικό, αλλά ενισχύει την ισχύ)
½ φλιτζάνι ζεστό νερό
Ένα μικρό μπολ, καπάκι βάζου ή ρηχό πιάτο για το μείγμα
Πώς να το φτιάξετε:
Ξεκινήστε τοποθετώντας 1 κουταλιά της σούπας οδοντόκρεμα σε ένα μικρό μπολ.
Προσθέστε 1 κουταλιά της σούπας μαγειρική σόδα και ανακατέψτε μέχρι να ομογενοποιηθεί το μείγμα.
Προσθέστε αργά 1 κουταλιά της σούπας λευκό ξύδι. Το μείγμα θα αρχίσει να αφρίζει — αυτό είναι αναμενόμενο.
Ρίξτε ½ φλιτζάνι ζεστό νερό και ανακατέψτε μέχρι να γίνει λείο και ομοιόμορφο.
Αν θέλετε, προσθέστε 5 έως 10 σταγόνες αιθέριο έλαιο μέντας για να ενισχύσετε τις απωθητικές του ιδιότητες.
Ρίξτε το μείγμα σε μικρά, ρηχά δοχεία όπως καπάκια βάζων ή μικρά πιάτα. Τοποθετήστε τα γύρω από το σπίτι σας — σε γωνίες, κοντά σε κάδους απορριμμάτων, κάτω από νεροχύτες ή δίπλα σε παράθυρα.
Τι να περιμένετε μέσα σε μία ώρα
Το άρωμα μέντας από την οδοντόκρεμα και το αιθέριο έλαιο αποτρέπει τα κουνούπια και τις μύγες.
Ο συνδυασμός μαγειρικής σόδας και ξιδιού δημιουργεί συνθήκες που οι κατσαρίδες βρίσκουν απαράδεκτες.
Μέσα σε μόλις μία ώρα, πιθανότατα θα παρατηρήσετε λιγότερα παράσιτα καθώς αρχίζουν να εγκαταλείπουν τις περιοχές που έχουν υποστεί επεξεργασία.
Χρήσιμες συμβουλές
Ανανεώνετε το μείγμα κάθε δύο έως τρεις ημέρες για να διατηρήσετε την αποτελεσματικότητά του.
Για επιπλέον κάλυψη, βουτήξτε μια μπατονέτα στο διάλυμα και εφαρμόστε μια λεπτή στρώση πίσω από τις συσκευές ή κατά μήκος των σοβατεπί όπου μπορεί να εισέλθουν παράσιτα.
Αυτή η απλή, φυσική λύση μπορεί να είναι ένας εύκολος και οικονομικός τρόπος για να κρατήσετε τα ανεπιθύμητα έντομα μακριά.
Η Αμερική έχει υπάρξει αντικείμενο προφητειών, τόσο του Αγίου Παϊσίου, όσο και άλλων γερόντων, οι οποίοι μεταξύ άλλων προφήτευσαν ότι «Η Αμερική θα ταΐσει όλο τον κόσμο και στο τέλος θα καταστραφεί», αλλά και ότι «θα πάψει να είναι Υπερδύναμη»
Έχει μεγάλη αξία να διαβάσουμε τα λόγια του Γέροντος Παϊσίου, του Αγίου Αριστοκλή, καθώς επίσης και του Πατήρ Ιωάννη Καλαϊδή, τα οποία ειδικά σήμερα μοιάζουν πιο επίκαιρα από ποτέ.
Ο Γέροντας Παΐσιος είχε μιλήσει για διάφορα θέματα, μεταξύ αυτών και για την Αμερική. Κάποτε μάλιστα που τον είχε επισκεφθεί ένας Ελληνοαμερικάνος Γερουσιαστής είχε συμβεί το ακόλουθο περιστατικό
Την εποχή του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία, είχε πάει στο Άγιον Όρος ένας Ελληνοαμερικανός γερουσιαστής. Τού μίλησαν για τον Γέροντα κι αποφάσισε να τον συναντήσει. Όταν έφτασε στο κελί μαζί με τους δύο συνοδούς του, εμφανίστηκε ο Γέροντας, ο οποίος μόλις τούς είδε, χαμήλωσε τα μάτια και είπε: «Φονιάδες των λαών, Αμερικάνοι». Αυτό φάνηκε πρωτάκουστο στους παρισταμένους και κάποιος επιχείρησε να διορθώσει τα πράγματα λέγοντας: «Μα, Γέροντα, δεν είναι ακριβώς Αμερικανοί. Είναι Έλληνες πού ήρθαν να προσκυνήσουν στο Άγιον Όρος και ήλθαν να σας δουν».
Ο Γέροντας ωστόσο δεν άλλαξε στάση. Άρχισε να τους μιλά, λέγοντας ότι χωρίς τους Αμερικανούς θα υπήρχε ειρήνη στον κόσμο.Τότε ο νεαρότερος των συνοδών του Γερουσιαστή είπε στον Γέροντα: «Εμείς προσπαθούμε για την ειρήνη. Δεν είμαστε σύμφωνοι με τις ενέργειες του Αμερικανού Προέδρου. Θα προσπαθήσουμε με την άλλη πλευρά, δηλαδή την αντιπολίτευση, να βοηθήσουμε τους Σέρβους αδελφούς μας, προς χάριν της Ορθοδοξίας»
Όμως ο Γέροντας δεν ήθελε να συνεχίσει μαζί τους.
Μαρτυρία του Βαλίδη Σταύρου, αντιστράτηγου ΕΛ.ΑΣ ε.α., θεολόγου, πρώην Διοικητή Α.Τ. Αγίου Όρους.
Άγιος Αριστοκλής: Η Αμερική θα ταΐσει όλο τον κόσμο αλλά στο τέλος θα καταρρεύσει…
Είπε και άλλα θαυμαστά ο Άγιος Αριστοκλής όπως: «Η Γαλλία δεν θα είναι τίποτα. Η Ιταλία θα υποφέρει από φυσικές καταστροφές. Η Βρετανία θα χάσει την Αυτοκρατορία της και όλες τις αποικίες της και θα φθάσει σχεδόν μέχρι την ολική καταστροφή, αλλά θα σωθεί από τις προσευχές ενθρονισμένων γυναικών. Η Αμερική θα ταΐσει όλο τον κόσμο αλλά στο τέλος θα καταρρεύσει…
Η Ρωσία θα είναι ελεύθερη και από τους πιστούς της θα προχωρήσει μπροστά και θα στρέψει πολλά από τα έθνη προς τον Θεό».
Ο Άγιος Αριστοκλής, κατά κόσμον Αλέξιος του Αλεξίου Αμβρόσιφ γεννήθηκε το 1846 στο Ορενμπούργκ των Ουραλίων. Μετά τον θάνατο της συζύγου του, το 1876, αναχώρησε για το Άγιον Όρος του Άθω, και εισήλθε στη μονή του Αγίου Παντελεήμονος.
Στις 12 Μαρτίου 1880 εκάρη μοναχός κι έλαβε τ’ όνομα Αριστοκλής. Το 1884 χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος και το 1886 εκάρη μεγαλόσχημος μοναχός. Το 1887 απεστάλη στο μετόχι της μονής του στη Μόσχα, όπου εφάνη νέος κτήτορας και υπήρξε πνευματικός πατέρας πολλών ψυχών. Η παραμονή του στο μετόχι από το 1891-1894 δημιούργησε γύρω του ένα σπουδαίο πνευματικό έργο. Από το 1895-1909 επέστρεψε στη μονή του. Από το 1909-1918 μετέβη και παρέμεινε πάλι στο μετόχι της Μόσχας.
