Ο ηθοποιός Πάρης Σκαρτσολιάς, μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης παραχώρησε στο περιοδικό ΕΓΩ.
Ο ηθοποιός Πάρης Σκαρτσολιάς, μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης παραχώρησε στο περιοδικό ΕΓΩ.
Στο περιοδικό ΕΓΩ και τον Ανδρέα Θεοδώρου έδωσε συνέντευξη ο Πάρης Σκαρτσολιάς. Ο ηθοποιός μίλησε, μεταξύ άλλων, και για την απώλεια του πατέρα του.
Βιργινία Δικαιούλια – Πάρης Σκαρτσολιάς
Πριν λίγο καιρό έχασες τον μπαμπά σου; Πώς το διαχειρίστηκες όλο αυτό;
Ήταν νέος άνθρωπος, είχε μια χρόνια ασθένεια που εκ των υστέρων μάθαμε ότι θα τον σκότωνε. Ξέραμε ότι ήταν δύσκολη κατάσταση, αλλά ήταν ένας άνθρωπος που αγαπούσε τόσο τη ζωή και ό,τι και αν περνούσε σωματικά, θα πήγαινε για τσίπουρα και θα έλεγε «έλα να πιούμε σε μένα που θα ζήσω άλλα 20 χρόνια».
Ήθελε να πηγαίνει σινεμά, διακοπές, παράλληλα με όλα τα φρικτά που του συνέβαιναν. Οπότε δεν σού δίνει την ευκαιρία να απελπιστείς, σου έδινε το αντίθετο. Τελικά έφυγε από κάτι άσχετο, από ένα τροχαίο.
Πώς έγινε;
Ήταν ένα σοβαρό τροχαίο στο οποίο δεν έπαθε κανείς τίποτα, μόνο κάτι μελανιές. Πήγε λοιπόν, ο πατέρας μου στο νοσοκομείο, οι εξετάσεις του βγήκαν καθαρές, αλλά έμεινε προληπτικά.
Screenshot
Από το τρακάρισμα ο οργανισμός του είχε πάθει σοκ, όπως συμβαίνει σε πολλούς. Ένα βράδυ κοιμήθηκε και παρότι την επόμενη μέρα ή τη μεθεπόμενη θα έβγαινε, από το σοκ και τις χημειοθεραπείες, άρχισαν ένα ένα τα όργανα να σβήνουν.
Έφυγε στον ύπνο του και με τη σκέψη ότι αύριο θα έβγαινε από το νοσοκομείο. Είχε καρκίνο, έκανε χημειοθεραπείες που τον διέλυαν, είχε το τρακάρισμα και παρόλα αυτά οι τελευταίες κουβέντες του ήταν να βγει και να συνεχίσει τις διακοπές του. Δεν έπαιρνε χαμπάρι, ήταν θηρίο. Αυτό είναι ευλογία, πάσα από τον Θεό.
Δείτε το βίντεο:
Ήταν μια πολύ δύσκολη κατάσταση..
Δεν είχα προετοιμαστεί γιατί δεν ήταν να συμβεί. Δεν είχα «γιατί» και αυτό είναι σημαντικό. Θέλοντας και μη το θέατρο λειτούργησε θεραπευτικά μετά τον θάνατο του πατέρα μου.
Η Σωτηρία Μπέλλου, η τελευταία ρεμπέτισσα του ελληνικού τραγουδιού, γεννήθηκε στις 22 Αυγούστου του 1921 σε ένα χωριό της Χαλκίδας και μεγάλωσε μέχρι τα έξι της χρόνια με τη γιαγιά και τον ιερέα παππού της.
Οι γονείς της διατηρούσαν μπακάλικο και επειδή δούλευαν πολλές ώρες, ανέθεσαν την ανατροφή της στους παππούδες. Η Σωτηρία είχε άλλα τέσσερα αδέλφια και μεγάλωσε δίπλα στον ιερέα παππού της. Ως παιδί περνούσε πολλές ώρες στην εκκλησία, όπου έψελνε, ενώ όπου διασκέδαζε να χτυπά την καμπάνα. Όταν έκλεισε τα έξι, επέστρεψε στο πατρικό της και τους γονείς της για να γραφτεί στο σχολείο.
Παρόλο που μεγάλωσε με έναν ιερέα, η ίδια είχε περιγράψει τον εαυτό της σαν «διαβολάκι». Ήταν άτακτη, πείραζε τους γύρω της και ήταν πολύ απαιτητική και πεισματάρα. Αυτά τα στοιχεία του χαρακτήρα της χρησιμοποίησε αργότερα για να καταφέρει να κάνει πράξη το όνειρό της. Να γίνει τραγουδίστρια. Η ιδέα μπήκε στο μυαλό της όταν ήταν ακόμα μαθήτρια και είδε στον κινηματογράφο την ταινία «Προσφυγοπούλα» με τη Σοφία Βέμπο. Μαγεύτηκε από την ερμηνεία της Βέμπο και άρχισε να τη μιμείται περνώντας πολλές ώρες μπροστά στον καθρέφτη, όπου αντέγραφε τις πόζες και τις κινήσεις της τραγουδίστριας.
