Δευτέρα 12 Ιανουαρίου 2026
Blog Σελίδα 2011

Συγκλονίζει η προφητεία του Αγίου Παϊσίου: «Θα γίνει μεγάλο τράνταγμα…»

0

Άγιος Γέροντας Παΐσιος: Τι είχε πει για τους σεισμούς 

Κι όμως ο εφιάλτης του Λεκανοπεδίου, δεν είναι το μικρό ρήγμα της Πάρνηθας που έδωσε τον σεισμό 5,9 Ρίχτερ του Σεπτεμβρίου του 1999 και τον σεισμό 5,1 ρίχτερ στις 19 Ιουλίου 2019, αλλά το ρήγμα των Αλκυονίδων στον Κορινθιακό Κόλπο που δείχνει διάθεση να «ξυπνήσει» εσχάτως.

Συγκλονίζουν τα λόγια του Άγιου Παϊσίου για τις «δύσκολες μέρες» που έβλεπε να έρχονται.

paisios

Μετά τους φόβους των επιστημόνων και τους μεγάλους σεισμούς, όπως στην Αθήνα έρχονται στην επιφάνεια και τα λόγια του αγιορείτη Αγίου που συγκλονίζουν:

«Σήμερα είναι καιρός να ετοιμασθούν οι ψυχές, γιατί, αν συμβεί κάτι, δεν ξέρω τι θα γίνει.

Είθε να μην επιτρέψη ο Θεός να έρθουν δύσκολες μέρες, αλλά αν έρθουν, με έναν μικρό σεισμό, με ένα τράνταγμα, θα σωριάσουν ολόκληρες αδελφότητες, ολόκληρα μοναστήρια, γιατί ο καθένας θα πάη να σώση τον εαυτό του και θα τραβήξη την πορεία του.

pai  Χρειάζεται πολλή προσοχή, για να μη μας εγκατάλειψη ο Θεός. Οι ψυχές να έχουν κάτι πνευματικό. Αυτό σας τιμάει. Θα γίνει μεγάλο τράνταγμα.

Τόσα σας λέω, τόσο σκληρά έχω μιλήσει! Εμένα κάτι να μου έλεγαν, θα προβληματιζόμουν, θα σκεφτόμουν γιατί μου το είπαν, τι ήθελαν. Γιά να μην πω βράδυα, ένα βράδυ δεν θα κοιμόμουν. Αν δεν έβλεπα τα δύσκολα χρόνια που έρχονται, δεν θα ανησυχούσα τόσο. Αλλά αυτό που βλέπω είναι ότι αργότερα θα δυσκολευθήτε πολύ. Δεν με καταλαβαίνετε. Τότε θα με καταλάβετε.

– Αν βρεθή, Γέροντα, μόνος του κανείς σε δύσκολα χρόνια, τι θα κάνει; – Άρχισε τώρα να κάνεις πρώτα υπακοή, να απόκτησης διάκριση, και τότε θα δούμε. Γι’ αυτό είπαμε να κόψουμε τα κουσούρια πρώτα. Αν έχη κανείς κουσούρια, δεν θα τα βγάλη πέρα. Αν τώρα γκρινιάζη για όλα και νομίζη ότι αυτός είναι λεβεντόπαιδο και όλοι οι άλλοι είναι χάλια, τότε…; Κοιτάξτε να διορθωθήτε, για να δικαιούσθε την θεία βοήθεια.

capture 111

Να στηριχθήτε ακόμη περισσότερο στον Θεό. Θα έχουμε πιο δύσκολα χρόνια. Ακόμη είναι άγουρα τα …; φρούτα· δεν ωρίμασαν. Όταν εσείς θα είστε ώριμες πνευματικά, ξέρετε τι θα είστε; Όχυρο. Όχι μόνο για εδώ, αλλά θα μπορήτε να βοηθάτε και πιο πέρα.

Γιατί, διαφορετικά, θα έχετε και εσείς ανάγκη από ανθρώπινη βοήθεια και προστασία. Καί ξέρετε τι κακό είναι ένα μοναστήρι, με ένα σωρό αδελφές, να έχη ανάγκη από λαικούς;

Σήμερα ο μοναχός πρέπει να ζήση πνευματικά, για να είναι έτοιμος να ξεπεράση μια δυσκολία. Να ετοιμασθή, για να μην τον στενοχωρήση η στέρηση, γιατί μετά μπορεί να φθάση στην άρνηση. Θα έρθη εποχή που θα ξεραθούν τα ποτάμια, όλοι θα διψάσουν, όλοι θα υποφέρουν.

