«Ο μαθητής που δεν έχει καλή διαγωγή να μην περνάει την τάξη»: Αφροδίτη Λατινοπούλου για Σοφία Χρηστίδου
Η συζήτηση γύρω από τη βία και την έλλειψη πειθαρχίας στα σχολεία άνοιξε ξανά με αφορμή την υπόθεση της καθηγήτριας Σοφίας Χρηστίδου, η οποία έφυγε από τη ζωή μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο.
Το περιστατικό έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό για τις συνθήκες που επικρατούν σε ορισμένα σχολικά περιβάλλοντα, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη έρευνα από τις αρμόδιες αρχές. Σε αυτό το κλίμα, η Αφροδίτη Λατινοπούλου προχώρησε σε δημόσια τοποθέτηση, σχολιάζοντας τόσο το ζήτημα της σχολικής συμπεριφοράς όσο και το γενικότερο πλαίσιο ευθύνης που – όπως υποστήριξε – πρέπει να υπάρχει μέσα στην εκπαιδευτική κοινότητα.
Η Αφροδίτη Λατινοπούλου για την υπόθεση της Σοφίας Χρηστίδου
Στις δηλώσεις της, η πολιτικός τόνισε ότι το θέμα της πειθαρχίας στα σχολεία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται επιφανειακά. Σύμφωνα με την ίδια, η έννοια της ελευθερίας συχνά παρερμηνεύεται, όταν δεν συνοδεύεται από την αντίστοιχη αίσθηση ευθύνης. Όπως ανέφερε, μια κοινωνία που επιδιώκει τον σεβασμό των δικαιωμάτων οφείλει παράλληλα να καλλιεργεί και την υποχρέωση του σεβασμού προς τους άλλους. «Η ελευθερία δεν σημαίνει ασυδοσία», υποστήριξε, σημειώνοντας ότι το σχολείο είναι ο χώρος όπου οι νέοι άνθρωποι πρέπει να μαθαίνουν την αξία της συνύπαρξης. Η ίδια στάθηκε ιδιαίτερα στην ανάγκη να υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός ανάμεσα σε μαθητές και εκπαιδευτικούς, καθώς – όπως είπε – αυτό αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη σωστή λειτουργία της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Ένα από τα βασικά σημεία των δηλώσεών της αφορούσε τον ρόλο της διαγωγής στην εκπαιδευτική πορεία των μαθητών. Η Αφροδίτη Λατινοπούλου υποστήριξε ότι η συμπεριφορά πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη μέσα στο σχολικό σύστημα. Σύμφωνα με τη θέση που διατύπωσε, οι μαθητές που επιδεικνύουν επανειλημμένα κακή συμπεριφορά θα πρέπει να αντιμετωπίζουν συνέπειες, ακόμη και σε επίπεδο προαγωγής στην επόμενη τάξη. Η ίδια υποστήριξε ότι η έλλειψη σαφών ορίων δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου η πειθαρχία αποδυναμώνεται και τελικά πλήττει τόσο τους εκπαιδευτικούς όσο και τους μαθητές που θέλουν να παρακολουθήσουν το μάθημα σε ένα ήρεμο περιβάλλον.
Παράλληλα, η πολιτικός αναφέρθηκε και στις ευθύνες της πολιτείας, επισημαίνοντας ότι το κράτος έχει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση ενός ασφαλούς σχολικού περιβάλλοντος. Όπως δήλωσε, η απουσία σαφών κανόνων και η έλλειψη εφαρμογής των υπαρχόντων μέτρων δημιουργούν ένα κλίμα που επιτρέπει την ανάπτυξη φαινομένων παραβατικότητας.
«Η ύψιστη ευθύνη ανήκει πάντα στην κυβέρνηση», ανέφερε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι η πολιτεία πρέπει να διασφαλίζει ότι οι εκπαιδευτικοί μπορούν να εργάζονται σε συνθήκες ασφάλειας και σεβασμού. Ωστόσο, η ίδια σημείωσε ότι το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στις πολιτικές αποφάσεις. Κατά την άποψή της, η κατάσταση που παρατηρείται σε ορισμένα σχολεία είναι αποτέλεσμα πολλών διαφορετικών παραγόντων. Μεταξύ αυτών ανέφερε τον ρόλο της οικογένειας, επισημαίνοντας ότι οι γονείς έχουν σημαντική ευθύνη στη διαμόρφωση της συμπεριφοράς των παιδιών.
Οι καταγγελίες για τη Σοφία Χρηστίδου
Η συζήτηση για τη σχολική βία εντάθηκε μετά τις πληροφορίες που ήρθαν στο φως σχετικά με τις συνθήκες που φέρεται να αντιμετώπιζε η καθηγήτρια Σοφία Χρηστίδου στο σχολείο όπου εργαζόταν στη Θεσσαλονίκη. Σύμφωνα με όσα έχουν αναφερθεί, η εκπαιδευτικός δεχόταν συχνά προσβλητικές συμπεριφορές και πιέσεις μέσα στην τάξη. Υπάρχουν επίσης αναφορές για περιστατικά όπου μαθητές πετούσαν αντικείμενα, όπως μπουκάλια και βιβλία. Άτομα από το οικογενειακό της περιβάλλον έχουν δηλώσει ότι η ίδια συχνά μιλούσε για τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε στο σχολείο.
Από την άλλη πλευρά, ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου έχει εκφράσει διαφορετική άποψη. Σε σχετική ανακοίνωση έγινε λόγος για ισχυρισμούς που – όπως υποστηρίζεται – δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και στοχοποιούν τη σχολική κοινότητα. Η διαφορά ανάμεσα στις δύο πλευρές έχει δημιουργήσει έντονη συζήτηση γύρω από το τι πραγματικά συνέβαινε στο σχολείο.
Μία σπάνια αναφορά στη Λουίζα Μελίντα, τη διάσημη ηθοποιό και χορεύτρια του Ελληνικού Κινηματογράφου έκανε ο ηθοποιός Αλέξανδρος Μπουρδούμης.
Στην παρέα του Φώτη Σεργουλόπουλου και της Τζένης Μελιτά στην εκπομπή της ΕΡΤ, “Πρωίαν σε είδον την μεσημβρίαν” βρέθηκε το πρωί της Παρασκευής (10/03) ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης.
Ο γνωστός ηθοποιός μίλησε για την καριέρα του και την οικογένειά του, ενώ προχώρησε σε μία σπάνια αναφορά στη θεία του, Λουίζα Μελίντα, τη διάσημη χορεύτρια και ηθοποιό του Ελληνικού Κινηματογράφου, περιγράφοντας παράλληλα, πώς η οικογένεια του πατέρα του μετανάστευσε στη Βραζιλία.
“Η Λουίζα Μελίντα ήταν αδερφή του πατέρα μου. Η οικογένειά του, οι γονείς του και οι δύο αδερφές του, μετανάστευσε και πήγαν στη Βραζιλία, άλλοι έφευγαν στην Ευρώπη και ο παππούς μου είχε κάτι φίλους εκεί. Δουλειά δεν υπήρχε, δεκαετία του ’50, φτώχεια καταραμένη, έναν μήνα ταξίδι με το καράβι και μετά μετανάστες χωρίς να ξέρουν τη γλώσσα. Πήγαν στο Σάο Πάολο και μετά ταξίδεψε ο πατέρας μου όντας νέος. Όλο το φωτογραφικό άλμπουμ του πατέρα μου είναι ταινία του Σκορτσέζε”, δήλωσε ο ηθοποιός.
Δείτε το βίντεο:
Με παράπονο έφυγε η Μελίντα Μελίντα
Διαβάστε για τις τελευταίες στιγμές της Λουίζας Μελίντας
Εκείνη νοσηλευόταν για πολύ καιρό σε νοσοκομείο της Αθήνας και ο Αλέξανδρος, σύμφωνα με την ”Espresso”, δεν την επισκεπτόταν συχνά το πρώτο διάστημα. Αυτό συνέβη γιατί ο πατέρας του, δεν τον ενημέρωνε με κάθε πληροφορία για τις εξελίξεις στην υγεία της για να μην τον στεναχωρήσει.
Παρόλα αυτά, τις τελευταίες 15 μέρες, ο Αλέξανδρος ήταν συνεχώς στο πλευρό της, κάτι που απέδειξε έμπρακτα, κι όταν μάλιστα χρειάστηκε, την στήριξε και οικονομικά, ενώ η ίδια εκείνο το διάστημα, ήταν βαθύτατα συγκινημένη από τη συμπεριφορά του ανηψιού της.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Για τις σχέσεις της Λουίζας Μελίντα με τον ανηψιό της και την οικογένειά του κατά το διάστημα που εκείνη πάλευε με την αρρώστια χαρακτηριστικό είναι το παρακάτω δημοσίευμα της Espresso,του περασμένου Ιανουαρίου.
“Τόσα χρόνια τους βοηθούσε. Τώρα που ήρθαν τα δύσκολα για τη Λουίζα, την ξέχασαν οι δικοί της. Ακόμα και ο ανιψιός της, ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης”. Ο πρώην σύζυγος της Λουίζας Μελίντα, Τάκης Σαγιώρ μιλά για τις δύσκολες στιγμές της χορεύτριας, το πρόβλημα υγεία της και το παράπονό της. “Η Λουίζα Μπουρδούμη όπως είναι το πραγματικό της όνομα, τις εποχές που κέρδιζε από τη δουλειά της πολλά χρήματα είχε αναλάβει υπό την προστασία της όλη την οικογένειά της: τους γονείς της, τα αδέρφια της και τα ανίψια της. Όταν όμως ήρθαν τα δύσκολα για εκείνη, κανένας από τους δικούς της δεν τη στήριξε. (…) Ούτε ο αδερφός της ενδιαφέρθηκε, ούτε ο ανιψιός της στον οποίο είχε μεγάλη αδυναμία. Ο αδερφός της Μελίντα πήγε μια φορά και τη επισκέφτηκε στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν και της άφησε στο προσκέφαλό της 500 ευρώ και έκτοτε τίποτα. Μόνο στις γιορτές επικοινωνούνε μαζί της πατέρας και γιος από τηλεφώνου και εύχονται χρόνια πολλά χωρίς να τη ρωτούν καν πως είναι η κατάσταση της υγείας της.” Ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης όταν ρωτήθηκε για το θέμα δεν θέλησε να κάνει κανένα σχόλιο.”
H Λουίζα Μελίντα έσβησε το περασμένο Σαββατόβραδο και η κηδεία της έγινε σήμερα το μεσημέρι από το νεκροταφείο του Κόκκινου Μύλου.
