Την ανάγκη των αυτοδύναµων κυβερνήσεων τονίζει ο Βουλευτής Ανατολικής Αττικής της Νέας Δηµοκρατίας, Βασίλης Οικονόµου και σηµειώνει: «όλοι εµείς στη ΝΔ θεωρούµε ότι υπηρετούν καλύτερα το συµφέρον του τόπου, ειδικά σε µια περίοδο µεγάλης γεωπολιτικής αστάθειας, όπως αυτή που βιώνουµε».
Την τρίτη θητεία, δηλώνει ο κ. Οικονόµου, δεν την επιδιώκουµε γιατί θέλουµε να κατέχουµε οφίτσια αλλά γιατί έχουµε σχέδιο, πρόγραµµα και όραµα για τη χώρα.
Σκληρή γλώσσα χρησιµοποιεί σχετικά µε τα υπό δηµιουργία κόµµατα του κ. Τσίπρα και της κυρίας Καρυστιανού αναφέροντας: «ούτε η µια ούτε ο άλλος µιλούν στην καρδιά του ψηφοφόρου µας. Ο πρώην πρωθυπουργός ήρθε, είδε και απήλθε µετά από ετυµηγορία του λαού ο οποίος έκρινε ότι απέτυχε στο έργο του. Από την άλλη η κυρία Καρυστιανού εάν επιλέξει να πολιτευτεί, την περιµένουµε να διατυπώσει το πρόγραµµά της».
Θεωρώ, εκτιµά ο Βουλευτής της Νέας Δηµοκρατίας, ότι πολλές από τις θέσεις που έχει διατυπώσει είναι βαθύτατα προβληµατικές και δεν απευθύνονται στον Έλληνα που πορεύεται µε µεταρρυθµιστική λογική
Σας προβληµατίζουν οι δηµοσκοπήσεις, βλέπετε την αυτοδυναµία εφικτή;
Όπως έχει πει και ο Πρωθυπουργός κατ’ επανάληψη, όλοι εµείς στη Νέα Δηµοκρατία πιστεύουµε στις αυτοδύναµες κυβερνήσεις επειδή θεωρούµε ότι υπηρετούν καλύτερα το συµφέρον του τόπου, ειδικά σε µια περίοδο µεγάλης γεωπολιτικής αστάθειας, όπως αυτή που βιώνουµε.
Η σταθερότητα όµως δεν σηµαίνει στασιµότητα. Σηµαίνει σταθερό τιµόνι στα γεωπολιτικά, αλλά σηµαίνει και σταθερές αυξήσεις µισθών και εισοδηµάτων, σταθερή βελτίωση στην παιδεία, στην υγεία. Άρα, την τρίτη θητεία δεν την επιδιώκουµε γιατί θέλουµε ντε και καλά να κατέχουµε οφίτσια, αλλά γιατί έχουµε σχέδιο, πρόγραµµα και όραµα για τη χώρα.
Να σας πω όµως και για την αυτοδύναµη κυβέρνηση. Αυτή µπορεί να προκύψει, µε τον συγκεκριµένο εκλογικό νόµο, υπό συγκεκριµένες προϋποθέσεις, δηλαδή το πρώτο κόµµα να είναι πάνω από 36,5%. Μας είναι λοιπόν γνωστές οι προϋποθέσεις και οι αριθµητικοί στόχοι για να µπορούµε να πετύχουµε αυτό το αποτέλεσµα.
Επιτρέψτε µου όµως να σας θυµίσω ότι όλες οι δηµοσκοπήσεις πριν από τις εκλογές του 2023 µας τοποθετούσαν στη ζώνη του 33% – 34% και πήραµε 41%. Θέλω να πω ότι ο στόχος για µια ακόµη κυβέρνηση αυτοδυναµίας για τη Νέα Δηµοκρατία είναι ένας εφικτός στόχος, και σίγουρα 100% πιο εφικτός από το να ισχυρίζεται το ΠΑΣΟΚ ότι θα είναι πρώτο κόµµα.
Η δυναµική που εµφανίζουν τα υπό δηµιουργία κόµµατα µπορεί να αφαιρέσει ψήφους από τη ΝΔ;
Φαντάζοµαι ότι εννοείται τα υπό δηµιουργία κόµµατα της κυρίας Καρυστιανού και του κύριου Τσίπρα. Ούτε η µία, ούτε ο άλλος µιλούν στην καρδιά του ψηφοφόρου µας. Από τη µία ο κύριος Τσίπρας ήρθε, είδε και απήλθε µετά από ετυµηγορία του ελληνικού λαού, ο οποίος έκρινε ότι απέτυχε στο έργο του. Από την άλλη, η κυρία Καρυστιανού, εάν επιλέξει να πολιτευτεί, την περιµένουµε να διατυπώσει το πρόγραµµά της. Με βάση τις µέχρι τώρα θέσεις που έχει διατυπώσει, θεωρώ ότι πολλές από αυτές είναι βαθύτατα προβληµατικές και δεν απευθύνονται στον Έλληνα που πορεύεται µε µεταρρυθµιστική λογική. Είναι άλλο πράγµα να µετατρέπεις το προσωπικό σου τραύµα σε δράση, το οποίο είναι απολύτως θεµιτό, και άλλο πράγµα το συλλογικό τραύµα να γίνεται όχηµα σε µία πολιτική προσωπική ανέλιξη, χωρίς θέσεις, χωρίς προτάσεις, χωρίς πρόγραµµα και µε µοναδικό «πρόσταγµα»: Να πέσει ο Μητσοτάκης.
Τι περιµένετε από την επικείµενη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν;
Είµαστε γείτονες, «καταδικασµένοι» από τη γεωγραφία να συνυπάρχουµε και πρέπει σταθερά να υπάρχουν ανοιχτοί δίαυλοι επικοινωνίας.
Το µείζον ζήτηµα, η µεγάλη διαφορά µας µε την Τουρκία, είναι µία και µόνο: η οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών, ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας, στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Όσο η Τουρκία προσθέτει σε αυτό το «µενού» και άλλα θέµατα, καταλαβαίνετε ότι το να προχωρήσουµε περαιτέρω σε αυτή την κατεύθυνση είναι κάτι το οποίο, σε αυτή τη συγκυρία, το θεωρώ δύσκολο.
Το βέβαιο είναι ότι δεν πρόκειται ποτέ να µπούµε σε οποιαδήποτε τέτοια συζήτηση για «γκρίζες ζώνες» ή την «αποστρατικοποίηση» και αυτό είναι και κάτι το οποίο θα πρέπει η Τουρκία να το καταλάβει.
Η Τουρκία πρέπει επίσης να αντιληφθεί ότι µία επίλυση της µεγάλης µας διαφοράς µαζί της θα είχε και άλλα παράπλευρα οφέλη ως προς τη δυνατότητα της Τουρκίας να προσεγγίσει περισσότερο την Ευρωπαϊκή Ένωση, τη συµµετοχή της σε κάποια µελλοντικά προγράµµατα, τα οποία θα χρηµατοδοτούν την αµυντική της βιοµηχανία µε ευρωπαϊκούς πόρους.
Αλλά εµείς ήµασταν απολύτως σαφείς: όσο υπάρχει το casus belli, η Τουρκία δεν µπορεί να εκµεταλλευτεί ευρωπαϊκή χρηµατοδότηση. Ο στόχος µας δεν αποκλείει στο διηνεκές την Τουρκία από µια πιο ισχυρή συνεργασία µε την Ευρώπη. Στόχος µας είναι να χρησιµοποιήσουµε αυτό το διαπραγµατευτικό µας χαρτί για να πείσουµε την Τουρκία ότι αυτές οι διεκδικήσεις είναι παντελώς άστοχες, αχρείαστες.
Θεωρείτε ότι υπάρχει πολιτική εργαλειοποίηση του τραγικού εργατικού δυστυχήµατος στα Τρίκαλα;
Κάθε ζωή που χάνεται, ειδικά εν ώρα υπηρεσίας–εργασίας, είναι η πιο τραγική είδηση. Όπως γίνεται δυστυχώς σε κάθε τραγωδία σε αυτή τη χώρα, είτε είναι δυστύχηµα, είτε εργατικό, είτε σιδηροδροµικό, είτε µια µεγάλη φυσική καταστροφή, υπάρχουν ορισµένοι που προσπαθούν να παίξουν πολιτικά παιχνίδια.
Πολλοί σε αυτή τη χώρα, από το πολιτικό σύστηµα και από τα µέσα ενηµέρωσης, έχουν πλέον κάνει δεύτερη φύση τους το να γίνονται αυτόκλητοι εισαγγελείς.
Επενδύουν στη δυστυχία, επενδύουν στο σοκ που παθαίνει ο κόσµος και πάνε να χτίσουν καριέρες: πολιτικές, δηµοσιογραφικές.
Μετατρέπονται σατιρικές εκποµπές σε εργαλεία δολοφονίας χαρακτήρων, παραπλάνησης της κοινής γνώµης µέσα από ψέµατα ότι δήθεν η Ελλάδα είναι «πρωταθλήτρια στα εργατικά δυστυχήµατα».
Η χώρα µας, σύµφωνα και µε τα επίσηµα στοιχεία της Eurostat, παρουσιάζει µια πολύ καλή εικόνα συγκριτικά µε τα υπόλοιπα κράτη-µέλη της Ένωσης και µάλιστα βρίσκεται µεταξύ των τριών χωρών όπου παρατηρούνται τα λιγότερα θανατηφόρα εργατικά ατυχήµατα, πίσω µόνο από τη Γερµανία και την Ολλανδία. Και αυτό παρά το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια και το εργατικό δυναµικό έχει αυξηθεί κατά 509.000 εργαζοµένους.
«Κηφήνες σε ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ βάζουν πλάτη στον Μητσοτάκη»
Την επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα, ως «Λυτρωτή εξ αριστερών», ζητά ο Απόστολος Γκλέτσος, ο οποίος αποχώρησε με αιχμές από τον ΣΥΡΙΖΑ την προηγούμενη εβδομάδα.
Ο κ. Γκλέτσος, ο οποίος διαχρονικά έχει ταχθεί υπέρ του πρώην προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, αναφέρθηκε με ανάρτησή του στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, και επιτέθηκε στους «κηφήνες» του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας πως «βάζουν πλάτη στον Μητσοτάκη».
