«Στις στιγμές του μεγάλου πόνου έχω θυμώσει και έχω βρίσει», παραδέχεται η 37χρονη που δέχτηκε επίθεση με βιτριόλι
Μία εκ βαθέων συνέντευξη παραχώρησε το απόγευμα της Μεγάλης Πέμπτης 2 Μαΐου η Ιωάννα Παλιοσπύρου.
Η 37χρονη, που τον Μάιο του 2020, δέχτηκε επίθεση με βιτριόλι στην Καλλιθέα, «άνοιξε» την καρδιά της και μίλησε για τον εφιάλτη που έζησε.
Η ίδια περιέγραψε την ψυχολογική της κατάσταση, το διάστημα μετά μετά την επίθεση, αλλά και τη μέρα που εμφανίστηκε στο δικαστήριο για πρώτη φορά.
«Όταν έχεις φτάσει πραγματικά στο σημείο μηδέν και…»
Όταν ρωτήθηκε πώς κατάφερε να αποβάλει το συναίσθημα του θυμού και της εκδίκησης, η ίδια απάντησε στο «Στούντιο 4» ότι: «Όταν υπάρχει απειλή στο θέμα της υγείας και της ζωής σου, δεν έχεις την πολυτέλεια να αναλωθείς σε τέτοια συναισθήματα».
Συγκεκριμένα, η Ιωάννα Παλιοσπύρου είπε: «Το έχω φιλοσοφήσει και το έχω συζητήσει με ψυχολόγους και ψυχιάτρους. Πιστεύω όταν έχεις φτάσει πραγματικά στο σημείο μηδέν και ίσως και υπό του μηδενός, δεν έχεις την πολυτέλεια να αφήσεις αυτά τα συναισθήματα να σε κυριεύσουν, γιατί ξέρεις ότι αυτά θα σε κρατήσουν πίσω. Όταν υπάρχει ειδικά απειλή στο θέμα της υγείας, δεν έχεις την πολυτέλεια να αναλωθείς σε συναισθήματα θυμού, μίσους εκδίκησης».
Και πρόσθεσε: «Στις στιγμές του μεγάλου πόνου αυτό που έχει συμβεί και είναι φυσιολογικό πιστεύω, έχω θυμώσει, έχω βρίσει και φωνάξει, αλλά είναι αυτό το ένα ή πέντε λεπτά, όχι κάτι μόνιμο».
Για τη γυναίκα που της επιτέθηκε ανέφερε: «Δεν λέω ότι αυτής της γυναίκας δεν αξίζει να της θυμώσω ή να είναι εκεί που είναι. Εγώ δεν το επιδιώκω, δεν το σκέφτομαι. Η συγχώρηση έχει να κάνει με μας. Αν σκέφτομαι μέρα νύχτα ότι θέλω να της συμβεί αυτό, χάνεις χρόνο, φεύγεις από τον στόχο σου, καταναλώνεις ενέργεια».
Τέλος, αναφέρθηκε στις νέες επεμβάσεις που πρέπει, σημειώνοντας ότι «δεν έχω αυτί, το πτερύγιο έχει απανθρακωθεί και έχω αναζητήσει λύση στο εξωτερικό για να βάλω ένα πρόσθετο μέλος. Εδώ στην Ελλάδα έχουν την τεχνογνωσία σε τέτοια θέματα αλλά όχι την εμπειρία».
“Την ώρα που τρώγαμε με τη μητέρα και τους παππούδες μου, μού λένε: ζώα δεν έχουμε, χωράφια δεν έχουμε, φύγε”.
Ο Γρηγόρης Γούναρης ήταν ο τυχερός παίκτης του Deal, που το απόγευμα της Δευτέρας (12/5) κλήθηκε να αντιμετωπίσει στα ίσα τον τραπεζίτη και να διεκδικήσει το υψηλότερο δυνατό ποσό. Ο νεαρός σομελιέ από τις Σέρρες, που τα τελευταία χρόνια ζει και εργάζεται στα Εξάρχεια, συγκλόνισε τον Γιώργο Θαναηλάκη και τους συμπαίκτες του με τη συγκινητική προσωπική του ιστορία.
«Η μητέρα μου είναι από το Αδελφικό Σερρών. Τελείωσα 8 Απριλίου του ’16 από τη στρατιωτική μου θητεία και την ώρα που τρώγαμε με τη μητέρα και τους παππούδες μου, μού λένε «ζώα δεν έχουμε, χωράφια δεν έχουμε, φύγε, πήγαινα να βρεις την τύχη σου, γιατί εδώ συνέχεια θα παιδεύεσαι», περιέγραψε ο παίκτης του Deal στον παρουσιαστή.
«Είχα πάει σε μια σχολή μηχανικός αυτοκινήτων πριν τον στρατό και δούλευα για δύο χρόνια σε ένα συνεργείο. Βλέπω τον χάρτη, κάνω ζουμ στην Κρήτη και πιο συγκεκριμένα στα Χανιά. 7 εκατοστάρικα στην τσέπη, μια τσάντα ρούχα και βρήκα δουλειά από την εφημερίδα», συνέχισε στην ιστορία του ο Γρηγόρης.
«Σε τρεις μέρες έφυγα. Είχα έναν φίλο από το φροντιστήριο, τον πήρα τηλέφωνο και του λέω: φίλε, βοήθεια. Πήγα στο wine bar, ο ιδιοκτήτης με αγάπησε και με πήρε στο οινοποιείο του. Με ρώτησε «θέλεις να γίνεις σομελιέ;». Του λέω: ναι, φυσικά. Μου πλήρωσαν τη σχολή, ήταν σαν υποτροφία», αφηγήθηκε στο Deal ο Σερραίος σομελιέ και έλαβε το θερμό χειροκρότημα των παρευρισκομένων.
Το εφιαλτικό σενάριο της οικογένειας επαληθεύθηκε. 10 ημέρες από την εξαφάνισή του, ο 17χρονος Αλέξης βρέθηκε νεκρός, μέσα στο ίδιο το νοσοκομείο, όπου νοσηλευόταν τους τελευταίους δύο μήνες.
Σε αυτό το σημείο, πίσω από την περίφραξη βρέθηκε νεκρός ο 17χρονος Αλέξης. Το παιδί βρήκε ένας περίοικος όταν έβγαλε τα σκυλιά του βόλτα. Αμέσως ειδοποίησε τον φύλακα του νοσοκομείου Παπανικολάου της Θεσσαλονίκης στο Ασβεστοχώρι, καθώς το σημείο αυτό είναι το πίσω μέρος του νοσηλευτικού ιδρύματος.
Δείτε το ρεπορτάζ του STAR:
Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι πολλά.
Πώς είναι δυνατόν να μην τον έχουν εντοπίσει οι ίδιοι οι υπάλληλοι του νοσοκομείου;
Ήταν μέρες εκεί;
Μήπως ο θάνατός του προήλθε από το ψύχος;
Ο Αλέξης συνήθιζε να φεύγει και να περιφέρεται ως κυνηγημένος, όπως λένε πληροφορίες, στους δρόμους της Θεσσαλονίκης. Όμως πάντα επέστρεφε στο νοσοκομείο.
«Σπάνια ανέβαινα από εδώ, σήμερα αποφάσισα να έρθω με τα σκυλιά μου, είδα κάτι πήγα κοντά κατάλαβα ότι ήταν ο νεαρός… πού να τον βρουν εδώ έχει πυκνή βλάστηση όπως βλέπετε είναι βουνό», λέει ο Ιγνάτιος, ο άνθρωπος που τον βρήκε.
Ο 17χρόνος Αλέξανδρος Τανίδης, το τελευταίο διάστημα μπαινόβγαινε στο νοσοκομείο. Παιδί χωρισμένων γονιών, προσπαθούσε με την βοήθεια της μεγαλύτερης αδερφής του να σταθεί στα πόδια του. Ήταν αυτή, που παρά τα τεράστια οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε, μαζί με τα άλλα δύο ανήλικα αδέρφια της, πάλευε να τον βοηθήσει.
Η αδερφή του τον έπεισε να νοσηλευτεί, όχι μόνο για να ξεπεράσει τα προβλήματα υγείας που είχε, αλλά και για να βρει στέγη και λίγη θαλπωρή. 10 ημέρες τώρα τα ίχνη του είχαν χαθεί. Κανείς δεν ξέρει.
Γύρισε ξανά στο νοσοκομείο;
Και αν γύρισε γιατί δεν έμεινε;
Τον πρόδωσαν τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε και έμεινε αβοήθητος στον προαύλιο χώρο του νοσοκομείο;
Η Ιατροδικαστής θα ρίξει φως για τα ακριβή αίτια του θανάτου του. Το σίγουρο είναι ότι ένα εφιαλτικό ερώτημα θα βασανίζει τα αδέρφια του. Θα είχε σωθεί ο Αλέξης, αν βρισκόταν ένα ίδρυμα να τον αγκαλιάσει;
Ο επίλογος θα δοθεί σε λίγες ημέρες στα νεκροταφεία της Περαίας στη Θεσσαλονίκη.
Σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση, η χήρα του Γιάννη Φλωρινιώτη που έχασε σύζυγο και γιο μέσα σε έξι μήνες, εξομολογήθηκε ότι ο Νίκος Φλωρινιώτης την είχε ρωτήσει αν θα πεθάνει αλλά και ότι έφυγε με παράπονα για τον καλλιτεχνικό χώρο.
«Αυτό που έπαθα, το έπαθα εντελώς ξαφνικά. Τον καιρό που είχε πεθάνει ο πατέρας του, το παιδί μου πάλευε ακόμη. Ήταν οι αρχές που είχε αρρωστήσει, που είχαμε καταλάβει ότι είχε μελάνωμα. Εγώ υποκρινόμουν. Η Μάχη έπαιζε θέατρο για να δείχνει δυνατή. Δεν ήθελα να καταλάβει το παιδί μου τι είχε. Το παιδί μου ήξερε μόνο ότι είχε καρκίνο στον ώμο. Δεν το είχα αφήσει να καταλάβει ότι είχε και σε άλλα σημεία.
Με είχε ρωτήσει «μαμά θα πεθάνω;» και εγώ του είχα απαντήσει σαν Θεός «όχι παιδί μου δεν θα πεθάνεις, δεν σε αφήνει η μαμά να πεθάνεις». Παλέψαμε με το τέρας και το είχαμε νικήσει. Το τέρας όμως που λέγεται καρκίνος το έκανε μετάσταση στα μηνίγγια» είπε χαρακτηριστικά η Μάχη Φλωρινιώτη.
