Πάτρα: Γιος γνωστού Πατρινού μουσικού, ο 27χρονος δικυκλιστής που έπεσε θύμα τροχαίου δυστυχήματος
Ο τραγικός θάνατος του 27χρονου Δημήτρη Λιόπετα στην Πάτρα, μετά από τροχαίο δυστύχημα που έλαβε χώρα στην εθνική οδό, κοντά στην οδό Αμερικής, συγκλονίζει την τοπική κοινωνία της αχαϊκής πρωτεύουσας.
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, ΙΧ επιβατικό αυτοκίνητο συγκρούστηκε με μοτοσικλέτα, με αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό του οδηγού της μηχανής.
Ο οδηγός του ΙΧ, ο οποίος φέρεται να ενεπλάκη στο συμβάν, έφυγε από το σημείο αμέσως μετά τη σύγκρουση.
Η αστυνομία διεξάγει έρευνες για τον εντοπισμό του, ενώ στο σημείο έσπευσε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ που μετέφερε τον τραυματία στο νοσοκομείο.
Η μοτοσικλέτα του 27χρονου Δημήτρη Λιόπετα, γιος του γνωστού Πατρινού μουσικού και φωτογράφου, Νίκου Λιόπετα, παρασύρθηκε από αυτοκίνητο που έκανε αναστροφή σε κενή λωρίδα κυκλοφορίας.
Ο οδηγός της μοτοσικλέτας, ναυτικός στο επάγγελμα, δεν τα κατάφερε και κατέληξε λίγη ώρα αργότερα, σύμφωνα με πληροφορίες του tempo24.news.
Ο οδηγός του ΙΧ εγκατέλειψε αρχικά το σημείο, προκαλώντας ανθρωποκυνηγητό από την Ελληνική Αστυνομία.
Λίγη ώρα αργότερα, οι Αρχές κατάφεραν να εντοπίσουν το όχημα και να ακινητοποιήσουν τον οδηγό στην περιοχή του Ρίου.
Ο ίδιος προσήχθη στην Τροχαία, όπου φέρεται να υποστήριξε ότι δεν εγκατέλειψε το σημείο του τροχαίου, αλλά κατευθυνόταν στο Νοσοκομείο του Ρίου καθώς ήταν και ο ίδιος τραυματίας.
Οι έρευνες της Αστυνομίας συνεχίζονται για να αποσαφηνιστούν πλήρως οι συνθήκες του ατυχήματος.
Ο Νίκος Λιόπετας, πατέρας του θύματος, μεταξύ άλλων υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ορχήστρας Brothers, που δημιούργησε τη δεκαετία του 1970 με τα αδέλφια του, αφήνοντας σαν παρακαταθήκη, δισκογραφία και τηλεοπτικές παρουσίες σε παραγωγές του Αλέκου Σακελλάριου και του Γιάννη Πετρίδη, ενώ ως μέλος του συγκροτήματος «Μπουμερανγκ», στο οποίο υπήρξε επίσης ιδρυτικό μέλος, έδωσαν συναυλίες σε γνωστές μουσικές σκηνές της Αθήνας, της Πάτρας κ.α.
Συγκλονισμένη η Πάτρα από το σοκαριστικό τροχαίο που στοίχισε την ζωή του Δημήτρη Λιόπετα – Λουλούδια και κεριά στο σημείο
Συγκλονισμένη είναι η τοπική κοινωνία από το θάνατο του 27χρονου Δημήτρη Λιόπετα, ο οποίος έφυγε πρόωρα από τη ζωή ύστερα από τροχαίο δυστύχημα που σημειώθηκε σήμερα το πρωί στη συμβολή των οδών Αμερικής και Νέας Εθνικής Οδού.
Φίλοι και συγγενείς με δάκρυα στα μάτια έσπευδαν στο σημείο του δυστυχήματος για να αφήσουν μερικά λουλούδια, λίγα κεριά.
Ο 27χρονος ναυτικός ήταν γιος του γνωστού μουσικού Νίκου Λιόπετα και ιδιοκτήτη του Quick Film στην Πάτρα.
Συντετριμμένοι οι γονείς και τα αδέλφια του αδυνατούν να πιστέψουν πως ο Δημήτρης δεν βρίσκεται πια κοντά τους.
Πως έγινε το σοκαριστικό τροχαίο
Σοβαρό τροχαίο σημειώθηκε λίγο πριν τις 11.30 το πρωί της Τρίτης στην συμβολή της οδού Αμερικής και Ν.Ε.Ο.
Σύμφωνα με πληροφορίες συγκρούστηκαν ΙΧ επιβατικό αυτοκίνητο με μοτοσικλέτα με αποτέλεσμα να υπάρξει σοβαρός τραυματισμός.
Το δυστύχημα συνέβη όταν ενώ ο 27χρονος κινείτο κανόνικά στο ρεύμα προς την έξοδο της πόλης με το φανάρι να είναι πράσινο, ο οδηγός του ΙΧ , σύμφωνα με μάρτυρες , κινείτο στο ρεύμα εισόδου και στο σηματοδότη της οδού Αμερικής θέλησε απερίσκεπτα να στρίψει προς την αντ΄θετη πλευρά με αποτέλεσμα να χτυπήσει με σφοδρότητα το μηχανάκι του 27χρονου, που παρότι φορούσε κράνος, τραυματίστηκε θανάσιμα.
Ο οδηγός του ΙΧ που ενεπλάκη στο τροχαίο έφυγε από το σημείο, αφού πρώτα ήρθε το ασθενοφόρο για να παραλάβει τον τραυματία. Σύμφωνα με μαρτυρίες πήγε στο νοσοκομείο για να δει την κατάσταση των παιδιών του τα οποία επέβαιναν στο όχημα.
Αμέσως κινητοποιήθηκαν αστυνομικοί και λίγη ώρα αργότερα κατάφεραν να εντοπίσουν το όχημα με τον οδηγό στην περιοχή του Ρίου.
Ήδη έχει προσαχθεί στην Τροχαία και όπως υποστήριξε δεν εγκατέλειψε το σημείο του τροχαίου, αλλά “πήγαινε προς το Νοσοκομείο του Ρίου”.
Τις πρώτες δυόμισι ώρες της επίθεσης ρίχτηκαν 100.000 βόμβες στο μικρό ύψωμα. Κάθε δευτερόλεπτο, έπεφταν 11 βλήματα. Στο τέλος της επίθεσης το «Ύψωμα 731» είχε φαγωθεί κατά πέντε μέτρα. Είχε γίνει «Ύψωμα 726».
Γραφείο Μπενίτο Μουσολίνι, Ρώμη, αρχές Μαρτίου 1941
Ο «Ντούτσε» έκλεισε με δύναμη το μαύρο βαρύ ακουστικό τού τηλεφώνου του. Τα χέρια του έτρεμαν από την ένταση. Σηκώθηκε από το τεράστιο δρύινο γραφείο του και πήγε προς το παράθυρο. Προέταξε με τον γνωστό του τρόπο το πηγούνι του, πήρε βαθιά αναπνοή και φούσκωσε, όπως έκανε στις ομιλίες του στο πλήθος. Ύστερα, εντελώς ξαφνικά, σαν να είχε δεχτεί γροθιά στο στομάχι, ξεφούσκωσε, οι ώμοι του βάρυναν και περπάτησε άλλη μια φορά γύρω από το γραφείο του. Ύστερα κάθισε βαριά στην καρέκλα. Χαμήλωσε το κεφάλι του και πέρασε τις παλάμες του επάνω από το φαλακρό κρανίο του, που είχε αρχίσει να ιδρώνει. Μόλις είχε δώσει μια βαριά υπόσχεση στον σύμμαχό του, Αδόλφο Χίτλερ: «Μέχρι το τέλος της άνοιξης θα κάνω παρέλαση στην Αθήνα».
