Η Μαριάννα Τουμασάτου και ο Κώστας Κόκλας θα πρωταγωνιστήσουν στη νέα καθημερινή σειρά του ALPHA, που παίρνει τη θέση του «Να μ’ αγαπάς».

Η φετινή σεζόν είχε ξεκάθαρα τον ALPHA νικητή, ειδικά αν κοιτάξουμε τη μυθοπλασία. Ωστόσο, κάποιες από τις πιο πετυχημένες σειρές του καναλιού θα ολοκληρωθούν στο τέλος της τρέχουσας σεζόν. Φυσικά, οι θέσεις τους δεν θα μείνουν κενές. Οι ιθύνοντες του ALPHA έχουν ήδη ξεκινήσει να στήνουν το πρόγραμμα της επόμενης σεζόν και η μυθοπλασία πάλι θα μπει μπροστά.

Έχουμε ήδη ακούσει για αρκετές νέες σειρές, που έρχονται την επόμενη σεζόν, τόσο από τον ALPHA όσο και από τα υπόλοιπα κανάλια. Μία από αυτές προορίζεται να αντικαταστήσει ένα από τα πιο δυνατά χαρτιά της φετινής σεζόν και βάσει των πρωταγωνιστών της μπορούμε σχεδόν με βεβαιότητα να μαντέψουμε ότι και αυτή θα φέρει πολλές πρωτιές στον ALPHA.

Νέα σειρά με Μαριάννα Τουμασάτου και Κώστα Κόκλα

Ο λόγος για τη Μαριάννα Τουμασάτου και τον Κώστα Κόκλα, που πληροφορίες του «The Caller» λένε ότι θα βλέπουμε μαζί την επόμενη χρονιά από τη συχνότητα του ALPHA. Μάλιστα, θα τους βλέπουμε καθημερινά, αφού όλα δείχνουν ότι το κανάλι προορίζει τη σειρά τους για τη θέση του «Να μ’ αγαπάς» στο πρόγραμμά του.

Για την ώρα είναι άγνωστη η οποιαδήποτε άλλη πληροφορία για τη νέα σειρά. Δεν γνωρίζουμε καν αν ο ALPHA θα παραμείνει με αυτήν στα πιο δραματικά μονοπάτια του «Να μ’ αγαπάς» ή αν θα κάνει ακόμα μία στροφή στην κωμωδία, που φέτος τον έχει βγάλει έτσι κι αλλιώς ασπροπρόσωπο.

Φυσικά, αυτή δεν είναι η πρώτη φορά, που θα δούμε τη Μαριάννα Τουμασάτου και τον Κώστα Κόκλα να πρωταγωνιστούν ο ένας πλάι στον άλλον. Τελευταία φορά τους είχαμε δει μαζί στο «Κάτι Χωρισμένα Παλικάρια» του ΑΝΤ1, όπου υποδύονταν το αντρόγυνο, ενώ αρκετά περισσότερα χρόνια πριν, το 1996, οι δυο τους έπαιζαν στο «Cheek to Cheek».

Ο Νίκος Μουτσινάς με το «Lingo» και ο Πέτρος Πολυχρονίδης με το «1% Club» έκαναν πρεμιέρα στο STAR. Ο ένας ξεχώρισε και ο άλλος ήταν μαγκωμένος.

Τα Σαββατοκύριακα τα νούμερα τηλεθέασης είναι γενικά αρκετά πεσμένα σε σχέση με την υπόλοιπη εβδομάδα. Ή, τουλάχιστον, ήταν. Τα τελευταία Σάββατο οι θεατρικές παραστάσεις του Μάρκου Σεφερλή έχουν δώσει απανωτές πρωτιές στην prime time του MEGA, με ποσοστά μόνιμα άνω του 16%.

Τώρα, μία αντίστοιχη αλλαγή φαίνεται να έρχεται και στις Κυριακές, αφού με δύο πρεμιέρες, αυτές του «Lingo» και του «1% Club», το STAR κατάφερε να έχει την πρωτοκαθεδρία. Στην απογευματινή ζώνη με τον Νίκο Μουτσινά και με 14,6% στο δυναμικό κοινό και 18,5% στο γενικό σύνολο και, ακόμα περισσότερο, στην prime time με τον Πέτρο Πολυχρονίδη και με 18,5% στο δυναμικό κοινό και 17,5% στο γενικό σύνολο.

Οι δύο παρουσιαστές οπότε έφεραν σίγουρα νούμερα τηλεθέασης στο κανάλι με τα νέα τους τηλεπαιχνίδια. Ωστόσο, ένας από τους δύο ξεχώρισε. Όχι μόνο στα ποσοστά, αλλά και στην αίσθηση, που μας άφησε, και στο πόσο μας έβαλε μέσα στο παιχνίδι.

Ο έμπειρος Πέτρος Πολυχρονίδης

Το βράδυ της Κυριακής ο Πέτρος Πολυχρονίδης απέδειξε ότι δεν είναι απλά καλός στον «Τροχό της Τύχης», που πλέον παρουσιάζει επί 12 σεζόν. Είναι γενικά πολύ καλός στην παρουσίαση και στα τηλεπαιχνίδια. Από το πρώτο λεπτό του «1% Club» δεν φαινόταν καθόλου μαγκωμένος, είχε εξαιρετική επικοινωνία με όλους τους παίκτες, κι ας ήταν στο σύνολο εκατό, τα σχόλια, οι ατάκες και τα αστεία του έμοιαζαν οργανικά και ήταν σε πλήρη ροή με το παιχνίδι, ενώ έκανε τον τηλεθεατή να αισθάνεται ότι κάθεται και αυτός σε μία από τις εκατό θέσεις του πλατό. Έφερε, δηλαδή, όλα εκείνα τα στοιχεία, που μπορούν να οδηγήσουν στην επιτυχία ενός τηλεπαιχνιδιού.

Δείτε το βίντεο:

Αν έπρεπε να βρούμε κάτι αρνητικό για το «1% Club», τότε αυτό δεν θα είχε καμία σχέση με τον Πέτρο Πολυχρονίδη. Περισσότερο προσωπικά δεν καταλάβαμε ποτέ ποια είναι η χρησιμότητα των διάσημων παικτών του τηλεπαιχνιδιού. Ναι, πέταξαν κάποιες αστείες ατάκες σε κάποια σημεία, αλλά δεν πρόσθεσαν κάτι άλλο ιδιαίτερο στην όλη διαδικασία. Φανταζόμαστε, βέβαια, ότι αυτό είναι κομμάτι του φορμάτ του παιχνιδιού. Ούτε το STAR μπορεί να το αλλάξει, ούτε ο Πέτρος Πολυχρονίδης ευθύνεται γι’ αυτό. Και δεν είναι ότι έκαναν κακό στη γενική εικόνα του «1% Club», απλά και να μην ήταν εκεί, δεν θα είχε αλλάξει κάτι.

Ο μαγκωμένος και άβολος Νίκος Μουτσινάς

Δεν μπορούμε να πούμε τα ίδια θετικά σχόλια για τον Νίκο Μουτσινά. Ο παρουσιαστής δεν έχει κάνει ξανά τηλεπαιχνίδι και αυτό φάνηκε. Την οργανική επικοινωνία, που κατάφερε ο Πέτρος Πολυχρονίδης με εκατό παίκτες απέναντι του, ο Νίκος Μουτσινάς δεν φάνηκε να την καταφέρνει με μόλις έξι. Η ροή του «Lingo» από τον έναν γύρο στον άλλον έμοιαζε πολύ πιο μαγκωμένη, όπως και τα αρκετά αστεία, που προσπάθησε να απευθύνει στους παίκτες. Με λίγα λόγια, ήταν όλο λίγο άβολο και άρρυθμο και σαν ο Νίκος Μουτσινάς να μην έχει αποφασίσει αν όντως τελικά ήθελε να επιστρέψει φέτος στην τηλεόραση.

Δείτε το βίντεο:

Το μεγαλύτερο πρόβλημα, βέβαια, με την παρουσίαση ήταν στην έναρξη. Πέρα από το ότι ήταν πολύ απότομη -αν και γι’ αυτό ίσως ευθύνεται περισσότερο το μοντάζ-, οι κανόνες του παιχνιδιού δεν ήταν πλήρως κατανοητοί. Ο Νίκος Μουτσινάς έμοιαζε κάπως να τους παπαγαλίζει, σαν να διαβάζει φυλλάδιο οδηγιών επιτραπέζιου, και γι’ αυτό μέχρι να δούμε όντως το «Lingo» στην πράξη, δεν είχαμε καταλάβει ακριβώς πώς θα λειτουργήσει η όλη διαδικασία. Αντίστοιχα, έμοιαζε να παπαγαλίζει και κάποιες ατάκες μετά από χαμένες λέξεις, γράμματα και γύρους, πράγμα που επίσης έγινε άβολο από ένα σημείο και έπειτα.

Όλα αυτά, βέβαια, αφορούν μία πολύ πρώτη εικόνα. Και το «Lingo» και το «1% Club» ως τηλεπαιχνίδια, ανεξαρτήτως παρουσιαστών, είναι ωραίες ιδέες. Ναι, ο Πέτρος Πολυχρονίδης το πέτυχε από την πρεμιέρα, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι έχει και πολυετή πλέον καριέρα στο κομμάτι των τηλεπαιχνιδιών.

Ο Νίκος Μουτσινάς μπορεί να ήταν εξαιρετικά χλιαρός στην πρεμιέρα του «Lingo», αλλά ξέρουμε ότι και καλός παρουσιαστής είναι και ότι καλή επικοινωνία με τον κόσμο μπορεί να χτίσει. Φτάνει να βρει καλύτερα τον ρυθμό του και να βρει τα βήματά του σε έναν τομέα της τηλεόρασης, που αγγίζει για πρώτη φορά, αλλά και κάπως να δείξει ότι χαίρεται, που επέστρεψε στην τηλεόραση, και δεν το κάνει σαν αγγαρεία.

Σε κάθε περίπτωση, για την ώρα έχουμε δει μόλις ένα επεισόδιο και από το «Lingo» και από το «1% Club». Είναι νωρίς και το STAR να αρχίσει να ανοίγει σαμπάνιες για τα νούμερα τηλεθέασης τους και εμείς να αποφασίσουμε τελεσίδικα αν μας αρέσουν ή όχι.

Πηγή: dailymedia

«Για να θεωρείσαι αρκετά θύμα, πρέπει να πληροίς προϋποθέσεις»: Απασφάλισε η Γιάμαλη για την υπόθεση της Ιωάννας Τούνη

Η παρουσιάστρια και δημοσιογράφος τοποθετήθηκε στην δίκη για την υπόθεση revenge porn της Ιωάννας Τούνη.

Στην κάμερα της εκπομπής «Buongiorno» και τη δημοσιογράφο, Ράνια Θεοδωρακοπούλου μίλησε η Αναστασία Γιάμαλη και μέσα σε όλα αναφέρθηκε στην πατριαρχία αλλά και στην δίκη για την υπόθεση revenge porn της Ιωάννας Τούνη.

Δείτε το βίντεο:

Να υπενθυμίσουμε πως η δίκη συνεχίζεται την 1η Απριλίου και σύμφωνα με τον Μιχάλη Δημητρακόπουλο το δικαστήριο θα βγάλει και την απόφαση.

Το σχόλιο που έκανε η Αναστασία Γιάμαλη για την Ιωάννα Τούνη:

«Ευτυχώς στην επαγγελματική μου ζωή, όταν μιλάω στο δρόμο με κόσμο, δεν έχει χρειαστεί ποτέ να ντραπώ. Αντιθέτως, με υποδέχονται με θετικά λόγια. Ειδικά, οι γυναίκες είναι θετικές απέναντί μου.

Βάζουμε όλες με τον τρόπο μας ένα λιθαράκι για να σπάει η σιωπή. Αυτό είναι το σημαντικό, γιατί φάνηκε και από την υπόθεση της Ιωάννας Τούνη ότι ακόμα και για να είσαι θύμα, για να θεωρείσαι αρκετά θύμα ώστε να σε υπερασπιστούν οι άλλοι, πρέπει να πληροίς συγκεκριμένες προϋποθέσεις», είπε και συνέχισε:

«Δεν μπορείς να είσαι ούτε πολύ όμορφη, ούτε πολύ πλούσια, ούτε να δείχνεις το κορμί σου. Δεν χρωστάει καμία να είναι το τέλειο θύμα. Οπότε, νομίζω ότι έχουμε πολύ δρόμο ακόμα. Υπάρχει πατριαρχία και θα συνεχίσει να υπάρχει μέχρι να κάνουμε κάτι για να την αντιμετωπίσουμε και μέχρι να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τους όρους τους ανάλογους. Δεν είναι ντροπή να λες ότι είσαι φεμινίστρια, δεν είναι ντροπή να λες ότι η πατριαρχία είναι ένα σύστημα που είναι καταπιεστικό για τις γυναίκες, αλλά και για τους άντρες».

Ιωάννα Τούνη: Διακόπηκε για 1η Απριλίου η δίκη

Η δίκη της Ιωάννας Τούνη για την υπόθεση του revenge porn βίντεο που την αφορά, διακόπηκε και αναμένεται να συνεχιστεί την 1η Απριλίου.

Η γνωστή influencer έφτασε το πρωί της 27ης Μαρτίου στο Δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης, συνοδευόμενη από τις φίλες της Στέλλα Πάσσαρη και Λένια Παπασυμεωνίδου, καθώς και τον δικηγόρο της, Μιχάλη Δημητρακόπουλο. Η εκδίκαση διεξάγεται κεκλεισμένων των θυρών, ενώ κατά τη διάρκεια της διαδικασίας προβλήθηκε οκτώ φορές το επίμαχο βίντεο.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η επαναλαμβανόμενη προβολή κρίθηκε αναγκαία, ώστε το δικαστήριο να αξιολογήσει πλήρως κάθε πτυχή του υλικού. Μετά την προβολή, ακολούθησε η απολογία του πρώτου κατηγορουμένου, προτού η δίκη διακοπεί για την επόμενη συνεδρίαση.

Δείτε το βίντεο:

Η τοποθέτηση της Ιωάννας Τούνη

Κατά την άφιξή της στο δικαστήριο, η Ιωάννα Τούνη μίλησε στους δημοσιογράφους, δηλώνοντας: «Σήμερα είναι μία αρκετά δύσκολη μέρα για μένα, γιατί είναι πρώτη φορά που το βίντεο θα παίξει στην αίθουσα. Μπροστά στην έδρα, στους δικηγόρους, στους κατηγορούμενους και φυσικά, παρουσία μου. Είναι κάτι το οποίο γενικά με πληγώνει πάρα πολύ, κάτι το οποίο δεν θα ήθελα να ξαναδώ ποτέ και είναι και ο λόγος για τον οποίον έχω ζητήσει να είναι η δίκη κεκλεισμένων των θυρών, γιατί κάτι τέτοιο δεν θεωρώ ότι είναι θέαμα για κανέναν βασικά.»

«Δεν θεωρώ ότι είναι θέαμα για κανέναν. Πολύς κόσμος μπερδεύεται γιατί με βλέπει σήμερα δυνατή, με βλέπει εδώ πέρα, και αυτό που είναι πολύ σημαντικό είναι το ότι πραγματικά δεν βρίσκομαι εδώ πέρα για μένα. Δεν είμαι εδώ πέρα για την Τούνη που βλέπετε σήμερα.»

Δείτε το βίντεο:

«Όλο αυτό συνέβη 9 χρόνια πριν, σε μια κοπέλα μόλις 23 χρονών, η οποία πραγματικά έχασε τη γη κάτω από τα πόδια της. Ήτανε κάτι πάρα πολύ σκληρό, ήτανε κάτι χυδαίο. Στιγματίστηκα. Μέχρι σήμερα είναι κάτι το οποίο με κυνηγάει, και όσο κι αν θέλω να παριστάνω ότι είμαι καλά, η αλήθεια είναι πως δεν είμαι. Και το ότι εγώ βρίσκομαι σήμερα στα δικαστήρια, θεωρώ πως είναι πραγματικά θέμα τύχης. Είμαι τυχερή που άντεξα και βρίσκομαι εδώ, γιατί άλλες γυναίκες που έχουν βρεθεί στη θέση μου έχουν τερματίσει τη ζωή τους. Και για αυτές τις γυναίκες λοιπόν, βρίσκομαι σήμερα εδώ πέρα.»

«Στην Ελλάδα του 2026, ήρθε η στιγμή το θύμα να σταματήσει να κρύβεται, να σταματήσει να θέλει να δώσει τέρμα στη ζωή του και ο θύτης πλέον να αναλάβει την ευθύνη, γιατί αυτό το πράγμα είναι κακούργημα. Καταστρέφει πραγματικά ζωές. Και αν μπορεί η δική μου υπόθεση να ευαισθητοποιήσει λίγο παραπάνω, να ενημερώσει λίγο παραπάνω, είμαι χαρούμενη. Που, ενώ μέχρι σήμερα χρειάζεται να αναβιώνω αυτή την κατάσταση με τόσο σκληρό τρόπο, εύχομαι πραγματικά να δοθεί παραδειγματική τιμωρία στους κατηγορούμενους και να υπάρχει δικαιοσύνη για κάθε γυναίκα. Ανυπομονώ τόσο πολύ να γυρίσω σελίδα στη ζωή μου, να τελειώσει όλο αυτό, και ελπίζω να τελειώσει με δικαιοσύνη, πραγματικά να επέλθει δικαιοσύνη.»

Η αναγκαστική φυγή στην επαρχία λόγω των απλησίαστων ενοικίων της Αθήνας κρύβει απρόσμενη απομόνωση, ελλείψεις υποδομών και σκληρούς καθημερινούς συμβιβασμούς.

Η απόφαση σπάνια παίρνεται εν θερμώ. Χτίζεται βασανιστικά, μήνα με τον μήνα. Είναι εκείνη η συντριπτική στιγμή που ανοίγεις τις πλατφόρμες ακινήτων, κοιτάς τα ενοίκια σε γνώριμες, ζωντανές γωνιές -από τους δρόμους της Καλλιθέας μέχρι τα στενά στο Παγκράτι- και συνειδητοποιείς ότι το να διατηρήσεις ένα απλό διαμέρισμα το 2026 έχει μετατραπεί σε αγώνα επιβίωσης.

Το αστικό τοπίο, αντί για πεδίο ευκαιριών και κοινωνικοποίησης, μοιάζει πλέον με μια καλοστημένη, πανάκριβη παγίδα. Και κάπου εκεί, από απόλυτη ανάγκη, γεννιέται η μεγάλη φαντασίωση: η οριστική φυγή. Η επιστροφή στην επαρχία, σε ένα σπίτι με αυλή, μακριά από τη βαβούρα, τα καυσαέρια και κυρίως την οικονομική ασφυξία.

Όμως, πόσο απέχει άραγε το καλοφιλτραρισμένο αφήγημα των social media από τη σκληρή πραγματικότητα της αποκέντρωσης;

Το σύνδρομο του ψηφιακού νομάδα και το σοκ της υποδομής

Η ιδέα στο χαρτί φαντάζει ιδανική. Με την τηλεργασία να έχει εδραιωθεί σε πολλούς κλάδους, πιστεύεις πως μπορείς να δουλεύεις με το λάπτοπ σου αγναντεύοντας το βουνό. Η πραγματικότητα, όμως, προσγειώνει τους περισσότερους πολύ απότομα. Η ελληνική περιφέρεια, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, δεν έχει σχεδιαστεί για να υποδεχτεί μαζικά νέους επαγγελματίες με σύγχρονες απαιτήσεις.

Το ίντερνετ συχνά υπολειτουργεί, κάνοντας τα καθημερινά meetings εφιάλτη. Οι συγκοινωνίες είναι πρακτικά ανύπαρκτες, ενώ η πρόσβαση σε βασικές παροχές υγείας, δημόσιες υπηρεσίες ή ακόμα και σε εξειδικευμένα καταστήματα απαιτεί πολύωρες μετακινήσεις.

Το να στήσεις μια λειτουργική, σύγχρονη ζωή σε ένα μέρος που έχει εγκαταλειφθεί από την κεντρική πολιτεία εδώ και δεκαετίες, απαιτεί πολύ περισσότερα από έναν παρορμητικό ρομαντισμό· απαιτεί γερά νεύρα, συνεχή προσαρμογή και συχνά, βαθιές τσέπες.

Ο χειμώνας της σιωπής και οι σκοτεινές στιγμές

Όσοι έκαναν το μεγάλο βήμα, συνήθως μιλούν για τον πρώτο χειμώνα ως το απόλυτο, αδυσώπητο crash test. Το καλοκαίρι, το χωριό ή το νησί σφύζει από ζωή, επισκέπτες και ανοιχτά παράθυρα. Όταν όμως μπει ο Νοέμβριος, το σκηνικό αλλάζει βίαια. Η απομόνωση δεν είναι πια μια συνειδητή επιλογή χαλάρωσης ή ένα διάλειμμα για αποσυμπίεση, αλλά μια μόνιμη, αδιαπραγμάτευτη συνθήκη.

Οι σκοτεινές στιγμές της μοναξιάς, όταν η μέρα μικραίνει επικίνδυνα και τα καφενεία αδειάζουν από τις έξι το απόγευμα, μπορεί να γίνουν αφόρητες. Εκείνο το ειδυλλιακό, ήσυχο καταφύγιο -ένα σπίτι δίπλα σε μια βουβή λίμνη ή κρυμμένο σε μια βουνοπλαγιά- μπορεί ξαφνικά να μετατραπεί σε έναν καθρέφτη που μεγεθύνει ανελέητα κάθε εσωτερική μας ανασφάλεια.

Η ησυχία, όταν σου επιβάλλεται και δεν την επιλέγεις, έχει τον πιο εκκωφαντικό θόρυβο, φέρνοντάς σε αντιμέτωπο με το κενό της απουσίας επιλογών.

Η σύγκρουση με τα πρωτόκολλα των τοπικών κοινωνιών

Υπάρχει και μια άλλη, βαθιά ψυχολογική διάσταση που συχνά αποσιωπάται από όσους προωθούν την «επιστροφή στη φύση»: η κοινωνική ενσωμάτωση. Οι άνθρωποι της πόλης έχουν εκπαιδευτεί να ζουν με την πολυτέλεια της ανωνυμίας. Μπορείς να είσαι όποιος θέλεις, να κυκλοφορείς όπως θέλεις, χωρίς να δίνεις λογαριασμό.

Στην επαρχία, αυτό το δικαίωμα καταργείται αυτόματα. Οι μικρές, κλειστές κοινωνίες έχουν τα δικά τους, άγραφα και πολύ αυστηρά πρωτόκολλα, τους δικούς τους ρυθμούς και τις δικές τους μορφές άτυπης «λογοκρισίας» απέναντι στο διαφορετικό. Ο νέος κάτοικος από την πρωτεύουσα αντιμετωπίζεται, στην καλύτερη περίπτωση, ως αξιοπερίεργος και, στη χειρότερη, με καχυποψία.

Η προσπάθεια να σπάσεις αυτούς τους αόρατους κανόνες, να ξεφύγεις από τα βλέμματα και να ζήσεις με τους δικούς σου, ελεύθερους όρους, συναντά έναν αθόρυβο αλλά συμπαγή τοίχο. Η επιβίωση εκεί απαιτεί τεράστιους, καθημερινούς συμβιβασμούς.

Η ψευδαίσθηση του «φθηνού» τρόπου ζωής

Φυσικά, το βασικό κίνητρο της φυγής είναι σχεδόν πάντα η οικονομική ανακούφιση. Και ναι, είναι αλήθεια πως το ενοίκιο ενός παλιού σπιτιού στην επαρχία μπορεί να είναι το μισό ή και το ένα τρίτο σε σχέση με μια γκαρσονιέρα στο κέντρο. Ωστόσο, η οικονομική εξίσωση έχει πολλές κρυφές, δαπανηρές μεταβλητές.

Το κόστος θέρμανσης σε ένα κακομονωμένο, πέτρινο οίκημα τον χειμώνα είναι δυσβάσταχτο. Η απόλυτη εξάρτηση από το αυτοκίνητο για την παραμικρή σου ανάγκη -από τα ψώνια της εβδομάδας στο πλησιέστερο μεγάλο σούπερ μάρκετ μέχρι μια απλή επίσκεψη στο φαρμακείο- εκτινάσσει τα έξοδα των καυσίμων και της συντήρησης.

Στο τέλος του μήνα, κάνοντας τον απολογισμό, η «φθηνή» ζωή στο χωριό μπορεί να κοστίζει τελικά το ίδιο με την πόλη, προσφέροντας όμως υποπολλαπλάσιες διεξόδους, ευκαιρίες και πολιτιστικά ερεθίσματα.

Μια λύση ανάγκης, όχι επιλογής

Η μαζική τάση φυγής στην επαρχία, όπως διαμορφώνεται σήμερα, δεν είναι το ρομαντικό, ανέμελο κίνημα μιας γενιάς που αναζητά απλώς την επιστροφή στις ρίζες της. Είναι, κατά βάθος, μια αναγκαστική εξορία.

Είναι το θλιβερό αποτέλεσμα μιας βαθιάς στεγαστικής κρίσης που δεν αντιμετωπίστηκε ποτέ σοβαρά, αφήνοντας τους νέους ανθρώπους να ψάχνουν απεγνωσμένα λίγο οξυγόνο εκτός των αστικών τειχών.

Το να αφήνεις πίσω την πόλη σου, τους φίλους σου και τις συνήθειές σου αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν σε χωράει πια οικονομικά, είναι μια συλλογική ήττα.

Και ίσως ήρθε η ώρα να σταματήσουμε να εξιδανικεύουμε αυτή την έξοδο, παρουσιάζοντάς την ως lifestyle επιλογή, και να αρχίσουμε να διεκδικούμε ξανά το αυτονόητο: το δικαίωμα να μπορούμε να ζούμε με αξιοπρέπεια, οικονομική ασφάλεια και προοπτική στις ίδιες μας τις γειτονιές.

Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος – in.gr

Αποχωρούν με ομαδική επιστολή 363 μέλη

Σε ομαδική αποχώρηση προχώρησαν 363 μέλη του πρώην Κινήματος Δημοκρατίας, κάνοντας λόγο για ένα «αμεσοδημοκρατικό εγχείρημα» που, όπως υποστηρίζουν, εξελίχθηκε σε «προσωπικό κομματικό fund» του Στέφανου Κασσελάκης.

Όπως αναφέρουν στην επιστολή, «τα ονόματα και οι υπογραφές των αποχωρούντων έχουν αποσταλεί στον Πρόεδρο, ώστε να προχωρήσει σε άμεση διαγραφή των υπογραφόντων.»

Τα ονόματα δίνονται απευθείας στον Πρόεδρο και όχι στη δημοσιότητα, λόγω του εκτεταμένου φαινομένου εκφοβισμού μελών που αποχωρούν από τα τρολ του κ. Κασσελάκη.

Οι ίδιοι επισημαίνουν, «ότι στην ομαδική αποχώρηση δεν συμπεριλαμβάνονται τα δεκάδες πρώην μέλη που αποχωρούν καθημερινά από το κόμμα Κασσελάκη με προσωπικές τους επιστολές.»

Ποια είναι η νέα εταιρεία επενδύσεων του Στέφανου Κασσελάκη

Νέο επιχειρηματικό βήμα από τον Κασσελάκη, ίδρυσε επενδυτική εταιρεία με αρχικό μετοχικό κεφάλαιο 300.000 ευρώ, όπως αποκάλυψε η στήλη Big Mouth.

Στην ενεργό επιχειρηματική δραστηριότητα επιστρέφει ο Στέφανος Κασσελάκης. Όπως αποκάλυψε η στήλη Big Mouth ο κ. Κασσελάκης ίδρυσε νέα επενδυτική εταιρεία με αντικείμενο τις επενδυτικές και συμβουλευτικές υπηρεσίες και αρχικό μετοχικό κεφάλαιο 300.000 ευρώ, σηματοδοτώντας την επανεμφάνισή του στον χώρο των επιχειρήσεων.

Ειδικότερα, όπως γράφει το Big Mouth ο πρόεδρος Κασσελάκης, το πήρε τελικά απόφαση να επιστρέψει στις μπίζνες, αφού χθες αναρτήθηκε στο ΓΕΜΗ η σύσταση της νέας επενδυτικής του εταιρείας, της ETHRA GROUP Α.Ε. Κεφαλαίου Επιχειρηματικών Συμμετοχών – Διαχείρισης Οργανισμών Εναλλακτικών Επενδύσεων. Η νέα εταιρεία θα κινείται σε ολόκληρο το φάσμα των συμβουλευτικών-επενδυτικών υπηρεσιών, με αρχικό μετοχικό κεφάλαιο 300.000 ευρώ. Στο πρώτο διοικητικό συμβούλιο συμμετέχουν ο Κασσελάκης ως πρόεδρος και οι Σταύρος Παπαχρήστου και Jeremy Keith ως μέλη.

Η έδρα στο Τέξας, ο registered agent και η μετοχική σύνθεση

Το ενδιαφέρον είναι πως ο πρόεδρος Κασσελάκης εμφανίζεται ως εκπρόσωπος της αμερικανικής ETHRA GROUP PARTNERS LLC με έδρα το Τέξας. Ακόμα πιο ενδιαφέρον, όμως, είναι πως η διεύθυνση 14001 W State Hwy 29, Suite 102, Liberty Hill TX 78642 είναι, εκτός από έδρα της ETHRA, και έδρα της Parasec Incorporated, μιας εταιρείας που προσφέρει υπηρεσίες registered agent, σύστασης εταιρειών, ανάκτησης εγγράφων και άλλων σχετικών υπηρεσιών.

Αυτό σημαίνει ότι η διεύθυνση δεν είναι πραγματική λειτουργική έδρα της ETHRA GROUP PARTNERS LLC, αλλά η διεύθυνση του «εκπροσώπου» της, του registered agent, πρακτική εξαιρετικά συνηθισμένη για LLC στις ΗΠΑ, ιδίως για εταιρείες επενδύσεων. Registered agent της εταιρείας του Κασσελάκη είναι η ROCKET LAWYER CORPORATE SERVICES LLC, που εδρεύει ακριβώς σε αυτήν τη διεύθυνση. Στην ίδια ακριβώς διεύθυνση είναι καταχωρισμένες κι άλλες εταιρείες, όπως η Stratum Risk Advisors Inc., με registered agent επίσης εταιρεία παροχής υπηρεσιών (Paracorp Incorporated). Για την ιστορία και μόνο, η ETHRA GROUP PARTNERS ιδρύθηκε στις 22 Ιανουαρίου.

Σημειώνεται ότι ο πρόεδρος Κασσελάκης έχει το 1% της νέας εταιρείας και η αμερικανική ETHRA, της οποίας εμφανίζεται ως εκπρόσωπος, το υπόλοιπο 99%».

«Ήταν βαριά άρρωστος. Είχα καθίσει μαζί του 15 ημέρες. Και εκεί λέγαμε αν θα γίνεις καλά, θα πάμε στο στούντιο…»

Η Μαρινέλλα σε μία σπάνια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στον Τάσο Τρύφωνος, αποκάλυψε μία άγνωστη επίσκεψη στη γερμανική πόλη Όφενμπαχ, στην οποία νοσηλεύτηκε ο Στέλιος Καζαντζίδης, το 2001, λίγο μετά τη διάγνωσή του με καρκίνο.

“Είχα πάει στη Γερμανία για να τον δω. Στο Όφενμπαχ. Ήταν βαριά άρρωστος. Είχα καθίσει μαζί του 15 ημέρες. Και εκεί λέγαμε αν θα γίνεις καλά, θα πάμε στο στούντιο. Είδα ότι άνοιγε τα μάτια του με λαχτάρα και χαρά και σαν να το ήθελε αυτό, να του είχε λείψει αυτό. Δεν έζησε για να το κάνουμε αυτό”, είχε αποκαλύψει συγκινημένη η Μαρινέλλα.

Για τη νοσηλεία του είχε μιλήσει και ο Νίκος Ζάμπογλου, ο τότε διευθυντής και καθηγητής της Ογκολογικής και Ακτινοθεραπευτικής Κλινικής του νοσοκομείου του Οφενμπαχ.

“Όταν το 2001 διαγνώστηκε με καρκίνο, ο Στέλιος ήρθε στη Γερμανία για θεραπεία στην κλινική μου. Συνδεθήκαμε. Μάλιστα όταν έμαθε ότι η σύζυγος μου ήταν έγκυος, ζήτησε να βαφτίσει τον γιο μου. Δυστυχώς δεν πρόλαβε. Όμως τον Άρη μου τον βάφτισε η Βάσω, η σύζυγος του Στέλιου. Έτσι, έστω και χωρίς αυτόν, κουμπαρέψαμε”, είχε δηλώσει ο Νίκος Ζάμπογλου στο lemesosblog.gr.

“Αυτός ήταν ο Στέλιος. Να προσθέσω επίσης, ότι όταν ήταν στην κλινική μου στο Όφενμπαχ, εκδήλωσαν ενδιαφέρον να τον επισκεφθούν δεκάδες πολιτικοί κι άλλα δημόσια πρόσωπα. Ο Στέλιος αρνήθηκε ευγενικά. Δεν ήθελε να δει κανένα. Μια μέρα κτύπησε την πόρτα της κλινικής ένας 16χρονος Έλληνας, γιός μεταναστών. Είχε πάρει το τρένο από το Βισμπάντεν κι αργότερα λεωφορείο, κι ήρθε στο Όφενμπαχ αποκλειστικά για να δει τον Καζαντζίδη, τον οποίο γνώρισε μέσα από τις κασέτες του πατέρα του. Ενημέρωσα τον Στέλιο προσωπικά. “Και τον έχεις έξω να περιμένει; Πες στο παιδί να περάσει” μου είπε χωρίς δεύτερη σκέψη. Ο νεαρός μπήκε στο δωμάτιο, ο Στέλιος του έσφιξε το χέρι και ήταν μαζί ώρα πολλή. Αυτός ήταν ο Στέλιος! Ένας αγνός, αυθεντικός, απλός τροβαδούρος, όπως φαινόταν και μέσα στα τραγούδια του. Τοποθετούσε την αξιοπρέπεια πάνω από τα λεφτά, πάνω από τις δημόσιες σχέσεις, πάνω κι από την όποια δημοσιότητα. Κι αυτά τα χαρακτηριστικά τα διατήρησε μέχρι τέλους” είχε συμπληρώσει.