Η Μαργαρίτα ήταν 76 όταν τα παιδιά της αποφάσισαν ότι δεν έπρεπε πια να ζει μόνη. Της είπαν πως το έκαναν για τη δική της ασφάλεια.

Ότι χρειαζόταν επίβλεψη. Ότι το να μείνει στο σπίτι της ήταν πολύ ριψοκίνδυνο. Εκείνη συμφώνησε — όχι επειδή ήθελε να φύγει, αλλά επειδή ένιωθε πως γινόταν βάρος.

Τρεις μήνες αργότερα, δεν ήταν πια η ίδια γυναίκα. Τα μάτια της είχαν χάσει τη λάμψη τους. Η φωνή της ακουγόταν πιο αδύναμη, σχεδόν απολογητική. Σε μια επίσκεψη, σήκωσε το βλέμμα και είπε κάτι που η κόρη της δεν θα ξεχνούσε ποτέ.

«Δεν χρειαζόμουν να με προσέχουν. Χρειαζόμουν να με αφήσουν ήσυχη να ζήσω.»

Αυτή η φράση αποκαλύπτει ένα από τα πιο οδυνηρά λάθη που κάνουν οι οικογένειες. Μπερδεύουν τη φροντίδα με τον έλεγχο. Μπερδεύουν την ασφάλεια με την αφαίρεση της ελευθερίας. Και χωρίς να το θέλουν, παίρνουν από έναν ηλικιωμένο αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία. Την αξιοπρέπειά του. Την ταυτότητά του. Τον λόγο να συνεχίσει.

Το να χρειάζεσαι βοήθεια δεν σημαίνει αυτόματα ότι πρέπει να απομακρυνθείς από τη ζωή σου. Κι όμως, η σύγχρονη κοινωνία συχνά παρουσιάζει μόνο δύο επιλογές: απόλυτη ανεξαρτησία ή ιδρυματική φροντίδα. Αυτή η ψεύτικη επιλογή έχει προκαλέσει σιωπηλή δυστυχία σε αμέτρητους ηλικιωμένους.

Γιατί η ιδρυματική φροντίδα μπορεί να επιταχύνει την παρακμή

Τα περισσότερα γηροκομεία δεν είναι σκληροί χώροι. Είναι αποδοτικοί χώροι. Όλα λειτουργούν με πρόγραμμα: ώρα αφύπνισης, ώρα φαγητού, ώρα ντους, ώρα ύπνου. Αυτή η δομή διευκολύνει τη διαχείριση, αλλά έχει ανθρώπινο κόστος.

Όταν κάποιος δεν επιλέγει πια πότε θα ξυπνήσει, τι θα φάει ή τι θα φορέσει, κάτι μέσα του αρχίζει να σβήνει. Μπορεί να φαίνονται μικρές αποφάσεις, όμως είναι το θεμέλιο του να νιώθεις ζωντανός και ότι έχεις τον έλεγχο.

Όταν η αυτονομία εξαφανίζεται, η παρακμή συχνά επιταχύνεται. Όχι επειδή το προσωπικό είναι αγενές, αλλά επειδή οι άνθρωποι χρειάζονται αυτενέργεια για να παραμένουν νοητικά και συναισθηματικά ενεργοί. Χωρίς αυτήν, το σώμα ακολουθεί το μυαλό.

Εξίσου επιβλαβής είναι η απώλεια ταυτότητας. Μέσα σε ένα ίδρυμα, ένας άνθρωπος παύει να είναι γνωστός για το ποιος υπήρξε. Γίνεται ένας αριθμός δωματίου. Μια διάγνωση. Μια ρουτίνα. Τα βιβλία, τα έπιπλα, οι φωτογραφίες και οι αναμνήσεις του μένουν πίσω. Και όταν οι άνθρωποι αποκόπτονται από το περιβάλλον τους, αποκόπτονται και από τον εαυτό τους.

Γι’ αυτό η κατάθλιψη, η σύγχυση και η γνωστική έκπτωση συχνά εμφανίζονται λίγο μετά τη μετακόμιση. Δεν είναι σύμπτωση. Είναι πένθος χωρίς λέξεις.

Τι πραγματικά χρειάζονται οι ηλικιωμένοι

Πέρα από τη σωματική βοήθεια, οι ηλικιωμένοι χρειάζονται τα ίδια πράγματα που πάντα χρειάζονταν.

• Χρειάζονται αυτονομία, έστω και περιορισμένη.

• Χρειάζονται σκοπό, να νιώθουν ότι ακόμα έχουν αξία.

• Χρειάζονται ουσιαστική σύνδεση, όχι απλώς παρέα.

• Χρειάζονται οικείους χώρους και ρουτίνες.

• Χρειάζονται αξιοπρέπεια, να τους αντιμετωπίζουν ως ικανούς ενήλικες.

Ένα ίδρυμα μπορεί να φροντίσει το σώμα, αλλά πολύ συχνά η ψυχή μένει παραμελημένη.

Επιλογές που οι οικογένειες σπάνια εξετάζουν

Πριν πάρουν μια μόνιμη απόφαση, πολλές οικογένειες δεν συνειδητοποιούν ότι υπάρχουν εναλλακτικές.

Η υποστήριξη στο σπίτι μπορεί να προσφέρει βοήθεια για λίγες ώρες την ημέρα χωρίς να ξεριζώσει τη ζωή κάποιου.

Η συμβίωση με την οικογένεια μπορεί να δώσει εγγύτητα, διατηρώντας όμως την ιδιωτικότητα.

Η συγκατοίκηση με άλλους ηλικιωμένους μπορεί να προσφέρει συντροφικότητα χωρίς ιδρυματικούς κανόνες.

Τα κέντρα ημερήσιας φροντίδας προσφέρουν βοήθεια και δραστηριότητες μέσα στη μέρα, ενώ το βράδυ επιστρέφει στο σπίτι ο ηλικιωμένος.

Σε πολλές περιπτώσεις, αυτές οι επιλογές δεν κοστίζουν περισσότερο από ένα γηροκομείο — και η ποιότητα ζωής είναι δραματικά καλύτερη.

Μια απόφαση με δικαιοσύνη και σεβασμό

Πριν αποφασίσεις για κάποιον, σταμάτησε και κάνε ουσιαστικές ερωτήσεις.

• Τι μπορεί ακόμα να κάνει μόνος/η του/της;

• Με τι δυσκολεύεται πραγματικά;

• Τι θέλει ο/η ίδιος/α;

• Τι υποστήριξη υπάρχει τοπικά;

• Τι αλλαγές θα έκαναν το σπίτι πιο ασφαλές;

Το πιο σημαντικό: Ένας ηλικιωμένος δεν είναι αντικείμενο για μεταφορά. Είναι άνθρωπος με ιστορία, απόψεις και συναισθήματα που αξίζουν σεβασμό.

Μην αποφασίζεις μόνο από φόβο ή εξάντληση. Μίλα ανοιχτά. Ζήτα βοήθεια. Έρευνα σε βάθος. Και πάντα να βάζεις την αξιοπρέπεια πρώτη πάνω από την ευκολία.

Ξέρατε ότι τα τελευταία 25 χρόνια, οι Ιαπωνέζες κατέχουν το παγκόσμιο ρεκόρ των μεγαλύτερων γυναικών που ζουν στη γη;

Ζουν κατά μέσο όρο 84 χρόνια και δεν παίρνουν σχεδόν καθόλου βάρος όσο μεγαλώνουν.

Ποιο είναι, όμως, το μυστικό τους; Ρίξτε μια ματιά στο παρακάτω άρθρο για να μάθετε περισσότερα για αυτό!