Τον κοσμούσαν τα χαρίσματα της προοράσεως και της θαυματουργίας, με τα οποία βοήθησε πολλές ψυχές. Η θυσιαστική του αγάπη και η ελεήμων καρδία μαλάκωνε και τις πιο πέτρινες καρδιές. Πλήθος αναγκεμένου κόσμου βρήκε πλησίον του τη σωτηρία του. Δίκαια ονομάσθηκε ο Γέροντας της Μόσχας.
Η μακαρία κοίμησή του συνέβη στις 24 Αυγούστου 1918 στο κελλί του, του μετοχίου του Αγίου Παντελεήμονος. Έκανε τρεις φορές τον σταυρό του, βλέποντας την εικόνα της Γοργοϋπηκόου, την οποία ιδιαίτερα είχε σε ευλάβεια και στην οποία είχε κτίσει ναό, και παρέδωσε ήσυχα το πνεύμα του στον Πλάστη του. Το σώμα του ετάφη κάτω από τον ναό της Γοργοϋπηκόου.
Το 1923, για να μη βεβηλωθεί από τους άθεους, μεταφέρθηκε στη μονή του Οσίου Δανιήλ, όπως το είχε προείπει ο όσιος Αριστοκλής. Το 2001 το Πατριαρχείο Μόσχας τον κατέταξε στο Ρωσικό Αγιολόγιο. Το 2004 έγινε η ανακομιδή των τιμίων λειψάνων του και μεταφέρθηκαν στο ναό του μετοχίου, όπου συνεχίζουν να θαυματουργούν και να ευωδιάζουν. Η μνήμη του τιμάται στις 24 Αυγούστου.¨
Μοναχού Μωϋσέως Αγιορείτου, Οι Άγιοι του Αγίου Όρους, εκδόσεις Μυγδονία, Θεσσαλονίκη, 2007 – Σόνια Μαυρίδου
Πατήρ Ιωάννης Καλαΐδης (Παπά – Γιάννης), (1925 – 2009): Η Αμερική θα πάψει να είναι Υπερδύναμη.
«Πρώτα θα γίνει κάτι που θα γονατίσει την Αμερική. Θα πάψει να είναι υπερδύναμη. Υπερδύναμη θα είναι η Ρωσία και μετά θα συμβούν τα γεγονότα. Θα προηγηθεί μεγάλο κακό στην Αμερική.»
Στην πρώτη μαρτυρία του κ. Απ. Σίμογλου, Αλεξανδρούπολη, αναφέρεται:
Σε μια επίσκεψή μας στον Παππούλη και χωρίς να τον ρωτήσουμε ξαφνικά μας είπε : «Έφθασε ο καιρός να πάρουμε πίσω την Κωνσταντινούπολη, θα γίνει πάλι ελληνική!» Όταν τον ρώτησα πότε θα γίνει αυτό, μου απάντησε : «Σύντομα. Πολύ σύντομα στις μέρες μας». Τον ξαναρώτησα : «Δηλαδή πότε; Πες μας κάποια ημερομηνία».
Τότε η απάντησή του ήταν: «Α! Όλα και όλα ημερομηνίες όχι, όχι. Το σχέδιο του Θεού αυτό είναι, ημερομηνίες όμως όχι». Μας είπε, επίσης, ότι πρώτα θα γίνει κάτι που θα γονατίσει την Αμερική. Θα πάψει να είναι υπερδύναμη.Υπερδύναμη θα είναι η Ρωσία και μετά θα συμβούν τα γεγονότα. Επίσης, μας είπε: «Όλοι εσείς που είστε εδώ (ήμασταν εννέα άτομα διαφόρων ηλικιών) θα πάτε στην Πόλη και θα είναι Ελληνική. Εγώ όμως δε θα προλάβω. Θα έχω φύγει για τον ουρανό!!!».
Πηγή: Βιβλίο +Πατήρ Ιωάννης Καλαΐδης (Παπά – Γιάννης), (1925 – 2009), Σελ.141 -142) ]
Όταν χάνουμε κάποιον δικό μας άνθρωπο, η θλίψη ριζώνει βαθιά μέσα μας, αφήνοντας ένα κενό που κανείς άλλος δεν μπορεί πραγματικά να αντικαταστήσει.
Ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια του πένθους είναι η συνειδητοποίηση ότι ενώ ο δικός μας κόσμος μοιάζει να έχει σταματήσει, όλα γύρω μας συνεχίζουν κανονικά. Η ζωή προχωρά με πλήρη ταχύτητα κι εμείς μένουμε ακίνητοι, αναρωτώμενοι πώς είναι δυνατόν να συνεχίσουμε χωρίς τον άνθρωπο που σήμαινε τα πάντα για εμάς.
Αν έχετε χάσει κάποιον που αγαπάτε, γνωρίζετε πόσο οδυνηρό είναι όταν οι άλλοι περιμένουν από εσάς να «είστε καλά» πριν πραγματικά νιώσετε έτοιμοι. Το πένθος μάς τοποθετεί σε μια ευάλωτη θέση. Η πίεση να φαινόμαστε δυνατοί ή να προχωρήσουμε γρήγορα μπροστά μπορεί να μας οδηγήσει σε βιαστικές αποφάσεις — επιλογές που δεν χτίζουν ένα σταθερό μέλλον, αλλά απλώς μας βοηθούν να αποφύγουμε τον πόνο. Και η αποφυγή σπάνια κάνει το πένθος πιο εύκολο.
Παρόλο που το πένθος είναι μια παγκόσμια εμπειρία, κανένας δεν το βιώνει με τον ίδιο τρόπο. Κάποιοι φαίνεται να ξαναβρίσκουν πιο γρήγορα την ισορροπία τους από άλλους. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να βάζουμε προθεσμίες στον εαυτό μας για το πότε «πρέπει» να νιώσουμε πιο δυνατοί, πιο σταθεροί ή πιο αισιόδοξοι. Το χρονοδιάγραμμα κάποιου άλλου δεν είναι δικό σας. Η επούλωση δεν είναι αγώνας δρόμου.
Θα υπάρξουν μέρες που θα νιώθετε σχεδόν ξανά ο εαυτός σας — πιο δυνατοί από χθες. Και θα υπάρξουν μέρες που ακόμη και το να σηκωθείτε από το κρεβάτι θα μοιάζει με νίκη.
Όταν αποφεύγετε τις συνηθισμένες παγίδες του πένθους — τις παρορμητικές αποφάσεις, την απομόνωση ή τις αυτοκαταστροφικές συνήθειες — δίνετε στον εαυτό σας τον χώρο να θεραπευτεί με τρόπο που προστατεύει τη μακροπρόθεσμη γαλήνη και την ανεξαρτησία σας.
Ακολουθούν πέντε επιλογές που αξίζει να προσέξετε όσο πενθείτε:
1. Να μάθετε να αντέχετε τη δυσφορία αντί να τρέχετε να την αποφύγετε
Πολλές φορές, μετά από μια απώλεια, μετανιώνουμε για πράγματα που κάναμε επειδή θέλαμε απλώς να ξεφύγουμε από τον πόνο. Το πένθος είναι παρεμβατικό, εισχωρεί στην καθημερινότητα και δημιουργεί ένα αίσθημα επείγοντος, σαν να πρέπει κάτι να αλλάξει αμέσως. Η πώληση ενός σπιτιού, μια μετακόμιση, η απομάκρυνση από ευθύνες ή από ανθρώπους μπορεί να φέρει προσωρινή ανακούφιση. Μπορεί να μοιάζει πως η δράση ισοδυναμεί με πρόοδο.