Η Μάχη Φλωρινιώτη θέλησε στη συνέχεια να ευχαριστήσει τους γιατρούς στο Λαϊκό Νοσοκομείο που βοήθησαν τον γιο της ενώ εξέφρασε και τα παράπονά της. «Το παιδί μου ήταν πολύ ωραίος καλλιτέχνης, το σύστημα τον αδικούσε και τον πολεμούσε. Θέλω να τα πω τα παράπονά του. Το παιδί μου γέμιζε μαγαζιά. Κάποια στιγμή του είπαν να αλλάξει το επίθετό του κι εκείνος είχε αρνηθεί. Το παιδί μου είχε όνειρα και έφυγε με πολλά παράπονα» είπε χαρακτηριστικά η Μάχη Φλωρινιώτη.
Ακόμα, η Μάχη Φλωρινιώτη τόνισε: «Του Αγίου Νικολάου, ο Νίκος έχασε τη φωνή του. Δε μπορούσε να επικοινωνήσει, δεν καταλάβαινε το πρόβλημά του. Η γιατρός μού είχε πει ότι το παιδί μου δεν θα τα καταφέρει κι εγώ έπαιζα θέατρο. Ο Θεός μού έδωσε δύναμη για να μείνω δυνατή για το παιδί μου» και εξομολογήθηκε ότι είναι εκείνη που είπε στην κόρη της Αννούλα Φλωρινιώτη ότι δεν θα ήθελε να γίνει η εξόδιος ακολουθία στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου.
Μια σπάνια συνέντευξη παραχώρησε η Μυρτώ Πισπινή στον δημοσιογράφο Γιάννη Μαυρίδη.
Η ηθοποιός που γνωρίσαμε μέσα από τη συμμετοχή της στην επιτυχημένη σειρά, «Καλημέρα Ζωή», μεταξύ άλλων, μίλησε για τη δύσκολη περίοδο που πέρασε όταν έφυγε από τη ζωή ο γιος της, Χρήστος, ενώ μίλησε και για το ίδρυμα που δημιούργησε με αφορμή την απώλειά του.
«Ο μόνος λόγος που το τελευταίο διάστημα βγαίνω σε κάποια Μέσα, είναι γιατί θέλω να ενημερώσω τον κόσμο, επειδή έχασα πριν δυο χρόνια τον γιο μου. Ήρθα για πρώτη φορά στη ζωή μου αντιμέτωπη με την τεράστια δυσκολία που έχει ένα πένθος. Δεν είχα χάσει ούτε τους γονείς μου, δεν ήξερα πως είναι. Λίγους μήνες μετά τον θάνατο του γιου μου δημιούργησα μία ομάδα πενθούντων γονέων επειδή δεν υπάρχει σε όλη την Ελλάδα τέτοια ομάδα στήριξης», είπε αρχικά η Μυρτώ Πισπινή.
Και συνέχισε: «Αν υπήρχε κάποια ομάδα σαν αυτή όταν έφυγε από τη ζωή ο γιος μου, ήμουν διατεθειμένη να μετακομίσω και σε άλλη πόλη για να βρίσκομαι εκεί».
«Δημιούργησα αυτή την ομάδα εδώ και έναν χρόνο. Συναντιόμαστε μαζί με άλλους γονείς που έχουν βιώσει κάτι αντίστοιχο κάθε Σάββατο σε έναν χώρο που μας παραχωρεί ο Δήμος Κηφισιάς. Το παλεύουμε όσο μπορούμε και εκεί που καταλήγουμε πάντα είναι ότι πρέπει να αναπτυχθεί μέσα μας μια αίσθηση υπομονής. Πρέπει να αφήνεσαι σε αυτό που συμβαίνει, γιατί αν το πολεμήσεις μπορεί να τρελαθείς. Είναι ένα τσουνάμι που έρχεται και αν εσύ τρομάξεις από αυτό το τσουνάμι που έρχεται και σε κατακλύσει και πας να το αποφύγεις, υπάρχει περίπτωση να πέσεις σε ουσίες να αρρωστήσεις και σωματικά και ψυχικά. Πέρα από την ψυχοθεραπεία ίσως στην αρχή χρειαστεί και κάποια φαρμακευτική αγωγή. Πάντα πρέπει να υπάρχουν δίπλα μας φίλοι. Ο χειρότερος σύμβουλος είναι η μοναξιά. Αν ο πόνος είναι χίλια, με τη μοναξιά γίνεται εκατομμύρια», συμπλήρωσε η Μυρτώ Πισπινή.
«Έχω χωρίσει από τον σύζυγό μου και δεν έχω άλλο παιδί, οπότε πέρα από τον πρώτο χρόνο που με φιλοξενούσε ο πατέρας του, μετά έμεινα μόνη μου. Τον πρώτο καιρό ήταν μια κόλαση, τώρα τα έχω καταφέρει. Ευτυχώς έχω τους φίλους μου και την οικογένειά μου», κατέληξε η Μυρτώ Πισπινή.
Συγκλονιστική ήταν η κατάθεση που έδωσε η Gisele Pelicot, δικαστήριο της Αβινιόν, για τους αλεπάλληλους βιασμούς της ενόσω ήταν ναρκωμένη από τον ίδιο της τον σύζυγο.