Η διάσημη Ιαπωνέζα αρθρογράφος και συγγραφέας, Naomi Moriyama, στο τελευταίο βιβλίο της με τίτλο “Οι Γιαπωνέζες δεν γερνάνε ούτε παχαίνουν” οδηγεί τους αναγνώστες της στον κόσμο της κουζίνας της μητέρας της, στην Ιαπωνία, και αποκαλύπτει τις απαντήσεις για μακρά και υγιή ζωή. Η διάσημη συγγραφέας αναφέρει, επίσης, ότι οι πιο σημαντικές τροφές που βοηθούν στην απώλεια βάρους είναι μέρος της Ιαπωνικής κουζίνας.

Ισχυρίζεται ότι οι κορυφαίες τροφές για υγιή και μακρά διάρκεια ζωής, και φυσικά, για να χάσουμε βάρος είναι: τα ψάρια, τα φύκια, τα φρούτα, η σόγια, το ρύζι, τα λαχανικά και το πράσινο τσάι. Όλα αυτά τα συστατικά έχουν αντιγηραντικές ιδιότητες και συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό στην απώλεια βάρους με υγιή τρόπο. Οι Γιαπωνέζες, επίσης, απολαμβάνουν μαγειρεμένα γεύματα κάθε μέρα! Σχεδόν όλα τα παραδοσιακά γεύματα αποτελούνται από ψητά ψάρια, μπολ με ρύζι, μαγειρεμένα λαχανικά, σούπες, πράσινο τσάι και φρούτα. Δεν είναι τυχαίο το ότι οι Ιάπωνες καταναλώνουν περίπου το 10 τοις εκατό όλων των ψαριών στον κόσμο, παρόλο που αποτελούν το 2 τοις εκατό του παγκόσμιου πληθυσμού.

Ακόμη και σε νεαρή ηλικία, όλοι οι γονείς στην Ιαπωνία θα μάθουν στα παιδιά τους να τρώνε αργά και να εκτιμούν την κάθε μπουκιά. Οι κανόνες που πρέπει να τηρούνται είναι ότι δεν πρέπει ποτέ να γεμίζουμε εντελώς το μπολ ή να βάζουμε τεράστιες μερίδες, και ότι κάθε φαγητό πρέπει να σερβίρεται χωριστά.

Λέει, επίσης, ότι η Ιαπωνική κουζίνα είναι αρκετά εύκολη, το φαγητό ετοιμάζεται σιγά-σιγά και είναι συνήθως μαγειρευτό, ψητό, ή στον ατμό. Αντί για ψωμί, οι Ιάπωνες τρώνε ρύζι με κάθε γεύμα και είναι στην πραγματικότητα μια από τις κύριες διαφορές των διατροφικών συνηθειών μεταξύ των ανθρώπων στην Ανατολή και τη Δύση.

Πολλοί ειδικοί πιστεύουν ότι το Ιαπωνικό πρωινό θεωρείται ότι είναι ένα από τα πιο σημαντικά γεύματα και μπορεί να αποτελείται από μια σειρά τροφίμων και ποτών, αλλά κυρίως περιλαμβάνει το πράσινο τσάι, ρύζι στον ατμό, σούπα, τόφου, φύκια, ομελέτα ή ένα κομμάτι ψάρι. Οι Γιαπωνέζες αποφεύγουν συνήθως τα γλυκά και τα ζαχαρούχα, αλλά όταν είναι στο μενού, σερβίρονται κυρίως σε μικρές μερίδες.

Δεν είναι ότι στις Γιαπωνέζες δεν αρέσει η σοκολάτα, τα μπισκότα, τα παγωτά και τα γλυκά, απλά έχουν συνειδητοποιήσει τις αρνητικές επιπτώσεις που έχουν αυτά τα τρόφιμα στο σώμα και ποιες είναι οι μακροπρόθεσμες παρενέργειες τους. Η Naomi Moriyama λέει, επίσης, ότι η άσκηση είναι μέρος της καθημερινής τους ρουτίνας και προκειμένου να διατηρήσουν έναν υγιή τρόπο ζωής, έχουν υιοθετήσει δραστηριότητες όπως η ποδηλασία και η ορειβασία.

