Το Gorbea είναι ένα δασύλλιο μεταξύ των επαρχιών Alava και Vizcaya στη βόρεια Ισπανία και έχει πάρει το όνομά του από την ψηλότερη κορυφή Gorbea του βουνού που δεσπόζει ολόγυρα (1.482 μ.).

Η καταπράσινη περιοχή βρίσκεται κοντά σε μια σειρά από πόλεις και κωμοπόλεις και είναι δημοφιλής προορισμός για τους πεζοπόρους, τους ορειβάτες αλλά και τους λάτρεις της φύσης που απολαμβάνουν την πλούσια χλωρίδα και πανίδα.

Βασικό χαρακτηριστικό του είναι το απόκοσμο τοπίο που υπάρχει στο δασύλλιο, με παράξενα δέντρα με γυμνούς κορμούς αλλά και με τις ρίζες των φυτών να βγαίνουν από το έδαφος. Κι όλα αυτά συνδυασμένα με πυκνή ομίχλη για να νομίζει ο επισκέπτης ότι βρίσκεται σε κάποια μυστηριώδη χώρα, βγαλμένη από ταινία τρόμου!

Noμικά κατά μεγάλων οίκων μόδας αποφάσισε να κινηθεί η Converse για την αντιγραφή του κλασικού σχεδίου παπουτσιών Chuck Taylor που πρωτολάνσαρε πριν από 100 χρόνια, περίπου.

Η Converse κινήθηκε νομικά κατά εταιρειών που εδρεύουν σε Καναδά, Αυστραλία, Ιταλία, Κίνα και Ιαπωνία, μεταξύ των οποίων βρίσκοτναι η Wal-Mart, FILA, Ed Hardy, K-Mart, Tory Burch, Kmart, H&M, Skechers USA και η Ralph Lauren.

Επίσης, κατέφυγε και στην Επιτροπή Διεθνούς Εμπορίου ζητώντας να απαγορευθεί η πώληση των αντιγράφων.

iefimerida.gr

Σπάνια ασχολούνται τα media με τις πεποιθήσεις των διασήμων, ακόμη λιγότερο δε με τις θρησκευτικές πρακτικές τους και τα πιστεύω τους.

Συχνά τα αγνοούν γιατί δεν έχουν ενδιαφέρον. Καμιά φορά, όμως, «φωτίζουν» την προσωπικότητα.

Αντζελίνα Τζολί

Το 2000 η Τζολί δήλωσε: «Δεν χρειάζεται να υπάρχει ένας θεός για μένα. Υπάρχει κάτι στον κόσμο που είναι πνευματικό, που μοιάζει με το θείο. Δεν νιώθω την ανάγκη να κάνω πράγματα γιατί απλά οι άνθρωποι τα πιστεύουν, αλλά δεν ξέρω πραγματικά αν είναι καλύτερο να μην πιστεύω σε τίποτα».

Μπραντ Πιτ
Ο διάσημος ηθοποιός δήλωσε το 2009: «Είμαι πιθανόν 20% άθεος και 80% αγνωστικιστής. Πιστεύω ότι κανείς δεν ξέρει πραγματικά. Πιστεύω ότι θα το ανακαλύψουμε όταν πάμε εκεί. Ως τότε δεν χρειάζεται να το σκεφτόμαστε».

Εμα Τόμσον
«Είμαι άθεη. Μπορείτε ακόμη και να με αποκαλέσετε μια φιλελεύθερη αναρχική. Βλέπω τη θρησκεία με καχυποψία και φόβο. Δεν πιστεύω στον Θεό. Προσβάλλομαι από μερικά πράγματα που έχουν γραφεί στη Βίβλο και στο Κοράνι και τα αρνούμαι».

Τζόντι Φόστερ
Σε μια συνέντευξή της το 2007 η Φόστερ είχε πει: «Είμαι άθεη, αλλά αγαπώ τις θρησκείες και τα τελετουργικά τους. Ακόμη κι αν δεν πιστεύω στον Θεό, δοξάζουμε κάθε θρησκεία στην οικογένειά μας με τα παιδιά».

Τζούλιαν Μουρ
Το 2002 η Μουρ απάντησε σε σχετική ερώτηση για το αν υπάρχει Παράδεισος. Και εκείνη απάντησε. «Χμ, νομίζω ότι κάνετε λάθος. Εγώ πραγματικά υπάρχω!».

Μόργκαν Φρίμαν
Το 2012 ρώτησαν τον Φρίμαν αν ο Θεός είναι επινόηση και απάντησε: «Ναι. Εχει δει ποτέ κανείς κάποια προφανή απόδειξη; Ο,τι λέμε είναι θεωρίες από τους προφήτες του παρελθόντος».

Χιου Χέφνερ
Το 2012 ο Χέφνερ έγραψε σε ένα editorial: «Οταν η θρησκεία και όχι η λογική ρυθμίζουν τους νόμους, τότε μην περιμένετε ότι θα βρείτε σε αυτούς το δίκιο σας».

Χαβιέ Μπαρδέμ
Ο διάσημος Ισπανός ηθοποιός, σύζυγος της Πένελοπε Κρουζ, έχει πει: «Πάντα έλεγα ότι δεν πιστεύω στον Θεό, πιστεύω στον Αλ Πατσίνο». Λέγεται ότι εννοούσε την ταινία «Ο δικηγόρος του διαβόλου».

Ντάνιελ Ράντκλιφ
«Είμαι άθεος, αλλά δεν νιώθω ήσυχος γι’ αυτό. Δεν φωνάζω τις πεποιθήσεις μου, αλλά σέβομαι τους ανθρώπους σαν τον Ρίτσαρντ Ντόκινς που φωνάζουν ότι είναι άθεοι».

iefimerida.gr

Το ξέρουμε και το ακούμε όλοι μας από μικροί…

Η γέννηση ενός παιδιού που θα προκύψει από την ερωτική πράξη μεταξύ συγγενών δευτέρου βαθμού (πρώτα ξαδέλφια) δεν είναι καθόλου μα καθόλου ασφαλής και οι κίνδυνοι για το παιδί είναι τεράστιοι.

Μια έρευνα Άγγλων επιστημόνων έρχεται να επιβεβαιώσει το αυτονόητο από την αρχαιότητα (τότε που για να διατηρηθεί το βασιλικό αίμα, παντρεύονταν, τα πρωτοξάδερφα, ακόμη και τα αδέρφια) και τα παιδιά που γεννούσαν σε μεγάλο ποσοστό είχαν διάφορα προβλήματα.

Στο σύγχρονο κόσμο όμως το “έθιμο” του να παντρεύονται τα πρώτα ξαδέρφια (άρα και να κάνουν παιδιά μεταξύ τους) δεν έχει εξαλειφθεί από παντού.

Οι επιστήμονες από τα πανεπιστήμια Λιντς και Μπράντφορντ, με επικεφαλής τους καθηγητές Έαμον Σέρινταν και Νιλ Σμολ, διαπίστωσαν αφού μελέτησαν τη γέννηση 13.500 μωρών, όλα μέλη της Πακιστανικής κοινότητας στην Αγγλία, (όπου οι γάμοι μεταξύ συγγενών παραμένουν ακόμη σε ισχύ) ότι πολλά μωρά γεννήθηκαν με περισσότερες ανωμαλίες από το μέσο όρο του πληθυσμού.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Lancet και είναι αξιοσημείωτο πως ο γάμος μεταξύ πρώτων εξαδέλφων διπλασιάζει τον κίνδυνο γέννησης παιδιού με γενετικά ελαττώματα.

Μάλιστα σύμφωνα με τους ερευνητές ο γάμος ανάμεσα σε πρώτα ξαδέρφια είναι υπεύθυνος για το ένα τρίτο (31%) των γενετικών ανωμαλιών στα μωρά των Πακιστανών στην Αγγλία. Και για να μιλήσουμε με απόλυτους αριθμούς:

Ο κίνδυνος γέννησης μωρού με σοβαρή βλάβη στην καρδιά ή στο νευρικό σύστημα, που μπορεί να επιφέρει και πρόωρο θάνατο, είναι μεν μικρός σε απόλυτους αριθμούς, παραμένει όμως διπλάσιος (6%) σε σχέση με τον γενικό πακιστανικό πληθυσμό (3%).

Η ίδια έρευνα αφορούσε και στου Άγγλους, και διαπιστώθηκε πως ο κίνδυνος διπλασιάζεται πάλι μεταξύ συγγενών. Από 2% που είναι κανονικά φτάνει στο 4%, ειδικά όταν η μητέρα έχει ξεπεράσει το 34ο έτος της ηλικίας της.

Με απλά λόγια η έρευνα έδειξε ότι είναι απαγορευτικό σε στενούς συγγενείς να κάνουν μεταξύ τους παιδιά γιατί οι χρωμοσωματικές ανωμαλίες που θα υπάρξουν μπορεί να αποβούν μοιραίες.

Πηγή

Σε εσάς που κάνετε τον κόπο να διαβάσετε αυτό το κείμενο, θα ήθελα να συστηθώ.

Λέγομαι Αναστασία. Είμαι μέσης ηλικίας, παντρεμένη με δύο παιδιά, σύζυγο, οικογενειακό αυτοκίνητο, σπίτι προίκα από τους γονείς και εξοχικό στο χωριό.

Είμαι μια τυπική, συνηθισμένη γυναίκα. Τίποτα το ιδιαίτερο.