«Ο κόσμος μου κατέρρευσε», είπε ενώ υποστήριξε ότι η αστυνομία της έσωσε τη ζωή και αναφέρθηκε στη στιγμή που οι αστυνομικοί της έδειξαν για πρώτη φορά τις εικόνες σεξουαλικής κακοποίησης με θύμα την ίδια.
«Μέσα μου είμαι ερείπιο. Μπορεί να μην φαίνεται από την όψη μου αλλά από πίσω…», εξομολογήθηκε ενώπιων του δικαστηρίου.
🇫🇷⚡️Le procès de l’abomination, journaliste, pompier, Gisèle Pelicot 72 ans a été violée par des dizaines de personnes. pic.twitter.com/j7aAtLMKHe
Η 72χρονη περιέγραψε τη στιγμή που ανακάλυψε ότι είχε πέσει θύμα βιασμού. «Έζησα ένα τσουνάμι στις 2 Νοεμβρίου. Ποια γυναίκα μπορεί να έχει περάσει κάτι τέτοιο; Δεν ξέρω γιατί. Γιατί μου άξιζε αυτό; Ποιος το αξίζει αυτό;», σχολίασε εμφανώς φορτισμένη. Όπως είπε για τον σύζυγό της: «Ούτε μια φορά δε σκέφτηκε ότι κινδύνευα».
«Όλα όσα έχτισα με τον κ. Πελικό (τον σύζυγό της) καταρρέουν. Τρία παιδιά, επτά εγγόνια, ένα δεμένο ζευγάρι. Ακόμα και οι φίλοι μας έλεγαν ότι ήμασταν το ιδανικό ζευγάρι», είπε στην κατάθεσή της.
Η Ζιζέλ Πελικό ανέφερε, επίσης, ότι έχει παρακολουθήσει όλα τα βίντεο που τράβηξε ο σύζυγός της. «Δεν είναι σκηνές σεξ, είναι σκηνές βιασμού, υπάρχουν δύο ή τρεις από αυτούς πάνω μου. Είμαι αναίσθητη. Ποτέ δεν έχω κάνει τρίο ούτε swinging».
Το θύμα πρόσθεσε: «Θυσιάστηκα στον βωμό της ακολασίας. Όταν βλέπεις αυτή τη γυναίκα, ναρκωμένη, κακοποιημένη, νεκρή σε ένα κρεβάτι, φυσικά το σώμα δεν είναι κρύο, είναι ζεστό, αλλά είμαι σαν νεκρή». «Αυτοί οι άνδρες με κακοποιούν, με εκμεταλλεύονται».
Η Πελικό υποστήριξε επίσης ότι θέλησε να δημοσιοποιηθεί η μαρτυρία της, ώστε «καμία γυναίκα να μην υποβληθεί στη χημική υποταγή». Ο όρος «χημική υποταγή» είναι διεθνής και χρησιμοποείται για τα θύματα που ναρκώθηκαν και στη συνέχεια βιάστηκαν.
«Κυρίως γι’ αυτόν τον λόγο δεν ήθελα η δίκη να είναι κεκλεισμένων των θυρών. Το κάνω για λογαριασμό όλων εκείνων των γυναικών που μπορεί να μην αναγνωριστούν ποτέ ως θύματα».
Στη συνέχεια, η 72χρονη κάλεσε τους κατηγορούμενες να αναλάβουν την ευθύνη για τις πράξεις τους. Αξίζει να σημειωθεί ότι από τους 51 κατηγορούμενους, οι 35 αρνήθηκαν οποιαδήποτε πρόθεση βιασμού.
«Νομίζω ότι πρέπει να παραδεχτούν τις πράξεις τους- οτιδήποτε άλλο είναι ανυπόφορο. Υπάρχει ήδη ένα αίσθημα αηδίας. Τουλάχιστον μια φορά στη ζωή τους, θα πρέπει να παραδεχτούν αυτό που έκαναν», υποστήριξε.
Τόσο ο σύζυγός της Ντομινίκ Πελικό όσο και οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι κοίταζαν το πάτωμα κατά τη διάρκεια της κατάθεσης της 72χρονης.
Σε μια κατάθεση ψυχής, η Έφη Θώδη αποκάλυψε τις σχέσεις που είχε στο παρελθόν αλλά και πως της συμπεριφέρθηκαν οι άντρες της ζωής της.
Η Έφη Θώδη παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο περιοδικό Λοιπόν. Μεταξύ άλλων μίλησε για τις σχέσεις με τους άντρες αλλά και για το σχόλιο της Ζωζώς Σαπουντζάκη ότι έχουν πιει σαμπάνια από το γοβάκι της.
Έφη Θώδη: Απόσπασμα από την συνέντευξη
Η Ζωζώ Σαπουντζάκη έχει δηλώσει πως από το γοβάκι της έχουν πιει σαμπάνια. Εσάς σας έτυχε ποτέ κάτι τέτοιο;
Άντε μωρέ ακούτε τις αηδίες που λέει ο καθένας. Θα πιώ τα κατακάθια της Ζωζώς Σαπουντζάκη άλλη δουλειά δεν είχα. Να πιώ βρωμοποδαρίλες. Αυτά είναι αηδίες και φαντασίες. Δεν πιστεύω ότι έγιναν. Σιγά μην ήπιε κάποιος τη ποδαρίλα του άλλου για να βγάλει σπυριά στη γλώσσα.
Είχατε ποτέ κάποιο μανιακό θαυμαστή που σας τρόμαξε;
Για πολλά χρόνια μέχρι που σταμάτησα από τα κέντρα, είχα πολλούς θαυμαστές η αλήθεια είναι. Ένας ήθελε να με κλέψει, να με απαγάγει. Καθόταν και έπινε και με κοίταζε, θυμάμαι σε ένα πανηγύρι προσπάθησε να με βουτήξει, αλλά με φυγάδευσαν. Πήγα στην αστυνομία και έτσι μπόρεσα και ξέφυγα. Έχω ζήσει πάντως μεγάλους έρωτες, με κυνήγαγε όλη η Ελλάδα.
Εσείς δεν θέλατε κανέναν;
Δεν ξέρω γιατί, μου τυχαίναν όλα τα σκ@τ@. Οι σύντροφοί μου δεν ήταν καλοί άνθρωποι, κοιτάζαν να βάλουν χέρι στα λεφτά μου
Σε μια πολύ προσωπική εξομολόγηση πέρασε η Έφη Αλεβίζου μέσα από τον της λογαριασμό στο instagram το βράδυ της Παρασκευής 4 Απριλίου.
Η γνωστή δημοσιογράφος η οποία για πολλά χρόνια ήταν παρουσιάστρια στα δελτία ειδήσεων του Alpha, μοιράστηκε την περιπέτεια της υγείας της, λέγοντας πως πριν ακριβώς από έναν χρόνο υποβλήθηκε σε επέμβαση για ριζική υστερεκτομή, μετά την ενημέρωση του γιατρού της για καρκίνο στο ενδομήτριο.
«Πήγαμε λοιπόν στον γιατρό, ωραίοι και μαυρισμένοι, μετά από ένα τριήμερο για σκι και τον ακούσαμε “Έφη μου, έχεις καρκίνο στο ενδομήτριο. Σου έχω ήδη κανονίσει εξετάσεις για να βεβαιωθούμε 100% αλλά έχω κλείσει και ημερομηνία για χειρουργείο. Σε τρεις εβδομάδες γιατί δεν πρέπει να αργήσουμε.
Μην ανησυχείς θα πάνε πάρα πολύ καλά, πιστεύω ότι είναι πάρα πολύ αρχικό στάδιο και το Πάσχα θα χορεύεις στην Χαλκιδική”.
Σιγή. Είναι από τα πράγματα που όταν τα ακούς δυσκολεύεσαι να πιστέψεις ότι σε αφορούν», περιγράφει η Έφη Αλεβίζου για την ανακοίνωση του γιατρού της.
Με αφορμή την συμπλήρωση ενός έτους η ίδια αναφέρει σε άλλο σημείο: «Σαν σήμερα, πριν από ακριβώς χρόνο, μπήκα στο χειρουργείο και έκανα ριζική υστερεκτομή, με ανοιχτό χειρουργείο. Κράτησε περίπου 4,5 ώρες και αφαίρεσα μήτρα, τράχηλο, σάλπιγγες, ωοθήκες και προφανώς μπήκα σε πρόωρη εμμηνόπαυση.
Μετά την επέμβαση, ο γιατρός ήρθε στο δωμάτιό μας, μας είδε αγχωμένους και μας είπε χαμογελαστός: “Μα δεν σας το είχα πει ότι θα πάμε μια χαρά;”. Έμεινα 4 μέρες στο νοσοκομείο και γύρισα στο σπίτι περπατώντας (…)
Είχαν πάει όλα καλά! Η επέμβαση είχε πετύχει, η βιοψία ήταν αρνητική, οι εξετάσεις μου ήταν καθαρές και το Πάσχα, όντως χορεύαμε όλοι μαζί στη Χαλκιδική!
Ο μοναδικός λόγος που τα γράφω όλα αυτά δημόσια και περιγράφω αναλυτικά μια τόσο μικρή περιπέτεια, σε σύγκριση με την οδύσσεια που ζουν άπειροι συνάνθρωπό μας, είναι για να πείσω όσους περισσότερους μπορώ ότι πρέπει να εξετάζονται», ανέφερε, μεταξύ άλλων, η Έφη Αλεβίζου στην ανάρτησή της.
«Της είχε φτάσει η μυωπία στο Θεό γιατί ο πρώην σύζυγός της την έριξε στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου»
Η Ευρυδίκη Παπαδοπούλου, σε βίντεο που δημοσιεύτηκε σήμερα, Τετάρτη 30 Ιουλίου στο κανάλι της Δάφνης Καραβοκύρη στο Youtube, παραχώρησε μια συγκλονιστική συνέντευξη, στην οποία μιλά για όλες τις πτυχές της ζωής της με αφοπλιστική ειλικρίνεια. Η πρώην παίκτρια του Survivor μεταξύ άλλων, μίλησε για την παιδική της ηλικία, για το πρόβλημα με την υγεία της, αλλά και για τον σύζυγό της, με τον οποίο έχουν αποκτήσει ένα παιδί, τον γιο τους.
Η συγκλονιστική συνέντευξη της Ευρυδίκης Παπαδοπούλου
Δείτε το βίντεο:
Τα παιδικά χρόνια και η αποχή της μητέρας της
Αρχικά, η Ευρυδίκη Παπαδοπούλου, μιλώντας για τα παιδικά χρόνια χωρίς την μητέρα της, είπε: «Ο μπαμπάς μου ήταν άντρας, πατέρας, μητέρα, υπόδειγμα ανθρώπου και υπόδειγμα γονιού. Είχε πολλή αγάπη μέσα του, πολύ ταλαιπωρημένος άνθρωπος όμως δεν στερηθήκαμε τίποτα. Θυμάμαι ήμουν μκρή, είχα γενέθλια, και βρήκα πρόσφατα μια φωτογραφία γιατί είχαμε μετακόμιση και έγραφε από πίσω “1987: Σου εύχομαι παιδί μου να γίνεις καλός άνθρωπος στην κοινωνία”. Έβαλα τα κλάματα.
Τα παιδικά χρόνια και η αποχή της μητέρας της
Αρχικά, η Ευρυδίκη Παπαδοπούλου, μιλώντας για τα παιδικά χρόνια χωρίς την μητέρα της, είπε: «Ο μπαμπάς μου ήταν άντρας, πατέρας, μητέρα, υπόδειγμα ανθρώπου και υπόδειγμα γονιού. Είχε πολλή αγάπη μέσα του, πολύ ταλαιπωρημένος άνθρωπος όμως δεν στερηθήκαμε τίποτα. Θυμάμαι ήμουν μκρή, είχα γενέθλια, και βρήκα πρόσφατα μια φωτογραφία γιατί είχαμε μετακόμιση και έγραφε από πίσω “1987: Σου εύχομαι παιδί μου να γίνεις καλός άνθρωπος στην κοινωνία”. Έβαλα τα κλάματα.
Μια πρόταση και πόση ουσία είχε μέσα. Τον μπαμπά μου τον λένε Δημήτρη, μας μεγάλωσε με πολύ πόνο, με πολύ κούραση, δούλευε κιόλας. Ήταν έμπορος με ηλεκτρικά είδη, ήταν ένας τσομπάνης ο οποίος ήταν το έκτο παιδί της οικογένειας στο Διδυμότοιχο, σε ένα χωριό, τέρμα θεού. Ήταν οι πιο φτωχοί στο χωριό. Η οικογένεια ήταν πάρα πολύ φτωχή οπότε αποφάσισε να πάρει και τα άλλα πέντε αδέλφια και να έρθουν στην Αθήνα να ξεκινήσουν μια νέα ζωή, ήταν και μάνα και πατέρας στα αδέλφια του, φαντάσου τώρα 10 χρονών.
Μου διηγείται ότι βρήκαν ένα σπίτι στο Αιγάλεω εγκαταλελειμμένο και άρχισαν να ζουν χωρίς ρεύμα χωρίς τίποτα. Κατάφερε να τα σπουδάσει όλα του τα αδέλφια, και κατάφερε σιγά σιγά χωρίς γνώσεις να αρχίζει να παίρνει πράγματα και να τα πουλάει. Έγινε ένας μεγάλος μεγαλέμπορας, έβγαλε πολλά χρήματα, όμως επειδή δεν είχε γνώσεις, τον εκμεταλλεύτηκαν, έχασε τα λεφτά του. Κατάφερε να ξαναβγάλει χρήματα με τον σταυρό στο χέρι, τον ξαναβρήκαν συμφορές οικονομικές».
Φωτογραφία: NDP Photo Agency
Η κακοποίηση που δέχτηκε η μητέρα της και η ζωή μαζί της
Μιλώντας για τη σχέση με την μητέρα της και την κακοποίηση που είχε δεχτεί στον προηγούμενο γάμο της, είπε: «Η μαμά μου ήρθε από τα Πριγκιπονήσια που ζούσε με άλλα δύο παιδιά, η μαμά μου εκεί περνούσε μια σχέση κακοποιητική, με έναν άνθρωπο σκληρό, δεν εισέπραττε αγάπη, ξέρω ότι η κακοποίηση ήταν και λεκτική και σωματική. Η μητέρα μου έβγαλε μυωπία στο Θεό γιατί εκείνος την έριξε στο παμπρίζ στο αυτοκινήτου και μπήκαν γυαλιά. Αποφάσισε να πάρει τα δύο ανήλικα παιδιά της και να έρθει στην Ελλάδα. Εκεί την γνώρισε ο μπαμπάς μου γιατί ήταν πολύ όμορφη γυναίκα. Πήρε τα παιδιά της και τα μεγάλωσε μέχρι μια ηλικία, έκαναν πρώτα την αδελφή μου την Βάγια. Η μαμά μου λόγω του ότι δεν είχε μάθει να εισπράττει αγάπη δεν είχε μάθει να δίνει αγάπη, την έδειχνε με τον δικό της τρόπο θα πω εγώ. Όμως τα νεύρα της μαμάς μου ήταν σπασμένα, δεν μπορούσε να μας φροντίσει σωστά, γινόντουσαν τακτικές διαμάχες μέσα στο σπίτι.
Ο πατέρας μου της είπε ότι καλύτερα να χωρίσουν, την φρόντιζε, έμεινε σε ένα δικό της σπίτι. Αναγκάστηκε για πρώτη φορά να δουλέψει. Εγώ με την μαμά μου μεγάλωσα μέχρι 2-3 ετών, η μαμά ήταν πάρα πολύ τακτική στο σπίτι, όμως δεν θυμάμαι αυτά που λέει η αδελφή μου. Η αδελφή μου λέει ότι την τάιζε τον εμετό της, η μαμά μου μας τάιζε τόσο πολύ μέχρι να κάνουμε εμετό, και μετά μας τάιζε και τον εμετό μας. Εγώ δεν τα θυμάμαι αυτά γιατί ήμουν μικρή και εννοείται πώς έχει τραύματα. Δεν ήμουν τόσο μεγάλη που να τα θυμάμαι. Γυρίζαμε από το σχολείο και το φαγητό δεν ήταν έτοιμο, δεν ήταν κακός άνθρωπος, ήταν κουρασμένος και κακοποιημένος.
Δεν είχε πάρει αγάπη, δεν μπορούσε αυτός ο άνθρωπος να δώσει αγάπη. Η σχέση με την μητέρα μου από τότε που έφυγε δεν είχαμε καμία επαφή, ήταν σαν να μην έχω μαμά. Δεν την αναζητούσαμε γιατί ξέραμε ότι θα είναι απούσα. Με τον μπαμπά κάναμε τέλεια ζωή, μας έκανε όλα τα χατίρια, μας μαγείρευε, μας πήγαινε βόλτες, μετά σταμάτησε τη δουλειά, ήρθε η μαμά του από το χωριό, μας φρόντιζε, άγιος άνθρωπο. Μας γέμισε ένα κενό που υπήρχε. “Σ’αγαπώ” δεν λέει ούτε ο μπαμπάς μου, του λέω ότι είναι πολύ σημαντικό.
Η μαμά ερχόταν 1 φορά το χρόνο και μας έδινε ένα επίδομα που έπαιρνε. Ανέλαβα γρήγορα ρόλους μαμάς για τον εαυτό μου και για τους άλλους. Έκανα απίστευτα πράγματα. 14 χρονών άρχισα να δουλεύω, δούλεψα σε κομμωτήριο, δούλεψα σε καφετέρια, έβγαζα τα δικά μου χρήματα. Δεν ήμουν καλή μαθήτρια, έχω ΔΕΠΥ, βαριάς μορφής, που τότε δεν το είχαμε καταλάβει αλλά τώρα το καταλαβαίνω και μου το έχουν πει και οι ειδικοί».
«Έχω δεχτεί κακοποίηση όλων των μορφών από πρώην σύντροφό μου»
Μάλιστα, μιλώντας για την περιοδο της ζωής της που βρισκόταν σε κακοποιητική και τοξική σχέση, είπε: «Άρχισα να δουλεύω στα κομμωτήρια, δούλεψα και βράδυ, πειραματίστηκα και λίγο, μου έλεγαν όλοι ότι είσαι όμορφη, πήραν τα μυαλά μου αέρα, βλέπουμε μια αίτηση στα Playmate μου λέει η θεία μου πήγαινε, στέλνουμε μια φωτογραφία και από τις χίλιες τόσες κοπέλες, περνάω στην 12αδα, έφυγα από αυτή την εμπειρία, δεν μου άρεσε αυτός ο χώρος, και επειδή αντιμετώπισα κινδύνους, δεν ήθελα να πάω.
Θυμάμαι που… θα το πω έχουν περάσει χρόνια, μου είχαν πει για να σε προωθήσουμε έλα μαζί μας σε μια βίλα, θα σπάσεις και θα πιείς. Και ήμουν 18 ετών και δεν καταλάβαινα και λέω τι να σπάσω και να πιώ; Και μου λένε είσαι ανόητη; Αυτό το ταξίδι που κράτησε 6-7 μήνες γιατί τότε ήταν μεγάλη διαδικασία, μου είπαν για να σε προωθήσουμε θα πάρεις μέρος σε ένα πάρτι, τους είπα όχι δεν θέλω και μετά ήρθαν και τα καλλιστεία. Ήρθα αντιμέτωπη με τέτοιους ανθρώπους γιατί είπα ευχαριστώ πολύ δεν θέλω.
Είχα μάθει να ζω και με τα πολλά και με τα λίγα, γύρω στα 23 άνοιξα το δικό μου κομμωτήριο στην Αγία Βαρβάρα. Όμως γύρω στην πρώτη κρίση, ο κόσμος ερχόταν και μου έλεγε ότι τους απέλυσαν γι αυτό άργησαν να έρθουν στο κομμωτήριο, συν μια σχέση που είχα, με την οποία συγκατοικούσαμε και με απατούσε, είχα και κακοποιηυική σχέση, και λεκτική βία, και σήκωνε το χέρι του πάνω μου, δεν με σακάτευε στο ξύλο, αλλά έτρωγα κάτι σκαμπίλια, και αυτό πολύ είναι για την ψυχή.
Το κακό που έκανα ήταν να μην μιλάω, αυτός ο άνθρωπος με παραμύθιαζε ότι άμα του δίνω τα λεφτά μου που έβγαζα από το κομμωτήριο, επειδή εγώ ήθελα πάρα πολύ να κάνω μια οικογένεια, ήταν ο πρώτος μου έρωτας, ότι θα τα βάλουμε στην άκρη προίκα για τα παιδιά μας. Καμία σχέση, τα λεφτά μου πέταξαν. Αυτή η σχέση κρατησε από 22 χρονών μέχρι 27. Αυτός ο άντρας με απατούσε, δεν το παραδεχόταν, με αποκαλούσε τρελή. Εκεί ξεκίνησε ο καρκίνος μου. Πώς το διαχειρίζομαι, δεν λέω τίποτα σε κανέναν και σκέφτομαι τι να κάνω, μιλάω τότε με τον αδελφό μου και μου είπε “όταν ανοίξεις την πόρτα και θα φύγεις δεν θα ξαναγυρίσεις”.
Εγώ μέχρι να το κάνω αυτό είχα πάθει ανορεξία, με είχε πιάσει μια κάψα στο στήθος και είχα φαγούρα σε όλο μου το σώμα. Ήθελα να βγάλω το δέρμα μου, όταν το μάτωνα το δέρμα μου, τότε ηρεμούσα. Άρχισα να πηγαίνω στους γιατρούς και δεν βρήκαν κάτι. Εγώ δεν γνώρισα ότι αυτά ήταν τα συμπτώματα του καρκίνου.Κάποια στιγμή αποφασίζω να του γράψω ένα γράμμα, να πάρω όλα μου τα ρούχα σε σακούλες σκουπιδιών και να πάω στον πατέρα μου».
Instagram / Ευρυδίκη Παπαδοπούλου
Η μάχη της με τον καρκίνο
Η Ευρυδίκη Παπαδοπούλου, μιλώντας για την μάχη της με τον καρκίνο, είπε: «Ο καρκίνος ήταν ενεργοποιημένος από τα 27, ξεκινάω μια άσταση ζωή, να πίνω κάθε βράδυ πάρα πολύ, κάπνιζα 3-4 πακέτα την ημέρα, τα λεφτά μου από το κομμωτήριο τα πέταγα όλα στα μπαρ. Γνωρίζω έναν κύριο, να είναι καλά ο άνθρωπος όπου και να είναι και στους πρώτους μήνες σχέσης μένω στα χέρια του, λιποθυμώ, και πετάω και έναν όγκο στο λαιμό. Με ρωτούσαν τι είναι. Υπήρχε λοιπόν ένας όγκος που είχε το μέγεθος ενός αυγού. Με πάει σε ένα δημόσιο νοσοκομείο, η πρώτη μου χημειοθεραπεία ήταν στα 28 μου. Είχα Λέμφωμα Hodgkin σε βαριά μορφή στο τελευταίο στάδιο.
Μέχρι να μου πουν ότι έχω αυτό, αναφερόντουσαν σε κάποιες σπάνιες μορφές καρκίνου που είχαν μικρό προσδόκιμο ζωής. Με στέλνουν στον Ευαγγελισμό και ξεκινάει εκεί μια διερεύνηση του τι έχω και θυμάμαι χαρακτηριστικά να έχει η γιατρός την ακτινογραφία και να μου λέει ξεκινάς χημειοθεραπείες, έχεις καρκίνο, σου δίνουμε 1 εβδομάδα ζωής. Θυμάμαι να ακουώ το αίμα στις καρωτύδες μου, η καρδιά μου να πάει να σπάσει, να θέλω να κάνω εμετό, να νιώθω ότι έχω χάσει όλο τον κόσμο και να βλέπω αστέρια. Έβαλα τα κλάματα, ένιωσα ότι έχασα τον κόσμο μου.
Η πιο σκοτεινή μου σκέψη ήταν να πεθάνω, από την βαριά χημειοθεραπεία υπήρχαν στιγμές που έφτασα να βλέπω αυτό το τούνελ και η αγάπη μου για τον μπαμπά μου με γύρισε πίσω. Αν δεν είχα αυτή την αγάπη για τον μπαμπά μου δεν θα είχα κάτι να με κρατήσει. Ο καρκίνος δεν είναι η καταδίκη μερικές φορές, είναι νίκη. – Εμένα ο καρκίνος μου τα πήρε όλα και με έκανε από το μηδέν, έπρεπε να ξαναξεκινήσω, μου άφησε πολλά στην ψυχή».
Για την δύσκολη περιπέτεια υγείας της μετά την γέννηση της κόρης της μίλησε η Εύη Δρούτσα σε μια συγκλονιστική εξομολόγηση στο Happy Day. Η γνωστή στιχουργός άνοιξε την καρδιά της στην Όλγα Λαφαζάνη λέγοντας:
«Εγώ έχω έναν πνεύμονα. Κάνω κάθε μέρα εισπνοές με ένα δύσκολο φάρμακο και το έχω συνηθίσει μία χαρά» ανέφερε αρχικά η γνωστή στιχουργός.
«Όταν γέννησα την κόρη μου, έπαθα εμβολή. Αυτό έγινε. Γέννησα με καισαρική. Κατάλαβα πως υπέφερα πολύ από εκεί και πέρα. Έπεσα και έσπασα το χέρι μου σε 100 κομμάτια. Τόσο ζώον. Χτένιζα τα μαλλιά μου πριν από τρία χρόνια και έπεσα πίσω. Το χειρούργησα και είναι όλο καρφιά και βίδες» εξομολογήθηκε η Εύη Δρούτσα στο Happy Day.
