Σαν σήμερα πραγματοποιήθηκε μία από τις μεγαλύτερες ναυτικές τραγωδίες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, που ωστόσο παρέμεινε για άγνωστη για δεκαετίες λόγω της στρατιωτικής λογοκρισίας της γερμανικής κατοχής.

Το ατμόπλοιο «Όρια» ήταν ένα νορβηγικό φορτηγό πλοίο, ναυπηγημένο το 1920 στην Αγγλία, το οποίο επιτάχθηκε από τους Γερμανούς και χρησιμοποιήθηκε για τη μεταφορά Ιταλών αιχμαλώτων μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας τον Σεπτέμβριο του 1943. Στις 11 Φεβρουαρίου 1944, το πλοίο απέπλευσε από τη Ρόδο με προορισμό τον Πειραιά, μεταφέροντας 4.115 Ιταλούς αιχμαλώτους (43 αξιωματικούς, 118 υπαξιωματικούς και 3.885 στρατιώτες), 90 Γερμανούς στρατιώτες και το πλήρωμά του, αποτελούμενο από έναν Νορβηγό καπετάνιο και 21 Έλληνες ναυτικούς.

Το ατμόπλοιο SS ORIA. (φωτό από το αρχείο του Αριστοτέλη Ζερβούδη)

Λόγω της σφοδρής κακοκαιρίας, το πλοίο προσέκρουσε σε βράχια κοντά στη νησίδα Πάτροκλος, στον Σαρωνικό Κόλπο. Η υπερφόρτωσή του και η παλαιότητά του συνετέλεσαν στην ταχεία βύθισή του. Οι περισσότεροι επιβάτες, εγκλωβισμένοι στα αμπάρια, βρήκαν τραγικό θάνατο. Από το σύνολο των επιβαινόντων, διασώθηκαν μόλις έξι Ιταλοί, 21 Γερμανοί, ο Νορβηγός καπετάνιος και ένας Έλληνας.

Η αντίδραση των γερμανικών Αρχών κατοχής ήταν η απόκρυψη του γεγονότος, φοβούμενες ενδεχόμενες διεκδικήσεις αποζημιώσεων ή κατακραυγή για τις απάνθρωπες συνθήκες μεταφοράς των αιχμαλώτων. Όσοι νεκροί δεν παρέμειναν στον υγρό τους τάφο, ετάφησαν σε ομαδικούς τάφους στα γειτονικά παράλια.

Οι πνιγμένοι υπερέβησαν τους 4.000, οι περισσότεροι από τους οποίους πνίγηκαν εγκλωβισμένοι στα αμπάρια του πλοίου, προκαλώντας τη μεγαλύτερη απώλεια ζωών από ναυάγιο στη Μεσόγειο.

Για δεκαετίες, η τραγωδία του «Όρια» βρισκόταν στη λήθη, μέχρι που το 1999 ο δύτης Αριστοτέλης Ζερβούδης ανακάλυψε το ναυάγιο και το 2002, σε συνεργασία με άλλους δύτες, δημοσιοποίησε τα ευρήματά του. Το 2004, προς τιμήν των θυμάτων, κατασκευάστηκε μνημείο στο 60ό χιλιόμετρο της λεωφόρου Αθηνών–Σουνίου, απέναντι από το σημείο βύθισης του πλοίου.

Σήμερα, το «Όρια» θεωρείται η μεγαλύτερη ναυτική τραγωδία της Μεσογείου και μία από τις πιο πολύνεκρες στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Παρότι το ναυάγιο του Τιτανικού είναι γνωστό σε όλο τον κόσμο, το «Όρια» είχε σχεδόν τριπλάσια θύματα, παραμένοντας για χρόνια στη σκιά της ιστορίας. Κάθε χρόνο, τελείται επιμνημόσυνη δέηση στη μνήμη των θυμάτων, ενώ το μνημείο που ανεγέρθηκε αποτελεί διαρκή υπενθύμιση της φρίκης του πολέμου και της απανθρωπιάς της ναζιστικής μηχανής.

Σούνιο: Η ιστορία του Ναυαγίου «ΟΡΙΑ» με τους 4.155 νεκρούς

Φεβρουάριος 1944: Ένα ταξίδι που ξεκίνησε από τη Ρόδο με τελικό προορισμό τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, για 4.155 ανθρώπους δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Οι «ζωντανοί-νεκροί» Ιταλοί αιχμάλωτοι βρίσκονταν στα αμπάρια του ατμόπλοιου ΟΡΙΑ όταν το πλοίο εξαιτίας καταιγίδας προσέκρουσε στο νησί Πάτροκλος (γνωστό και ως Γαϊδουρονήσι) στην περιοχή των Λεγραινών, έξω από το Σούνιο.

Το πλοίο κόπηκε στα δύο και βυθίστηκε αμέσως, παίρνοντας μαζί του πάνω από τέσσερις χιλιάδες ανθρώπους. Μετά το ναυάγιο, η απέναντι παραλία του Χάρακα, όπως και το Λαγονήσι, λέγεται πως γέμισαν πτώματα. Από τους 4.046 Ιταλούς αιχμαλώτους, τους 90 Γερμανούς που βρίσκονταν σε υπηρεσία εν πλω και το πλήρωμα του ΟΡΙΑ, διασώθηκαν από τα πλοία που έφτασαν στο ναυάγιο με τρεις ημέρες καθυστέρηση λόγω της κακοκαιρίας, μόλις 6 Ιταλοί, 21 Γερμανοί, ο Νορβηγός καπετάνιος και ένας Έλληνας μηχανικός. Όλοι οι υπόλοιποι έχασαν τη ζωή τους, συμπεριλαμβανομένων και 21 Ελλήνων του πληρώματος. Πρόκειται για την τέταρτη μεγαλύτερη ναυτική τραγωδία στα παγκόσμια χρονικά και τη χειρότερη απώλεια ζωών από βύθιση ενός μόνο πλοίου στη Μεσόγειο.

Τα υπολείμματα του ναυαγίου ανακαλύφθηκαν και ταυτοποιήθηκαν μόλις στα τέλη της δεκαετίας του ’90, από τον δύτη Αριστοτέλη Ζερβούδη. Ο ίδιος ασχολήθηκε με την τεκμηρίωση και την ιστορική έρευνα για το ναυάγιο και μέχρι σήμερα λειτουργεί ως εκπρόσωπος των οικογενειών των θυμάτων. Για τη συνεισφορά του στη διερεύνηση του ναυαγίου ΟΡΙΑ, μάλιστα, ανακηρύχθηκε Ιππότης του Τάγματος του Αστέρος της Ιταλίας από τον Πρόεδρο της Ιταλικής Δημοκρατίας και του απονεμήθηκε το μετάλλιο του Τάγματος.

Τo NouPou συνάντησε τον Αριστοτέλη Ζερβούδη και μίλησε μαζί του για τη ναυτική τραγωδία που για δεκαετίες έμενε ξεχασμένη στα συρτάρια της ιστορίας. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στη σελίδα της Βικιπαίδειας, «Από την αρχή και για πολλά χρόνια, το ναυάγιο του Όρια περιβλήθηκε από ένα πέπλο σιωπής. Οι γερμανικές αρχές κατοχής απέκρυψαν το γεγονός, ενώ δεν υπήρξε μνεία ούτε στον ελεγχόμενο από αυτές αθηναϊκό τύπο της εποχής». Παραδόξως, ακόμα και μετά τον Πόλεμο, για πολλές δεκαετίες, το ΟΡΙΑ παρέμεινε λησμονημένο, παραδομένο στον βυθό του Σαρωνικού.

Το μοιραίο ταξίδι του ΟΡΙΑ που οδήγησε στον θάνατο 4.155 ανθρώπους

Το ημερολόγιο έδειχνε 11 Φεβρουαρίου του 1944, όταν το επιταγμένο από τους Ναζί νορβηγικό ατμόπλοιο ΟΡΙΑ ξεκίνησε το ταξίδι του από τη Ρόδο για τη Λέρο. Στα δύο νησιά φόρτωσε Ιταλούς αιχμαλώτους, οι οποίοι προορίζονταν για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Εκτός από τους αιχμαλώτους, στο πλοίο επέβαιναν αδειούχοι Γερμανοί φαντάροι και στρατιώτες φρουράς, κάποιοι Έλληνες -μέλη του πληρώματος- και ο Νορβηγός καπετάνιος.

Λίγο πριν το ατμόπλοιο φτάσει στον Πειραιά, τα πράγματα πήραν άσχημη τροπή. Όταν το SS ORIA βρισκόταν κοντά στο νησί Πάτροκλος, ανοιχτά του ακρωτηρίου Σούνιο, στις 12 Φεβρουαρίου, έπεσε σε κακοκαιρία. Εκείνο το απόγευμα στην περιοχή είχε 11 μποφόρ και ο καπετάνιος αδυνατούσε να κρατήσει το πλοίο, το οποίο χτύπησε στα βράχια της νησίδας, με αποτέλεσμα να κοπεί στα δύο και στη συνέχεια να βυθιστεί η πρύμνη και αργότερα κομμάτι από την πλώρη του. Ορισμένοι από τους επιβαίνοντες που δοκίμασαν να πηδήξουν για να σωθούν, έπεσαν στη θάλασσα και, λόγω των ισχυρής θαλασσοταραχής, χτύπησαν στα βράχια και κατακρεουργήθηκαν.

Οι μαρτυρίες των κατοίκων για τα πτώματα των Ιταλών

Τη νύχτα του ναυαγίου, μέσα στους δυνατούς ανέμους, οι λίγοι κάτοικοι της περιοχής άκουσαν ήχους από φωτοβολίδες που εκτόξευσαν όσοι προσπάθησαν να σωθούν. Δεν μπορούσε όμως να αποτρέψει κανείς αυτό που θα γινόταν. Την επόμενη μέρα οι κάτοικοι ήρθαν αντιμέτωποι με ένα μακάβριο θέαμα, αφού είδαν τις παραλίες γεμάτες με τα πτώματα των άτυχων ναυαγών. Σύμφωνα με μαρτυρίες της εποχής, στην παραλία Χάρακας υπήρχαν ξεβρασμένοι πάνω από 2.000 νεκροί που είχαν σκεπάσει τα πάντα, με τον χώρο να μοιάζει με ανοιχτό νεκροταφείο.

Την ίδια μέρα, στις 13 Φεβρουαρίου, οι Γερμανοί εγκατέστησαν φρουρά στην ευρύτερη περιοχή της παραλίας Χάρακας ώστε να μην πλησιάζει κανένας. Διέταξαν να ανοιχθεί (από κατοίκους της περιοχής και άλλους αιχμαλώτους) ένας τεράστιος λάκκος, ώστε να πετάξουν τις σορούς. Πτώματα συνέχισαν να ξεβράζονται και τις επόμενες μέρες μετά το ναυάγιο. Μετά το τέλος του πολέμου, πολλοί Ιταλοί επέστρεψαν και πήραν τους νεκρούς τους από τον ομαδικό τάφο.

Παρότι οι Γερμανοί διεξήγαγαν ένορκη διοικητική εξέταση, ένα ακόμα από τα σκοτεινά σημεία της ιστορίας είναι ότι η κατάθεση του Νορβηγού καπετάνιου -ο οποίος ήταν ανάμεσα στους 30 μόλις επιζώντες- χάθηκε.

Όπως διηγείται στο NouPou ο Αριστοτέλης Ζερβούδης, βασισμένος στις μαρτυρίες των οικογενειών των θυμάτων, «το 1946, με το πέρας του πολέμου, οι συγγενείς των νεκρών έλαβαν ένα γράμμα το οποίο έγραφε πως τα παιδιά τους αγνοούνται κάπου στο Αιγαίο σε ένα νησί με την ονομασία “Gaidouroneo”. Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, δεν μπόρεσαν ποτέ να βγάλουν άκρη, με αποτέλεσμα να περιμένουν νεότερα για δεκαετίες ολόκληρες. Πολλές οικογένειες κρατούσαν όλα αυτά τα χρόνια την κενή θέση στο τραπέζι στρωμένη, με την ελπίδα ότι οι δικοί τους ίσως γυρίσουν».

Η ανακάλυψη των αντικειμένων του πλοίου από τον Αριστοτέλη Ζερβούδη 

Το ναυάγιο ήταν ορατό μέχρι το 1955, αφού η πλώρη του πλοίου εξείχε από την επιφάνεια της θάλασσας. Εκείνη τη χρονιά, το σκαρί του SS ORIA κόπηκε για παλιοσίδερα, που μεταποιήθκαν σε κατσαρόλες και άλλα σκεύη.

Το 1999, ο δύτης Αριστοτέλης Ζερβούδης είχε μια συνομιλία με ψαράδες από την Ανάβυσσο, οι οποίοι έβγαζαν συνεχώς μαζί με τα ψάρια και μεταλλικές καραβάνες, καθώς και άλλα αντικείμενα από τον βυθό ακριβώς πίσω από τον Πάτροκλο. Ο Ζερβούδης ήταν τότε 36 ετών. Αποφάσισε να πάει με έναν δύτη φίλο του στο σημείο, ώστε να το εξερευνήσουν. Τις επόμενες ημέρες, μετά από αρκετές βουτιές, ανακάλυψαν στον βυθό σίδερα, κομμάτια από το πλοίο, εκατοντάδες καραβάνες, βαρέλια, πιρούνια και παγούρια. Πήραν μαζί τους μερικά από αυτά και, όταν γύρισαν σπίτι όπου τα καθάρισαν, ανακάλυψαν χαραγμένα πάνω τους ιταλικά ονόματα και λέξεις. Τότε υπέθεσαν πως επρόκειτο για ναυάγιο ιταλικού πλοίου.

Τα κομμάτια του παζλ άρχισαν να μπαίνουν σε μια σειρά δύο χρόνια αργότερα, το 2001, όταν ο Ζερβούδης έκανε έρευνα στα αρχεία της Γερμανικής Ναυτικής Διοίκησης. Η αναφορά της διοίκησης κατέγραφε αναλυτικά τα πάντα για το ναυάγιο. Σημαντική βοήθεια στη μετέπειτα πορεία της έρευνας έδωσαν επίσης δύο λίστες με τα ονόματα των επιβαινόντων στο πλοίο. Η μια βρέθηκε στο Βατικανό και η άλλη στη Ρόδο.

Τον Αύγουστο του 2002, ο Αριστοτέλης Ζερβούδης έκανε μια δημοσίευση στο περιοδικό «Πόλεμος και Ιστορία», με την πλήρη αναφορά του, μαζί με φωτογραφικό υλικό. Όμως η ιστορία του ΟΡΙΑ έμελλε να παραμείνει στα «αζήτητα» για μία ακόμα δεκαετία.

Το ΟΡΙΑ αναδύεται από τη λήθη, επτά περίπου δεκαετίες μετά το ναυάγιο

Για σχεδόν εβδομήντα χρόνια, το ναυάγιο του SS ORIA έμεινε στην αφάνεια, ενώ οι ανακαλύψεις του Ζερβούδη αρχικά αγνοήθηκαν. Όμως σιγά σιγά κάτι άρχισε να αλλάζει.

-Λίγα χρόνια μετά τη δημοσίευση του Ζερβούδη, στην Ελλάδα φτάνουν για να γυρίσουν ένα ντοκιμαντέρ με την ιταλική τηλεόραση και το κανάλι Rai1, δύο Ιταλοί οι οποίοι είχαν χάσει τον παππού και τον θείο τους στο ναυάγιο. Με τη βοήθεια του Ζερβούδη και μιας ομάδας δυτών, πήγαν στο σημείο που ο Έλληνας δύτης είχε ανακαλύψει τα απομεινάρια του ναυαγίου.

-Στα τέλη της δεκαετίας του 2000, ο τότε δήμαρχος Κερατέας και Πρόεδρος του Αναπτυξιακού Συνδέσμου Λαυρεωτικής, Σταύρος Ιατρού, στέλνει επιστολή στον Πρόεδρο της Ιταλικής Δημοκρατίας, Giorgio Napolitano, για να δημιουργηθεί ένα μνημείο για τα θύματα του ORIA στην παραλία του Χάρακα. Όπως μας λέει ο Αριστοτέλης Ζερβούδης, ο Ιατρού ήταν ο πρώτος από τους τοπικούς άρχοντες που ασχολήθηκε με την ανάδειξη του ναυαγίου. Τη σκυτάλη πήρε ο Δήμαρχος Σαρωνικού, Πέτρος Φιλίππου, ο οποίος εξασφάλισε τον χώρο για να δημιουργηθεί το μνημείο, με την ευγενική χορηγία του εφοπλιστή Θανάση Μαρτίνου. Το μνημείο ανέλαβε να φιλοτεχνήσει ο γλύπτης Θύμιος Πανουργιάς.

-Τον Φεβρουάριο του 2014, στην 70ή επέτειο από το ναυάγιο, ο Δήμος Σαρωνικού, σε συνεργασία με τον «Σύνδεσμο Πνευματικής και Κοινωνικής Δραστηριότητας Κερατέας Χρυσή Τομή» και το «Δίκτυο Συγγενών Θυμάτων του Oria», oργάνωσαν εκδήλωση στην Κερατέα, κατά τη οποία έγιναν τα αποκαλυπτήρια του μνημείου που κατασκευάστηκε προς τιμήν των θυμάτων, απέναντι από το σημείο βύθισης του πλοίου (60ό χιλιόμετρο Λεωφόρου Αθηνών–Σουνίου). Παράλληλα, ο Ζερβούδης, ως εκπρόσωπος των οικογενειών των θυμάτων του ΟΡΙΑ, τοποθέτησε αναμνηστική πλάκα στον βυθό, εκεί όπου χάθηκε το πλοίο. Στο σημείο του μνημείου πραγματοποιείται πλέον κάθε χρόνο μνημόσυνο, με παρουσία και από την ελληνική και την ιταλική πλευρά (το 2018 ο Ιταλός Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Sergio Mattarella, κατέθεσε για πρώτη φορά στεφάνι, ενώ το 2019 στο μνημείο κατέθεσε στεφάνι ο τότε Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος). Το 2023 το μνημόσυνο είναι προγραμματισμένο για τη 12η Φεβρουαρίου, τη μέρα που συμπληρώνονται 79 χρόνια από την τραγωδία.

-Στο πολύνεκρο ναυάγιο αναφέρεται το βιβλίο του Ιταλού συγγραφέα Πάολο Τσιάμπι «Η καραβάνα στον βυθό της θάλασσας», το οποίο μεταφράστηκε από την Κατερίνα Κυρανάκου και κυκλοφορεί στα ελληνικά από το 2014 (εκδ. Α-Ω, «Χρυσή Τομή»), σε επιμέλεια του Γιώργου Ιατρού.

-Το 2015, ο Γιώργος Ιατρού γύρισε το ιστορικό ντοκιμαντέρ memORIA, με θέμα το ναυάγιο του πλοίου, το οποίο προβλήθηκε από την εκπομπή της ΕΡΤ2 «Τεκμήρια Ελληνισμού» τον Φεβρουάριο του 2016. Το ντοκιμαντέρ απέσπασε τρία βραβεία σε ελληνικά φεστιβάλ.

-Στο Vaiano της Τοσκάνης, στην επαρχία του Prato, έλαβε χώρα η πρώτη ιταλική εκδήλωση μνήμης για τα θύματα του Όρια, με τη συνεργασία του ιταλικού Κέντρου Ιστορικής και Εθνογραφικής Τεκμηρίωσης (Fondazione del Centro documentazione storico etnografico -CDSE). Ο Ζερβούδης παρέδωσε το 2016 στον δήμαρχο της πόλης την καραβάνα ενός δημότη του Vaiano, που επέβαινε στο ORIA, του Dino Menicacci.

-Στην Ιταλία οργανώνονται πλέον κάθε χρόνο εκδηλώσεις μνήμης για τα θύματα της τραγωδίας, ενώ ορισμένες περιοχές έχουν αλλάξει την ονομασία δρόμων και πλατειών σε «Πεσόντων του ΟΡΙΑ».

Η σχέση του Ζερβούδη με τους συγγενείς των θυμάτων και η αναγόρευσή του σε Ιππότη του Τάγματος του Αστέρος της Ιταλίας

Αρκετά από τα αντικείμενα που βρήκε ο Αριστοτέλης Ζερβούδης στον βυθό του Πατρόκλου, όπως οι στρατιωτικές καραβάνες, είχαν χαραγμένα πάνω τους ονόματα Ιταλών. Με δική του πρωτοβουλία, ο Έλληνας δύτης εντόπισε τις οικογένειες και παρέδωσε σε τελετές στην Ιταλία τα προσωπικά αντικείμενα στους συγγενείς των θυμάτων.

Όπως μας διηγείται ο ίδιος, φιλοξενήθηκε τα τελευταία χρόνια σε πολλές ιταλικές πόλεις και οι οικογένειες των θυμάτων τον αγκάλιασαν σαν δικό τους άνθρωπο.

Για τη συνεισφορά του στη διερεύνηση του ναυαγίου ΟΡΙΑ, ο Αριστοτέλης Ζερβούδης ανακηρύχθηκε Ιππότης του Τάγματος του Αστέρος της Ιταλίας (Cavaliere dell’Ordine della Stella d’Italia) από τον Πρόεδρο της Ιταλικής Δημοκρατίας, ενώ του απονεμήθηκε και το μετάλλιο του Τάγματος. Η απονομή έγινε από τον Πρέσβη της Ιταλίας στην Ελλάδα, Λουίτζι Μάρρα, τον Ιούνιο του 2018.

Για να αναδειχθεί το μέγεθος της τραγωδίας του ΟΡΙΑ, ας σημειωθεί πως στο ναυάγιο του Τιτανικού το 1912 χάθηκαν συνολικά 1.517 ψυχές.

Πηγή: noupou.gr

Πέθανε Έλληνας εφοπλιστής Γιώργος Λιγνός – Το ταξίδι που δεν πρόλαβε να κάνει

Η ελληνική εφοπλιστική και επιχειρηματική κοινότητα στην Αμερική αποχαιρέτησε στις 11:30 σήμερα το πρωί (ώρα Αμερικής) τον εφοπλιστή Γιώργο Λιγνό.

Η κηδεία του εκλιπόντος πραγματοποιήθηκε στο Νιου Τζέρσεϊ, παρουσία της συζύγου του Έλλης Λιγνού Γκούμα, καθώς και των τριών παιδιών του, της Πηνελόπης, της Ειρήνης και του Νικόλαου Λιγνού.

Ο έλληνας εφοπλιστής, που είχε την έδρα των επιχειρήσεών του στην Αμερική, είχε προγραμματίσει ένα ταξίδι στο Μαϊάμι το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε, προκειμένου να δει τον αγαπημένο του φίλο, επιχειρηματία Τζιμ Χοντρούλη, που δραστηριοποιείται στη Φλόριντα, ωστόσο, δεν κατάφερε ποτέ να πραγματοποιήσει το ταξίδι αυτό, καθώς έφυγε από τη ζωή, το προηγούμενο Σάββατο 8 Φεβρουαρίου.

Συναγερμός σήμανε το βράδυ της Τρίτης στην Αγία Βαρβάρα καθώς μια ισχυρή έκρηξη αναστάτωσε τη γειτονιά γύρω από το 2ο Γυμνάσιο.

Στο σημείο έσπευσαν η Πυροσβεστική, η Αστυνομία και το ΕΚΑΒ. Κατά την άφιξή τους, διαπιστώθηκε ότι το κυλικείο του σχολείου είχε τυλιχτεί στις φλόγες, ενώ ένας τοίχος είχε καταρρεύσει από την έκρηξη.

Οι πυροσβέστες έθεσαν γρήγορα τη φωτιά υπό έλεγχο, ενώ οι πρώτες έρευνες έδειξαν ότι η έκρηξη προκλήθηκε σύμφωνα με πληροφορίες μάλλον από τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού.

Όπως αναφέρει το dikaiosinisimera στο κυλικείο δεν υπήρχε φιάλη υγραερίου, ενώ το μοναδικό γκαζάκι που βρέθηκε στον χώρο δεν εξερράγη. Το γεγονός αυτό ενισχύει τις ενδείξεις για εσκεμμένη ενέργεια, με τις αρχές να διερευνούν τις ακριβείς συνθήκες του συμβάντος.

Στο σημείο έφτασαν επίσης κλιμάκιο της Ασφάλειας και το ανακριτικό της ΕΛ.ΑΣ., προκειμένου να συλλέξουν στοιχεία και να προχωρήσουν στην έρευνα για το περιστατικό.

Οι έρευνες των αρχών βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη, με περισσότερες πληροφορίες να αναμένονται σύντομα. Το σχολείο παραμένεικλειστό σήμερα, Τετάρτη 12 Φεβρουαρίου.

Πολεμήθηκε άγρια στην Ελλάδα: Πώς «χάθηκε» το ΒΑΝ που ισχυριζόταν ότι προέβλεπε ένα σεισμό ώρες πριν

Αυτές τις μέρες που η Σαντορίνη δοκιμάζεται, στο μυαλό πολλών έρχεται η ιστορία του ΒΑΝ, του καθηγητή Βαρώτσου

Ηγη- διάολε, το ίδιο το έδαφος– δίνει την αίσθηση ότι αποκτά ζωή και τα πάντα γύρω μας αρχίζουν να χορεύουν σ’ έναν δικό τους, εκστατικό ρυθμό.

Το αίμα φαίνεται ν’ αφαιρείται από την πλειονότητα των ανθρωπίνων προσώπων, σε σημείο που όλα τους να μοιάζουν με πάλλευκα κακέκτυπα του πρότερου εαυτού τους. Ένας αρχέγονος φόβος βγαίνει από το ερεβώδες κελί του, αναδύεται με τρομακτική ταχύτητα στην επιφάνεια και, εν ριπή οφθαλμού, γίνεται δεύτερο δέρμα στο κορμί των πάντων.

Ο πανικός, λογικός. Άλλωστε, εδώ μιλάμε για σεισμικές δονήσεις. Πώς γίνεται να μη φοβάται κανείς έναν αρκετά μεγάλο σεισμό, όταν μάλιστα αυτός κάνει εντελώς αναπάντεχα την εμφάνισή του;

Κι όμως, πίσω στο 1981 τα πράγματα έδειχναν πως θα βελτιώνονταν αισθητά στον συγκεκριμένο τομέα: με «αφορμή» τους σεισμούς στις Αλκυονίδες νήσους που κράτησαν 10 ολόκληρες ημέρες (24 Φεβρουαρίου- 4 Μαρτίου) και ήταν μεγέθους έως και 6.7 της κλίμακας Ρίχτερ, οι επιστήμονες Παναγιώτης Βαρώτσος, Καίσαρ Αλεξόπουλος και Κωνσταντίνος Νομικός παρουσίασαν στο Όσλο τη μέθοδο “BAN”, η οποία πήρε το όνομά της από τ’ αρχικά των επιθέτων τους.

Το ΒΑΝ- το οποίο εξελίχθηκε από τότε σε μεγάλο βαθμό- αποτελούσε μια πειραματική μέθοδο για την πρόγνωση των σεισμών, η οποία βασιζόταν κυρίως στην ανίχνευση των σεισμικών ηλεκτρικών σημάτων (SES, Seismic Electric Signals) και στηριζόταν στις (θεωρητικές) εργασίες των Βαρώτσου και Αλεξόπουλου στην πόλωση ή αποπόλωση των κρυστάλλων που υποβάλλονται σε μεταβολές θερμοκρασίας ή πίεσης παρουσία ηλεκτρικού πεδίου.

Κατ’ ουσίαν, οι εμπνευστές του ΒΑΝ, διατείνονταν πως οι σεισμοί στη χώρα μας (και όχι μόνο) μπορούσαν να προβλεφθούν με απόλυτη επιτυχία, καθώς καταγράφονταν «σήματα» περίπου 7 ώρες νωρίτερα που προειδοποιούσαν για το τι θ’ ακολουθήσει.

Το κλίμα αισιοδοξίας της παγκόσμιας κοινής γνώμης σύντομα άρχισε να γιγαντώνεται, ωστόσο εντός των «τειχών» η μέθοδος συνάντησε τεράστιες αντιδράσεις, με «πρωτεργάτες» τους Γ. Παπαζάχο, Ι. Δρακόπουλο και Γ. Σταυρακάκη.

Μάλιστα ο τελευταίος (διευθυντής τότε του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών) μ’ ένα εξαιρετικά σκωπτικό άρθρο στο ΒΗΜΑ το οποίο τιτλοφορείτο «Γιατί είναι άχρηστο το ΒΑΝ» που περιείχε εκφράσεις όπως «Σείστηκε η Αθήνα, ευτυχώς χωρίς ανθρώπινα θύματα, όταν για πρώτη φορά ανακοίνωσε ο κ. Π. Βαρώτσος στην Ακαδημία Αθηνών επιτυχή μέθοδο βραχείας διάρκειας πρόγνωσης των σεισμών» φρόντισε να το… κατακεραυνώσει, αμφισβητώντας τελείως τα (όποια) ευρήματά του.

Ένας από τους βασικούς πυλώνες της ευθείας επίθεσής του στο ΒΑΝ είχε να κάνει με τον τρόπο που αποδεικνύονταν οι έγκυρες και έγκαιρες προβλέψεις της ομάδας: οι Βαρώτσος, Αλεξόπουλος και Νομικός παρουσίαζαν τα τηλεγραφήματα που είχαν ανταλλάξει πριν συμβεί ένας σεισμός, χωρίς να έχει «κυκλοφορήσει» κάποιο εξ αυτών εκτός της ερευνητικής ομάδας, παρά μονάχα αφότου είχε συμβεί το οτιδήποτε.

Επίσης, οι επικριτές δε δέχονταν το ΒΑΝ, καθώς θεωρούσαν πως τα «διαβόητα» ηλεκτρικά σήματα δεν αποτελούν τίποτε περισσότερο από θόρυβο ή παραπλανητική ηλεκτρομαγνητική δραστηριότητα, η οποία ουδεμία σχέση έχει με την σεισμική δραστηριότητα.

Οι τόνοι ανάμεσα στις δύο «αντιμαχόμενες» πλευρές ανέβηκαν επικίνδυνα προσεγγίζοντας την λεκτική στρατόσφαιρα τον Δεκέμβριο του 1981. Τότε, με τον φονικό σεισμό στη Λέσβο (7.2 Ρίχτερ), οι μεν ισχυρίζονταν ότι τον είχαν προβλέψει, οι δε αρνούνταν κατηγορηματικά ότι υπήρχε πρόβλεψη, με το Υπουργείο Δημοσίων Έργων να τάσσεται στο πλευρό των δεύτερων.

Το 1989, ωστόσο, μετά τον σεισμό 5.9 της κλίμακας Ρίχτερ στην Ηλεία η επιτυχία του ΒΑΝ επιβεβαιώθηκε από επίσημα χείλη, μιας και το ΥΠΕΧΩΔΕ αναγνώρισε το γεγονός πως πράγματι είχε προβλεφθεί.

Η κατάσταση «επιδεινώθηκε» στα 90s με τα δυο «στρατόπεδα» να συνεχίσουν να μάχονται μέχρι τελικής πτώσεως, με το όλο σκηνικό να θυμίζει ριάλιτι τις χειρίστης (ή βέλτιστης- όπως το δει κανείς) ποιότητας, καθώς πολλές εκπομπές μυρίστηκαν τηλεοπτικό «αίμα» και φρόντισαν ν’ αναπαράγουν και ν’ ανακυκλώνουν το θέμα.

Ο κ. Σταυρακάκης και οι συν αυτώ συνέχιζαν ν’ αμφισβητούν εντόνως το ΒΑΝ, τονίζοντας  πως «Το κλίμα αισιοδοξίας που σκόπιμα ή αυθόρμητα δημιουργήθηκε δεν περιγράφεται. Φαίνεται από τις στήλες των εφημερίδων της εποχής εκείνης. Ελπίδες, ενθουσιασμός, το δαιμόνιο πνεύμα των Ελλήνων… Κάθε αντίθετη επιστημονική άποψη χαρακτηριζόταν αυτόματα σκοταδιστική, αναχρονιστική, με παραπομπές στον Γαλιλαίο. Ας είναι, στην έρευνα δεν πρέπει να είσαι απόλυτος. Αναμένεις τα επόμενα αποτελέσματα…»

Κάπως έτσι- και με τα «επεισόδια» ν’ αναθερμαίνονται εκ νέου το 2001 όταν και εισήχθη η έννοια του «φυσικού χρόνου»- φτάνουμε στο σήμερα. Το ΒΑΝ παραμένει μια… αμφιβόλου ποιότητος μέθοδος για την πρόγνωση των σεισμών, αφού δεν έχει γίνει καθολικά αποδεκτό από την επιστημονική κοινότητα, παρότι χώρες όπως το Μεξικό και η Ιαπωνία χρησιμοποιούν τη μεθοδολογία της ομάδας ΒΑΝ.

Το ερώτημα, λοιπόν, συνεχίζει να πλανάται στο χώρο: άραγε το ΒΑΝ πράγματι «διαβάζει» τα σήματα και μπορεί να μας προειδοποιήσει ή όχι; Οφείλει να το λάβει κανείς σοβαρά υπόψη του ή αυτό θα ήταν ολέθριο λάθος; Το δίκιο είναι τελικά με τη μεριά του Βαρώτσου; Ερωτήματα που όπως δείχνει η πραγματικότητα, ίσως δεν απαντηθούν ποτέ…

Πηγή: menshouse.gr

Εύβοια: Έκρηξη σωλήνα καλοριφέρ σε δημοτικό σχολείο την ώρα του μαθήματος

«Έπεσαν καυτά νερά ακριβώς δίπλα στα παιδιά»

Πανικός επικράτησε σε δημοτικό σχολείο της Εύβοιας, όταν εξερράγη σωλήνας καλοριφέρ κατά τη διάρκεια μαθήματος. 

Το περιστατικό σημειώθηκε σε σχολείο του Δήμου Κύμης Αλιβερίου. Όπως περιέγραψε στον Ant1 η Πρόεδρος Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κύμη, Μαρία Λαπατσιώρα, κατά τη διάρκεια του μαθήματος έγινε «έκρηξη», με αποτέλεσμα να πέσουν νερά σε μαθητές και εκπαιδευτικό.




«Όταν λέμε έκρηξη δεν εννοούμε πάντα βόμβα, εννοούμε εκτόξευση υλικών. Έπεσαν καυτά νερά ακριβώς δίπλα στα παιδιά και σε μια καθηγήτρια που εκείνη τη στιγμή έκανε το μάθημα της», δήλωσε στην εκπομπή «Καλημέρα Ελλάδα» η κ. Λαπατσιώρα, τονίζοντας ότι υπάρχει πλημμελής συντήρηση των σχολικών μονάδων με ευθύνη του Δήμου.

Μιλώντας στην ίδια εκπομπή, ο Αντιδήμαρχος Κύμης – Αλιβερίου, Κώστας Δήμας, υποστήριξε ότι υπήρξε σφάλμα στη σύνδεση:

«Η σωλήνα, από σφάλμα υλικού, έφυγε απο τη μία σύνδεσή της, έβγαλε νερό και πετάχτηκε το νερό στον τοίχο. Όταν το νερό είναι ζεστό και βγαίνει σε μια κρύα ατμόσφαιρα κάνει υδρατμούς, κάνει σύννεφο. Βράχηκε ένα παιδάκι απ’ ότι μου είπαν».

Αλεξάνδρα Νίκα: Το τροχαίο στο Κολωνάκι με την Bentley των 400 χιλιάδων, ο εφοπλιστής Καϊρακτίδης και τι ψάχνουν οι Αρχές

Θάνος Καϊρακτίδης: Αυτός είναι ο 50χρονος πασίγνωστος εφοπλιστής που φέρεται να παρέσυρε και να εγκατέλειψε την γυναίκα του Κωσταντίνου Αργύρου! Η νοικιασμένη Bentley σε Βουλγαρική εταιρεία και η μαρτυρία που συγκλονίζει: «Αν δεν φρέναρε θα σκότωνε την γυναίκα!»

Πρέπει να διευκρινιστεί ποιος ήταν ο οδηγός και γιατί έφυγε από το σημείο που χτύπησε, έστω κι ελαφρά, την Αλεξάνδρα Νίκα

Είναι απόγευμα της Κυριακής και στην οδό Πατριάρχου Ιωακείμ κινείται ένα θηριώδες super car, μάρκας Bentley. Από τα αυτοκίνητα εκείνα που κοστίζουν το λιγότερο 300-400 χιλιάδες ευρώ.

Το αυτοκίνητο θέλει να στρίψει προς την οδό Λουκιανού αλλά εκείνη τη στιγμή ένα νεαρό κορίτσι, που κρατά σε μάρσιππο ένα βρέφος προσπαθεί να περάσει το δρόμο. Πρόκειται για την πανέμορφη Αλεξάνδρα Νίκα, κόρη του επιχειρηματία Γιώργου Νίκα και σύζυγος του γνωστού τραγουδιστή Κωνσταντίνου Αργυρού.

Θάνος Καϊρακτίδης

Αυτόπτες μάρτυρες λένε ότι το αυτοκίνητο χτυπά ελαφρά το κορίτσι, το οποίο από το φόβο του αρχίζει να φωνάζει. Ευτυχώς μητέρα και μωρό δεν παθαίνουν τίποτε. Ο οδηγός του Bentley φέρεται να λέει κάτι στην κοπέλα (κάποιοι διατείνονται ότι την έβρισε) παίρνει το αυτοκίνητο, στρίβει στη Λουκιανού κι εξαφανίζεται.

Το περιστατικό γίνεται γνωστό καθώς και ο Αργυρός που βρίσκεται εκεί κοντά σπεύδει να βοηθήσει τη σύντροφο και το παιδί τους, που ευτυχώς δεν έχουν τραυματιστεί.

Η Αλεξάνδρα Νίκα φέρεται να έχει συγκρατήσει την πινακίδα της κυπαρισσί Bentley, μιλάει στην Αστυνομία, αλλά δεν καταθέτει μήνυση.

Οι αστυνομικοί ψάχνουν για τον κάτοχο του αυτοκινήτου, και σε λιγότερο από 24 ώρες τον εντοπίζουν, αφού πρώτα βρίσκουν την εταιρεία leasing από την οποία έχει μισθωθεί το σπάνιο για τους ελληνικούς δρόμους αυτοκίνητο.

Εχει ενοικιαστεί από βουλγάρικη εταιρεία και πλέον ο κάτοχος γίνεται γνωστός. Είναι ο εφοπλιστής Αθανάσιος Καϊρακτίδης, πρώην broker στο λιμάνι του Πειραιά, ο οποίος ασχολείται με τα πλοία και φέρεται να συνδέεται με δύο εταιρείες και να έχει στην κατοχή του δύο πλοία.

Είναι ιδιοκτήτης της εταιρείας Kairos Maritime Enterprises S.A. η οποία ιδρύθηκε το 2008, ενώ πριν την περίοδο 2006-2008 ο ίδιος εργαζόταν στην Archipelago Shipping.

Επίσης φέρεται να έχει και δεύτερη εταιρεία, την Moderna Marine Management και όπως γράφει το εξειδικευμένο ναυτιλιακό site tradewinds ιδρύθηκε το 2020 και φαίνεται να εμπνεύστηκε από την πανδημία γι’ αυτό ονομάστηκε έτσι, από το γνωστό εμβόλιο.

Διαχειρίζεται τα πλοία Spetses Spirit (2011, χωρητικότητας 80.328 dwt) και Andros Spirit (ναυπήγησης 2012 και χωρητικότητας 82.740 dwt) που έχουν έντονη δραστηριότητα στα χύδην φορτία, μεταφέροντας άνθρακα, σιδηρομεταλλεύματα, σιτηρά κ.λπ.

Άνθρωποι που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα στον Πειραιά λένε ότι ο Θάνος Καϊρακτίδης δουλεύει πολύ, έχει πετύχει κάποια πράγματα αλλά είναι λίγο νευρικός και απότομος πολλές φορές στη συμπεριφορά του.

Η μήνυση και οι συνέπειες

Μέχρι αργά χθες το βράδυ δεν έχει διευκρινιστεί αν οδηγός της Bentley και κάτοχος είναι το ίδιο πρόσωπο. Αν δηλαδή ο Θάνος Καϊρακτίδης οδηγούσε το αυτοκίνητο στο Κολωνάκι ή αν ήταν κάποιος οδηγός ή υπάλληλος της εταιρείας του.

Σε περιπτώσεις μίσθωσης με leasing ενός αυτοκινήτου, ως κάτοχος εμφανίζεται η εταιρεία (στη συγκεκριμένη περίπτωση η βουλγαρική που συνδέεται με τον Καϊρακτίδη), αλλά είναι υποχρέωση να δηλώνονται και αυτοί που οδηγούν το Ι.Χ.

Οι επιχειρηματίες, εφοπλιστές κ.λπ. συνηθίζουν να έχουν οδηγούς, επομένως δεν αποκλείεται στη συγκεκριμένη περίπτωση να μην ήταν οδηγός ο Καϊρακτίδης.

Ενώ η Αλεξάνδρα Νίκα και η οικογένειά της δεν θέλουν να δώσουν συνέχεια στο περιστατικό, και γι’ αυτό δεν έχουν καταθέσει μήνυση (μπορούν να το κάνουν εντός 3 μηνών), το γεγονός ότι ο οδηγός της Bentley δεν σταμάτησε να συνδράμει τη μητέρα με το μικρό παιδί κι έφυγε, δημιουργεί πολλά ερωτηματικά που θα κληθεί να απαντήσει.

Μάλιστα, θα πρέπει να δώσει και εξηγήσεις στις αιτιάσεις αυτοπτών μαρτύρων που λένε ότι σταμάτησε για λίγα δευτερόλεπτα κι έβρισε την Αλεξάνδρα Νίκα, προφανώς θεωρώντας ότι αυτή φταίει γιατί πήγε να την χτυπήσει σοβαρά κι αν δεν πατούσε φρένο θα μπορούσαν να έχουν γίνει χειρότερα τα πράγματα.

Αλλωστε, όπως θα διαβάσετε σε σχετικό ρεπορτάζ του mononews, η πρόκληση υλικής ζημίας ή/και σωματικής βλάβης από οδηγό αυτοκινήτου απαιτεί από τον οδηγό συγκεκριμένες ενέργειες αμέσως μετά το συμβάν. Στην περίπτωση του οδηγού που παρέσυρε την Αλεξάνδρα Νίκα στο Κολωνάκι αυτές οι ενέργειες δεν έγιναν, κάτι που αποτελεί αδίκημα με βάση τις διατάξεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, ανεξάρτητο από το αδίκημα της πρόκλησης σωματικής βλάβης.

Συνεπώς, ο εν λόγω οδηγός θα υποστεί τις κυρώσεις του νόμου, ακόμα και αν δεν υποβληθεί μήνυση από την παθούσα, κάτι που είναι και το πιθανότερο.

Οι αρχές οφείλουν να πάρουν τις καταθέσεις και της Νίκα και των μαρτύρων, να ακούσουν τι λέει ο οδηγός και να αποφανθούν.

Μια αυτόπτης μάρτυρας πάντως είπε:

«Ακούει το φρενάρισμα και γυρνάει (η Αλεξάνδρα Νίκα). Όπως πάει να στρίψει δεξιά (ο οδηγός της Bentley), την παίρνει ανοιχτά τη στροφή και η γυναίκα με το φρενάρισμα που ακούει, στρίβει, γι’ αυτό την πέτυχε πλάγια και μπροστά.

Άκουσα έναν θόρυβο, ένα φρενάρισμα ξαφνικά. Βλέπω ένα αυτοκίνητο που λογικά ανέβαινε την Πατριάρχου Ιωακείμ να στρίβει δεξιά στη Λουκιανού. Ξαφνικά βλέπω μια κυρία να φωνάζει, σοκαρίστηκε, και ξαφνικά είδα κάποια άτομα τα οποία λογικά βγήκαν, να φωνάζουν στον οδηγό.

Όμως, ο οδηγός δεν σταμάτησε. Τη χτύπησε στο πόδι, στη μέση, έκανε ελιγμό (η σύντροφος του Κωνσταντίνου Αργυρού) και δεν έπεσε κάτω.

Δεν ήταν συνεργάσιμος, φαινόταν. Η γυναίκα ήταν σοκαρισμένη. Για κλάσματα του δευτερολέπτου έμεινε εκεί ο οδηγός. Είχε ταχύτητα, δεν πήγαινε αργά. Μετά το τροχαίο η κυρία Νίκα καθόταν στη στάση, ήρθε το ασθενοφόρο και δεν μπήκε μέσα σε αυτό. Καθημερινά βλέπουμε τέτοια γεγονότα να γίνονται».

Πηγή: mononews.gr

Νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας εξελέγη πριν λίγη ώρα, με 160 ψήφους, ο Κώστας Τασούλας.

Αντιπροσωπεία της Βουλής με επικεφαλής τον Πρόεδρο του Σώματος θα μεταβεί στο γραφείο του για να του ανακοινώσει το αποτέλεσμα.

Sε σύνολο 276 ψηφισάντων ο Κώστας Τασούλας έλαβε 160 θετικές ψήφους. Ο Τάσος Γιαννίτσης έλαβε 34 ψήφους, 29 η Κατσέλη, 14 ο Κωνσταντίνος Κυριακού και παρών 39 (ΚΚΕ, Ελληνική Λύση, Σπαρτιάτες και ανεξάρτητοι). 39 ψήφισαν παρών. (Ν. Αριστερά, Πλεύση Ελευθερίας και ανεξάρτητοι που πρόσκεινται στο Κίνημα Δημοκρατίας απείχαν.

Κωνσταντίνος Τασούλας: Το βιογραφικό, η σύζυγος και τα παιδιά του

Η πολιτική σταδιοδρομία του Κωνσταντίνου Τασούλα

Ο Κωνσταντίνος Τασούλας διετέλεσε:

• ιδιαίτερος γραμματέας του Ευάγγελου Αβέρωφ – Τοσίτσα την περίοδο 1981–1990
• ειδικός σύμβουλος στα Υπουργεία Εθνικής Οικονομίας, Εμπορίου και Γεωργίας την περίοδο 1989–1990
• πρόεδρος του Οργανισμού Προώθησης Εξαγωγών (Ο.Π.Ε.) από τον Οκτώβριο του 1990 έως τον Σεπτέμβριο του 1993.
• Από το 2013 έως το 2014 ήταν πρόεδρος του Ινστιτούτου Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής.
• Το 1990 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Κηφισιάς και στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 1994 έθεσε υποψηφιότητα για τον δημαρχιακό θώκο στον Δήμο Κηφισιάς, θέση στην οποία εξελέγη παραμένοντας δήμαρχος μέχρι και τη λήξη της θητείας του το 1998.

• Μετά τη λήξη της θητείας του έθεσε υποψηφιότητα στις εθνικές εκλογές του 2000 στη περιφέρεια Ιωαννίνων. εκλεγόμενος βουλευτής με την υποστήριξη της Νέας Δημοκρατίας.
• Επανεξελέγη βουλευτής Ιωαννίνων με τη Ν.Δ. στις εκλογές του 2004, του 2007, του 2009, του Μαΐου 2012, του Ιουνίου 2012, του Ιανουαρίου 2015, του Σεπτεμβρίου 2015 και του 2019 (πρώτος με 12.474 ψήφους).
• Υπήρξε, επίσης, Αναπληρωτής Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας (2006 – 2007)
• Γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας της Νέας Δημοκρατίας (2010)
• Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας στην κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή (2007 – 2009)
• Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού στην κυβέρνηση Αντώνη Σαμαρά (2014 – 2015)

Οι τρεις θητείες ως πρόεδρος της Βουλής

• Στις 18 Ιουλίου του 2019, εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων συγκεντρώνοντας 283 ψήφους, τις περισσότερες δηλαδή ψήφους που έχουν συγκεντρωθεί ποτέ σε αντίστοιχη διαδικασία.
• Τον Μάιο του 2023, επανεξελέγη με 270 ψήφους Πρόεδρος της -βραχύβιας- Βουλής της ΙΘ΄ περιόδου.
• Μετά τις εκλογές του Ιουνίου 2023, εξελέγη για μια ακόμη φορά Πρόεδρος της Βουλής της Κ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου, με 250 ψήφους.

Κωνσταντίνος Τασούλας: Ποια είναι η σύζυγός του και τα παιδιά του

Ο Κωνσταντίνος Τασούλας είναι παντρεμένος με τη φιλόλογο Φανή Σταθοπούλου και έχουν δύο παιδιά, τον Αναστάσιο και τη Μάγδα.

Ο γιος του έχει σπουδάσει μαθηματικός. Η κόρη του τελείωσε τις σπουδές της στο τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ, αλλά  την κέρδισε το θέατρο.

Η επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα και η Αμάλ Αλαμουντίν Κλούνεϊ

Ο Κωνσταντίνος Τασούλας ήταν εκείνος που αποφάσισε να ανοίξει τον φάκελο των Γλυπτών του Παρθενώνα, ως Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, όταν ανέθεσε στο νομικό γραφείο των Ρόμπερτσον και Πάλμερ να διερευνήσουν την υπόθεση.

Η συνάντηση του τότε υπουργού με τους κορυφαίους Βρετανούς δικηγόρους Αμάλ Αλαμουντίν-Κλούνεϊ και τον Τζέφρι Ρόμπερτσον, καθώς και με τον αρχαιολόγο Ντέιβιντ Χίλ  είχε μονοπωλήσει τα φώτα και λίγο αργότερα ξεναγήθηκαν στο Μουσείο της Ακρόπολης.

Μια νέα ισχυρή δόνηση 5,0 ρίχτερ έγινε αισθητή στις 10:29 το πρωί της Τετάρτης (12.2.2025) με επίκεντρο και πάλι την ίδια περιοχή ανοιχτά της Σαντορίνης.

Οι σεισμοί στην περιοχή δεν έχουν σταματήσει εδώ και περισσότερο από δέκα μέρες.

Οκτώ λεπτά αργότερα ακολούθησε νέος σεισμός 4 Ρίχτερ. Σημειώνεται πως και οι δύο δονήσεις είχαν το ίδιο επίκεντρο ανάμεσα σε Σαντορίνη και Αμοργό.

Πρόκειται για ακόμα έναν ισχυρό σεισμό που σημειώνεται στην ίδια περιοχή ανάμεσα σε Σαντορίνη και Αμοργό.

Συνολάκης για Σαντορίνη: “Δεν αποκλείουμε το ενδεχόμενο μικρής ηφαιστειακής έκρηξης -Τι θα γίνει σε αυτή την περίπτωση”

Στη σεισμική δραστηριότητα των Κυκλάδων που συνεχίζει να ανησυχεί Αμοργό, Σαντορίνη και τα γύρω νησιά αναφέρθηκε σήμερα σε συνέντευξή του ο κ. Κώστας Συνολάκης.

Ο καθηγητής της Ακαδημίας Αθηνών, μιλώντας στην εκπομπή του ΑΝΤ1 «Καλημέρα Ελλάδα» και αναφερόμενος στους σεισμούς του τελευταίου διαστήματος, είπε μεταξύ άλλων: «Θα δούμε πού θα οδηγήσει η σεισμική δραστηριότητα κι αν θα έχουμε μια ισχυρότερη δόνηση»…

Περιμένουμε ηφαιστειακή έκρηξη στη Σαντορίνη;

Επικεντρώνοντας στο ενδεχόμενο μιας ηφαιστειακής έκρηξης, ανέφερε: «Από το καλοκαίρι έχει ξεκινήσει μια παραμόρφωση στο έδαφος στην περιοχή της Καλντέρας. Επίσης, στο Κολούμπο έχουμε αέρια που αναδύονται από τον βυθό. Αυτά, σε συνδυασμό με τις σεισμικές δονήσεις και τη μετακίνηση ηφαιστειακών υγρών προς την επιφάνεια, καθιστούν πιθανή μια ηφαιστειακή έκρηξη, όχι όμως μεγάλης ισχύος».

Ο κ. Συνολάκης παρατήρησε ότι στην Καλντέρα υπάρχουν 4 μετρητές που συλλέγουν δεδομένα, αλλά δυστυχώς η επιστημονική κοινότητα δεν έχει πρόσβαση σε αυτά.

Τι θα γίνει σε περίπτωση έκρηξης

Στη συνέχεια ανέφερε πως δεν μπορεί, με τα μέχρι τώρα δεδομένα, να προσδιοριστεί σε ποιο από τα ηφαίστεια της περιοχής θα γίνει η έκρηξη, αν γίνει, και ότι σε περίπτωση που συμβεί είναι το πιθανότερο να ενεργοποιήσει ρήγματα και να προκαλέσει νέους σεισμούς.

Αναλυτικά όσα είπε ο κ. Συνολάκης: