Συγκλονιστική εμπειρία του κυρίου Αργύρη Μήτση.
Κατά την διάρκεια επέμβασης στην καρδιά, έπαθε ανακοπή, και βρέθηκε στην κόλαση. Με θαυμαστή επέμβαση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού επανήλθε στην ζωή.
Ακούστε από τον ίδιο να διηγείται την μοναδική αυτή εμπειρία του.
Δείτε το βίντεο:
Η Lady Gaga κυκλοφόρησε το νέο της τραγούδι «Til It Happens To You»
Το νέο τραγούδι της Lady Gaga έχει τίτλο «Til It Happens To You» και είναι μια μπαλάντα που έγραψε η ίδια η mother monster μαζί με την Diane Warren.
Το τραγούδι περιλαμβάνεται στο ντοκιμαντέρ “The Hunting Ground” που αναφέρεται στην κουλτούρα του βιασμού των νεαρών γυναικών σε πανεπιστημιακές εστίες στις Ηνωμένες Πολιτείες που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο έχουν καλυφθεί. Μέρος των εσόδων από τις πωλήσεις του τραγουδιού θα δωθούν σε οργανισμούς που βοηθούν άτομα που έχουν πέσει θύματα σεξουαλικής κακοποίσης.
Το video του τραγούδιού σε σκηνοθεσία της Catherine Hardwicke συνοδεύεται από σκληρές εικόνες. Σε αυτό παρουσιάζονται 3 διαφορετικές ιστορίες με κοινό στοιχείο την σεξουαλική κακοποίηση.
Δείτε το βίντεο κλιπ
Η δολοφονία του Μιχάλη Κατσούρη στη Νέα Φιλαδέλφεια, ήρθε να συγκλονίσει ξανά την Ελλάδα, όπως είχε συμβεί και με τη δολοφονία του Άλκη Καμπανού.
Ένας 29χρονος φίλος της ΑΕΚ ήταν το θύμα των άγριων επεισοδίων της Δευτέρας (7/8) στη Νέα Φιλαδέλφεια, όταν χούλιγκαν της Ντιναμό Ζάγκρεμπ έκαναν καταδρομική επίθεση και επιχείρησαν να καταστρέψουν ό,τι έβρισκαν στο διάβα τους. Ο Μιχάλης Κατσούρης δέχθηκε δολοφονική μαχαιριά στον βραχίονα, έχασε σχεδόν όλο του το αίμα και λίγη ώρα αργότερα κατέληξε στο νοσοκομείο όπου διακομίστηκε. Προστέθηκε, δυστυχώς, στη μακρά λίστα των θυμάτων της τυφλής οπαδικής βίας στη χώρα μας.
Δυστυχώς, ο Άλκης Καμπανός που δολοφονήθηκε με παρόμοιο τρόπο στη Θεσσαλονίκη πριν από περίπου ενάμιση χρόνο δεν ήταν «ο τελευταίος», όπως συνηθίζεται να αναφέρεται στα ευχολόγια που κατακλύζουν τη δημόσια σφαίρα σε αυτές τις περιπτώσεις. Η ομάδα του Αστέρα Εξαρχείων, μάλιστα, με ένα συγκλονιστικό σκίτσο έκανε αναφορά σε αυτά τα ευχολόγια.
Στο σκίτσο απεικονίζονται ο Άλκης Καμπανός και ο Μιχάλης Κατσούρης στον ουρανό, με τον Άλκη να λέει «λέγανε ότι θα είμαι ο τελευταίος ρε Μιχάλη», και τον Μιχάλη να απαντά «θα βλέπουμε μαζί τα ματς Άλκη». Ένα σκίτσο και μια «στιχομυθία» που προκαλεί, αν μη τι άλλο, ανατριχίλα…
Το ΑΠΟΕΛ υποδέχεται τη Φλόρα στο «ΓΣΠ» της Λευκωσίας για το πρώτο μεταξύ ματς για το δεύτερο προκριματικό γύρο του Europa League και επιδιώκει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Πριν από την σέντρα τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή, ενώ οι οπαδοί των «γαλαζοκίτρινων» έψαλλαν των εθνικό ύμνο και ύψωσαν ελληνικές σημαίες.
Το νότιο πέταλο του «ΓΣΠ», όπου συγκεντρώνονται οι οργανωμένοι οπαδοί ήταν ντυμένο στα μαύρα εις ένδειξη πένθους ενώ σήκωσαν ένα πανό που έγραφε: «Στάχτη κι αν γίνει κάθε της γης σου σπιθαμή, των Ελλήνων η ψυχή θα ‘ναι πάντα ζωντανή»!
Η Parimatch συνεισφέρει στην προσπάθεια των φιλάθλων του ΑΠΟΕΛ για συλλογή των αναγκαίων υλικών που θα αποσταλούν στην Ελλάδα. Την ευχαριστούμε. pic.twitter.com/3cwEFiOdYx
— APOEL FC (@apoelfcofficial) July 26, 2018
Εικόνες που συγκλονίζουν, σαν από σκηνές ταινίας θρίλερ. Εικόνες που δεν τις χωρά ο νους. Κάτοικος του Ματιού ανήρτησε φωτογραφίες ντοκουμέντο από τη φρίκη της περασμένης Δευτέρας.