Γιά μας τους μοναχούς δεν είναι τόσο φοβερό· εμείς και να διψάσουμε, πρέπει να διψάσουμε, γιατί εμείς ξεκινήσαμε για κακουχία. «Ο,τι δεν έκανα εκουσίως ως καλόγερος, θα πω, το κάνω τώρα ακουσίως, για να καταλάβω τι θα πη καλόγερος. Σ’ ευχαριστώ, Θεέ μου».

Αλλά ο καημένος ο κόσμος! Όταν φθάνουν οι άνθρωποι στο σημείο να εφευρίσκουν βόμβες που να σκοτώνωνται οι άνθρωποι και να μην καταστρέφωνται τα κτίρια, τι να πω; Όταν είπε ο Χριστός «μια ψυχή αξίζει όσο ο κόσμος όλος», και αυτοί έχουν τα κτίρια πιο πολύ από όλο τον κόσμο, αυτό είναι φοβερό!

Γέροντα, νιώθω αγωνία, φόβο, για ο,τι μας περιμένει. – Αυτός ο φόβος μας βοηθάει να γαντζωθούμε στον Χριστό. Όχι ότι πρέπει να χαίρεται κανείς γι’ αυτήν την κατάσταση που περιμένουμε, άλλα να χαίρεται, γιατί θα αγωνισθή για τον Χριστό. Δηλαδή δεν θα περάσουμε μια κατοχή ενός Χίτλερ η ενός Μουσολίνι, άλλα θα δώσουμε εξετάσεις για τον Χριστό.

Δεν είναι ότι θα έχουμε εμείς πολυβόλα, ατομικές βόμβες ανώτερες, και θα νικήσουμε. Τώρα ο αγώνας θα είναι πνευματικός. Θα παλέψουμε με τον ίδιο τον διάβολο. Ο διάβολος όμως δεν έχει καμμιά εξουσία, αν δεν του δώσουμε εμείς εξουσία.

Τι να φοβηθούμε; Αν ήταν Χίτλερ η Μουσολίνι, ήταν άλλο. Να μην υπάρχη φόβος. Να χαιρόμαστε που η μάχη είναι πνευματική.

Εάν ζείτε μοναχικά, πατερικά, και προσέχετε, θα δικαιούσθε την θεία επέμβαση σε κάθε επίθεση του εχθρού. Αν υπάρχουν άνθρωποι προσευχής, ταπεινοί, που έχουν πόνο και αγάπη, είναι κεφάλαια πνευματικά, είναι «βάσεις» πνευματικές. Δυό-τρεις ψυχές να υπάρχουν σε ένα μοναστήρι που να σκέφτονται τον πόνο των άλλων και να προσεύχονται, είναι πνευματικό οχυρό

Πηγή: ekklisiaonline.gr

Συγκλονίζει η πνευματική μητέρα του 34χρονου πιλότου του μοιραίου καναντέρ Χρήστου Μουλά

0

«Στη φεγγαρόστρατα απόψε εσύ θα ανεβαίνεις στον ουρανό…τελευταίο ταξίδι…Μ αυτό το υπέροχο χαμόγελο που είχες πάντα…καλό σου ταξίδι υπέροχο μου πλάσμα…η πνευματική σου μητέρα όπως με έλεγες και γελούσαμε…θα σ αγαπώ πάντα».

Hπνευματική μητέρα του 34χρονου Σμηναγού Χρήστου Μουλά, ο οποίος έχασε τη ζωή του μετά τη μοιραία πτώση του Canadair στην περιοχή Πλατανιστός Καρύστου βρίσκει τη δύναμη να μιλήσει για τη φρικτή απώλειά του.

Η νονά του ενός εκ των δύο πιλότων μιλά στο GRTimes.gr για το πνευματικό της παιδί και προκαλεί ρίγη συγκίνησης. «Ήταν ένα υπέροχο χαμογελαστό πλάσμα, καλό παιδί αγαπούσε όλο τον κόσμο. Μεγάλωσε στα Χανιά και από κει έφυγε φοιτητής στην Ικάρων που ήταν και η πρώτη του επιλογή. Στόχος του το πιο μεγάλο όνειρο. Ήθελε πολύ να γίνει ιπτάμενος, μας το έλεγε πάντα. Δεν φοβήθηκε ποτέ…

1 252863 395518 type13260

Έχει μια αδελφή και ήταν παντρεμένος ένα χρόνο περίπου. Η γυναίκα του συνάδελφος του, είναι έγκυος 3 μηνών. Τραγωδία, δεν έχω δύναμη να πω κάτι άλλο δε μπορώ ακόμη να πιστέψω αυτό που συνέβη», λέει η πνευματική του μητέρα και ξεσπά σε λυγμούς.