Όμως το πένθος δεν εξαφανίζεται επειδή αλλάζει το σκηνικό. Σας ακολουθεί — σε ένα νέο διαμέρισμα, σε μια νέα πόλη, ακόμη και σε μια νέα χώρα. Και κάποιες φορές, όταν ο πόνος ξαναγυρίζει, φέρνει μαζί του και τύψεις για αποφάσεις που πήραμε ενώ ήμασταν μπερδεμένοι και φορτισμένοι συναισθηματικά.
Το να καθίσετε με το πένθος — να επιτρέψετε στα συναισθήματα να ανεβαίνουν και να πέφτουν χωρίς παρορμητικές αντιδράσεις — είναι από τα πιο δύσκολα πράγματα που σας ζητά. Κι όμως, είναι και από τα πιο προστατευτικά. Το πένθος δεν είναι πρόβλημα προς επίλυση, είναι μια εμπειρία που κουβαλάμε μέχρι σταδιακά να μαλακώσει.
2. Να επαναπροσδιορίσετε την ανεξαρτησία μετά την απώλεια
Η απώλεια ενός ανθρώπου με τον οποίο μοιραζόσασταν τη ζωή σας μπορεί να αλλάξει ριζικά την έννοια της ανεξαρτησίας. Αυτό που κάποτε ήταν ομαδική προσπάθεια, τώρα μπορεί να μοιάζει με μοναχική διαδρομή. Όμως ανεξαρτησία δεν σημαίνει να τα κάνετε όλα μόνοι σας. Σημαίνει να παραμένετε ενεργοί στις δικές σας αποφάσεις, ακόμη κι όταν άλλοι σας βοηθούν.
Είτε πρόκειται για οικονομικά ζητήματα, είτε για θέματα διαμονής ή υγείας, η φωνή σας εξακολουθεί να έχει σημασία. Είναι απολύτως εντάξει να πείτε: «Εκτιμώ τη βοήθειά σου, αλλά θέλω να αποφασίσω εγώ» ή «Δεν είμαι ακόμη έτοιμος/έτοιμη».
Συχνά οι άνθρωποι παρεμβαίνουν από ενδιαφέρον, όχι από έλεγχο. Παρ’ όλα αυτά, η προστασία της δυνατότητάς σας να επιλέγετε για τον εαυτό σας είναι μέρος της αναδόμησης της δύναμής σας.
3. Να αποδέχεστε τη μοναξιά χωρίς να τη μετατρέπετε σε απομόνωση
Η μοναξιά μετά την απώλεια είναι διαφορετική από τη συνηθισμένη μοναξιά. Δεν σας λείπει μόνο ο άνθρωπος — σας λείπουν τα κοινά αστεία, οι καθημερινές συνήθειες, οι ήσυχες στιγμές και η άρρητη κατανόηση. Το να βρίσκεστε με άλλους μπορεί να φαίνεται παράξενο, ακόμη και λάθος, σαν να προδίδετε εκείνον που χάσατε αν περάσετε καλά.
Ο στόχος δεν είναι να εξαφανιστεί η μοναξιά — αυτό σπάνια συμβαίνει από τη μια μέρα στην άλλη. Ο στόχος είναι να μην εξελιχθεί σε απομόνωση. Η διατήρηση μιας ήπιας επαφής με γνώριμα πρόσωπα μπορεί να σας θυμίζει ότι, ακόμη και μέσα στην απώλεια, εξακολουθείτε να ανήκετε στον κόσμο.
Με τον καιρό, η μοναξιά ίσως να μη φύγει εντελώς, αλλά θα χάσει την οξύτητά της. Θα μάθετε να τη διαχειρίζεστε αντί να σας ελέγχει.
4. Να επιτρέψετε στη χαρά χωρίς ενοχές
Στιγμές χαράς μετά την απώλεια μπορεί να πυροδοτούν ενοχές. Μπορεί να πιάσετε τον εαυτό σας να γελά ή να απολαμβάνει ένα γεύμα και αμέσως να σκέφτεται: «Πώς μπορώ να νιώθω έτσι αφού δεν είναι πια εδώ;»
Όμως το πένθος και η χαρά δεν είναι αντίθετα. Μπορούν να συνυπάρχουν. Το να νιώθετε χαρά δεν σβήνει την αγάπη σας ούτε μειώνει το πένθος σας. Αντίθετα, οι μικρές στιγμές χαράς μας δίνουν δύναμη για να αντέξουμε τις δύσκολες. Το να είμαστε άνθρωποι σημαίνει ότι μπορούμε να νιώθουμε και λύπη και χαρά και μερικές φορές και τα δύο μαζί.
5. Η ήρεμη δύναμη της ρουτίνας
Μετά την απώλεια, οι μέρες μπορεί να μπερδεύονται μεταξύ τους. Χωρίς τις κοινές συνήθειες, ο χρόνος χάνει τη δομή του. Εκεί ακριβώς η ρουτίνα αποκτά δύναμη.
Ρουτίνα δεν σημαίνει ότι «προχωρήσατε παρακάτω». Απλώς σας δίνει μια αίσθηση σταθερότητας. Το να ξυπνάτε την ίδια ώρα, να πίνετε καφέ στο αγαπημένο σας σημείο, να κάνετε έναν μικρό περίπατο ή να φτιάχνετε ένα κανονικό γεύμα, είναι μικρές συνήθειες που σας κρατούν όρθιους όταν όλα γύρω σας φαίνονται αβέβαια.
Η ρουτίνα δεν αφορά την παραγωγικότητα ή την πειθαρχία. Αφορά τη δημιουργία σταθερότητας μέσα στο χάος.
Ένα διαφορετικό μέλλον
Η ζωή μετά την απώλεια ενός συντρόφου ή αγαπημένου προσώπου σπάνια μοιάζει με το μέλλον που κάποτε φανταζόσασταν. Η αποδοχή αυτής της αλλαγής είναι μία από τις πιο δύσκολες προσαρμογές.
Το να επιτρέπετε στο πένθος να μαλακώνει σταδιακά δεν σημαίνει ότι το παρελθόν δεν είχε σημασία. Σημαίνει ότι είστε άνθρωπος — και οι άνθρωποι, ακόμη και με ραγισμένη καρδιά, συνεχίζουν να προχωρούν μπροστά.
Μια ανάσα από το κέντρο της Αθήνας, μέσα στον πυκνό αστικό ιστό της γκρίζας μεγαλούπολης, υπάρχει ένα μικρό χωριό.
Μια γραφική συνοικία με πλινθόκτιστα μονώροφα σπίτια, ασβεστωμένες μάντρες, ξερολιθιές, μποστάνια, βοσκοτόπια και ασυναγώνιστη θέα. Φαίνεται απίστευτο! Το μοναδικό χωριό που βρίσκεται μέσα στην Αθήνα, τον Οικισμό Γ. Παπανδρέου, χτισμένο στην κορυφή των Τουρκοβουνίων. Από εκεί μπορείς να αγναντέψεις τον ορίζοντα, έχοντας θέα την Ακρόπολη και τον Λυκαβηττό, και στο «πιάτο» σου τις συνοικίες της πολύβουης Αθήνας.
default
Χωμάτινα μονοπάτια, σπίτια-παραπήγματα με ασβεστωμένες αυλές, σκουριασμένες αυλόπορτες, ξεφλουδισμένοι τοίχοι, κηπευτικές εκτάσεις, έρημες κατοικίες, γιγαντιαίες δεξαμενές νερού, ταχυδρομικές θυρίδες, κότες και κουνέλια που εμφανίζονται ξαφνικά μπροστά σου, τα κελαϊδίσματα των πουλιών, βοσκοτόπια, μάντρες με σύρματα, οι ψαλμωδίες που ακούγονται από τους δύο ναούς, συνθέτουν μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα ‒ κι όλα αυτά σε απόσταση αναπνοής από το κέντρο της πρωτεύουσας.
