Στο σημερινό άρθρο θα “ταξιδέψουμε” πίσω στο 1974, τότε που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά η αμερικανική δραματική τηλεοπτική σειρά “Το Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι”

Το Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στη σειρά παιδικών βιβλίων “Little House on the Prairie” της Λόρα Ίνγκαλς Γουάιλντερ που δημοσιεύτηκαν μεταξύ 1932 και 1943 και αφηγείται τις ιστορίες μιας οικογένειας που ζει σε μια φάρμα, στη Μινεσότα, το 1870.

Οι “παλιοί” θα θυμούνται τα χαριτωμένα κοριτσάκια της οικογένειας Ίνγκαλς, οπότε ψάξαμε να βρούμε πώς είναι σήμερα και τι κάνουν τα δύο μεγαλύτερα, Λόρα και Μερί.

Δείτε πώς είναι σήμερα στις φωτογραφίες που ακολουθούν:

Η Μελίσα Γκίλμπερτ υποδύθηκε τη Λόρα Ίνγκαλς και τα τελευταία χρόνια συμμετέχει σε κάποιες τηλεταινίες. Αν και σε νεότερη ηλικία, “πάλεψε” με τις εξαρτήσεις της, πλέον είναι υγιής και απολαμβάνει την εκτίμηση των συναδέλφων και για τέσσερα χρόνια υπήρξε πρόεδρος της συντεχνίας των αμερικανών τηλεοπτικών ηθοποιών.

Το 2013 παντρεύτηκε τον ηθοποιό Τίμοθι Μπάσφιλντ.

Η Μελίσα Σου Άντερσον έπαιξε τη Μέρι Ίνγκαλς, τη μεγάλη αδερφή της Λόρα. Από το 2018 η τηλεοπτική της τύχη της αγνοείται, ενώ πιο πριν είχε κάποιους μικρούς ρόλους σε σειρές και τηλεταινίες.

Το 2010 κυκλοφόρησε ένα βιβλίο με τίτλο “The Way I See It: A Look Back at My Life on Little House” στο οποίο περιγράφει την εμπειρία της από τη διάσημη σειρά “Το Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι”.

Δείτε πώς είναι σήμερα οι πρωταγωνιστές της σειράς

Μάικλ Λάντον (Τσαρλς Ίνγκαλς)

Μετά την επιτυχία του ως Τσαρλς Ίνγκαλς στο Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι, ο Λάντον ανέλαβε την παραγωγή της δραματικής σειράς γουέστερν Father Murphy. Στη συνέχεια πρωταγωνίστησε στην ταινία Highway to Heaven από το 1984 έως το 1989. Άλλες συμμετοχές του περιλαμβάνουν το Love is Forever του NBC, την ταινία Sam’s Son, τη σειρά του PBS The Electric Company και το Where Do Pigeons Go To Die. Εμφανίστηκε επίσης στο τηλεπαιχνίδι Match Game.

Εκτός από τη δουλειά του ως ηθοποιός, σκηνοθέτης και παραγωγός, ο Λάντον ξεκίνησε επίσης μια σημαντική καριέρα στο τραγούδι. Το πρώτο του single, Gimme a Little Kiss (Will ‘Ya’ Huh)/Be Patient With Me, κυκλοφόρησε το 1957 και σημείωσε τεράστια επιτυχία. Κυκλοφόρησε μερικά άλλα τραγούδια με την πάροδο των χρόνων και ξεκίνησε μερικές παγκόσμιες περιοδείες κατά τη διάρκεια της καριέρας του.

Παντρεύτηκε τρεις φορές και υπήρξε πατέρας εννέα παιδιών. Το 1991, ο ηθοποιός παραπονέθηκε για έντονους πονοκεφάλους ενώ βρισκόταν σε διακοπές για σκι στη Γιούτα. Στη συνέχεια, διαγνώστηκε με καρκίνο του παγκρέατος λίγες ημέρες αργότερα. Πέθανε την 1η Ιουλίου 1991, σε ηλικία 54 ετών.

Δεκαετίες μετά το θάνατό του όμως, το όνομα του Λάντον βγήκε ξανά στη δημοσιότητα, όταν η γυναίκα του στην οθόνη, την οποία υποδυόταν η Κάρεν Γκρασλ, τον κατηγόρησε ότι την εκφόβιζε στα γυρίσματα.

Στα πρόσφατα απομνημονεύματά της, η Γκρασλ θυμάται τα «αηδιαστικά» αστεία που έλεγε ο Λάντον στο πλατό, πώς κορόιδευε την εμφάνισή της και ότι την «προσέβαλε» επιμένοντας ότι δεν έπρεπε να πληρώνεται περισσότερο από τα παιδιά ηθοποιούς της σειράς, η οποία άρχισε να προβάλλεται το 1974.

Κάρεν Γκρασλ (Καρολάιν Ίνγκαλς)

Η Γκρασλ, έκανε το ντεμπούτο της στο Μπρόντγουεϊ το 1968 με το έργο The Gingham Dog. Έπαιξε επίσης στο έργο Butterflies Are Free στο Μπρόντγουεϊ.

Είχε μερικούς μικρούς ρόλους, μεταξύ των οποίων η ταινία Emily το 1977, The President’s Mistress (μαζί με τον Beau Bridges και τη Susan Blanchard), το δράμα Battered του 1978 και η κωμωδία Harry’s War, προτού πρωταγωνιστήσει ως Καρολάιν Ίνγκαλς στο Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι.

Μετά από αυτό, δεν σταμάτησε να παίζει – παίρνοντας ρόλους στην ταινία Battered του NBC, Crisis in MidAir, Between the Darkness and the Dawn, Love Boat, Murder, She Wrote και Not to Forget.

Στη συνέχεια μετακόμισε στη Σάντα Φε του Νέου Μεξικού, όπου συνίδρυσε την Resource Theater Company της Σάντα Φε. Στη συνέχεια κατευθύνθηκε στο Λούισβιλ του Κεντάκι, όπου έπαιξε με το Actors Theatre of Louisville για πολλά χρόνια.

Το 2006 μετακόμισε και πάλι – αυτή τη φορά στο Σαν Φρανσίσκο – όπου συνεργάστηκε με το San Francisco Playhouse και εμφανίστηκε σε έργα όπως το Cabaret και το Driving Miss Daisy.

Τον Νοέμβριο του 2021 κυκλοφόρησε τα απομνημονεύματά της, με τίτλο Bright Lights, Prairie Dust, και στο βιβλίο μοιράστηκε πολλές συγκλονιστικές αποκαλύψεις για την εποχή της στο Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι.

Μελίσα Γκίλμπερτ (Λόρα Ίνγκαλς Γουάιλντερ)

Η 58χρονη σήμερα Μελίσα Γκίλμπερτ γεννήθηκε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια στις 8 Μαΐου 1964. Υιοθετήθηκε από τον αείμνηστο ηθοποιό και κωμικό Πολ Γκίλμπερτ και τη σύζυγό του, ηθοποιό Μπάρμπαρ Κρέιν, μία ημέρα μετά τη γέννησή της. Το ζευγάρι αργότερα χώρισε.

Ως παιδί, εμφανίστηκε σε αμέτρητες τηλεοπτικές διαφημίσεις πριν πάρει το ρόλο της Λόρα στο Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι.

Μετά το τέλος του, συνέχισε να ασχολείται με την υποκριτική, πρωταγωνιστώντας στη δραματική ταινία Choices of the Heart, στο γουέστερν Sylvester, στην ταινία Choices του 1986, στο θρίλερ Ice House, στο Stand By Your Man (δίπλα στη Rosie O’Donnell), στην αστυνομική σειρά Sweet Justice, στο δράμα Switched at Birth του 1991, στο Then Came Jones (δίπλα στον Sean Patrick Flanery), στο Secrets and Lies (στο οποίο πρωταγωνιστούσαν επίσης ο Ryan Phillippe και η Juliette Lewis) και στο When We Last Spoke το 2019.

Επίσης, έδωσε τη φωνή της στο Batgirl στο Batman: The Animated Series καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990. Κατά τη διάρκεια του 2008 και του 2009, υποδύθηκε την Caroline ‘Ma’ Ingalls στη μουσική προσαρμογή του Little House on the Prairie.

Κυκλοφόρησε μια αυτοβιογραφία το 2009, στην οποία μίλησε για τα προβλήματα του παρελθόντος με τον αλκοολισμό και τη χρήση ναρκωτικών.

Η πρωταγωνίστρια του Little House on the Prairie, εγκατέλειψε το Χόλιγουντ. Η ηθοποιός, άλλαξε τον λαμπερό τρόπο ζωής της για ένα εξοχικό σπίτι στα βουνά.

Μελίσα Σου Άντερσον (Μαίρη Ίνγκαλς)

Η 59χρονη Άντερσον, η οποία γεννήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 1962, κατάγεται από το Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνια. Ως παιδί, συμμετείχε σε πολλές διαφημίσεις για μάρκες όπως η Mattel και η Sears.

Ο πρώτος της ρόλος στην οθόνη ήταν ένα επεισόδιο της σειράς Bewitched το 1972. Είχε επίσης μια guest εμφάνιση σε ένα επεισόδιο του The Brady Bunch.

Όταν ήταν 11 ετών, πήρε τον ρόλο της Μαίρη Ίνγκαλς στο Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι – που της χάρισε μια υποψηφιότητα για το βραβείο Emmy καλύτερης πρωταγωνίστριας σε δραματική σειρά το 1978.

Η ηθοποιός εγκατέλειψε τη σειρά μετά από επτά σεζόν και συνέχισε να πρωταγωνιστεί, μεταξύ άλλων, στην αυτοβιογραφική ταινία του Λάντον The Loneliest Runner, στο σίριαλ Which Mother Is Mine? του ABC (για το οποίο κέρδισε βραβείο Emmy), στην τηλεοπτική ταινία Survival of Dana, στην ταινία slasher Happy Birthday to Me, στην κατασκοπική σειρά The Equalizer, στο Murder, She Wrote και στην ταινία Veronica Mars με την Κρίστεν Μπελ, μεταξύ άλλων.

Παντρεύτηκε τον τηλεοπτικό παραγωγό Michael Sloan το 1990. Το ζευγάρι έχει δύο παιδιά, την Piper και τον Griffin.

Το «κλουβί πέους» είναι μια συσκευή που χρησιμοποιείται για τον περιορισμό της στύσης ή της σeξουαλικής δραστηριότητας ενός άνδρα.

Συνήθως αποτελείται από μεταλλικά ή πλαστικά δαχτυλίδια και ένα κυρίως σώμα που “κλείνει” το πέος σε μη-διεγερμένη κατάσταση, ενώ συχνά ασφαλίζεται με κλειδαριά. Η συσκευή αυτή έχει μακρά ιστορία που συνδέεται με την έννοια της σeξουαλικής εγκράτειας και του ελέγχου της ηδονής.

Η χρήση του κλουβιού πέους έχει συνδεθεί κυρίως με το χώρο του BDSM και συγκεκριμένα με το λεγόμενο “chastity play”, όπου ο έλεγχος της σeξουαλικής ικανοποίησης ανήκει σε έναν σύντροφο (τον/την “keyholder”). Ο άνθρωπος που φορά τη συσκευή δεν μπορεί να αυτοϊκανοποιηθεί ή να έχει ολοκληρωμένη σeξουαλική επαφή χωρίς την άδεια του/της συντρόφου που έχει το κλειδί. Αυτό μπορεί να ενισχύσει το αίσθημα υποταγής, εμπιστοσύνης και ελέγχου μέσα σε μια σχέση ή ένα ερωτικό παιχνίδι.

Πέρα από το ερωτικό παιχνίδι, κάποιοι επιλέγουν να φορέσουν κλουβί πέους ως μέσο αυτοελέγχου ή διαχείρισης εθιστικών συμπεριφορών, όπως η υπερβολική αυτοϊκανοποίηση ή η σeξουαλική εξάρτηση. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η συσκευή λειτουργεί ως “φυσικό φρένο”, δίνοντας στον χρήστη ένα εξωτερικό όριο στις επιθυμίες του. Ωστόσο, οι ειδικοί τονίζουν ότι τέτοιες πρακτικές θα πρέπει να εφαρμόζονται με προσοχή και συναίνεση, καθώς η μακροχρόνια χρήση μπορεί να προκαλέσει σωματική ή ψυχολογική δυσφορία.

Τέλος, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η σωστή χρήση και η υγιεινή του κλουβιού πέους είναι απαραίτητες για την αποφυγή λοιμώξεων ή τραυματισμών. Οι συσκευές αυτές πρέπει να καθαρίζονται τακτικά και να αφαιρούνται σε περίπτωση πόνου, ερεθισμού ή οιδήματος. Η χρήση τους θα πρέπει πάντα να βασίζεται στη συναίνεση, στην επικοινωνία και στον αμοιβαίο σεβασμό μεταξύ των συντρόφων.

Καθώς περπατούσα πρόσφατα σε έναν πολυσύχναστο δρόμο της πόλης, χαζεύοντας στο κινητό μου και μόλις που αντιλαμβανόμουν τι συνέβαινε γύρω μου, κάτι παράξενο τράβηξε την προσοχή μου.

Στη μέση του τσιμεντένιου πεζοδρομίου βρισκόταν ένα μικρό, πατημένο νερόφιδο. Ήταν άψυχο, μισολιωμένο, με το πρασινωπό του σώμα να είναι στριμμένο με τρόπο που μου έφερε αναγούλα. Οι περαστικοί το προσπερνούσαν χωρίς καν να του ρίξουν μια ματιά. Τα αυτοκίνητα περνούσαν δίπλα του, χωρίς να αντιληφθούν τι είχε μόλις συμβεί.

«Τα νερόφιδα έχουν την ικανότητα να καμουφλάρονται τόσο καλά στο φυσικό τους περιβάλλον, που τις περισσότερες φορές βρίσκονται δίπλα μας χωρίς να το καταλαβαίνουμε.»

Κι όμως, εγώ δεν μπορούσα να πάρω τα μάτια μου από πάνω του. Η εικόνα αυτή με ακολούθησε πολύ μετά, ακόμα κι όταν είχα προχωρήσει. Δεν ήταν απλώς το φίδι· ήταν αυτό που αντιπροσώπευε. Δεν επρόκειτο για ένα μεμονωμένο περιστατικό.

Τις τελευταίες εβδομάδες, κάτοικοι της περιοχής μοιράζονται φωτογραφίες και ιστορίες στο διαδίκτυο από απροσδόκητες συναντήσεις με φίδια: σε αυλές, να σέρνονται σε βεράντες, κοντά σε εισόδους πολυκατοικιών, ακόμη και μέσα σε σπίτια—μέσω ανοιγμάτων σε μπαλκόνια ή εξαερισμούς.

Οι συναντήσεις αυτές γίνονται όλο και πιο συχνές—και μάλιστα στα πιο απρόσμενα μέρη. Οι ειδικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, επισημαίνοντας μια ανησυχητική τάση: η κλιματική αλλαγή και η αστική ανάπτυξη σπρώχνουν την άγρια ζωή βαθύτερα μέσα στο αστικό περιβάλλον. Καθώς τα φυσικά τους καταφύγια εξαφανίζονται, τα ζώα έχουν δύο επιλογές—προσαρμογή ή αφανισμός.

Η αυξανόμενη παρουσία των νερόφιδων είναι μόνο ένα παράδειγμα αυτής της ανισορροπίας.

Παρόλο που αυτά τα φίδια είναι ακίνδυνα και μη επιθετικά, η παρουσία τους προκαλεί ανησυχία.

Το να τα βλέπει κανείς σε αστικές περιοχές είναι σοκαριστικό και αντανακλά ένα βαθύτερο πρόβλημα. Η φύση πλησιάζει—μερικές φορές, κυριολεκτικά μέχρι την πόρτα μας.

Νερόφιδα στην Ελλάδα: Άκακοι επισκέπτες της φύσης

Τα νερόφιδα, γνωστά και ως κρασπεδοφόρα φίδια, είναι από τα πιο συνηθισμένα και ακίνδυνα φίδια που συναντάμε στην Ελλάδα. Ζουν κοντά σε ποτάμια, λίμνες, ρυάκια και υγροβιότοπους, καθώς η παρουσία νερού είναι απαραίτητη για την επιβίωσή τους. Τρέφονται κυρίως με βατράχια, ψάρια και μικρά αμφίβια, παίζοντας σημαντικό ρόλο στην οικολογική ισορροπία.

Παρότι η εμφάνισή τους μπορεί να τρομάξει, δεν είναι δηλητηριώδη και δεν επιτίθενται στους ανθρώπους. Αντιθέτως, είναι ντροπαλά και προτιμούν να απομακρύνονται με ταχύτητα όταν αισθανθούν κίνδυνο. Τα τελευταία χρόνια, λόγω της απώλειας φυσικών ενδιαιτημάτων και της κλιματικής αλλαγής, παρατηρείται αυξημένη παρουσία τους ακόμη και σε αστικές περιοχές.

Η κατανόηση και ο σεβασμός προς αυτά τα ήπια ερπετά είναι απαραίτητη για την προστασία τους αλλά και για τη διατήρηση της φυσικής ισορροπίας του περιβάλλοντος που όλοι μοιραζόμαστε.

Τα νερόφιδα είναι εξαιρετικά καλά καμουφλαρισμένα και συχνά πολύ δύσκολο να εντοπιστούν, ειδικά στο φυσικό τους περιβάλλον.

Ο λόγος είναι το χρωματικό τους μοτίβο, που συνήθως αποτελείται από πρασινωπό, γκριζωπό ή καφετί χρώμα με σκούρες κηλίδες ή γραμμές. Αυτά τα χρώματα τα βοηθούν να αναμειγνύονται άψογα με το έδαφος, τα χόρτα, τις πέτρες ή τα υγρά περιβάλλοντα στα οποία ζουν.

Επιπλέον, έχουν ήρεμη και διακριτική συμπεριφορά. Όταν αντιλαμβάνονται ανθρώπινη παρουσία, παγώνουν στη θέση τους ή γλιστρούν αθόρυβα για να κρυφτούν, κάτι που τα κάνει ακόμα πιο δύσκολο να εντοπιστούν.