Από την πρώτη κιόλας στιγμή, άνθρωποι που έζησαν την φρίκη, κάτοικοι του Ματιού που βρέθηκαν ξαφνικά να παλεύουν για τη ζωή τους, περιέγραφαν, με την αγωνία ακόμη ζωγραφισμένη στα μάτια τους, ότι αναγκάστηκαν να πέσουν στο νερό για να σωθούν.
Τώρα, η Ελια Κάλλια, ποστάροντας στο λογαριασμό της στο Facebook μια σειρά φωτογραφιών και κάποια βίντεο δείχνει τα ντοκουμέντα όσων διαδραματίστηκαν το απόγευμα της Δευτέρας στο Μάτι.
Ανθρωποι στη θάλασσα, άνθρωποι που έχουν φύγει έντρομοι από τα σπίτια τους αρπάζοντας δυο πράγματα, την τσάντα τους, μια μπλούζα, το σκύλο τους, έχοντάς τα αγκαλιά πέφτουν στο νερό και προσπαθούν να απομακρυνθούν από την ακτή για να γλιτώσουν από τις φλόγες αλλά και από τον καπνό που τους πνίγει και δυσκολεύει την αναπνοή τους. Ανθρωποι στη θάλασσα με ένα κομμάτι πανί στο στόμα και στη μύτη για να μπορούν να αναπνέουν, μανάδες με τα παιδιά να κρέμονται από πάνω τους…
Σκηνές που δεν μπορεί να τις συλλάβει ανθρώπινος νους.
Κάποιοι από αυτούς κολύμπησαν ώρες και κατάφεραν να σωθούν. Περισυνελέγησαν αργότερα από εθελοντές που έσπευσαν με τα σκάφη τους στην περιοχή, από το λιμενικό, τη φρεγάτα Ελλη και άλλα πλοία. Κάποιοι άλλοι δεν τα κατάφεραν. Δεν άντεξαν. Για αυτό και η κυρία Κάλλια ποστάροντας τις εν λόγω φωτογραφίες και βίντεο σημειώνει: «Ζήσαμε την κόλαση και τον θάνατο. Παρακαλώ αναδημοσιεύσετε τις φωτογραφίες μήπως βοηθήσουμε ανθρώπους να βρουν τους δικούς τους. Σχόλια και like δεν χρειάζονται», γράφει η Έλια Κάλλια.
Οι διασώστες ανέσυραν περισσότερους επιζώντες από τα συντρίμμια σήμερα, έξι ημέρες μετά από έναν από τους χειρότερους σεισμούς που έπληξαν την Τουρκία και τη Συρία, καθώς οι τουρκικές αρχές προσπαθούσαν να διατηρήσουν την τάξη σε όλη τη ζώνη καταστροφής και ξεκίνησαν νομικές ενέργειες για την κατάρρευση ορισμένων κτιρίων.
Ο αριθμός των νεκρών από τον σεισμό στην Τουρκία και τη Συρία ανήλθε σήμερα σε 33.179, σύμφωνα με νεότερο απολογισμό.
Από τον σεισμό των 7,8 βαθμών ο αριθμός των νεκρών στην Τουρκία ανήλθε σε 29.605 ενώ στη Συρία σε 3.574.
Οι εκτοπισμένοι κάτοικοι στην τουρκική πόλη Καχραμανμάρας, κοντά στο επίκεντρο, δήλωσαν ότι είχαν στήσει σκηνές όσο πιο κοντά μπορούσαν στα κατεστραμμένα σπίτια τους σε μια προσπάθεια να αποτρέψουν τη λεηλασία τους.
Η Άγκυρα εντείνει την έρευνα για τα κτίρια που κατέρρευσαν
Οι τουρκικές αρχές δεσμεύτηκαν σήμερα να διενεργήσουν εις βάθος έρευνα εις βάρος κάθε προσώπου που θεωρείται ότι φέρει ευθύνη για την κατάρρευση των κτιρίων από τον καταστροφικό σεισμό της Δευτέρας και έχει ήδη διατάξει τη σύλληψη 113 προσώπων.
Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Φουάτ Οκτάι δήλωσε ότι μέχρι στιγμής 131 ύποπτοι έχουν ταυτοποιηθεί ως υπεύθυνοι για την κατάρρευση ορισμένων από τα χιλιάδες σπίτια που ισοπεδώθηκαν από τον σεισμό στις 10 επαρχίες που επλήγησαν.
“Εκδόθηκαν εντάλματα κράτησης εις βάρος 113 ανθρώπων”, είπε ο Οκτάι στους δημοσιογράφους στη διάρκεια ενημέρωσης στο κέντρο διαχείρισης καταστροφών στην Άγκυρα.
“Θα το προχωρήσουμε διεξοδικά μέχρι να ολοκληρωθεί η απαραίτητη νομική διαδικασία, ειδικά για κτίρια τα οποία υπέστησαν σοβαρές ζημιές και κτίρια που προκάλεσαν θανάτους και τραυματισμούς”, είπε.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το υπουργείο Δικαιοσύνης εγκατέστησε γραφεία διερεύνησης αδικημάτων που συνδέονται με τον σεισμό στις σεισμόπληκτες ζώνες των επαρχιών που θα διερευνούν τις συνθήκες θανάτων και τραυματισμών.
Ο υπουργός Περιβάλλοντος Μουράτ Κουρούμ είπε ότι 24.921 κτίρια στην περιοχή κατέρρευσαν ή υπέστησαν σοβαρές καταστροφές από τον σεισμό με βάση τους ελέγχους σε πάνω από 170.000 κτίρια.
Οι εισαγγελικές αρχές στα Άδανα διέταξαν τη σύλληψη 62 ανθρώπων στο πλαίσιο έρευνας για τα κτίρια που κατέρρευσαν, ενώ για τον ίδιο λόγο εισαγγελείς ζήτησαν τη σύλληψη 33 ανθρώπων στο Ντιγιάρμπακιρ, μετέδωσε το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων Anadolu.
Το πρακτορείο μετέδωσε ότι οκτώ άνθρωποι συνελήφθησαν στην Σανλιούρφα και 4 στην Οσμανίγιε σε σχέση με τα κατεστραμμένα κτίρια που θεωρείται ότι είχαν προβλήματα όπως ότι τους είχαν αφαιρεθεί υποστυλώματα.
Η αστυνομία συνέλαβε στο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης τον κατασκευαστή ενός συγκροτήματος κατοικιών το οποίο κατέρρευσε στην Αντιόχεια την ώρα που ετοιμαζόταν να επιβιβαστεί σε πτήση με προορισμό το Μαυροβούνιο. Η σύλληψη έγινε το απόγευμα της Παρασκευής και χθες τέθηκε επισήμως υπό κράτηση, μετέδωσε το πρακτορείο.
Το πολυτελές 12ώροφο συγκρότημα κατοικιών ολοκληρώθηκε πριν από μια δεκαετία και διέθετε 249 διαμερίσματα. Δεν υπάρχουν πληροφορίες για τα θύματα σε αυτό το κτίριο. Ο συλληφθείς είπε στους εισαγγελείς ότι δεν γνώριζε πως το κτίριο κατέρρευσε και το ταξίδι που θα έκανε στο Μαυροβούνιο ήταν για άσχετους λόγους, μετέδωσε το Anadolu.
“Κάναμε όλες τις διαδικασίες που ορίζει ο νόμος. Είχαμε εκδώσει όλες τις απαραίτητες άδειες”, δήλωσε σύμφωνα με το Anadolu.
Τι κι αν είναι Βραζιλιάνος, τι κι αν η Αργεντινή θεωρείται η «αιώνια» αντίπαλος, ο θρυλικός Πελέ έστειλε ένα συγκλονιστικό μήνυμα μετά την κατάκτηση του Μουντιάλ 2022 απ’ την Αλμπιτσελέστε φέρνοντας στο μυαλό του τον αείμνηστο Ντιέγκο Μαραντόνα. Παράλληλα, ο Πελέ, ο οποίος δίνει τη μεγαλύτερη μάχη της ζωής του καθώς έχει χτυπηθεί από τον καρκίνο, έσπευσε να συγχαρεί τον Λιονέλ Μέσι, ο οποίος, όπως τονίζει, άξιζε αυτόν τον τίτλο, αλλά και τον Κιλιάν Μπαπέ για την εμφάνισή του στον τελικό.
«Σήμερα, το ποδόσφαιρο είπε ξανά την ιστορία του, όπως πάντα, με συναρπαστικό τρόπο. Ο Μέσι κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Κύπελλο, όπως του άξιζε βάσει της πορείας του. Ο καλός μου φίλος, Εμπαπέ, σκόραρε τέσσερα γκολ σε τελικό. Είναι δώρο να παρακολουθούμε αυτό το θέαμα, για το μέλλον του αθλήματος. Και δεν θα μπορούσα να μην συγχαρώ το Μαρόκο για την απίστευτη πορεία του. Είναι υπέροχο να βλέπεις την Αφρική να λάμπει. Συγχαρητήρια Αργεντινή! Σίγουρα ο Ντιέγκο χαμογελάει τώρα», ανέφερε στο μήνυμά του ο θρύλος του ποδοσφαίρου…
Ήτανε μία Κυριακή του Ιουλίου. Το παλλεσβιακό προσκύνημα των Παμμεγίστων Ταξιαρχών δεχόταν από πολύ πρωί τους προσκυνητές του. Μία λαοθάλασσα τα προαύλια του.
Από τους αριθμούς των αυτοκινήτων διαπίστωνες ότι οι περισσότεροι προσκυνητές ήταν από άλλα διαμερίσματα της χώρας μας. Η Κυριακάτικη λειτουργία προχωρούσε.
Οι καλλίφωνοι ιεροψάλτες του Προσκυνήματος με τις μελώδικες τους ψαλμωδίες, ξεκούραζαν την άκρη του εκκλησιάσματος και το ενίσχυαν στην πνευματική του ανάταση. Ήταν όλοι συνεπαρμένοι από τη θεία λειτουργία και ο καθένας ξεχωριστά, αφοσιωμένος στις ενδόμυχες προσευχές του.
Ξαφνικά, μία γυναίκα προσπαθούσε με κόπο να παραμερίσει τον κόσμο και να φτάσει μπροστά στην θαυματουργό εικόνα του Αρχαγγέλου, κρατώντας στην αγκαλιά της ένα αρνί. Όταν έφτασε μπροστά στην εικόνα αναλύθηκε σε δάκρυα.
– “…Ταξιάρχη μου! Σωτήρα μου! Επιτέλους με αξίωσες να έρθω να σε προσκυνήσω και να σε ευχαριστήσω, χωρίς βοήθεια, μόνη μου!!…”
Σε λίγο στα σκαλιά του γραφείου, διαστακτική φάνηκε η γυναίκα…..
“Πάτερ μου, σήμερα είμαι πολύ ευτυχισμένη. Ευχαριστώ τον Μεγαλοδύναμο και τον Αρχάγγελο Μιχαήλ, που με αξίωσαν να βρίσκομαι εδώ για να εκπληρώσω το τάμα μου. Αλλά καλύτερα να σας τα πω από την αρχή.
Λέγομαι Παντελίδου Νίκη και μένω στην οδό……………… στον Εύοσμο Θεσ/νίκης. Πάνω από δέκα χρόνια ήμουν παράλυτη και τελευταία από την στεναχώρια αρρώστησα βαρειά και από την καρδιά μου. Οι γιατροί είπαν στον άντρα μου ότι οι μέρες μου είναι μετρημένες. Περίμενα το τέλος καρφωμένη παράλυτη στο κρεββάτι μου, κάτω από τις στοργικές περιποιήσεις του ανδρός μου.
Για τον Ταξιάρχη έμαθα εδώ και δύο χρόνια, από το περιοδικό “Ο ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ’. Σας ζήτησα, αν θυμάστε με επιστολή μου, μία εικόνα του Αρχαγγέλου και σεις μου στείλατε μία μικρή ανάγλυφη. Από τη στιγμή που πήρα την εικόνα αυτή στα χέρια μου, πίστεψα ακράδαντα ότι θα γίνω καλά. Προσευχόμουν νύχτα και μέρα και όσο περνούσε ο καιρός, τόσο και περισσότερο η πίστη μου αυτή μεγάλωσε σε σημείο που να θεωρώ πια βέβαιο, ότι θα γίνω καλά.
Ήταν παραμονή της γιορτής του Αρχαγγέλου. Όχι στις 8 Νοεμβρίου, αλλά των Μυροφόρων, στις 15 του Πάσχα που γιορτάζετε την μεγάλη πανήγυρη Του, τα εγκαίνια του ιερού Ναού Του. Ήμουν μόνη στο δωμάτιο μου και με πολύ θέρμη παρακαλούσα την χαρη Του. Τα μάτια μου ήταν βουρκωμένα………. Όταν Ω Ταξιάρχη μου, Ταξιάρχη μου!!!
Απέναντι στο κρεβάτι μου, υπάρχει μία ντουλάπα. Αυτή η ντουλάπα σιγά σιγά, άρχισε να μεταβάλλεται σε ανάγλυφη εικόνα, όπως εκείνη που μου είχατε στείλει. Σκούπισα τα μάτια μου να βεβαιωθώ. Μπροστά μου, πράγματι υπήρχε μία πελώρια ανάγλυφη εικόνα του Ταξιάρχη με τον Αρχάγγελο έτοιμο να μου μιλήσει.
Με συναισθήματα ανάμεικτα, χαράς ελπίδας και δέους, ασυναίσθητα, προσπάθησα να σηκώθω. Όμως η αρρώστια με κρατούσε γερά καρφωμένη στο κρεβάτι του πόνου μου. Άρχισα να φωνάζω δυνατά, ξέροντας ότι τη στιγμή αυτή, με ακούει ο Μεγαλόχαρος:
– “…. Ταξιάρχη μου, Ταξιάρχη μου, σώσε με, λυπήσου με, συγχώρα με, σπλαχνίσου με, κάνε το θαύμα Σου….!!!”
Τότε ο Αρχάγγελος μου χαμογέλασε μέσα από την εικόνα. Το χαμόγελο του άρχισε να με ηρεμεί. Άρχισα να νοιώθω βαρειά τα βλέφαρα μου και σιγα σιγά με πήρε ο ύπνος. ΄Όταν ήρθαν οι δικοί μου, με βρήκαν να κοιμάμαι ήσυχα.
Τα ξημερώματα, ημέρα της γιορτής Του, Κυριακή των Μυροφόρων, ξύπνησα ήσυχη και τι βλέπω πάτερ μου;
Βλέπω στο δωμάτιο μου τον Αρχάγγελο Μιχαήλ ολόσωμο!!! Η πανοπλία Του ήταν χρυσή, λαμπερή και ακτινοβολούσε! Τα φτερά του κάτασπρα. Με κοιτούσε και χαμογελούσε
“….Ταξιάρχη μου, σώσε με, βοήθησε με, γιάτρεψε με λυπήσου με….”
Εκείνος συνέχιζε να μου χαμογελά και θαρρείς πως μία ανεπαίσθητη πνοή έκανε τα φτερά του να ανατριχιάζουν. Ξαφνικά μου έδωσε το χέρι Του και μου είπε:
– “….ΣΗΚΩ ΚΑΙ ΠΗΓΑΙΝΕ ΣΤΟ ΝΑΟ ΜΟΥ, ΣΤΟ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙ ΠΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΊΤΑΙ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΗΣΕ ΤΑ ΑΧΡΑΝΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ…”
Έδωσα τα χέρια μου και με τη βοήθεια Του σηκώθηκα. Όταν στάθηκα στα πόδια μου, εκείνος εξαφανίστηκε. Κάτι πολύ παράξενο μου συνέβαινε. Αντί να βάλω τις φωνές και να ξεσηκώσω τον κόσμο όλο, να ξυπνήσω τους δικούς μου, ένοιθα μία γαλήνη, μία ηρεμιά σα να μην ήμουν ποτέ άρρωστη. ¨Αρχισα να ετοιμάζομαι και σε λίγο ξεκινούσα για την Εκκλησία. Λειτουργήθηκα και κοινώνησα, όπως μου είχε πει ο Αρχάγγελος και επέστρεψα σπίτι μου.
Τότε μόνο σκέφτηκα τους δικούς μου και την ανησυχία τους όταν δεν θα με έβρισκαν στο κρεβάτι μου. Μόλις με είδανε να μπαίνω μέσα, έμειναν όλοι άφωνοι και χρειάστηκε πολύ ώρα για να συνέλθουν και ν`αρχίσουν τις ερωτήσεις.
Ζούσα ένα όνειρο. Δεν είχα ακόμα συνειδητοποιήσει την κατάσταση μου. Πολλές φορές σηκωνόμουν απ`το κρεβάτι και περπατούσα για να βεβαιωθώ ότι δεν έβλεπα όνειρο.Τις πρώτες μέρες ένοιωθα μία εξάντληση, σιγα σιγά όμως και με τις περιποιήσεις των δικών μου, άρχισα να συνέρχομαι
Τώρα τελευταία που ένοιωθα αρκετά καλά, αποφάσισα να εκπληρώσω το τάμα μου. Έτσι είμαι εδώ σήμερα με το τάμα μου, ένα αρνί, για να ευχαριστήσω το Σωτήρα μου.
Και λέγοντας αυτά, σηκώθηκε πάλι και έκανε πολλές φορές το σταυρό της.
Οι γιατροί είχαν σηκώσει τα χέρια ψηλά…
Ήταν το 1984, στο Κεντρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης (νυν Γ. Γεννηματά), όταν οι ιατροί είχαν σηκώσει τα χέρια τους ψηλά σχετικά με την υγεία του αδελφού μου, και πως για να το κρατήσουν στη ζωή, έπρεπε στο χειρουργείο, να ακρωτηριάσουν το ένα του πόδι.
Εκείνο το χρονικό διάστημα, στην μονάδα ήταν και μία κυρία μαζί με την κόρη της, που γνώριζαν την χάρη της Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου, και έδωσαν στην μητέρα μου… το βιβλιαράκι της, με τα θαύματα της, το λαδάκι, και το μήλο, που έπρεπε να νηστέψεις για 3 ημέρες και το πρωί της 4ης ημέρας έπρεπε να το πάρεις νηστικός.
Ήταν τόση μεγάλη η απελπισία μας, για την υγεία του αδελφού μου, που πλέον αρχίσαμε να χάνουμε και την πίστη μας στα θεία, παρά μόνο η μητέρα μου, που από μικρή ήταν στο χώρο της Εκκλησίας, και έλεγε στο τέλος θα τα καταφέρουμε, και ο Θεός δεν θα άφηνε τον αδελφό μου με ακρωτηριασμένο πόδι, για το υπόλοιπο της ζωής του, αν και ήταν τότε, μόνο 11 ετών…
Η μητέρα μου, διάβασε το βιβλιαράκι, λάδωσε τον αδελφό μου, και αποφασίσανε να νηστέψουν, μέχρι την ημέρα του χειρουργίου, αν και η κατάσταση της υγείας του αδελφού μου, δεν το επέτρεπε, σύμφωνα με τα λεγόμενα των ιατρών…
Και εκεί που κυλούσαν όλα μα όλα μέσα στην απελπισία, παρά μόνο η μάνα μου και το τονίζω, ήταν αισιόδοξη, το βράδυ της 3ης ημέρας της νηστείας, ξημερώματα, όπως διηγούνται ακόμη και σήμερα, ο αδελφός μου, και η μητέρα μου, εμφανίστηκε στο δωμάτιο τους στο νοσοκομείο, μια μαυροφορούσα. Ξύπνησαν μόνο η μάνα μου, που κοιμόταν σε μια καρέκλα σχεδόν 100 ημέρες δίπλα στον αδελφό μου, αλλά και ο αδελφός μου.
Η κοπέλα, με την μητέρα της, που ήταν στο ίδιο δωμάτιο, δεν ξύπνησαν….(η κοπέλα ήταν η αδελφή της Δέσποινας Βανδή, η δεσποινίς Μαλέα παρακαλώ, αλλά δεν θα μείνω καθόλου σε αυτό το γεγονός, αλλά η πορεία μας στην χάρη της Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου, ξεκίνησε από την οικογένεια Μαλέα) Πλησίασε η μαυροφορούσα τον αδελφό μου, και την μητέρα μου, και τους είπε:
– Είμαι η Αγία Ειρήνη η Χρυσοβαλάντου, δεν θέλω να στεναχωριέστε, γιατί όλα θα πάνε καλά.
Με το που το είπε άπλωσε το χέρι της, από την πατούσα του αδελφού μου, μέχρι το κεφάλι του, και του είπε:
– Δεν έχεις να φοβάσαι τίποτα τώρα, είσαι και εσύ ένα από τα παιδιά μου… Με το που το είπε, έφυγε με την ίδια ηρεμία που προσήλθε στο δωμάτιο από την πόρτα, όπως ένας κανονικός άνθρωπος. Έντρομος ο αδελφός μου, παιδί 11 ετών, με κλάματα η μάνα μου, που είχε αισθανθεί το θαύμα, δεν κλείσανε μάτι όλο το υπόλοιπο της νύχτας. Το πρωί, ολοκλήρωσαν την νηστεία, με την λήψη του αγίου μήλου, της οσίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου, ώσπου ήρθε η ώρα που κάνανε την πρωινή εμφάνιση τους οι γιατροί στο δωμάτιο, και δώσανε εντολή στους νοσοκόμους να ετοιμάσουν τον αδελφό μου, για τις τελευταίες εξετάσεις, πρίν από το χειρουργείο…
Η μάνα μου τους ακολούθησε μέχρι το ακτινολογικό, εκεί που θα γινόντουσαν και οι τελευταίες εξετάσεις, λίγο πριν το χειρουργείο, για τον ακρωτηριασμό… Πέρασαν σχεδόν 20 λεπτά, και έβλεπε η μάνα μου, τους ακτινολόγους και άλλων τμημάτων, να εισέρχονται στο χώρο, που φτιάχνανε τις εξετάσεις του αδελφού μου, όταν πλέον είδε να φτάνει και όλο το team των ιατρών, πανικόβλητο, μπρος σε όλα αυτά που τους έλεγαν οι ακτινολόγοι από τα εσωτερικά τηλέφωνα…
Μετά από 1 ολόκληρη ώρα παρακαλώ, βγήκε ο καθηγητής της Ορθοπαιδικής (Ιατρικής Σχολής-ΑΠΘ),κύριος Βασίλειος Παπαβασιλείου, και λέει στην μητέρα μου:
– Εγώ σηκώνω τα χέρια ψηλά. Αυτά που βλέπω τώρα, είναι θέλημα θεού. Το παιδί δεν έχει τίποτα, και μπορείτε να το πάρετε από το νοσοκομείο και να φύγεται, ακόμη και τώρα, αλλά όπου και αν πάτε, σταματήστε σε μια εκκλησία να ευχαριστήσετε τον Θεό, που έκανε ένα από τα μεγαλύτερα θαύματα, για μένα, στην Ιατρική επιστήμη…
Η μάνα μου άρχισε τα κλάματα, κατάλαβε ότι η χάρη της Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου, δεν άφησε να τυραννηθεί ούτε η ίδια, αλλά ούτε και ο αδελφός μου. Από τότε μας έγινε η Αγία Ειρήνη η Χρυσοβαλάντου, η αγία της οικογένειας μας βοήθησε άπειρες φορές, ακόμη και με περίπτωση καρκίνου στο στήθος της μητέρας μου, που τελικά πάνω κάτω έκανε και πάλι την εμφάνιση της η Αγία μας, και όπως ήρθε το κακό, έτσι έφυγε.
Ο αδελφός μου θα τιμήσει για τα θαύματα, την Αγία Ειρήνη την Χρυσοβαλάντου, με το να δώσει στο πρώτο του παιδί, το όνομα της Αγίας, και εγώ στο τρίτο μου παιδί…»
Είναι φορές που κάποια τυχαία γεγονότα κάποιοι τα χαρακτηρίζουν θαύματα και αυτό τους κάνει γραφικούς. Είναι, όμως, και άλλες στιγμές που η περιγραφή των συμβάντων σου προκαλεί συγκίνηση, δέος και ανατριχίλα και εκείνη την ώρα αναφωνείς «Ναι. Αυτό είναι θαύμα».
Παραμονή εκλογών, βρίσκομαι στο Αεροδρόμιο- η ώρα τρεις μετά τα μεσάνυχτα. Στις τρεις και μισή πάω για επιβίβαση. Κόσμος πολύς. Στο ταξί μπήκε ένα παλικάρι.
-Καλημέρα! Πειραιά, παρακαλώ.
-Λεβέντη μου, στον ουρανό σε γύρευα, στη γη βρέθηκες!
-Γιατί το λέτε αυτό;
-Καλύτερη διαδρομή δεν θα μπορούσε να μου τύχει! Στον Πειραιά μένω και εγώ!
-Α, ωραία! Σε πάω στο σπίτι σου, ε;
-Ακριβώς. Είμαι άυπνη δεκαπέντε ώρες νομίζω πως έχω κι εγώ δικαίωμα ξεκούρασης και ύπνου.
-Δεκαπέντε ώρες οδηγείτε;
-Όχι, δεκαπέντε ώρες είμαι μέσα στο ταξί.
-Πώς αντέχεις τόσες ώρες; Και δεν φοβάσαι τη νύχτα;
-Όταν έχεις δυνατή πίστη στον Θεό, δεν φοβάσαι τίποτε, νιώθεις ασφαλής.
-Έχεις δίκιο, βλέπω και τις εικόνες σου, ακούς και τον σταθμό της Εκκλησίας. Τα λόγια σου εκπέμπουν σιγουριά. Πράγματι, έχεις τον Θεό δίπλα σου! Χαίρομαι, όταν ακούω και βλέπω ανθρώπους, που πιστεύουν δυνατά, όπως και εσύ. Δεν ήταν τυχαίο που μπήκα στο ταξί σου, ήταν θέλημα Θεού. Πιστεύεις στα θαύματα;
-Και βέβαια πιστεύω. Θέλεις να σου πω ένα θαύμα, που έγινε στην οικογένειά μου; -Με μεγάλη μου χαρά!
-Εργάζομαι στο Ισραήλ, στην Ελληνική Πρεσβεία Είμαι κοντά στον Πανάγιο Τάφο του Χριστού και τώρα ήρθα, για να ψηφίσω. -Το θαύμα περιμένω να ακούσω. -Μη βιάζεσαι, θα στα πω όλα από την αρχή• άλλωστε έχουμε δρόμο να κάνουμε. -Συγγνώμη. -Αυτό το ταξίδι ήταν και μία ευκαιρία να δω και τη μητέρα μου και ύστερα να πάω Κύπρο, να δω την οικογένειά μου. -Τώρα με μπέρδεψες. Εδώ γέλασε. -Έχεις δίκιο, είμαι παντρεμένος με Κύπρια, έχουμε δυο παιδιά- το δεύτερο παιδί μου δεν το έχω δει ακόμη, αύριο σαραντίζει. Είναι κοριτσάκι- δεν μπόρεσα να είμαι στην γέννησή του δίπλα στη γυναίκα μου και καταλαβαίνεις την αγωνία μου. -Εγώ καταλαβαίνω την αγωνία σου- τη δική μου αγωνία δεν καταλαβαίνεις εσύ. Εδώ γελάσαμε και οι δύο. -Ε, θα σε παιδέψω λίγο, Πειραιωτάκι, δεν θα στο πω μπαμ και κάτω. Που λες, έχει πεθάνει ο πατέρας μου και η μητέρα μου μένει μόνη. Δεν της είπα πως θα έρθω, θα της κάνω έκπληξη.
-Ωραία έκπληξη μέσα στα άγρια μεσάνυχτα! Άντε, πάμε παρακάτω.
-Αύριο θα πάω να ψηφίσω και το βράδυ πετάω για Κύπρο. Άμα μπορείς, έλα να με πας στο Αεροδρόμιο.
-Βρε τον άνθρωπο, δεν έχει τον Θεό του! Θα μου βγάλει την ψυχή, μέχρι να μου πει το θαύμα!
-Άντε, τώρα θα σου πω το θαύμα, φθάνει το παίδεμα. Μπορώ να καπνίσω;
-Έλα μπροστά να καπνίσεις, πίσω δεν το επιτρέπω.
Ήρθε δίπλα μου.
-Θα μου πεις πώς σε λένε;
-Νίκο.
-Ωραία! Εμένα Ράνια.
-Χαίρω πολύ.
-Λοιπόν, Νίκο, θα περιμένω πολύ ακόμη;
Ξεκαρδίστηκε στα γέλια.
-Ψυχοβγάλτης είμαι, ε; -Αν είσαι…!
-Περίμενε, θα ανάψω τσιγάρο και θα σου πω. Λοιπόν, Ράνια, η κουνιάδα μου δεν μπορούσε να κάνει παιδί. Πήγε σε πολλούς γιατρούς στην Κύπρο, ήρθε στην Ελλάδα, πήγε Λονδίνο, Αγγλία- όμως όλοι της είπαν ένα μεγάλο όχι δεν μπορείς να γεννήσεις παιδί. Ωστόσο είχε φτάσει σαράντα ετών. Οι προσευχές και τα τάματα αμέτρητα. Ώσπου ο καλός Θεός τη λυπήθηκε. Στα σαράντα της έμεινε έγκυος. Καταλαβαίνεις τη χαρά μας. Την προσέχαμε όλοι σαν να ήταν κάτι πολύτιμο. Μη βήξει, μη φτερνιστεί, μην κατέβει μόνη της σκαλιά, τι θα φάει- την είχαμε μη στάξει και μη βρέξει. Ώσπου ήρθε η ώρα να γεννήσει και ήμασταν όλοι κοντά της.
Στο σαλόνι που περιμέναμε έρχεται μια νοσοκόμα με έναν άγγελο στα χέρια. Ήταν τόσο όμορφο μωρό, που ομορφότερο δεν είχα ξαναδεί. Ο γιος μου δεν ήταν τόσο ωραίος, όταν μου τον έφεραν να τον δω. Την επομένη ημέρα όμως μας ήρθε η δυσάρεστη είδηση. Ο γιατρός κάλεσε τον μπατζανάκη μου στο γραφείο το και του είπε πως το παιδί γεννήθηκε με ένα νεφρό και απ’ αυτό το μισό ήταν χαλασμένο. Έπρεπε να αρχίσει αιμοκάθαρση. Η είδηση μας ήρθε κεραυνός στο κεφάλι.
Το τρέξαμε όπου μπορείς να φανταστείς• σ’ όποιον γιατρό μάς έλεγαν, εμείς τρέχαμε. Πήγαμε στο εξωτερικό, πήγαμε παντού, δεν μπορούσε να γίνει τίποτε. Οι προσευχές νύχτα-μέρα δεν σταματούσαν. Όταν το παιδί έφτασε δύο ετών, η κουνιάδα μου είδε ένα όνειρο. Μη με ρωτήσεις τι. Δεν έχω καταλάβει καλά. Μου ζήτησε να έρθει στους Αγίους Τόπους, να προσκυνήσει.
Πράγματι ήρθε μαζί με το παιδί. Την έστειλα με μια ξεναγό να προσκυνήσει στον Πανάγιο Τάφο. Τι έγινε εκεί; Άκου τι μου είπαν. Όταν μπήκαν μέσα στην Εκκλησία, το μωρό έκλαιγε συνέχεια. Της λέει μια κυρία: «Γιατί κλαίει έτσι το παιδί σας;» -«Είναι άρρωστο», της απάντησε η κουνιάδα μου. Και τότε η κυρία της είπε: «-Βάλτε το παιδί σας πάνω στον Πανάγιο Τάφο και θα σταματήσει το κλάμα!»
Η κουνιάδα μου το ξάπλωσε πάνω στον Πανάγιο Τάφο. Όμως το παιδί σφάδαζε στο κλάμα. Εκείνη στεκόταν σαν μαρμαρωμένη, δεν μπορούσε να κάνει ούτε μπρος ούτε πίσω. Το παιδί είχε αρχίσει να μελανιάζει* κάποια στιγμή κατάφερε και το πήρε στην αγκαλιά της. Όμως δεν μπορούσε να αναπνεύσει και το πήγαν εσπευσμένα στο νοσοκομείο. Εκεί του έβαλαν οξυγόνο. Την ίδια μέρα έφυγε για την Κύπρο.
Την επομένη το παιδί έπρεπε να πάει για αιμοκάθαρση. Εκεί, στα Ιεροσόλυμα, έχω γνωριστεί με έναν καλόγερο ασκητή, που όλο μου μιλάει για θαύματα. Όταν έφυγε η κουνιάδα μου, πήγα και τον συνάντησα και άρχισε πάλι να μου μιλάει για τον Θεό και για τα θαύματα, ώσπου ξαφνικά τον ακούω να λέει: «Πω, πω! Τι χειρουργείο ήταν αυτό. Το παιδί σφάδαζε στο κλάμα από τους πόνους» «-Ποιο παιδί, γέροντα;» «-Το ανιψάκι σου, βρε! μου απάντησε. Άγγελοι το χειρούργησαν και του έβαλαν δύο γερά νεφρά!» «Α, ο γέροντας τρελάθηκε», είπα μέσα μου, «και όλα τα θαύματα που μου λέει φαντασίες του είναι». Όταν σηκώθηκα να φύγω, με χτύπησε στην πλάτη και μου είπε: «-Άντε, θα κάνεις και κόρη».
Έφυγα λυπημένος, με τη βεβαιότητα ότι ο γέροντας είχε χάσει τα μυαλά του εκεί στην ερημιά και στη μοναξιά του. Μπήκα στο αυτοκίνητο μου να πάω στην Πρεσβεία, όταν χτύπησε το κινητό μου. Ήταν η γυναίκα μου. Μου μιλούσε και έκλαιγε- δεν μπορούσα να καταλάβω τι έλεγε, μόνο μια φράση ξεχώρισα: «-Νίκο, το παιδί μας είναι καλά!» Προσπάθησα να την ηρεμήσω, για να καταλάβω τι μου λέει. Και μου είπε τα ίδια λόγια του γέροντα: «-Το παιδί μας έχει δύο γερά νεφρά!»
Έπαθα σοκ! Γύρισα πίσω και πήγα στον γέροντα. Το μυαλό μου μπερδεμένο, οι σκέψεις μου άτακτες, πετούσαν εδώ και εκεί. Έφτασα στον γέροντα και για πρώτη φορά γονάτισα μπροστά του και του φιλούσα τα χέρια. «-Είσαι άγιος!» ψιθύρισα «-Παιδί μου, μην το ξαναπείς αυτό. Άγιος είναι μόνο ο Θεός». Σε μια εβδομάδα μου ήρθε η επόμενη ευχάριστη είδηση. Η γυναίκα μου ήταν έγκυος. Με το: «Νίκο, αγάπη μου», που μου είπε, θυμήθηκα τα λόγια του γέροντα. «- Μη πεις τίποτα άλλο. Είσαι έγκυος». «-Ναι, πού το ξέρεις;» «-Μου το είπε ο καλόγερος, ο φίλος μου, και είναι κοριτσάκι».
Από το θαύμα που έγινε στο ανιψάκι μου πίστεψα πολύ βαθιά στον Θεό. Κανείς και για τίποτε αυτή την πίστη δε θα την κλονίσει. Αν κάποτε αποφασίσεις να έρθεις στα Ιεροσόλυμα, θα χαρώ να έρθεις να με βρεις, θα με ζητήσεις στην Πρεσβεία. Θα πεις θέλω το Νίκο τον Πειραιώτη. Ωστόσο έχουμε φτάσει στον Πειραιά- εγώ δεν μπορώ να αρθρώσω λέξη, αλλά ούτε και να κατέβω να βγάλω τη βαλίτσα του Νίκου από το πορτ-μπαγκάζ. Από το βιβλίο «Ταξιδεύοντας στα τείχη της Πόλης» – Πορφυρία Μοναχή
Πηγή: dogma.gr