Η στοργή είναι κάτι πολύ περισσότερο από αγκαλιές και φιλιά.

Η στοργή φαίνεται μέσα από τις μικρές, απλές κινήσεις της καθημερινότητας — από ένα βλέμμα που σε ηρεμεί, μια παρουσία που σε κάνει να νιώθεις ασφάλεια, μια κατανόηση που δεν ζητά τίποτα πίσω.

Όταν μια γυναίκα σταματήσει να παίρνει αυτή τη στοργή, κάτι μέσα της αλλάζει. Μπορεί να μη μιλήσει ανοιχτά για τη λύπη της, αλλά τη δείχνει με πολλούς μικρούς τρόπους.

Δείτε τα δέκα αθόρυβα σημάδια ότι μια γυναίκα στερείται στοργής — όχι επειδή είναι αδύναμη, αλλά επειδή είναι άνθρωπος.

1. Αναλύει τα πάντα υπερβολικά

Ένα μήνυμα χωρίς απάντηση, μια πιο σύντομη ανταπόκριση, ένα αφηρημένο βλέμμα — αρκούν για να αρχίσει να σκέφτεται υπερβολικά. Όταν η αγάπη φαίνεται μακρινή, η φαντασία της συμπληρώνει τα κενά, μετατρέποντας κάθε σιωπή σε ερωτηματικό.

2. Κατευθύνει την αγάπη της αλλού

Όταν στο σπίτι λείπει η στοργή, ρίχνει τη ζεστασιά της αλλού — σε φίλους, συναδέλφους, ακόμη και αγνώστους. Συνεχίζει να δίνει αγάπη, ελπίζοντας πως κάποτε θα της επιστραφεί.

3. Απομακρύνεται σιωπηλά

Αντί να ζητήσει προσοχή, αποσύρεται. Το γέλιο της σβήνει, η φωνή της μαλακώνει, κι αόρατοι τοίχοι αρχίζουν να υψώνονται. Δεν είναι πως έπαψε να νοιάζεται — είναι ότι η σιωπή μοιάζει πιο ασφαλής από την απόρριψη.

4. Ψάχνει επιβεβαίωση στο διαδίκτυο

Ένα καλό σχόλιο, μερικά likes, ένα emoji καρδιάς — γίνονται μικρές δόσεις παρηγοριάς. Δεν είναι ματαιοδοξία· είναι ο τρόπος της να νιώσει έστω για λίγο ότι συνδέεται με κάποιον.

5. Ξεφεύγει μέσα από τη φαντασία της

Όταν η πραγματικότητα είναι ψυχρή, ταξιδεύει στο μυαλό της — σε έναν κόσμο όπου την βλέπουν, την αγκαλιάζουν, την καταλαβαίνουν. Οι ονειροπολήσεις της δεν είναι παιδικές φαντασιώσεις· είναι συναισθηματικά καταφύγια.

6. Ρίχνει διακριτικά υπονοούμενα

Ένα παιχνιδιάρικο «Δεν μ’ αγαπάς πια», ένα σχόλιο-αστείο για αδιαφορία — δεν είναι αστεία. Είναι ήπιες κραυγές για προσοχή, μεταμφιεσμένες σε χιούμορ.

7. Βρίσκει παρηγοριά στη μοναξιά

Περνάει περισσότερη ώρα κάνοντας ένα ζεστό μπάνιο, χαζεύει στο κινητό, βλέπει σειρές ξανά και ξανά. Αυτές οι μικρές συνήθειες δεν αντικαθιστούν τη στοργή, αλλά κάνουν τη μοναξιά πιο υποφερτή.

8. Γίνεται πιο ευερέθιστη

Όταν λείπει η στοργή, και η πιο μικρή διαφωνία μοιάζει τεράστια. Δεν είναι θυμός προς τον σύντροφό της — είναι η απογοήτευση της να νιώθει αόρατη και συναισθηματικά άδεια.

9. Κρατιέται από το παρελθόν

Όταν η αγάπη στο παρόν λείπει, αναπολεί τις στιγμές που υπήρχε. Μένει σε αυτές τις αναμνήσεις, ελπίζοντας πως ίσως επιστρέψουν — έστω για λίγο.

10. Ποθεί βαθιά την επαφή

Βαθιά μέσα σε όλα αυτά υπάρχει μια απλή αλήθεια: H αγάπη φαίνεται μέσα από την επαφή. Μια αγκαλιά, ένα χάδι, ένα φιλί καληνύχτας. Όταν αυτά λείπουν, το σώμα θυμάται όσα του λείπουν από την καρδιά. Αυτή η ανάγκη δεν είναι αδυναμία — είναι ο πιο ανθρώπινος τρόπος να δείχνεις ότι θέλεις ακόμα να αγαπηθείς.

Η συγκεκριμένη εικόνα έχει προκαλέσει μεγάλη συζήτηση, καθώς με την πρώτη ματιά φαίνονται μόλις 9 κίτρινα πουλιά.

Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι διαφορετική και κρύβει ένα έξυπνο οπτικό παιχνίδι που μπερδεύει το μάτι.

Αν παρατηρήσει κανείς προσεκτικά, θα διαπιστώσει ότι σε κάθε «θέση» δεν υπάρχει μόνο ένα πουλί. Σε αρκετά σημεία φαίνονται δύο πουλιά – το ένα μπροστά και το άλλο πίσω ή ελαφρώς κρυμμένο. Αυτή η λεπτομέρεια είναι που κάνει τη διαφορά.

Η εικόνα αποτελείται από 9 βασικές θέσεις (3 σειρές των 3). Σε κάθε μία από αυτές, υπάρχουν 2 πουλιά.

Γιατί μπερδεύεται ο κόσμος

Το μάτι συχνά «ενώνει» τα πουλιά που βρίσκονται πολύ κοντά μεταξύ τους και τα αντιλαμβάνεται σαν ένα. Έτσι, πολλοί μένουν στην αρχική εντύπωση των 9 ή μετρούν λιγότερα από όσα πραγματικά υπάρχουν.

Επιπλέον, σε ορισμένα σημεία τα πουλιά επικαλύπτονται, κάνοντας ακόμα πιο δύσκολη τη σωστή καταμέτρηση.

Συμπέρασμα

Η εικόνα δεν είναι τόσο απλή όσο φαίνεται. Πίσω από τα 9 «φανερά» πουλιά κρύβονται διπλά, τα οποία ανεβάζουν τον συνολικό αριθμό.  Η σωστή απάντηση είναι: 18 πουλιά.

Ένα μικρό αλλά έξυπνο τεστ παρατηρητικότητας που αποδεικνύει ότι δεν πρέπει πάντα να εμπιστευόμαστε την πρώτη μας ματιά.

Φαντάσου το εξής: μπορείς να διαλέξεις μόνο ένα υπνοδωμάτιο για να κοιμάσαι σε αυτό για το υπόλοιπο της ζωής σου. Καμία αλλαγή. Καμία αναβάθμιση. Μόνο ένας χώρος, για πάντα.

Θα διάλεγες τη ζεστή θαλπωρή ενός εξοχικού; Τη μεγαλοπρέπεια ενός κάστρου; Την κομψότητα μιας έπαυλης; Τη δροσερή ηρεμία ενός παραθαλάσσιου σπιτιού; Το μοντέρνο ύψος ενός ρετιρέ; Ή τη ρουστίκ άνεση μιας ξύλινης καλύβας;

Η επιλογή σου ίσως λέει περισσότερα για την προσωπικότητά σου απ’ όσο νομίζεις. Ας δούμε τι μπορεί να αποκαλύπτει καθεμία.

1. Εξοχικό – Η ρομαντική ψυχή

Αν σε ελκύει το εξοχικό, πιθανότατα αναζητάς άνεση, ζεστασιά και συναισθηματική ασφάλεια. Εκτιμάς τις απλές χαρές: μαλακές κουβέρτες, φυσικό φως, φρέσκα λουλούδια πάνω σε ένα ξύλινο τραπέζι.

Πιθανόν να είσαι στοργικός και συναισθηματικός άνθρωπος. Πιστεύεις ότι η ευτυχία δεν βρίσκεται στην πολυτέλεια, αλλά στη σύνδεση. Η οικογένεια, οι στενές φιλίες και οι ουσιαστικές συζητήσεις έχουν μεγαλύτερη αξία για σένα από το κύρος ή τη χλιδή.

Μπορεί επίσης να έχεις δημιουργική πλευρά—να σου αρέσει να διαβάζεις δίπλα στο παράθυρο, να γράφεις ημερολόγιο, να ψήνεις γλυκά ή να φροντίζεις έναν μικρό κήπο. Εκτιμάς έναν πιο αργό ρυθμό ζωής και αναζητάς την ηρεμία αντί για το χάος.

2. Κάστρο – Ο οραματιστής ονειροπόλος

Η επιλογή του κάστρου δείχνει ότι σκέφτεσαι μεγαλόπνοα. Έχεις φαντασία, φιλοδοξία και ίσως αγάπη για την ιστορία ή τη φαντασία. Δεν θέλεις απλώς άνεση—θέλεις μεγαλοπρέπεια.

Μπορεί να βλέπεις τον εαυτό σου ως ηγέτη ή προστάτη. Εκτιμάς την κληρονομιά, την παράδοση και τη μακροπρόθεσμη επιρροή. Υπάρχει κάτι το βασιλικό στα πρότυπά σου—περιμένεις το καλύτερο από τον εαυτό σου και από τους άλλους.

Στον πυρήνα σου, πιθανότατα είσαι ονειροπόλος που πιστεύει ότι η ζωή πρέπει να είναι επική, όχι συνηθισμένη.

3. Έπαυλη – Ο εκλεπτυσμένος επιτυχημένος

Αν διαλέξεις την έπαυλη, μάλλον εκτιμάς την επιτυχία, τη δομή και την κομψότητα. Σου αρέσει η ομορφιά—αλλά με έναν καλοδουλεμένο, εκλεπτυσμένο τρόπο.

Ίσως είσαι πολύ προσανατολισμένος στους στόχους. Δουλεύεις σκληρά και περιμένεις το περιβάλλον σου να αντικατοπτρίζει τις προσπάθειές σου. Εκτιμάς την οργάνωση, τη σταθερότητα και την αίσθηση επιτεύγματος.

Δεν είσαι απαραίτητα επιδεικτικός, αλλά σου αρέσει η ποιότητα. Βλέπεις το περιβάλλον σου ως αντανάκλαση της πειθαρχίας και της φιλοδοξίας σου.

4. Παραθαλάσσιο σπίτι – Το ελεύθερο πνεύμα

Η επιλογή του παραθαλάσσιου σπιτιού αποκαλύπτει αγάπη για την ελευθερία και να εκφράζει ανοιχτά τα συναισθήματα σου. Πιθανότατα είσαι χαλαρός, προσαρμοστικός και βαθιά συνδεδεμένος με τη φύση.

Αναζητάς το φως του ήλιου, τον καθαρό αέρα και τον ήχο των κυμάτων. Ίσως προτιμάς την ευελιξία από τη ρουτίνα και τις εμπειρίες από τα υλικά αγαθά.

Μάλλον είσαι αισιόδοξος και εύκολος χαρακτήρας—κάποιος που εκτιμά την ισορροπία, την εσωτερική γαλήνη και τις ουσιαστικές στιγμές περισσότερο από την υλική επιτυχία.

5. Ρετιρέ – Ο μοντέρνος μινιμαλιστής

Αν διαλέξεις το ρετιρέ, πιθανότατα απολαμβάνεις την ανεξαρτησία και τη διαύγεια. Σε ελκύουν ο λιτός σχεδιασμός, η ανοιχτή θέα και η μοντέρνα αισθητική.