Συγκλονίζει η Πίτσα Παπαδοπούλου: «Ο αδερφός μου ο μικρός σκοτώθηκε. Τον πάτησε το τραμ»

0

Η Πίτσα Παπαδοπούλου εμφανίστηκε χθες βράδυ στο «Σπίτι με το Mega» και πριν ανέβει στη σκηνή, μίλησε για τα παιδικά της χρόνια με τη Ρούλα Κορομηλά. Η σπουδαία ερμηνεύτρια προχώρησε μεταξύ άλλων σε μία συγκλονιστική εξομολόγηση για τους πρόσφυρες γονείς της αλλά και την απώλεια των αδερφών της.

Δείτε την Πίτσα Παπαδοπούλου σε ένα εξαιρετικό ντουέτο




Πίτσα Παπαδοπούλου: «Μείναμε 5 παιδιά, 3 αγόρια και 2 κορίτσια»

«Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη κι είμαστε από πρόσφυγες γονείς. Ήρθαν οι παππούδες μας το 1922. Η μαμά μου έκανε αρκετά παιδιά. Έκανε 9, αλλά δεν έζησαν όλα», δήλωσε αρχικά.

«Τότε, πέθαιναν 2-3 χρονών, επειδή δεν είχαν και γιατρούς. Μείναμε 5 παιδιά, 3 αγόρια και 2 κορίτσια», συμπλήρωσε. Ωστόσο, όπως είπε, μελλοντικά υπήρξε κι άλλη απώλεια στην οικογένειά της, αυτή του μικρότερου αδερφού της.

«Ο αδερφός μου ο μικρός σκοτώθηκε, τον πάτησε το τραμ σε ηλικία 8 χρονών. Η μαμά μου δούλευε σε καπνεργοστάσιο και μας μεγάλωσε μόνης της, ο πατέρας μου ήταν μέχρι τα πέντε μου με τη μαμά μου. Ήταν χωρισμένοι, η μαμά μου δεν περνούσε καλά», δήλωσε η τραγουδίστρια.

Η Πίτσα Παπαδοπούλου με τη Λένα Παπαδοπούλου μαζί στη σκηνή




Συγκλονίζει η περιγραφή του Γιώργου Γεωργίου για το καρδιακό επεισόδιο που τον έστειλε στο νοσοκομείο

0

Ο παρουσιαστής και αθλητικογράφος Γιώργος Γεωργίου μίλησε πρώτη φορά για την περιπέτεια με την υγεία του που είχε πριν λίγο καιρό, στο ραδιόφωνο του Real FM. Η περιγραφή του συγκλονίζει, καθώς όπως λέει ο καρδιογράφος έδειξε παύλα!

«Είμαι πολύ χαρούμενος που ζω. Θέλω να πω ποια είναι η πραγματικότητα για να ξέρει ο κόσμος. Αυτό το έπαθα στις 4 Ιουλίου. Πως; Ήταν βράδυ. Έπεσα για ύπνο. Ανοίγω τηλεόραση και ξαφνικά δεν μπορούσα να αναπνεύσω. Άφησα πέρασαν κάποια λεπτά αλλά αυτό επιδεινωνόταν. Παίρνω τηλέφωνο, λέω ποιο νοσοκομείο εφημερεύει. Μου λένε είναι το Γενικό Κρατικό της Νίκαιας. Μπαίνω στο αμάξι και κατεβαίνω 260 χλμ/ώρα την Πέτρου Ράλλη μόνος μου. Δεν ξέρω πως πήγα. Με αλάρμ με φανάρια με προβολείς, με κόρνα.

Δείτε το βίντεο με την περιγραφή του:

Φτάνω στην είσοδο, μπαίνω μέσα με τις μπάντες, κατεβαίνω, παίρνω την τελευταία μου ανάσα και πέφτω. Ήταν ένα ζευγάρι εκεί. Με παίρνουν, με πάνε στα επείγοντα, και ήταν ένας καρδιολόγος πολύ μάγκας, πιτσιρικάς ειδικευόμενος και με πλακώνει στις μαλάξεις. Μου είπε ότι έβαζε τα δάχτυλά μου μέσα στο κορμί μου 6 εκατοστά. Στην πέμπτη μάλαξη πετάχτηκα. Μου είπε όμως ότι όταν πήγα εκεί, για μια στιγμή ο καρδιογράφος έβγαλε παύλα. Δεν χρειάστηκε ούτε ηλεκτροσόκ, ούτε αδρεναλίνη, ούτε τίποτα. Επανήλθα με τις μαλάξεις.