Αναλυτικά η ανάρτησή του:
«Δεν υπάρχει αντικείμενο στο κυβερνητικό γίγνεσθαι που να μην υπάρχει μεγα ΣΚΑΝΔΑΛΟ , σύμφωνα με την Εισαγγελία της Ευρώπης , παρόλο αυτό οι αρχηγικες ομάδες που τις αποτελουν κηφηνες σε ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ , βάζουν πλάτη στον Μητσοτάκη ξεκάθαρα , η κοινωνία σε αναβρασμό , ολοι περιμένουν τον Λυτρωτή εξ αριστερών … ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ».
Για «νικηφόρα παράταξη» μίλησε ο Τσίπρας από τη Θεσσαλονίκη: «Έτοιμη να αναλάβει τα ηνία της χώρας»
Για μία «νικηφόρα προοδευτική παράταξη, έτοιμη να αναλάβει τα ηνία της χώρας» μίλησε στη παρουσίαση του βιβλίου του στη Θεσσαλονίκη ο Αλέξης Τσίπρας.
Ο πρώην πρωθυπουργός ανέφερε πως η κοινωνία «αποζητά» στη μεγάλη πλειοψηφία της την παράταξη. «Την αναζητούν οι μη έχοντες, που αυτή τη στιγμή δοκιμάζονται από τις πολιτικές της Δεξιάς. Τη χρειάζεται η πατρίδα» είπε, προσθέτοντας πως αυτό «θα γίνει πράξη, όσο κι αν τη διαβάλλουν, την πολεμούν, τη συκοφαντούν, οι αυτουργοί του σημερινού καθεστώτος, πριν καν ακόμα εμφανιστεί».
«Θα γίνει πράξη με τα πρόσωπα, τις αξίες, το όραμα, το ρεαλιστικό της πρόγραμμα, τους χιλιάδες δημοκρατικούς πολίτες που θα τη σηκώσουν στις δικές τους πλάτες. Άνθρωποι της δουλειάς και της παραγωγής. Που σηκώνουν το βάρος της κοινωνίας χωρίς να ζητούν προνόμια. Που πιστεύουν ότι η πολιτική είναι ευθύνη απέναντι στο κοινό μέλλον. Νέες και νέοι που απαιτούν χώρο να ζήσουν, να δημιουργήσουν, να ελπίσουν. Που ζητούν δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια και προκοπή. Με αυτούς μαζί θα πορευτούμε προς τη νέα Ιθάκη μας. Και το ταξίδι ξανάρχισε» είπε μεταξύ άλλων στην ομιλία του.
Ο Αλ. Τσίπρας μίλησε ακόμη για:
Τις διεθνείς εξελίξεις: Οι δημοκρατικοί και προοδευτικοί άνθρωποι είμαστε και θα είμαστε πάντα αλληλέγγυοι χωρίς καμιά διάκριση, στον αγώνα κάθε λαού για ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατία και ελευθερία. Είτε είναι στη Βενεζουέλα, είτε στο Ιράν, είτε στη Ρωσία, είτε στις ΗΠΑ. Στον αγώνα κάθε λαού για να καθορίζει το μέλλον του με βάση τις δικές του ανάγκες και επιλογές. Αλλά είμαστε αποφασιστικά απέναντι στις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου. Με οποιοδήποτε πρόσχημα και αν γίνονται. Απέναντι στη γενοκτονία της Γάζας και τις ένοπλες επεμβάσεις, Είτε είναι στο Ιράκ, είτε στην Ουκρανία, είτε στη Βενεζουέλα, είτε βέβαια στην Κύπρο – όποιες δικαιολογίες κι αν επικαλούνται οι δράστες. Όχι μόνο γιατί αυτό επιτάσσει η ιδεολογική και ηθική μας υπόσταση. Αλλά και γιατί η ιστορία έχει αποδείξει πού οδηγούν τέτοιου είδους παράνομες και αιματηρές επεμβάσεις.
Την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας: Τι πρέπει να κάνουμε για να μη γίνει και η πατρίδα μας θύμα της βίας που περιφρονεί το διεθνές δίκαιο; Το πρώτο που πρέπει να διασφαλίσουμε είναι ότι η Ελλάδα θα είναι ισχυρή. Αλλά μια Ελλάδα ισχυρή, είναι μια Ελλάδα που οικοδομεί συμμαχίες. Όχι μια Ελλάδα που αναζητά προστάτες. Και θέτει σε κίνδυνο τη χώρα δικαιολογόντας τα αδικαιολόγητα, επιδιώκοντας την εύνοιά τους. Ούτε μια Ελλάδα που μπλοκάρει κυρώσεις απέναντι στο Ισραήλ τη στιγμή που αυτό διαπράττει γενοκτονία. Και, αύριο, άραγε, πώς θα ζητήσει κυρώσεις απέναντι στην Τουρκία;
Μια Ελλάδα που ο πρωθυπουργός της, αντί να υπερασπίζεται αταλάντευτα το διεθνές δίκαιο, ξεστομίζει με αφορμή την απαράδεκτη επέμβαση στη Βενεζουέλα, ότι δεν είναι ώρα να σχολιάσουμε τη νομιμότητά της. Και, αύριο, τι θα απαντήσει στον επιθετικό γείτονα ή μια ισχυρή χώρα όταν πουν το ίδιο για την Κύπρο, η το Αιγαίο; Μια Ελλάδα που δεν στηρίζει απλά τον ουκρανικό λαό απέναντι στη ρωσική εισβολή, αλλά πρωτοστατεί στην αντιρωσική υστερία. Με όλους τους κινδύνους που αυτό επιφέρει. Ας αναλογιστούμε, όμως, γιατί όλοι οι πρωθυπουργοί της Μεταπολίτευσης αναγνώριζαν την ανάγκη να έχει η Ελλάδα πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, έχοντας ζήσει οι ίδιοι τα δεινά τα οποία έφερε στον λαό μας η άκριτη προσκόλληση σε προστάτες.
Τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Τον Εμφύλιο
Τη Χούντα
Την εισβολή στην Κύπρο.
Και ας αναλογιστούμε τι θα γινόταν αν ο σημερινός Πρωθυπουργός ήταν στο τιμόνι της χώρας την περίοδο των επιχειρήσεων στο Ιράκ, Αφγανιστάν ή στη Λιβύη.
Την κυβέρνηση: Η κυβέρνηση είναι δήθεν κεντροδεξιά που τόνο όμως πάντα τον δίνουν τα ακροδεξιά δεκανίκια, που από τη μία μέρα στην άλλη, από αντισημίτες έγιναν υπερασπιστές των πιο ακραίων ισραηλινών θέσεων. Και απο φιλορώσοι έγιναν υπέρμαχοι της δήθεν «σωστής πλευράς της ιστορίας». Και σήμερα ως δια μαγείας έγιναν Τραμπικότεροι του Τραμπ.
Για τα κυριαρχικά δικαιώματα: Η Ελλάδα είναι ισχυρή όταν συνδυάζει την πολιτική του διαλόγου με την πιο αποφασιστική υπεράσπιση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Όπως κάναμε εμείς όταν αποτρέψαμε την είσοδο του Barbaros στην ελληνική υφαλοκρηπίδα. Κι όταν – μαζί με τη Λευκωσία- εξασφαλίσαμε για πρώτη φορά ευρωπαϊκές κυρώσεις στην Τουρκία για τις έρευνές στην ΑΟΖ της Κύπρου. Δεν είναι ισχυρή όταν αφήνει τουρκικά ερευνητικά να αλωνίζουν μέχρι το Καστελόριζο και την Κρήτη, επικαλούμενη πότε ότι «τα παίρνει ο άνεμος» και πότε ότι «δεν μπορούν να κάνουν έρευνες λόγω θορύβου». Δεν είναι ισχυρή όταν δίνει τα πάντα στις ΗΠΑ και σε αντάλλαγμα, η Ουάσιγκτων ακυρώνει τον αγωγό Eastmed, πουλάει F16 χωρίς όρους στην Τουρκία και σφυρίζει αδιάφορα όταν αυτή εμποδίζει το ηλεκτρικό καλώδιο στο Αιγαίο. Η Ελλάδα είναι ισχυρή όχι όταν απλά αγοράζει εξοπλιστικά δισεκατομμυρίων, αλλά όταν μπορεί να ενισχύσει και να χτίσει τη δική της αμυντική βιομηχανία.
Η Ελλάδα είναι ισχυρή όταν με βάση το διεθνές δίκαιο λύνει προβλήματα και δεν τα μεταφέρει στις επόμενες γενιές εν ονόματι του πολιτικού κόστος. Όπως κάναμε εμείς με τη συμφωνία των Πρεσπών. Γιατί ωφέλησε τη πατρίδα μας, κυρίως όμως γιατί αποδείξαμε τι σημαίνει πατριωτισμός. Να βάζεις το εθνικό συμφέρον πάνω από το πολιτικό και το κομματικό. Όταν οι πολιτικοί μας αντίπαλοι, ενώ το γνωρίζανε αυτό, μας έλεγαν προδότες για να κερδίσουν τις εκλογές.
Τους παραδώσαμε την αστυνόμευση του FIR της Βόρειας Μακεδονίας και αυτοί σήμερα δεν μπορούν να διαχειριστούν ούτε το FIR της Ελλάδας.
Για την «εθνική πυξίδα»: Αναγκαία μια νέα εθνική πυξίδα και ένας νέος πατριωτισμός κοινωνικής δικαιοσύνης και ευθύνης. Ευθύνης του πολίτη να προσφέρει ανάλογα με τις δυνατότητές του στο κράτος και κυρίως ευθύνης ενός ισχυρού και δίκαιου κράτους να στηρίζει τον πολίτη. Να απελευθερώνει τις δημιουργικές δυνάμεις του τόπου και την υγιή επιχειρηματικότητα. Ένας νέος πατριωτισμός για την προάσπιση των συμφερόντων του ελληνικού λαού, πράγμα που απαιτεί και συγκρούσεις και δύσκολες αλλά αναγκαίες αποφάσεις. Για την εξωτερική μας πολιτική, για την οικονομία και την κοινωνία, για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης. Σε αντίθεση με την ασυδοσία και την ανευθυνότητα του επιτελικού κράτους που βλέπουμε σήμερα. Όπου πολλοί έχοντες και κατέχοντες ξεχνούν τον πατριωτισμό μπροστά στην εφορία και τον θυμούνται μόνο στις παρελάσεις. Όπου πρώτο μέλημα είναι να στηριχθεί μια κρατικοδίαιτη, παρασιτική οικονομία, τα μεγάλα συμφέροντα, οι μηχανισμοί και η κομματική πελατεία.