Βαριά χτυπημένη από επιθετικό καρκίνο η παλιά ξανθιά καλλονή άφησε την τελευταία της πνοή σε ηλικία 63 χρονών στο νοσοκομείο «Ερρίκος Ντυνάν» εκεί που επί τρεις μήνες έδωσε τη μεγάλη της μάχη.
Κοντά της βρισκόταν ο σύζυγός της θεατρικός συγγραφέας Νίκος Αθερινός, με τον οποίο είχε έρθει σε δεύτερο γάμο, όταν χώρισε με τον ομότεχνό της χορευτή και χορογράφο Τάκη Σαγιώρ που υπήρξε και ο παρτενέρ της και της συμπαραστάθηκε στις επώδυνες ώρες που ομολογουμένως πέρασε.
Δείτε το βίντεο:
Όπως επισημαίνει η δημοσιογράφος Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου στο ρεπορτάζ της στην Espresso η Λουίζα πέθανε με τον καημό, ότι έχασε το σπίτι της στο Χαλάνδρι , προκειμένου να συνεισφέρει στα χρέη του συζύγου της , ο οποίος ως θεατρικός επιχειρηματίας είχε μπει μέσα οικονομικά . Με αυτό τον καημό πήγε και η μητέρα της.
Το τραγικό είναι , ότι δύο ημέρες πριν πεθάνει η Λουίζα είχε δώσει σε μία φίλη της τα χρυσαφικά να τα πουλήσει, επειδή ήθελε να αισθάνεται οικονομική ασφάλεια, σύμφωνα με μαρτυρία του Τάκη Σαγιώρ.
Στα νοσήλια της συνέβαλε και ο ιστιοπλόος μας Αιμίλιος Παπαθανασίου.
Η Λουίζα Μπουρδούμη – το Μελίντα ήταν καλλιτεχνικό ψευδώνυμο- γεννήθηκε στις 3 Ιουνίου του ΄47 στην Αθήνα.
Ήταν μόλις τριών μηνών, όταν οι γονείς της μετανάστευσαν στη Βραζιλία. Από τεσσάρων χρονών έκανε μαθήματα μπαλέτου στην περίφημη σχολή της Λία Μάρκενς στο Σάο Πάολο. Όταν έγινε δεκαπέντε χρονών ήρθε στην Ελλάδα με τους δικούς για διακοπές. Το διάστημα αυτό γράφτηκε στη Σχολή της σπουδαίας Έλλης Ζουρούδη.
Εκεί, δίδασκε ο Τάκης Σαγιώρ που ήταν και σολίστας χορευτής στην ιστορική παράσταση «Όμορφη Πόλη» των Θεοδωράκη – Μποσταντζόγλου –Κακογιάννη.
Η πρώτη τους συνάντηση ήταν λίγο επεισοδιακή.
«Μπήκα στο βεστιάριο», θυμάται ο Τάκης Σαγιώρ, «και είχε βγάλει το μπλουζάκι της. Μόλις με είδε μου έριξε μια βούρτσα στο κεφάλι . Αυτή η σχέση ξεκίνησε με περισσότερη άρνηση παρά με φλερτ. Δυο χρόνια μετά , το ΄65 παντρευτήκαμε .»
Ένωσαν τις δυνάμεις τους και ξεκίνησαν την καριέρα τους από το εξωτερικό. Βρέθηκαν να δουλεύουν στο Μόναχο με την Κατερίνα Βαλέντε. Στο «Ντόιτς θίατερ» συνάντησαν τη Μάρλεν Ντίτριχ, ενώ συνεργάστηκαν με τον Σαρλ Αζναβούρ, τη Νάνα Μούσχουρη και τη Μιρέιγ Ματιέ. Η επόμενη σελίδα για τον Τάκη Σαγιώρ κα τη Λουίζα Μελίντα γράφτηκε στην Ελλάδα. Εμφανίστηκαν στα μεγαλύτερα θέατρα με σημαντικούς ηθοποιούς και συγγραφείς της εποχής, στον κινηματογράφο, καθώς και στην τηλεόραση και στα μεγάλα νυχτερινό κέντρα.
Η Λουίζα Μελίντα, εγκατέλειψε τον χορό εδώ και δέκα περίπου χρόνια και εστράφη στην πρόζα, αφού είχε φοιτήσει και σε δραματική σχολή.
Χαριτίνη Καρόλου: Η διαδρομή μιας αγαπημένης ηθοποιού που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή
Οι ξεχωριστές παρουσίες της στον κινηματογράφο, το θέατρο και την τηλεόραση, που άφησαν εποχή.
Εντελώς αθόρυβα έφυγε πρόσφατα από τη ζωή μία διακεκριμένη ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, η Χαριτίνη Καρόλου.
Τραβώντας τα φλας: Η Χαριτίνη Καρόλου στο φεστιβάλ κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης το 1971. Η ηθοποιός υπήρξε μία από τις κομψές παρουσίες του ελληνικού κινηματογράφου και του θεάτρου
Όλοι γνωρίζουν την Χαριτίνη Καρόλου από την παρουσία της σε μερικές ιδιαίτερες ελληνικές ταινίες, ενώ αρκετοί θα την θυμούνται από τη θεατρική της παρουσία ή ακόμη και από την τηλεοπτική της, τα παλαιότερα χρόνια. Η Καρόλου θα διέπρεπε ως ηθοποιός και στα τρία (σινεμά, θέατρο, τηλεόραση), αφήνοντας πολύ έντονες εντυπώσεις.
Κατ’ αρχάς να πούμε πως η Χαριτίνη Καρόλου υπήρξε μια πολύ σέξι ηθοποιός – βασικά στις ταινίες που γύρισε ανάμεσα στα χρόνια 1967-1972. Και ξέρω κάμποσους φίλους τού ελληνικού κινηματογράφου, που ακόμη και σήμερα θεωρούν πως υπήρξε μία από τις ερωτικότερες ηθοποιούς μας εκείνης της εποχής.
Τα εξωτερικά χαρακτηριστικά της ήταν αυτά μιας ευρωπαίας ή αμερικανίδας σταρ – και αν δεν επιχείρησε να κάνει η Καρόλου καριέρα στο εξωτερικό είναι γιατί η ίδια δεν το θέλησε ή το φοβήθηκε (γιατί υπήρχε πρόταση), όπως είχε πει σε συνεντεύξεις της.
Η Χαριτίνη Καρόλου στην ταινία των Στέλιου Τζάκσον-Νίκου Οικονόμου «Οι Ερασταί του Μεσαίου Τοίχου» (1967)
Η Χαριτίνη Καρόλου δεν ήταν τυχαία ηθοποιός. Είχε σπουδάσει κοντά στον Δημήτρη Ροντήρη, μα και στη δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών κι έχοντας παίξει, πολύ νέα, ποικίλους ρόλους κλασικού ρεπερτορίου (και αρχαία τραγωδία φυσικά), στην Ελλάδα και το εξωτερικό θα ήταν, μετά τα 25 της, μια «έτοιμη» ηθοποιός, ικανή να διαπρέψει τόσο στο ελεύθερο θέατρο, όσο και στον κινηματογράφο.
Η Καρόλου μπορεί να πρωτοεμφανίζεται στο «πανί» πολύ νωρίς, στα 22 της (ως Χάρις Καρόλου), στην ταινία του Γρηγόρη Γρηγορίου «Αδελφός Άννα» (1963), δίπλα στον Πέτρο Φυσσούν και την Ξένια Καλογεροπούλου, μαθήτρια της σχολής ακόμη, όμως το 1967 ήταν η χρονιά, που θα έκανε πιο έντονη την παρουσία της στην οθόνη, παίζοντας σε τρεις ταινίες – ανάμεσα και στο κλασικό «γούεστερν» του Νίκου Φώσκολου «Οι Σφαίρες Δεν Γυρίζουν Πίσω».
Πρωταγωνίστρια όμως, η Χαριτίνη Καρόλου, θα ήταν σε μια άλλη παράξενη ταινία της περιόδου, που είχε τίτλο «Οι Ερασταί του Μεσαίου Τοίχου» (1967) και που ήταν σκηνοθετημένη από το δίδυμο Στέλιος Τζάκσον-Νίκος Οικονόμου (γνωστοί αμφότεροι από τις ταινίες «Τετράγωνο» και ο «Ο Βιασμός μιας Παρθένας»). Το σενάριο είχαν επεξεργαστεί οι ίδιοι οι σκηνοθέτες, διασκευάζοντας για το σινεμά το βιβλίο «Ο Μεσαίος Τοίχος» [Φέξης, 1964] του Παντελή Καλιότσου.
Το μυθιστόρημα αυτό είχε κάνει μεγάλη εντύπωση στα σίξτις, έχοντας γίνει γνωστό σε πολύ κόσμο και γιατί είχε δημοσιευθεί σε συνέχειες στο περιοδικό «Ο Ταχυδρόμος», μα και γιατί είχε μεταδοθεί από το ραδιόφωνο. Ήταν ένα κοινωνικό-φιλοσοφικό μυθιστόρημα, που ήταν γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο, καθώς πρωταγωνιστής ήταν ο ίδιος ο συγγραφέας.
Στο βιβλίο και στην ταινία ένα βασανισμένο άτομο (ο συγγραφέας) προσπαθεί να κατανικήσει τους «εσωτερικούς δαίμονές» του, όπως λέμε, και γι’ αυτό επιζητά να απομονωθεί σε μια επαρχιακή κωμόπολη, το Κερουμπίνο. Εκεί όμως θα συναντήσει το αναπάντεχο στο πρόσωπο της γυναίκας τού διπλανού σπιτιού, που το χωρίζει από το δικό του ο μεσαίος τοίχος. Ο συγγραφέας, που τον υποδύεται στην ταινία ο Άγγελος Αντωνόπουλος, θα ερωτευθεί παράφορα τη γυναίκα (παίζει η Χαριτίνη Καρόλου), η οποία εμφανίζει μια ελευθεριακή συμπεριφορά έναντι των αντρών, για να καταλήξει εν τέλει στόχος τους – καθώς θέλει να την σκοτώσει ο πρώην άνδρας της (Γιάννης Κάσδαγλης), με τον φόνο, τελικά, να τον διαπράττει ο συγγραφέας.
Δύο εκδόσεις του μυθιστορήματος του Παντελή Καλιότσου «Ο Μεσαίος Τοίχος», η πρώτη στον Φέξη (1964) και η δεύτερη στον Κέδρο (1971)
Αν και η ταινία είναι προϊόν μιας συντηρητικής εποχής, πνιγμένη στα ταμπού εν σχέσει με την ερωτική συμπεριφορά της γυναίκας, στο τέλος, στην τελευταία σκηνή της, στο φανταστικό δικαστήριο που στήνεται, για να δικάσει τον δολοφόνο, ακούμε τον αόρατο εισαγγελέα της έδρας να λέει το εξής καταπληκτικό:
«Λυτρώθηκε. Εξομολογούμαι τη συγκίνησή μου γι’ αυτόν τον άξιο άνθρωπο, τη Μαρία. Υπήρχε αγάπη μέσα της. Είναι μια παρηγοριά να διαπιστώνεις ότι τουλάχιστον η Γυναίκα διαφυλάσσει μέσα της τα στοιχεία τού Ανθρώπου. Τη φαντάζομαι τη Μαρία να γυρίζει εδώ κι εκεί μ’ ένα φορτίο στοργής και να μην βρίσκει τον άνδρα που θα δεχθεί το φορτίο της – ενώ όλοι έχουν ανάγκη απ’ αυτό το φορτίο. Ωστόσο, όμως, κάθε Μαρία με τη θυσία της γίνεται εμπόδιο της τρέλας. Σ’ αυτή τη δίκη είδα μια περιφρόνηση προς τη γυναίκα. Είτε αγαπημένη είναι είτε μητέρα».
Βεβαίως, αυτά τα λόγια υπάρχουν σχεδόν έτσι ακριβώς στο βιβλίο του Παντελή Καλιότσου και αξίζει να τα μεταφέρουμε κι εδώ. Όπως διαβάζουμε λοιπόν:
«Εξομολογούμαι τη συγκίνησή μου γι’ αυτόν τον άξιον άνθρωπο, τη Μαρία Ρεντίνα. Είναι μια παρηγοριά να διαπιστώνεις ότι τουλάχιστον η Γυναίκα διαφυλάσσει μέσα της τα στοιχεία τού Ανθρώπου, αυτά που αρχικά έβαλε μέσα μας ο Θεός. Αυτό το παρατηρώ πολύ συχνά. Σ’ αυτή τη δίκη είδα μια περιφρόνηση προς τη Γυναίκα, είτε μητέρα είναι, είτε αγαπημένη, είτε και μόνον όργανο ηδονής. Και όμως αυτή είναι που ξέρει πάντα τι θα πει Αγάπη, που μένει αναλλοίωτος Άνθρωπος. Αυτή μόνο προσφέρει και θυσιάζεται. Τη φαντάζομαι τη Μαρία να γυρίζει εδώ κι εκεί μ’ ένα φορτίο στοργής και να μη βρίσκει τον άνδρα που θα δεχθεί το φορτίο της, ενώ όλοι οι άνδρες έχουν ανάγκη απ’ αυτό το φορτίο. Ωστόσο όμως κάθε Μαρία με τη θυσία της, γίνεται εμπόδιο της τρέλας».
«Οι Ερασταί του Μεσαίου Τοίχου», ως ταινία, αποτελεί μια πολύ συμπαθητική προσπάθεια μεταφοράς ενός λογοτεχνικού έργου στην οθόνη. Μπορεί να εμφανίζει κάποια προβλήματα στον ρυθμό της, αλλά έχει, συγχρόνως, διάφορα επιμέρους θετικά στοιχεία για να προβάλλει. Και στο ιδεολογικό-κοινωνιολογικό πεδίο να το πούμε έτσι, αναφορικά με την ερωτική παρουσία της γυναίκας σ’ ένα εχθρικό περιβάλλον, αλλά και σε σχέση με τη μουσική της, που ανήκει στον Σταύρο Ξαρχάκο (θαυμάσια παλαιότερα και νεότερα θέματα), και σε σχέση με τους χώρους και τα γυρίσματα (εκείνα κοντά στη θάλασσα, με τα σπίτια των ψαράδων και τις αμμοθίνες είναι έξοχα), και βεβαίως σε σχέση με τα παιξίματα των ηθοποιών – πρωτίστως δε μ’ εκείνο της Χαριτίνης Καρόλου, η οποία «γεμίζει» την οθόνη με το σώμα και το πνεύμα της.
«Αυστηρώς ακατάλληλη» για την εποχή της, η ταινία των Τζάκσον-Οικονόμου, που προβλήθηκε στις αρχές του 1968 στις αίθουσες ως «η πρώτη αληθινού ερωτισμού ελληνική ταινία», σίγουρα χτυπήθηκε από τη λογοκρισία, καθώς θα περικόβονταν πολλές σκηνές της (η ταινία από 110 λεπτά, θα κατέληγε στα 87), για να πατώσει σε εισπράξεις, και λόγω του ύφους της, αφού θα έκανε μόλις 41.958 εισιτήρια, στις αίθουσες πρώτης προβολής της Αθήνας, του Πειραιά και των περιχώρων, μένοντας στην 77η θέση, ανάμεσα στις 99 ταινίες της σεζόν 1967-68.
Και το εξής, που πρέπει να το σημειώσουμε. «Οι Ερασταί του Μεσαίου Τοίχου» θα ήταν η ταινία όπου η Χαριτίνη Καρόλου θα γνώριζε τον μετέπειτα σύζυγό της, τον παραγωγό και σκηνοθέτη Σούλη Γεωργιάδη.
Η Χαριτίνη Καρόλου και Αλεξάνδρα Λαδικού στην ταινία «Όμορφες Μέρες» (1970) του Κώστα Ασημακόπουλου
Ένα από τα ωραιότερα ζενερίκ (τίτλοι αρχής) στον ελληνικό κινηματογράφο τής εποχής (με τα έξοχα τρυκ του Παύλου Πισσάνου και τη σέικ μουσική συνοδεία) είναι εκείνο για την ταινία «Ζαβολιές» (1969), του Τρέντυ Ρουμανά, που είχε για πρωταγωνιστές τους Άλκη Γιαννακά, Κώστα Καρρά και Κατερίνα Χέλμη – με έναν επίσης κύριο ρόλο να υπηρετεί η Χαριτίνη Καρόλου.
Ο Ρουμανάς είχε κάνει άλλη μία ταινία το 1966, την πολεμική «Επιχείρησις “Δούρειος Ίππος”», με μουσική του Μάνου Λοΐζου, στην οποίαν επίσης έπαιρνε μέρος η Χαριτίνη Καρόλου. Όμως και στις «Ζαβολιές» ο Μάνος Λοΐζος θα δήλωνε «παρών», αφού στην ταινία θα ακουγόταν το πολύ γνωστό και ωραίο τραγούδι του «Καράβια αλήτες» (σε στίχους Φώντα Λάδη), με τον Γιάννη Πουλόπουλο.
Στις «Ζαβολιές» η Χαριτίνη Καρόλου υποδύεται για πρώτη φορά μια αστή, που διοργανώνει πάρτυ, που συναναστρέφεται άτομα της «υψηλής κοινωνίας» κ.λπ., έναν ρόλο δηλαδή, που θα εμφανίσει, με τις όποιες διαφοροποιήσεις του, και σε άλλες ταινίες στη συνέχεια.
Μια επόμενη ταινία, που έχει δεινοπαθήσει από τις περικοπές, καθώς υπάρχει διαθέσιμη μόνο σε μια κόπια των 67 λεπτών(!) είναι και «Η Ανταρσία των 10» (1970) του Ερρίκου Ανδρέου, με μουσική και πάλι του Σταύρου Ξαρχάκου. Σ’ αυτήν η Χαριτίνη Καρόλου θα υποδυόταν τη σύζυγο τού καπετάνιου ενός ποντοπόρου καραβιού, ο οποίος θα πέθαινε εν πλω – με το πλήρωμα να στασιάζει κατά του υπάρχου (Άγγελος Αντωνόπουλος), που θα αναλάμβανε εν τω μεταξύ τη διοίκηση. Η παρουσία τής χήρας στο πλοίο θα αναστατώσει το πλήρωμα, με την Χαριτίνη Καρόλου να περιφέρεται σαν τη μύγα μεσ’ στο γάλα, μέσα σ’ αυτόν τον απομονωμένο και ανδροκρατούμενο χώρο.
Το σάουντρακ της ταινίας «Αεροσυνοδός» (1971) του Σούλη Γεωργιάδη, με την Χαριτίνη Καρόλου στον πρωταγωνιστικό ρόλο και με τις μουσικές του Γιώργου Θεοδοσιάδη [Potfleur, 2003]
Χαριτίνη Καρόλου, Χρήστος Νομικός και Καίτη Ιμπροχώρη στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη «Οι Αμαρτωλοί» (1971)
Στις «Όμορφες Μέρες» (1970) του Κώστα Ασημακόπουλου, με τις ωραίες μουσικές και τα τραγούδια του Γιάννη Σπανού, η Χαριτίνη Καρόλου θα υποδυόταν τη γραμματέα και φίλη τής πλούσιας αλλά ασθενούς Αλεξάνδρας Λαδικού, που φθάνει στην Πάτμο, προκειμένου να περάσει ήσυχα την τελευταία φάση της ζωής της – εκεί όπου θα την επισκεπτόταν και η Καρόλου, για να της συμπαρασταθεί. Ο ρόλος τής καλής ηθοποιού δίνει τη δική του διάσταση στο σενάριο και βεβαίως στην εξέλιξη της ιστορίας.
Στην ταινία «Αεροσυνοδός» (1971) του Σούλη Γεωργιάδη, με την έξοχη euro-lounge μουσική του Γιώργου Θεοδοσιάδη, η Χαριτίνη Καρόλου θα υποδυόταν μία φινετσάτη αεροσυνοδό της Ολυμπιακής, η οποία γνωρίζει στη Ρώμη και ερωτεύεται έναν έλληνα… εφοπλιστή (Φαίδων Γεωργίτσης). Μόνο που κανείς από τους δύο ερωτευμένους δεν αποκαλύπτει από την αρχή την πραγματική του ταυτότητα, στοιχείο που, ωστόσο, δεν θα αποτελέσει εμπόδιο στην ευτυχία τους. Και σ’ αυτή την… αεράτη κομεντί έχουμε έναν ρόλο, που ταιριάζει «γάντι» στην όμορφη ηθοποιό.
Η Χαριτίνη Καρόλου εξώφυλλο στο περιοδικό «Ραδιοτηλεόρασις» [τεύχος #169, 6-12 Μαΐου 1973], όταν πρωταγωνιστούσε στα σίριαλ «Κεκλεισμένων των Θυρών» και «Μαρίνα Αυγέρη»
Με το στυλ και την κλάση, που τροφοδοτούνταν από το ταλέντο, την κατατομή, και το παράστημά της, η Χαριτίνη Καρόλου εμφανίζεται σε θέση ουσιαστική στον πιο γνωστό ίσως ρόλο τής κινηματογραφικής διαδρομής της – ως Μάρθα Νίκογλου στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη «Οι Αμαρτωλοί» (1971), που είχε για πρωταγωνιστές την Μπέττυ Λιβανού και τον Χρήστο Νομικό.
Ο ρόλος της, εκείνος της επηρμένης αστής, που θέλει, και ξέρει, να επιλέγει και όχι να επιλέγεται είναι κεντημένος (από την ίδια) με μεγάλη μαεστρία, βγάζοντας τη σιγουριά και την αυθάδεια που απαιτείται – ασχέτως του σεναριακού χειρισμού στο τέλος. Το δε ερωτικό τρίο, που κινηματογραφεί ο Δαλιανίδης, με Χαριτίνη Καρόλου, Χρήστο Νομικό και Καίτη Ιμπροχώρη δείχνει, ανάμεσα σε άλλα, και τα όρια του μέινστριμ κινηματογράφου της εποχής, που προσπαθούσε να βρει τα πατήματά του, ενόσω κάλπαζε ξοπίσω του η τηλεόραση.
«Η Ανταρσία των 10» (1970) του Ερρίκου Ανδρέου και «Το Κρυφό Σπίτι της Αγγέλας» (1972) του Τζαν Κρίστιαν
Οι Χαριτίνη Καρόλου και Πέτρος Κυρίμης στην ταινία «Το Κρυφό Σπίτι της Αγγέλας» (1972) του Τζαν Κρίστιαν
Στην οποία τηλεόραση, την ίδια εποχή, η Χαριτίνη Καρόλου θα πρωταγωνιστούσε σε απανωτές εκπομπές, που θα γνώριζαν επίσης μεγάλη επιτυχία, όπως το δικαστικό σίριαλ του Θάνου Σαντά «Κεκλεισμένων των Θυρών» (1972-75) και το δραματικό «Μαρίνα Αυγέρη» (1973), δίπλα στην Τζένη Καρέζη και τον Κώστα Καζάκο. Από ’κει και το εξώφυλλό της στο περιοδικό «Ραδιοτηλεόρασις» (τεύχος #169, 6-12 Μαΐου 1973).
Μία άλλη ταινία, με πρωταγωνίστρια την Χαριτίνη Καρόλου, που έχει «γράψει» πολύ στη μνήμη των παλαιοτέρων, όλων εκείνων που είχαν προλάβει να τη δουν στις αίθουσες, σε πρώτο χρόνο, είναι η περιώνυμη «Το Κρυφό Σπίτι της Αγγέλας» (1972) του Ελληνοαμερικανού Τζαν Κρίστιαν.
Σπίτι, όπως λέμε «σπίτι», μια πολυτελής κατοικία δηλαδή, στην οποία κατέφευγαν, για να βρουν ερωτική συντροφιά, διάφοροι προύχοντες και υψηλά ιστάμενοι της κοινωνίας, που θα «εξυπηρετούνταν» από την Αγγέλα (Χαριτίνη Καρόλου) – μια σκληρή προαγωγό, η οποία, κινούμενη ανάμεσα στον υπόκοσμο και την μπουρζουαζία, εκμεταλλευόταν και εκβίαζε ακόμη και ανήλικες.
Η ταινία έχει ενδιαφέρον από πολλές πλευρές – ακόμη και από το flower-power τραγούδι «Είμαστε εμείς» των Blue Birds, που ακούγεται στους τίτλους αρχής και που προσδιορίζει, κατά μίαν έννοια, και τη νεανική διάσταση του σεναρίου. «Τα παιδιά που ’χουν μαλλιά μακριά και σακάκια και φλόγα στην καρδιά», όπως ακούμε στο τραγούδι, είναι τα παιδιά της ταινίας (υποδύονται η Καίτη Γρηγοράτου και ο Πέτρος Κυρίμης), που θα παρασύρουν όμως με το αυτοκίνητό τους έναν άνθρωπο, εγκαταλείποντάς τον, πριν βρεθούν μπλεγμένα σε μια υπόθεση εκβιασμού και μαστροπείας.
«Το Κρυφό Σπίτι της Αγγέλας» (1972) του Τζαν Κρίστιαν από διαφημιστική καταχώρηση της εποχής
Το σκηνικό που στήνει η Αγγέλα είναι διεφθαρμένο εις διπλούν, αφού δεν λειτουργεί μόνον ως προαγωγός, μα και ως εκβιάστρια, καθώς ο συνεργάτης της (υποδύεται ο Μιχάλης Μαραγκάκης) φωτογραφίζει κρυφά μέσα στο «σπίτι» τις περιπτύξεις των μεσόκοπων, ζητώντας τους λεφτά στη συνέχεια, ίνα παραδώσει φωτογραφίες και φιλμ, ώστε να γλιτώσουν τη διαπόμπευση. «Αυτό είναι εκβιασμός» θα του πει, σε κάποια φάση, ένας μεγαλογιατρός, για να του απαντήσει ο Μαραγκάκης, στην ωραιότερη ατάκα της ταινίας, «ε, δεν μπορούμε να κάνουμε όλοι εγχειρήσεις»…
Η Χαριτίνη Καρόλου χειρίζεται εντελώς πειστικά και αφοπλιστικά έναν πολύ τολμηρό και τελείως κόντρα ρόλο, πείθοντας ασυζητητί πως ήταν γραμμένος για ’κείνην.
Λίγο πριν και κατά την διάρκεια των πρώτων ετών της μεταπολίτευσης ο ελληνικός κινηματογράφος βρίσκεται στο ναδίρ, με την τηλεόραση και το θέατρο να απορροφούν τις δραστηριότητες των ηθοποιών. Έτσι η Χαριτίνη Καρόλου θα εμφανιζόταν σε επεισόδια της σειράς «Αληθινές Ιστορίες», που θα άρχιζε να προβάλλεται στο ΕΙΡΤ την άνοιξη του ’74, επιπλέον στο σίριαλ «Μενεξεδένια Πολιτεία» (ΕΙΡΤ, 1975) σε σκηνοθεσία Κώστα Φέρρη (από το μυθιστόρημα του Άγγελου Τερζάκη) και ακόμη στη «Λέσχη Μυστηρίου» (ΕΡΤ, 1976-77) σε σκηνοθεσία Σούλη Γεωργιάδη, στην οποία πρωταγωνιστούσε ο Γιώργος Σίσκος (ως αστυνόμος Λέκκας). Η Χαριτίνη Καρόλου βασικά παρουσίαζε την εκπομπή, που θα ξεκινούσε να προβάλλεται τον Ιανουάριο του ’76, ημέρα Κυριακή στις 2:30 το μεσημέρι, ενώ θα πρωταγωνιστούσε κιόλας σε κάποια επεισόδια. Τέλος, μια ανάλογη σειρά αστυνομικής φύσεως, σε σενάριo του Γιάννη Μαρή, ήταν και οι «Υποψίες» (ΕΡΤ, 1977), με το δίδυμο Γιώργος Σίσκος-Χαριτίνη Καρόλου και πάλι να κυριαρχεί.
Φυσικά, στο θέατρο η διαδρομή της Χαριτίνης Καρόλου ήταν μεγαλύτερη εκείνων του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, καθώς η άξια ηθοποιός θα εμφανιζόταν στη σκηνή από τις αρχές της δεκαετίας του ’60 έως και εσχάτως (αν και με κάποιο μεγάλο κενό στην τελευταία φάση της).
Την κωμωδία «Από την Αθήνα με Αγάπη» (1972) των Ασημάκη Γιαλαμά-Κώστα Πρετεντέρη σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μαλαβέτα, που θα ανέβαινε στο Θέατρον Ρουαγιάλ, από τον θίασο Γιάννη Γκιωνάκη-Νίκου Ρίζου-Γιάννη Μιχαλόπουλου-Καίτης Παπανίκα-Γιώργου Μούτσιου.
Τη ρομαντική, δραματική κομεντί «Η Θεατρίνα» (1972-1973) του W. Somerset Maugham, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Παπαμιχαήλ και μετάφραση Μάριου Πλωρίτη, που θα ανέβαινε από το θίασο Αλίκης Βουγιουκλάκη-Δημήτρη Παπαμιχαήλ στο Θέατρον Αλίκη. Αλίκη Βουγιουκλάκη και Χαριτίνη Καρόλου θα συμπρωταγωνιστούσαν και στην κινηματογραφική διασκευή τού έργου τού Σόμερσετ Μομ, ως «Πονηρό Θηλυκό… Κατεργάρα Γυναίκα!» (1980), σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη – μια ταινία που θα σηματοδοτούσε την επανεμφάνιση της Αλίκης στην οθόνη, μετά από επτά χρόνια, και που θα αποτελούσε ταυτόχρονα και μια μεγάλη προσωπική επιτυχία για την Χαριτίνη Καρόλου στο ρόλο της Μόνικας (του αντίπαλου δέους της Αλίκης στην ταινία).
Η Χαριτίνη Καρόλου θα εμφανιζόταν επίσης στην κωμωδία «Ο Αφελής» (1973) του Δημήτρη Ψαθά, που θα ανέβαινε στο Θέατρον Απόλλων από τον θίασο Γιάννη Γκιωνάκη, όπως και στο κοινωνικό-φεμινιστικό «Ανάλαφρες τον Αύγουστο» (1976-77) της Denise Bonal, σε σκηνοθεσία Κωστή Τσώνου και μουσική Μίμη Πλέσσα, στο Θέατρο Όρβο, ως μέλος του θιάσου Άννας Φόνσου-Ελένης Ερήμου-Έλενας Ναθαναήλ-Χαριτίνης Καρόλου. Επτά νεαρές έγκυες σκέπτονται γύρω από το μελλοντικό παιδί τους. Να το «κρατήσουν», να κάνουν έκτρωση ή να το «πουλήσουν» σ’ ένα άτεκνο ζευγάρι… Τι θα πει ο κόσμος; Ένα έργο που σόκαρε στην εποχή του.
Θα ακολουθούσαν πολλές ακόμη κομεντί και κωμωδίες, με την Χαριτίνη Καρόλου πάντα σε πρώτους ρόλους, όπως η «Μια Όμορφη Κυριακή του Σεπτέμβρη» του Ugo Betti, που θα ανέβαινε τηλεοπτικά, στην ΕΡΤ, στο «Θέατρο της Δευτέρας», «Οι Ερωτιάρηδες» (1980) του Βασίλη Παπαδόπουλου σε σκηνοθεσία Δημήτρη Νικολαΐδη, στο Θέατρο Μετροπόλιταν, με τον θίασο Νίκου Ρίζου-Βάσου Αδριανού-Χαριτίνης Καρόλου, η «Πέπσι» (1984) της Pierrette Bruno σε σκηνοθεσία Γιώργου Θεοδοσιάδη και μουσική Μίμη Πλέσσα, στο Θέατρο Μινώα, με τον θίασο Ζωής Λάσκαρη (επρόκειτο για το έργο που είχε ανεβάσει και η Έλλη Λαμπέτη, τη σεζόν 1966-67), το «Μη Λες Ψέμματα» (1984-85) του Félicien Marceau, σε σκηνοθεσία Ντίνου Ηλιόπουλου, στο θέατρο της Οδού Φιλελλήνων κ.ά.
Η τελευταία εμφάνιση της Χαριτίνης Καρόλου, στη σκηνή, θα συνέβαινε στο κλασικό πλέον έργο του Jean Genet «Το Μπαλκόνι», σε σκηνοθεσία Γιώργου Λιβανού, που θα ξεκινούσε τον προηγούμενο Μάρτιο (2023), στο Studio Κυψέλης.
Το αφιερώμα για τον μεγάλο Γιάννη Βόγλη που έφυγε από τη ζωή τον Απρίλιο του 2016
Ο Γιάννης Βόγλης υπήρξε ένας από τους πιο αγαπημένους και εμβληματικούς ηθοποιούς του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου. Με τη χαρακτηριστική φωνή, το επιβλητικό του βλέμμα και την αριστοκρατική του παρουσία, σημάδεψε ολόκληρες δεκαετίες, χαρίζοντας στο κοινό ερμηνείες γεμάτες πάθος, ευαισθησία και αυθεντικότητα.
Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια της ζωής του υπήρξαν δύσκολα και γεμάτα δοκιμασίες. Ο μεγάλος ηθοποιός αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας που τον ανάγκασαν να υποβληθεί σε τρία μεγάλα χειρουργεία.
Δείτε το βίντεο:
Παρά τις προσπάθειες των γιατρών και τη δική του δύναμη ψυχής, ο οργανισμός του δεν άντεξε. Έδωσε μια σκληρή μάχη με αξιοπρέπεια, χωρίς να επιτρέψει ποτέ στον εαυτό του να παραδοθεί.
Ένας από τους σπουδαιότερους ηθοποιούς της γενιάς του, με σπουδαία προσφορά στο ελληνικό θέατρο, τον κινηματογράφο αλλά και την τηλεόραση
Πέρα από την υγεία του, ο Γιάννης Βόγλης είχε να αντιμετωπίσει και οικονομικά προβλήματα, τα οποία τον επιβάρυναν ψυχολογικά. Οι εποχές δόξας, τα γεμάτα θέατρα και οι μεγάλες παραγωγές είχαν περάσει. Η κρίση στον χώρο του θεάματος, αλλά και η δική του απομάκρυνση από τα φώτα, τον άφησαν να παλεύει με δυσκολίες που ποτέ δεν διαφήμισε. Ποτέ δεν θέλησε να προκαλέσει οίκτο· προτίμησε να κρατήσει την αξιοπρέπειά του μέχρι το τέλος, όπως έκανε πάντα.
Παρά τα προβλήματα, παρέμεινε ζεστός, ευγενικός και ανθρώπινος. Οι φίλοι και οι συνάδελφοί του τον θυμούνται πάντα με ένα χαμόγελο, ένα καλό λόγο και μια βαθιά αγάπη για το θέατρο. Δεν έχασε ποτέ το ενδιαφέρον του για την τέχνη, συζητούσε για ρόλους, για σκηνοθεσίες, για νέους καλλιτέχνες, δείχνοντας έμπρακτα τη στήριξή του στη νέα γενιά.
Η τελευταία του επιθυμία συγκίνησε όλους όσοι τον γνώριζαν. Είχε ζητήσει να ταφεί απλά, σεμνά και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Δεν ήθελε λόγους, ούτε μεγάλα αφιερώματα· ήθελε μόνο λίγους φίλους και συγγενείς να τον συνοδεύσουν ήσυχα στην τελευταία του κατοικία. Μια επιθυμία που αντικατόπτριζε την ψυχή του – ταπεινή, καθαρή και αληθινή.
Ο Γιάννης Βόγλης θα μείνει για πάντα χαραγμένος στη μνήμη όλων μέσα από τις ταινίες του και τις ερμηνείες που καθήλωσαν το κοινό. Από τον «Καπετάν Μιχάλη» και τον «Ανθρωπο με το γαρύφαλλο» έως τον ρόλο του στην ταινία «Κορίτσια στον Ήλιο», όπου εκστόμισε την αθάνατη φράση: «Κράτα με, γιατί θα πέσω» — μια ατάκα που πέρασε στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου.
Έφυγε ήσυχα, όπως έζησε τα τελευταία του χρόνια. Μα η κληρονομιά που άφησε πίσω του – το ήθος, το ταλέντο και η αυθεντικότητά του – παραμένει αναλλοίωτη. Ο ελληνικός κινηματογράφος και το θέατρο θα τον θυμούνται πάντα ως έναν γνήσιο υπηρέτη της τέχνης και έναν μεγάλο άνθρωπο.
Ο Γιάννης Βόγλης με την οικογένειά του
Ο Γιάννης Βόγλης έφυγε από τη ζωή στις 20 Απριλίου 2016, από ειλεό, ενώ ήταν διασωληνωμένος στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών.
Τα αποξηραμένα σύκα είχαν σπουδαία θέση στη διατροφή των αρχαίων Ελλήνων, καθώς συχνά τα απολάμβαναν ως επιδόρπιο, τα λεγόμενα “τραγήματα”.
Μέχρι σήμερα συνεχίζουμε να τα λατρεύουμε, καθώς αποξηραμένα στον ήλιο, γεμισμένα με ξηρούς καρπούς, βρασμένα σε ελαφρύ σιρόπι με μέλι, αλλά και στο φαγητό ή τις σαλάτες, τα ξερά σύκα είναι ένας πραγματικός θησαυρός για την υγεία.
Τι είναι: Τα αφυδατωμένα φρούτα της συκιάς, του φυλλοβόλου δέντρου που ευδοκιμεί σε πολλές περιοχές της χώρα μας. Τα δημιούργησε η ανάγκη του ανθρώπου να τα διατηρήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Τα πρώτα ξερά σύκα βρέθηκαν σε ανασκαφή μινωικής έπαυλης, στις Στέρνες Ακρωτηρίου Χανίων, και χρονολογούνται το 1340-1190 π.Χ. Από τότε μέχρι και σήμερα η παραγωγή τους συνεχίζεται χωρίς διακοπή και με την ίδια σχεδόν μέθοδο. Τα ξερά σύκα, ασκάδες ή ισχάδες, στην αρχαιότητα και το Βυζάντιο, ήταν πάντα το πρόχειρο χειμωνιάτικο κέρασμα – τα έβαζαν σε μεταλλικό τάσι και μετά στη φωτιά για να μελώσουν.
Για αιώνες τα ξερά σύκα ήταν αγαπητά στα νησιά του Αιγαίου, του Ιονίου, την Πελοπόννησο και την Κρήτη. Στις μέρες μας, το ξερό σύκο της Κύμης είναι αυτό που κατέχει ξεχωριστή θέση και μοναδικότητα στην εγχώρια παραγωγή.
Τα ξερά σύκα είναι πλούσια σε φυτικές ίνες και σάκχαρα, σίδηρο, κάλιο, σελήνιο και ασβέστιο. Περιέχουν ακόμα μικρές ποσότητες βιταμίνης Α και C.
Η αντιοξειδωτική τους σύνθεση προστατεύει το καρδιαγγειακό σύστημα, ενώ αποτελούν έναν από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους “καθαρισμού” του οργανισμού.
Οι φυτικές ίνες που περιέχονται σε αυτά απορροφούν το νερό, τη χοληστερίνη, το τοξικό λίπος και τα περιττά στοιχεία που έχουν “τρυπώσει” στον οργανισμό σου, ενώ βοηθούν στην αποβολή τους ενισχύοντας γερά τη λειτουργία του εντέρου.
Το πιο δυνατό τους όπλο μάλιστα στον εν λόγω καθαρισμό είναι τα ταπεινά τους σπόρια! Όσο για τις θερμίδες, που θα προσδώσουν, δεν χρειάζεται να ανησυχείς στο παραμικρό, καθώς τα σύκα είναι τα ξερά φρούτα με τις λιγότερες θερμίδες (109 θερμίδες ανά δύο σύκα) έχοντας ταυτόχρονα τη μαγική ιδιότητα να σε κάνουν να αισθάνεσαι χορτάτος λόγω της υψηλής περιεκτικότητας τους σε φυτικές ίνες.
Τα καλά σύκα πρέπει να έχουν μαλακή υφή. Διατηρούνται σε δροσερό στεγνό μέρος. Τα τοποθετείτε σε σειρές μέσα σε μεταλλικό κουτί που έχετε στρώσει λαδόκολλα και βάζετε ενδιάμεσα φύλλα δάφνης.
Τα ξερά σύκα μπαίνουν σε γεμίσεις για κρεατικά, εμπλουτίζουν κομπόστες και σαλάτες, μπαίνουν σε κέικ, γίνονται τρουφάκια, μπισκότα και τάρτες. Ταιριάζουν με άλλα αποξηραμένα φρούτα, ξηρούς καρπούς και σουσάμι, αλλά η γαστρονομική τους αποθέωση είναι με προσούτο και γραβιέρα ή γαλλικό σεβρ.
Συμφωνώ απόλυτα ότι μάνα είναι μόνο μία, ωστόσο η δική μου μητέρα έχει αποδείξει έμπρακτα ότι αγαπά και φροντίζει τον σύζυγό μου σαν να είναι πραγματικά παιδί της.
Για να είμαι ειλικρινής, πολλές φορές τον στηρίζει περισσότερο από την ίδια του τη μητέρα, η οποία ζει μακριά και δυστυχώς δεν είναι ιδιαίτερα παρούσα στη ζωή μας.
Η μητέρα μου τον έχει δεχτεί με όλη της την καρδιά στην οικογένειά μας. Δεν παραλείπει ποτέ να μαγειρεύει τα αγαπημένα του φαγητά και είναι πάντα έτοιμη να του προσφέρει κάθε βοήθεια και υποστήριξη. Γι’ αυτό πιστεύω πως δεν είναι καθόλου υπερβολικό ή παράξενο να την αποκαλεί «μητέρα». Όταν παντρευτήκαμε, του εξήγησα ότι πλέον οι γονείς μου είναι και δικοί του γονείς και ότι θα ήθελα να τους νιώθει δικούς του ανθρώπους.
Εκείνος όμως μου εξήγησε ότι του είναι πολύ δύσκολο να την αποκαλεί «μητέρα». Δεν το αισθάνεται φυσικό και δεν μπορεί να το κάνει αυθόρμητα, παρόλο που αναγνωρίζει την αγάπη και την καλοσύνη της απέναντί του. Δεν είναι θέμα ότι δεν τη σέβεται ή δεν την αγαπά. Αντίθετα, γνωρίζει πολύ καλά πόσο πολύτιμη είναι η παρουσία της στη ζωή μας και πόσο τον φροντίζει. Απλά, λέει ότι δεν μπορεί να εκφράσει αυτή τη σχέση με τη συγκεκριμένη λέξη.
Η λύση που έχει βρει μέχρι στιγμής είναι να της μιλά ευγενικά στον πληθυντικό και να την αποκαλεί «κυρία Μαρία». Αυτό όμως με στεναχωρεί, γιατί μου φαίνεται πως κρατάει απόσταση και δεν εκφράζει πλήρως τη ζεστασιά που υπάρχει μεταξύ μας. Η μητέρα μου είναι διακριτική και ποτέ δεν παραπονέθηκε, αλλά διαισθάνομαι πως βαθιά μέσα της θα ήθελε πολύ να την αποκαλεί «μητέρα».
Κάποιες φορές, σε πιο χαλαρές στιγμές, του ξεφεύγει κανένα πιο οικείο όπως: «Κυρά Μαρία, φτιάξε μου έναν καφέ με τα χεράκια σου!». Παρόλα αυτά, εγώ θα επιθυμούσα βαθιά να καταφέρει να την αποκαλεί «μητέρα», γιατί νιώθω πως έτσι θα ενισχυθεί ακόμα περισσότερο ο ήδη δυνατός δεσμός που υπάρχει μεταξύ τους.
Αυτό το παζλ έχει σχεδιαστεί για να ξεγελάει τα μάτια σας. Με την πρώτη ματιά, η σκηνή φαίνεται απλή—ένας άνδρας σε αναπηρικό καροτσάκι, δύο νοσοκόμες και μια θυελλώδης σκηνή έξω από το παράθυρο.
Ωστόσο, η πρόκληση βρίσκεται στις λεπτομέρειες. Μπορείτε να βρείτε και τα τέσσερα αντικείμενα που κρύβονται μέσα στην εικόνα;
Συμβουλές για την εύρεση των κρυμμένων αντικειμένων
Αν δυσκολεύεστε να εντοπίσετε το μαχαίρι, ακολουθούν μερικές συμβουλές που θα σας βοηθήσουν:
Κοιτάξτε πέρα από το προφανές: Το μαχαίρι δεν είναι σε κοινή θέα. είναι έξυπνα καμουφλαρισμένο. Ελέγξτε τις περιοχές όπου οι γραμμές και οι σκιές μπορεί να το κρύψουν.
Ελέγξτε το περιβάλλον: Μερικές φορές, το αντικείμενο μπορεί να αναμειχθεί στο φόντο ή στο προσκήνιο, καθιστώντας το σχεδόν αόρατο.
Εστίαση σε ασυνήθιστα σχήματα: Το μαχαίρι μπορεί να κρύβεται μέσα σε σχήματα που δεν ξεχωρίζουν στην αρχή αλλά ρίχνουν μια δεύτερη ματιά.
Η Λύση:
Εάν έχετε βρει το άχυρο, το αυγό και τον φάκελο, αλλά δεν μπορείτε να εντοπίσετε το μαχαίρι, μην ανησυχείτε. Αυτό το παζλ έχει σχεδιαστεί για να είναι προκλητικό. Ρίξτε μια άλλη ματιά κοντά στο παράθυρο και στο αναπηρικό καροτσάκι—το μαχαίρι ενσωματώνεται διακριτικά στη σκηνή με τρόπο που συνδυάζεται με το θυελλώδες φόντο.
Μοιραστείτε τη διασκέδαση:
Αφού βρείτε και τα τέσσερα αντικείμενα, γιατί να μην προκαλέσετε τους φίλους και την οικογένειά σας; Δείτε ποιος μπορεί να βρει το μαχαίρι πιο γρήγορα. Είναι ένας διασκεδαστικός τρόπος να συμμετάσχετε σε λίγο φιλικό ανταγωνισμό και να μοιραστείτε μια στιγμή ανάλαφρης πρόκλησης.
Καταφέρατε να βρείτε και τα τέσσερα αντικείμενα ή σας ξέφυγε το μαχαίρι; Συνεχίστε την εξάσκηση και σύντομα κανένα κρυφό αντικείμενο δεν θα μπορεί να κρυφτεί από εσάς!
Ποιοι διάσημοι Έλληνες είναι Μασόνοι; Διαβάστε ολόκληρη τη λίστα με τους Έλληνες που είχαν ασπαστεί τον Τεκτονισμό.
Πρόκειται για την ελίτ της ελληνικής κοινωνίας, τα μέλη της οποίας πρέπει να είναι και μέλη της λέσχης των ελευθεροτεκτόνων (μασόνων) προκειμένου να αναρριχηθούν στην εξουσία. Οι περισσότεροι πολιτικοί και άνθρωποι που κατέλαβαν δημόσια αξιώματα στην Ελλάδα, ήταν μέλη της Μεγάλης Στοάς των Μασόνων της Ελλάδος.
Πώς, όμως ξεκίνησε η Μασονία στην Ελλάδα; Διαβάστε πότε έγινε η ίδρυση της πρώτης Μασονικής Στοάς αλλά και τη λίστα, όπως και φωτογραφίες με Έλληνες πολιτικούς…
Μια «απαγορευμένη» συζήτηση για την Μασονία άνοιξε την Τετάρτη. Η Χρυσή Αυγή κατηγόρησε τον Νίκο Δένδια ότι είναι Μασόνος και ο ίδιος ο υπουργός το αρνήθηκε. Υπάρχουν Μασόνοι στην Κέρκυρα, στην Ελλάδα, και τι είναι ο Τεκτονισμός; Απαντήσεις.
Ο κ. Δένδιας υπήρξε τολμηρός δηλώνοντας ότι η Κέρκυρα έχει παράδοση στον Μασονισμό-Τεκτονισμό και πολλοί εξ αυτών είναι φίλοι του. Μια συζήτηση-ταμπού άνοιξε εν μέσω κρίσης.
Τεκτονισμός στην Ελλάδα
Στον ελληνικό χώρο η πρώτη τεκτονική στοά εμφανίζεται το 1740 στην Κέρκυρα. Λειτούργησε κάτω από την κηδεμονία της Στοάς της Βερόνας και με χρήση της ιταλικής γλώσσας, ενώ πρόεδρός της ήταν ο προβλεπτής της Ενετικής Δημοκρατίας των Ιονίων Νήσων.
Ο Τεκτονισμός εισήλθε στον ελληνικό χώρο και από τη Ζάκυνθο, την εποχή που ήταν υπό γαλλική και αγγλική κατοχή, γι’αυτό και οι εχθροί της οργάνωσης αποκαλούν ως σήμερα τη Ζάκυνθο και την Κέρκυρα «κερκόπορτες» του Μασονισμού.
Μασόνος ο Κολοκοτρώνης
H Zάκυνθος και η Κέρκυρα, κέντρα πνευματικά και εθνικά πριν την επανάσταση του 1821 γίνονται λόγω της θέσης τους τόπος υποδοχής των καταδιωκόμενων από τη Pούμελη και από το Mωριά. Kατά τη διάρκεια του αγώνα είχε συσταθεί στο νησί Tεκτονικό Διευθυντήριο, το αποκαλούμενο “Tρισυπόστατον” από τον Kόμητα Διονύσιο Pώμα, τον Tραπεζίτη Παναγιώτη Στεφάνου και τον Φιλικό Kωνσταντίνο Δραγώνα «Προέξαρχο των εν Zακύνθω Φραμασώνων» το οποίο «δια παντοίων τρόπων και μέσων» ενίσχυσε το επαναστατημένο Έθνος.
Ο ΘεόδωροςΚολοκοτρώνης μυήθηκε το 1818 στην Τεκτονική Στοά «Αναγεννόμενος Φοίνιξ» της Ζακύνθου που την ίδρυσε ο Διονύσιος Ρώμας το 1815.
Οι απλοί κάτοικοι των νησιών δε συμμετείχαν στα δρώμενα των Τεκτόνων εκδηλώνοντας άλλοτε επιφύλαξη και άλλοτε φόβο. Οι εκδηλώσεις αυτές ήταν προϊόντα της άσχημης εικόνας που είχε δημιουργηθεί βλέποντας να αναμιγνύονται στα Τεκτονικά δρώμενα γνωστά φιλόδοξα πρόσωπα με πολιτικές βλέψεις και οικονομικές διεκδικήσεις, μεταξύ των οποίων και επιφανείς Κερκυραίοι και Ζακυνθινοί, δημιουργώντας ιδιαίτερες φιλίες με τους «Φράγκους» (Ιταλο-Ενετούς), όταν οι ίδιοι οι κάτοικοι στέναζαν υπό τη δεσποτεία των κατακτητών.
Στη διάρκεια της Βασιλείας του Όθωνα δε φέρεται να υπήρξε καμία τέτοια οργάνωση στο νεοσύστατο κράτος. Περί το τέλος όμως της βασιλείας του, το 1855, φέρονται ήδη κάποιες Στοές να λειτουργούν ανεπίσημα υπό τη σκέπη της “Γκράντε Οριέντε” (Μεγάλης Ανατολής) της Ιταλίας, αποτελούμενες από Τέκτονες μυημένους στην Κέρκυρα και ασφαλώς στη Γαλλία και την Ιταλία.
Μετά τον ερχομό του Γεωργίου του Α΄ (1863) επτά τεκτονικές στοές εργάζονται στην Αθήνα, τον Πειραιά, τη Χαλκίδα, την Πάτρα, τη Σύρο, τη Λαμία και το Άργος, εκτός εκείνων της Επτανήσου. Τον Μάιο του 1986 ιδρύθηκε η Εθνική Μεγάλη Στοά της Ελλάδος, όταν έξι από τις στοές αποχώρησαν από τη Μεγάλη Στοάς της Ελλάδος.
Τι είναι ο Τεκτονισμός
Η πιο πιθανή και ρεαλιστική θεωρία είναι ότι ο Τεκτονισμός η Μασονισμός ως αδελφότητα αντιπροσωπεύει την εξέλιξη των Επαγγελματικών Στοών (Operative Lodges) των αρχι-“τεκτόνων” του Μεσαίωνα. Macon στα γαλλικά και mason στα αγγλικά σημαίνει «χτίστης».
Σύμφωνα με ημερολόγια μεσαιωνικών κτισμάτων σκώτων λιθοξόων (stonemasons), ήδη από τα τέλη του 14ου αιώνα οι αρχιμάστοροι χτίστες αυτοί μαζεύονταν σε καλύβες, που ως χώροι συγκέντρωσης αποτελούσαν Στοές, για να τραφούν και να αναπαυτούν. Τον 15ο αιώνα τα αρχεία των ως άνω λιθοξόων αναφέρονται σε φατρίες κτιστών (masons). Στα τέλη του 15ου αιώνα η έννοια της Στοάς υπερέβη τον χώρο συγκέντρωσης και άρχισε να ορίζει την ομάδα λιθοξόων που μαζευόταν σε αυτόν τον χώρο για να ρυθμίζει τα της τέχνης της. Εν καιρώ, οι Στοές άρχισαν να αναπτύσσουν πρώιμες τελετές μύησης μαθητών και εισήγαγαν τη μυστική λέξη αναγνώρισης ως μέσο απόδειξης της ιδιότητας του μέλους Στοάς και ως διαπιστευτήριο της επαρκούς εκπαίδευσης στην τέχνη του λιθοξόου.
Ο παγκόσμιος τεκτονισμός
Ο Ελευθεροτεκτονισμός (γνωστός και ως Μασονία ή Τεκτονισμός) είναι ένα παγκόσμιο σύστημα αδελφοτήτων, που ξεκίνησε κατά τα τέλη του 16ου / αρχές του 17ου αιώνα και αριθμεί γύρω στα 5 εκατομμύρια μέλη.
Προσδιορίζεται, επίσης, ως το σώμα των διδασκαλιών και πρακτικών της μυστικής αδελφότητας των Ελεύθερων και Αποδεδειγμένων Τεκτόνων, ένα «ιδιότυπο σύστημα ηθικής κεκαλυμμένο δια αλληγοριών και εικονιζόμενο δια συμβόλων». Αλλοι όροι που χρησιμοποιούνται για την περιγραφή της αδελφότητας, είναι Μασονία και Τεκτονισμός. Σύμφωνα με τη μυθολογία των Ελευθεροτεκτόνων, οι ρίζες της αδελφότητας τους ανάγονται στην εποχή της ανέγερσης του Ναού του Σολομώντος.
5 εκατομμύρια μέλη
Ο Ελευθεροτεκτονισμός στη σύγχρονη εποχή υφίσταται ως παγκόσμια αδελφότητα με περίπου 5 εκατομμύρια μέλη ανά την υφήλιο. Μέλη της αδελφότητας μπορούν να γίνουν άνδρες ενήλικοι, με ορθή κρίση, έντιμοι και ελεύθεροι, υπό την προϋπόθεση ότι πιστεύουν σε ένα Υπέρτατο Ον και την αθανασία της ψυχής, όπως διαβάζει κανείς στον κανονισμό της οργάνωσης. Ο Ελευθεροτεκτονισμός στις διάφορες μορφές του διατηρεί σταθερές τις θεμελιώδεις αξίες του και την πίστη στο Υπέρτατο Ον, όπως ισχυρίζεται.
Η συντεχνία είναι οργανωμένη σε Μεγάλες Στοές -που σε κάποιες περιπτώσεις ονομάζονται και Μεγάλες Ανατολές-, με διοικητική αυτοτέλεια και επιμεριζόμενες σε Επαρχιακές Μεγάλες Στοές, η κάθε μία από τις οποίες με τη σειρά της χωρίζεται σε Σεπτές Στοές. Οι Μεγάλες Στοές αναγνωρίζουν η μία την άλλη ως Κανονικές ή μη και αντίστοιχα τα μέλη τους αναγνωρίζονται μεταξύ τους ως αποδεδεγμένα ή όχι. Τα παράλληλα Τεκτονικά Σώματα είναι ανεξάρτητα από τη Μεγάλη Στοά, αλλά μέλη τους γίνονται μόνο Διδάσκαλοι Ελευθεροτέκτονες.
Διάσημοι Έλληνες Μασόνοι ή Τέκτονες, Μασόνος ο Ιωάννης Μεταξάς
Σύμφωνα με το planet-greece, βασιλείς, πρίγκιπες, πρωθυπουργοί, πατριάρχες, αρχιεπίσκοποι, υπουργοί, στρατιωτικοί, καθηγητές, τραπεζίτες, βιομήχανοι, διπλωμάτες, ποιητές και πολλοί άλλοι επιφανείς άνθρωποι που διαμόρφωσαν με τη δράση τους την ιστορία του πλανήτη αλλά και της Νεότερης Ελλάδας ήταν ελευθεροτέκτονες (Μασόνοι).
Από τις αρχές του 19ου αιώνα ως και τα πρώτα μετεμφυλιακά χρόνια οι μασόνοι των ελληνικών στοών διέπρεψαν στην πολιτική και κατέλαβαν σημαντικές θέσεις-κλειδιά σε τομείς του κράτους. Μετά την εισβολή των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής στην Αθήνα το 1941, καταστράφηκε σημαντικό τμήμα των αρχείων της Μεγάλης Στοάς των μασόνων της Ελλάδος, με αποτέλεσμα πολλά ονόματα να έχουν χαθεί. Ωστόσο έχουν διασωθεί 244 ονόματα σημαντικών Ελλήνων μασόνων, τα οποία δημοσιοποιούνται σήμερα.
Ανάμεσα στα ονόματα των μασόνων της νεότερης Ελληνικής Ιστορίας περιλαμβάνονται μορφές όπως ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο Ιωάννης Μεταξάς, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, οι πρωτεργάτες της «Φιλικής Εταιρείας» Νικόλαος Σκουφάς, Εμμανουήλ Ξάνθος, Αθανάσιος Τσακάλωφ και ο επικεφαλής του Ιερού Λόχου Νικόλαος Υψηλάντης, ο Νίκος Καζαντζάκης, ο Εμμανουήλ Μπενάκης, Γεώργιος B´ (βασιλιάς), Γούναρης Δημήτριος (πρωθυπουργός), Θεοτόκης Ιωάννης (πρωθυπουργός), Θεοτόκης Γεώργιος (πρωθυπουργός), Ιωακείμ Γ´ (οικουμενικός πατριάρχης), Καλογερόπουλος Νικόλαος (πρωθυπουργός), Κροκιδάς Σωτήριος (πρωθυπουργός), Λογοθετόπουλος Κων. (πρωθυπουργός), Μελέτιος B´ (αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος, Πατριάρχης Αλεξανδρείας και Οικουμενικός Πατριάρχης – κατά κόσμον Εμμ. Μεταξάκης), Παπαναστασίου Αλέξανδρος (πρωθυπουργός), Πιπινέλης Παναγιώτης (πρωθυπουργός), Σοφούλης Θεμιστοκλής (πρωθυπουργός), Στράτος Νικόλαος (πρωθυπουργός), Φώτιος (πατριάρχης Αλεξανδρείας – κατά κόσμον Πέρογλου Γεώργιος), Χριστόφορος (πρίγκιπας), Χρύσανθος (μητροπολίτης Τραπεζούντος και στη συνέχεια αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος – κατά κόσμον Φιλιππίδης Χαρίλαος).
Τζέτζης Ιωάννης (ιστορικός, καθηγητής), Τρικούπης Σπυρίδων (πρόεδρος του πρώτου επταμελούς Υπουργικού Συμβουλίου του ελληνικού κράτους), Τσακόπουλος Σπυρίδων (υπουργός), Τσίλλερ Ερνέστος (αρχιτέκτων, αρχαιολόγος, καθηγητής), Τσόντος – Βάρδας Γεώργιος (στρατηγός, μακεδονομάχος, υπουργός).
Υψηλάντης Αλέξανδρος (στρατηγός, αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας), Υψηλάντης Δημήτριος (στρατιωτικός, μέλος της Φιλικής Εταιρείας), Υψηλάντης Νικόλαος (αρχηγός Ιερού Λόχου, μέλος της Φιλικής Εταιρείας).
Φιλάρετος Γεώργιος (υπουργός), Φραντζής Αμβρόσιος (στρατηγός), Φωτιάδης Αλέξανδρος (καθηγητής).
Κρατήστε τα παράσιτα μακριά με φυσικό τρόπο… Φυτά που προστατεύουν το σπίτι σας
Η διατήρηση ενός σπιτιού χωρίς ανεπιθύμητα πλάσματα, όπως ποντίκια, αράχνες και έντομα, αποτελεί πρόκληση για πολλούς ιδιοκτήτες. Αν και τα χημικά απωθητικά χρησιμοποιούνται συχνά, όλο και περισσότεροι στρέφονται σε φυσικές και οικολογικές λύσεις. Μία από τις πιο αποτελεσματικές μεθόδους; Ορισμένα φυτά που απωθούν φυσικά τα παράσιτα. Όχι μόνο προσθέτουν ομορφιά στο σπίτι σας, αλλά λειτουργούν και σαν μια «πράσινη ασπίδα» ενάντια σε έντομα και τρωκτικά.
Ακολουθούν μερικά φυτά που μπορούν να σας βοηθήσουν να κρατήσετε τα παράσιτα μακριά.
1. Δυόσμος
Ο δυόσμος είναι γνωστός για το δροσερό του άρωμα — κάτι που εμείς αγαπάμε, αλλά τα παράσιτα απεχθάνονται. Η μέντα και ο δυόσμος είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικοί χάρη στην υψηλή περιεκτικότητά τους σε μενθόλη.
Πώς να τον χρησιμοποιήσετε:
Φυτέψτε δυόσμο γύρω από το σπίτι ή διατηρήστε γλάστρες μέσα στο σπίτι.
Φτιάξτε ένα απλό σπρέι: αναμείξτε 10 σταγόνες αιθέριο έλαιο μέντας με 500 ml νερό και ψεκάστε σε σημεία όπου εμφανίζονται έντομα.
2. Λεβάντα
Η λεβάντα δεν είναι μόνο όμορφη και αρωματική — απωθεί επίσης κουνούπια, μύγες, ψύλλους και σκώρους. Το χαλαρωτικό άρωμά της μπορεί να κάνει το σπίτι σας να μυρίζει υπέροχα ενώ κρατά τα έντομα μακριά.
Συμβουλές:
Φυτέψτε λεβάντα κοντά σε πόρτες και παράθυρα.
Τοποθετήστε φακελάκια με αποξηραμένη λεβάντα σε ντουλάπες ή συρτάρια.
Χρησιμοποιήστε αιθέριο έλαιο λεβάντας σε συσκευές διάχυσης.
3. Χρυσάνθεμα
Τα χρυσάνθεμα περιέχουν πυρεθρίνη, ένα φυσικό εντομοκτόνο που δρα ενάντια σε μυρμήγκια, κατσαρίδες, τσιμπούρια, ψύλλους και ακόμη και κοριούς.
Ιδέες χρήσης:
Φυτέψτε τα στον κήπο για διακοσμητική αλλά και προστατευτική δράση.
Φτιάξτε φυσικό σπρέι: βάλτε αποξηραμένα άνθη σε ζεστό νερό, αφήστε να κρυώσει, σουρώστε και ψεκάστε όπου εμφανίζονται έντομα.
4. Ευκάλυπτος
Ο ευκάλυπτος έχει ένα χαρακτηριστικό άρωμα που κρατά μακριά τα κουνούπια και τις μύγες.
Πώς να τον αξιοποιήσετε:
Τοποθετήστε φρέσκα κλαδιά μέσα στο σπίτι.
Χρησιμοποιήστε αραιωμένο αιθέριο έλαιο ευκαλύπτου ως σπρέι.
Κρεμάστε κλαδιά στο μπάνιο — ο ατμός απελευθερώνει το άρωμα και βοηθά ταυτόχρονα στον έλεγχο των εντόμων.
5. Κατιφέδες
Οι κατιφέδες είναι ζωηρά χαρούμενα και χρήσιμα. Το άρωμά τους απωθεί κουνούπια, αφίδες και ακόμη και κουνέλια, ενώ οι ρίζες τους απομακρύνουν επιβλαβείς νηματώδεις οργανισμούς στο έδαφος.
Τοποθέτηση: κοντά σε εισόδους, παράθυρα ή στον κήπο για καλύτερη προστασία.
6. Βασιλικός
Το έντονο άρωμα του βασιλικού κρατά μακριά τις μύγες και τα κουνούπια.
Πλεονέκτημα: είναι και εξαιρετικό βότανο για την κουζίνα. Κρατήστε γλάστρες με βασιλικό κοντά σε πόρτες και παράθυρα και θα έχετε φρέσκα μυρωδικά ενώ απομακρύνετε τα έντομα.
7. Δεντρολίβανο
Το δεντρολίβανο προστατεύει το σπίτι και τον κήπο απομακρύνοντας κουνούπια και άλλα επιβλαβή έντομα.
Τρόποι χρήσης:
Καλλιεργήστε το σε γλάστρες ή στον κήπο.
Καίτε αποξηραμένο δεντρολίβανο σε εξωτερικούς χώρους για να απωθείτε έντομα σε συγκεντρώσεις.
8. Μαγιοβότανο
Το Μαγιοβότανο περιέχει νεπεταλακτόνη, μια ουσία που μπορεί να απωθεί τα κουνούπια.
Σημείωση: Οι γάτες το λατρεύουν, οπότε φυτέψτε το προσεκτικά αν έχετε γάτες.
9. Λεμονόχορτο
Το λεμονόχορτο περιέχει σιτρονέλα, ένα φυσικό απωθητικό για τα κουνούπια.
Ιδέες:
Καλλιεργήστε το σε γλάστρες μέσα ή έξω από το σπίτι.
Χρησιμοποιήστε τα φύλλα σε τσάγια ή συνταγές για άρωμα και επιπλέον προστασία από έντομα.
Συμβουλές για καλύτερα αποτελέσματα
Στρατηγική τοποθέτηση: Τοποθετήστε φυτά κοντά σε πόρτες, παράθυρα και άλλα σημεία εισόδου.
Τακτική φροντίδα: Τα υγιή φυτά παράγουν ισχυρότερα φυσικά απωθητικά.
Συνδυασμός μεθόδων: Συνδυάστε τα φυτά με καλή καθαριότητα και φυσικά εμπόδια για καλύτερη προστασία.
Η χρήση αυτών των φυτών είναι ένας κομψός τρόπος να κρατήσετε τα παράσιτα μακριά, ενώ ταυτόχρονα προσθέτετε χρώμα, άρωμα και ζωή στο σπίτι σας. Είναι φυσικά, οικολογικά και αποτελεσματικά — αποδεικνύοντας ότι η αγάπη για τα φυτά μπορεί να γίνει και ένας δυνατός σύμμαχος ενάντια στα παράσιτα.
Ένα πρωί, ενώ βάζετε βερνίκι νυχιών ή κρέμα χεριών, ξαφνικά τα παρατηρείτε.
Λεπτές γραμμές — άλλοτε διακριτικές, άλλοτε πιο έντονες — που διατρέχουν τα νύχια σας. Από πού προέρχονται; Πρέπει να ανησυχείτε ή απλώς να τις αποδεχτείτε;
Oι ραβδώσεις στα νύχια είναι πολύ συχνές και, στις περισσότερες περιπτώσεις, εντελώς ακίνδυνες. Το σημαντικό είναι να μάθετε να τις κατανοείτε, ώστε να φροντίζετε καλύτερα τα νύχια σας.
Νύχια: Ένας σιωπηλός καθρέφτης της γενικής μας ισορροπίας
Τα νύχια δεν κάνουν απλώς τα χέρια μας να φαίνονται όμορφα. Η εμφάνισή τους μπορεί επίσης να αντικατοπτρίζει τον τρόπο ζωής μας, τις συνήθειές μας και τη συνολική μας ισορροπία. Αποτελούνται κυρίως από κερατίνη και μεγαλώνουν αργά — μόλις λίγα χιλιοστά κάθε μήνα.
Με άλλα λόγια, κάθε νύχι αφηγείται ένα μέρος της πρόσφατης ιστορίας μας: κούραση, εποχικές αλλαγές, μεταβολές στη διατροφή… όλα αυτά μπορούν να αφήσουν το αποτύπωμά τους.
Όταν εμφανίζονται ραβδώσεις, συχνά σημαίνει ότι το νύχι πέρασε μια διαφορετική φάση — όπως οι δακτύλιοι ανάπτυξης ενός δέντρου.
Κάθετες ραβδώσεις: Οι πιο συνηθισμένες (και συνήθως καθησυχαστικές)
Οι κάθετες ραβδώσεις, που ξεκινούν από τη βάση του νυχιού και φτάνουν μέχρι την άκρη του, είναι οι πιο συνηθισμένες. Συχνά εμφανίζονται με την πάροδο του χρόνου και θεωρούνται γενικά μια φυσιολογική αλλαγή.
Καθώς περνούν τα χρόνια, τα νύχια τείνουν να γίνονται λίγο πιο ξηρά και λιγότερο λεία, κάτι που εξηγεί την εμφάνιση αυτών των λεπτών γραμμών.
Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Ωστόσο, μπορεί να γίνουν πιο εμφανείς σε περιόδους κόπωσης, άγχους ή όταν τα νύχια δεν έχουν αρκετή ενυδάτωση. Ένα καλά θρεμμένο νύχι είναι συνήθως πιο λείο.
Οριζόντιες ραβδώσεις: Όταν το νύχι «πατάει παύση»
Λιγότερο συχνές, οι οριζόντιες ραβδώσεις τραβούν συνήθως περισσότερη προσοχή. Συνήθως σχετίζονται με μια προσωρινή επιβράδυνση της ανάπτυξης του νυχιού. Αυτό μπορεί να συμβεί μετά από έντονο στρες, μια σύντομη ασθένεια ή μια περίοδο που επιβαρύνει ιδιαίτερα το σώμα.
Το νύχι τελικά επανέρχεται στον φυσιολογικό ρυθμό ανάπτυξης και η ράβδωση μετακινείται σταδιακά προς την άκρη του νυχιού. Αν αυτό συμβαίνει σπάνια, συνήθως δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, αν και είναι καλό να το παρακολουθείτε.
Διατροφή και νύχια: Μια σύνδεση που συχνά παραβλέπεται
Τα νύχια με ραβδώσεις μπορεί επίσης να αντικατοπτρίζουν μια ελαφρώς μη ισορροπημένη διατροφή. Όταν το σώμα δεν λαμβάνει ορισμένα βασικά θρεπτικά συστατικά, τα νύχια μπορεί να γίνουν πιο θαμπά, πιο εύθραυστα ή να εμφανίσουν περισσότερα σημάδια.
Μια ποικίλη διατροφή πλούσια σε λαχανικά, φρούτα, πρωτεΐνες και υγιεινά λιπαρά μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της ποιότητας των νυχιών. Η επαρκής κατανάλωση νερού παίζει επίσης σημαντικό ρόλο: τα αφυδατωμένα νύχια εμφανίζουν σημάδια πιο εύκολα.
Η ηλικία και τα γονίδια παίζουν επίσης ρόλο
Με την πάροδο του χρόνου, η ανάπτυξη των νυχιών επιβραδύνεται φυσιολογικά. Τα νύχια μπορεί να γίνουν πιο ξηρά και λιγότερο ομοιόμορφα — ένα φαινόμενο παρόμοιο με το πώς αλλάζει η υφή των μαλλιών με την ηλικία.
Τα γονίδια παίζουν επίσης ρόλο. Μερικοί άνθρωποι έχουν φυσικά νύχια με ραβδώσεις χωρίς αυτό να επηρεάζει την υγεία τους.
Υγιεινές συνήθειες για πιο λεία νύχια
Τα καλά νέα είναι ότι μερικές απλές συνήθειες μπορούν να βελτιώσουν αισθητά την εμφάνιση των νυχιών. Η τακτική ενυδάτωση των χεριών και των επωνυχίων είναι απαραίτητη. Τα φυτικά έλαια, όταν εφαρμόζονται με απαλό μασάζ στα νύχια, μπορούν να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά.
Το ελαφρύ γυάλισμα μπορεί επίσης να βοηθήσει στην εξομάλυνση της επιφάνειας, αρκεί να γίνεται περιστασιακά. Η υπερβολική χρήση μπορεί να λεπταίνει και να αποδυναμώνει το νύχι. Τέλος, η χρήση γαντιών κατά τις οικιακές εργασίες βοηθά στην προστασία των νυχιών και στη διατήρηση της ποιότητάς τους στην καθημερινότητα.
Πότε πρέπει να ζητήσετε συμβουλή από ειδικό;
Αν οι ραβδώσεις εμφανιστούν ξαφνικά, γίνουν πολύ έντονες ή συνοδεύονται από άλλες ασυνήθιστες αλλαγές, είναι καλύτερο να συμβουλευτείτε έναν επαγγελματία υγείας. Το να ακούμε το σώμα μας σημαίνει και να δίνουμε προσοχή σε αυτά τα διακριτικά σημάδια.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, όμως, οι ραβδώσεις στα νύχια είναι απλώς μια υπενθύμιση να χαλαρώσουμε λίγο, να ενυδατωνόμαστε καλύτερα και να υιοθετήσουμε μια πιο προσεκτική ρουτίνα φροντίδας των νυχιών στην καθημερινότητά μας.