Αυτοί ήταν σίγουροι ότι είχα πάθει έμφραγμα. Μου έκαναν στεφανιογραφία και ήταν πεντακάθαρη, κεφάλι πεντακάθαρο, καρωτίδες πεντακάθαρες και με πλάκωσαν μετά στις εξετάσεις τις καρδιολογικές. Τελικά το έπαθα από κολπική μαρμαρυγή. Εγώ κολπική μαρμαρυγή παθαίνω από το 1986 και νιώθω αρρυθμία.»

[real] [etypos]

Συγκλονίζει η πεθερά του ιδιοκτήτη του οικόπεδου της φρίκης: «Οι 26 άργησαν να έρθουν»

0

«Ανοίξαμε τις πόρτες. Πέρασαν ένα σορό άνθρωποι και πήγαν στη θάλασσα. Οι επόμενοι όμως οι 26 που ήρθαν… άργησαν» ανέφερε μεταξύ άλλων η πεθερά του Βασίλη Φράγκου, ιδιοκτήτη του οικόπεδου όπου βρήκαν φρικτό θάνατο περισσότεροι από 20 άνθρωποι στην προσπάθεια τους να φτάσουν στην παραλία και να σωθούν από την φονική πυρκαγιά στην Ανατολική Αττική.

Η ίδια δήλωσε ότι σώθηκε την τελευταία στιγμή καθώς κατάφερε να φτάσει στη θάλασσα και να γλιτώσει από τις φλόγες. Αποκαλύπτει επίσης πως βρέθηκαν σοροί και μέσα στο σπίτι του γαμπρού της καθώς φαίνεται ότι κάποιοι πίστευαν ότι θα μπορούσαν να γλιτώσουν από τις πύρινες γλώσσες μέσα σε αυτό.

Όπως έχει γίνει γνωστό από τον αναπληρωτή υπουργό Περιβάλλοντος, Σωκράτης Φάμελλος, το συγκεκριμένο κομμάτι γης είναι χαρακτηρισμένο ως ζώνη εξυπηρέτησης λουομένων και απαγορεύεται επ’ αυτού η ανέγερση πρώτης ή δεύτερης κατοικίας.

Επιπλέον η έκταση αυτή έχει αυθαίρετα κτίσματα που δεν έχουν τακτοποιηθεί με κανένα νόμο από τους ισχύοντες από το 1977.

Πηγή βίντεο: philenews.com

Συγκλονίζει η Παπακωστοπούλου για τον πατέρα της: «Μου έφυγε πέφτοντας από μια ελιά»

0

Βαρύ το πένθος για την παρουσιάστρια των δελτίων ειδήσεων του Star, Κατερίνα Παπακωστοπούλου. Ο πατέρας της γνωστής δημοσιογράφου, Αριστοτέλης, με καταγωγή από το Θέρμο Αιτωλοακαρνανίας, άφησε την τελευταία του πνοή έπειτα από μοιραία πτώση που είχε από ελαιόδεντρο στο κτήμα του. Ο άτυχος άνδρας τα τελευταία χρόνια ζούσε μόνιμα στην Αθήνα όμως ανά τακτά χρονικά διαστήματα επισκεπτόταν το Δρυμώνα και φρόντιζε τις καλλιέργειες.

Μέσα από τον λογαριασμό της στο Instagram, η Κατερίνα Παπακωστοπούλου τον αποχαιρέτησε με μια κοινή τους φωτογραφία και λόγια που συγκλονίζουν: «Τον πρόσεχα να έχει καλή αιμοκάθαρση και μου έφυγε πέφτοντας από μια ελιά που πήγε να κλαδέψει. Δεν έχω τρόπο να σας πω πόσο πονάω, όμως σας ευχαριστώ για τη σκέψη σας».

be9e326bc4fde41f5ea3614c67ab9138

Συγκλονίζει η Ολυμπία Κρασαγάκη για τη μάχη με τον καρκίνο: «Το κατάλαβα στον ύπνο μου, κανείς δεν μπορεί να νιώσει τον πόνο σου»

0

Η Ολυμπία Κρασαγάκη βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή της ΕΡΤ με τον Φώτη Σεργουλόπουλο και την Τζένη Μελιτά και μίλησε για τη μάχη που έδωσε με τον καρκίνο.

Η επιτυχημένη φωτογράφος αναφέρθηκε στη σοβαρή περιπέτεια της υγείας της και το πώς την αντιμετώπισε.