Για κράτος δικαίου: Μια κυβέρνηση που έχει μετατρέψει το κράτος σε εργαλείο στυγνής εκμετάλλευσης των πολλών, κοινωνικής αδικίας, ανεντιμότητας, περιφρόνησης και καταδίωξης της δικαιοσύνης. Ένα κράτος λάφυρο. Που καταρρέει σε κάθε κρίση. Που δεν προστατεύει. Δεν προβλέπει. Δεν λογοδοτεί. Αλλά Δεν έχουμε μόνο ένα κράτος παράλυτο, αλλά ένα κράτος επικίνδυνο. Για τις ίδιες τις ζωές των ανθρώπων. Το είδαμε στις φυσικές καταστροφές. Στην πολιτική προστασία. Στις υποδομές. Το είδαμε τραγικά στα Τέμπη. Και το είδαμε ξανά, τις τελευταίες μέρες, στο FIR Αθηνών.
Για το FIR: Αυτό το κράτος θέλουμε; Το κράτος της ολιγαρχίας του Μαξίμου, του Φραπέ, του Predator, των Τεμπών και των μπάζων; H κατάρρευση διαχείρισης FIR δεν ήταν μια ακόμη άτυχη στιγμή. Ήταν αποτέλεσμα πολιτικής επιλογής. Οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας προειδοποιούσαν εδώ και χρόνια. Η σύμβαση για ένα νέο, υπερσύγχρονο σύστημα είχε υπογραφεί από το 2019. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη την παρέλαβε έτοιμη. Από επιλογή πάγωσαν, ακύρωσαν ή ξανασχεδίασαν δεκάδες έργα. Από τους δασικούς χάρτες και την αγορά αστικών λεωφορείων μέχρι οδικούς και σιδηροδρομικούς άξονες και συστήματα τηλεπικοινωνιών σε κρίσιμες υποδομές. Γιατί δεν τα ήλεγχαν. Γιατί δεν τα είχαν «στήσει».Γιατί δεν τα έφτιαξε το γνωστό κλειστό επιτελείο.
Το σκάνδαλο των υποκλοπών δεν ήταν «λάθος». Δεν ήταν «παρακολούθηση που ξέφυγε». Ήταν μοντέλο εξουσίας όπου το κράτος παρακολουθεί πολιτικούς αντιπάλους, δημοσιογράφους, στελέχη των ενόπλων δυνάμεων. Όπου τα απόρρητα γίνονται προσωπικό εργαλείο. Και όταν το κράτος γίνεται εργαλείο ελέγχου, γίνεται και εργαλείο λεηλασίας. Την οποία παρακολουθούμε τώρα στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Για το κράτος:Με το Ενιαίο Σύστημα Κινητικότητας τερματίστηκε μια παλιά, σκοτεινή πρακτική πελατειακών μετακινήσεων. Για πρώτη φορά οι μετακινήσεις έγιναν με διαφάνεια και αντικειμενικά κριτήρια. Για πρώτη φορά έγιναν κρίσεις προϊσταμένων με πραγματικά αξιοκρατικά κριτήρια και με την εποπτεία του ΑΣΕΠ. Μπήκε επίσης τάξη στις δημόσιες συμβάσεις με ένα σύγχρονο νομοθετικό πλαίσιο. Θεσπίστηκε, μετά από σκληρή διαπραγμάτευση, ο κανόνας 1 προς 1 στο λόγο προσλήψεων / αποχωρήσεων. Σταμάτησε έτσι η αιμορραγία ανθρώπινου δυναμικού που είχε επιβληθεί με τον καταστροφικό κανόνα 1 προς 5. Δεν ισχυρίζομαι ότι όλα έγιναν τέλεια. Μπορώ όμως χωρίς σκιά αμφιβολίας να σας πως ένα πράγμα: Το δικό μας όπλο δεν ήταν η εμπειρία της διακυβέρνησης. Το δικό μας όπλο ήταν η εντιμότητα. Εμείς ούτε ένα ευρώ δεν σφετεριστήκαμε από τις θυσίες του ελληνικού λαού.
Χρειαζόμαστε με δυο λόγια ένα συνεκτικό, δημοκρατικό, προοδευτικό σχέδιο διακυβέρνησης. Που δεν θα αφήσει τίποτε όρθιο από τις δομές της αναξιοκρατίας, της γραφειοκρατίας και της διαπλοκής. Που θα αλλάξει όχι μόνο το κράτος αλλά και την κουλτούρα εξουσίας. Ένα ΚΡΑΤΟΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ και όχι ένα εργαλείο για λίγους. Οι ανεξάρτητες αρχές, και πρώτα-πρώτα η Εθνική Αρχή Διαφάνειας να γίνουν πραγματικά ανεξάρτητες. Οι μηχανισμοί ελέγχου των δημοσίων συμβάσεων να αποκτήσουν τη θεσμική εξουσία και τα ψηφιακά εργαλεία για να κάνουν χωρίς παρεμβάσεις τη δουλειά τους. Είναι αναγκαίο στην Τοπική Αυτοδιοίκηση να μεταφερθούν πέρα από αρμοδιότητες και ουσιαστικοί πόροι. Είναι αναγκαία η εφαρμογή της ψηφιακής τεχνολογίας σε όλη την έκταση του κράτους και στην επαφή με τους πολίτες. Είναι αναγκαία η πραγματική διαφάνεια σε κάθε δημόσια δαπάνη. Και δεσμεύομαι στο επόμενο διάστημα να δοθεί στη δημοσιότητα σχετική μελέτη του ινστιτούτου μας για μια νέα διαδικτυακή πλατφόρμα-εξέλιξη της Διαύγειας που θα το διασφαλίζει.
Να τελειώνουμε με το βαθύ κράτος των μετακλητών και το κράτος να εκδημοκρατιστεί από κάτω μέχρι πάνω, σε όλες τις δομές και τις εκφάνσεις του. Είναι αναγκαίος ένας άλλος τρόπος, περισσότερο δημοκρατικός και αντιπροσωπευτικός, για την εκλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης αλλά και τις προαγωγές των δικαστικών. Είναι αναγκαίο τέλος, η κοινωνία των πολιτών με τους εκπροσώπους της θεσμικά να συμμετέχει στον έλεγχο του κράτους.
Για την επόμενη μέρα: Η επόμενη μέρα για τον τόπο θα είναι διαφορετική μόνο αν έχουμε το σχέδιο να επουλώσουμε τις μεγάλες πληγές και να υλοποιήσουμε τις μεγάλες και αναγκαίες προοδευτικές τομές. Και θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι δουλεύω και δουλεύουμε εντατικά και μεθοδικά αυτό το σχέδιο.
Μπορούμε και ξέρουμε ποια είναι η ρότα που πρέπει να χαράξει η χώρα. Έχουμε πυξίδα. Αρκεί να πείσουμε μια απογοητευμένη κοινωνία να υπερβεί το στερεότυπο, ότι σε αυτή τη χώρα τίποτε δεν κινείται. Και όμως κινείται! Κερδίζει έδαφος καθημερινά η ιδέα μιας μεγάλης προοδευτικής παράταξης, που θα μπορέσει να βάλει τέλος στο κράτος της απολυταρχίας, της ολιγαρχίας, της αδικίας και της διαφθοράς. Ο προοδευτικός κόσμος αναζητά μια ισχυρή κυβερνώσα προοδευτική δύναμη, κι όχι μικρά και ανίσχυρα να κυβερνήσουν κόμματα. Ούτε μια ακόμη δύναμη διαμαρτυρίας, αλλά εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Η ανασύνθεση της δημοκρατικής παράταξης λοιπόν, που θα γεννήσει την εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης και μαζί τη νέα ελπίδα, είναι αναγκαία και επιβεβλημένη. Και θα γίνει πέρα και πάνω από ιδιοτέλειες και σκοπιμότητες. Θα γίνει όμως με σχέδιο, θα γίνει μεθοδικά, όχι βιαστικά και πρόχειρα. Συνδυάζοντας την αισιοδοξία της βούλησης με το ρεαλισμό της εμπειρίας και της πράξης.
Τη μεγάλη και νικηφόρα προοδευτική παράταξη, αποφασισμένη, ριζοσπαστική, έμπειρη, έτοιμη να αναλάβει τα ηνία της χώρας, με πυξίδα ΤΗΝ ΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑ, ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, θα γίνει πράξη, όσο κι αν τη διαβάλλουν, την πολεμούν, τη συκοφαντούν, οι αυτουργοί του σημερινού καθεστώτος, πριν καν ακόμα εμφανιστεί. Και το ταξίδι ξανάρχισε.
“Πόσες φορές δεν στάθηκα μπροστά στην εικόνα Της,
στο καντήλι της
και δεν είχα τίποτε απολύτως να της πω.
Κενό,
τίποτα,
όλος,
μάτια,
όλος δάκρυα…
Λέξη δεν έβγαινε από τα ξεραμένα χείλη μου.
Λέξη από τα ταραγμένο μου μυαλό.
Είναι τότε που ο πόνος σε κλειδώνει,
που σε παγώνει στον πιο βαρύ χειμώνα της καρδιάς σου.
Σιωπή,
βλέμμα κενό,
καρδιά παραλυμένη.
Όταν πονάς δεν μιλάς,
σιωπάς
και είναι τόσο δυνατές οι κραυγές σου που δεν ακούγονται.
Έχω δει χείλη να πάλλονται δίχως να μιλάνε.
Φωνές να βραχνιάζουν δίχως να λένε λέξη.
Όλος ο άνθρωπος γίνεται μάτια,
όλο το σώμα μια κραυγή,
μια φωνή δίχως ήχο.
Σιωπή,
σώμα σε στάση προσευχής,
σε κατάσταση αναμονής…
Πόσες φορές προσευχήθηκα σε αυτή την απόλυτη σιωπή.
Σε αυτά τα κρύα πατώματα της μοναξιάς,
σε νύχτες που έμοιαζαν αξημέρωτες.
Μόνη παρέα το εικόνισμα της Παναγίας,
μια αγκαλιά,
ένα χάδι Μάνας,
μια ζεστή αγκαλιά
και ένας ήχος στο αυτί
«σσσσσσς, όλα θα πάνε καλά…….».
Αυτή είναι η Παναγία,
που ακούει τις προσευχές των σιωπηλών,
που ενώ δεν μιλάς ξέρει τι λες,
που δίχως να εξηγείς
ξέρει τι νιώθεις και σε καταλαβαίνει.
Σε αυτή την μάνα της σιωπής προσευχήθηκα και σήμερα,
προσευχηθήκαμε όλοι,
ακόμη και αυτοί που δεν πήγαν εκκλησία.
Άκουσε τις σιωπές μας,
ένιωσε τα πένθη και τις απώλειες μας.
Τις θλίψεις και τα άγχη μας,
τους φόβους και πανικούς μας,
τις ματαιώσεις και απογοητεύσεις μας.
Και να είστε για ένα σίγουροι,
όσο οι άνθρωποι θα σας σταυρώνουν,
ο Θεός θα σας ανασταίνει.
Όσο οι άνθρωποι θα σας πληγώνουν,
ο Χριστός θα σας συντροφεύει.
Όσο οι άνθρωποι θα ματαιώνουν τα όνειρα σας,
η Παναγία θα γίνεται η πλατυτέρα της καρδιάς σας,
που μέσα στο πλάτεμα της αγκαλιάς Της
θα χωράμε όλοι,
προδότες και προδομένοι…”
Ο Σεπτέμβριος αναμένεται θερμότερος από τα κανονικά, με αυξημένες πιθανότητες και για περισσότερες βροχές
Με θερμοκρασίες υψηλότερες από τα κανονικά για την εποχή επίπεδα, αλλά και αυξημένες πιθανότητες για περισσότερες βροχοπτώσεις, φαίνεται πως θα μας υποδεχθεί ο φετινός Σεπτέμβριος, σύμφωνα με τα τελευταία προγνωστικά στοιχεία που παρουσίασε ο μετεωρολόγος και πρώην διευθυντής της ΕΜΥ, Θοδωρής Κολυδάς.
Η πρώτη εικόνα για τον μήνα που σηματοδοτεί την έναρξη του μετεωρολογικού φθινοπώρου παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς τα διαθέσιμα δεδομένα δείχνουν ένα σαφές θερμό σήμα σε ολόκληρη σχεδόν τη χώρα. Την ίδια στιγμή, οι εκτιμήσεις για τον υετό –δηλαδή το σύνολο των κατακρημνισμάτων– αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο ο Σεπτέμβριος να αποδειχθεί και πιο υγρός από το συνηθισμένο.
Θερμότερος Σεπτέμβριος σε όλη τη χώρα
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει ο Θοδωρής Κολυδάς, η μέση θερμοκρασιακή απόκλιση για τους σταθμούς που εξετάστηκαν διαμορφώνεται περίπου στους +0,78 βαθμούς Κελσίου σε σχέση με τα κανονικά επίπεδα.
Πρόκειται για μια τάση που δεν περιορίζεται σε μία συγκεκριμένη περιοχή. Αντίθετα, το θερμό σήμα εμφανίζεται σε μεγάλο μέρος της ελληνικής επικράτειας, γεγονός που ενισχύει την εκτίμηση ότι ο πρώτος μήνας του φθινοπώρου θα κινηθεί συνολικά σε υψηλότερες θερμοκρασίες.
Οι μεγαλύτερες αποκλίσεις εντοπίζονται κυρίως στην Κρήτη και στα νησιά του Αιγαίου, όπου σε ορισμένες περιοχές η εκτιμώμενη διαφορά ξεπερνά τον έναν βαθμό.
Στην κορυφή η Σητεία – Πάνω από +1°C και στη Νάξο
Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά είναι τα στοιχεία ανά περιοχή.
Η Σητεία παρουσιάζει τη μεγαλύτερη θετική θερμοκρασιακή απόκλιση, η οποία υπολογίζεται περίπου στους +1,09°C.
Ακολουθεί η Νάξος με περίπου +1,04°C, ενώ στο Ηράκλειο και την Ιεράπετρα η απόκλιση βρίσκεται κοντά στους +0,99°C.
Υψηλές τιμές καταγράφονται επίσης στη Λήμνο, περίπου στους +0,98°C, και στη Μυτιλήνη, όπου η απόκλιση υπολογίζεται κοντά στους +0,96°C.
Ακόμη και η χαμηλότερη τιμή μεταξύ των περιοχών που εξετάστηκαν παραμένει θετική. Στη Ρόδο η απόκλιση εκτιμάται περίπου στους +0,52°C.
Έτσι, το συνολικό εύρος των αποκλίσεων –από +0,52°C έως +1,09°C– είναι σχετικά περιορισμένο. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς υποδηλώνει ότι δεν πρόκειται απλώς για μια μεμονωμένη θερμή περιοχή, αλλά για μια περισσότερο γενικευμένη θερμή τάση.
Κρήτη και Βόρειο Αιγαίο στο επίκεντρο
Η Κρήτη φαίνεται ότι θα βρίσκεται μεταξύ των περιοχών όπου η θερμή τάση θα είναι περισσότερο αισθητή. Η μέση απόκλιση των σταθμών που εξετάστηκαν στο νησί φτάνει περίπου τους +0,98°C.
Παρόμοια εικόνα παρουσιάζει και το Βόρειο Αιγαίο, όπου η μέση θετική απόκλιση εκτιμάται περίπου στους +0,95°C.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι, εφόσον επιβεβαιωθεί η εποχική τάση, οι συγκεκριμένες περιοχές έχουν αυξημένες πιθανότητες να βιώσουν έναν Σεπτέμβριο θερμότερο από αυτόν που προκύπτει από τις κλιματικές μέσες τιμές.
Τι δείχνουν τα στοιχεία για Αττική και Στερεά Ελλάδα
Αξιοσημείωτο είναι το θερμό σήμα και για την Αττική και τη Στερεά Ελλάδα.
Οι περιφερειακές μέσες αποκλίσεις στις συγκεκριμένες περιοχές κινούνται περίπου μεταξύ +0,85°C και +0,87°C, δείχνοντας ότι η θερμή τάση δεν αφορά αποκλειστικά το νότιο και νησιωτικό τμήμα της χώρας.
Στη βόρεια και δυτική ηπειρωτική Ελλάδα οι αποκλίσεις εμφανίζονται μικρότερες, παραμένοντας όμως θετικές.
Στη Θεσσαλονίκη και στα Τρίκαλα Ημαθίας, για παράδειγμα, η εκτιμώμενη απόκλιση βρίσκεται περίπου στους +0,54°C, ενώ σε Άρτα και Ιωάννινα υπολογίζεται γύρω στους +0,62°C.
Επομένως, ακόμη και στις περιοχές όπου το θερμό σήμα είναι πιο συγκρατημένο, τα δεδομένα εξακολουθούν να δείχνουν θερμοκρασίες πάνω από τις συνήθεις τιμές του Σεπτεμβρίου.
Και περισσότερες βροχές; Τι δείχνει η πρώτη εικόνα
Το δεύτερο στοιχείο που ξεχωρίζει στην ανάλυση αφορά τις βροχοπτώσεις.
Σύμφωνα με τον Θοδωρή Κολυδά, ο υετός παρουσιάζει γενικευμένα θετικές αποκλίσεις, με τη μέση τιμή να φτάνει περίπου στο +76%.
Ωστόσο, εδώ χρειάζεται μεγαλύτερη προσοχή στην ερμηνεία των δεδομένων, καθώς –όπως επισημαίνεται– η αβεβαιότητα είναι σημαντικά μεγαλύτερη σε σχέση με εκείνη που αφορά τη θερμοκρασία.
Με απλά λόγια, το θερμό σήμα εμφανίζεται πιο σταθερό, ενώ η εκτίμηση για αυξημένες βροχοπτώσεις θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με μεγαλύτερη επιφύλαξη όσο βρισκόμαστε ακόμη αρκετές εβδομάδες πριν από τον Σεπτέμβριο.
Άλλωστε, μια θετική απόκλιση στον συνολικό μηνιαίο υετό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα βρέχει συνεχώς ή ότι ολόκληρος ο μήνας θα χαρακτηρίζεται από κακοκαιρία. Η συνολική ποσότητα βροχής μπορεί να επηρεαστεί ακόμη και από λίγα ισχυρά επεισόδια μέσα στον μήνα.
Τι σημαίνει «θερμότερος από τα κανονικά»
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η σωστή ανάγνωση των εποχικών προγνώσεων.
Όταν γίνεται λόγος, για παράδειγμα, για απόκλιση +0,78°C, αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε ημέρα του Σεπτεμβρίου θα είναι κατά 0,78 βαθμούς θερμότερη ούτε ότι αποκλείονται διαστήματα με χαμηλότερες θερμοκρασίες.
Η απόκλιση αφορά τη μέση εικόνα ολόκληρου του μήνα σε σύγκριση με τις κλιματικές τιμές αναφοράς. Μέσα σε έναν θερμότερο μήνα μπορούν επομένως να υπάρξουν τόσο ιδιαίτερα ζεστές ημέρες όσο και πρόσκαιρες ψυχρότερες μεταβολές.
Το ίδιο ισχύει και για τις βροχοπτώσεις. Ένας μήνας που τελικά χαρακτηρίζεται υγρότερος από τα κανονικά επίπεδα μπορεί να περιλαμβάνει μεγάλα διαστήματα ανομβρίας και λίγες ημέρες με σημαντικά ύψη βροχής.
Η πρώτη εικόνα για τον Σεπτέμβριο
Με βάση, λοιπόν, τα σημερινά διαθέσιμα στοιχεία, το βασικό συμπέρασμα είναι ότι ο Σεπτέμβριος του 2026 εμφανίζει αυξημένες πιθανότητες να είναι θερμότερος από τα κανονικά επίπεδα στο μεγαλύτερο μέρος της Ελλάδας, με την ισχυρότερη θετική απόκλιση να εντοπίζεται στην Κρήτη και το Αιγαίο.
Παράλληλα, υπάρχει ένδειξη για αυξημένο υετό, αν και η συγκεκριμένη παράμετρος συνοδεύεται από μεγαλύτερο βαθμό αβεβαιότητας και θα χρειαστεί να επανεκτιμηθεί όσο πλησιάζουμε χρονικά στον μήνα.