Όσο ήταν μικρή, όλα αυτά έμοιαζαν για τους γονείς της σαν ένα χαριτωμένο παιχνίδι και πίστευαν ότι θα τα ξεχνούσε μεγαλώνοντας. Όταν όμως διαπίστωσαν πως η Σωτηρία το εννοούσε ότι θα γινόταν τραγουδίστρια, αντέδρασαν. Την περίοδο εκείνη οι καλλιτέχνες και ιδιαίτερα οι γυναίκες αυτού του χώρου, είχαν κακή φήμη. Ο πατέρας της ήθελε να την παντρέψει, να κάνει οικογένεια και να ζήσει μια ήσυχη ζωή στο χωριό. Η ζωή της, όπως αποδείχτηκε, μόνο ήσυχη δεν ήταν.
Ο γάμος, το βιτριόλι και η φυλακή
Το 1938 η Μπέλλου γνώρισε τον Βαγγέλη Τριμούρα, έναν ελεγκτή λεωφορείων που τη φλέρταρε και μετά από λίγους μήνες παντρεύτηκαν. Ο έγγαμος βίος όμως ήταν μαρτύριο για εκείνη. Ο άντρας της ξενυχτούσε καθημερινά, έπινε και όταν του έκανε παράπονα τη χτυπούσε. Όταν ήταν έγκυος, τη χτύπησε τόσο πολύ, που τελικά απέβαλε. Η Μπέλλου έκανε υπομονή και δεν έπαιρνε την απόφαση να χωρίσει.
Όταν έμαθε ότι ο σύζυγός της, την απατούσε έχασε την ψυχραιμία της και κατά τη διάρκεια ενός καυγά, του έριξε βιτριόλι στο πρόσωπο, με αποτέλεσμα να συλληφθεί και να οδηγηθεί στη φυλακή. Η αρχική ποινή ήταν 3 χρόνια φυλάκιση, αλλά τελικά έμεινε κρατούμενη έξι μήνες. Η φυλακή όμως τη στιγμάτισε για πάντα.
Επέστρεψε στο σπίτι της, αλλά πλέον ήταν δακτυλοδεικτούμενη τόσο από την οικογένειά της, όσο και από την τοπική κοινωνία. Γρήγορα οργανώθηκε στην αριστερά. Ήταν κομμουνίστρια, τραγουδίστρια και πρώην φυλακισμένη.
Σωτηρία Μπέλλου, η βιτριολίστρια
Τα δύσκολα χρόνια στην Αθήνα της Κατοχής Στις 29 Οκτωβρίου του 1940 η Μπέλλου έφυγε από το σπίτι με προορισμό την Aθήνα, που βρισκόταν σε πολεμικό συναγερμό από την Ιταλική εισβολή στην ελληνο-αλβανική μεθόριο.
«Φεύγω, αλλά μια μέρα θα γυρίσω στη Χαλκίδα μεγάλη και τρανή», είπε στους γονείς της. Το τρένο ήταν γεμάτο φαντάρους και ένας στρατιώτης, που την είδε πεινασμένη και ταλαιπωρημένη, της έδωσε μια φρατζόλα ψωμί. Από την ευμάρεια του σπιτιού της, είχε περάσει στην ελεημοσύνη των ξένων. Οι μέρες στην Αθήνα είναι πολύ δύσκολες και η Σωτηρία Μπέλλου αναγκάζεται να κάνει διάφορες δουλειές για να ζήσει.
Έπλενε πιάτα, πουλούσε τσιγάρα και παστέλια, έκανε τον αχθοφόρο στους σταθμούς τρένων και λεωφορείων. Σπίτι δεν είχε και έτσι κοιμόταν σε βαγόνια τρένων. «Εγκατέλειψα τα πλούτη και ήρθα εδώ και έκανα την υπηρέτρια. Και λαντζιέρισα έγινα και Ριζοσπάστη πουλούσα», είχε πει σε συνέντευξή της.
Οι δυσκολίες την ανάγκασαν να επιστρέψει στο σπίτι της, αλλά εκεί τα πράγματα ήταν χειρότερα. Ο πατέρας της τη χτυπούσε και η Μπέλλου επέστρεψε στην Αθήνα, αποφασισμένη να αντέξει τις κακουχίες και να κυνηγήσει το όνειρό της. Οργανώθηκε στην Αντίσταση, συνελήφθη από τους Γερμανούς και βασανίστηκε.
Όταν δεν ήταν στα κρατητήρια, έπαιζε μουσική με την κιθάρα της, που είχε αγοράσει κάνοντας οικονομία, σε ταβέρνες. Το 1945 έπαιζε κιθάρα και τραγουδούσε στην ταβέρνα του Καλλέργη στα Εξάρχεια. Ένα βράδυ την άκουσε να τραγουδά, ο Βασίλης Τσιτσάνης. Το αλάνθαστο αυτί του της άνοιξε το δρόμο για μια μεγάλη καριέρα….
Δέσποινα Βανδή – Βασίλης Μπισμπίκης: Στην Επίδαυρο για τις «Βάκχες»
Η Δέσποινα Βανδή και ο Βασίλης Μπισμπίκης πραγματοποίησαν μια ξεχωριστή πολιτιστική έξοδο το βράδυ της Παρασκευής 10 Ιουλίου. Το αγαπημένο ζευγάρι βρέθηκε στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, όπου παρακολούθησε την πολυαναμενόμενη παράσταση «Βάκχες» του Ευριπίδη, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου.