Τούτος ο τόπος ξεχωρίζει για τους συνεχείς αγώνες. Όλοι, εσωτερικοί μετανάστες και φτωχοί άνθρωποι.
O Οικισμός Παπανδρέου αποτελείται από περίπου 140 κατοικίες, ο μόνιμος πληθυσμός αγγίζει τα 800 άτομα, ενώ η συνολική έκταση ξεπερνά τα 100 στρέμματα. Ωστόσο, το περίπλοκο ιδιοκτησιακό καθεστώς ήταν για πολλά έτη η βασική αιτία των πολλαπλών προβλημάτων που αντιμετώπιζαν οι κάτοικοι της περιοχής. Φυλακίσεις, απεργίες πείνας, κατεδαφίσεις, πρόστιμα, προθεσμίες, καταπατήσεις και εκβιασμοί έχουν καθορίσει την ταυτότητα του συνοικισμού.
Δείτε το βίντεο:
Η περιοχή ξεκίνησε να χτίζεται το 1944. Ωστόσο, ο κύριος όγκος των κτισμάτων ανεγέρθηκε τη δεκαετία του 1960, είτε από τους σημερινούς ιδιοκτήτες είτε από τους δικαιοπαρόχους τους. Κατά περιόδους το ελληνικό δημόσιο έχει αμφισβητήσει την ιδιοκτησία της εν λόγω έκτασης και αυτός είναι ο λόγος που έχουν εκδοθεί πολλές και αντιφατικές δικαστικές αποφάσεις.
Η περιοχή ονομάστηκε έτσι επειδή το 1964, όταν ήταν πρωθυπουργός ο Γεώργιος Παπανδρέου, παραχωρήθηκε σε άπορες οικογένειες μια έκταση 300 στρεμμάτων από την πλευρά του Πολυγώνου. Εκείνη την περίοδο άρχισαν να χτίζονται περίπου εκατό σπίτια και αυτό το κομμάτι του λόφου ονομάστηκε «Οικισμός Γ. Παπανδρέου». Μάλιστα, ο Αχαιός πολιτικός τους είχε δώσει την υπόσχεση ότι οι αυθαίρετες αυτές κατοικίες σύντομα θα νομιμοποιούνταν. Έναν χρόνο αργότερα η κυβέρνηση Παπανδρέου πέφτει και σε δύο χρόνια η δικτατορία των συνταγματαρχών, με απόφαση του Γεωργίου Παπαδόπουλου, αποφασίζει την απαλλοτρίωση της περιοχής με σκοπό την ανέγερση του Ναού του Σωτήρος προς εκπλήρωση του Τάματος του Έθνους, της υπόσχεσης των Ελλήνων επαναστατών του 1821 να φτιάξουν εκκλησία σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για την απελευθέρωση της Ελλάδας από τον οθωμανικό ζυγό.
Τότε είχαν επισκεφθεί την περιοχή διάφοροι κλητήρες, οι οποίοι θυροκολλούσαν τη διαταγή έξωσης. «Οι αντιδράσεις ήταν έντονες, οι κάτοικοι διαμαρτυρήθηκαν και η αστυνομία έβαλε φωτιά σε περισσότερα από 80 σπίτια. Τρία χρόνια μετά την πτώση της κάποιοι κατάφεραν να αποκτήσουν τίτλους ιδιοκτησίας και το 1993 η περιοχή, σύμφωνα με απόφαση του υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ, όχι μόνο υδροδοτήθηκε αλλά και ηλεκτροδοτήθηκε. Πραγματοποιήθηκαν κάποια ρυμοτομικά έργα και σταδιακά η περιοχή πέρασε στη δικαιοδοσία του δήμου Αθηναίων.
Έκτοτε, το ιδιοκτησιακό καθεστώς παραμένει διφορούμενο και ασαφές.
Τα περισσότερα σπίτια είναι πλινθόκτιστα, ενώ ξεχωρίζουν οι αμέτρητες γλάστρες που είναι χωμένες σε τενεκέδες. Οι ψαλμωδίες που ακούγονται από τον ιερό ναό της Αγίας Κυριακής δημιουργούν μια ατμόσφαιρα μυσταγωγίας.
Εκεί βρίσκεται και το ιερό ησυχαστήριο του Προφήτη Ηλία. Ένα σπάνιο μοναστηριακό συγκρότημα, τοποθετημένο σε ένα από τα πιο κεντρικά σημεία της Αθήνας.
Σ’ αυτή την πνευματική όαση, η οποία λειτουργεί ακατάπαυστα από το 1957, υπηρετούν συνολικά η ηγουμένη της μονής, τέσσερις μοναχές και μια δόκιμη.
Παραμονή και ανήμερα της γιορτής του Προφήτη Ηλία γίνεται ένα πολύ ωραίο πανηγύρι και πολύς κόσμος επισκέπτεται το ησυχαστήριο. Επίσης, κάθε Κυριακή το συγκεκριμένο μέρος αποτελεί μια σταθερή επιλογή πολλών Αθηναίων για εκδρομή.
Σε τόσο κοντινή απόσταση υπάρχουν ακόμη σημεία ενδιαφέροντος που διατηρούν αναλλοίωτη τη φυσιογνωμία τους και συγκροτούν μια άλλη πόλη εντός των τειχών. Στην υψηλότερη κορυφή της λοφοσειράς στα Τουρκοβούνια στην Αθήνα, ο Οικισμός Παπανδρέου εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να προσφέρει ένα σπάνιο ταξίδι στον χρόνο και τις μνήμες του χθες.
Ένας 58χρονος επενδυτικός τραπεζίτης απέδιδε για πάνω από έναν χρόνο τη συχνή νυχτερινή ούρηση στο ότι έπινε πολλά υγρά.
Όμως ένας απλός προληπτικός έλεγχος αποκάλυψε καρκίνο του προστάτη, αλλάζοντας ριζικά τη ζωή του.
Καρκίνος προστάτη: Το σύμπτωμα που αγνόησε
Η ιστορία του Ed Matthews φωτίζει μια πραγματικότητα που πολλοίάνδρες επιλέγουν να αγνοούν. Τα ήπια και «αθώα» συμπτώματα μπορεί να κρύβουν κάτι πολύ πιο σοβαρό. Η συχνουρία κατά τη διάρκεια της νύχτας, που συχνά αποδίδεται στην ηλικία ή στην αυξημένη κατανάλωσηυγρών, αποτελεί ένα από τα συχνότερα προειδοποιητικά σημάδια προβλημάτων του προστάτη.
Στην περίπτωση του 58χρονου, ένας τυπικός προληπτικός έλεγχος αποδείχθηκε σωτήριος, επιβεβαιώνοντας τη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης σε μια νόσο που συχνά εξελίσσεται σιωπηλά.
Η αξία της πρόληψης έχει επιβεβαιωθεί και επιστημονικά. Μεγάλη ευρωπαϊκή μελέτη που δημοσιεύθηκε στο έγκριτο ιατρικό περιοδικό New England Journal of Medicine έδειξε ότι ο προσυμπτωματικός έλεγχος με PSA μπορεί να μειώσει σημαντικά τη θνησιμότητα από καρκίνο του προστάτη σε βάθος χρόνου, όταν εφαρμόζεται οργανωμένα και με σωστή παρακολούθηση.
Η μελέτη European Randomized Study of Screening for Prostate Cancer (ERSPC) κατέδειξε μείωση του κινδύνου θανάτου από τη νόσο σε άνδρες που υποβλήθηκαν σε τακτικόέλεγχο, υπογραμμίζοντας πόσο καθοριστική μπορεί να είναι η έγκαιρη ανίχνευση.
Ο Ed Matthews συνήθιζε να ξυπνάμέσαστηνύχτα για να πάει στην τουαλέτα. Για περίπου 12 έως 18 μήνες θεωρούσε ότι δεν συνέβαινε κάτι ανησυχητικό.
Δεν είχε παρατηρήσει αίμα ούτε κάποιον έντονο πόνο. Πίστευε απλώς ότι έπινε πολλά υγρά το βράδυ και δεν έδωσε μεγαλύτερη σημασία.
Όπως δήλωσε στη Mirror: «Ξυπνούσα στη μέση της νύχτας και πήγαινα στην τουαλέτα μερικές φορές, αλλά ποτέ δεν το σκέφτηκα ιδιαίτερα. Δεν είχα ποτέ κάποιο πρόβλημα με αίμα, αλλά για περίπου έναν χρόνο ή 18 μήνες πήγαινα στην τουαλέτα πιο συχνά. Δεν ήταν κάτι που ένιωθα ότι αποτελούσε πρόβλημα. Το απέδιδα στο ότι έπινα πολλά υγρά το βράδυ».
Τι μπορεί να δείχνει η νυκτουρία
Η συχνή ούρηση τη νύχτα (νυκτουρία) μπορεί να αποτελεί ένδειξη καρκίνου του προστάτη. Ωστόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις συνδέεται με μη καρκινικές παθήσεις, όπως η καλοήθηςυπερπλασία προστάτη.
Αν και ενδέχεται να σχετίζεται με όγκο που πιέζει την ουρήθρα, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει καρκίνος. Η αξιολόγηση από γιατρό είναι καθοριστικής σημασίας.
Η διάγνωση μετά από έλεγχο ρουτίνας
Η ανατροπή ήρθε τον Απρίλιο του 2025, όταν σε προληπτικό έλεγχο που παρείχε ο εργοδότης του υποβλήθηκε σε εξέτασηPSA (Prostate-Specific Antigen).
Η τιμή 4.2 θεωρήθηκε οριακά αυξημένη, χωρίς να χαρακτηριστεί ιδιαίτερα ανησυχητική. Παρ’ όλα αυτά, παραπέμφθηκε σε ουρολόγο για περαιτέρω διερεύνηση.
Μετά από ασαφή ευρήματα σε μαγνητική τομογραφία, ακολούθησε βιοψία. Τρεις εβδομάδες αργότερα, διαγνώστηκε με καρκίνο του προστάτη.
Όπως περιέγραψε: «Βρέθηκα σε έναν κόσμο πόνου. Ήταν ένα συναισθηματικό σοκ. Κανείς δεν θέλει ποτέ να του πουν ότι έχει καρκίνο. Δεν ήξερα πραγματικά τι ήταν ο προστάτης. Ήμουν στο δύο στα δέκα όσον αφορά τις γνώσεις μου».
Η επέμβαση και η νέα αρχή
Δύο μήνες μετά τη διάγνωση υποβλήθηκε σε ρομποτική αφαίρεση προστάτη. Οι μετεγχειρητικές εξετάσεις έδειξαν ότι δεν υπάρχουν πλέον ενδείξεις καρκίνου.
Η εμπειρία αυτή, όπως λέει, λειτούργησε σαν ισχυρό καμπανάκι αφύπνισης.
Όπως δήλωσε: «Από το να είσαι ένας υγιής άνθρωπος σε όλη σου τη ζωή, ο κόσμος σου ανατρέπεται πλήρως».
Και πρόσθεσε: «Σε κάνει να επαναξιολογήσεις τα πάντα, φίλους, οικογένεια, σχέσεις, δουλειά. Είναι σαν μια πλήρης επανεκκίνηση. Καταλαβαίνεις τι είναι πραγματικά σημαντικό στη ζωή».
Τα στοιχεία που τον οδήγησαν στη διάγνωση
Συχνή νυχτερινή ούρηση για 12–18 μήνες
Απουσία αίματος ή έντονου πόνου
Εξέταση PSA με τιμή 4.2
Παραπομπή σε ουρολόγο μετά από προληπτικό έλεγχο
Ασαφή ευρήματα σε μαγνητική τομογραφία
Βιοψία που επιβεβαίωσε τον καρκίνο
Από τη διάγνωση στον London Marathon
Σήμερα, ο 58χρονος προετοιμάζεται για τον London Marathon, με στόχο να στηρίξει το Prostate Cancer UK και να ενισχύσει την ενημέρωση για τη νόσο.
Θέλει να σπάσειτησιωπή γύρω από τον καρκίνοτου προστάτη, που χαρακτηρίζεται συχνά «σιωπηλός δολοφόνος» και επηρεάζει έναν στους οκτώ άνδρες.
Ο ίδιος ανέφερε: «Ήμουν πολύ ανοιχτός και ειλικρινής και είπα στους ανθρώπους τι είχε συμβεί και νομίζω ότι αυτό έκανε πολλούς ανθρώπους, φίλους και γνωστούς, να πάνε να εξεταστούν».
«Νομίζω ότι ο καρκίνος του μαστού έχει κάνει πολύ καλή δουλειά στην ευαισθητοποίηση και είναι πολύ πιο μπροστά στη συνείδηση του κόσμου, ενώ ο καρκίνος του προστάτη είναι κάπως ένας σιωπηλός δολοφόνος. Ένας στους οκτώ άνδρες θα πεθάνει με καρκίνο του προστάτη, όχι απαραίτητα εξαιτίας του, αλλά έχοντας διαγνωστεί με αυτόν».
Στον αγώνα θα συμμετάσχει και η 20χρονηκόρητου, Maddie, η οποία θα τρέξει για τη στήριξη οργανισμών που σχετίζονται με την άνοια, στη μνήμη της γιαγιάς της.
Εάν σας αρέσει να λύνετε παζλ και προκλήσεις και πιστεύετε ότι έχετε αετίσιο μάτι για λεπτομέρεια, τότε είστε στο σωστό μέρος.
Το γιατί πολλοί από εμάς αγαπάμε τα κουίζ, είναι επειδή δεν είναι μόνο διασκεδαστικά αλλά προκαλούν και το μυαλό μας. Αυτό που είναι ενδιαφέρον είναι ότι ακόμη και τα πιο δύσκολα αινίγματα και μυστήρια που πρέπει να αποκαλυφθούν είναι αυτά που «κρύβονται» σε κοινή θέα.
Κάποιοι πιστεύουν ότι μόνο όσοι έχουν IQ 140 μπορούν να εντοπίσουν τις 5 διαφορές μεταξύ των δύο φωτογραφιών που φαίνονται πανομοιότυπες με την πρώτη ματιά.
Λοιπόν, είστε έτοιμοι να βάλετε τη δύναμη του εγκεφάλου σας να δουλέψει;
Ο στόχος σας είναι να εντοπίσετε τις 5 λεπτές διαφορές μεταξύ των δύο εικόνων. Αυτές οι διαφορές μπορεί να είναι μικρές και δύσκολο να εντοπιστούν, γι’ αυτό δώστε ιδιαίτερη προσοχή και μείνετε σε εγρήγορση. Αυτή η πρόκληση έχει σκοπό να δοκιμάσει τις δεξιότητες παρατήρησης, την εστίαση και την ικανότητά σας να επεξεργάζεστε γρήγορα οπτικές πληροφορίες.
.
.
.
Εάν δυσκολεύεστε να κάνετε την εργασία ή την έχετε ήδη κάνει και θέλετε να μάθετε πώς τα κάνατε, μπορείτε να ρίξετε μια ματιά στην απάντηση παρακάτω.
Κάθε Πάσχα παραδοσιακά τη Μεγάλη Πέμπτη, βάφουμε τα κόκκινα αυγά.
Εδώ σας έχω όλα τα μυστικά για το σωστό βάψιμο των αυγών, το βράσιμο και το γυάλισμα, για να έχετε τα ωραιότερα Πασχαλινά αυγά.
Τα λευκά αυγά παίρνουν έντονο κόκκινο χρώμα από τη βαφή. Ενώ τα μπεζ αυγά παίρνουν έντονο βαθύ, σαν βυσσινί χρώμα.
Μην βάφετε φρέσκα και αυτό γιατί όταν είναι φρέσκα δεν ξεφλουδίζουν εύκολα. Αγοράστε αυγά 7-10 ημερών.
Τα αυγά που θα βάψετε πρέπει να είναι σε θερμοκρασία δωματίου. Αν τα έχετε στο ψυγείο, βγάλτε τα και δώστε τους χρόνο να έρθουν σε θερμοκρασία περιβάλλοντος. Έτσι, θα αποφύγουμε τις έντονες και απότομες αλλαγές θερμοκρασίας και δεν θα σπάσουν κατά το βράσιμο.
Εξετάστε τα ένα ένα για τυχόν εξογκώματα και ρωγμές και καθαρίστε τα με ένα νωπό πανί επιμελώς για να απομακρυνθεί οποιαδήποτε βρωμιά.
Καθαρίστε τα πολύ καλά πριν τα βράσετε.
Πώς γίνεται το βάψιμο αυγών
Για το βράσιμο πασχαλινών αυγών, βάλτε σε μια μεγάλη, με χοντρό πάτο, κατσαρόλα κρύο νερό. Στρώστε στον πάτο της κατσαρόλας ομοιόμορφα ένα μαλακό βαμβακερό πανάκι. Το πανί θα βοηθήσει στο να μην σπάσουν κάποια αυγά.
Τοποθετήστε τα αυγά το ένα δίπλα στο άλλο, σε μία στρώση και όχι πολύ στρυμωγμένα.
Βάλτε την κατσαρόλα στο μάτι, σε δυνατή φωτιά και σκεπάστε με το καπάκι. Βράστε για 10′.
Το βράσιμο με τον τρόπο που σας λέω είναι πιο σωστό γιατί το αυγό κρατάει τρυφερό το βρασμένο ασπράδι και διατηρεί πιο ωραία υφή αφού βράσει έτσι. Κανονικά τα αυγά θέλουν 10′ βράσιμο. Το βράσιμο πασχαλινών αυγών μπορεί να γίνει από τη Μεγάλη Τετάρτη και απλά το βάψιμο αυγών τη Μ. Πέμπτη κατά το έθιμο.
Όταν το νερό αρχίσει να κοχλάζει, ρίξτε μέσα μία κουταλιά ξύδι και σβήστε το μάτι. Αφήστε την κατσαρόλα πάνω στο μάτι σκεπασμένη για 20 λεπτά για να γίνουν τ σφιχτά.
Βγάλτε ένα ένα τα αυγά από την κατσαρόλα και τοποθετήστε τα σε μία πετσέτα να στεγνώσουν καλά και να κρυώσουν.
Αν χρησιμοποιείτε έτοιμη βαφή όπου στις οδηγίες της ζητάει να χρωματίσετε τα πασχαλινά αυγά όσο αυτά βράζουν, τηρείστε τους χρόνους που σας ζητάει. Σε κάθε περίπτωση, ανάλογα με τη βαφή που χρησιμοποιείτε, αφήστε τα μέσα σε αυτή όσο χρειάζεται.
Φορέστε οπωσδήποτε γάντια γιατί βάφουν τα αυγά και θα ποτίσουν με χρώμα τα χέρια σας.
Στη συνέχεια βγάλτε προσεχτικά τα βαμμένα κόκκινα αυγά με ένα μεγάλο κουτάλι, αφήνοντας τα να στεγνώσουν πάνω σε χαρτόνι ή εφημερίδα.
Αφού στεγνώσουν καλά, με ένα κομμάτι βαμβάκι ή ένα κομμάτι βαμβακερό ύφασμα βουτηγμένο σε ελαιόλαδο, γυαλίζουμε τα κόκκινα αυγά ένα-ένα. Φορέστε γάντια και σε αυτό το στάδιο γιατί βγάζουν χρώμα.
Πώς βάφουμε τα Πασχαλινά αυγά σε διάφορα χρώματα με φυτικά υλικά
Εδώ και πάρα πολλά χρόνια, οι νοικοκυρές σε όλη την Ελλάδα, χρησιμοποιούν δικές τους πρακτικές για το βάψιμο των πασχαλινών αυγών. Οι πρακτικές αυτές είναι επιλογές πιο φυτικές, χωρίς τη χρήση χρωστικών και τεχνητών χρωμάτων. Η πιο γνωστή από όλες τις ενναλακτικές μεθόδους βαψίματος των πασχαλινών αυγών είναι το βάψιμο με κρεμμυδόφυλλα και παντζάρια. Ανάλογα με το χρώμα όμως που επιθυμούμε να έχουν τα πασχαλινά αυγά μας, εφαρμόζουμε και διαφορετικές τεχνικές. Συγκεκριμένα:
Τα εξωτερικά φύλλα από το κρεμμύδι μας δίνουν ένα καστανό σκούρο χρώμα.
Καθαρίστε τα κρεμμύδια από τα εξωτερικά ξερά φύλλα (κρατήστε τα καθαρισμένα κρεμμύδια σε ένα σακουλάκι τροφίμων στο ψυγείο για τις πασχαλινές μαγειρικές σας).
Σε μία κατσαρόλα με νερό βάζουμε τα κρεμμυδόφυλλα και τα αυγά σε μια στρώση.
Αφήνουμε να πάρουν βράση και βράζουμε 10′ ώστε να βγάλουν τα κρεμμύδια το χρώμα τους και να βαφτούν τα πασχαλινά αυγά.
Αφήνουμε τα αυγά μέσα στην κατσαρόλα με το χρωματιστό νερό για να βαφτούν καλύτερα.
Μετά, αφού κρυώσουν τα βγάζουμε σε απορροφητικό χαρτί και αφού στεγνώσουν τα γυαλίζουμε όπως παραπάνω.
Μπλε: Τα φτιάχνουμε με κομμάτια από κόκκινο λάχανο.
Ροζ: Τα βάφουμε με αποξηραμένα Αρώνια (σε μορφή σκόνης).
Μοβ: Για βάψιμο αυγών παντζάρια.
Κίτρινα: τα βάφουμε με κουρκουμά ή κιτρινόριζα.
Πράσινα: Τα βάφουμε με σπανάκι.
Καλύτερα να φοράτε γάντια για το βάψιμο αυγών με παντζάρια γιατί θα κοκκινίσουν τα χέρια σας!
Βάψιμο αυγών με χρώματα ζαχαροπλαστικής
Μπορείτε να βάψετε τα πασχαλινά αυγά σε ό,τι χρώμα θέλετε, εύκολα και γρήγορα με χρώματα ζαχαροπλαστικής που τα βρίσκετε κυρίως υγρά ή σε σκόνη αλλά και σε μορφή πάστας η ζελέ χρώματα.
Στα σούπερ μάρκετ βρίσκετε κυρίως υγρά χρώματα ζαχαροπλαστικής σε κόκκινο, κίτρινο και μπλε, αλλά σε καταστήματα εξειδικευμένα σε είδη ζαχαροπλαστικής μπορείτε να βρείτε σε διάφορες μορφές και πολλές αποχρώσεις.
Το έντονο χρώμα στα πασχαλινά αυγά προέρχεται από τη μεγαλύτερη ποσότητα χρωμάτων ζαχαροπλαστικής που βάζετε στο νερό. Αν θέλετε να πάρουν πιο έντονο χρώμα, προσθέστε περισσότερο χρώμα και διαλύστε το στο νερό για το βάψιμο αυγών με χρώμα ζαχαροπλαστικής.
Αφού καθαρίσουμε, βράσουμε και αφήσουμε τα αυγά να κρυώσουν όπως περιγράφεται παραπάνω, σε ένα μεγάλο φλιτζάνι βάζουμε νερό μέχρι τη μέση προσθέτουμε 1 κ.γλ. ξύδι και 8-10
σταγόνες υγρό χρώμα ζαχαροπλαστικής.
Βάζουμε το βρασμένο αυγό σε ένα κουτάλι και το βυθίζουμε στο χρωματιστό νερό.
Βάφουμε 1-1 τα αυγά και τα αφήνουμε να πάρουν χρώμα για λίγα λεπτά.
Όσο πιο πολύ χρώμα ζαχαροπλαστικής βάλουμε τόσο πιο έντονα θα βαφτούν.
Βγάζουμε το βαμμένο αυγό με κουτάλι από την βαφή. Τα βάζουμε σε χαρτί να στεγνώσουν. Αφού στεγνώσουν τα γυαλίζουμε ένα ένα με ένα βαμβάκι βρεγμένο με λίγο λάδι.
Να φοράτε γάντια γιατί τα χρώματα ζαχαροπλαστικής ποτίζουν το δέρμα και δύσκολα βγαίνει από τα χέρια.
Μετά το βάψιμο αυγών, έχουμε το καθάρισμα της κατσαρόλας
Για να καθαρίσει η κατσαρόλα μας μετά το βάψιμο των αυγών, αυτό που θα χρειαστούμε είναι άσπρο ξύδι και σόδα μαγειρικής. Χρησιμοποιώντας τα, τρίβουμε με ένα σφουγγάρι τα υπολείμματα χρώματος και είμαστε έτοιμοι.
Βάψιμο αυγών με χαρτοπετσέτες
Ένας από τους τρόπους που επιλέγει πολύς κόσμος να βάφει τα πασχαλινά αυγά του είναι με χαρτοπετσέτες. Πρόκειται για έναν πολύ απλό, τελείως φυσικό και χωρίς κόλλες και χρωστικές, τρόπο να βάψουμε τα πασχαλινά μας αυγά. Το μόνο που χρειάζεται να αποφασίσετε εσείς είναι να διαλέξετε χαρτοπετσέτες με όμορφα χρώματα και σχέδια.
Τι θα χρειαστείτε:
Τα αυγά που θα βάψετε
Αντίστοιχες ποσότητες σε χαρτοπετσέτες
Πινέλο
Εκτέλεση
Το βράσιμο των πασχαλινών αυγών γίνεται με τον τρόπο και τα μυστικά που σας ανέφερα πιο πάνω.
Αφού βράσουν, τα αφήνουμε να κρυώσουν και να στεγνώσουν σε μία καθαρή πετσέτα. Σε ένα μπολ, ρίχνουμε όλα τα ασπράδια που δεν έχουμε βράσει. Παίρνουμε τις χαρτοπετσέτες μας και αφαιρούμε τα εσωτερικά άχρωμα τμήματά της, κρατώντας μόνο τα εξωτερικά με τα σχέδια. Με το φύλλο της χαρτοπετσέτας που κρατήσαμε, καλύπτουμε το βρασμένο μας αυγό και αφού βουτήξουμε το πινέλο στα ασπράδια των αυγών, περνάμε το αυγό πάνω από την χαρτοπετσέτα για να “κολλήσει”. Κόβουμε τα υπολείμματα χαρτοπετσέτας που εξέχουν και ξαναπερνάμε με το πινέλο για να είμαστε σίγουροι ότι κόλλησε η χαρτοπετσέτα στο αυγό. Αφήνουμε τα αυγά μας να στεγνώσουν και είναι έτοιμα.
Το έθιμο των πασχαλινών αυγών
Το βάψιμο των πασχαλινών αυγών είναι ένα από τα παλαιότερα έθιμα του χριστιανικού Πάσχα. Η καταγωγή του φαίνεται πως βρίσκεται στη Μ. Ασία και από εκεί “ταξίδεψε” στην Ευρώπη και στους Χριστιανούς απανταχού.
Στη λαογραφία, το αυγό συμβολίζει τη γέννησης της ζωής και της δημιουργίας, ενώ το κόκκινο χρώμα τους οφείλεται στο συμβολισμό του αίματος που έχυσε ο Χριστός την ώρα που ήταν πάνω στο Σταυρό.
Σύμφωνα με τις παραδόσεις, το αυγό συμβολίζει τη ζωή και όπως σπάει κατά τη διαδικασία του τσουγκρίσματος, έτσι έσπασε και ο τάφος του Χριστού από τον οποίο και αναστήθηκε.
Νίκος Δημητράτος: O Έλληνας τραγουδιστής και ηθοποιός, με τα σπουδαία φωνητικά και υποκριτικά προσόντα
Ο Νίκος Δημητράτος υπήρξε μία από τις ιδιαίτερες μορφές του ελληνικού καλλιτεχνικού χώρου, συνδυάζοντας με σπάνιο τρόπο το τραγούδι με την υποκριτική.
Με βαθιά εκφραστική φωνή, θεατρικό ταλέντο και έντονη παρουσία στη σκηνή, άφησε το δικό του αποτύπωμα τόσο στο ελληνικό τραγούδι όσο και στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Η καλλιτεχνική του πορεία συνδέθηκε στενά με σημαντικούς δημιουργούς της ελληνικής μουσικής, κυρίως με τον σπουδαίο συνθέτη Σταύρο Ξαρχάκο, με τον οποίο συνεργάστηκε επί σειρά ετών.
Τα πρώτα χρόνια και η επαφή με τη μουσική
Ο Νίκος Δημητράτος γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου 1942 στην Αθήνα. Από πολύ μικρή ηλικία ήρθε σε επαφή με τη μουσική μέσα από την εκκλησία, καθώς υπήρξε παπαδάκι στη Μητρόπολη Αθηνών, όπου σιγόψελνε και γνώρισε τη βυζαντινή μουσική. Η εμπειρία αυτή διαμόρφωσε σημαντικά τη φωνητική του παιδεία και τον οδήγησε να σπουδάσει συστηματικά βυζαντινή μουσική.
Σε ηλικία περίπου είκοσι ετών έκανε τα πρώτα του βήματα ως τραγουδιστής στις ιστορικές μπουάτ της Πλάκας, και ιδιαίτερα στην περίφημη «Κατακόμβη», έναν χώρο όπου αναδείχθηκαν πολλοί καλλιτέχνες της εποχής του «Νέου Κύματος». Εκεί τον άκουσε ο σκηνοθέτης Τάσος Πετρής, ο οποίος εντυπωσιάστηκε από το ταλέντο του και τον παρότρυνε να ασχοληθεί και με την υποκριτική.
Οι σπουδές και τα πρώτα θεατρικά βήματα
Μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας, ο Δημητράτος αποφάσισε να δώσει εξετάσεις στο Θέατρο Τέχνης. Από τους 58 υποψήφιους που συμμετείχαν στις εξετάσεις, ο μεγάλος σκηνοθέτης Κάρολος Κουν επέλεξε μόλις δύο άτομα, ένας από τους οποίους ήταν ο ίδιος. Φοίτησε για δύο χρόνια στη σχολή του Θεάτρου Τέχνης, όμως αναγκάστηκε να αποχωρήσει όταν αποκαλύφθηκε ότι τα βράδια τραγουδούσε σε μπουάτ για να εξασφαλίσει τα προς το ζην.
Παρά την αποχώρησή του, δεν εγκατέλειψε την υποκριτική. Συνέχισε τις σπουδές του στη σχολή του Γρηγόρη Βαφιά, ολοκληρώνοντας την εκπαίδευσή του και ξεκινώντας επαγγελματικά τη θεατρική του πορεία.
Δείτε το βίντεο:
Θέατρο και ιστορικές παραστάσεις
Η θεατρική του πορεία ξεκίνησε δυναμικά μέσα σε μια δύσκολη περίοδο για την Ελλάδα, κατά τα χρόνια της δικτατορίας. Το 1971 συμμετείχε στο έργο «Παραμύθι χωρίς όνομα» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, με τον θίασο της «Νέας Πορείας».
Δύο χρόνια αργότερα, το 1973, πήρε μέρος σε μία από τις πιο ιστορικές θεατρικές παραστάσεις της μεταπολεμικής Ελλάδας: το «Μεγάλο μας Τσίρκο» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, με τον θίασο της Τζένης Καρέζη και του Κώστα Καζάκου. Η παράσταση αυτή αποτέλεσε σύμβολο αντίστασης απέναντι στο καθεστώς της χούντας και ταυτόχρονα σηματοδότησε την αρχή της μακρόχρονης συνεργασίας του Δημητράτου με τον Σταύρο Ξαρχάκο.
Δείτε το βίντεο:
Στη συνέχεια συνεργάστηκε με σημαντικές θεατρικές προσωπικότητες, όπως ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος και ο σκηνοθέτης Μίνως Βολανάκης. Επίσης, συμμετείχε στην παράσταση του έργου του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα «Ματωμένος Γάμος» στο θέατρο «Στοά», όπου όχι μόνο έπαιξε ως ηθοποιός αλλά συνέθεσε και τη μουσική της παράστασης.
Δείτε το βίντεο:
Συμμετοχή σε θέατρο και τηλεόραση
Ο Νίκος Δημητράτος είχε ενεργή παρουσία και σε θεατρικές παραγωγές σε όλη την Ελλάδα. Συνεργάστηκε με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης στην κωμωδία «Μιας Πεντάρας Νιάτα» των Πρετεντέρη και Γιαλαμά, ενώ εμφανίστηκε και σε παιδικές θεατρικές παραγωγές του Εθνικού Θεάτρου, όπως η παράσταση «Η Χώρα των Πουλιών», βασισμένη στους «Όρνιθες» του Αριστοφάνη.
Παράλληλα, συμμετείχε σε πολλές τηλεοπτικές παραγωγές. Έλαβε μέρος σε θεατρικές παραστάσεις του «Θεάτρου της Δευτέρας» της ΕΡΤ, καθώς και στα αγαπημένα παιδικά προγράμματα του Νίκου Πιλάβιου. Επίσης εμφανίστηκε σε τηλεοπτικές σειρές όπως «Οι Έμποροι των Εθνών», «Παράξενος Ταξιδιώτης», «Πυρ και Μανία», «Μη Φοβάσαι τη Φωτιά», «Στρας», «Τζιβαέρι», «Σημάδι του Έρωτα» και «Ανατομία ενός Εγκλήματος».
Δείτε το βίντεο:
Στον κινηματογράφο
Ο Δημητράτος συμμετείχε και στον ελληνικό κινηματογράφο. Ξεχωριστή ήταν η παρουσία του στην πολυβραβευμένη ταινία «Ρεμπέτικο» (1983) του Κώστα Φέρρη, όπου εμφανίστηκε τόσο ως ηθοποιός όσο και ως τραγουδιστής.
Συμμετείχε επίσης σε αρκετές άλλες ταινίες, όπως:
«Κλειστή Στροφή»
«Η Εποχή των Δολοφόνων» του Νίκου Γραμματικού
«Ο Τοίχος» του Στέλιου Παυλίδη
«Σενάριο» του Ντίνου Μαυροειδή
«Δικτάτωρ Καλεί Θανάση» του Πάνου Γλυκοφρύδη
Το 1991 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Β΄ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία «Άντε Γεια» του Γιώργου Τσεμπερόπουλου.
Η πορεία στο τραγούδι
Στο τραγούδι, ο Νίκος Δημητράτος εμφανίστηκε αρχικά στις μπουάτ της Πλάκας κατά την περίοδο του Νέου Κύματος, όμως η καλλιτεχνική του ταυτότητα διαμορφώθηκε κυρίως μέσα από τη συνεργασία του με τον Σταύρο Ξαρχάκο. Η συνεργασία αυτή επεκτάθηκε στη δισκογραφία, στο θέατρο και στον κινηματογράφο.
Δείτε το βίντεο:
Παράλληλα συνεργάστηκε με σπουδαίους Έλληνες συνθέτες, μεταξύ των οποίων οι:
Επίσης εμφανίστηκε σε συναυλίες με σημαντικούς καλλιτέχνες όπως:
Μάρκος και Στέλιος Βαμβακάρης, Σωτηρία Μπέλλου, Νίκος Ξυλούρης, Απόστολος Καλδάρας, Ελένη Βιτάλη, Θανάσης Γκαϊφύλλιας και Σωτηρία Λεονάρδου.
Δείτε το βίντεο:
Μεγάλες μουσικές στιγμές
Το 1997, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Θεσσαλονίκη – Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης», συμμετείχε στο ορατόριο «Η Άλωση της Πόλης» του Γιώργου Χατζηνάσιου ως ηθοποιός και σολίστ, συνοδευόμενος από τη Συμφωνική Ορχήστρα της Σόφιας και τη 70μελή χορωδία της Χαλκιδικής.
Το τέλος μιας σημαντικής πορείας
Ο Νίκος Δημητράτος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 71 ετών, αφήνοντας πίσω του μια σημαντική καλλιτεχνική παρακαταθήκη στο ελληνικό τραγούδι, το θέατρο και τον κινηματογράφο. Η φωνή και οι ερμηνείες του παραμένουν μέχρι σήμερα συνδεδεμένες με μερικές από τις πιο σημαντικές στιγμές της σύγχρονης ελληνικής μουσικής και θεατρικής ιστορίας.
Επιλεγμένη δισκογραφία
Μεταξύ των σημαντικότερων δισκογραφικών του συμμετοχών συγκαταλέγονται:
«Το Μεγάλο μας Τσίρκο»
«Νυν και Αεί»
«Ενθύμιον ’76»
«Ρεμπέτικο»
«Εικόνες»
«Ο Ήλιος ο Ηλιάτορας»
«Καημοί της Αυλής»
«Ανωτάτη Ζαμπετική»
«Carte Postale»
«Χωρίς Παρέα»
Ο Νίκος Δημητράτος παραμένει μια χαρακτηριστική φωνή μιας εποχής όπου το τραγούδι, το θέατρο και η κοινωνική έκφραση συναντιούνταν δημιουργικά πάνω στη σκηνή.