Ούτε και έχω συγκλονιστικές ιστορίες να διηγηθώ. Ο έως τώρα βίος μου ήταν επίπεδος, λείος, χωρίς κακοτράχαλους δρόμους και άσχημους καιρούς.

Τους απέφευγα τους άσχημους καιρούς και τα δύσκολα ταξίδια.

Κοιτούσα τον ουρανό κι αν έβλεπα να έρχεται βροχή, κλεινόμουν μέσα για να μη βραχώ. Ήταν πιο ασφαλές.

Νομίζω ότι έτσι επέλεξα να ζω.

Δεν είμαι όμως και σίγουρη. Μπορεί και να είχε επιλέξει η ίδια η ζωή για μένα πριν ακόμα γεννηθώ.

Όσο μεγαλώνω, μου φαίνεται ότι, τελικά, λίγα είναι αυτά που εγώ ορίζω.

Όλοι με λένε τυχερή. Τα πάντα έχω, τίποτα δεν μου λείπει.

Κι εγώ ντρέπομαι να ξεστομίσω πως όσα «έχω» με «έχουν» εκείνα. Είναι τα λουκέτα στις αλυσίδες που μόνη μου έβαλα στον εαυτό μου.

Για να σας δώσω να καταλάβετε καλύτερα, τα πράγματα έχουν ως εξής:

Ποτέ μου δεν νοίκιασα τίποτα. Δεν χρειάστηκε.

Σπούδασα στην πόλη μου, μπήκα στο δημόσιο, οι γονείς μου, μού έδωσαν σπίτι.

Αυτόν το βίο τον επίπεδο τον διήγα ως ιδιοκτήτρια, ποτέ ως νοικάρισσα.

Μου προσφέρθηκε μονιμότητα. Δείλιασα να την αρνηθώ. Ήταν πιο ασφαλές…

Και τις αγάπες μου, έτσι τις γύρεψα. Δεμένες με ισόβιο συμβόλαιο.

Τον πρώτο που προσφέρθηκε να το υπογράψει, τον παντρεύτηκα.

Ναι, δεν νοίκιασα ποτέ. Ήμουν ευτυχής γι’ αυτό. Κανείς δεν σε πετάει από την ιδιοκτησία σου.

Όμως, να! Τώρα, εκεί, στα μισά της ζωής μου, η καρδιά μου ώρες-ώρες φτερουγίζει σαν τρελή, τόσο που νομίζω ότι προσπαθεί να με εγκαταλείψει, να βγει από το σώμα μου και να με αφήσει αγκαλιά με τα ιδιόκτητα αγαθά και τα συμβόλαιά μου.

Κρίσεις πανικού, μου είπαν οι γιατροί. Άγχος.

Δεν τους πιστεύω. Η καρδιά μου απλώς αγωνίζεται να πετάξει, αυτό είναι όλο.

Έχει ξεκινήσει πόλεμο με το σώμα που τη φιλοξενεί και σέρνεται μαλθακό μέσα στη νοσηρότητα της μονιμότητας που αναπνέει.

Σιχάθηκε η καρδιά μου την ιδιοκτησία, θέλει να ζήσει στο ενοίκιο.

Να νιώσει πώς είναι να ζεις με την επιλογή να φύγεις όποτε θες. Να μπορείς να φορτώσεις την περιουσία σου σε ένα φορτηγό και να την περιφέρεις.

Τη ζυγιάζεις καλύτερα έτσι, ανακαλύπτεις πόσο αντέχει στους κραδασμούς.

Κρατάς και τα απολύτως απαραίτητα, πετάς τη σαβούρα γιατί είναι βάρος και δεν μπορείς να γυρνάς φορτωμένη με άχρηστα πράγματα.

Γι’ αυτό φτερουγίζει η καρδιά μου. Χρειάζεται να κάνει ταξίδια, χρειάζεται να βγει στη βροχή. Πασχίζει να βρει την έξοδο.

Κι εγώ χρειάζομαι να κάνω ταξίδια και να βραχώ…

Μόνο που όταν έπρεπε, δεν κατάλαβα ότι η ζωή μου με έχει νοικιάσει εκείνη. Κι όποια ώρα θέλει με πετάει έξω.

Το κατάλαβα αργά, πολύ αργά.

Τότε, όλο αγόραζα, ποτέ δεν νοίκιαζα.

Τώρα όμως, δεν μπορώ να πουλήσω την περιουσία μου. Δεν την αγοράζει κανείς!

Κι όταν λήξει το συμβόλαιο και η ζωή με πετάξει έξω, φοβάμαι ότι δεν θα έχω κάνει κανένα ταξίδι.

Ούτε θα έχω βγει στη βροχή. Θα είμαι στεγνή, ασφαλής και χωρίς καρδιά.

Αυτή θα έχει πεθάνει ψάχνοντας την έξοδο από τους τοίχους που αγόρασα.

Πηγή