Όταν κόπασε λίγο η οργή του, πάτησε το κουμπί ενδοσυνεννόησης με τη γραμματεία του και σε κλάσματα δευτερολέπτου ένας μελανοχίτωνας φρουρός χτύπησε την πόρτα και μπήκε μέσα. «Φραντσέσκο, πες να μου φέρουν έναν εσπρέσο. Ααα και πού είσαι; Πες να ετοιμάσουν το αεροπλάνο μου». Σε λίγες ώρες ο Μπενίτο Μουσολίνι, ο φασίστας, ο νέος Καίσαρας, ο άνθρωπος που οραματιζόταν τη Μεσόγειο σαν «Mare Nostrum», πετούσε με προορισμό τις ιταλικές θέσεις στα σύνορα της Αλβανίας με την Ελλάδα.
Ύψωμα 731, αμπρί διοικήσεως
Ο ταγματάρχης Δημήτρης Κασλάς, με περγαμηνές από τον μικρασιατικό πόλεμο, καθόταν σε αναμμένα κάρβουνα. Κάτι δεν του άρεσε. Η ξαφνική σιγή των Ιταλών τον είχε βάλει σε σκέψεις. Χωρίς να φορέσει το πανωφόρι του, βγήκε έξω από το αμπρί του και άρχισε να επιθεωρεί τις θέσεις άμυνας στο ύψωμα.
Το βουνό βρισκόταν 20 χιλιόμετρα βόρεια της Κλεισούρας και είχε καταληφθεί από τον Ελληνικό Στρατό τον χειμώνα του 1941. Το συγκεκριμένο ύψωμα ήταν ένα καρφί στο «μάτι» της ιταλικής πολεμικής μηχανής. Όσο παρέμενε σε ελληνικά χέρια κάθε προσπάθεια των Ιταλών ήταν καταδικασμένη. Εάν έπεφτε, τότε άνοιγε ο δρόμος για την υπόλοιπη Ελλάδα. Είχε υψόμετρο 731 μέτρα και όπως είθισται η γεωγραφική υπηρεσία το είχε ονομάσει «Ύψωμα 731».
Ο ταγματάρχης φώναξε δυο λοχαγούς του και άρχισε να δείχνει με το δάχτυλό του διάφορα σημεία και να δίνει οδηγίες. Εκείνοι, που δεν είχαν καταλάβει για τι πράγμα μιλούσε, απλά σημείωναν και κουνούσαν καταφατικά το κεφάλι τους. «Θέλω να ενισχυθεί η άμυνα σε αυτό το αντέρεισμα. Σε αυτή τη ραχούλα να στηθεί ένα πολυβόλο που θα διασταυρώνει πυρά με εκείνο το πολυβόλο μας. Εδώ και εδώ να βάλλουν οι όλμοι μας. Και όλοι, μα όλοι να σκάψουν ορύγματα βάθους 80 εκατοστών και να μπουν μέσα για να είναι προφυλαγμένοι…».
Ο ταγματάρχης Κασλάς είχε δημιουργήσει στο μυαλό του ένα περίφημο σχέδιο άμυνας και τώρα το έστηνε όχι επί χάρτου, αλλά στην πραγματικότητα. Γνώριζε ότι οι φαντάροι και οι αξιωματικοί του ήταν διαλυμένοι και καταβεβλημένοι, όπως και εκείνος, αλλά πολύ περισσότερο γνώριζε ότι το ύψωμα δεν έπρεπε να πέσει ακόμη και εάν όλοι οι υπερασπιστές του σκοτώνονταν.
Ο ταγματάρχης Κασλάς εκείνο το βράδυ δεν κοιμήθηκε. Έφαγε μαζί με τους υπόλοιπους στρατιώτες σαν απλός φαντάρος και στη συνέχεια κλείστηκε στο αμπρί του και μελέτησε τους χάρτες. Σχεδίασε κάθε πιθανό σενάριο, καλό ή κακό, προκειμένου να μην πέσει το ύψωμα. Έφτιαξε στο μυαλό του κάθε εναλλακτική λύση για να αποτρέψει την ιταλική επίθεση. Πριν ακόμη χαράξει, βγήκε έξω σαν να ήθελε να αποτυπώσει στο μυαλό του όλη εκείνη την απίστευτη ομορφιά της πλάσης.
Λίγα λεπτά αργότερα, ξεκινούσε η περίφημη ιταλική «Εαρινή Επίθεση» με τον ίδιο τον Μουσολίνι να επιβλέπει. Τα ιταλικά κανόνια άρχισαν να ξερνούν φωτιά. Οι ελληνικές θέσεις δέχονταν ένα πρωτόγνωρο σφυροκόπημα. Θύμιζε τα «μπαράζ» του πυροβολικού στα χαρακώματα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Κάθε ένα δευτερόλεπτο που περνούσε επάνω στο βουνό έσκαγαν 11 βλήματα. Καπνός, σκόνη, ουρλιαχτά, διαμελισμένα κορμιά, μυρωδιά από καμένη σάρκα, μπαρούτι, συνέθεταν ένα σκηνικό κολάσεως.
Ο Κασλάς δίπλα στον ασυρματιστή του ούρλιαζε για να ακουστεί: «Στείλε: Δεχόμαστε σφοδράν επίθεσιν. Αντέχουμε». Ο ταγματάρχης ήταν αποφασισμένος να μην αφήσει τους Ιταλούς να πατήσουν στο «731». Κατάμαυρος από την κάπνα και τις λάσπες φώναξε τους αξιωματικούς του και στα γρήγορα, μέσα στο αμπρί του, έδωσε τη διαταγή του προς τους διοικητές των λόχων του 5ου τάγματος Πεζικού Τρικάλων: «Επί των κατεχομένων θέσεων θα αμυνθώμεν μέχρις εσχάτων. Ουδείς θα κινηθή προς τα οπίσω. Εμψυχώσατε άνδρας σας και τονώσατε το ηθικόν των. Προμηνύεται λυσσώδης επίθεσις του εχθρού, η οποία οπωσδήποτε θα αποκρουσθή και θα συντριβή. Τηρήσατέ με ενήμερον τακτικής καταστάσεως. Επαναλαμβάνω, τότε μόνον θα διέλθη ο εχθρός εκ της τοποθεσίας μας, όταν αποθάνωμεν άπαντες επί των θέσεών μας».
Οι στιγμές, τα λεπτά, οι ώρες του σφοδρού βομβαρδισμού περνούσαν βασανιστικά αργά. Μέσα στα ορύγματα οι φαντάροι σιωπηλοί, δεν μπορούσαν να αντιδράσουν στις βόμβες που έσκαγαν δίπλα τους. Τα βλήματα σκορπούσαν τον θάνατο και τη θλίψη. Οι στρατιώτες έβλεπαν τους συναδέλφους και φίλους τους να κομματιάζονται, ένιωθαν το αίμα τους καυτό να τους πιτσιλάει. Και όσο συνέβαινε αυτό, τόσο η οργή τους ξεχείλιζε και έσφιγγαν περισσότερο το όπλο τους.
Ο Ιταλός διοικητής Πυροβολικού, Καβαλέρο, από την Τρεμπεσίνα, όπου ήταν τα κανόνια, σίγουρος πλέον ότι δεν είχε μείνει άνθρωπος ζωντανός έπειτα από τέτοιο βομβαρδισμό, έγνεψε στον Ντούτσε, που παρακολουθούσε από κοντά, ότι πλέον το Πεζικό μπορεί να καταλάβει το ύψωμα. Οι Ιταλοί στρατιώτες καθώς πλησίαζαν αντίκρισαν ένα θέαμα που τους έκανε να μείνουν με το στόμα ανοιχτό. Το γεμάτο δέντρα βουνό είχε μείνει φαλακρό. Τα συρματοπλέγματα είχαν καταστραφεί, τα χαρακώματα δεν υπήρχαν. Ήταν πλέον και εκείνοι σίγουροι ότι θα καταλάμβαναν εύκολα το ύψωμα.
Την ίδια στιγμή μέσα στο αμπρί του ταγματάρχη, ο ασυρματιστής, του έδωσε να διαβάσει το τηλεγράφημα από τον συνταγματάρχη Κετσέα: «Επί των θέσεών σας θ’ αμυνθήτε μέχρις εσχάτων. Η Πατρίς, η Ανωτάτη Διοίκησις απαιτεί να κρατήσητε ψηλά την τιμήν των όπλων».
Ο Δημήτρης Κασλάς, που δεν σταμάτησε να δίνει διαταγές, έγνεψε στον ασυρματιστή του: «Στείλε: οτιδήποτε και αν συμβή δεν θα εγκαταλείψωμεν το 731 και έχω πεποίθησιν ότι δεν θα περάσουν οι Ιταλοί».
Η πεποίθησή του έγινε πραγματικότητα. Αν και είχαν καταστραφεί τα ελληνικά κανόνια επάνω στο ύψωμα, αν και είχαν καταστραφεί τα πυροβόλα, οι όλμοι και τα βαριά όπλα, ο Κασλάς έδωσε διαταγή προς τους φαντάρους να μην κουνηθούν από τις θέσεις τους και να μην πυροβολήσουν τους σχεδόν ακάλυπτους Ιταλούς μέχρι το σύνθημά του. Και όταν οι Ιταλοί έφτασαν κοντά, ο ταγματάρχης φώναξε «πυρ» και μια δεύτερη πύλη της κολάσεως άνοιξε, αυτή τη φορά για εκείνους.
Με χειροβομβίδες, πολυβόλα, αυτόματα, οι Έλληνες φαντάροι θέριζαν τους Ιταλούς που ακάλυπτοι δεν είχαν πού να κρυφτούν. Ήταν μια πραγματική σφαγή για τους άνδρες του Μουσολίνι. Τα νεύρα είχαν τεντωθεί τόσο, που κάποιες ομάδες Ιταλών που σήκωναν τα χέρια για να παραδοθούν εκτελέστηκαν την ίδια στιγμή.
Ο ταγματάρχης Κασλάς υπερασπίστηκε με τους στρατιώτες του το «Ύψωμα 731» με αυταπάρνηση. Η «Εαρινή Επίθεση» του Μουσολίνι έσπασε στους βράχους ενός βουνού που είχε ύψος 731 μέτρα. Τα βράδια ιταλικά αεροπλάνα πετούσαν επάνω από το καραφλό βουνό και έριχναν προκηρύξεις. Ο Κασλάς έγραψε στο ημερολόγιό του: «Προς το εσπέρας νομίζουν ότι θα κλονίσουν το ηθικόν των στρατιωτών μας, ρίπτουν δι’ αεροπλάνων χιλιάδας προκηρύξεις, καλούν τους στρατιώτας μας να ρίψουν τα όπλα και να σπεύσουν να παραδοθούν. Αι προκηρύξεις αυταί μόνον γέλωτα προσέφερον εις τους ηρωικούς οπλίτας». Ο Μουσολίνι έφευγε ταπεινωμένος. Σε λίγες εβδομάδες θα χρειαζόταν ο σύμμαχός του, ο Χίτλερ, να επέμβει για να τον σώσει από την καταστροφή.
Στον ταγματάρχη Κασλά, που κράτησε το «Ύψωμα 731» και απέκρουσε μέσα σε τρεις μέρες 18 μεγάλες επιθέσεις από Πυροβολικό, Αεροπορία, άρματα μάχης και επίλεκτες ιταλικές μονάδες πεζικού, απονεμήθηκαν τα εξής: Χρυσούν Αριστείο Ανδρείας, Πολεμικός Σταυρός Γ’ Τάξεως, Αργυρούς Σταυρός του Β’ Τάγματος, Μετάλλειον στρατιωτικής αξίας Δ’ Τάξεως. Οι Ιταλοί άφησαν στους πρόποδες του υψώματος 12.000 νεκρούς.
Καλοκαίρι 1943, Βόλος, χωριό Πουρί
Ο ήρωας ταγματάρχης του «731» είχε επιστρέψει στην ησυχία τού χωριού του. Καθημερινά ασχολούνταν με τις αγροτικές δουλειές, αλλά κάτι μέσα του δεν τον άφηνε να κοιμηθεί και να ησυχάσει. «Πρέπει να βγω στο βουνό. Πρέπει να πολεμήσω τους κατακτητές», σκεφτόταν και μια μέρα παρουσιάστηκε στον ΕΛΑΣ. Εντάχθηκε στη XVI Μεραρχία. Οι οργανωτικές του ικανότητες, η οξύνοιά του, το θάρρος του και η τακτική του στις μάχες δεν άργησαν να τον φέρουν ως στρατιωτικό διοικητή του 52ου Συντάγματος.
Οι μάχες που έδωσε φορώντας το… δίκοχο του ΕΛΑΣ ήταν πολλές. Έδρασε κυρίως στην περιοχή της κοιλάδας του Σπερχειού και σε κάθε σύγκρουση που είχε με τα γερμανικά στρατεύματα άφηνε πίσω του μόνο νεκρούς στρατιώτες που φορούσαν τις στολές με τη νεκροκεφαλή και τους δυο κεραυνούς στο πέτο.
Μερικές από αυτές εναντίον του κατακτητή αλλά και των ντόπιων συνεργατών του: στο Βλάσδο (Μοσχάτο) Καρδίτσης στις 7 Μαρτίου 1944, στον Μεσενικόλα Καρδίτσης στις 18 Μαρτίου 1944, στο Παλιούρι Φθιώτιδος στις 12 Απριλίου 1944, στην περιοχή Μακρακώμης – Σπερχειάδος από τις 11-14 Ιουνίου και στις 18 Ιουνίου 1944. Απέκρουσε με πείσμα και έκανε να πληρώσουν ακριβά οι Γερμανοί τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις τους εναντίον των ανταρτών, στην κοιλάδα του Σπερχειού στις 7-20 Αυγούστου 1944. Έλαβε μέρος στη μάχη στο Λιανοκλάδι την 1η Σεπτεμβρίου 1944 και στις μάχες στην περιοχή Δομοκού στις 18-20 Οκτωβρίου 1944.
Επίσης οργάνωσε διάφορα σαμποτάζ κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής που συνέδεε την Αθήνα με τη Βόρεια Ελλάδα, σε συνεργασία με Άγγλους κομάντος υπό τον Άγγλο ταγματάρχη Τζον Μόλγκαν από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο του 1944.
19 Δεκεμβρίου 1944, Πάρνηθα, Χασιά Αττικής
Το κρύο περνούσε τα πανωφόρια και τα αμπέχονα, και έφτανε μέχρι το κόκαλο. Οι άνδρες του 52ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ βρίσκονταν κρυμμένοι με πλήρη εξάρτυση και πολεμοφόδια στο δάσος της Πάρνηθας. Ήταν όλοι τους μπαρουτοκαπνισμένοι και ετοιμοπόλεμοι. Περίμεναν απλά τη διαταγή από το αρχηγείο και θα κατέβαιναν από το Περιστέρι και τις άλλες δυτικές συνοικίες. Η κατάληψη της Αθήνας και η εξολόθρευση όλων των συνεργατών των Γερμανών που απολάμβαναν την κάλυψη της κυβέρνησης και κοιμόντουσαν σε ξενοδοχεία, δίχως να τους ενοχλεί κανείς, θα ήταν ζήτημα ωρών.
Ο στρατιωτικός διοικητής του 52ου Δημήτρης Κασλάς κοίταζε από ψηλά τα φώτα της πόλης που άναβαν και τους καπνούς από τις διάφορες συνοικίες όπου μαίνονταν οι μάχες. «Μα είναι δυνατόν. Μας έχουν εδώ από τις 30 Νοεμβρίου και αντί να μας αμολήσουν, αφήνουν τον εφεδρικό ΕΛΑΣ και την ΕΠΟΝ της Αθήνας να βγάλουν το φίδι από την τρύπα. Μα τι κάνουν; Κοιμούνται τέλος πάντων; Δεν βλέπουν ότι μας πετσοκόβουν εκεί κάτω; Τι κάνουμε εδώ;». Ο λοχαγός του ΕΛΑΣ που κάπνιζε το τσιγάρο του δίπλα από τον Κασλά δεν περίμενε απάντηση. Την ήξερε. Έσβησε την καύτρα με το σαλιωμένο δάχτυλό του και γύρισε πίσω.
Μια απλή διαταγή και η ροή της ιστορίας θα είχε αλλάξει. Μια διαταγή που δεν δόθηκε στην ώρα της. Όταν έφτασε στον Κασλά και σε άλλους μπαρουτοκαπνισμένους διοικητές του ΕΛΑΣ, οι Άγγλοι είχαν γίνει ήδη κύριοι των κομβικών σημείων της πόλης, αποβίβαζαν συνέχεια στρατό από τον Πειραιά και την Ελευσίνα, και η ρομαντική περιπέτεια του βασανισμένου λαού για δημοκρατία είχε λάβει τέλος. Εκείνος ο πόλεμος ήταν προδιαγεγραμμένο από την αρχή να χαθεί.
Επίλογος
Ο ήρωας ταγματάρχης του «731», ο άνθρωπος που απέκρουσε τα στρατεύματα της Ιταλίας στο ύψωμα που δεν έπρεπε να πέσει, δεν ήταν ήρωας. Η «εθνικόφρων κυβέρνηση» τον θεώρησε προδότη, Βούλγαρο, συμμορίτη, κατσαπλιά. Οι συνεργάτες των Γερμανών, αλλά και οι άκαπνοι στρατιωτικοί που περνούσαν τον χρόνο τους στα μπορντέλα και τα καφενεία της Μέσης Ανατολής, όταν ο Κασλάς πολεμούσε τους κατακτητές, επέστρεψαν με τη βοήθεια των συμμάχων στα πράγματα και τον έκριναν ως «ανεπαρκή». Το υπουργείο Στρατιωτικών ζήτησε από τον Κασλά να απολογηθεί και να αποκηρύξει τη δράση του στον ΕΛΑΣ. Δεν το έκανε. Δεν πρόδωσε τους νεκρούς στρατιώτες του. Μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας ο ταγματάρχης Δημήτρης Κασλάς υπάχθηκε στον β’ πίνακα των αξιωματικών, χαρακτηρισμένος ως «επικίνδυνος με υποψία ότι θα στελέχωνε τον ΔΣΕ». Ο δρόμος που έπρεπε να πάρει ήταν ένας: Εξορία.
Τον αποστράτευσαν «αυτεπαγγέλτως». Του ξήλωσαν τα γαλόνια. Ο Κασλάς ουδέποτε υπέγραψε δήλωση μετάνοιας. Έμεινε στην εξορία επί τρία χρόνια. Το 1948 αφέθηκε υπό περιοριστικούς όρους ελεύθερος.
Τρίκαλα, 1950
Στην πλατεία Ρήγα Φεραίου της πόλης κυκλοφορούσε άγνωστος μεταξύ αγνώστων. Δυο καλοντυμένοι θαμώνες του ιστορικού καφενείου «Πανελλήνιον», που απολάμβαναν τον καφέ τους, τον είδαν να περνά και δεν του έδωσαν σημασία. Μια παρέα νεαρών, όμως, σηκώθηκε από το τραπέζι της και λίγο έλειψε να πετάξει κάτω τους καφέδες και τα νερά. Έτρεξε προς τον άγνωστο άνδρα και του έκλεισε τον δρόμο.
«Κύριε ταγματάρχα, εσείς;» του είπε ο ψηλότερος της παρέας. «Κύριε ταγματάρχα μας, κύριε Κασλά, πολεμήσαμε μαζί στο ‘‘731’’» του είπαν οι τρεις φίλοι με μια φωνή και στάθηκαν προσοχή μπροστά του. «Μας σώσατε τη ζωή. Σας ευγνωμονούμε για όσα κάνατε για εμάς. Πάντα θα σας ευγνωμονούμε. Και εμείς και τα παιδιά μας».
Ένας αραμπάς πέρασε από δίπλα τους και έκαναν στην άκρη. Ο άγνωστος άνδρας, τους κοίταξε βαθιά και τους τρεις. Ήθελε να τους χαιρετίσει, να τους αγκαλιάσει. Δεν το έκανε. Σήκωσε τον γιακά από το παλτό του, και τους είπε ευγενικά: «Συγγνώμη, κύριοι, δεν καταλαβαίνω τι λέτε. Μάλλον με μπερδεύετε με κάποιον άλλον. Κάνετε κάποιο λάθος. Καλή σας ημέρα» και απομακρύνθηκε.
Ο άγνωστος με τον υψωμένο γιακά και το καπέλο, όταν έστριψε στην πρώτη γωνία που βρήκε μπροστά του, κοντοστάθηκε να πάρει ανάσα. Έκλαψε βουβά, με αναφιλητά. Ύστερα σκούπισε τα δάκρυά του και συνέχισε τον δρόμο του. Ο άγνωστος άνδρας πέθανε το 1966. Τον πρόδωσε η καρδιά του στα 65 του χρόνια, όπως τον πρόδωσε η πατρίδα του…
Το 1985 ο Δημήτριος Κασλάς, μετά θάνατον, προήχθη σε ταξίαρχο.
Το φωτογραφικό υλικό είναι από το ψηφιακό αρχείο για τον Δημήτρη Κασλά, www.Kaslas.blogspot.gr
Ένα κινηματογραφικό καρέ που έχει χαρακτεί βαθιά στο μυαλό και την ψυχή, όσων έχουν δει την αριστουργηματική «Λίστα του Σίντλερ».
Ένα κοριτσάκι με ξανθά μαλλιά, που φοράει κόκκινο παλτό, περπατάει μόνο του ανάμεσα στους Γερμανούς στρατιώτες οι οποίοι εκκενώνουν την περιοχή. Ο Σίντλερ παρακολουθεί από μακριά το κορίτσι, το οποίο λίγο αργότερα μεταφέρεται σε καρότσι με πτώματα… Μία σκηνή καταλυτική και βαθιά συμβολική.
Ο Στίβεν Σπίλμπεργκ γύρισε την ταινία ασπρόμαυρη, προκειμένου να την αποτυπώσει ως ντοκιμαντέρ. Όμως, έδωσε χρώμα μόνο στο κοριτσάκι με το κόκκινο παλτό, θέλοντας να συμβολίσει την γενοκτονία των Εβραίων και τα αμέτρητα θύματα των Ναζί.
Το ρόλο του κοριτσιού έπαιξε η Πολωνή ηθοποιός Ολίβια Νταμπρόβσκα, η οποία το 1993, όταν γυρίστηκε η ταινία ήταν μόλις 3 ετών. Μία ταινία, που όπως είπε αργότερα η ίδια, την στιγμάτισε και την τραυμάτισε για πολλά χρόνια.
Είχε υποσχεθεί να μην δει την ταινία μέχρι να ενηλικιωθεί, αλλά αθέτησε την υπόσχεση της και την είδε κρυφά όταν ήταν 11 χρόνων.
«Με τραυμάτισε για πολλά χρόνια, δεν ήθελα να την ξαναδώ»
Τρομοκρατήθηκε από το έργο και για πολλά χρόνια ντρεπόταν που συμμετείχε σε αυτό.
«Το κρατούσα κρυφό για πολύ καιρό, αν και πολλοί συμμαθητές μου το διάβασαν στο ίντερνετ. Είχα εκνευριστεί, γιατί όλοι με ρωτούσαν αν ήξερα τα πάντα για το Ολοκαύτωμα», είχε αναφέρει η Νταμπρόβσκα σε συνέντευξή της στους Times.
Μία από τις πιο ανατριχιαστικές σκηνές είναι εκείνη, όπου ο αξιωματικός των SS, Άμον Γκετ που τον ενσαρκώνει ο Ρέιφ Φάινς, πυροβολεί γυναίκες και παιδιά από το μπαλκόνι του.
«Ήταν τόσο τρομακτικό. Δεν μπορούσα να καταλάβω πολλά, όμως ήμουν σίγουρη ότι δεν ήθελα να ξαναδω πουέ αυτήν την ταινία στη ζωή μου», είχε δηλώσει η Ολίβια.
Τελικά η Νταμπρόβσκα ξαναείδε την ταινία, όταν έκλεισε τα 18, μετά από παρότρυνση φίλων της. Η γνώμη της για το έργο άλλαξε καθοριστικά, καθώς πια μπορούσε να αντιληφθεί την ιστορικό της νόημα «Τότε κατάλαβα ότι έπρεπε να είμαι περήφανη που συμμετείχα. Ο Σπίλμπεργκ είχε δίκιο. Έπρεπε να μεγαλώσω για να δω το έργο».
Η ταινία ήταν βασισμένη στη ζωή του Όσκαρ Σίντλερ, ενός απατεωνίσκου, πρώην πράκτορα των Ναζί, που όμως στο τέλος έσωσε από τα κρεματόρια περισσότερους από 1.200 Εβραίους κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος.
Κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 15 Δεκεμβρίου 1993. Απέσπασε διθυραμβικά σχόλια από τους κριτικούςκαι έγινε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία, αποφέροντας 321,3 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.Έλαβε 12 υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων Α’ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του Νίσον και Β’ Ανδρικού Ρόλου για τον Φάινς, κερδίζοντας 7, ανάμεσά τους για Καλύτερη Ταινία, Σκηνοθεσία και Διασκευασμένου Σεναρίου. Βραβεύτηκε επίσης με 7 βραβεία BAFTA και 3 Χρυσές Σφαίρες.
Υπήρξε πραγματικά το κορίτσι με το κόκκινο παλτό;
Είναι άγνωστο αν το κοριτσάκι με το κόκκινο παλτό υπήρξε πραγματικά. Αλλά στο γκέτο έζησε ένα κοριτσάκι με κόκκινο παλτό, η ξαδέρφη του σκηνοθέτη Ρομάν Πολάνσκι.
Το όνομά της είναι Ρόμα Λιγκόκα και γεννήθηκε στην Κρακοβία της Πολωνίας το 1938.
Ζούσε με τους γονείς της στο γκέτο των Εβραίων, ωστόσο, κατάφερε να διαφύγει με τη μητέρα της μέσα από ένα τούνελ, όταν το εκκένωσαν οι Ναζί, εξολοθρεύοντας χιλιάδες.
Ζήτησαν βοήθεια από μια οικογένεια Πολωνών, οι οποίοι τους φιλοξένησαν και τους παρουσίαζαν ως συγγενείς τους.
Η Λιγκόκα θυμάται ότι στο γκέτο φορούσε ένα κόκκινο παλτό, το οποίο μόλις είδε η Πολωνή γυναίκα που της έσωσε τη ζωή, είπε: «Μα τι γλυκιά φραουλίτσα είσαι εσύ!»
Έβαψαν τα μαλλιά της ξανθά και για πολύ καιρό, φοβούνταν ότι οι Γερμανοί θα τις ανακάλυπταν.
Τελικά όμως επέζησαν μέχρι το τέλος του πολέμου και η Λιγκόκα ακολούθησε τον ξάδερφό της Ρομάν Πολάνσκι, στην show biz, εργαζόμενη ως ενδυματολόγος.
Από πολύ μικρή είχε ως είδωλό της τον Πολάνσκι. Έγινε μοντέλο για ένα διάστημα και έκανε θραύση στους καλλιτεχνικούς κύκλους της Πολωνίας. Όταν είδε τη «Λίστα του Σίντλερ», επικοινώνησε με τον Σπίλμπεργκ, ο οποίος δήλωσε συγκινημένος όταν τη γνώρισε.
Το 2003 κυκλοφόρησαν τα απομνημονεύματά της, με τίτλο «The Little Girl in the Red Coat». «Έχουν περάσει 70 χρόνια απ’ το τέλος του πολέμου, αλλά το τραύμα είναι ακόμα ζωντανό για την Λιγκόκα: «Ακόμα φοβάμαι. Υποφέρω από αϋπνίες και κατάθλιψη. Συχνά τρομάζω όταν κάποιος χτυπάει την πόρτα», είχε πει τότε η ίδια.
Τον χειμώνα του 1944, στην κορύφωση του Ολοκαυτώματος, ο Εβραίος φωτογράφος Χένρικ Ρος έθαψε ένα κουτί με φωτογραφίες στο έδαφος. Περίπου έναν χρόνο αργότερα, επέστρεψε για να ξεθάψει αυτές, αλλά και την τραγική ιστορία που εξιστορούσαν.
Ο Χένρικ Ρος από την Πολωνία ήταν ένα απλός φωτογράφος αθλημάτων και ειδήσεων, όταν οι Γερμανικές δυνάμεις εισέβαλαν στην πόλη του το 1939. Από τότε επιβίωνε, βγάζοντας φωτογραφίες και προπαγανδιστικά πλάνα για το τμήμα Στατιστικής των Ναζί. Ωστόσο, έβγαζε κρυφά φωτογραφίες από την καθημερινή ζωή στο γκέτο Λοντζ, που στο τέλος περιελάμβαναν απελάσεις των κατοίκων της σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Κινδυνεύοντας να έχει και ο ίδιος την ίδια μοίρα, έθαψε τις φωτογραφίες αυτές μέσα στο έδαφος, διατηρώντας τα αποδεικτικά στοιχεία για τις μελλοντικές γενιές.
Μετά την απελευθέρωση του Λοντζ από τον σοβιετικό στρατό το 1945, ο Ρος επέστρεψε να ξεθάψει τις φωτογραφίες, αλλά πολλές είχαν καταστραφεί. Όσες είχαν μείνει άθικτες, παρείχαν μια ματιά στη ζωή των Πολωνών Εβραίων. Τώρα, βρίσκονται στη γκαλερί τέχνης στο Οντάριο και ζουν ως ένα μνημείο για τα θύματα μιας από τις μεγαλύτερες γενοκτονίες στον κόσμο.
1.1940: Ένας άντρας που έσωσε το Τορά από τα συντρίμμια της συναγωγής στην οδό Wolborska.
Ανοίγει ο δρόμος για την υποχρεωτική στράτευση των γυναικών
Νίκος Δένδιας αποκάλυψε πως έχει ανοίξει ο δρόμος και για την υποχρεωτική στράτευση των γυναικών.
Τον «Χάρτη μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή» παρουσίασε την Τρίτη ο Νίκος Δένδιας, κάνοντας μια σειρά από σημαντικές ανακοινώσεις.
Μεταξύ αυτών, η πρόβλεψη για πρώτη φορά εθελοντικής στράτευσης για γυναίκες.
Ο Νίκος Δένδιας εξήγησε ότι αφορά σε γυναίκες από 20 έως 26 ετών και θητεία 12 μηνών, με την εκπαίδευση να υλοποιείται στο Κέντρο Εκπαίδευσης Υλικού Πολέμου στη Λαμία.
Όπως διευκρίνισε, ο πιλοτικός στόχος για το 2026 αφορά σε 200 εθελόντριες, ενώ τα κίνητρα που θα δοθούν περιλαμβάνουν πρόβαση σε νοσοκομεία, λέσχες και λοιπές παροχές των Ενόπλων Δυνάμεων, αναγνώριση χρόνου θητείας ως προϋπηρεσία, μοριοδότηση ΑΣΕΠ για πρόσληψη ως ΕΠΟΠ σε δεξιότητα θητείας και πρόσληψη κατά προτεραιότητα πτυχιούχων ως πολιτικό προσωπικό, νοσηλεύτριες, βρεφονηπιοκόμοι, διοικητικό προσωπικό κ.α.).
Μιλώντας σε δημοσιογράφους, ωστόσο, ο υπουργός ξεκαθάρισε πως η υποχρεωτική στράτευση των γυναικών βρίσκεται ήδη στο τραπέζι:
«Θέλω να είμαστε έτοιμοι για την στιγμή, όταν και αν απαιτηθεί, που θα υπάρξει στην Ελλάδα κανονική υποχρεωτική στράτευση γυναικών. Δεν είναι ακόμα ο καιρός, αλλά θέλουμε να ετοιμαστούμε γι’ αυτό».
Σημειώστε ότι η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει τους στρατούς τεσσάρων χωρών ταυτόχρονα, Αλβανίας, Ιταλίας, Γερμανίας, και Βουλγαρίας.
Από τις 28 Οκτωβρίου 1940 έως την 1η Ιουνίου 1941, η Ελλάδα αντιστάθηκε ηρωικά για 219 ημέρες απέναντι σε δύο φασιστικές υπερδυνάμεις – την Ιταλία και τη Γερμανία. Από τα χιονισμένα βουνά της Πίνδου μέχρι την ηρωική Μάχη της Κρήτης, ο ελληνικός λαός πολέμησε με αυταπάρνηση, γράφοντας μια από τις ενδοξότερες σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας. Οι 219 ημέρες Αντίστασης συμβολίζουν το πείσμα, την ενότητα και το αδούλωτο φρόνημα ενός έθνους που προτίμησε να πολεμήσει για την ελευθερία παρά να υποταχθεί.
ΗΜΕΡΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ
Ελλάς: 219
Νορβηγία: 61
Γαλλία: 43 [Η υπερδύναμη της εποχής]
Πολωνία: 30
Βέλγιο: 18
Ολλανδία: 4
Γιουγκοσλαβία: 3
Δανία: 0 μέρες. [Οι Δανοί παραδόθηκαν σε έναν μοτοσικλετιστή του Χίτλερ ο οποίος μετέφερε στον Δανό βασιλιά αίτηση του Χίτλερ για διέλευση των ναζιστικών στρατευμάτων, ο Δανός βασιλιάς σε ένδειξη υποταγής παρέδωσε το στέμμα του στον μοτοσικλετιστή για να το πάει στο Βερολίνο και στον Χίτλερ…]
Τσεχοσλοβακία: 0
Λουξεμβούργο: 0
ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ
Οι νεκροί Έλληνες στρατιώτες ανήλθαν κατά την διάρκεια των 219 ημερών στους 13.676.
Κατά την διάρκεια της τετραπλής κατοχής που ακολούθησε τα κατοχικά στρατεύματα εκτέλεσαν :
Αλβανοί: 1165 (Πάργα , Μαργαρίτιο, Παραμυθία)
Ιταλοί: 8000
Βούλγαροι: 25000
Γερμανοί: 50000
Συνολικές απώλειες σε ποσοστό επί του πληθυσμού (εκτελέσεις, κακουχίες, μάχες)
Σεισμός 6,1 Ρίχτερ στην Τουρκία: Κατέρρευσαν τρία κτίρια στο Σιντίργκι – Έγινε αισθητός και σε νησιά του Αιγαίου, δείτε βίντεο
Ισχυρός σεισμός μεγέθους 6,1 Ρίχτερ σημειώθηκε σήμερα το βράδυ στην Τουρκία με τη δόνηση να γίνεται αισθητή στην Κωνσταντινούπολη, καθώς και σε νησιά του Αιγαίου. Ο δήμαρχος του Σιντίργκι που βρέθηκε στο επίκεντρο του σεισμού, δήλωσε ότι στην περιοχή έχουν καταρρεύσει κτίρια, ενώ σύμφωνα με τον Τούρκο υπουργό Υγείας, δεν υπάρχουν μέχρι στιγμής αναφορές για θύματα ή τραυματίες.
Δείτε βίντεο:
Balıkesir Sındırgı'da meydana gelen 6,1 büyüklüğündeki deprem sonrası bir bina yıkıldı
Balıkesir Sındırgı ‘da bazı evlerin Yıkıldığı ve zarar gördüğü soyleniyor. İnşallah can kaybı yoktur . #Deprem dolayisiyla ihtiyacı olan arkadaşlar Ulasabilir. Elimizden ne gelirse yaninizdayiz pic.twitter.com/NnOkkrpkLh
Ο σεισμός είχε επίκεντρο την πόλη Σιντίργκι στην επαρχία Μπαλικεσίρ, σύμφωνα με την Υπηρεσία Διαχείρισης Καταστροφών και Εκτάκτων Αναγκών (AFAD). Ο σεισμός σημειώθηκε στις 22:48 τοπική ώρα και είχε εστιακό βάθος 5,99 χιλιομέτρων.
Την ίδια ώρα, ο υπουργός Εσωτερικών Αλί Γερλικάγια δήλωσε στο CNN Türk ότι τρία κτίρια και ένα κατάστημα καταστράφηκαν. Ο Γερλικάγια δήλωσε επίσης ότι δεν υπήρξαν θύματα. «H AFAD και όλες οι ομάδες των αρμόδιων φορέων μας άρχισαν αμέσως να πραγματοποιούν επιτόπιες έρευνες. Εκφράζω τις καλύτερες ευχές μου στους πολίτες μας που επλήγησαν από τον σεισμό», είχε δηλώσει νωρίτερα ο Αλί Γερλίκαγια. Σημειώνεται ότι λόγω του σεισμού δεν θα λειτουργήσουν τα σχολείο στο Σιντίργκι.
Ο σεισμός, εκτός από το κέντρο του Μπαλικεσίρ, έγινε αισθητός στη Σμύρνη, την Κιουτάχεια, τη Γιαλοβά, την Κωνσταντινούπολη, τη Μανίσα, το Ουσάκ, το Αϊδίνι, το Εσκί Σεχίρ, τη Σακαρία, τη Γιαλοβά και το Τεκίρνταγ.
Balıkesir ve çevre illerden hissedilen bir deprem oldu.
Σημειώνεται ότι ήδη καταγράφονται μετασεισμοί με τον μεγαλύτερο μέχρι στιγμής να είναι στα 4,2 Ρίχτερ. Σημειώνεται ότι αμέσως μετά τον ισχυρό σεισμό, δεκάδες πολίτες βγήκαν στους δρόμους.
🚨 BREAKING: EARTHQUAKE HITS TURKEY
A strong 6.1-magnitude earthquake struck western Turkey.
Tremors were felt in Izmir, Istanbul, Bursa, and nearby regions. Reports indicate noticeable shaking and localized damage. pic.twitter.com/j2GPB1lIvh
Δήλωση για τον σεισμό έκανε και ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν: «Εκφράζω τις καλύτερες ευχές μου στους πολίτες μας που επλήγησαν από τον σεισμό που έπληξε την περιοχή Sındırgı του Balıkesir και έγινε αισθητός και στις γύρω επαρχίες. Οι αρμόδιες μονάδες μας, ιδίως η AFAD, διεξάγουν σχολαστικές έρευνες και ελέγχους στο πεδίο. Παρακολουθούμε επίσης στενά την κατάσταση».
Ο δήμαρχος του Σιντίργκι, Σερκάν Σακ, δήλωσε μετά τον σεισμό: «Υπάρχουν κτίρια που έχουν καταρρεύσει στην περιοχή».
Το ιδιωτικό τηλεοπτικό δίκτυο NTV ανέφερε ότι, σύμφωνα με την πυροσβεστική υπηρεσία, κατέρρευσαν τρία κτίρια, τα οποία είχαν ήδη υποστεί ζημιές από προηγούμενο σεισμό.
Ο νομάρχης του Σιντίργκι, Ντογκάν Κογιούντζου, δήλωσε ότι οι έρευνες στην περιοχή συνεχίζονται. «Αυτή τη στιγμή υπάρχουν καταστροφές σε μια μεγάλη περιοχή. Μέχρι στιγμής δεν έχουμε απώλειες ζωών, συνεχίζουμε τις έρευνες. Δεν έχουμε λάβει αρνητικές ειδήσεις από τα χωριά. Οι έρευνες στο πεδίο συνεχίζονται», σημείωσε.
Το Σιντίργκι είχε επίσης πληγεί τον Αύγουστο από σεισμό μεγέθους 6,1 Ρίχτερ, ο οποίος προκάλεσε τον θάνατο ενός ατόμου και τον τραυματισμό δεκάδων άλλων. Από τότε, η περιοχή γύρω από το Μπαλικεσίρ είχε πληγεί από μικρότερες σεισμικές δονήσεις.
Τι λέει ο Λέκκας για τον σεισμό
Όπως είπε στο protothema.gr ο πρόεδρος του ΟΑΣΠ- καθηγητής Γεωλογίας Ευθύμιος Λέκκας, ο σεισμός είχε το ίδιο επίκεντρο -νοτιοδυτικά της Προύσας, με τον σεισμό των 6 Ρίχτερ που είχε γίνει στις 10 Αυγούστου. Όπως εξηγεί η δόνηση έρχεται από το ίδιο σύμπλεγμα ρηγμάτων και δεν είναι στο ρήγμα της Ανατολίας.
Δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος ανησυχίας για την Ελλάδα, ενώ μένει να φανεί αν έχουν προκληθεί ζημιές με δεδομένο ότι ο σεισμός είναι επιφανειακός, αφού το εστιακό βάθος είναι μικρότερο των δέκα χιλιομέτρων.
Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της Λέσβου stonisi.gr ο σεισμός της Τουρκίας έγινε ιδιαίτερα αισθητός τόσο στην πόλη της Μυτιλήνης, όσο και στα χωριά του νησιού.
Δεν υπάρχουν αναφορές για θύματα και τραυματίες
Ο υπουργός Υγείας Κεμάλ Μεμισόγλου δήλωσε: «Εκφράζω τις καλύτερες ευχές μου σε όλους τους πολίτες που επλήγησαν από τον σεισμό μεγέθους 6,1 Ρίχτερ που σημειώθηκε στο Σιντίργκι, Μπαλικεσίρ, και έγινε αισθητός στις γύρω επαρχίες. Παρακολουθούμε στενά την κατάσταση σε συντονισμό με όλους τους αρμόδιους φορείς. Μέχρι στιγμής, δεν έχουν αναφερθεί αρνητικά γεγονότα στις μονάδες του υπουργείου μας. Είθε ο Θεός να προστατεύει τη χώρα μας και τον λαό μας από όλες τις καταστροφές».
Ο κυβερνήτης της Σμύρνης, Σουλεϊμάν Ελμπάν, δήλωσε ότι μέχρι στιγμής δεν έχουν διαπιστωθεί αρνητικές επιπτώσεις στη Σμύρνη: «Μέχρι στιγμής δεν έχει διαπιστωθεί καμία αρνητική επίπτωση και οι εργασίες έρευνας στην περιοχή συνεχίζονται αδιάκοπα. Όλες οι ομάδες μας βρίσκονται σε κατάσταση συναγερμού». Ο Ελμπάν ευχήθηκε «περαστικά» σε όσους επλήγησαν από τον σεισμό και πρόσθεσε: «Ο Θεός να προστατεύει τη χώρα και το λαό μας από κάθε είδους καταστροφή».
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ θυμήθηκε ότι ο Διονύσης Σαββόπουλος τον είχε αποκαλέσει «αρκουδιάρη»
Καλά κάναμε και δεν πήγαμε στην κηδεία του Σαββόπουλου» αναφέρει σε ανάρτησή του ο Παύλος Πολάκης, ο οποίος υπενθύμισε στους ακολούθους του ότι ο μεγάλος τραγουδοποιός τον είχε αποκαλέσει «αρκουδιάρη».
Συγκεκριμένα στην ανάρτησή του αναφέρει:
«Οταν η σαπιλα και η μποχα απο τα σκανδαλα και το φαγοποτι δημοσιου χρηματος του ΜΗΤΣΟΤΑΚΙΚΟΥ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣ εχει δηλητηριασει και τον αερα που αναπνεουμε !!
Οταν δεξιοι σιχτιριζουν τον Μητσοτακη ,τον Αδωνη ,το Βοριδη κλπκλπ!!
ΤΟΤΕ το μοναδικο καταφυγιο της κυβερνησης της ΝΔ ,της και καλα «νεοφιλελεύθερης κεντροδεξιας»,ειναι η επιστροφη στον εμφυλιοπολεμικο ΑΚΡΟΔΕΞΙΟ λογο του τυπου : «οι κομμουνιστες δεν ειναι Ελληνες»!!!!!!!
Γιατι δεν πήγαμε στην κηδεια του Σαββοπουλου λεει….
Βρε ουστ απο δω ,ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΙ ,των απευθειας αναθεσεων,των υποκλοπων,του ΟΠΕΚΕΠΕ!!
Καλα καναμε και δεν πηγαμε !
Ουτε ο Σαββοπουλος θα ηθελε να πάμε, καθως τα νιατα του τα αποστραφηκε
ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΣΤΕΡΝΑ ΤΙΜΟΥΝ ΤΑ ΠΡΩΤΑ !!
Υγ στη φωτο θυμιζω την τελευταια φορα που ασχοληθηκα -μετα απο αισχρη προκληση-με τον εκλιπόντα!»
H δύναμη της πίστης, αλλά και η αγάπη προς την πατρίδα έδινε κουράγιο σε όλους αυτούς που βρέθηκαν στο μέτωπο του πολέμου του 1940.
Το χιόνι έπεφτε ασταμάτητα και ο βοριάς σφύριζε μανιασμένα.
Μέσα σ’ αυτή τη χιονοθύελλα, ένας στρατός προχωρούσε αποφασιστικά… σκαρφάλωνε σ’ απότομες πλαγιές…Κατέβαινε γκρεμούς…βάδιζε ασταμάτητα και κουβαλούσε στη ράχη του μεγάλο φορτίο. Ένα μικρό φαρμακείο, μια στρατιωτική κουβέρτα, ένα ζευγάρι κάλτσες, μια φανέλα. Αλλά και τ’ όπλο του με την ξιφολόγχη και τα φυσίγγια… Παρ’ όλο το βάρος, το χιόνι και τις λάσπες… συνέχιζε τη δύσκολη πορεία του και μόνο σαν έβρισκε κάποιο χάλασμα, ή κανένα προφυλαγμένο βράχο, σταματούσε λίγο, για να ξεκουραστεί.
Μέσα σ’ αυτές τις φοβερές συνθήκες τα παλικάρια στον ιστορικό πόλεμο του ’40, έγραψαν αθάνατες σελίδες ηρωισμού και θυσίας, πάνω στα Βορειοηπειρωτικά βουνά.
Δείτε το βίντεο:
Αυτοί οι ήρωες σκαρφάλωσαν στις κορυφές του Ιβάν, της Μοράβας… κι ήταν η νίκη τους θρίαμβος! Πολεμούσαν με τις σιδηρόφρακτες στρατιές του εχθρού και… νικούσαν.
Μαζί με τον ένδοξο ελληνικό στρατό ήταν και κάποιος σεμνός λευίτης, ο π. Αλέξιος. Ο ευσεβής ιερέας τριγυρνούσε ανάμεσα στους στρατιώτες, πάντα ακούραστος.
Σαν αληθινός πατέρας προσπαθούσε συνεχώς να τους συμπαραστέκεται, να τους ενισχύει, να διατηρεί στις ψυχές τους άσβεστη τη φλόγα της πίστης στον Θεό και της αγάπης στην Πατρίδα.
Παντού ο π. Αλέξιος, ακόμα και στην πρώτη γραμμή. Εκεί, που οι ανδρείοι πολεμιστές, ρίχνονταν στη μάχη με την ξιφολόγχη στα χέρια! Εκεί!
Έτσι και κείνο το πρωί ξεκίνησε ο π. Αλέξιος, να συναντήσει το λόχο, που είχε στρατοπεδεύσει ψηλά, σε μια απόμερη πλαγιά. Σε λίγες μέρες ετοιμαζόταν για τη μεγάλη του επίθεση. Το χιόνι έπεφτε πυκνό και σε δυο βήματα απόσταση δε μπορούσες να διακρίνεις άνθρωπο.
–Πού θα πας, παππούλη; του φώναξε ο Συνταγματάρχης. Θα χαθείς μέσα στα χιόνια.
–Έχω, παιδί μου, την Παναγιά μαζί μου, απάντησε. Κι έβγαλε από τ’ αμπέχονο την εικόνα της Παναγιάς.
–Αύριο τα παιδιά θα ριχτούν στη μάχη. Πρέπει να τα ενισχύσω, με τη Χάρη του Θεού.
–Ο Θεός μαζί σου!
Ο ιερέας βάδιζε ώρες μέσα στα χιονοσκέπαστα, δύσβατα μονοπάτια. Τέλος έφτασε εκεί ψηλά, που στρατοπέδευε ο λόχος.
Τ’ αντίσκηνα ήταν κρυμμένα κάτω από τα χιονισμένα δέντρα. Σήμανε σωστός συναγερμός, σαν τον αντίκρισαν οι στρατιώτες. Έτρεξαν, τον σήκωσαν στα χέρια και τον έφεραν στη σκηνή του λοχαγού.
–Πάτερ μου, φώναξε κατάπληκτος ο λοχαγός, πώς έφτασες ως εδώ πάνω;
–Μην ανησυχείς, παιδί μου, απάντησε ήρεμα ο π. Αλέξιος. Η Παναγιά με προστάτευσε. Ο αξιωματικός θαύμασε την πίστη του σεβάσμιου ιερέα. Πολλές φορές στο Σύνταγμα, μιλούσαν γι’ αυτή και για τα θαύματα, που ζούσαν κοντά του.
Λίγο αργότερα, συγκεντρώνεται όλος ο λόχος. Τους μιλάει μ’ αγάπη και ενδυναμώνει το πατριωτικό τους αίσθημα.
«Σε σας έλαχε η μεγάλη τιμή, να υπερασπίζετε σήμερα τα ιερά και τα όσια της Πατρίδας μας…».
Τους προετοιμάζει ακόμα για την αυριανή Θ. Λειτουργία και Θ. Κοινωνία. Τα παλικάρια αποθέτουν στα πόδια του Εσταυρωμένου ότι βάραινε τη νεανική τους ψυχή.
Την άλλη μέρα πρωί-πρωί, ετοιμάζονται για το Ιερό Μυστήριο.
–Να πάμε στο ξέφωτο, λέει στο Λοχαγό ο π. Αλέξιος. Εκεί θα είμαστε ασφαλείς.
Ο αξιωματικός τρόμαξε.
–Όχι πάτερ μου, θα γίνουμε στόχος στα αεροπλάνα. Είναι πολύ επικίνδυνο. Να μείνουμε εδώ, ανάμεσα στ’ αντίσκηνα.
Όμως παράξενο, ο πατήρ Αλέξιος δεν υποχώρησε.
Άρχισε η Θ. Λειτουργία.
Πλησίαζε να τελειώσει. Λίγο πριν τα παλικάρια προσέλθουν στο Ποτήριο της Ζωής, φάνηκε στον ορίζοντα ένα σμήνος από εχθρικά αεροπλάνα.
«Θεέ μου», προσευχήθηκε σιωπηλά ο ιερέας, «πρόλαβε το κακό, μην πάρω στο λαιμό μου τόσα παλικάρια».
Τ’ αεροπλάνα έφτασαν και άρχισαν μανιακά να βομβαρδίζουν τ’ αντίσκηνα. Στο ξέφωτο απλώθηκε ένα λευκό σύννεφο, που σκέπασε τα πάντα. Τις στιγμές αγωνίας διαδέχτηκαν στιγμές χαράς
Ένας λόχος ολόκληρος γονατιστός προσευχόταν πάνω στο χιόνι. Τώρα ευχαριστούσε για την ανέλπιστη σωτηρία του.
Ακόμα ευχαριστούσε θερμά τον Πλάστη και Πατέρα του για τον άγιο αυτό λευίτη που του ‘χε στείλει, σαν θείο δώρο, για να του συμπαρασταθεί στις δύσκολες αυτές στιγμές του πολέμου.
Όταν απομακρύνθηκαν τ’ αεροπλάνα, η Θ. Λειτουργία συνεχίστηκε.
Με απέραντη ευγνωμοσύνη στον Θεό πλησιάζουν τα ηρωικά παλικάρια και κοινωνούν.
Σε λίγο θα χυθούν σαν λιοντάρια στον εχθρό και θα θριαμβεύσουν ακόμα μια φορά!
Στο βίντεο που ακολουθεί, ο Ανθυπασπιστής Νικόλαος Γκάτζιαρος, αφηγείται μπροστά στην κάμερα το συγκλονιστικό θαύμα της Παναγίας που έζησε ο ίδιος στο Αλβανικό Μέτωπο το 1940. Η μαρτυρία ηλικιωμένου μαχητή αξιωματικού Ανθυπασπιστή είναι καταγεγραμμένη αναφορά στο βιβλίο του Στρατηγού Κατσιμήτρου.
Σεισμός 6,1 ρίχτερ στη Δυτική Τουρκία: Αισθητός σε νησιά του Αιγαίου
Ο σεισμός στην Τουρκία έγινε στις 21.48 (ώρα Ελλάδας) και σύμφωνα με την αυτόματη λύση του Ευρωμεσογειακού Σεισμολογικού Κέντρου είχε μέγεθος 6,1 ρίχτερ.
Ο σεισμός έγινε ιδιαίτερα αισθητός στην Κωνσταντινούπολη, σε πολλές περιοχές της Τουρκίας αλλά και σε νησιά του Αιγαίου.
Σύμφωνα με το stonisi.gr ο σεισμός έγινε ιδιαίτερα αισθητός στην πόλη της Μυτιλήνης και τα χωριά της Λέσβου καθώς το επίκεντρο είναι 173,2 χιλιόμετρα ανατολικά της Μυτιλήνης σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε το Εργαστήριο Σεισμολογία του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Το επίκεντρο του σεισμού, εντοπίζεται 8 χιλιόμετρα από το Sındırgı της Τουρκίας.
Στον χάρτη του Ευρωμεσογειακού Σεισμολογικού Κέντρου φαίνονται οι περιοχές στις οποίες έγινε αισθητός ο σεισμός, το εστιακό βάθος του οποίου ήταν μόλις 6 χιλιόμετρα.
Στις πρώτες εικόνες που κυκλοφορούν, φαίνεται κόσμος να έχει βγει έξω από κτίρια, αμέσως μετά τον ισχυρό σεισμό:
Ακολούθησαν τουλάχιστον 20 μικρότεροι σεισμοί στην Τουρκία, τα επόμενα 40 λεπτά, με ένταση από 3 μέχρι 4,2 ρίχτερ…
Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν επίσημες αναφορές για θύματα ή σοβαρές ζημιές. Σημειώνεται ότι στην περιοχή Σιντίργκι είχε σημειωθεί σεισμός εντάσεως επίσης 6,1 βαθμών στις 10 Αυγούστου.
