Η απόφραξη των αρτηριών είναι αποτέλεσμα της συσσώρευσης λιπαρών και άλλων ουσιών, όπως η χοληστερόλη, στο εσωτερικό των τοιχωμάτων τους.
Αυτή η πλάκα, όπως ονομάζεται, που συσσωρεύεται στις αρτηρίες αποτελεί τον βασικότερο παράγοντα κινδύνου για τη στεφανιαία νόσο, καθώς και για άλλες παθήσεις του κυκλοφορικού συστήματος.
Η απόφραξη των αρτηριών μπορεί να παραμείνει «αθόρυβη» για πολλά χρόνια, ακόμη και για δεκαετίες. Όταν όμως η πλάκα αυξηθεί αρκετά, ο ελεύθερος χώρος μέσα στην αρτηρία μικραίνει υπερβολικά κι έτσι δεν μπορεί να τη διαπεράσει αρκετό αίμα.
Η πιο επικίνδυνη επιπλοκή που μπορεί να προκύψει από μια φραγμένη αρτηρία είναι να αποσπαστεί ένα τμήμα πλάκας και στη συνέχεια να σχηματιστεί γύρω από αυτό θρόμβος. Αποτέλεσμα είναι ο θρόμβος να αποκόπτει εντελώς τη ροή αίματος στην αρτηρία και να προκαλείται έμφραγμα ή εγκεφαλικό επεισόδιο.
Πολλοί άνθρωποι αγνοούν ότι έχουν φραγμένες αρτηρίες έως ότου αρχίσουν να εκδηλώνουν ανησυχητικά συμπτώματα. Τα κυριότερα από αυτά είναι τα παρακάτω:
1. Πόνος στη γάμπα: Όταν η πλάκα συσσωρεύεται στις αρτηρίες που τροφοδοτούν με αίμα τα πόδια, τότε εκδηλώνονται συμπτώματα στα κάτω άκρα, όπως ο πόνος και το μούδιασμα κατά το περπάτημα ή τη σωματική άσκηση. Ο γιατρός θα εξετάσει τους παλμούς και την πίεση των αρτηριών ώστε να διαπιστώσει αν υπάρχει κάποια διαταραχή στην κυκλοφορία του αίματος.
2. Σφίξιμο στο σαγόνι: Το σύμπτωμα αυτό είναι συχνότερο στις γυναίκες παρά στους άντρες. Σύμφωνα με επιστήμονες από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, το σφίξιμο και ο πόνος στο σαγόνι αποτελούν κοινές ενδείξεις για τη στηθάγχη, η οποία είναι αποτέλεσμα της κακής κυκλοφορίας του αίματος σε τμήμα της καρδιάς. Οι ενοχλήσεις προκύπτουν επειδή το βασικό νεύρο που μεταφέρει τα σήματα πόνου από την καρδιά (πνευμονογαστρικό νεύρο) επικοινωνεί με τον αυχένα, το σαγόνι, το κεφάλι, αλλά και το αριστερό χέρι. Άλλες πιθανές αιτίες του πόνου στο σαγόνι που δεν σχετίζονται με την καρδιά είναι το σφίξιμο και το τρίξιμο των δοντιών κατά τη διάρκεια του ύπνου (βρουξισμός), η ιγμορίτιδα και η νευραλγία του προσώπου.
3. Πόνος στη μέση: Σύμφωνα με την Επιτροπή Υπεύθυνης Ιατρικής (PCRM), η οσφυϊκή χώρα είναι συχνά ένα από τα πρώτα μέρη του σώματος όπου συσσωρεύεται η πλάκα. Ο πόνος στην περιοχή οφείλεται στη μειωμένη ροή αίματος και την αποδυνάμωση των μεσοσπονδύλιων δίσκων της σπονδυλικής στήλης.
4. Πτυχώσεις στα αυτιά: Οι πτυχώσεις του δέρματος στον λοβό του αυτιού και ειδικότερα μία πτυχή στο αυτί διαγώνια μέχρι το κατώτερο άκρο του λοβού έχει αναφερθεί σε πολυάριθμες ιατρικές μελέτες ως «σιωπηλή» ένδειξη στεφανιαίας νόσου. Οι πτυχώσεις θεωρείται ότι οφείλονται στην κακή κυκλοφορία του αίματος, συμπεριλαμβανομένων των αρτηριών της καρδιάς. Πρόσφατη μελέτη στην οποία χρησιμοποιήθηκε τελευταίας τεχνολογίας αξονικός τομογράφος προς αξιολόγηση της καρδιακής λειτουργίας υπέδειξε ότι οι πτυχώσεις στα αυτιά «προβλέπουν» σε αξιόπιστο βαθμό την καρδιοπάθεια.
5. Τριχόπτωση: Μελέτη που περιλάμβανε σχεδόν 37.000 άντρες υπέδειξε ότι η σοβαρή τριχόπτωση, ιδιαίτερα στην κορυφή του κεφαλιού, αποτελεί ένδειξη για μελλοντική εκδήλωση στεφανιαίας νόσου και μάλιστα ανεξαρτήτως ηλικίας. Μια άλλη μελέτη σε περισσότερα από 7.000 άτομα (μεταξύ των οποίων πάνω από 4.000 γυναίκες) έδειξε ότι η μέτρια έως σοβαρή τριχόπτωση συνδέεται με διπλάσιο κίνδυνο θανάτου από καρδιοπάθεια και στα δύο φύλα.
6. Στυτική δυσλειτουργία: Η δυσκολία επίτευξης ή διατήρησης της στύσης είναι συχνά αποτέλεσμα απόφραξης των αρτηριών που βρίσκονται στην περιοχή της λεκάνης και εκδηλώνεται προειδοποιητικά πριν από ένα έμφραγμα. Υπολογίζεται ότι η στεφανιαία νόσος εκδηλώνεται τρία έως πέντε χρόνια μετά τη στυτική δυσλειτουργία, επομένως υπάρχει μεγάλο χρονικό περιθώριο για έγκαιρη παρέμβαση και πρόληψη των καρδιαγγειακών επιπλοκών.
Ο Μίμης Δομάζος, ο «στρατηγός» του ελληνικού ποδοσφαίρου, που έφυγε από τη ζωή στις 24 Ιανουαρίου 2025, δεν ήταν μόνο ένας αθλητικός θρύλος.
Ήταν και ένας άνθρωπος με βαθύ αίσθημα κοινωνικής προσφοράς, κάτι που απέδειξε έμπρακτα με τη δημιουργία της πρώτης δωρεάν ακαδημίας ποδοσφαίρου στην Ελλάδα. Η μοναδική αμοιβή που ζητούσε από τα παιδιά και τους γονείς ήταν να φέρουν τροφή για τα αδέσποτα ζώα, στηρίζοντας παράλληλα τα ανυπεράσπιστα πλάσματα που έχουν ανάγκη.
Η ιδέα πίσω από την ακαδημία
Η δωρεάν ακαδημία ποδοσφαίρου του Μίμη Δομάζου ξεκίνησε πριν από μερικά χρόνια, όταν ο ίδιος αποφάσισε να μεταφέρει τις γνώσεις και την εμπειρία του στις νεότερες γενιές. Πίστευε ότι το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο ένας τρόπος να εξελίξεις τις αθλητικές σου ικανότητες, αλλά και ένα εργαλείο που μπορεί να διαμορφώσει καλύτερους ανθρώπους.
Σε συνέντευξή του, είχε αναφέρει: «Το ποδόσφαιρο είναι σχολείο. Δεν θέλω μόνο να μάθω στα παιδιά να παίζουν καλά, αλλά να γίνουν και καλύτεροι άνθρωποι. Να μάθουν να σέβονται, να δουλεύουν σκληρά και να προσφέρουν».
Η ακαδημία λειτούργησε με έναν μοναδικό τρόπο, που ξεπερνούσε τα συνηθισμένα πρότυπα των αθλητικών συλλόγων:
Χωρίς οικονομική επιβάρυνση: Κανένα παιδί δεν πλήρωνε χρήματα για να συμμετάσχει στις προπονήσεις.
Μοναδική “αμοιβή”: Οι οικογένειες των παιδιών προσέφεραν τροφές για τα αδέσποτα ζώα της περιοχής, κάτι που ο ίδιος ο Δομάζος είχε θέσει ως προϋπόθεση συμμετοχής.
Έμφαση στην ομαδικότητα: Η ακαδημία δίδασκε όχι μόνο τεχνικές και τακτική, αλλά και αξίες όπως ο σεβασμός, η αλληλεγγύη και η αγάπη για το περιβάλλον και τα ζώα.
Ο ρόλος του Μίμη Δομάζου
Ο ίδιος ο Μίμης Δομάζος συμμετείχε ενεργά στις προπονήσεις, δίνοντας πολύτιμες συμβουλές στα παιδιά. Ήταν γνωστός για την αυστηρότητά του, αλλά και για την αγάπη του προς τους μικρούς αθλητές, τους οποίους έβλεπε σαν τα δικά του παιδιά.
«Ήθελα να τους δείξω ότι το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο γκολ και νίκες, αλλά και το πώς να γίνεις καλύτερος άνθρωπος. Τα ζώα μας χρειάζονται όσο κι εμείς χρειαζόμαστε την αγάπη και την κατανόηση», είχε πει χαρακτηριστικά.
Ένας θρύλος με κοινωνική συνείδηση
Ο Μίμης Δομάζος είχε εκφράσει πολλές φορές τη λύπη του για την έλλειψη αλληλεγγύης στη σύγχρονη κοινωνία. Με αυτήν την πρωτοβουλία, στόχευσε να εμπνεύσει τόσο τα παιδιά όσο και τις οικογένειές τους να γίνουν πιο ενεργά μέλη της κοινωνίας.
Το μήνυμά του ήταν ξεκάθαρο: «Ο καθένας μπορεί να κάνει τη διαφορά. Ακόμα και ένα μικρό παιδί, αν φέρει ένα σακουλάκι τροφή για τα αδέσποτα, συμβάλλει σε κάτι μεγαλύτερο από τον ίδιο».
Η κληρονομιά του
Η ακαδημία αυτή δεν ήταν απλώς ένα αθλητικό εγχείρημα. Ήταν μια ζωντανή απόδειξη της αγάπης του Μίμη Δομάζου για τον αθλητισμό, την κοινωνία και τη φύση. Η κληρονομιά του «στρατηγού» συνεχίζει να ζει μέσα από τα παιδιά που επωφελήθηκαν από αυτήν την πρωτοβουλία, καθώς και μέσω του παραδείγματος που άφησε για την αξία της προσφοράς.
Σήμερα, ο Μίμης Δομάζος δεν βρίσκεται πια ανάμεσά μας, αλλά οι αξίες του και το έργο του παραμένουν ζωντανά. Η ακαδημία του αποτελεί σημείο αναφοράς για το πώς ο αθλητισμός μπορεί να γίνει μοχλός κοινωνικής αλλαγής.
Υστερόγραφο
Ο θάνατος του Μίμη Δομάζου είναι ένα τεράστιο πλήγμα για τον ελληνικό αθλητισμό, αλλά η παρακαταθήκη του θα συνεχίσει να φωτίζει τον δρόμο των νεότερων γενεών. Όπως συνήθιζε να λέει: «Το ποδόσφαιρο είναι ζωή. Και η ζωή είναι προσφορά».
Η εξαφάνιση του 39χρονου ψυχολόγου Βασίλη Καλογήρου από τη Λάρισα έχει εξελιχθεί σε μια τραγωδία δίχως τέλος.
Πάνω από 25 ημέρες μετά την προπαραμονή της Πρωτοχρονιάς, όταν ο Βασίλης εξαφανίστηκε μυστηριωδώς, η οικογένεια και οι φίλοι του ζουν με την αγωνία και την ελπίδα να βρεθεί ζωντανός.
Η ημέρα της εξαφάνισης
Ο Βασίλης Καλογήρου έφυγε για τη συνηθισμένη του απογευματινή βόλτα από το σπίτι των γονιών του στο χωριό του, λίγο έξω από τη Λάρισα. Οι ημέρες των Χριστουγέννων κύλησαν χαρούμενες και οικογενειακές, χωρίς τίποτα να προμηνύει την ξαφνική εξαφάνισή του. Σύμφωνα με συγγενείς του, ήταν ένας συνεσταλμένος, μορφωμένος και καλλιεργημένος άνθρωπος, που ετοιμαζόταν να ξεκινήσει μια νέα ζωή στην Καστοριά, αναλαμβάνοντας μια νέα επαγγελματική ευκαιρία.
Οι μαρτυρίες των φίλων του
Οι φίλοι του Βασίλη σκιαγραφούν ένα άτομο γεμάτο αισιοδοξία και χαρά για τη ζωή. Μία στενή του φίλη δήλωσε χαρακτηριστικά: «Περίμενε με ανυπομονησία τη νέα του αρχή. Ήταν πολύ ισορροπημένος και αγαπητός από όλους». Ταυτόχρονα, διαψεύστηκαν φήμες για προστριβές με την οικογένειά του, με τους φίλους του να τονίζουν την εξαιρετική σχέση που είχε με τους γονείς του.
Η αγωνία της μητέρας του
Η μητέρα του Βασίλη, προϊσταμένη της εισαγγελίας Λάρισας, ζει έναν ατελείωτο εφιάλτη. Η θέση ευθύνης που κατέχει και οι αυξημένες επαγγελματικές της υποχρεώσεις –συμπεριλαμβανομένου του εποπτικού ρόλου της στην υπόθεση των Τεμπών– καθιστούν την κατάσταση ακόμα πιο πιεστική. Σύμφωνα με πληροφορίες, η ίδια έχει αιτηθεί τη μείωση των επαγγελματικών της καθηκόντων για να μπορέσει να αφοσιωθεί στην αναζήτηση του γιου της.
Η πορεία των ερευνών
Η αναζήτηση του 39χρονου παραμένει άκαρπη, με τις αρχές να μην έχουν εντοπίσει κανένα στοιχείο που να υποδεικνύει την τύχη του. Όπως δήλωσε ο Γεράσιμος Κουρούκλης, υπεύθυνος της Γραμμής Ζωής-Silver Alert, «είναι μία από τις πιο δύσκολες περιπτώσεις που έχουμε αντιμετωπίσει. Δεν θα σταματήσουμε την έρευνα μέχρι να βρούμε κάποιο στοιχείο».
Τα σενάρια
Οι αρχές κρατούν όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά, χωρίς ωστόσο να έχει προκύψει κάτι που να αξιολογείται ως βάσιμη πληροφορία. Οι φίλοι και η οικογένειά του ζητούν από τον κόσμο να μην δίνει βάση σε ανυπόστατες φήμες που αποσκοπούν στον αποπροσανατολισμό των ερευνών.
Έκκληση για πληροφορίες
Η οικογένεια του Βασίλη Καλογήρου, συντετριμμένη από την αγωνία, απευθύνει έκκληση σε όποιον γνωρίζει κάτι να επικοινωνήσει άμεσα με τις αρχές ή με τη Γραμμή Ζωής. Κάθε πληροφορία μπορεί να αποδειχθεί κρίσιμη για την εξέλιξη των ερευνών.
Ένα άτομο που έδινε ελπίδα στους γύρω του
Ο Βασίλης ήταν ένα αγαπητό πρόσωπο, που συμμετείχε σε γλέντια και οικογενειακά τραπέζια, σκορπώντας χαμόγελα και θετική ενέργεια. Η εξαφάνισή του έχει βυθίσει στη θλίψη όχι μόνο την οικογένειά του, αλλά και ολόκληρη την τοπική κοινωνία της Λάρισας, που συνεχίζει να ελπίζει για ένα θαύμα.
Η Τέτα Κωνσταντά υπήρξε μία από τις αγαπημένες ηθοποιούς των ταινιών της δεκαετίας του ’80.
Το πραγματικό της όνομα είναι ΕλισσάβετΚωνσταντοπούλου, ενώ καλλιτεχνικός της “νονός” υπήρξε ο γνωστός σκηνοθέτης, Όμηρος Ευστρατιάδης, που το έκοψε και το έκανε Τέτα Κωνσταντά.
Η ίδια πρωταγωνίστησε σε περισσότερες από 70 ταινίες, μεταξύ των οποίων οι: “Άγρια νιάτα” (1982), “Θηλυκό θηριοτροφείο” (1984), “Ο ροζ γάτος (1985), “Ρόδα τσάντα και κοπάνα (1982), “Τα καμάκια” (1981), “Τα τσακάλια” (1981), “Πες τα Χρυσόστομε” (1983) και πολλές άλλες.
Στη δεκαετία του ’90 αποσύρθηκε από τον χώρο επιλέγοντας να κάνει οικογένεια με τον επίσης ηθοποιό, Γιάννη Ματαράγκα και σήμερα διδάσκει θεατρική αγωγή σε σχολεία και ασχολείται με τη μεταγλώττιση.
Σήμερα η Τέτα Κωνσταντά είναι με έναν δικό της θίασο ανεβάζει παραστάσεις κυρίως για παιδιά. Επίσης διδάσκει θεατρική αγωγή σε σχολεία και ασχολείται με τη μεταγλώττιση.
Ακόμα, επειδή την ενδιαφέρει και αυτό το επάγγελμα και το μέλλον των νέων κυρίως συναδέλφων της, ασχολείται με το σωματείο τους, όπου εκλέγεται εδώ και πολλά χρόνια.
Ο κινηματογράφος που είναι η μεγάλη της αγάπη πραγματικά της λείπει. Η τηλεόραση από την άλλη δεν της αρέσει και πολύ.
“Νομίζει πως όσο πάει γίνεται όλο και λιγότερο ενδιαφέρουσα”, είχε δηλώσει.
Η τελευταία συνέντευξη της Τέτας Κωνσταντά
Τέτα Κωνσταντά: «Στα 15 μου έπεσα θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης από συνάδελφο της μητέρας μου»
Στην καταγγελία ότι έχει πέσει θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης προχώρησε η Τέτα Κωνσταντά, όταν ήταν μόλις 15 ετών. Η γνωστή ηθοποιός παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή «Καλύτερα Δε Γίνεται» και μίλησε για την τραυματική αυτή εμπειρία που είχε σε μικρή ηλικία από συνάδελφο της μητέρας της.
Όπως είπε: «Στο φουαγιέ του θεάτρου μας σύστησε η μητέρα μου. «Α πολύ ωραία», λέει εκείνος και προσθέτει «πάμε πάνω στο καμαρίνι μου να…» και δεν μπορώ να πω το παρακάτω! Κομπλάρισα, δεν το πίστευα ότι το άκουσα αυτό.
Έρχεται κοντά η μητέρα μου, με πολύ μεγάλο θράσος λέει εκείνος «να καλέ, εδώ, λέω στην κόρη σου να έρθει στο καμαρίνι λίγο να τα πούμε και δεν έρχεται». «Άντε βρε πήγαινε» να μου λέει η μαμά μου! Λέω, «Χριστέ μου τι να της πω τώρα;». Δηλαδή εγώ ντρεπόμουν τόσο πολύ με αυτό που είχα ακούσει και πως να της εξηγήσω για ποιο λόγο δεν πάω στο καμαρίνι και εκείνος είχε τόσο θράσος να θέλει να με πείσει».
Υπενθυμίζεται ότι η συνέντευξη είχε δοθεί κατά τη διάρκεια της τηλεοπτικής σεζόν αλλά προβλήθηκε σήμερα, στην τελευταία εκπομπή.
Έτσι είναι σήμερα η Τέτα Κωνσταντά στα 58 της χρόνια
Η Τέτα Κωνσταντά έχει παίξει σε δεκάδες ελληνικές ταινίες την εποχή των 80s.
H Τέτα Κωνσταντά μαζί με ηθοποιούς, όπως ο Σταμάτης Γαρδέλης, η Σοφία Αλιμπέρτη, τα αδέλφια Ντούζου, ο Παύλος Ευαγγελόπουλος και ο Πάνος Μιχαλόπουλος αποτέλεσαν την dream team της εποχής της βιντεοκασέτας. «Άγρια νιάτα», «Τα τσακάλια», «Ρόδα, τσάντα και κοπάνα», «Ο Παπασούζας φαντομάς» και «Ο ροζ γάτος» ήταν μερικές από τις παραγωγές που μέχρι και σήμερα τις αγαπάει ο κόσμος από την δεκαετία του ’80.
Το πραγματικό της όνομα είναι Ελισάβετ Κωνσταντοπούλου, αλλά ο Όμηρος Ευστρατιάδης τη «βάφτισε» σε Τέτα Κωνσταντά. Η Τέτα Κωνσταντά αγαπήθηκε πολύ από το κοινό και ήταν η λολίτα της εποχής των 80s.
Την Τέτα Κωνσταντά εντόπισε πρόσφατα ο φωτογραφικός φακός στο Cine Ψυχικό για το ανοιχτό κάλεσμα της παράταξης ΑΕΝΑΗ (Αγωνιστική Ενότητα Ανεξάρτητων Ηθοποιών), για τις εκλογές που θα γίνουν στο Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών και στο Τ.Α.Σ.Ε.Η από τις 20-25 Ιουνίου 2020.
Η ηθοποιός είχε μιλήσει παλιότερα σε εκπομπή του ΣΚΑΙ για την εποχή της βιντεοκασέτας: «Τα γυρίσματα του “Ρόδα τσάντα και κοπάνα” ήταν πολύ αστεία. Έχει περάσει μέσα στις ταινίες το κλίμα, η ατμόσφαιρα, το χιούμορ, το κέφι, που πραγματικά υπήρχε. Ήμασταν δεμένοι, αλλά υπήρχαν μικρές αντιζηλίες και ανταγωνισμοί. Μικρά πράγματα, τα οποία ήταν και δημιουργικά».
Αναμένεται το βούλευμα του εισαγγελέα στην υπόθεση του διπλού φονικού της Σαλαμίνας
Βγαίνει από το τέλμα όπως όλα δείχνουν το θρίλερ του διπλού φονικού της Σαλαμίνας, δεκατέσσερα χρόνια μετά τη βαθιά έρευνα του «Τούνελ». Το καλοκαίρι του 2011 η Ελλάδα πάγωσε από την αγριότητα της εκτέλεσης του ζευγαριού στη Σαλαμίνα. Ο νεαρός υπαξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού Γιώργος Μπάκας, βρέθηκε δολοφονημένος στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου του στην παραλία της Φανερωμένης.
Η φίλη του Νατάσα Απέργη 22 χρόνων, που τον συνόδευε, άφαντη. Σε κοντινή απόσταση προς το δάσος, μια μεγάλη κηλίδα με το αίμα της, μαρτυρούσε τη φρίκη που έζησε…
Η Λίτσα Ζούπου, μητέρα της αδικοχαμένης Νατάσας, μιλώντας στην κάμερα του «Τούνελ» και την Αγγελική Νικολούλη, εξιστορούσε λεπτό προς λεπτό όλες τις λεπτομέρειας εκείνης της μοιραίας νύχτας.
Δείτε το βιντεο:
Η Αγγελική Νικολούλη είχε βρεθεί στο σημείο όπου έγιναν όλα με τον κύριο Χρήστο, τον πατέρα του αδικοχαμένου Γιώργου. Η Mercedes του θύματος ήταν στον παραθαλάσσιο χωματόδρομο που οδηγεί στο μοναστήρι της Φανερωμένης, πολύ κοντά στο λιμανάκι απ’ όπου τα φέρι – μποτ μεταφέρουν κόσμο και αυτοκίνητα από και προς το Μεγάλο Πεύκο. Είναι εύλογο να αναρωτηθεί κανείς, αφού πρόκειται για ένα πολυσύχναστο σημείο ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες, γιατί δεν υπήρξε μια αξιόπιστη μαρτυρία για το τι ακριβώς συνέβη.
Δείτε το βίντεο:
Συγγενείς και αστυνομικοί άρχισαν να ψάχνουν τις απαντήσεις από τα στοιχεία που εντόπισαν στον τόπο του εγκλήματος. Το θύμα βρέθηκε στο πίσω κάθισμα γερμένο προς τη δεξιά πλευρά. Το κλειδί ήταν πάνω στη μίζα και γυρισμένο στην αναμονή. Από τη μεριά του συνοδηγού το τζάμι βρέθηκε σπασμένο, από πυροβολισμό κυνηγετικής καραμπίνας. Το άψυχο σώμα της Νατάσας Απέργη, μητέρα ενός δίχρονου τότε κοριτσιού, δε βρέθηκε ποτέ…
Φως στα αίτια του θανάτου της 57χρονης αναμένεται να δώσει η νεκροψία – νεκροτομή
Τραγωδία χθες στο Ρέθυμνο όπου μία γυναίκα 57 ετών βρέθηκε νεκρή μέσα στο αυτοκίνητο της.
Σύμφωνα με πληροφορίες την γυναίκα εντόπισαν μέσα στο όχημα της το οποίο ήταν σταθμευμένο στον Άγιο Δημήτριο, περαστικοί οι οποίοι ειδοποίησαν τις Αρχές.
Ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ έφτασε άμεσα στο σημείο, ωστόσο η 57χρονη ήταν ήδηνεκρή.
Φως στα ακριβή αίτια του θανάτου της αναμένεται να δώσει η νεκροψία – νεκροτομή.
Οι περισσότεροι χρήστες iPhone έχουν εγκαταστήσει τουλάχιστον 60 εφαρμογές στη συσκευή τους, οι οποίες, παρ’ όλο που τις χρησιμοποιούν για επικοινωνία ή πλοήγηση, περιλαμβάνουν κρυφές άδειες και εντοπιστικά στοιχεία για τη δημιουργία κέρδους από τους χρήστες
Οι προγραμματιστές εκμεταλλεύονται τις ρυθμίσεις του iPhone, ώστε να αποκτούν πρόσβαση στα μέρη που επισκέπτεστε, δημιουργώντας ένα προφίλ το οποίο μπορεί να πωληθεί σε άλλες εταιρείες.
Ακολουθούν οι τρεις ρυθμίσεις που μπορείτε να απενεργοποιήσετε:
Παρακολούθηση διαφημίσεων
Πολλές εφαρμογές σας παρακολουθούν, ακόμα κι όταν περιηγείστε στο διαδίκτυο, ώστε να συλλέγουν δεδομένα για στοχευμένη διαφήμιση. Μπορείτε να μπλοκάρετε αυτή την παρακολούθηση από τις Ρυθμίσεις > Απόρρητο & Ασφάλεια > Παρακολούθηση, ώστε οι εφαρμογές να σταματήσουν να σας ζητούν αυτή την άδεια.
Τι θα αλλάξει αν το απενεργοποιήσετε: Θα συνεχίσετε να βλέπετε διαφημίσεις, αλλά θα περιορίσετε την ακριβή στόχευσή τους.
Σημαντικές τοποθεσίες
Το iPhone κρατάει αρχείο των τοποθεσιών που επισκέπτεστε συχνά, ώστε να διευκολύνει την πλοήγηση. Για να απενεργοποιήσετε αυτή τη λειτουργία και να διαγράψετε δεδομένα, πηγαίνετε στις Ρυθμίσεις > Απόρρητο & Ασφάλεια > Υπηρεσίες τοποθεσίας > Συστήματα > Σημαντικές Τοποθεσίες.
Τι θα αλλάξει αν το απενεργοποιήσετε: Οι προτάσεις τοποθεσιών στην πλοήγηση θα είναι λιγότερο ακριβείς και συγκεκριμένες.
Εντοπισμός τοποθεσίας
Το iPhone χρησιμοποιεί τον εντοπισμό τοποθεσίας μέσω GPS, Wi-Fi και Bluetooth για να καθορίσει την τοποθεσία σας. Για να αλλάξετε αυτήν τη ρύθμιση, μεταβείτε στις Ρυθμίσεις > Απόρρητο & Ασφάλεια > Υπηρεσίες τοποθεσίας και απενεργοποιήστε τη λειτουργία για όλο το iPhone ή για συγκεκριμένες εφαρμογές που εμπιστεύεστε.
Τι θα αλλάξει αν το απενεργοποιήσετε: Θα χρειαστεί περισσότερος χρόνος για να τσεκάρετε τοποθεσίες στα social media και η πλοήγηση σε χάρτες δε θα είναι το ίδιο ακριβής.
Η προστασία του απορρήτου σας εξαρτάται από εσάς
Μια μελέτη το 2022 διαπίστωσε ότι η Apple συλλέγει δεδομένα για τους πελάτες της ενώ χρησιμοποιούν τις εφαρμογές της, ακόμη και όταν έχουν απενεργοποιήσει την κοινή χρήση αναλυτικών στοιχείων.
Η ανακάλυψη έγινε από δύο προγραμματιστές που ανακάλυψαν ότι ο τεχνολογικός γίγαντας καταγράφει κάθε σας κίνηση στο δικό τους προεγκατεστημένο App Store, Apple Music, Apple TV, Books και Stocks.
Η μελέτη πραγματοποιήθηκε λίγο περισσότερο από ένα χρόνο αφότου η Apple κυκλοφόρησε τον αμφιλεγόμενο έλεγχο απορρήτου που απαιτούσε από τους χρήστες iPhone να δίνουν άδεια στις εφαρμογές να παρακολουθούν τη δραστηριότητά τους για διαφημιστικούς σκοπούς.
Είχε εστιακό βάθος 5 χιλιομέτρων με επίκεντρο 4 χιλιόμετρα βορειο – βορειοανατολικά του Μεγαλοχωρίου
Σεισμός της τάξεως των 3,6 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ καταγράφηκε στη Σαντορίνη λίγο μετά τις 9 το πρωί του Σαββάτου.
Ο σεισμός, σύμφωνα με την αυτόματη λύση του Γεωδυναμικού, είχε εστιακό βάθος 5 χιλιομέτρων με επίκεντρο 4 χιλιόμετρα, βορειο – βορειοανατολικά του Μεγαλοχωρίου Σαντορίνης.
Συναγερμός σήμανε αργά το βράδυ της Παρασκευής (24/1) στην Πυροσβεστική για φωτιά στον Ι.Ν. Αγίου Νικολάου στον Αστακό.
Σύμφωνα με πληροφορίες του agriniopress.gr η φωτιά ξεκίνησε από το χώρο δεξιά της εισόδου του Ιερού Ναού και επεκτάθηκε γεμίζοντας τον ναό με καπνούς.
Άμεση ήταν η επέμβαση της πυροσβεστικής υπηρεσίας αλλά και της πυρασφάλειας του Δήμου Ξηρομέρου με τη φωτιά να τίθεται υπό έλεγχο. Επιχείρησαν έξι πυροσβέστες με δύο οχήματα.
Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν πως έχουν προκληθεί αρκετές ζημιές εντός του ναού.
Κατεσβέσθη #πυρκαγιά σε χώρο συνάθροισης κοινού (Ιερό Ναό) στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας. Επιχείρησαν 6 #πυροσβέστες με 2 οχήματα.
Νοσηλευόταν διασωληνωμένος στον «Ευαγγελισμό» από τις αρχές Ιανουαρίου, με την υγεία του να επιδεινώνεται ραγδαία χθες, παρουσιάζοντας πολυοργανική ανεπάρκεια
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 96 ετών ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος, όπως έγινε γνωστό σήμερα το πρωί (25.01.25), έπειτα από πολυήμερη νοσηλεία του στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός», όπου είχε μεταφερθεί εσπευσμένα από τα Τίρανα, δίνοντας μεγάλη μάχη.
Η υγεία του Αρχιεπισκόπου Αναστάσιου παρουσίασε ραγδαία επιδείνωση χθες, καθώς παρουσίασε πολυοργανική ανεπάρκεια.
Νοσηλευόταν διασωληνωμένος στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας μετά τη χειρουργική επέμβαση που έκανε το απόγευμα της 10ης Ιανουαρίου για την αντιμετώπιση αιμορραγίας από το κατώτερο πεπτικό σύστημα.
Ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος από τις 30 Δεκεμβρίου είχε εισαχθεί σε νοσοκομείο των Τιράνων, καθώς είχε ασθενήσει από εποχική γρίπη, αλλά κρίθηκε απαραίτητο να διακομιστεί στην Αθήνα και συγκεκριμένα στον «Ευαγγελισμό».
Στον Ευαγγελισμό είχε μεταφερθεί, με αεροδιακομιδή, στις 3 Ιανουαρίου.
Η κατάσταση της υγείας του ήταν επιβαρυμένη και λόγω του ιατρικού ιστορικού του, αλλά και λόγω της ηλικίας του.
Ποιος ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος
Ο κατά κόσμον Αναστάσιος Γιαννουλάτος, ο οποίος είχε τον τίτλο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας, γεννήθηκε στον Πειραιά στις 4 Νοεμβρίου 1929.
Εκτός από ιεράρχης της Ορθόδοξης Εκκλησίας της γειτονικής χώρας ήταν θεολόγος, συγγραφέας και πρώην καθηγητής πανεπιστημίου.
Ήταν επίσης, ένας από τους προέδρους της κεντρικής επιτροπής του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών και επίτιμος πρόεδρος της Παγκόσμιας Διάσκεψης Θρησκευμάτων για την Ειρήνη.
Είχε διατελέσει τιτουλάριος επίσκοπος και μητροπολίτης Ανδρούσης και Γενικός Διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Τα πρώτα χρόνια της ζωής του
Γεννήθηκε το 1929 στον Πειραιά και αποφοίτησε από το Β’ Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών.
Μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων μαθημάτων του, σπούδασε στη Θεολογική Σχολή Αθηνών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου όπου και έλαβε το πτυχίο του το 1952.
Παράλληλα με τις θεολογικές του σπουδές αναμείχθηκε με οργανώσεις ορθόδοξης νεολαίας.
Το 1959 ίδρυσε και διεύθυνε το πρώτο ιεραποστολικό περιοδικό στην Ελλάδα με τίτλο Πορευθέντες, και τρία χρόνια αργότερα το ομότιτλο «Διορθόδοξο Ιεραποστολικό Κέντρο», από το οποίο ξεκίνησε η ελληνόφωνη ιεραποστολική αφύπνιση κατά τον 20ό αιώνα.
Το 1960 χειροτονήθηκε Διάκονος και Πρεσβύτερος ενώ το 1964 χειροθετήθηκε Αρχιμανδρίτης.
Παράλληλα ξεκίνησε ιεραποστολικές εξορμήσεις στην Αφρική και κυρίως στην Ουγκάντα. Εκεί έμαθε τις τοπικές διαλέκτους, αναγκάστηκε, όμως, να αποχωρήσει όταν προσβλήθηκε από ελονοσία.
Στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις Φιλοσοφικές Σχολές του Πανεπιστημίου του Αμβούργου και του Μαρβούργου στη Γερμανία (1965 – 1969) ως υπότροφος του γερμανικού Ιδρύματος Alexander von Humboldt, στη θρησκειολογία, την εθνολογία και την ιεραποστολική. Ακόμη, κατείχε εντολή διδασκαλίας του μαθήματος της νεοελληνικής γλώσσας και φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Μαρβούργου (1966 – ’69).
Μετά την επιστροφή του στην Αθήνα οργάνωσε και διεύθυνε το Διορθόδοξο Ιεραποστολικό Κέντρο «Πορευθέντες», καθώς επίσης και το Διορθόδοξο Κέντρο της Εκκλησίας της Ελλάδος στην Αθήνα (1971 – 1975).
Η προσφορά του αναγνωρίστηκε σύντομα με τη χειροτονία του σε επίσκοπο Ανδρούσης το 1972. Τον ίδιο χρόνο ορίστηκε έκτακτος καθηγητής Ιστορίας των Θρησκευμάτων στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Διευθυντής του Τομέα Θρησκειολογίας και Κοινωνιολογίας (1983 – 1986), από το 1976 τακτικός καθηγητής και κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών από το 1983 έως το 1987.
Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στο Πανεπιστήμιο, υπήρξε ακόμη Αντιπρόεδρος της Εφορείας Πανεπιστημιακής Λέσχης (1978 – ’79 και 1983 – ’86), πρόεδρος της «Επιτροπής Συμπαραστάσεως Κυπριακού Αγώνος» του Πανεπιστημίου Αθηνών (1975 – ’84), μέλος της Επιτροπής Ερευνών του Πανεπιστημίου Αθηνών (1986 – ’90) και του ΔΣ του Kέντρου Μεσογειακών και Αραβικών Σπουδών (1978 – ’82). Αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1997 όταν και ονομάστηκε ομότιμος καθηγητής.
Έγινε επίσης γενικός διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος και ίδρυσε το ιεραποστολικό περιοδικό «Πάντα τα Έθνη», το οποίο διεύθυνε από το 1981 έως το 1991.
Παράλληλα ανέπτυξε και επιστημονική δραστηριότητα. Το 1981, μετά την πλήρη αποκατάσταση της υγείας του, αναχώρησε και πάλι για την Αφρική, αυτή τη φορά ως Μητροπολίτης Ανατολικής Αφρικής. Η δικαιοδοσία του εκεί περιελάμβανε την Κένυα, την Ουγκάντα και την Τανζανία, όπου πραγματοποίησε τεράστιο έργο αναφορικά με τη λειτουργία της εκεί Εκκλησίας. Μετά από 10 χρόνια επέστρεψε στην Αθήνα.
Η πράξη αντίστασης στο Πολυτεχνείο το ’73
Ως Ιεροκήρυκας εργάστηκε στην πνευματική εργασία μεταξύ των νέων, κυρίως των φοιτητών.
Ήταν υπεύθυνος βιβλικών μελετών και φροντιστηρίων εκκλησιαστικών στελεχών· αρχηγός νεανικών και φοιτητικών κατασκηνώσεων και ιεραποστολικών προσπαθειών σε ακριτικές περιοχές (1954 – ’60). Ίδρυσε το Διορθόδοξο Ιεραποστολικό Kέντρο «Πορευθέντες» (1961), το οποίο διήυθυνε έως το τέλος της ζωής του.
Με εντολή της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, συνέγραψε τα Βοηθήματα για τους διδάσκοντες στα Mέσα Κατηχητικά Σχολεία της Εκκλησίας της Ελλάδος (1960 – ’62). Το 1964 πραγματοποίησε Ιεραποστολική προσπάθεια στην Ανατολική Αφρική ενώ κατά τη διάρκεια των σπουδών του στη Γερμανία εξυπηρέτησε ιερατικώς τους εκεί Έλληνες εργάτες και φοιτητές.
Τον Νοέμβριο του 1972 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Επίσκοπος υπό τον τίτλο της Πάλαι Ποτέ Διαλαμψάσης Επισκοπής Ανδρούσης, για την πλήρωση επισκοπικής θέσης του Γενικού Διευθυντού της «Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος».
Από τη θέση αυτή προώθησε διάφορα θεολογικά, εκπαιδευτικά, οικοδομικά και εκδοτικά προγράμματα της Εκκλησίας.
Τον Φεβρουάριο του 1973 είχε μεταβεί στην κατειλημμένη από φοιτητές που διαμαρτύρονταν εναντίον της δικτατορίας Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών μεταφέροντας τρόφιμα και για να εμψυχώσει τους έγκλειστους. Λίγους μήνες αργότερα έκανε διαμαρτυρία στην ΕΣΑ για τις συνθήκες κράτησης.
Ιδιαίτερα ανέπτυξε τον τομέα εξωτερικής ιεραποστολής με τη συνεχή συμπαράσταση στα ιεραποστολικά κλιμάκια Κορέας, Ινδίας, Αφρικής, και με την οργάνωση της Εβδομάδας Εξωτερικής Ιεραποστολής. Παραιτήθηκε όταν εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Τιράνων στις 24 Ιουνίου 1992.
Διετέλεσε εντεταλμένος Σύμβουλος του ΔΣ Ανωτέρας Σχολής Κοινωνικής Εργασίας-Διακονισσών (1977 – ’84), μέλος του Ανωτάτου Υπηρεσιακού Συμβουλίου της Εκκλησίας της Ελλάδος (1977 – ’85), του Υπηρεσιακού Συμβουλίου Εκκλησιαστικής Εκπαιδεύσεως Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1977 – ’82), του ΔΣ της Ευρωπαϊκής Λέσχης Υγείας, του ΔΣ της Επιτροπής για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς της Κύπρου (1985 – ’91), της Επιτροπής Υποτροφιών Ιδρύματος «Αλέξανδρος Ωνάσης» (1978 – ’94). Ακόμη, Ήταν εταίρος της εν Αθήναις Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας (1994) και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος «Αλέξανδρος Ωνάσης» (1994 – 2005).
Ανατολική Αφρική
Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος είχε σημαντικό ρόλο στη σύγχρονη αναγέννηση της Εξωτερικής Ιεραποστολής της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Στη δεκαετία 1981 – 1991, ως Τοποτηρητής της Ιεράς Μητροπόλεως Ειρηνουπόλεως – Ανατολικής Αφρικής (Κένυα, Ουγκάντα, Τανζανία), ίδρυσε και οργάνωσε την Πατριαρχική Σχολή «Αρχιεπίσκοπος Kύπρου Μακάριος», την οποία διηύθυνε επί δεκαετία.
Χειροτόνησε 62 Αφρικανούς κληρικούς και χειροθέτησε 42 αναγνώστες – κατηχητές προερχομένους από 8 αφρικανικές φυλές, συγχρόνως προώθησε τις μεταφράσεις της Θείας Λειτουργίας σε 4 αφρικανικές γλώσσες.
Μερίμνησε για τη σταθεροποίηση 150 περίπου ορθοδόξων ενοριών και πυρήνων και την ανέγερση δεκάδων ναών, ανήγειρε 7 ιεραποστολικούς σταθμούς, φρόντισε για τη δημιουργία σχολείων και ιατρικών σταθμών.
Η Αλβανία και η υποψηφιότητα για Νόμπελ
Αρχικά υπήρξε Πατριαρχικός Έξαρχος εν Αλβανία (Ιανουάριος 1991 – Ιούνιος 1992) και στη συνέχεια Τιτουλάριος Μητροπολίτης Ανδρούσης (Aύγουστος 1991 – Ιούνιος 1992). Από τις 24 Ιουνίου 1992 έως την εκδημία του ήταν Αρχιεπίσκοπος Τιράνων και πάσης Αλβανίας.
Το εκκλησιαστικό έργο του Αναστασίου κορυφώθηκε με την αποστολή που του ανέθεσε το Οικουμενικό Πατριαρχείο για την εκ των ερειπίων αναστήλωση της Ορθοδόξου Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Αλβανίας, η οποία είχε καταρρεύσει ύστερα από τον επί 46 έτη διωγμό του μοναδικού «αθεϊστικού κράτους» της υφηλίου.
Τα τελευταία χρόνια, ο Αναστάσιος, επιχείρησε να ανασυγκροτήσει την Εκκλησία της Αλβανίας.
Ως αποτέλεσμα του έργου του συγκροτήθηκαν πάνω από 400 ενορίες, ενώ ίδρυσε τη Θεολογική – Ιερατική Σχολή (Ακαδημία) «Ανάστασις» στο Δυρράχιο (1992), το Εκκλησιαστικό Λύκειο «Tίμιος Σταυρός» στο Αργυρόκαστρο (1998) και στο Σουκθ – Δυρράχιο (2007), τα οποία σήμερα λειτουργούν σε ιδιόκτητα συγκροτήματα, και 50 Κέντρα Νεολαίας σε διάφορες πόλεις.
Mόρφωσε και χειροτόνησε 145 νέους κληρικούς, ενώ φρόντισε για την έκδοση λειτουργικών και άλλων θρησκευτικών βιβλίων. Συνέστησε Τεχνική Υπηρεσία στην Εκκλησία της Αλβανίας και μερίμνησε για την ανοικοδόμηση 150 νέων ναών, την αναστήλωση 70 μοναστηριών και εκκλησιών – πολιτιστικών μνημείων και την επισκευή 160 ναών και 45 εκκλησιαστικών κτιρίων (Αρχιεπισκοπή, Μητροπόλεις, σχολεία, κλινικές, ξενώνες, κατασκηνώσεις νεολαίας, κ.α.), στο σύνολο 425 κτίρια. Θεμελίωσε το πρώτο γυναικείο μοναστήρι (Σκήτη των Αγίων Μυροφόρων), στο οποίο ασκητεύει από το 2011 μία μοναχή.
Ανέπτυξε τη φιλανθρωπική μέριμνα της Εκκλησίας, με διανομή εκατοντάδων τόνων τροφίμων, ιματισμού, φαρμάκων. Ίδρυσε την πρώτη ορθόδοξη αλβανική εφημερίδα (Ngjallja), το παιδικό περιοδικό Gëzohu (Χαίρε), το νεανικό περιοδικό Kambanat (Καμπάνες), την επιστημονική επιθεώρηση Kërkim (Αναζήτηση), το δελτίο «News from Orthodoxy in Albania», και Ραδιοφωνικό σταθμό.
Μερίμνησε για τη δημιουργία Εργαστηρίων της Εκκλησίας (τυπογραφείο, κηροπλαστείο, ξυλουργείο, εργαστήρια αγιογραφίας και αποκαταστάσεως εικόνων) και πραγματοποίησε αγώνες για τη διεκδίκηση της εκκλησιαστικής περιουσίας.
Παράλληλα με την ανασύσταση της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ανέπτυξε προγράμματα στους τομείς εκπαιδεύσεως, υγείας, κοινωνικής προνοίας, αγροτικής αναπτύξεως, πολιτισμού και οικολογίας. Στην κρίση του Κοσσυφοπεδίου (1999) οργάνωσε ανθρωπιστικό πρόγραμμα με το οποίο βοήθησε 33.000 περίπου πρόσφυγες σε διάφορα μέρη της Αλβανίας.
Συνέδεσε την Εκκλησία της Αλβανίας με διεθνείς Εκκλησιαστικούς Οργανισμούς. Κατά την ένταση μεταξύ Ελλάδος και Αλβανίας συνέβαλε στην εκτόνωσή της και στην προσέγγιση των δύο χωρών.
Με τις πρωτοβουλίες αυτές δόθηκε εργασία σε χιλιάδες ανθρώπους, δημιουργήθηκαν σοβαρά έργα κοινωνικής υποδομής και η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας αναδείχθηκε σε πολυδύναμο πνευματικό και αναπτυξιακό παράγοντα. Συγχρόνως αγωνίστηκε για την άμβλυνση των αντιθέσεων στα Βαλκάνια. Η δράσεις του αυτές τον οδήγησαν ώστε να είναι υποψήφιος για το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 2000.
Επίσης, έχει παρασημοποιηθεί με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος της Τιμής της Ελληνικής Δημοκρατίας από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο, το Μεγαλόσταυρο της Ρουμανικής Δημοκρατίας, το Σταυρό του Αποστόλου Ανδρέου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, το Μεγαλόσταυρο του Τάγματος των Ορθοδόξων Σταυροφόρων του Παναγίου Τάφου του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, τον Τίμιο Σταυρό του Αποστόλου και Ευαγγελιστού Μάρκου Α΄ του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, το Σταυρό του Ισαποστόλου Βλαδιμήρου Α΄ του Πατριαρχείου Ρωσίας, το Μεγαλόσταυρο του Αποστόλου Παύλου της Εκκλησίας της Ελλάδος, το Σταυρό των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου της Ορθοδόξου Εκκλησίας Τσεχίας και Σλοβακίας, το Σταυρό της Αγίας Αικατερίνης της Ιεράς Μονής Σινά, το χρυσό Σταυρό μετά δαφνών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, το Αργυρό μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών και το χρυσό κλειδί της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και της Λαμίας μεταξύ άλλων.