Σε κάθε περίπτωση, οι εποχικές προγνώσεις περιγράφουν την πιθανότερη γενική τάση ενός ολόκληρου μήνα και όχι τον καιρό συγκεκριμένων ημερών. Για ασφαλέστερη εικόνα σχετικά με ενδεχόμενες κακοκαιρίες, βροχές ή περιόδους έντονης ζέστης θα χρειαστούν οι νεότερες και βραχυπρόθεσμες προγνώσεις όσο πλησιάζουμε στον Σεπτέμβριο.
Ευχές: Γιατί λέμε Καλή Παναγιά – Μια ευχή που προκαλεί πολλές συζητήσεις στο διαδίκτυο και όχι μόνο
Έχουμε δημιουργήσει ευχές για εκπλήρωση των ευγενικών πόθων των συγγενών και των γνωστών μας, αλλά και ευχές, που μόνο ευχές δεν μοιάζουν.
Παρόλα αυτά, τις περισσότερες ευχές αναμφίβολα τις λέμε, για να δείξουμε το σεβασμό, την εκτίμηση και αγάπη μας προς το συνάνθρωπό μας, αλλά παράλληλα κάπου-κάπου ξεστομίζουμε κι ευχές που δεν τις νιώθουμε, ή επειδή έτσι μας έμαθαν οι δικοί μας.
Έναυσμα και αφορμή των γραφομένων μου, (όπως και πριν λίγο καιρό έγραψα), για την ευχή «Καλό Παράδεισο», είναι η κατά μεγάλο σεβασμό επίκαιρη ευχή «Καλή Παναγιά»!
Πρόκειται λοιπόν για την ευχή που δεν γνωρίζουμε πότε καθιερώθηκε και ποιος ήταν ο σκοπός και η σημασία της.
Αν προσέξουμε τη φράση γραμματολογικά δεν στέκει, όπως λέγεται, διότι, δυστυχώς, υπονοεί ότι υπάρχει και «Κακή Παναγιά», γεγονός που η ορθοδοξία μας δεν το επικροτεί και σφοδρά το απορρίπτει.
Εξετάζοντας επίσης σημασιολογικά τη φράση, νομίζω πως είναι άστοχος ο χαρακτηρισμός «Καλή Παναγιά», διότι η λέξη (το επίθετο καλή), προϋποθέτει και το αντίθετό της «Κακή».
Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να λέμε αυτή τη φράση, εξηγώντας τη σημασιολογικά, διότι βγαίνει το συμπέρασμα, σε τελική ανάλυση, ότι πρέπει να υπάρχει και «Κακή Παναγιά», γεγονός, οικτρά απαράδεκτο!
Τούτο συμβαίνει, διότι έχουμε, εμείς οι Έλληνες, τη συνήθεια και την τάση, να επηρεαζόμαστε από τα μηνύματα του μοντερνισμού και να γεμίζουμε το καθημερινό μας λεξιλόγιο με λέξεις και φράσεις ανεξέλεγκτα, χωρίς να υπολογίζουμε τη σημασιολογικό και τη νοηματολογική πλευρά τους.
Έτσι στην καθημερινότητά μας λέμε λέξεις και φράσεις που συνήθως δεν υπολογίζουμε την αντίθετή τους σημασία, αρκεί να εντυπωσιάσουμε και να ευχαριστήσουμε τον συνάνθρωπό μας.
Παραδειγματικά αναφέρω μερικές τέτοιες περιπτώσεις:
**Την κλασική περίπτωση πλεονασμού και παράφρασης της πολυσύχναστης ευχής «Καλό Παράδεισο», που τώρα τελευταία λέγεται στις νεκρώσιμες ακολουθίες κι έχουμε αναφερθεί σε προηγούμενο άρθρο.
**Επίσης, την ευχή «Καλή επιτυχία». Εδώ η λέξη «Καλή», είναι περιττή, αφού δεν νοείται ποτέ «κακή επιτυχία». Άρα η λέξη «επιτυχία», θα ήταν μια πλήρης ευχή, χωρίς το επίθετο «καλή» που περισσεύει, αφού δε νοείται να ευχόμαστε το αντίθετο.
***Το ίδιο και η ευχή «Καλή Λευτεριά», που απευθυνόμαστε σε έγκυο. Δηλαδή υπάρχει και κακή λευτεριά; Δεν είναι προτιμότερο και πιο εύστοχο να πούμε «Με το καλό να έλθει η λευτεριά;».
***Επίσης, πολλές φορές στις συνομιλίες μας λέμε ότι, αυτό σίγουρα είναι ένα «καλό ελάττωμα». Κι εδώ εμφανέστατα υπάρχει ο πλεονασμός, διότι εξ ορισμού, καλά ελαττώματα δεν υπάρχουν!
Το ίδιο συμβαίνει όταν λέμε «Καλή προκοπή» ή «καλή πρόοδο». Γιατί μπορεί να υπάρχει κακή πρόοδος ή κακή προκοπή, αφού είναι λέξεις που έχουν πρόσημο;
Ακόμη θα μπορούσαμε να πούμε πως πολλές καθιερωμένες ευχές-προτάσεις, αν εξεταστούν με τον φακό του γλωσσολόγου θα χαρακτηριστούν πλεοναστικές με νοηματική παράφραση, όπως:
«Βγες έξω». Το «έξω», προφανώς είναι περιττό, διότι, μπορεί να βγει κανείς μέσα; Και όμως κανείς δεν το θεωρεί εκφραστικό λάθος.
Το ίδιο και η φράση «Κατέβα κάτω». Το κάτω κι εδώ θεωρείται πλεοναστική και λανθασμένη λέξη, διότι δεν μπορεί κάποιος να «κατέβει πάνω», άρα το κάτω περισσεύει!
Θα θέλαμε να παραθέσουμε κι άλλα σχετικά παραδείγματα πλεοναστικών ευχών, αλλά νομίζω πως δεν είναι απαραίτητο για να αποδειχθούν οι καινοτομίες, οι νεολογισμοί και η πλεοναστική προσπάθεια σχηματισμού φράσεων, οι οποίες κρινόμενες γλωσσολογικά δεν αποτελούν, κατά την κρίση μας, γλωσσικό λάθος, αλλά νοηματικό πλεονασμό, που δυστυχώς οδηγεί σε παραφράσεις.
Γιατί λέμε Καλή Παναγιά
Τώρα στην περίπτωσή μας με την ευχή «Καλή Παναγιά» γεννάται το ερώτημα: Είναι λανθασμένη η ευχή και αν ναι, τι πρέπει να λέμε;
Ο Άγιος Παΐσιος και άλλοι σύγχρονοι Πατέρες, δίνουν την εξής απάντηση: Όταν οι πιστοί λένε την ευχή «Καλή Παναγιά», ο όρος Παναγιά, δεν αντιστοιχεί στο πρόσωπο της Θεομήτορος, αλλά στην περίοδο του «Δεκαπενταύγουστου», με κατάληξη την ημέρα του εορτασμού της κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Κατά συνέπεια, είναι σαν να λέμε «Καλό Δεκαπενταύγουστο» (Καλό Πάσχα του καλοκαιριού), ή καλή μικρή Σαρακοστή! Η ευχή λοιπόν «Καλή Παναγιά» σημαίνει: «Καλό ταξίδι στις αρχές του ονείρου που θα βρει απάγκιο τον Δεκαπενταύγουστο!»
Και κατά τον Άγιο Παΐσιο «Καλή Παναγιά» πάει να πει, με το καλό να συναντήσουμε στους ναούς την Παναγιά που έχει βγει για να βρει και να παρηγορήσει τους αναγκεμένους! Είναι λοιπόν αρκετή η ευχή με τη φράση «Με το καλό στην Παναγιά».
Συμπερασματικά θα λέγαμε πως, η ευχή «Καλή Παναγιά» που καθιερώθηκε πανορθόδοξα στη χώρα μας, γίνεται αποδεκτή εφόσον η λέξη «Παναγιά» αντιπροσωπεύει μια συγκεκριμένη χρονική θρησκευτική περίοδο!!
Χρόνια πολλά και ευλογημένα !
Εύχομαι να βγούμε πιο δυνατοί και υγιείς από όλα πού ζούμε αυτό το καλοκαίρι. Καλή δύναμη και κουράγιο στους συνανθρώπους μας που περνούν πάσης φύσεως δυσκολίες.
Καλό δεκαπενταύγουστο με υγεία και ό, τι επιθυμείτε. ! Χρόνια Πολλά σε όλους σας.!
Νεκρός στα 41 του ο πρώην καθηγητής του Κέιμπριτζ, Τζέισον Άρντεϊ, μετά την παραίτησή του εν μέσω σκανδάλου για λογοκλοπή
Ο θάνατός του Τζέισον Άρντεϊ σημειώνεται μόλις εννέα ημέρες μετά την παραίτησή του από το πανεπιστήμιο και ενώ η ακαδημαϊκή του πορεία είχε αμφισβητηθεί έντονα.
Σοκ έχει προκαλέσει στη Βρετανία ο ξαφνικός θάνατος του 41χρονου καθηγητή Τζέισον Άρντεϊ, ο οποίος μόλις λίγες ημέρες νωρίτερα είχε παραιτηθεί από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, ενώ βρισκόταν στο επίκεντρο σοβαρών καταγγελιών και επίσημης έρευνας για στοιχεία του ακαδημαϊκού του βιογραφικού.
Ο Άρντεϊ, ο οποίος είχε γίνει γνωστός ως ο νεότερος μαύρος καθηγητής στην ιστορία του Κέιμπριτζ και είχε προβληθεί ως σύμβολο διαφορετικότητας και κοινωνικής κινητικότητας, βρέθηκε «χωρίς τις αισθήσεις του» σε διεύθυνση στο Μπάτερσι, στο νότιο Λονδίνο, το απόγευμα της Παρασκευής 14 Αυγούστου.
Η Μητροπολιτική Αστυνομία ανακοίνωσε ότι οι Αρχές κλήθηκαν στις 15:12 από την Υπηρεσία Ασθενοφόρων του Λονδίνου. Ένας άνδρας 41 ετών εντοπίστηκε νεκρός. Η αστυνομία διευκρίνισε ότι ο θάνατος αντιμετωπίζεται ως απροσδόκητος, αλλά δεν θεωρείται ύποπτος. Οι συγγενείς του έχουν ενημερωθεί και η υπόθεση θα παραπεμφθεί στον ιατροδικαστή.
Μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει γνωστή η αιτία του θανάτου.
