Αν έχετε γεννηθεί πριν το 1985 και διαβάσετε αυτό το κείμενο, σίγουρα θα σας πιάσει νοσταλγία και θα προβληματιστείτε πολύ…

Πρόκειται για ένα κείμενο που κάνει θραύση στα social media. Όσοι ανήκετε σε αυτές τις ηλικίες ..θα καταλάβετε:

«H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε…Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να… μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή..

Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης».

Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά.. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα.

Οι κούνιες ήταν φτιαγμένες από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες. Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα.

Παίζαμε «μακριά γαϊδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση.. Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους.

Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάζαμε τα κόκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους» Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα.. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου.

Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντας μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι.. Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους.. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε..

Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα… μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα.. Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου.

Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν.

Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε; Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση.

Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι.. Τι φρίκη! Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ.. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά.

Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε. Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»… συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί…»

Είναι σίγουρα ένα από τα πλέον εντυπωσιακά δάση του πλανήτη, που αφήνει άναυδο τον επισκέπτη από την πρώτη στιγμή.

Και όχι μόνο λόγω της απίστευτης φυσικής ομορφιάς του αλλά κυρίως εξαιτίας του γεγονότος ότι ο ιδιαίτερος ήχος που παράγεται από τον άνεμο ανάμεσα στις φυλλωσιές των μπαμπού αποτελεί έναν από τους 100 διατηρητέους και αναγνωρίσιμους ιαπωνικούς ήχους!

Το «Δάσος των Μπαμπού» βρίσκεται στο Sagano της Ιαπωνίας και αναπτύχθηκε εδώ και αιώνες από τη βασιλική οικογένεια της Ιαπωνίας Hata, αποτελώντας έναν επίγειο «παράδεισο» για τον αυτοκράτορα, ο οποίος απολάμβανε το κυνήγι ανάμεσα στα πυκνά φυλλώματα των γιγάντιων μπαμπού.

Αυτό που εντυπωσίαζε, μάλιστα, τους ευγενείς που τον συνόδευαν ήταν ο ήχος ανάμεσα στις φυλλωσιές των δέντρων, που συχνά τον παρομοίαζαν με «μια άρτια μουσική εκτέλεση»!

Από τότε μέχρι σήμερα ο ήχος παραμένει ο ίδιος, αποτελώντας έναν από τους 100 πιο αναγνωρίσιμους ιαπωνικούς ήχους. Όσοι έχουν επισκεφθεί το δάσος συμφωνούν πως αποτελεί από μόνο του όχι μόνο ένα «θαύμα της φύσης» αλλά και ένα φυσικό δημιούργημα της μουσικής τέχνης, που θα ζήλευαν οι μεγαλύτεροι μαέστροι και μουσικοί του κόσμου.

Κατά μήκος του δάσους ο επισκέπτης θα συναντήσει ενδιαφέροντες ναούς και ιερά της ιαπωνικής παράδοσης, πολλά εστιατόρια και καταστήματα, αφού ολόκληρη η γύρω περιοχή αποτελεί ένα δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο.

Πώς αλλιώς, άλλωστε, αφού η ίδια η φύση προνόησε για ένα… μουσικό διάλειμμα πέρα από τα καθιερωμένα και, μάλιστα, σε συνδυασμό με την απόλαυση ενός καταπληκτικού τοπίου!

photos by flickr.com

via

Οι κήποι με νερά είναι ένα πανέμορφο θέαμα που χρησιμοποιεί την αρχιτεκτονική εξωτερικών χώρων συνδυάζοντας φυτά με εστίες ύδατος, όπως βρύσες, συντριβάνια ή λιμνούλες.

Επιπλέον μπορεί να συνδυαστεί με την παρουσία ψαριών και να αποτελέσει ένα μικρό υδροβιότοπο.

via

Ο 25χρονος φωτογράφος Hendy Mp απαθανάτισε στο φακό του τα ασυνήθιστα καμώματα ενός βατράχου στο δάσος κοντά στο σπίτι του στο Sambas της Ινδονησίας.

Το συμπαθές αμφίβιο ανέβηκε με χάρη στυο καβούκι του σαλίγκαρου για να μετακινηθεί και όταν έφτασε στον προορισμό του κατέβηκε επίσης με χάρη σαν να επρόκειτο για αναβάτη ιππασίας σε άλογο!

Ο φωτογράφος βρέθηκε για δουλειά στην περιοχή όταν στήνοντας το φακό του παρατήρησε αυτό το ασυνήθιστο ζευγάρι.

Το αποτέλεσμα φάνηκε στο φακό και οι εικόνες του είναι πολύ δισκεδαστικές. Γιατί και στη φύση… πάντα υπάρχει ένας καλός φίλος να σε εξυπηρετήσει!

O ιερός κανόνας της φιλοξενίας του Διός που ακολούθησε η οικογένεια Παπαδάκη έξω από το Ηράκλειο γέννησε την EatWith. Σήμερα έχει παρουσία σε 160 πόλεις σε 32 χώρες

Όλα ξεκίνησαν ένα βράδυ το καλοκαίρι του 2010 στο Ηράκλειο της Κρήτης. Στο μικρό διαμέρισμα της οικογένειας Παπαδάκη, η οποία τήρησε και τίμησε αυτό που αποκαλούμε ελληνική φιλοξενία και που, ευτυχώς, ουδέποτε ξέφτισε από την αρχαιότητα έως σήμερα.

Η ζεστή ατμόσφαιρα, η νόστιμη ελληνική κουζίνα και η ωραία κουβέντα –έστω και αν εκείνο το βράδυ περιστρεφόταν σχεδόν αποκλειστικά γύρω από την κρίση – «γέννησαν» μέσα στο μυαλό του Ισραηλινού Michlin που βρισκόταν στο νησί για διακοπές, την ιδέα της EatWith.

Μιας start-up εταιρίας που αν και μετρά μόλις δυο χρόνια λειτουργίας, ήδη επεκτείνεται ταχύτατα. Βέβαια, σε αυτό το σημείο πρέπει να πούμε πως ο Guy Michlin δεν ήταν ένας τυχαίος φιλοξενούμενος. Πριν την EatWith ο Guy ήταν αντιπρόεδρος του τμήματος επιχειρηματικής ανάπτυξης της SolarPower, μιας από τις κορυφαίες εταιρείες ηλιακής ενέργειας του Ισραήλ.

Και πριν από την SolarPower, είχε ιδρύσει την CleannScores, μια start-up εταιρεία με έδρα στο Palo Alto της Καλιφόρνια (πρόκειται για την Μέκκα των start-ups) η οποία δημιούργησε νέα στάνταρτ στο θέμα της υγιεινής και καθαριότητας των εστιατορίων.

Όσον αφορά την EatWith, η ιδέα είναι απλή: Φέρνει κοντά ανθρώπους από όλον τον κόσμο μέσω ενός σπιτικού δείπνου. Με το αζημίωτο, φυσικά, αν και οι οικοδεσπότες του EatWith ποτέ δεν στέκονται σε αυτό, αφού οι φιλίες που προκύπτουν συνιστούν μεγαλύτερο πλούτο…

Κύριε Guy Michlin, φαίνεται ότι η Ελλάδα και η μνημειώδης φιλοξενία των ανθρώπων της άνοιξαν έναν νέο επαγγελματικό ορίζοντα για εσάς και τον συνεργάτης σας, Shemer Schwartz. Είναι έτσι;

Οπωσδήποτε! Χάρη στην γενναιόδωρη φιλοξενία που η ελληνική κουλτούρα ανατρέφει, εμπνευστήκαμε να ξεκινήσουμε την εταιρεία και να αλλάξουμε τον τρόπο που οι άνθρωποι τρώνε, ταξιδεύουν και κάνουν νέες επαφές.

Γνωρίζατε την οικογένεια Παπαδάκη ή τους συναντήσατε εκείνο το βράδυ που είχε οργανωθεί το τραπέζι στο διαμέρισμά τους;

Συστήθηκα στην οικογένεια μέσω ενός φίλου. Για τρεις ημέρες τρώγαμε συνεχώς σουβλάκια με την οικογένεια μου που ήμασταν διακοπές στην Κρήτη. Γνώριζα ότι αυτό ήταν το ελληνικό street food αλλά ήθελα να δοκιμάσω τι είναι αυτό που τρώνε οι Κρητικοί στα σπίτια τους. Κάπως έτσι βρέθηκα στο σπίτι της οικογένειας Παπαδάκη.

Θυμάμαι ότι φάγαμε μακαρόνια με βοδινό και ανθότυρο. Ήταν εξαιρετικό. Πήγαμε για δύο ώρες και μείναμε τελικά πάνω από τέσσερις. Μας ενημέρωσαν για το αξίζει να επισκεφθούμε, από που να κάνουμε τα ψώνια μας, πως να αποφύγουμε τα μαγαζιά που πηγαίνουν μαζικά οι τουρίστες. Φεύγοντας μας έδωσαν και μία ρακή για δώρο!

Η εταιρεία σας μετρά μόλις 2 χρόνια λειτουργίας και ήδη έχει επεκταθεί και στις τέσσερις ηπείρους του πλανήτη. Σε πόσες χώρες έχει οικοδεσπότες το EatWith αυτή τη στιγμή;

Προς ώρας, η EatWith έχει παρουσία σε 160 πόλεις σε 32 χώρες.

Θα θέλατε να μας εξηγήσετε ποια είναι η διαδικασία για να γίνει κάποιος οικοδεσπότης στο EatWith;

Μέσω μιας ιδιαίτερα προσεκτικής διαδικασίας αιτήσεων από τους ενδιαφερόμενους οικοδεσπότες και μετά από ποιοτικό έλεγχο, η ομάδα της EatWith επιλέγει σχεδόν με το χέρι τον κάθε οικοδεσπότη έτσι ώστε να εξασφαλίσει ότι ο καθένας έχει να μοιραστεί μια μοναδική ιστορία, να προσφέρει ένα νόστιμο γεύμα και μια παγκοσμίου κλάσης φιλοξενία. Με αυτόν τον τρόπο, διατηρούμε μια οργανωμένη και επιμελημένη κοινότητα οικοδεσποτών που εξασφαλίζουν ότι κάθε εμπειρία είναι όσο αυθεντική και ευχάριστη γίνεται, για κάθε φιλοξενούμενο από όλο τον κόσμο.

Ελέγχουμε εξονυχιστικά κάθε αιτούντα σε ατομική βάση και δεχόμαστε μόλις το 4% των αιτήσεων που υποβάλλονται στην εταιρεία μας. Με τον συνδυασμό ηλεκτρονικής αίτησης, υποβολής βιογραφικού, βίντεο και φωτογραφιών, δοκιμαστικών δείπνων και συνέντευξης μέσω Skype, αυτή η διαδικασία μας βοηθά να αξιολογήσουμε την μοναδικότητα και την καθαρότητα του χώρου, την ποιότητα του φαγητού και την προσωπικότητα του οικοδεσπότη.

Οι οικοδεσπότες του EatWith δίνουν κάποια προμήθεια στην εταιρεία;

H EatWith συγκεντρώνει προμήθεια υπηρεσιών 15%. Δηλαδή, κάθε οικοδεσπότης θέτει την τιμή του τραπεζώματος και προσθέτουμε σε αυτήν 15% προμήθεια. Η πληρωμή φυλάσσεται με εγγύηση και καταβάλλεται στον οικοδεσπότη 24 ώρες μετά από το δείπνο.

Ποια ήταν η αντίδραση των επενδυτών σε αυτή την ιδέα σας; Αυτό που θέλω να ρωτήσω είναι αν πήρατε κάποια χρηματοδότηση για την δημιουργία της EatWith.

Η EatWith έλαβε μια σειρά από βασικές χρηματοδοτήσεις από την Greylock Partners και επενδύσεις από την Genesis  Partners και διάφορους ιδιώτες επενδυτές-αγγέλους.

Αν και η ιδέα της EatWith προέκυψε από την Ελλάδα, ουσιαστικά, αυτή την στιγμή δεν φαίνεται στην ιστοσελίδα σας να υπάρχουν Έλληνες οικοδεσπότες. Γιατί συμβαίνει αυτό, κατά την γνώμη σας; Υπάρχει ενδεχόμενο να προστεθούν Έλληνες οικοδεσπότες στην κοινότητα της EatWith;

Πρέπει να σας πω ότι αυτή την στιγμή που μιλάμε, υπάρχει σε εξέλιξη διαδικασία πρόσληψης οικοδεσποτών από την Αθήνα!

Για τους ανθρώπους που είναι σκεπτικοί απέναντι σε αυτή την ιδέα. Δηλαδή, του να προσκαλούν έναν άγνωστο στο σπίτι τους για φαγητό, τι θα τους λέγατε για να τους πείσετε ότι αυτό είναι εντάξει;

Η EatWith είναι για τους αυτούς που είναι περίεργοι, δηλαδή ενδιαφέρονται ιδιαίτερα, για τον πολιτισμό και την γαστρονομία. Αν και οι καλεσμένοι μπορεί να φτάσουν στο τραπέζι ως ξένοι, θα φύγουν από αυτό ως φίλοι που μοιράστηκαν μια μοναδική εμπειρία.

Ως οικοδεσπότης, έχεις την δυνατότητα να συνδεθείς με οποιονδήποτε φιλοξενούμενο ο οποίος αιτείται να ΦαειΜαζί (ερμηνεία του EatWith) σου μέσω μηνύματος στην ιστοσελίδα μας.

Ενθαρρύνουμε τους οικοδεσπότες να συναντηθούν και να γνωριστούν με τους καλεσμένους όσο πιο πολύ γίνεται προτού γίνει η κράτηση, ώστε να υπάρχει μια οικειότητα με τους ανθρώπους που θα καλωσορίσουν στο σπίτι τους. Κατά την διάρκεια της διαδικασίας έγκρισης, οι οικοδεσπότες μπορούν να δουν τα προφίλ των καλεσμένων, να δουν τις προτιμήσεις τους στο φαγητό, τα ενδιαφέροντά τους, τι αγαπούν, όπως και τις αξιολογήσεις τους από άλλους οικοδεσπότες της κοινότητας της EatWith.

Από την πλευρά του καλεσμένου, έχεις την ευκαιρία να δεις την λίστα με τους προηγούμενους καλεσμένους και να μιλήσεις μαζί τους για την εμπειρία τους μέσω του συστήματος ανταλλαγής μηνυμάτων της EatWith.

Δίνει η EatWith κάποια εγγύηση για πιθανώς περίεργα γεγονότα ή καλεσμένους; Η EatWith δίνει μεγάλη σημασία στην ασφάλεια και την γαλήνη όλων των οικοδεσποτών και των καλεσμένων της. Η εγγύηση της EatWith προστατεύει τους οικοδεσπότες έως και 1.000.000 δολάρια μέσω ειδικού ασφαλιστικού προγράμματος που έχουμε ήδη αγοράσει για εσάς, σε περίπτωση που υπάρξουν ζημίες σε επιλεγμένες χώρες. Επίσης, πηγαίνουμε σε δείπνα EatWith υπό πολύ συγκεκριμένες συνθήκες, περιορισμούς και εξαιρέσεις.

Επικοινωνείτε ακόμα με την οικογένεια Παπαδάκη;Μία στο τόσο.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που βρεθήκατε στην Ελλάδα; Δεν ξαναήρθα στην Ελλάδα από το 2010 και δεν βλέπω την ώρα να επιστρέψω!

Έχετε κάποιο μήνυμα που θα θέλατε να στείλετε στους Έλληνες; Η φιλοξενία και η χάρη σας έκανε το όνειρό μας πραγματικότητα. Μην αλλάξετε ποτέ.