Μπορεί να είσαι φιλόδοξος, στρατηγικός και προσανατολισμένος στο μέλλον. Εκτιμάς την αποτελεσματικότητα και δεν σου αρέσει η ακαταστασία—ούτε στον χώρο ούτε στα συναισθήματα.

Πιθανότατα σου αρέσει να βρίσκεσαι στο κέντρο των ευκαιριών. Τα φώτα της πόλης από κάτω συμβολίζουν φιλοδοξία και δυνατότητες.

6. Σπίτι στο βουνό – Ο γειωμένος παραδοσιακός

Αν η καλύβα σου φαίνεται σαν σπίτι, εκτιμάς την αυθεντικότητα. Είσαι πρακτικός, πιστός και βαθιά ριζωμένος στις αξίες σου.

Πιθανότατα βρίσκεις άνεση στις ρουτίνες, στις ζεστές φωτιές και στα ήσυχα βράδια. Εκτιμάς τη χειροτεχνία και τις πρακτικές δεξιότητες.

Υπάρχει δύναμη στην απλότητά σου. Δεν χρειάζεσαι τη λάμψη—χρειάζεσαι νόημα. Εκτιμάς την αντοχή, την ειλικρίνεια και τους βαθιούς προσωπικούς δεσμούς.

Λοιπόν… ποιο κρεβάτι διάλεξες;

Δεν υπάρχει «σωστή» απάντηση—μόνο ενδείξεις. Τα περιβάλλοντα που επιλέγουμε αντικατοπτρίζουν τις συναισθηματικές μας ανάγκες, τις φιλοδοξίες και τις αξίες μας.

Μερικές φορές, το μέρος που φανταζόμαστε ότι θα κοιμόμαστε για πάντα αποκαλύπτει τι πραγματικά αναζητούμε: άνεση, δύναμη, επιτυχία, ελευθερία, ανεξαρτησία ή αίσθηση του ανήκειν.

Τώρα είναι η σειρά σου—γράψε την επιλογή σου στα σχόλια και δες ποιοι μοιράζονται τον ίδιο τύπο προσωπικότητας με εσένα!

Μαρία Λάφη: Πώς είναι σήμερα το «κοριτσάκι» της Τζένης Καρέζη στην ταινία «Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο»

Λίγοι γνωρίζουν πως το μικρό κοριτσάκι στην ταινία «Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο» που υποδύθηκε το παιδάκι της Τζένης Καρέζη ήταν στην πραγματικότητα συγγενής της αείμνηστης ηθοποιού.

Συγκεκριμένα, η Μαρία Λάφη όπως είναι το όνομά της, ήταν η μικρή ξαδέλφη της Τζένης Καρέζη, όπως έκανε γνωστό ο πρόεδρος του ΣΕΗ.

Ο Σπύρος Μπιμπίλας, δημοσίευσε μία σειρά από φωτογραφίες μεταξύ των οποίων στη μία ποζάρει με την Μαρία Λάφη.

Ο ίδιος, σε ανάρτηση που έκανε έγραψε χαρακτηριστικά:

«Σήμερα με μεγάλη χαρά συναντηθήκαμε την πρώτη εξαδέλφη της αξέχαστης σπουδαίας Τζένης Καρέζη, την αξιαγάπητη Μαρία Λάφη η οποία ήταν το μικρό κοριτσάκι που έπαιξε στην υπέροχη ταινία “λατέρνα φτώχεια και φιλότιμο” κάνοντας το παιδάκι της Τζένης Καρέζη.

Σήμερα μας χάρισε κοστούμια από τους ρόλους της Τζένης που θα τα διαφυλάξουμε μαζί με όλα τα άλλα πολύτιμα ενθυμήματα που κρατάμε, για να στολίσουν κάποτε το μουσείο κινηματογράφου και το θεατρικό μουσείο όταν θα είναι έτοιμα να τα παραλάβουν».

Δείτε το βίντεο αφιέρωμα: