Νίκος Ακριβογιάννης: Ο «φυγάς Ίκαρος» στην Αλβανία που βασανίστηκε και εκτελέστηκε από το καθεστώς Χότζα – Το 1949, πρωταγωνίστησε στην ταινία «Δύο Κόσμοι», ερμηνεύοντας τον ρόλο ενός γυναικά

Το άγνωστο επεισόδιο του 1954 – Οι σχέσεις της Ελλάδας και Αλβανίας στις αρχές της δεκαετίας του 1950 – Ποιος ήταν ο Νίκος Ακριβογιάννης – Η αποστολή αυτοκτονίας στην Αλβανία – Η σύλληψη, η φυλάκιση και τα φριχτά βασανιστήρια στα οποία υποβλήθηκε – Η εκτέλεση του και τα νέα στοιχεία που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας

Μια τραγική και άγνωστη στους περισσότερους ιστορία που διαδραματίστηκε στα πρώτα χρόνια μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν η υπόθεση του Νίκου Ακριβογιάννη. Ενός φιλόδοξου νεαρού, που πιστεύοντας ότι εκτελεί εθνικό καθήκον, ανέλαβε μια πραγματικά αποστολή αυτοκτονίας στην Αλβανία το 1952. Η συνέχεια ήταν δραματική: σύλληψη, φυλάκιση, βασανιστήρια και τελικά εκτέλεση δύο χρόνια αργότερα.

Οι στρατιωτικοί εξοπλισμοί της χώρας είχαν αυξηθεί κατά 35%, μόνο και μόνο για να αντιμετωπίσουν πιθανή επίθεση.

Ο Αλβανός ηγέτης Ενβέρ Χότζα, εξέφρασε στους Σοβιετικούς τους Μάρτιο του 1951 ανησυχίες για την κλιμάκωση της κατασκοπευτικής προσπάθειες της Ελλάδας, θεωρώντας την πρελούδιο στρατιωτικής εισβολής, όμως το Κρεμλίνο τον καθησύχασε.

Τον Νοέμβριο του 1951, συνελήφθησαν στην Αλβανία και δικάστηκαν, οι Έλληνες πράκτορες Βαγγέλης Δήμου και Στέφος Πέτρου.

Τα Τίρανα, βρήκαν την ευκαιρία να κατηγορήσουν την ελληνική κυβέρνηση για υπονόμευση  της εδαφικής τους ακεραιότητας. Σχετική είναι η επιστολή του αναπληρωτή Αλβανού ΥΠΕΞ Μιχάλη Πρίφτη προς τον Ο.Η.Ε. στις 19/11/1951. Μετά από βασανιστήρια οι δύο κατηγορούμενοι ομολόγησαν  ψευδώς ότι είχαν σκοπό να κάνουν δολιοφθορές στην Αλβανία, όπως την ανατίναξη της γέφυρας του Λόγγου (χωριού της Β. Ηπείρου κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα). Η πραγματική τους όμως αποστολή, ήταν η συλλογή πληροφοριών στο πλαίσιο του σχεδίου που αναφέραμε παραπάνω και είχε σχεδιαστεί από τις αμερικανικές και τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες.

Ποιος ήταν ο Νίκος Ακριβογιάννης

Ο Νίκος Ακριβογιάννης, γεννήθηκε  στις 5 Ιανουαρίου 1929 στη Θεσσαλονίκη, όπου υπηρετούσε ως αξιωματικός του Στρατού ο πατέρας του Δημήτρης (είχε γεννηθεί το 1889). Η μητέρα του Νεοκλεία, είχε γεννηθεί το 1900. Και οι δύο γονείς του, κατάγονταν από τον Άγιο Βλάσιο Μαγνησίας. Ωστόσο, ο Ακριβογιάννης θεωρούσε πατρίδα του τη Θεσσαλονίκη. Χαρακτηριστικά είναι όσα είπε ενώπιον των Αλβανών ανακριτών στο Μπεράτι, στις 16/12/1953:
«Ξέρω καλά ότι η Μακεδονία και η ιδιαίτερη πατρίδα μου, η Θεσσαλονίκη είναι Ελληνικές, ανήκαν και θα ανήκουν για πάντα στην Ελλάδα».
Είχε και μία αδελφή, την Ελένη, δύο χρόνια μεγαλύτερη από εκείνον.

Ο Ακριβογιάννης φοίτησε σε σχολεία της Θεσσαλονίκης, του Βόλου και του Αγίου Βλασίου. Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο το 1947-1948, με γενικό βαθμό 14 4/11 (καλώς) και διαγωγή κοσμιοτάτη.
Όταν ήταν μαθητής της Α’ Γυμνασίου, υπήρξε Γενικός Γραμματέας της ΕΠΟΝ ως «Σκαπανεύς» και στη συνέχεια Γενικός Γραμματέας του Συλλόγου Αναπήρων, Τραυματιών και Φυματικών Εθνικής Αντίστασης του ΕΛΑΣ του νομού Μαγνησίας, ως αγωνιστής του 54ου Συντάγματος. Μάλιστα, σε μάχες με τους Γερμανούς στο Πήλιο, πληγώθηκε στο πόδι και το σαγόνι.

Ο Ακριβογιάννης ήταν γοητευτικός, αθλητικός, με μεγάλα φωτεινά μάτια. Δεινός κολυμβητής, άλλοτε ειρωνικός και άλλοτε εσωστρεφής. Ατίθασος και ριψοκίνδυνος, ήταν στοχαστικός άνθρωπος. Το 1949, πρωταγωνίστησε στην ταινία «Δύο Κόσμοι», ερμηνεύοντας τον ρόλο ενός γυναικά.
Στην ταινία, πρωταγωνιστούσαν οι Αλέκος Αλεξανδράκης, Νίκος Τζόγιας, Δήμος Σταρένιος, Μαλαίνα Ανουσάκη, Ίντα Χριστινάκη, Γιάννης Νταλ (Δαλιανίδης) κ.ά. Τη μουσική της είχε γράψει ο Μάνος Χατζιδάκις.
Οι «Δύο Κόσμοι», σημείωσαν ιδιαίτερη επιτυχία για τα δεδομένα της εποχής, κόβοντας 50.154 εισιτήρια (5η στον σχετικό κατάλογο, της σεζόν 1949-1950, με πρώτη τον θρυλικό «Μεθύστακα»).

Ο Ακριβογιάννης έγραφε επίσης σενάρια και ποιήματα, για ορισμένα από τα οποία μάλιστα, είχε εκφραστεί διθυραμβικά ο Ηλίας Βενέζης.
Τον Γενάρη του 1948 έδωσε για πρώτη φορά εξετάσεις για εισαγωγή στην Αεροπορία, αλλά απέτυχε. Το 1949, έμαθε για τον νέο διαγωνισμό που είχε προκηρύξει για 70 νεοσύλλεκτους η Σχολή Αεροπορίας και φρόντισε να συγκεντρώσει τα απαραίτητα δικαιολογητικά.

Η στρατολόγησή του από τη CIA – Ο Ακριβογιάννης «Ίκαρος»

Τον Μάιο του 1950 κι ενώ διέμενε στη Θεσσαλονίκη, ο Ακριβογιάννης γνώρισε τυχαία (;) τον νεαρό Σαλονικιό Ευλάμπιο Κωστίδη, ο οποίος τον μύησε στον χώρο της κατασκοπείας. Εκείνη την εποχή, ο Τομ Καραμεσίνης, σταθμάρχης της CIA στην Ελλάδα , αναζητούσε θαρραλέους νεαρούς στον αγώνα κατά της «κομμουνιστικής απειλής». Βάση στρατολόγησης και συγκέντρωσης πρακτόρων, ήταν η Αμερικανική Γεωργική Σχολή στη Θεσσαλονίκη, ενώ η σχολή εκπαίδευσης λειτουργούσε στο Καραμπουρνάκι, σε ειδικά διαμορφωμένο διαμέρισμα.
Εκεί εκπαιδεύτηκε κι ο Νίκος Ακριβογιάννης από Αμερικανούς πράκτορες. Συχνά επισκεπτόταν τη σχολή ο Τομ Καραμεσίνης και ο βοηθός του Μπομπ Ντρίσκολ.

Ο νεαρός Νίκος, γοητευόταν από τον κόσμο των κατασκόπων, όπως βέβαια τον είχε στο μυαλό του: ριψοκίνδυνες αποστολές, ταξίδια, ωραίες γυναίκες. Παράλληλα, πίστευε ότι έτσι θα βοηθούσε και στην Ελλάδα. Αμείβεται με 1.000.000. δραχμές τον μήνα, αλλά οι Αμερικανοί τον ενημερώνουν για τους κινδύνους που ελλοχεύον.

Πριν τη  λήξη των μαθημάτων στη σχολή, οι Αμερικανοί τον συμβούλευσαν να υποβάλλει αίτηση εισαγωγής στην Αεροπορία, ενώ παράλληλα του ανακοίνωσαν ότι σύντομα θα μετέβαινε στην Αλβανία, για τον λόγο δε αυτό, θα λάμβανε ειδική εκπαίδευση στη Σχολή Αεροπορίας. Του έδωσαν το ψευδώνυμο G. 1. και τον ενημέρωσαν, ότι μετά την Αλβανία θα έπρεπε να κάνει ό, τι ήταν δυνατό για να πάει σε χώρα της Ανατολικής Ευρώπης όπου βρισκόταν η ηγεσία του Κ.Κ.Ε.
Σε περίπτωση περιορισμού σε στρατόπεδα της Αλβανίας, θα συγκροτούσε μια ομάδα δολιοφθορών, που θα την αποτελούσαν οι πιο σκληροί από τους Έλληνες πρόσφυγες που είχαν απομείνει στην Αλβανία, την οποία Σκοπός της οργάνωσης θα ήταν η καλλιέργεια του πόθου της παλιννόστησης στους πρόσφυγες, η πρόκληση δολιοφθορών και η ενθάρρυνση μαζικών αποδράσεων από τα στρατόπεδα. Τον συμβούλευσαν να προσέχει κυρίως τους Αρσένιο Κουλούρη, Χριστόφορο Κυρομύτη (ή Κερομύτη) και Κώστα Προσωπάρη με τους οποίους δεν έπρεπε να έχει καμία επαφή. Ο Ακριβογιάννης υπέθετε ότι κι αυτοί ήταν Έλληνες πράκτορες σταλμένοι στην Αλβανία. Επίσης, οι Αμερικανοί διαβεβαίωσαν τον Ακριβογιάννη, ότι σε περίπτωση δυσκολιών θα πήγαιναν στην Αλβανία ο σμηναγός Εμμανουήλ ή ο υποσμηναγός Ευσταθίου και θα τον έσωζαν παίρνοντας τον με αεροπλάνο.
Ή μπορεί να του έστελναν υποβρύχιο για να τον παραλάβει από κάποια ακτή ή ακόμα κι από τη θάλασσα.

Τα μαθήματα στη Θεσσαλονίκη ολοκληρώθηκαν τον Ιούνιο του 1951. Στη συνέχεια ο Νίκος κατατάχθηκε στις Ένοπλες Δυνάμεις (Κόρινθο).
Από εκεί, μεταπήδησε στη σχολή Αεροπορίας στο Τατόι, όπου θα υπηρετούσε τη θητεία του με την αρωγή των Αμερικανών.
Εκεί, οι αξιωματικοί του Α2 του έδωσαν το πρακτορικό ψευδώνυμο «Λοκρίς», ενώ οι Αμερικανοί ενημέρωσαν για την προκαταρκτική του εκπαίδευση. Έτσι έτυχε ιδιαίτερης «προσοχής και μεταχείρισης» από τον υποδιοικητή Πέτρο Μητσάκο.
Οι ίδιοι αξιωματικοί, παρακινούσαν τον Ακριβογιάννη να εκπαιδευτεί γρήγορα και να αποκτήσει πτητική επάρκεια καθώς θα μετέβαινε για εθνική αποστολή στην Αλβανία.

Η «επίσημη» ανάθεση της αποστολής, έγινε από τον Διοικητή της Σχολής, Σμήναρχο Αναστάσιο Βλαντούση, ο οποίος ένα περίπου μήνα μετά την κατάταξη του Ακριβογιάννη κι ενώ αυτός είχε ελάχιστες ώρες πτήσης, σε συνάντησή τους σε ξενοδοχείο στην Ομόνοια, του είπε επιτακτικά:
«Δόκιμε Ακριβογιάννη. Εν ονόματι της πατρίδας σε διατάσσω να μεταβείς εις εχθρικόν κράτος δι’ εκτέλεσιν ειδικής αποστολής».
Έπειτα, του εξήγησε ότι θα «απήγαγε» ένα αεροπλάνο, θα προσγειωνόταν στους Αγίους Σαράντα και θα ζητούσε από τις αλβανικές αρχές να έρθει σε επαφή με την προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση της Ελλάδας που είχε έδρα στην τέως ΕΣΣΔ. Εκεί, θα εμφανιζόταν ως φανατικός κομμουνιστής και θα ανέλυε κάποια παράτολμα σχέδια που είχε συλλάβει.

Ο Βλαντούσης, του παρουσίασε και εναλλακτικές λύσεις, στην περίπτωση που κάτι δεν πήγαινε καλά, ενώ του παρουσίασε και σενάρια διάσωσής του, αν το αλβανικό καθεστώς δεν του έδινε άδεια να μεταβεί στην ΕΣΣΔ και τον φυλάκιζε.
Σύντομα, ο Ακριβογιάννης κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να αρνηθεί την εκτέλεση της αποστολής. Προσποιούμενος τον αφηρημένο, τον ανεπίδεκτο μαθήσεως και τον απείθαρχο, πίστευε όμως ότι ίσως προβληματίσει τους ανωτέρους του και δεν σταλεί στην Αλβανία, καθώς ήξερε ότι εκεί τα πράγματα θα ήταν πολύ δύσκολα.

Την ίδια περίοδο στο μεταξύ στη Σχολή της Αεροπορίας, συνέβαιναν σοβαρά ατυχήματα με αεροπλάνα, με αποτέλεσμα κάποιοι νεαροί πιλότοι να σκοτωθούν ή να τραυματιστούν. Αυτά και διάφορα άλλα (κατηγορίες περί κατασκοπείας, προπαγάνδα υπέρ του Κ.Κ.Ε. κλπ), οδήγησαν αξιωματικούς και υπαξιωματικούς της Αεροπορίας, καθώς και μερικούς ιδιώτες στο εδώλιο, στην περίφημη «Δίκη των Αεροπόρων», με την οποία θα ασχοληθούμε σε μελλοντικό μας άρθρο.
Ο Ακριβογιάννης, τελικά δεν κατάφερε να αποφύγει τη μοιραία, όπως αποδείχθηκε, αποστολή. Ο Βλαντούσης κάποια στιγμή, εμμέσως πλην σαφώς, τον απείλησε ότι η οικογένειά του θα κινδυνεύσει αν δεν πάει στην Αλβανία. Οι γονείς του δεν γνώριζαν τίποτα και ο ίδιος δεν πήγε ούτε στον γάμο της αδελφής του που έγινε την άνοιξη του 1952.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, πριν την φυγή του στην Αλβανία, την εκπαίδευση του ως πράκτορα και κατασκόπου ανέλαβε ο Θεόδωρος Μπουκουβάλας, ο οποίος αργότερα,  στη διάρκεια της χούντας διετέλεσε νομάρχης Αργολίδας. Βοηθός του Μπουκουβάλα, ήταν ο Παπαγεωργίου, ένας άλλος αξιωματικός του Α2. Όλα γίνονταν βέβαια με καθοδήγηση και ενημέρωση των Αμερικανών. Στις 5 Απριλίου, ο Μπουκουβάλας έκανε τα τελευταία «ιδιαίτερα» στον Ακριβογιάννη. Ανάμεσα στα άλλα, του είπε και ποιες «απόρρητες» πληροφορίες θα έδινε στους Αλβανούς αν χρειαζόταν.

Γιατί επιλέχθηκε ο Νίκος Ακριβογιάννης

Για τη στρατολόγηση ατόμων που θα κάλυπταν διάφορες πληροφοριακές ανάγκες, οι ελληνικές μυστικές υπηρεσίες, διαχρονικά, αναζητούν άτομα που θεωρούν ότι έχουν ικανότητες για συλλογή πληροφοριών αλλά και που για τα ίδια αυτά άτομα μπορούν εύκολα να σταχυολογηθούν πληροφορίες και να καταγραφούν τυχόν αδυναμίες τους.

Ο  Ακριβογιάννης είχε τυχοδιωκτικό χαρακτήρα, πάθη (ποτό, χαρτοπαιξία, γυναίκες), «ένοχο» παρελθόν με τη συμμετοχή του στην ΕΠΟΝ την οποία γνώριζαν οι Αμερικανοί και οι εκπαιδευτές του και υπέρμετρες φιλοδοξίες (όπως το να παίξει σε ταινίες του Χόλιγουντ).
Ωστόσο είχε μεγάλη αγάπη για την οικογένειά του και την Ελλάδα. Πίστευε ότι αναλαμβάνοντας μια τόσο δύσκολη αποστολή, θα πρόσφερε ,εφόσον βέβαια την έφερνε εις πέρας, μεγάλες υπηρεσίες στην πατρίδα του, θα του απονέμονταν παράσημα και κάποιοι βαθμοί στην Αεροπορία.
Στις 6 Απριλίου, ο  Ακριβογιάννης είπε στον παιδικό του φίλο Φάνη Τσώκο να μεταφέρει στους γονείς του ότι θα έφευγε για την Αλβανία.

Η πτήση από το Τατόι στην Αλβανία

Η Δευτέρα 7 Απριλίου 1952 ήταν μια ηλιόλουστη, ανοιξιάτικη μέρα, χωρίς σύννεφα και ομίχλες στη Δ-ΒΔ Ελλάδα.
Ο Νίκος Ακριβογιάννης, πιλοτάροντας ένα μονοκινητήριο διθέσιο εκπαιδευτικό αεροσκάφος (διπλάνο) τύπου «Harvard» Ε.Χ. 647, ξεκίνησε από το Τατόι, μέσω του αεροδιαδρόμου Ναυπάκτου – Πρέβεζας έφτασε αριστερά της Κέρκυρας και πέταξε ψηλά, περίπου στα 10.000 πόδια για να αποφύγει άλλα καταδιωκτικά αεροσκάφη αλλά και τα αλβανικά αντιαεροπορικά συστήματα.

Αρχικά σκέφτηκε να προσγειωθεί στο Αργυρόκαστρο, όπου υπήρχε και αεροδρόμιο, τελικά άλλαξε γνώμη και προσγειώθηκε χωρίς τροχούς στον κάμπο της Τσούκας. Πρόκειται για ένα κεφαλοχώρι με κατοίκους ελληνικής καταγωγής, στην περιοχή του Βούρκου της Βορείου Ηπείρου. Προηγουμένως, πέταξε πάνω από τα χώρια Τσαούσι, Αλίκο, Κρανιά και Μετόχι, εκεί όπου το 1949 είχε προσγειωθεί ο συνάδελφός του Παναγιώτης Μπαλάφας, που το 1952 ήταν έγκλειστος στις διαβόητες φυλακές των εχθρών του λαού της Κρούγια, με την κατηγορία της κατασκοπείας σε βάρος της Αλβανίας.

Ο Ακριβογιάννης δεν αναφέρει πουθενά, ούτε στις καταθέσεις, ούτε στις σημειώσεις του και τις ομολογίες του, ότι συνοδευόταν από άλλους. Μέχρι πρόσφατα, υπήρχαν πολλά δημοσιεύματα στη χώρα μας, που ανέφεραν ότι τον Ακριβογιάννη συνόδευε αεροσκάφος της CIA με χειριστές τους Καραμεσίνη και τον βοηθό του Ντόσλεϊ Κλαρκ και άλλα που ανέφεραν ότι το συνοδευτικό αεροσκάφος, που ακολούθησε τον Ακριβογιάννη ως το ύφος της Κέρκυρας, πιλοτάριζε ένας από τους εκπαιδευτές του στη Σχολή.

Η προσγείωση στην πραγματικότητα – Η αρχή της περιπέτειας του Ακριβογιάννη στην Αλβανία

Στον τόπο της προσγείωσης, έφτασε αμέσως ο διοικητής του οικείου Τμήματος Ασφαλείας των Αγίων Σαράντα Quatip Dervishi και ο ελληνόφωνος υπάλληλος ασφαλείας της περιοχής. Αυτοί μετέφεραν τον Ακριβογιάννη στον αστυνομικό σταθμό των Αγίων Σαράντα. Εκεί του ζητήθηκε εξηγήσει για ποιο λόγο ήρθε με αεροπλάνο στην Αλβανία.

Ο  Ακριβογιάννης δήλωσε φίλος της Αλβανίας και πολέμιος της μοναρχοφασιστικής Ελλάδας. Στη συνέχεια ζήτησε να τον στείλουν στην ηγεσία της Δημοκρατικής Κυβέρνησης της Ελλάδας στη Σοβιετική Ένωση, να ανακοινώσουν μέσω του Τύπου ότι ένα ελληνικό αεροπλάνο αφού έκανε κύκλους πάνω από τον αλβανικό εναέριο χώρο έφυγε προς την Ιταλία και να ανακοινώσουν συνθηματικά μέσω του Ρ/Σ ‘’Ελεύθερη Ελλάδα’’ ότι ο ‘’Κώστας θα παντρευτεί με τη Μάρθα’’, μήνυμα που σήμαινε ότι έφτασε καλά στην Αλβανία. Αυτό θα το άκουγε ο Φ. Τσώκος και θα μετέφερε το νέο στους γονείς του. Όλα αυτά γίνονταν με την καθοδήγηση των Αμερικανών πρακτόρων. Ο Ακριβογιάννης με δική του πρωτοβουλία ζήτησε να επικοινωνήσει με τον Ενβέρ Χότζα για να του μεταφέρει τα αιτήματά του προσωπικά.

Λόγω της σοβαρότητας της υπόθεσης ο Ακριβογιάννης οδηγήθηκε στα Τίρανα σιδηροδέσμιος. Στα κρατητήρια της αντικατασκοπείας, στο Τμήμα 3011, ανακρίθηκε και βασανίστηκε. Οι Αλβανοί δεν πίστεψαν κανέναν από τους ισχυρισμούς του και προσπαθούσαν να καταλάβουν τι πραγματικά συνέβαινε. Ο Ακριβογιάννης έστειλε μία επιστολή στον Χότζα, με την οποία του ζητούσε να τον βοηθήσει να μεταβεί στην ΕΣΣΔ.
Το επόμενο διάστημα κρατήθηκε στις μεταγωγικές φυλακές Τιράνων. Εκεί ένας κρατούμενος ο Gani Petrela, εγκάθετος των Αλβανών, του είπε ότι ο πατέρας του εκτελέστηκε. Κάτι τέτοιο βέβαια δεν είχε συμβεί.

Οι ανακοινώσεις για τον Ακριβογιάννη στην Ελλάδα

Τη μέρα της φυγής του Ακριβογιάννη το Υπουργείο Αεροπορίας ζητούσε πληροφορίες για την τύχη του αεροπλάνου τύπου ‘’Harvard’’ που είχε αναχωρήσει για εκπαιδευτική πτήση στη Νότια Πελοπόννησο και δεν επέστρεψε. Οι Αρχές δεν ανακοίνωσαν το όνομα του αεροπόρου παρά μόνο την εξαφάνιση του αεροπλάνου. Λίγες μέρες μετά η ηγεσία του Υπουργείου θεωρούσε το αεροπλάνο ως ‘’οριστικώς εξαφανισθέν’’ και ίσως ‘’βυθισθέν στη θάλασσα’’ λόγω μηχανικής βλάβης.

Οι εφημερίδες όμως επέμεναν: ‘’Είναι τόσο ύποπτα όλα αυτά ώστε οφείλει το Υπουργείο να ανακοινώσει σαφώς τι συμβαίνει”, έγραφε χαρακτηριστικά η “Εστία’’.

Ο Βλαντούσης διέταξε ΕΔΕ, την οποία ανέθεσε στον Επισμηναγό Χατζηλάκo, ο οποίος αφού πήγε και βρήκε τον πατέρα του Ακριβογιάννη επέστρεψε στο Τατόι. Ακολούθησε η σύλληψη του Φ. Τσώκου και τελικά ανακοινώθηκε ότι ο Ακριβογιάννης, ο οποίος διακατεχόταν από κομμουνιστικά φρονήματα, έφυγε με το αεροπλάνο ‘’Harvard’’ και προσγειώθηκε κοντά τους Αγίους Σαράντα. Στον Τύπο γράφονται πολλά και διάφορα, όπως ότι μεταφέρει πολύτιμα έγγραφα στην ηγεσία του Κ.Κ.Ε. και ότι στο αεροδρόμιο Τσούκα τον περίμεναν Έλληνες, Αλβανοί και Ρώσοι κομμουνιστές.
Παράλληλα ζητείται από την κυβέρνηση να απαιτήσει από την Αλβανία την επιστροφή του αεροπλάνου και να κάνει διάβημα στη γειτονική χώρα για τη ‘’φιλοξενία’’ που παρείχε στον Ακριβογιάννη.
Η Αλβανία δεν έδωσε καμία απάντηση ούτε επέστρεψε ποτέ το αεροπλάνο.

Οι απάνθρωπες ανακρίσεις του Νίκου Ακριβογιάννη

Οι Αλβανοί βέβαια μάθαιναν όσα γίνονταν στην Ελλάδα. Μετά τις 22 Απριλίου οι ανακρίσεις του Ακριβογιάννη γίνονται πιο σκληρές. Στις 5 Μαΐου 1952 κάνει μία απόπειρα αυτοκτονίας, η οποία αποτυγχάνει. Στις 28 Μαΐου γράφει στον Χότζα ξανά. Φυσικά ο Αλβανός ηγέτης δεν παίρνει καμία από τις επιστολές του.

Τον Αύγουστο του 1952, ξεκίνησε η Δίκη των Αεροπόρων, στην οποία αναφερθήκαμε και νωρίτερα. Ο Ακριβογιάννης ήταν ανάμεσα σ’ αυτούς που κατηγορούνταν, αλλά βέβαια δεν μπορούσε να δικαστεί, αφού βρισκόταν στην Αλβανία. Σκοπός όσων οργάνωσαν τη σκευωρία, ήταν να δείξουν ότι το ΚΚΕ ήθελε να διαβρώσει και να διαλύσει τις Ένοπλες Δυνάμεις, ξεκινώντας από την Αεροπορία.

Στο μεταξύ, ο Ακριβογιάννης μετά τα σκληρά βασανιστήρια, διακομίζεται αναίσθητος στο Δημόσιο Νοσοκομείο Τιράνων (6/4/1953). Εκεί, τον ερωτεύονται δύο νεαρές νοσηλεύτριες, η Ιλιρία από την Κορυτσά και η Καντίφε. Για έναν φυλακισμένο στην Αλβανία όμως, όπως ο Ακριβογιάννης, ο έρωτας είναι χίμαιρα…
Τα βασανιστήρια του αλβανικού καθεστώτος, ήταν: ξυλοδαρμοί με ρόπαλο, ξύσιμο των τραυμάτων με ξύλο, διάτρηση του κρέατος με καυτό σύρμα, χρήση ηλεκτρικού ρεύματος στα αφτιά, ρίξιμο αλατιού στις ανοιχτές πληγές, ρίξιμο κρύου νερού τον χειμώνα, εξαγωγή νυχιών, σφίξιμο των κόρφων με τανάλια, εισαγωγή κοπράνων και ούρων στο στόμα, παρατεταμένη αϋπνία,πολυήμερη ορθοστασία κ.α.

Μετά την επιστροφή του στη φυλακή κι ένα νέο γύρο ανακρίσεων, στις αρχές Αυγούστου 1953 μεταφέρεται στο στρατόπεδο συγκέντρωσης των μαχητών του ΔΣΕ στη Λούσνια, όπου ήταν περιορισμένοι 230 μαχητές.
Εκεί οι συνθήκες ήταν καλύτερες. Υπήρχε ένα καθεστώς ημιελευθερίας. Και πάλι όμως ο Ακριβογιάννης αναζητούσε τρόπους διαφυγής.

Η προσπάθεια απόδρασης

Έτσι, αποφάσισε να ιδρύσει μια συνωμοτική οργάνωση, την ΜΕΔΕΒΑ 134 και αναζητούσε μέλη. Απευθύνθηκε πρώτα στον «Μήτσο», Πελοποννήσιο καθηγητή, αιχμάλωτο του ΔΣΕ και πολυμήχανο. Αυτός εξέφραζε δυσαρέσκεια για το καθεστώς και νοσταλγία για την Ελλάδα. Ο Ακριβογιάννης, δεν ήξερε όμως ότι ο «Μήτσος», ήταν χαφιές των Αλβανών… Ένας ακόμα που προσεταιρίστηκε, ήταν ο Κερκυραίος Σπύρος Παγιατάκης. Το 1949, καταδικάστηκε σε φυλάκιση 18 μηνών για ληστεία τράπεζας. Μετά την αποφυλάκισή του, έφυγε για την Αλβανία.
Τη νύχτα της Κυριακής 13 Δεκεμβρίου 1954, οι τρεις τους έφυγαν από το στρατόπεδο και κατευθύνθηκαν προς τον βορρά. Το ξημέρωμα, τους βρήκε στο Ρογκοζίνε, μια μικρή κωμόπολη νότια του Δυρραχίου, 15 χλμ. βόρεια της Λούσνια.

Το μεσημέρι της επόμενης μέρας, οι τρεις τους συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στον αστυνομικό σταθμό Μπερατίου.
Το βράδυ της 14/12/1953, εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης κατά του Ν. Ακριβογιάνννη και του απαγγέλθηκε κατηγορία για διενέργεια κατασκοπείας κατά της ΛΔ της Αλβανίας, κατά την έννοια του άρθρου 61-65 του Ποινικού Κώδικα. Η κατηγορία επέσυρε την ποινή του θανάτου. Οι ίδιες κατηγορίες, απαγγέλλονται και στον Παγιατάκη, ενώ ο «Μήτσος», που «κάρφωσε» τα σχέδια του Ακριβογιάννη, αφέθηκε ελεύθερος!
Ο Ακριβογιάννης οδηγήθηκε στα κρατητήρια της αντικατασκοπίας στα Τίρανα. Κλείστηκε σ’ ένα κελί, όπου υπήρχαν ένα σιδερένιο κρεβάτι κι ένας κουβάς, για τις σωματικές του ανάγκες!

Στις 9 Μαρτίου 1954, οι ανακρίσεις σε βάρος του Σ. Παγιατάκη ολοκληρώθηκαν. Το ίδιο έγινε και με τον Ν. Ακριβογιάννη στις 14 Απριλίου 1954.
Η δίκη Ακριβογιάννη – Παγιατάκη και η καταδίκη τους
Στις 24 Ιουνίου 1954, άρχισε στο Στρατοδικείο της Κορυτσάς υπό τον πρόεδρο της έδρας Prenjo Myftari και με στρατιωτικό εισαγγελέα τον Shaban Skenderi η δίκη.

Η απόφαση, γεμάτη λάθη και ανακρίβειες, που σε οποιαδήποτε δημοκρατική χώρα θα «έπεφτε» στο Εφετείο, ήταν σκληρή. Θάνατος δια τουφεκισμού στον Ακριβογιάννη και δήμευση του αεροπλάνου και εικοσαετής ειρκτή για τον Παγιατάκη. Ωστόσο, στις 28 Ιουνίου 1954, η Στρατιωτική Εισαγγελία άσκησε έφεση κατά της απόφασης για τον Παγιατάκη και ζήτησε τη θανατική καταδίκη του.
Οι δύο κατηγορούμενοι, στις 25 Ιουνίου 1954, δια των συνηγόρων τους Asllan Mlloya και Thoma Jani άσκησε έφεση, στο Ανώτατο Δικαστήριο των Τιράνων, η οποία εξετάστηκε στις 8 Ιουλίου 1954. Το Δικαστήριο, επικύρωσε την ποινή του Ακριβογιάννη, ενώ μείωσε την ποινή του Παγιατάκη σε 15 χρόνια ειρκτή, την οποία εξέτισε στις φυλακές Αυλώνας. Αργότερα, η ποινή του μειώθηκε κατά 5 έτη και στις 13/12/1961, του δόθηκε χάρη. Έτσι, στις 27/12/1961, αποφυλακίστηκε οριστικά.

Η εκτέλεση του Νίκου Ακριβογιάννη

Τη Δευτέρα 16 Αυγούστου 1954, στο Μπεράτι, στις 24.00, ο Νίκος Ακριβογιάννης εκτελέστηκε. Είχε φορέσει για τελευταία φορά τη στολή του δόκιμου Ίκαρου και είχε χτενιστεί με μια τσατσάρα που είχε μαζί του κατά την απόδρασή του από τη Λούσνια. Το προεδρείο της Αλβανικής Βουλής, αρνήθηκε να του δώσει χάρη. Του ζητήθηκε να δηλώσει ποια ήταν η τελευταία του επιθυμία – Ζήτω η Ελλάδα, βροντοφώναξε.

Επίλογος

Έχουν περάσει 65 χρόνια από την εκτέλεση του Νίκου Ακριβογιάννη και 67 από την «πρώτη φάση» της δίκης των αεροπόρων. Μέχρι σήμερα, πολλά ερωτήματα, παραμένουν αναπάντητα: Υπήρχαν πραγματικά δολιοφθορές στην Αεροπορία ή επρόκειτο για σκευωρία; Υπήρχε δάκτυλος του Κ.Κ.Ε. στην υπόθεση; Ήταν αδιάβλητες οι δικαστικές αποφάσεις σε βάρος των κατηγορουμένων;
Ο αρχηγός του ΓΕΑ Κελαϊδής ήταν ιθύνων νους μιας πλεκτάνης ή σωτήρας της Αεροπορίας από την «κομμουνιστική διείσδυση»;

Από το 1964, οι αεροπόροι ενημερώθηκαν ότι ετοιμάζεται νομοσχέδιο για την ηθική τους αποκατάσταση, κάτι που όμως δεν έγινε μέχρι σήμερα!
Η αδελφή του Νίκου Ακριβογιάννη Ελένη, μετά τον θάνατο του πατέρα της, το 1955, επισκέφθηκε πολλούς πολιτικούς και στρατιωτικούς ζητώντας να μάθει τι έχει γίνει ο αδελφός της.
Το 1977, ο τότε Υπουργός Εθνικής Άμυνας Ευάγγελος Αβέρωφ, διέτασσε τη διατήρηση του υπ’ αριθμ. 4/11 – 8 – 1952 εντάλματος σύλληψης του Ν. Ακριβογιάννη.
Το 1977 ο Π. Λουκάκος και ο Π. Μπακογιάννης, δημοσίευσαν στο «Βήμα» μια ενδιαφέρουσα έρευνα για τον Ακριβογιάννη. Ενδιαφέροντα στοιχεία, υπάρχουν και στο βιβλίο του Βλάση Δέδε «Η Δίκη των Αεροπόρων».
Στις 10 Νοεμβρίου 1979, ο αξιωματικός της Αεροπορίας Ηλίας Καρταλαμάκης, ζήτησε από τον Αλβανό πρέσβη στην Αθήνα Bashkim Dino, πληροφορίες για τον Νίκο Ακριβογιάννη. Στον Καρταλαμάκη είχε ανατεθεί η συγγραφή βιβλίου για την ιστορία της Ελληνικής Αεροπορίας και υπήρχε ένα μεγάλο κενό με την υπόθεση Ακριβογιάννη.
Απάντηση, δεν έλαβε ποτέ…

Στις 14 Μαΐου 1988, ο τότε ΥΠΕΞ Κάρολος Παπούλιας μετά από πιέσεις της οικογένειας, ζήτησε από την ελληνική πρεσβεία στα Τίρανα να μεριμνήσει για τη συγκομιδή των οστών του Νίκου Ακριβογιάννη. Η απάντηση των Αλβανών ήταν ασαφής και ανούσια.
Το 1997, ιδρύθηκε η Πανελλήνια Κίνηση Ηθικής Αποκατάστασης της Μνήμης του Αεροπόρου Νίκου Ακριβογιάννη, η οποία με διακήρυξη στις 19/5/1997, ζητά την ηθική του αποκατάσταση.

Φυσικά, οι Αλβανοί δεν επέστρεψαν ποτέ και το αεροπλάνο Harvard στην Ελλάδα. Κατά τ’ άλλα, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, η χώρα μας είναι υποχρεωμένη να προστατεύσει τον εναέριο χώρο της Αλβανίας με ελληνικά αεροπλάνα, αν η γειτονική χώρα δεχθεί επίθεση.
Ο Νίκος Ακριβογιάννης, υπήρξε θύμα σκευωρίας αλλά και του ίδιου του εαυτού του. Τα οστά του βρίσκονται σε κάποια χαράδρα στο Μπεράτι. Και η υπόληψή του, όπως γράφει ο Σταύρος Ντάγιος, αναποκατάστατη.

Βασική πηγή μας για το άρθρο, ήταν το βιβλίο του Σταύρου Γ. Ντάγιου, «Ο ΝΙΚΟΣ ΑΚΡΙΒΟΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΙ Η ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΑΕΡΟΠΟΡΩΝ», εκδόσεις LITERATUS, 2017.
Στοιχεία αντλήσαμε επίσης από το βιβλίο του Βλάση Δέδε, «Η ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΑΕΡΟΠΟΡΩΝ», εκδόσεις ΚΑΚΤΟΣ, 1983.

Οι «κόφτες» που αφήνουν εκτός της ενίσχυσης περίπου μισό εκατομμύριο συνταξιούχους

Με νομοθετική ρύθμιση του υπουργείου Οικονομικών θεσμοθετείται η οικονομική ενίσχυση των 300 ευρώ για συνταξιούχους και ευάλωτες ομάδες πολιτών τον Νοέμβριο κάθε έτους καθώς και η διεύρυνση των ηλικιακών κριτηρίων για τους δικαιούχους συντάξεων χηρείας.

Επισημαίνεται ότι το επίδομα των 300 ευρώ (αυξήθηκε από 250 ευρώ πέρυσι) θα λάβουν περίπου 1,87 εκατομμύρια άτομα, εκ των οποίων 1,6 εκατομμύρια είναι συνταξιούχοι και περίπου 300.000 λαμβάνουν προνοιακές παροχές.

Ωστόσο εκτιμάται ότι περίπου 473.700 συνταξιούχοι ηλικίας κάτω των 65 ετών αποκλείονται μόνο λόγω του ηλικιακού κριτηρίου, παρά το γεγονός ότι πολλοί από αυτούς λαμβάνουν ιδιαίτερα χαμηλές συντάξεις.

Τα νέα κριτήρια

Τα νέα κριτήρια, εισοδηματικά και περιουσιακά, βάσει των οποίων θα δοθεί το επίδομα είναι:

n Αγαμοι. 25.000 ευρώ από 14.000 ευρώ που ήταν πέρυσι.

n Εγγαμοι. 35.000 ευρώ από 26.000 ευρώ που ήταν πέρυσι.

n Αξία ακίνητης περιουσίας. 300.000 ευρώ για τον άγαμο και 400.000 ευρώ για τον έγγαμο.

Επίσης, την ενίσχυση των 300 ευρώ θα λάβουν όσοι εισπράττουν μόνο σύνταξη χηρείας και είναι άνω των 60 ετών (αντί για 65). Πρόκειται κυρίως για γυναίκες που βρίσκονται σε δύσκολη θέση, με περιορισμένη πρόσβαση στην αγορά εργασίας. Oι συνταξιούχοι χηρείας αποτελούν την ασθενέστερη ομάδα των χαμηλοσυνταξιούχων (περίπου 380.000), οι οποίοι λαμβάνουν μέση σύνταξη 730 ευρώ, σύμφωνα με την έκθεση ΗΛΙΟΣ.

Οι προϋποθέσεις

Σύμφωνα με τη διάταξη, θεσπίζεται ετήσια οικονομική ενίσχυση ύψους 300 ευρώ για τους συνταξιούχους του Ηλεκτρονικού Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (e-ΕΦΚΑ), στους οποίους καταβλήθηκε κύρια σύνταξη γήρατος ή θανάτου κατά τον μήνα Σεπτέμβριο εκάστου έτους αναφοράς, καθώς και για όσους λαμβάνουν σύνταξη περί υπαγωγής στον ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης των υπαλλήλων, λειτουργών του Δημοσίου, όπως και των στρατιωτικών, εφόσον πληρούν σωρευτικά τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) Εχουν συμπληρώσει το 65ο έτος της ηλικίας τους στις 31 Δεκεμβρίου του προηγούμενου έτους από το έτος αναφοράς ή έχουν συμπληρώσει το 60ό έτος της ηλικίας τους στις 31 Δεκεμβρίου του προηγούμενου έτους από το έτος αναφοράς, δεν τους καταβάλλεται κύρια σύνταξη γήρατος και τους καταβάλλεται σύνταξη λόγω θανάτου.

β) Το ετήσιο συνολικό οικογενειακό εισόδημά τους, ανεξαρτήτως της πηγής προέλευσης, φορολογούμενο και απαλλασσόμενο, πραγματικό και τεκμαρτό, δεν υπερβαίνει για το εκάστοτε προηγούμενο φορολογικό έτος το ποσό των 25.000 ευρώ για τον άγαμο και των 35.000 ευρώ για τον έγγαμο ή για το μέρος συμφώνου συμβίωσης.

γ) Το σύνολο της αξίας της ακίνητης περιουσίας υπόχρεου, συζύγου ή μέρους συμφώνου συμβίωσης και εξαρτώμενων τέκνων δεν υπερβαίνει, με βάση την πράξη διοικητικού προσδιορισμού Ενιαίου Φόρου Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝΦΙΑ) εκάστου έτους αναφοράς, το ποσό των 300.000 ευρώ για τον άγαμο και των 400.000 ευρώ για τον έγγαμο ή για το μέρος συμφώνου συμβίωσης.

Η οικονομική ενίσχυση θα καταβληθεί επίσης:

Στους συνταξιούχους του e-ΕΦΚΑ στους οποίους καταβλήθηκε κύρια σύνταξη αναπηρίας κατά τον μήνα Σεπτέμβριο εκάστου έτους αναφοράς.

Στους δικαιούχους:

σύνταξης ανασφάλιστων υπερηλίκων,

επιδόματος κοινωνικής αλληλεγγύης ανασφάλιστων υπερηλίκων,

προνοιακών παροχών σε χρήμα της περ. ε) της παρ. 1 του άρθρου 4 του Ν. 4520/2018 (Α΄ 30), περί παροχών και υπηρεσιών, οι οποίες χορηγούνται από τον Οργανισμό Προνοιακών Επιδομάτων και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΟΠΕΚΑ) σε άτομα με αναπηρία,

επιδόματος απολύτου αναπηρίας για συνταξιούχους του πρώην Οργανισμού Γεωργικών Ασφαλίσεων (πρώην ΟΓΑ) που λαμβάνουν μόνο τη βασική σύνταξη του πρώην ΟΓΑ, αν έχουν εφ’ όρου ζωής ποσοστό αναπηρίας 100%,

επιδόματος νόσου και ανικανότητας των συνταξιούχων του Δημοσίου,

εξωιδρυματικού επιδόματος από τον e-ΕΦΚΑ,

επιδομάτων των άρθρων 54Α του π.δ. 169/2007, 100 έως 103 του π.δ. 168/2007 (Α’ 209), τα οποία καταβάλλονται από το Δημόσιο,

σύνταξης αναπηρίας εξ ιδίου δικαιώματος που καταβάλλεται από το Δημόσιο.

Στα άτομα με αναπηρία που κρίνεται ότι δικαιούνται αναδρομική καταβολή της προνοιακής παροχής σε χρήμα για τον μήνα Νοέμβριο εκάστου έτους αναφοράς, μετά την τακτική καταβολή της μηνιαίας προνοιακής παροχής του μήνα αυτού.

Στους ανάδοχους γονείς ατόμων ενταγμένων σε γενικά ή ειδικά αναπηρικά προνοιακά προγράμματα, οι οποίοι λαμβάνουν οικονομική ενίσχυση.

Ποιοι μένουν εκτός

Την ίδια ώρα, περίπου μισό εκατομμύριο χαμηλοσυνταξιούχοι αναμένεται να μείνουν εκτός της ετήσιας οικονομικής ενίσχυσης εξαιτίας των ηλικιακών και εισοδηματικών κριτηρίων. Σύμφωνα με την ΕΝΥΠΕΚΚ, παρά την αύξηση του ποσού από τα 250 στα 300 ευρώ, οι προϋποθέσεις χορήγησης εξακολουθούν να αφήνουν εκτός σημαντικές κατηγορίες συνταξιούχων και ευάλωτων πολιτών.

Οι βασικοί αποκλεισμοί αφορούν όσους λαμβάνουν κύρια σύνταξη αλλά δεν έχουν συμπληρώσει το απαιτούμενο ηλικιακό όριο. Εκτός ενίσχυσης μένουν επίσης οι χήρες και οι χήροι κάτω των προβλεπόμενων ηλικιακών ορίων που διαθέτουν και δική τους σύνταξη, τα ορφανά που λαμβάνουν σύνταξη λόγω θανάτου, καθώς και όσοι εισπράττουν μειωμένη σύνταξη πριν από τη συμπλήρωση του 65ου έτους.

Παράλληλα, καθοριστικό ρόλο παίζουν τα εισοδηματικά και περιουσιακά όρια. Εξάλλου από την ενίσχυση αποκλείονται όσοι λαμβάνουν προσωρινή και όχι οριστική κύρια σύνταξη κατά τον μήνα αναφοράς, δηλαδή τον Σεπτέμβριο του 2026, καθώς και κατηγορίες πολιτών που είχαν ενταχθεί σε προηγούμενα προγράμματα κοινωνικής στήριξης, όπως οι μακροχρόνια άνεργοι, οι μονογονεϊκές οικογένειες, οι δικαιούχοι του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης και οι περισσότεροι δικαιούχοι επιδόματος τέκνων, οι οποίοι είχαν λάβει άλλη οικονομική ενίσχυση μέσα στο έτος.

Εδώ όλα είναι ήρεμα και ‘συ ο βασιλιάς

Bλέπεις εικόνες με παραλίες τίγκα από κόσμο όπως αυτές που μας έρχονται από τα Κουφονήσια και φρίττεις; Σε ενοχλεί τα μάλα που (κατά τα άλλα) υπέροχα νησιά όπως η Ικαρία, η Αμοργός, η Ανάφη και η Κίμωλος δέχονται επιδρομή από «φασαίους» κάθε καλοκαίρι;

Δείτε το βίντεo:

Θες απλά την ηρεμία σου όταν διακοπάρεις; Ε, σου έχουμε το τέλειο νησί για σένα. Ιδανικό μάλιστα για τέλη Αυγούστου αν ανήκεις σε στους τελευταίους (και ενδεχομένως καταϊδρωμένους) των θερινών αδειών…

Άη Στράτης ή Άγιος Ευστράτιος, ορίστε το ‘παμε. Στο βορειοανατολικό Αιγαίο υπάρχει αυτό το μικροσκοπικό μέρος, που αντιστέκεται ακόμα στους… εισβολείς. Εδώ όλα είναι ήρεμα και εσύ νιώθεις βασιλιάς. Εδώ η απλότητα μπαίνει ταμπέλα στα πάντα, εδώ δεν χρειάζεται να ανησυχείς για τίποτα παρά μόνο να είσαι ο εαυτός σου. Η σεζόν κρατάει 30 μέρες, τώρα τον Αύγουστο κατά βάση. Αλλά και πάλι σε πολύ λογικά πλαίσια. Δεν υπάρχουν άλλωστε οι υποδομές για κάτι γκράντε – και ευτυχώς εδώ που τα λέμε…

Είναι ένα νησί για όσους θέλουν να τα έχουν όλα σε απόσταση βολής. Μακριά από τη βαβούρα, ζώντας τη στιγμή χωρίς να σε νοιάζει να ανεβάσεις φώτο, να «τσιμπήσεις» like. Είναι, επίσης, ένα μέρος που το «σαν άλλοτε» δεν είναι τσιτάτο, αλλά τρόπος ζωής.

Από παραλίες μην περιμένεις πολλά πράγματα. Αλλά δεν θα σου λείψει τίποτα. Ο Άγιος Αντώνιος έχει χρυσαφένια άμμο και πας και με τα πόδια. Το Αλονίτσι είναι η μεγαλύτερη σε μέγεθος παραλία του νησιού, βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα του, αμμουδερή και με ρηχά νερά αλλά την πιάνει ο αέρας. Το Λιδαριό είναι σαν καρτ ποστάλ και το αγαπάνε ιδιαίτερα οι κάμπερς, ενώ η Φράγκου έχει βυθό για εξερευνήσεις και συνιστά καταφύγιο από τα μελτέμια.

Δείτε το βίντεο:

Και τι, καθώς όλοι ξέρουμε, συμβαίνει μετά το μπάνιο; Μα ανοίγει η όρεξη, για τα καλά. Τι ωραία, ο Άη Στράτης είναι παράδεισος για τους καλοφαγάδες. Και δεν χρειάζεται να ‘σαι κάποιου είδους… άρχοντας για να το απολαύσεις. Για να καταλάβεις, μπορείς να βρεις αστακομαρονάδα (κατόπιν συνεννόησης) στη μισή τιμή συγκριτικά με το μέσο όρο. Αφθονούν οι αστακοί άλλωστε στην περιοχή. Σου προτείνουμε τον Αρτεμώνα, την πιο γνωστή ταβέρνα στο νησί, εξειδικεύεται σχετικώς. Να πας επίσης και στο Βελανίδι, που μιξάρει ωραία το παραδοσιακό με το πιο σύγχρονο.

Ο Άγιος Ευστράτιος, το μικρό νησί του βόρειου Αιγαίου, είναι γνωστός για τον πλούσιο θαλάσσιο κόσμο του και ιδιαίτερα για τους αστακούς που συναντώνται στα νερά του. Ο βραχώδης βυθός, οι πολυάριθμες φυσικές κρυψώνες και το θαλάσσιο περιβάλλον της περιοχής δημιουργούν ευνοϊκές συνθήκες για την παρουσία τους. Γι’ αυτό και ο αστακός έχει συνδεθεί στενά με την τοπική αλιεία και τη γαστρονομική παράδοση του νησιού, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικά εδέσματα που αναζητούν οι επισκέπτες.

Είναι ένα πολύ σπέσιαλ μέρος ο Άη Στράτης. Ένα από τα πιο απομονωμένα νησιά του Αιγαίου. Εξαρτάται πολύ από τη Λήμνο, μέσω αυτής άλλωστε είναι και ο πιο εύκολος τρόπος να πας ως εκεί. Σμιλεύτηκε με τραγωδίες, όπως ο σεισμός του 1968 ή παλαιότερα, ως τόπος εξορίας. Αλλά αυτό το τόσο μικρό μέρος έχει μεγάλη ψυχή. Φιλόξενη και ζωντανή. Κατοίκους λίγους μα περήφανους που αγαπούν τον τόπο τους και αυτό το μεταδίδουν στον επισκέπτη…

*Οι φωτογραφίες είναι από την ιστοσελίδα https://www.agios-efstratios-island.gr/

Η 19χρονη κόρη της βασίλισσας Λετίθια παρέδωσε ένα από τα πιο εύκολα styling tricks του καλοκαιριού, συνδυάζοντας ένα αέρινο boho φόρεμα με μια οικονομική ζώνη που έκανε όλη τη διαφορά

Η 19χρονη κόρη της βασίλισσας Letizia παρέδωσε ένα από τα πιο εύκολα styling tricks του καλοκαιριού, συνδυάζοντας ένα αέρινο boho φόρεμα με μια οικονομική ζώνη που έκανε όλη τη διαφορά.

Μερικές φορές δεν χρειάζεται ένα καινούργιο φόρεμα για να ανανεώσουμε τις καλοκαιρινές μας εμφανίσεις. Ένα σωστά επιλεγμένο αξεσουάρ μπορεί να αλλάξει εντελώς ακόμη και ένα κομμάτι που έχουμε φορέσει πολλές φορές. Η πριγκίπισσα Σοφία, μόλις μας έδωσε το τέλειο παράδειγμα και, ακόμη καλύτερα, η λεπτομέρεια που έκανε τη διαφορά στην εμφάνισή της προέρχεται από τα Zara και κοστίζει περίπου 23 ευρώ.

Η 19χρονη κόρη του βασιλιά Felipe και της βασίλισσας Letizia έδωσε το παρών στην παραδοσιακή καλοκαιρινή δεξίωση στο Παλάτι Marivent στη Μαγιόρκα, μαζί με τους γονείς της, την αδελφή της, πριγκίπισσα Leonor, και τη βασίλισσα Sofía.

Για την περίσταση επέλεξε μια εμφάνιση που ισορροπούσε ανάμεσα στη χαλαρή boho αισθητική και τη διακριτική royal κομψότητα. Πρωταγωνιστής ήταν το μάξι φόρεμα “Libelula” του ιταλικού brand Momonì, με βαθιά V λαιμόκοψη, αέρινα μανίκια και ένα εντυπωσιακό μοτίβο σε ροζ και κόκκινες αποχρώσεις.

Το Zara αξεσουάρ που άλλαξε ολόκληρο το look

Η λεπτομέρεια, όμως, που αξίζει να κρατήσουμε από την εμφάνισή της βρισκόταν στη μέση της. Η Infanta Sofía πρόσθεσε μια χρυσή μεταλλική ζώνη από τα Zara, αξίας περίπου 23 ευρώ, διακοσμημένη με ανάγλυφα μοτίβα ήλιου.

Και κάπως έτσι ένα απλό αξεσουάρ έγινε το στοιχείο που έδωσε χαρακτήρα σε ολόκληρο το σύνολο. Η μεταλλική ζώνη τόνισε τη μέση, έδωσε σχήμα στην αέρινη γραμμή του φορέματος και πρόσθεσε την απαραίτητη λάμψη χωρίς να κάνει το αποτέλεσμα υπερβολικό.

Πρόκειται μάλιστα για ένα styling trick που μπορούμε εύκολα να αντιγράψουμε. Μια λεπτή μεταλλική ζώνη μπορεί να φορεθεί πάνω από ένα λευκό λινό φόρεμα, ένα εμπριμέ μάξι ή ακόμη και ένα απλό μονόχρωμο φόρεμα που έχουμε ήδη στην ντουλάπα μας. Εκτός από το ότι τονίζει τη μέση και αναδεικνύει τη σιλουέτα, λειτουργεί σχεδόν σαν κόσμημα, κάνοντας το σύνολο να δείχνει αμέσως πιο προσεγμένο και ιδιαίτερο.

Η boho εμφάνιση που θέλουμε να αντιγράψουμε

Η Sofía ολοκλήρωσε το look με χρυσό βραχιόλι-μανσέτα και flat μεταλλικά σανδάλια με λουράκια από τον ισπανικό οίκο Pedro García. Άφησε τα μακριά μαλλιά της ελεύθερα, τοποθετημένα πίσω από τα αυτιά, ενώ ένα έντονο ροζ κραγιόν “έδεσε” όμορφα με τις αποχρώσεις του φορέματος.

Το αποτέλεσμα είχε κάτι από καλοκαιρινό φεστιβάλ, αλλά στην πιο εκλεπτυσμένη εκδοχή του. Και ίσως αυτό είναι που κάνει τη συγκεκριμένη εμφάνιση τόσο ενδιαφέρουσα. Αντί να βασιστεί αποκλειστικά σε ακριβά designer κομμάτια, η Infanta Sofía χρησιμοποίησε ένα αξεσουάρ των Zara για να δώσει προσωπικότητα στο σύνολό της.

Ένα μικρό styling trick που αξίζει να θυμόμαστε την επόμενη φορά που θα κοιτάξουμε ένα παλιό καλοκαιρινό φόρεμα και θα σκεφτούμε ότι “κάτι του λείπει”.