Ο θάνατός του σημειώνεται μόλις εννέα ημέρες μετά την παραίτησή του από το Κέιμπριτζ, στις 5 Αυγούστου, σε μια περίοδο κατά την οποία η ακαδημαϊκή του πορεία είχε βρεθεί υπό έντονη δημόσια αμφισβήτηση.
Η έρευνα του Κέιμπριτζ και η παραίτηση
Το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ είχε ανακοινώσει ότι ξεκινά επίσημη έρευνα σχετικά με τα ακαδημαϊκά προσόντα και ορισμένες τιμητικές ακαδημαϊκές θέσεις που εμφανίζονταν στο βιογραφικό του Άρντεϊ.
Η απόφαση ήρθε μετά από σειρά αποκαλύψεων και διαψεύσεων από πανεπιστήμια της Βρετανίας, των ΗΠΑ και της Νότιας Αφρικής. Στο βιογραφικό του εμφανίζονταν, μεταξύ άλλων, θέσεις επισκέπτη καθηγητή στο Ohio State University, στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης και στο Nelson Mandela University, όμως εκπρόσωποι των ιδρυμάτων αμφισβήτησαν ότι ο Άρντεϊ πράγματι κατείχε τέτοιες θέσεις.
Παράλληλα, είχε παρουσιαστεί ως επίτιμος καθηγητής στο Τμήμα Κοινωνιολογίας του Durham University, αν και η σχέση του με το συγκεκριμένο ίδρυμα είχε πλέον λήξει.
Λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση της έρευνας, ο Άρντεϊ υπέβαλε την παραίτησή του τόσο από το Κέιμπριτζ όσο και από το Jesus College.
Στη δήλωσή του ανέφερε ότι η απόφασή του δεν αποτελούσε παραδοχή των κατηγοριών σε βάρος του, αλλά αποτέλεσμα της πίεσης που είχε δεχθεί. Υποστήριξε ότι είχε φτάσει «στα όρια όσων μπορεί λογικά να αντέξει ένας άνθρωπος» και έκανε λόγο για «αδιάκοπη δημόσια κριτική και προσωπικές επιθέσεις».
Παρά την παραίτησή του, επέμενε ότι δεν θεωρούσε πως αυτό ήταν το τέλος της ακαδημαϊκής του πορείας, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο επιστροφής του στο μέλλον.
Οι καταγγελίες για τη διδακτορική διατριβή
Στο επίκεντρο της υπόθεσης βρέθηκαν και καταγγελίες για πιθανή ακαδημαϊκή παρατυπία στη διδακτορική του διατριβή.
Επικριτές του υποστήριξαν ότι σημαντικά τμήματα της διατριβής του έμοιαζαν με εργασία άλλου φοιτητή. Ο ίδιος παραδέχθηκε ότι υπήρχαν λάθη στο έργο του, αλλά αρνήθηκε ότι είχε διαπράξει σκόπιμη λογοκλοπή.
Το Κέιμπριτζ, πάντως, ξεκαθάρισε ότι δεν θα διερευνήσει το ίδιο τη διδακτορική διατριβή, καθώς ο τίτλος του είχε απονεμηθεί από το Liverpool John Moores University και όχι από το ίδιο.
Η υπόθεση όμως δεν περιορίστηκε στη διατριβή.
Αμφισβητήσεις για το βιογραφικό του
Στην πορεία εμφανίστηκαν ερωτήματα για διάφορα στοιχεία του επαγγελματικού και ακαδημαϊκού βιογραφικού του Άρντεϊ.
Σε ομιλία του το 2022 είχε αναφέρει ότι παρακολουθούσε μεταπτυχιακό πρόγραμμα στην «Ψυχοδυναμική Πρακτική» στο Birkbeck, κάτι που δεν εμφανιζόταν στους επίσημους καταλόγους των προσόντων του.
Παράλληλα, παλαιότερη εκδοχή του προφίλ του στο Jesus College περιλάμβανε μεταπτυχιακό τίτλο στις Εκπαιδευτικές Σπουδές από το Liverpool John Moores University, ο οποίος αργότερα αφαιρέθηκε.
Αμφισβητήθηκαν επίσης διάφοροι εντυπωσιακοί ισχυρισμοί που είχε κάνει κατά καιρούς. Μεταξύ άλλων, είχε αναφέρει ότι έτρεξε 600 μίλια μέσα σε έξι ημέρες και ότι συγκέντρωσε εκατομμύρια λίρες για φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Ο ίδιος αρνήθηκε ότι ήταν «μυθομανής» και έδωσε εξηγήσεις για ορισμένους από τους ισχυρισμούς του. Για τα 5,5 εκατομμύρια λίρες που είχε αναφέρει σε σχέση με φιλανθρωπίες, διευκρίνισε ότι δεν συγκέντρωσε ο ίδιος το ποσό, αλλά συμμετείχε σε μια ομάδα περισσότερων από 100 ανθρώπων που συγκέντρωσαν χρήματα.
Ερωτήματα τέθηκαν ακόμη και για αναφορές του σε εθελοντική δράση στη Νότια Αμερική και τη Δυτική Αφρική, καθώς η WaterAid αμφισβήτησε τον ισχυρισμό ότι είχε εργαστεί εθελοντικά για την εγκατάσταση υποδομών ύδρευσης στις περιοχές αυτές.
Από το «Seven Up» έως το βιβλίο που δεν κυκλοφόρησε
λλος ένας ισχυρισμός που προκάλεσε αντιδράσεις αφορούσε τη συμμετοχή του στη γνωστή βρετανική τηλεοπτική σειρά ντοκιμαντέρ Seven Up. Η αναφορά δημιούργησε ερωτήματα, καθώς η εκπομπή ξεκίνησε δεκαετίες πριν από τη γέννησή του. Ο Άρντεϊ στη συνέχεια ανασκεύασε τον σχετικό ισχυρισμό.
Παράλληλα, είχε παρουσιάσει ως δημοσιευμένο βιβλίο το «Being Young, Black and Male: Challenging the Dominant Discourse» («Νέος, Μαύρος και Άνδρας: Προκαλώντας την Κυρίαρχη Ρητορική»). Ωστόσο, το βιβλίο τελικά δεν κυκλοφόρησε, καθώς ο εκδοτικός οίκος Palgrave Macmillan είχε εγκαταλείψει την έκδοσή του αρκετά χρόνια νωρίτερα.
Η ακαδημαϊκή πορεία και η εικόνα του Κέιμπριτζ
Παρά τις αποκαλύψεις, η ακαδημαϊκή διαδρομή του Άρντεϊ ήταν αξιοσημείωτη.
Είχε σπουδάσει Εκπαίδευση σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο και είχε ολοκληρώσει το διδακτορικό του στο Liverpool John Moores University. Στη συνέχεια εργάστηκε στα πανεπιστήμια Roehampton, Durham και Glasgow, όπου το 2021 έγινε καθηγητής Κοινωνιολογίας της Εκπαίδευσης.
Στο Κέιμπριτζ είχε αποκτήσει ιδιαίτερη προβολή, καθώς παρουσιάστηκε ως ο νεότερος μαύρος καθηγητής στην ιστορία του πανεπιστημίου. Ο διορισμός του είχε αντιμετωπιστεί ως σημαντικό βήμα για την ενίσχυση της διαφορετικότητας στην ανώτατη εκπαίδευση.
Αρχικά, το Κέιμπριτζ είχε υπερασπιστεί τον καθηγητή, καταγγέλλοντας αυτό που χαρακτήριζε «αισχρή εκστρατεία υπονόμευσης της αξιοπιστίας του». Όμως, μετά τις νέες αποκαλύψεις και τις διαψεύσεις από άλλα πανεπιστήμια, το ίδρυμα ανακοίνωσε την επίσημη έρευνα.
Η υπόθεση απέκτησε και πολιτικές διαστάσεις. Ο Άρντεϊ είχε θέσει υποψηφιότητα με το Εργατικό Κόμμα στις δημοτικές εκλογές του 2018 στον δήμο του Κρόιντον, χωρίς να εκλεγεί. Παράλληλα, είχε αναλάβει ρόλο του πάτρωνα στη φιλανθρωπική οργάνωση Get Further, η οποία παρέχει εκπαιδευτική υποστήριξη σε μαθητές από κοινωνικά ευάλωτες ομάδες.
Το βιβλίο του και το τελευταίο κεφάλαιο
Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο Άρντεϊ είχε κυκλοφορήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες τα απομνημονεύματά του με τίτλο «Great and Unfortunate Things». Η βρετανική έκδοση ήταν προγραμματισμένη για τις 27 Αυγούστου από τον εκδοτικό οίκο Simon & Schuster.
Τώρα, ο ξαφνικός θάνατός του έρχεται να προσθέσει ένα τραγικό και απρόσμενο τέλος σε μια υπόθεση που είχε ήδη προκαλέσει έντονη συζήτηση γύρω από την ακαδημαϊκή δεοντολογία, τη διαδικασία διορισμού καθηγητών και την αξιοπιστία των ακαδημαϊκών βιογραφικών.
Ο Arday είχε δηλώσει, λίγο πριν από την παραίτησή του, ότι η αποχώρησή του δεν ήταν το τέλος της δουλειάς του, αλλά «το τέλος αυτού του κεφαλαίου». Δεν είναι γνωστό ότι είχε προβλέψει πως, μόλις λίγες ημέρες αργότερα, η ζωή του θα έφτανε στο τέλος της.
Η ιστορία της αεροπλοΐας είναι γεμάτη από τεχνολογικά επιτεύγματα, αλλά και από σκοτεινές στιγμές όπου η ανθρώπινή φύση δοκιμάζεται στα όρια της αντοχής
Στις 14 Αυγούστου 2005, η πτήση 522 της εταιρείας «Ήλιος» μετατράπηκε σε μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες της σύγχρονης εποχής, αφήνοντας πίσω της 121 νεκρούς στους λόφους του Γραμματικού. Μέσα στο παγωμένο σκηνικό της «ΠτήσηςΦάντασμα», μια μορφή αναδείχθηκε σε σύμβολο απόλυτης γενναιότητας: ο Ανδρέας Προδρόμου.
Ένας νέος άνθρωπος μόλις 25 ετών, αεροσυνοδός στο επάγγελμα αλλά με όνειρα και γνώσεις πιλότου, βρέθηκε αντιμέτωπος με το απόλυτο κενό. Αντί να παραδοθεί στη μοιραία λήθη που είχε ήδη καταλάβει τους πάντες γύρω του, επέλεξε να δώσει μια τιτάνια, μοναχική μάχη μέχρι την τελευταία του αναπνοή.
Ένας νέος με πάθος για τα αεροπλάνα και τη ζωή
Ο Ανδρέας Προδρόμου μεγάλωσε στην Κύπρο, τρέφοντας από μικρός μια βαθιά και αθεράπευτη αγάπη για τους αιθέρες. Για εκείνον, η ενασχόληση με την αεροπορία δεν ήταν απλώς μια επαγγελματική επιλογή, αλλά ολόκληρος ο κόσμος του. Εργαζόταν ως ιπτάμενος φροντιστής στην κυπριακή αεροπορική εταιρεία «Ήλιος», κερδίζοντας την αγάπη των συναδέλφων του χάρη στον χαρακτήρα και την εργατικότητά του.
Παράλληλα, ο στόχος του ήταν ξεκάθαρος: διάβαζε, εκπαιδευόταν και κατέβαλλε τεράστιες προσπάθειες για να πάρει επίσημα το πτυχίο του κυβερνήτη και να καθίσει στο αριστερό κάθισμα του πιλοτηρίου. Οι γνώσεις αυτές, που απέκτησε με κόπο και αφοσίωση, έμελλε να παίξουν έναν καθοριστικό, δραματικό ρόλο στα τελευταία λεπτά της ζωής του. Στην προσωπική του ζωή, μοιραζόταν τα όνειρά του με την αγαπημένη του Χάρις Χαραλάμπους, η οποία εργαζόταν επίσης ως αεροσυνοδός στην ίδια πτήση, χτίζοντας μαζί της το μέλλον τους.
Δείτε το βίντεο:
Η μοιραία απογείωση και η ύπουλη επέλαση της υποξίας
Η Κυριακή, 14 Αυγούστου 2005, ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς. Η πτήση HCY 522 απογειώθηκε από το αεροδρόμιο της Λάρνακας με προορισμό την Πράγα και ενδιάμεση στάση την Αθήνα. Κανείς στο πλήρωμα και στους επιβάτες δεν μπορούσε να γνωρίζει ότι μια αλυσίδα προηγούμενων παραλείψεων –με κυριότερη τον χειροκίνητο διακόπτη συμπίεσης που είχε παραμείνει στη λάθος θέση από τον τεχνικό έλεγχο– είχε ήδη ενεργοποιήσει τον μηχανισμό μιας ανείπωτης καταστροφής.
Καθώς το Boeing 737 κέρδιζε ύψος, η πίεση στην καμπίνα άρχισε να πέφτει δραματικά. Η έλλειψη οξυγόνου (υποξία) επιτέθηκε αθόρυβα, βυθίζοντας τους πιλότους σε λήθαργο πριν προλάβουν να αντιδράσουν. Οι μάσκες οξυγόνου έπεσαν αυτόματα στην καμπίνα, αλλά σύντομα οι επιβάτες και τα υπόλοιπα μέλη του πληρώματος παραδόθηκαν σε έναν βαθύ, μη αναστρέψιμο ύπνο. Το αεροσκάφος μετατράπηκε σε ακυβέρνητο φάντασμα, συνεχίζοντας την πορεία του στον αυτόματο πιλότο προς τον ελληνικό εναέριο χώρο, όπου τα ελληνικά μαχητικά F-16 το είχαν ήδη αναχαιτίσει, αντικρίζοντας το πιο αποκαλυπτικό και παγωμένο θέαμα: το πιλοτήριο φαινόταν άδειο και οι επιβαίνοντες ακίνητοι.
Δείτε το βίντεο:
Η ύστατη πράξη ηρωισμού: Η μάχη μέσα στο κενό
Ενώ ολόκληρο το αεροσκάφος βρισκόταν σε κατάσταση κλινικής αναισθησίας, ένας άνθρωπος κατάφερε να κρατηθεί στη ζωή. Ο ΑνδρέαςΠροδρόμου, χάρη στην ψυχραιμία του, τις γνώσεις του και την άμεση πρόσβαση σε μια φορητή φιάλη οξυγόνου, κατάφερε να διατηρήσει τις αισθήσεις του, αντίθετα από ολόκληρο το υπόλοιπο πλήρωμα.
Γνωρίζοντας καλά τι σήμαινε η απουσία ελέγχου στο πιλοτήριο και βλέποντας την τραγική κατάσταση γύρω του, ο νεαρός αεροσυνοδός πήρε την πιο γενναία απόφαση της ζωής του. Άφησε την καμπίνα των επιβατών, έσπασε τα εμπόδια και κατάφερε να εισέλθει στο σκοτεινό και ανενεργό θάλαμο διακυβέρνησης.
Οι πιλότοι των F-16, που πετούσαν σε κοντινή απόσταση, έγιναν μάρτυρες μιας συγκλονιστικής εικόνας: ο Ανδρέας προσπαθούσε απεγνωσμένα να πάρει τον έλεγχο του τεράστιου αεροσκάφους. Παρά το γεγονός ότι οι γνώσεις του δεν αρκούσαν για να αντιμετωπίσουν μια τόσο περίπλοκη τεχνική βλάβη υπό συνθήκες απόλυτης πίεσης και ενώ τα καύσιμα είχαν αρχίσει να τελειώνουν οριστικά, ο ίδιος δεν το έβαλε ποτέ κάτω. Από τον ασύρματο ακούστηκε η σπαρακτική του φωνή να εκπέμπει σήματα κινδύνου («Mayday, Mayday, Mayday…»), προσπαθώντας να σώσει όσους βρίσκονταν πίσω του.
Η κληρονομιά της μνήμης και η αιώνια τιμή
Η πτώση του αεροσκάφους στους λόφους του Γραμματικού λίγο μετά τις 12:00 το μεσημέρι έβαλε τραγικό τέλος σε αυτή την άνιση μάχη. Ο Ανδρέας, μαζί με τη σύντροφό του Χάρις και άλλους 119 επιβαίνοντες, έχασε τη ζωή του, αφήνοντας πίσω του μια πατρίδα που βυθίστηκε σε βαθύ, αιώνιο πένθος.
Ωστόσο, η μνήμη του ανθρώπου αυτού δεν έσβησε ποτέ. Χρόνια αργότερα, αποκαλύψεις από έρευνες και τηλεοπτικά ντοκιμαντέρ, όπως η ανεύρεση της προσωπικής του κονκάρδας δεκαοκτώ χρόνια μετά την τραγωδία, ήρθαν να θυμίσουν στο πανελλήνιο ότι οι πραγματικοί ήρωες δεν ξεχνιούνται. Ο Ανδρέας Προδρόμου έμεινε στην ιστορία όχι ως ένα απλό θύμα μιας τεχνολογικής αστοχίας, αλλά ως το σύμβολο της υπέρτατης ευθύνης, της αγάπης για τη ζωή και της γενναιότητας που δεν λυγίζει ούτε μπροστά στον ίδιο τον θάνατο.
21 χρόνια από την τραγωδία της Helios – Η συγκλονιστική ιστορία της Χριστιάνας και του Γιώργου που βρέθηκαν αγκαλιασμένοι
Είκοσι ένα ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από εκείνη τη «μαύρη Κυριακή» της 14ης Αυγούστου 2005, όταν ο χρόνος σταμάτησε για 121 οικογένειες, σκορπίζοντας τον θάνατο και την απόγνωση στις πλαγιές του Γραμματικού.
Η συντριβή του Boeing 737 της HeliosAirways παραμένει, μέχρι και σήμερα, η μεγαλύτερη αεροπορικήτραγωδία στην ιστορία της ΚυπριακήςΔημοκρατίας. Πέρα από τα στατιστικά στοιχεία και τα πορίσματα των πραγματογνωμόνων, πίσω από τους αριθμούς κρύβονται πρόσωπα, όνειρα που έσβησαν πρόωρα και αγάπες που έμειναν ημιτελείς.
Ανάμεσα στα 121 θύματα της πτήσης 522 βρίσκονταν η Χριστιάνα και ο αρραβωνιαστικός της, Γιώργος. Δύο νέοι άνθρωποι, γεμάτοι ζωντάνια, που ξεκινούσαν το ταξίδι της ζωής τους, με προορισμό την Τσεχία και μια ενδιάμεση στάση στην Αθήνα. Η μοίρα, όμως, είχε άλλα σχέδια για το ζευγάρι, μετατρέποντας τη διαδρομή τους σε ένα τραγικό φινάλε.
Δείτε το βίντεο:
Το χρονικό της αγάπης που έγινε σύμβολο
Η Γεωργία Λαππά, αδερφή της αδικοχαμένης Χριστιάνας, μίλησε στο Sigmalive, ξετυλίγοντας το κουβάρι των αναμνήσεων. Με λόγια που λυγίζουν ακόμη και τον πιο σκληρό αναγνώστη, η Γεωργία περιγράφει τα δύο παιδιά: «Η Χριστιάνα ήταν νηπιαγωγός, μια κοπέλα που είχε αφιερώσει τη ζωή της στα παιδιά, ενώ ο Γιώργος εργαζόταν στον Λαϊκό Καφεκοπτείο. Ήταν και οι δύο πολύ χαρούμενα, γελαστά παιδιά, γεμάτα όνειρα».
Η ημέρα του ταξιδιού έμελλε να είναι η τελευταία τους. Οι αναμνήσειςτης Γεωργίας για εκείνες τις εφιαλτικές ώρες είναι χαραγμένες ανεξίτηλα στη μνήμη της. Η είδηση της συντριβής έπεσε σαν κεραυνός, ενώ οι γονείς του Γιώργου, που βρίσκονταν τότε για διακοπές στο Λονδίνο, προσπαθούσαν εναγωνίως να επικοινωνήσουν με την οικογένεια, ελπίζοντας σε ένα θαύμα που δεν ήρθε ποτέ. «Ήταν από τις πιο άσχημες στιγμές της ζωής μου», εξομολογείται η Γεωργία, αναπολώντας τον πόνο της αβεβαιότητας και την τελική επιβεβαίωση της τραγωδίας.
Η συγκλονιστική εικόνα της αγκαλιάς
Αυτό που κάνει την ιστορία της Χριστιάνας και του Γιώργου να ξεχωρίζει ανάμεσα στις εκατοντάδες άλλες τραγικές μαρτυρίες, είναι η κατάσταση στην οποία βρέθηκαν. Σύμφωνα με τη Γεωργία Λαππά, οι δύο νέοι ήταν οι μόνοι από τους επιβαίνοντες που εντοπίστηκαν αγκαλιασμένοι, ακόμη και μέσα στο χάος και τη φρίκη της συντριβής. Μια εικόνα που προσέφερε έναν ανείπωτο πόνο, αλλά και μια τελευταία δόση ανθρωπιάς μέσα στην καταστροφή. «Ήταν οι μόνοι που βρέθηκαν αγκαλιασμένοι. Τους αναγνώρισε ο παπάς μου», λέει χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας το τραγικό μεγαλείο της αιώνιας πίστης και αγάπης του ζευγαριού.
Η Χριστιάνα ζει μέσα από τις νέες γενιές
Παρά το πέρασμα των 21 χρόνων, η Χριστιάνα δεν έφυγε ποτέ από την καρδιά της Γεωργίας. Η μνήμη της αδερφής της παραμένει ζωντανή μέσα από μια πολύ ιδιαίτερη πράξη αγάπης. Η ΓεωργίαΛαππά, θέλοντας να κρατήσει άσβεστη την παρουσία της αδερφής της, έδωσε το όνομά της σε μία από τις δίδυμες κόρες της.
«Προσπαθώ να μην ξεχνώ αυτά που περάσαμε μαζί, γι’ αυτό έβγαλα τη μία κόρη μου, δίδυμη, Χριστιάνα», αναφέρει με συγκίνηση. Η ομοιότητα της μικρής με την αδικοχαμένη θεία της είναι, όπως λέει, εκπληκτική. «Η Χριστιάνα φέρνει πάρα πολύ της αδερφής μου», σημειώνει η Γεωργία, μια διαπίστωση που της δίνει δύναμη να συνεχίζει, κρατώντας το όνομα της αδερφής της στην καθημερινότητά της.
Μια επέτειος που δεν σβήνει τον πόνο
Είκοσι ένα χρόνια μετά, το Γραμματικό παραμένει ένας τόπος μνήμης. Για την οικογένεια της Γεωργίας, η 14η Αυγούστου δεν είναι απλώς μια ημερομηνία στο ημερολόγιο. Είναι η μέρα που η αγάπη της Χριστιάνας και του Γιώργου «πάγωσε» στον χρόνο, αφήνοντας πίσω τους μόνο αναμνήσεις και το παράδειγμα δύο ανθρώπων που επέλεξαν να μείνουν ενωμένοι μέχρι το τέλος. Η ιστορία τους αποτελεί μια σιωπηλή υπενθύμιση ότι πίσω από κάθε αριθμό θυμάτων, κρύβεται μια ολόκληρη ζωή, ένας κόσμος ολόκληρος που χάθηκε αφήνοντας πίσω του το ανεξίτηλο αποτύπωμα μιας αληθινής αγάπης.
Σήμερα, η μικρή Χριστιάνα, μεγαλώνοντας, κουβαλάει ένα όνομα που είναι συνώνυμο με τη μνήμη, την αγάπη και την αιώνια σύνδεση που νικάει ακόμα και τον θάνατο. Και για τη Γεωργία Λαππά, αυτή είναι η μεγαλύτερη δικαίωση: η αδερφή της να συνεχίζει να υπάρχει, να γελάει και να ζει μέσα από τα μάτια ενός παιδιού.
Θρήνος στην Έδεσσα για τον 31χρονο Ραφαήλ – Η εξαφάνισή του είχε τραγική κατάληξη
Τραγικό τέλος είχε η υπόθεση εξαφάνισης του 31χρονου Ραφαήλ–Γεωργίου Καραΐτσου στην Έδεσσα, καθώς ο νεαρός άνδρας εντοπίστηκε νεκρός στην περιοχή Πλατάνη, έπειτα από ημέρες αναζητήσεων.
Η δυσάρεστη εξέλιξη έγινε γνωστή το βράδυ της Παρασκευής 14 Αυγούστου, βυθίζοντας στη θλίψη τους συγγενείς και τους ανθρώπους που αγωνιούσαν όλες αυτές τις ημέρες για την τύχη του.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που είχαν δημοσιοποιηθεί για την εξαφάνισή του, τα ίχνη του 31χρονου είχαν χαθεί στις 6 Αυγούστου από το χωριό Μεσημέρι της Έδεσσας.
Η εξαφάνιση που προκάλεσε κινητοποίηση
Ο Ραφαήλ–Γεώργιος Καραΐτσος είχε εξαφανιστεί περίπου στις 15:00 το μεσημέρι της 6ης Αυγούστου. Από εκείνη τη στιγμή δεν είχε δώσει σημεία ζωής, με αποτέλεσμα να σημάνει συναγερμός στους δικούς του ανθρώπους και στις αρμόδιες Αρχές.
Η εξαφάνισή του δηλώθηκε στις Αρχές της Έδεσσας και ακολούθησε αναζήτηση για τον εντοπισμό του, ενώ ζητούνταν πληροφορίες από οποιονδήποτε ενδεχομένως τον είχε δει ή γνώριζε κάτι που θα μπορούσε να βοηθήσει.
Οι ημέρες περνούσαν χωρίς κάποιο νέο για την τύχη του 31χρονου, μεγαλώνοντας την αγωνία της οικογένειάς του.
Η τραγική είδηση
Το βράδυ της Παρασκευής (14/8), «Το Χαμόγελο του Παιδιού» γνωστοποίησε την τραγική εξέλιξη της υπόθεσης, αναφέροντας ότι ο 31χρονος, για τον οποίο βρισκόταν σε εξέλιξη αναζήτηση, εντοπίστηκε χωρίς τις αισθήσεις του.
Η σορός του βρέθηκε στην περιοχή Πλατάνη της Έδεσσας, δίνοντας με τον πιο οδυνηρό τρόπο τέλος στην πολυήμερη αγωνία για την εξαφάνισή του.
Από τη στιγμή που χάθηκαν τα ίχνη του μέχρι και τον εντοπισμό του είχαν περάσει οκτώ ημέρες.
Στο μικροσκόπιο οι συνθήκες του θανάτου
Πλέον το ενδιαφέρον στρέφεται στη διερεύνηση των ακριβών συνθηκών κάτω από τις οποίες έχασε τη ζωή του ο 31χρονος.
Οι αρμόδιες Αρχές έχουν αναλάβει την έρευνα της υπόθεσης, προκειμένου να διαπιστωθούν τα αίτια και οι συνθήκες του θανάτου του.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν γίνει γνωστά περισσότερα στοιχεία που να επιτρέπουν ασφαλή συμπεράσματα για το τι συνέβη από τη στιγμή της εξαφάνισής του μέχρι τον εντοπισμό της σορού του.
Η υπόθεση, που ξεκίνησε στις 6 Αυγούστου ως αναζήτηση αγνοουμένου, ολοκληρώθηκε οκτώ ημέρες αργότερα με την τραγική είδηση του θανάτου του, ενώ πλέον αναμένονται τα αποτελέσματα της έρευνας των αρμόδιων Αρχών για να αποσαφηνιστούν οι συνθήκες της τραγωδίας.
Μανούλα για πρώτη φορά έγινε η Αναστασία Γιούσεφ, με την ευτυχία της να γίνεται ακόμη μεγαλύτερη καθώς ο γιος της ήρθε στον κόσμο ανήμερα των γενεθλίων της, στις 13 Αυγούστου.
Η είδηση της γέννησης έγινε γνωστή από χθες, όταν ο πρώην μάνατζέρ της, Ευθύμης Μάρκου, αποκάλυψε πως η χορεύτρια έφερε στον κόσμο το πρώτο της παιδί. Η ίδια επιβεβαίωσε λίγο αργότερα το χαρμόσυνο γεγονός, δημοσιεύοντας στα social media την πρώτη φωτογραφία του νεογέννητου.
Αναστασία Γιούσεφ: Το όνομα του μωρού και το μήνυμά της
Στο τρυφερό στιγμιότυπο φαίνονται μόνο τα μικροσκοπικά ποδαράκια του μωρού, καθώς η Αναστασία Γιούσεφ έχει επιλέξει να κρατήσει μακριά από τη δημοσιότητα την εικόνα του γιου της. «Τελικά πήρα το δώρο μου. Και αποφάσισε να μοιραζόμαστε τα γενέθλιά μας για πάντα. Για σένα, μικρό μου αστεράκι. Εσύ με ενέπνευσες να γράψω αυτό το τραγούδι. Τώρα που ήρθες στον κόσμο, είναι πια δικό σου», έγραψε χαρακτηριστικά.
Η Αναστασία Γιούσεφ είχε αποκαλύψει ήδη από την περίοδο της εγκυμοσύνης της πως το μωρό της θα πάρει το όνομα Αντώνης. Μάλιστα, είχε ετοιμάσει ένα τραγούδι ειδικά για τον γιο της, όσο εκείνος βρισκόταν ακόμη στην κοιλιά της. Το συγκεκριμένο τραγούδι ακούγεται και στο βίντεο που δημοσίευσε μετά τη γέννησή του, αποκτώντας πλέον ακόμη πιο ιδιαίτερη σημασία για την ίδια.
Η χορεύτρια είχε ανακοινώσει πως περιμένει το πρώτο της παιδί ανήμερα της Γιορτής της Μητέρας, μέσα από μια ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση. Δημοσιεύοντας φωτογραφίες με τη φουσκωμένη κοιλιά της, είχε μιλήσει για μία από τις πιο όμορφες περιόδους της ζωής της και για την ανυπομονησία της να γνωρίσει το μωρό της.
Η σχέση της εδώ και εννέα χρόνια
Η Αναστασία Γιούσεφ έχει επιλέξει όλα αυτά τα χρόνια να κρατά τον σύντροφό της μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Οι δυο τους είναι μαζί εδώ και εννέα χρόνια, όπως ανέφερε η ίδια, ωστόσο εκείνος δεν επιθυμεί καμία δημόσια έκθεση και δεν διατηρεί λογαριασμούς στα social media. Όπως έχει ξεκαθαρίσει και η χορεύτρια, σέβεται απόλυτα την επιλογή του και δεν θέλει να τον φέρει στο προσκήνιο.
Πλέον, η Αναστασία Γιούσεφ βιώνει το νέο κεφάλαιο της ζωής της έχοντας στην αγκαλιά της τον μικρό Αντώνη, ο οποίος, όπως αποκάλυψε η ίδια, θα μοιράζεται για πάντα την ίδια ημερομηνία γενεθλίων με τη μαμά του.