Η αγαπημένη τραγουδίστρια και ο ηθοποιός που δεν κρύβουν την αγάπη τους για το θέατρο, απόλαυσαν την παράσταση από τις εξέδρες του κατάμεστου αρχαίου θεάτρου, με τη Δέσποινα Βανδή να επιλέγει ένα κομψό και άνετο καλοκαιρινό look, ενώ ο Βασίλης Μπισμπίκης παρέμεινε πιστός στο χαρακτηριστικό, casual στιλ του.
Οι «Βάκχες», σε σκηνοθεσία του Javor Gardev, παρουσιάστηκαν στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου και αποτελούν μια μεγάλη διεθνή συμπαραγωγή του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, του Εθνικού Θεάτρου Βουλγαρίας «Ιβάν Βάζοφ» και του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Στην παράσταση πρωταγωνιστούν, μεταξύ άλλων, ο Λεονίντ Γιόβτσεφ στον ρόλο του Διονύσου, η Λουκία Μιχαλοπούλου ως Αγαύη και ο Μιχαήλ Ταμπακάκης ως Πενθέας, ενώ τη μουσική ερμηνεύουν ζωντανά επί σκηνής οι The Tiger Lillies.
Η Δέσποινα Βανδή και ο Βασίλης Μπισμπίκης πόζαραν χαμογελαστοί στον φωτογραφικό φακό πριν από την έναρξη της παράστασης, απολαμβάνοντας μια καλοκαιρινή βραδιά πολιτισμού στην Επίδαυρο.
Ο 20χρονος είχε μεταφερθεί αρχικά στο νοσοκομείου του Άργους και στη συνέχεια στο ΚΑΤ λόγω της σοβαρότητας των τραυμάτων του. Εκεί, άφησε την τελευταία πνοή του
Την τελευταία πνοή του άφησε στο νοσοκομείο ο 20χρονος, που είχε τραυματιστεί από πυροβολισμούς αστυνομικών, μετά από καταδίωξη στο Άργος, όπως έγινε γνωστό τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής (12/7/26).
Νωρίτερα, κρίθηκαν προφυλακιστέοι οι δύο αστυνομικοί, για τους πυροβολισμούς μετά την καταδίωξη στο Άργος. Είχε προηγηθεί η πολύωρη απολογία τους, στο Δικαστικό Μέγαρο Ναυπλίου.
Ο 20χρονος νοσηλευόταν διασωληνωμένος, στη ΜΕΘ του ΚΑΤ ωστόσο ο οργανισμός του δεν κατάφερε να ανακάμψει και τελικά «έσβησε» στο νοσοκομείο.
Σε βάρος των αστυνομικών, έχει ασκηθεί ποινική δίωξη για απόπειρα ανθρωποκτονίας με ενδεχόμενο δόλο σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, καθώς και για παραβάσεις της νομοθεσίας περί όπλων, αναφορικά με τους πυροβολισμούς που είχαν ως αποτέλεσμα τον βαρύτατο τραυματισμό του νεαρού οδηγού.
Υπενθυμίζεται ότι, οι δύο αστυνομικοί της ΟΠΚΕ που ενεπλάκησαν στην καταδίωξη στο Άργος, φέρονται να πυροβόλησαν πάνω από 10 φορές.
Οι ίδιοι φέρονται να υποστήριξαν ότι οι βολές τους δεν είχαν ευθεία πορεία, αλλά στόχευαν στον εκφοβισμό του νεαρού.
Βίντεο ντοκουμέντο
Ντοκουμέντο από την αιματηρή καταδίωξη στο Άργος, προβλήθηκε το βράδυ του Σαββάτου (11/7/26) το MEGA. Σε βίντεο, οι αστυνομικοί άρχισαν να πυροβολούν κατά του 20χρονου. Δευτερόλεπτα μετά, εκείνος έπεσε βαριά τραυματισμένος, ενώ στη συνέχεια ακούστηκαν οι πρώτες σειρήνες των περιπολικών. Το ρολόι της κάμερας έδειχνε 00:54:30 δευτερόλεπτα και σε λιγότερο από ένα λεπτό μετά, άρχισαν οι πυροβολισμοί.
Στο σημείο της συμπλοκής βρέθηκαν συνολικά 13 κάλυκες, ωστόσο, όπως αποδεικνύεται από το βιντεοληπτικό υλικό που εξασφάλισε το MEGA, οι πυροβολισμοί είναι τουλάχιστον 21. Παράλληλα, οι διάλογοι που ακολούθησαν είναι ενδεικτικοί του πανικού που επικρατεί.
Δείτε το βίντεο:
Επίσης, κεντρικό σημείο στην υπόθεση αποτελεί η ιατρική γνωμάτευση από το νοσοκομείο ΚΑΤ, όπου νοσηλευόταν ο 20χρονος, η οποία επιβεβαιώνει την ύπαρξη ξένου σώματος που μοιάζει με βολίδα στο κεφάλι του θύματος.
Η διαπίστωση αυτή, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, αναιρεί προηγούμενες αναφορές περί απλών θραυσμάτων και καθιστά τη βαλλιστική εξέταση κρίσιμη για τη διαλεύκανση του περιστατικού.
Αναμένεται τόσο το τελικό ιατροδικαστικό πόρισμα όσο και τα αποτελέσματα των βαλλιστικών ελέγχων στα όπλα των αστυνομικών, ώστε να εξακριβωθεί ποιος από τους δύο πυροβόλησε τον νεαρό.
Δείτε το βίντεο:
Το χρονικό
Υπενθυμίζεται ότι η καταδίωξη του 20χρονου ξεκίνησε από την περιοχή της Πυργέλας. Για 35 λεπτά συνεχίστηκε διαδοχικά στην πόλη του Άργους, στις περιοχές του Ελληνικού, Αεροδρομίου, Σταθαίικα, Μοναστηρακίου και κατέληξε στο σούπερ μάρκετ όπου το όχημά του ακινητοποιήθηκε.
Η καταδίωξη ολοκληρώθηκε όταν το όχημα ακινητοποιήθηκε από περιπολικά. Ο 20χρονος εγκατέλειψε το αυτοκίνητο και πέρασε σε διπλανό οικόπεδο που βρισκόταν ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο, πηδώντας έναν μαντρότοιχο. Τότε, οι αστυνομικοί τον πυροβόλησαν με αποτέλεσμα ο νεαρός να τραυματιστεί στο κεφάλια από 2 σφαίρες.
Στο σημείο εντοπίστηκαν 13 κάλυκες, ενώ η κατάσταση της υγείας του 20χρονου, που μετά το Θριάσιο νοσοκομείο έχει μεταφερθεί στο ΚΑΤ, θεωρείται κρίσιμη με τους γιατρούς να δίνουν μάχη για να τον κρατήσουν στη ζωή, ωστόσο λένε ότι είναι «σχεδόν εγκεφαλικά νεκρός».
«Πέρασε μέσα στο Άργος, κατευθύνθηκε προς Σταθαίικα και στη συνέχεια οδήγησε προς το Τρίστρατο. Από εκεί ο εικοσάχρονος μέσω του χωριού Ίναχου, μπήκε ξανά στο Άργος και εγκλωβίστηκε στο πάρκινγκ του πολυκαταστήματος. Μετά τον εγκλωβισμό του αυτοκινήτου του θύματος, το θύμα εξήλθε από το αυτοκίνητο και πήδηξε κάποια κάγκελα περιφραγμένου χώρου και εξήλθε σε έναν χώρο που υπάρχει βλάστηση. Εκεί έγινε αντιληπτό, κατά τη διάρκεια της καταδίωξης, ότι είχε στην κατοχή του όπλο», είπαν οι αστυνομικοί που άνοιξαν πυρ.
Από τη μία υπάρχουν τα σημάδια στους τοίχους και από την άλλη υπάρχει η μαρτυρία των αστυνομικών ότι κάποια στιγμή ανάμεσα στις προειδοποιητικές βολές, είδαν τον νεαρό πεσμένο στο έδαφος.
Ο νεαρός είχε συλληφθεί άλλη μία φορά. Σε αυτοκίνητο που οδηγούσε είχε βρεθεί μια σιδερογροθιά, ένα ρόπαλο και ένας φάρος αστυνομίας. Υπεβλήθη σε χειρουργείο όπου του αφαιρέθηκε σφαίρα από το κεφάλι, ενώ δίπλα του στεκόταν διαρκώς η μητέρα του.
Σύμφωνα με την κατάθεση του γιατρού από το Θριάσιο, ο οποίος παρέλαβε τον 20χρονο, ο νεαρός διεκομίσθη διασωληνωμένος υπό μηχανική υποστήριξη αναπνοής και σε μυδρίαση και έφερε τυφλό τραύμα από πυροβόλο όπλο με πύλη εισόδου την ινιακή χώρα της κεφαλής. Ο 20χρονος άφησε την τελευταία πνοή του, αργά το βράδυ του Σαββάτου (1/7/26).
Θεσσαλονίκη: Πέθανε ο 25χρονος πολίστας Στάθης Λαλιάς – Πένθος στον ΠΑΟΚ
Αναλυτικά η συλλυπητήρια ανακοίνωση του Ερασιτέχνη.
Screenshot
Την απώλεια του Στάθη Λαλιά θρηνεί ο ΠΑΟΚ. Ο 25χρονος αθλητής του πόλο άφησε την τελευταία του πνοή, έπειτα από πολυετή μάχη με τον καρκίνο.
Η συλλυπητήρια ανακοίνωση του Ερασιτέχνη:
Ο Α.Σ. ΠΑΟΚ και το τμήμα Υδατοσφαίρισης, εκφράζουν τη βαθύτατη θλίψη τους για την απώλεια του Στάθη Λαλιά, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 25 ετών, έπειτα από γενναία και πολυετή μάχη με την επάρατη νόσο.
Ο Στάθης υπήρξε παιδί της μεγάλης οικογένειας του ΠΑΟΚ. Φόρεσε το σκουφάκι του Συλλόγου από τις ακαδημίες υδατοσφαίρισης, και, με την αξία του, έφτασε έως και την ανδρική ομάδα, αφήνοντας το δικό του αποτύπωμα.
Η απώλειά του γεμίζει θλίψη ολόκληρη την οικογένεια του ΠΑΟΚ. Η μνήμη του θα παραμείνει ζωντανή στις καρδιές όλων μας.
Ως ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη του, ο Α.Σ. ΠΑΟΚ θα καταθέσει στεφάνι στην εξόδιο ακολουθία, η οποία θα τελεστεί την Τρίτη 14 Ιουλίου.
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Α.Σ. ΠΑΟΚ εκφράζει τα πιο ειλικρινή και θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει… Καλό ταξίδι, Στάθη.
Ο χώρος στολίστηκε με μπαλόνια και παιχνίδια, δημιουργώντας ένα χαρούμενο σκηνικό για τον μικρό εορτάζοντα.
Μέσα από ένα υπέροχο βίντεο που δημοσίευσε στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, η Ευρυδίκη Βαλαβάνη μοιράστηκε στιγμές από τη γιορτή, με τον ενός έτους γιο τους να εξερευνά με περιέργεια τις διακοσμήσεις και τα δώρα.
Στη λεζάντα της ανάρτησης, η δημοσιογράφος έγραψε: «365 μέρες μαζί σου. Η πιο όμορφη χρονιά της ζωής μας. Γεμάτη αγάπη, γέλια, φως και στιγμές που θα κρατάμε για πάντα στην καρδιά μας. Να θυμάσαι πάντα πως όπου κι αν σε οδηγήσει η ζωή, εμείς θα είμαστε εδώ. Να σε αγαπάμε, να σε στηρίζουμε και να σε χειροκροτούμε σε κάθε σου βήμα».
«Σ’ αγαπάμε περισσότερο απ’ όσο μπορούν να πουν οι λέξεις. Χρόνια πολλά baby μας! Η μαμά & ο μπαμπάς».
Η Ευρυδίκη Βαλαβάνη και ο Γρηγόρης Μόργκαν διανύουν μία από τις πιο ευτυχισμένες περιόδους της ζωής τους, έχοντας δημιουργήσει μια δεμένη οικογένεια με τον ενός έτους γιο τους. Το ζευγάρι, που παντρεύτηκε το 2024, μοιράζεται συχνά μικρές στιγμές της καθημερινότητάς του στα social media, δείχνοντας πως η οικογένεια αποτελεί πλέον την απόλυτη προτεραιότητά του.
Πρόσφατα, οι δυο τους χάρισαν στους διαδικτυακούς τους φίλους ένα ακόμη τρυφερό στιγμιότυπο, παίρνοντας για πρώτη φορά τον μικρό τους γιο σε συναυλία, στο Release Festival. Η Ευρυδίκη δημοσίευσε φωτογραφίες και βίντεο από τη βραδιά, γράφοντας συγκινητικά λόγια για την οικογένειά της, ενώ ο Γρηγόρης απαθανάτισε τις όμορφες στιγμές με τη σύζυγο και το παιδί τους, αποδεικνύοντας πως απολαμβάνουν κάθε νέα εμπειρία μαζί.
Με μια ξεχωριστή ανάρτηση επέλεξε η Νατάσα Θεοδωρίδου να επικοινωνήσει με τους διαδικτυακούς της φίλους, χαρίζοντάς τους μια άκρως ατμοσφαιρική μουσική στιγμή που εντελώς δικαιολογημένα έγινε viral.
Η αγαπημένη ερμηνεύτρια δημοσίευσε στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram ένα βίντεο, στο οποίο τραγουδά a cappella το διαχρονικό κομμάτι του Μάνου Χατζιδάκι, «Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι».
Καθισμένη σε μια ξύλινη κούνια, με φόντο τη θάλασσα, δημιούργησε ένα ειδυλλιακό σκηνικό που αναδείκνυε ακόμη περισσότερο την ερμηνεία της.
Χωρίς σκηνικά, μουσικά όργανα ή τεχνικά εφέ, η Νατάσα Θεοδωρίδου βασίστηκε αποκλειστικά στη φωνή της και στη γαλήνη του τοπίου, προσφέροντας στους ακολούθους της μια ακόμη αυθεντική στιγμή.
Η δημοσίευση συγκέντρωσε γρήγορα χιλιάδες likes και δεκάδες σχόλια, με τους θαυμαστές της να εκφράζουν τον θαυμασμό τους τόσο για την ερμηνεία όσο και για τη μοναδική ατμόσφαιρα που δημιούργησε το βίντεο.
Μην εγκαταλείπεις τούς δούλους Σου πού ζουν μακριά από την Εκκλησία, η αγάπη Σου να ενεργήσει και να τούς φέρει όλους κοντά Σου.
Μνήσθητι, Κύριε, των δούλων Σου που υποφέρουν από τον καρκίνο.
Των δούλων Σου που υποφέρουν από μικρά ή μεγάλα νοσήματα.
Των δούλων Σου πού υποφέρουν από σωματικές αναπηρίες.
Των δούλων Σου πού υποφέρουν από ψυχικές αναπηρίες.
Μνήσθητι των αρχόντων και βοήθησον αυτούς να κυβερνούν χριστιανικά.
Μνήσθητι, Κύριε, των παιδιών που προέρχονται από προβληματικές οικογένειες.
Των προβληματικών οικογενειών και των διαζευγμένων.
Μνήσθητι, Κύριε, των ορφανών όλου του κόσμου, όλων των πονεμένων και των αδικημένων στην ζωή, όσων έχουν χάσει τους συζύγους τους.
Μνήσθητι, Κύριε, όλων των φυλακισμένων, των αναρχικών, των ναρκομανών, των φονέων, των κακοποιών, των κλεφτών, φώτισον και βοήθησον αυτούς να διορθωθούν.
Μνήσθητι όλων των ξενιτεμένων.
Όλων όσων ταξιδεύουν στην θάλασσα, στην ξηρά, στον αέρα και φύλαξον αυτούς.
Μνήσθητι της Εκκλησίας μας, των πατέρων (κληρικών) της Εκκλησίας και των πιστών.
Μνήσθητι, Κύριε, όλων των μοναστικών αδελφοτήτων, ανδρικών και γυναικείων, των γερόντων και των γεροντισσών και όλων των αδελφοτήτων και των αγιορειτών πατέρων.
Μνήσθητι, Κύριε, των δούλων Σου που είναι σε καιρό πολέμου.
Όσων καταδιώκονται στα βουνά και στους κάμπους.
Όσων είναι σαν κυνηγημένα πουλάκια.
Μνήσθητι των δούλων Σου που άφησαν τα σπίτια τους και τις δουλειές τους και ταλαιπωρούνται.
Μνήσθητι, Κύριε, των φτωχών, αστέγων και προσφύγων.
Μνήσθητι, Κύριε, όλων των εθνών, να τα έχεις στην αγκαλιά σου, να τα σκεπάζεις με την αγία Σου Σκέπη, να τα φυλάγεις από κάθε κακό και από τον πόλεμο.
Και την αγαπημένη μας Ελλάδα μέρα και νύκτα να την έχεις στην αγκαλιά σου, να την σκεπάζεις με την αγία Σου Σκέπη, να την φυλάγεις από κάθε κακό και από τον πόλεμο.
Μνήσθητι, Κύριε, των ταλαιπωρημένων εγκαταλελειμμένων, αδικημένων, δοκιμασμένων οικογενειών και δώσε πλούσια τα ελέη σου σ’ αυτές.
Μνήσθητι των δούλων σου πού υποφέρουν από ψυχικά και σωματικά προβλήματα πάσης φύσεως.
Μνήσθητι όσων βρίσκονται σε απόγνωση, βοήθησε και γαλήνευσε τους.
Μνήσθητι, Κύριε, των δούλων Σου που ζήτησαν τις προσευχές μας.
Μνήσθητι και πάντων των απ’ αιώνος κεκοιμημένων και ανάπαυσον αυτούς.
Ο Άγιος Παΐσιος, είναι ίσως ένας από τους πιο αγαπητούς σύγχρονους Αγίους, τα λόγια του οποίου γαληνεύουν την ψυχή όποιου τα διαβάζει.
Δέος και συγκίνηση προκαλεί στους επισκέπτες το κελί του Αγίου Παϊσίου, στο οποίο πέρασε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του.
Ας κάνουμε νοητά τη διαδρομή μέχρι το κελί του.
Στη διαδρομή από Σταυρονικήτα προς Καρυές, λίγο μετά το προσκυνητάρι από τα αριστερά του δρόμου, ξεκινά ένα μονοπάτι.
Διασχίζει χαμηλό δάσος από κουμαριές, άρια και ρείκια, ανεβοκατεβαίνει σε ανώμαλο έδαφος και καταλήγει σε ένα Καλύβι περιφραγμένο με συρματόπλεγμα.
Δίπλα στην πόρτα υπήρχε ένα κουτί με σχισμή, σαν γραμματοκιβώτιο, και ένα σημείωμα που έγραφε περίπου τα εξής:
«Σημειώστε στο χαρτί τι θέλετε να συζητήσουμε και βάλτε το μέσα στο κουτί. Περισσότερο θα ωφεληθείτε από την προσευχή παρά από τη συζήτηση».
Ένα σύρμα δεμένο πάνω στην περίφραξη χρησίμευε για να χτυπά το καμπανάκι και να ειδοποιείται ο Γέροντας.
Κελί Αγίου Παϊσίου: Η αυλή με τα ελαιόδεντρα και τα κλήματα
Επάνω στο μονοπάτι δέσποζε ένας σωρός ξύλα. Τα είχε τοποθετήσει εκεί, για να μη φαίνεται όταν κυκλοφορούσε από το κελί στο εργαστήριο. Κατηφορίζοντας προς το Κελί δεξιά, κάτω από μια ελιά, ήταν ένα τραπεζάκι και δυο τρία πρόχειρα καθίσματα, το θερινό Αρχονταρίκι του.
Αριστερά ήταν ο τάφος του παπα-Τύχωνα, οπού ο Γέροντας είχε φυτεύσει δενδρολίβανα για να μην πατιέται. Τρία τέσσερα σκαλοπάτια οδηγούσαν σ’ έναν διάδρομο, πού υπήρχε πριν από την είσοδο, ανάμεσα στο σπίτι και σ’ ένα πεζούλι. Οι άκρες του διαδρόμου ήταν κλειστές με πόρτες, για να κόβεται το ρεύμα του αέρος.
Αυτό ήταν το κελί του Αγίου Παϊσίου στον Τίμιο Σταυρό
Αριστερά ήταν ένα πρωτόγονο μαγειρείο, μια θέση στο πεζούλι, όσο να χωρά η κατσαρόλα, και από κάτω ένας χώρος για ν’ ανάβει φωτιά. Υπήρχε μικρό υπόστεγο πριν από την είσοδο της Καλύβης και ο προσκυνητής, περνώντας την θύρα της εισόδου, βρισκόταν σε έναν προθάλαμο με ένα βήμα πλάτος και τρία μήκος, πού φωτιζόταν από ένα παραθυράκι. Κατ’ ευθείαν εμπρός ήταν το κελί του Γέροντα και αριστερά το Εκκλησάκι του Τιμίου Σταυρού με τρεις τέσσερις εικόνες στο τέμπλο, ένα στασίδι, ένα αναλόγιο και τίποτε άλλο.
Εντυπωσιακή απλότητα. Λίγα μέτρα δυτικότερα από την είσοδο, άλλη εξωτερική πόρτα οδηγούσε στο εργαστήριο του και στο Αρχονταρίκι, ένα μικρό, φτωχό κελάκι με χαμηλό ταβάνι από καλάμια και χώμα, και με δυο πολύ στενά κρεβάτια, που μεταξύ τους απείχαν ελάχιστα, μόλις χωρούσε να σταθεί ένας άνθρωπος.
Δείτε μερικές εντυπωσιακές εικόνες από το μέρος που έζησε ο Άγιος Παΐσιος
Το μικρό Καλυβάκι του Τιμίου Σταυρού δεν είχε πολλές δυνατότητες φιλοξενίας και ο Γέροντας με το ησυχαστικό του τυπικό φιλοξενούσε με διάκριση, όταν έκρινε ότι υπήρχε ανάγκη. Γράφει σε επιστολή του (21-12-71):
«…Έχω όλη την αγαθήν προαίρεσιν να σας φιλοξενώ με όλην την γύφτικήν μου φιλοξενία στην Καλύβη μου και να είμαι δικός σας, όχι ο μισός Παΐσιος, αλλά ολόκληρος. Όποτε θέλετε να μην διστάζετε, (διότι όταν θα καταλάβω ότι διστάζετε, θα στενοχωρηθώ). Μόνον τώρα τον χειμώνα, έναν μόνον δέχεται η Καλύβη. Δυστυχώς, η Καλύβη μου δεν συμφωνεί με την καρδιά μου».
Το κελί του Αγίου Παϊσίου στον τίμιο Σταυρό: Σπάνιες φωτογραφίες από το εσωτερικό του
Ανατολικά του Κελιού υπήρχε στέρνα με βρόχινο νερό πού συγκεντρωνόταν από τη σκεπή με λούκια. Από αυτό έπινε και προσέφερε και στους επισκέπτες. Πιο πέρα υπήρχε άλλη ανοιχτή μεγαλύτερη στέρνα για άρδευση, πού ποτέ δεν χρησιμοποίησε, γιατί δεν καλλιεργούσε κήπο. Εξωτερικά, η ζωή του Γέροντα στο Καλύβι του Τιμίου Σταυρού ήταν περίπου η εξής:
Αποβραδίς κοιμόταν δυό τρεις ώρες και ξυπνούσε κοντά στα μεσάνυχτα. Έκανε αγρυπνία και ξεκουραζόταν λίγο το πρωί, πριν από το φώτισμα.
Την ήμερα, αν δεν είχε επισκέπτες, έκανε εργόχειρο: Σταμπωτά εικονάκια και Σταυρούς στην πρέσσα.
Τις υπόλοιπες ώρες μελετούσε, προσευχόταν και απαντούσε στα πολλά γράμματα που ελάμβανε από πλήθος ανθρώπων που παρακαλούσαν για προσευχή ή ζητούσαν απάντηση σε σοβαρά προβλήματα. Έγραφε επί ώρες την ημέρα και όταν σκοτείνιαζε συνέχιζε με το κερί.
Με την πάροδο των ετών οι επισκέπτες αυξήθηκαν κατά πολύ. Πολλές ώρες τον απασχολούσαν με τα προβλήματα τους.
Για ένα διάστημα, δύο ημέρες την εβδομάδα (Τετάρτη και Παρασκευή), παρέμενε έγκλειστος. Δεν άνοιγε σε κανένα. Νήστευε, προσευχόταν και έκανε λεπτή πνευματική εργασία στον εαυτό του. Είχε και ένα πολύ μικρό Καλυβάκι στο δάσος, προς το ρέμα, πρόχειρα φτιαγμένο, σκεπασμένο με λαμαρίνα, κοντά σε μια πηγούλα, και μερικές φορές αποσυρόταν σε αυτό για περισσότερη ησυχία. Μετά τον εγκλεισμό ή την απουσία του, έπαιρνε τα σημειώματα των επισκεπτών και έκανε γι’ αυτούς προσευχή καρδιακή.
Συνήθως ελειτουργείτο και κοινωνούσε στο Μοναστήρι (Σταυρονικήτα). Έκανε, όμως, κατά διαστήματα και στο Εκκλησάκι του θεία Λειτουργία ή πήγαινε κάπου-κάπου και σε γνωστά του Κελιά να λειτουργηθεί.
Μάζευε ελιές και κάποιες φορές, με ένα πρωτόγονο και πρωτότυπο ελαιοτριβείο, δικής του επινοήσεως και κατασκευής, έβγαζε λίγο λάδι για τα καντήλια της Εκκλησίας. Έδινε ελιές σε πτωχούς ασκητές και γεροντάκια της Καψάλας. Τους επισκεπτόταν για να ωφελείται και να τους βοηθά σε ό,τι μπορούσε.
Με μαγειρέματα δεν καταπιανόταν, εκτός αν, πολύ σπάνια, φιλοξενούσε κάποιον.
Κάποτε φιλοξένησε γνωστό του νέο. Έβαλε να μαγειρέψει. Στούμπισε λίγες φακές, έβαλε και λίγο ρύζι στην κατσαρόλα, το ανάλογο νερό και άναψε τη φωτιά με ένα δεματάκι φρύγανα από ρείκια και σουσούρια, που αφθονούν στην περιοχή. Κάθισαν πιο πέρα και συνομιλούσαν. Ο νέος νόμισε ότι ο Γέροντας απορροφήθηκε από τη συζήτηση και λησμόνησε το μαγείρεμα. Σε λίγο, όμως, το φαγητό ήταν έτοιμο. Δεν χρειάσθηκε ούτε ανακάτεμα. Τόσο απλή ήταν η μαγειρική του.
Το κελί του Αγίου Παϊσίου στον τίμιο Σταυρό: Σπάνιες φωτογραφίες από το εσωτερικό του
Έκαναν τον Εσπερινό με κομποσκοίνι. Ο νέος στο Εκκλησάκι και ο Γέροντας στο κελί του, οπού διάβασε και το Θεοτοκάριο. Ύστερα παρέθεσε τράπεζα και δεν έπαυε, με αγάπη πατρική, να συμβουλεύει και να νουθετεί τον νέο. Το φαγητό ανέλαιο, αλλά πολύ γευστικό. Εντύπωση προξένησε η ήρεμη συντριβή του, όταν είπε την προσευχή της τραπέζης. Συγκεντρώθηκε στον εαυτό του σαν να αποσπάστηκε από τα γήινα και σαν να μεταφέρθηκε μπροστά στον Χριστό. Μετά το δείπνο βγήκε να ταΐσει τα άγρια ζώα, τα οποία καλούσε καθένα με το όνομά του. Κατά το ηλιοβασίλεμα, έκαναν μια ώρα κομποσκοίνι στην αυλή χωριστά και ύστερα, ο Γέροντας, αφού τακτοποίησε τον επισκέπτη στο Αρχονταρίκι, αποσύρθηκε στο κελί του.
Σε αυτό το φτωχικό Καψαλιώτικο Καλυβάκι ασκείτο ο Γέροντας. «Εν λάκκω κατωτάτω», αλλά με πολιτεία υψηλή, με προσευχή αδιάλειπτη, μόνος με μόνο τον Θεό και τρεφόμενος με τη χάρι Του. Πάμπτωχος από υλικά και ανέσεις, αλλά πλούσιος από αρετές και θεία χάρι. Έλειωνε τον εαυτό του στην άσκηση και ανέπαυε πνευματικά κάθε άνθρωπο. Αλγούσε ο ίδιος για τον πόνο και τις αμαρτίες των ανθρώπων και ταυτοχρόνως τους μετάγγιζε χαρά και παρηγοριά. Πάλευε με δαίμονες, συνομιλούσε με Αγίους, συναναστρεφόταν με άγρια ζώα και βοηθούσε πνευματικά τους ανθρώπους.
Πληροφορίες: Από το βιβλίο «Βίος Ιερομονάχου Παϊσίου του Αγιορείτου» του Ιερομονάχου Ισαάκ
Οι σαρδέλες, οι οποίες ανήκουν στην οικογένεια των ρέγγων και η ονομασία τους προέρχεται από το ιταλικό νησί της Σαρδηνίας, θεωρούνται ένα από τα πιο υγιεινά ψάρια.
Δυστυχώς, πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να αγνοούν αυτό το γεγονός. Γιατί ακριβώς πρέπει να τις συμπεριλάβετε στη διατροφή σας; Σας εξηγούμε.
Οι σαρδέλες είναι υγιεινές και νόστιμες
Μελέτες και συστάσεις, όπως αυτές του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας και της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας, τονίζουν τη σημασία της ένταξης των ψαριών στη διατροφή τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα. Οι σαρδέλες, οι οποίες εκτιμώνται για τα οφέλη τους στην υγεία, είναι επίσης σχετικά φθηνές και εύκολα διαθέσιμες. Δυστυχώς, εξακολουθούμε να τις υποτιμούμε.
Εκτός από τη διατροφική τους αξία, οι σαρδέλες αποτελούν πολύτιμη πηγή ωμέγα-3 λιπαρών οξέων, συμπεριλαμβανομένου του εικοσαπεντανοϊκού οξέος (EPA) και του δοκοσαεξανοϊκού οξέος (DHA). Οι ουσίες αυτές είναι ευεργετικές για τη λειτουργία της καρδιάς και του εγκεφάλου και υποστηρίζουν τη συνολική υγεία μειώνοντας τους κινδύνους που σχετίζονται με την παχυσαρκία, τον καρκίνο και τον διαβήτη τύπου 2.
Η ανεπάρκεια βιταμίνης D είναι κοινή στους Πολωνούς, οπότε οι σαρδέλες αποτελούν σημαντικό προμηθευτή αυτού του συστατικού. Είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της ανοσίας και της καλής συγκέντρωσης, η οποία μπορεί να αντισταθμίσει την ταχεία γήρανση.
Οι σαρδέλες είναι μια πλήρης τροφή πλούσια σε πρωτεΐνες, η οποία όχι μόνο υποστηρίζει τις υγιείς διαδικασίες ανάπτυξης και αναγέννησης του οργανισμού, αλλά και περιέχει σημαντικά λιγότερο υδράργυρο από άλλα ψάρια, όπως ο σολομός ή ο τόνος, γεγονός που τις καθιστά πολύ καλύτερη επιλογή.
Όταν αγοράζετε σαρδέλες, αξίζει να δίνετε προσοχή στη σύστασή τους, αναζητώντας την ετικέτα «Sardina pilchardus» και αποφεύγοντας το «Sprattus sprattus», που σημαίνει παπαλίνα. Είναι επίσης σημαντικό οι κονσερβοποιημένες σαρδέλες να διαθέτουν το πιστοποιητικό MSC, το οποίο επιβεβαιώνει την ποιότητά τους.