«Ήθελα να μοιραστώ την περιπέτεια της υγείας μου, ενώ είναι κάτι που δεν το λένε πάρα πολλοί. Γνωρίζω πολλές γυναίκες που το κρατούν μυστικό ακόμη και στις ίδιες τις οικογένειές τους. Θέλω να μοιράζομαι τις χαρές και τις λύπες μου οπότε δεν μπορούσα ούτε να το κρύψω ούτε να το κρατήσω κρυφό απέναντι στους ανθρώπους που θα συνεργαζόμουν. Δεν ήθελα να λέω ψέματα, ένιωσα μια ανακούφιση με το να το αποκαλύψω» εξομολογήθηκε η Ολυμπία Κρασαγάκη.

«Μπορεί να έρθει ξαφνικά στη ζωή μας εκεί που δεν το περιμένεις. Στον ύπνο μου το κατάλαβα, ήταν σαν να με τσίμπησε κάποιος και ξύπνησα και ένιωσα κάτι στο στήθος. Έκανα εξετάσεις και το βρήκαμε. Να μην νιώθεις μόνος σου στον πόνο σου είναι πολύ σημαντικό. Τον πόνο σου δεν μπορεί κανείς να τον νιώσει, είσαι μόνο εσύ. Μπορείς να το μοιραστείς αλλά ο άλλος δεν μπορεί να νιώσει πόσο πονάς» αποκάλυψε η καταξιωμένη φωτογράφος.

«Δεν ξέρω αν βρήκα εύκολα αυτή την δύναμη. Μπορεί να δω ένα λουλουδάκι στον δρόμο και να πω τι όμορφο είναι και να πάρω από εκεί δύναμη. Δεν συζητώ βεβαίως και από τους δικούς μου ανθρώπους, το παιδί μου» εξομολογήθηκε η Ολυμπία Κρασαγάκη.

Συγκλονίζει η Όλγα Λαφαζάνη για την κόρη της: «Την κούρεψαν στο σχολείο, πήραν το ψαλίδι και της έκοψαν τα μαλλιά»

0

«Μου ήρθε ένα μέιλ που έλεγε ότι σήμερα το παιδί σας θα γυρίσει σπίτι κουρεμένο», είπε η Όλγα Λαφαζάνη.

Καλεσμένη στο πλατό της εκπομπής «Όλα για τη ζωή μας» ήταν σήμερα η Όλγα Λαφαζάνη. Η δημοσιογράφος, σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση, μίλησε για την ενδοσχολική βία που υπέστη η κόρη της.

«Ήταν 4 ετών και πήγαινε στον παιδικό σταθμό. Δεν πίστευα ότι σε αυτή την ηλικία μπορεί να υπάρξει σχολικός εκφοβισμός. Είχε πάει σε ένα σχολείο να κάνει προσαρμογή έτσι ώστε να ξεκινήσει ομαλά τον Σεπτέμβρη την σχολική χρόνια. Μετά από έναν μήνα, μου είπε ότι κάποια παιδάκια της μιλάνε άσχημα, την φοβίζουν ή κινούνται λίγο επιθετικά.

Δείτε το βίντεο:



Πίστεψα την κόρη μου αλλά πίστευα ότι μπορεί να είναι και μία αντίδρασή της για να μην πάει στο σχολείο και να είναι μαζί μου στο σπίτι. Αυτό γινόταν όλο και πιο έντονα και πήγα στο σχολείο για να με ενημερώσουν. Η κόρη μου άρχισε να μου λέει ποια παιδάκια την πειράζουν», είπε αρχικά η Όλγα Λαφαζάνη.

Η Όλγα Λαφαζάνη πρόσθεσε στη συνέχεια: «Μου είχε κάνει εντύπωση όταν πήγα στο σχολείο ότι είχαν καλέσει και τους γονείς αυτών των παιδιών, οι οποίοι φώναζαν και έλεγαν ότι «το δικό τους το παιδί δεν κάνουν τέτοια πράγματα». Μου είπαν από το σχολείο ότι θα επιληφθούν επί του θέματος.

Τον Σεπτέμβριο ξεκινάμε στο σχολείο και κάποια στιγμή δέχομαι ένα email από το σχολείο ότι “το παιδί σας θα επιστρέψει με κουρεμένα λίγο τα μαλλιά του, μην ανησυχήσετε, έγινε ένα ατύχημα στο σχολείο και πήραν κάποια παιδάκια το ψαλίδι και της έκοψαν τα μαλλιά”. Δεν πίστευα στα αυτιά μου».

Συγκλονίζει η οικογένεια που ζει στο αυτοκίνητο: Μεγάλη η κινητοποίηση του κόσμου

0

Αυτή είναι δυστυχώς η Ελλάδα της κρίσης και της ανέχειας…

Η ιστορία της τετραμελούς οικογένειας, από το Νέο Ηράκλειο, που είδε τη ζωή της να γκρεμίζεται σε χρόνο… μηδέν, ήρθε στο φως της δημοσιότητας μέσω του «Πρώτου Θέματος» και πραγματικά συγκλονίζει! Η ανεργία και των δύο γονιών σε συνδυασμό με τα χρέη τους έστειλε στο δρόμο και πιο συγκεκριμένα στο αυτοκίνητο. Εδώ και 15 μέρες, η οικογένεια με τα δύο παιδιά της, ηλικίας 14 και 16 ετών, ζει μέσα στο παλιό και ταλαιπωρημένο Rover.

Τρώνε μέσα σε αυτό και κοιμούνται μέσα σε αυτό, με τους γονείς να παραφυλάνε τα βράδια… σε βάρδιες προκειμένου τα παιδιά τους να είναι ασφαλή. Όσο για το φαγητό τους; Έρχεται από τους γείτονες, αφού δεν υπάρχουν χρήματα ούτε και γι» αυτό.

Ύστερα από τη δημοσιοποίηση του θέματος μέσω του , η ιστορία των τεσσάρων αυτών ανθρώπων κινητοποίησε πολλούς συνανθρώπους μας που θέλουν ο καθένας ξεχωριστά να προσφέρει ό,τι μπορεί. Από ρούχα και φαγητό μέχρι στέγη και δουλειά. Οι πρωινές εκπομπές μάλιστα αναφέρθηκαν στο θέμα.

Το πρωί στον Ant1 μίλησε στον Γιώργο Παπαδάκη η μητέρα των δύο παιδιών, η οποία ζήτησε δουλειά για εκείνη και τον άντρα της και ένα σπίτι για να μην κοιμούνται τα κορίτσια της στα καθίσματα του παλιού τους αυτοκινήτου. Όπως είπε μάλιστα οι καθηγητές των παιδιών είναι ενήμεροι για την κατάστασή τους και βοηθούν όσο περισσότερο μπορούν.

Με το θέμα ασχολήθηκε
σήμερα το πρωί και η Πόπη Τσαπανίδου. Μάλιστα έβγαλε στον αέρα τηλεθεατή που κάλεσε στην εκπομπή  ώστε να προσφέρει το σπίτι του στην οικογένεια για
βοήθεια. Τότε η Πόπη Τσαπανίδου ξέσπασε σε κλάματα.

«Έχει σπάσει και η δικιά μας καρδιά κύριε Σωτήρη. Μην κλαίτε γιατί θα βάλω κι
εγώ τα κλάματα στον αέρα και θα είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα…», είπε η
δημοσιογράφος και πέρασε σε διαφημίσεις καθώς  λόγω της φορτισμένης
ατμόσφαιρας δεν μπορούσε να συνεχίσει.

Από την πλευρά του, ο υφυπουργός Εργασίας κ. Βασίλης Κεγκέρογλου παρενέβη στην πρωινή εκπομπή του Star και τόνισε πως το υπουργείο Εργασίας έχει προχωρήσει στο πρόγραμμα στέγασης και επανένταξης, το οποίο όπως είπε είχε βγει στη διαβούλευση από τις 13 Αυγούστου και ως 13 Οκτωβρίου. Όπως είπε ο υφυπουργός Εργασίας 1.200 άνθρωποι πρόκειται να στεγαστούν μέσω του προγράμματος εκ των οποίων περίπου οι μισοί θα βρουν ξανά και εργασία.

Aπό χθες το πρωί το δέχεται τηλεφωνήματα ανθρώπων που θέλουν να προσφέρουν τη βοήθειά τους στην οικογένεια και δεσμεύεται να φέρει σε επαφή την οικογένεια με όλους όσους θέλουν να βοηθήσουν.

264048 e0

264048 e1

264048 e2

264048 e3

protothema

 

Συγκλονίζει η Ντρισμπιώτη: «Μικρή δέχτηκα bullying επειδή ήμουν φτωχή της γειτονιάς και ήταν τρύπια τα παπούτσια μου»

0

Το όνομα της είναι Αντιγόνη Ντρισμπιώτη και όσοι δεν την ήξεραν την έμαθαν τον Αύγουστο λόγω των επιτυχιών της και των δηλώσεών της, όταν κατέκτησε δύο χρυσά μετάλλια στο βάδην στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Γερμανίας..

Η πρωταθλήτρια Ευρώπης από την Καρδίτσα πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια και όσο θυμάται τον εαυτό της δούλευε μαζί με τη μητέρα της για να μεγαλώσει τα αδέλφια της.

Η Αντιγόνη Ντρισμπιώτη μίλησε στο Down Town για τις δυσκολίες που την έκαναν πιο δυνατή, τα τρύπια παπούτσια αλλά και για τα όνειρα της και το βιβλίο που θέλει να γράψει.

Θέλω να μιλήσουμε αρχικά για την τεράστια αυτή κατάκτηση στο ευρωπαϊκό.

Ως αθλήτρια σίγουρα ξεπέρασα τον εαυτό μου, νιώθω πολύ γεμάτη και πραγματοποιήθηκαν τα όνειρά μου. Σαφέστατα θα ήθελα ένα βάθρο ακόμη σε Παγκόσμιο πρωτάθλημα ή Ολυμπιακούς αγώνες, όπως όλοι οι αθλητές.

Βέβαια, στο Παγκόσμιο ήμουν 4η και 8η Ολυμπιονίκης, είναι σαν να είχα πάρει μετάλλιο. Ως Αντιγόνη, 38 ετών, αμφισβητούμενη από πολλούς για το αν θα τα καταφέρω ή όχι, ήθελα πραγματικά να περάσω το μήνυμα ότι δεν μπορεί κανείς να βάλει ημερομηνία λήξης σε όνειρα, ανθρώπους, σχέδια. Μόνοι μας τα βάζουμε αυτά. Αν αποφασίσω να βάλω ημερομηνία λήξης θα τη βάλω εγώ, κανείς άλλος.

Φοβήθηκες με όλα αυτά τα φώτα που έπεσαν πάνω σου μήπως χάσεις τον εαυτό σου;

Όχι, ξέρω τι θέλω. Άλλοι μπορεί να είχαν ως προτεραιότητα το να βγάλουν περισσότερα χρήματα, εγώ γεννήθηκα και μεγάλωσα φτωχή. Δεν με ενδιαφέρει να γίνω πλούσια. Με ενδιαφέρει να μπορώ να κάνω όπως πρέπει τη δουλειά μου.

Με λίγα πράγματα και καλά, να δουλεύω και να προπονούμαι χωρίς προβλήματα. Για εμάς τους αθλητές μπορεί να είναι σημαντική και μία κουβέντα που μπορεί να μας πει κάποιος, ακόμα και έτσι νιώθουμε τη στήριξη. Μπορεί να σε πάρει ένας χορηγός και να σου πει: «Αντιγόνη, πώς είσαι σήμερα; Πώς τα βλέπεις τα πράγματα; Δεν μας ενδιαφέρει και να μην πετύχεις, εμείς είμαστε δίπλα σου.» Αυτό μπορεί να λειτουργήσει αυτόματα σαν να έχεις εκατό χορηγίες.

Τι σκέφτηκες στο βάθρο και λύγισες;

Άρχισα να σκέφτομαι πώς ξεκίνησα τον αθλητισμό, πώς σταμάτησα, πώς ξαναξεκίνησα, τις δυσκολίες που αντιμετώπισα στη ζωή μου, τα προβλήματα που αντιμετώπισε η οικογένειά μου για να μπορώ να κάνω εγώ αθλητισμό. Ήμουν από μια πολύ φτωχή οικογένεια με τέσσερα παιδιά.

Με μία μητέρα που δούλευε απεριόριστες ώρες για να μπορέσει να μας μεγαλώσει και να μας σπουδάσει. Καταλαβαίνεις πως η δυσκολία αυτή με έκανε να φτάσω στο βάθρο και να περνάει όλη η ζωή από μπροστά μου γρήγορα σαν μια μικρή ταινία. Πίστεψέ με, δεν γνωρίζει κανείς ούτε το 1⁄3 από τη ζωή μου. Κάποια στιγμή θα γράψω ένα βιβλίο.

Είχες σταματήσει για ένα διάστημα τον πρωταθλητισμό και όπως είχες πει ξαναξεκίνησες για να πάρεις κιλά. Γιατί σταμάτησες την πρώτη φορά;

Ναι, ναι. Τώρα είμαι 50 κιλά, τότε ήμουν 43. Ήταν μία περίοδος πολύ αδιάφορη για τη ζωή μου. Δεν είχα στόχους και όραμα, είχα χαθεί στο τίποτα και έτσι ξαναξεκίνησα. Είχα σταματήσει λόγω προβλημάτων της οικογένειας. Έπρεπε να δουλέψω για να μπορώ να στηρίξω τα μικρά μου αδέρφια.

Όταν σταμάτησα, τα αδέρφια μου ήταν στο δημοτικό. Έπρεπε να τα ετοιμάσω για το σχολείο, τα φροντιστήρια… Είχα έναν άλλο ρόλο τότε, πολύ σημαντικό, και έπρεπε να είμαι αφοσιωμένη σε αυτόν. Η μαμά μου δούλευε όλη μέρα. Η μεγάλη αδερφή μου είχε αρραβωνιαστεί και είχα να φροντίζω τα δύο μικρά αδέρφια μου, που έπρεπε να πάρουν το δρόμο τους. Το έβλεπα σαν υποχρέωση, το έκανα με αγάπη, δεν το έκανα με το ζόρι.

Δεν είχες όμως κι εσύ την ανάγκη να ζήσεις τα παιδικά σου χρόνια πιο ανέμελα;

Ξέρεις τι κακό πιστεύω ότι έχει ο πρωταθλητισμός; Γιατί είναι κακό. Χάνεις την παιδικότητά σου, το παιχνίδι. Και είναι χρόνια που δεν τα ξαναζείς ποτέ. Φτάνεις σε ένα σημείο που είμαι εγώ 38 ετών – βέβαια εγώ έζησα καλά, έπαιζα, γιατί ήμουν αρκετά δραστήριο παιδί, όμως έχω χάσει άλλα πράγματα που θα μπορούσα να έχω κάνει και δεν έκανα λόγω του πρωταθλητισμού.

Τι νιώθεις πως θα ήθελες να έχεις κάνει;

Ίσως θα ήθελα να ζήσω τα φοιτητικά μου χρόνια, να έχω πάει πενταήμερη που δεν πήγα, να μπορούσα να βγαίνω με φίλους βόλτες για καφέ στα 14 μου που ξεκινούσαν τα παιδάκια όλα.

Έχοντας παράλληλα και τα προβλήματα στο σπίτι και επειδή ήμουν από φτωχή οικογένεια δεχόμασταν από άλλα παιδιά της ηλικίας μας σχόλια όπως «ααα, δεν την κάνουμε παρέα αυτήν γιατί τα παπούτσια της είναι τρύπια» – αυτό που σήμερα ονομάζεται bullying.

Υπήρχαν κοριτσοπαρέες τότε που εμένα και τη μεγάλη αδερφή μου δεν μας έκαναν παρέα γι’ αυτό το λόγο. Επειδή ήμασταν οι φτωχές της γειτονιάς και ήταν τρύπια τα παπούτσια μας. Ήταν δέκα κορίτσια μαζί κι εγώ με την αδερφή μου μόνες. Τώρα είμαστε όλες φίλες πια… δεν φοράω τρύπια παπούτσια.

Και τελικά με το βάδην πόσα παπούτσια έλιωσες για να φτάσεις μέχρι εδώ;

Έχω τρυπήσει πολλά. Άσ’ το, είναι πάρα πολλά, δεν μπορώ να σκεφτώ. Η μαμά μου βέβαια τα λιώνει στη δουλειά πιο πολύ από εμένα.

Είναι πολύ όμορφο που ο σύζυγός σου είναι πάντα δίπλα σου στηρίζοντας κάθε βήμα σου.

Όταν γνωριστήκαμε με τον Άγγελο ήταν η περίοδος που είχα σταματήσει τον αθλητισμό. Eκείνο τον ενάμιση χρόνο που δεν έκανα τίποτα βγαίναμε με φίλους, διακοπές, ταξίδια. Μετά διακόψαμε για πέντε μήνες τη σχέση μας.

Ήταν το διάστημα αυτό που άρχισα να ξανακάνω αθλητισμό. Όταν ήρθε πάλι στη ζωή μου, με γνώρισε για δεύτερη φορά ως αθλήτρια με στόχους. Είχα ήδη αρχίσει να μπαίνω στον υψηλό αθλητισμό. Θαύμασε σε μένα το ότι σε σύντομο διάστημα αφοσιώθηκα τόσο πολύ σε αυτό και κατάλαβε πως έχω κάποιο κίνητρο, κάποια σπίθα.

Του είπα εξαρχής πως είναι από τα όνειρά μου και δεν θα το στερηθώ για κανέναν. Ήμουν ξεκάθαρη για το τι ζητάω. Έχουμε πολύ διαφορετικές δουλειές, οπότε εξαρχής είχαμε βάλει όρια.

Εγώ έκανα αθλητισμό και ο Άγγελος δουλεύει νύχτα –είναι τραγουδιστής–, οπότε κάναμε άλλη ζωή. Πολλές φορές έχει τύχει να συναντιόμαστε στην πόρτα καθώς ο Άγγελος μπαίνει σπίτι το πρωί από τη δουλειά κι εγώ βγαίνω για προπόνηση.