Ένα εντυπωσιακό βίντεο κατέγραψε μία κάμερα ενός drone που πετούσε ψηλά σε μία πόλη της Ολλανδίας. Η κατασκευή του πλοίου M.V. Greenland είχε τελειώσει και είχε σειρά είχε η τελετή καθέλκυσής του όπως γίνεται παραδοσιακά. Το εντυπωσιακό είναι πόσο ομαλά γίνεται η διαδικασία.
Ειδικά η στιγμή που πέφτει στο νερό είναι μοναδική! Δείτε το βίντεο με την καθέλκυση του πλοίου από την οπτική του drone.
Δυο γυναίκες βγαίνουν μια νύχτα χωρίς τους άνδρες τους. Πηγαίνουν σε ένα μπαρ, συζητάνε, πίνουν ένα δυο ποτά και μετά φεύγουν για το σπίτι.
Στο δρόμο γυρνάει η μια και λέει στην άλλη, ‘Συγγνώμη, αλλά πρέπει να πάω στην τουαλέτα. Μπορούμε να σταματήσουμε για ένα λεπτό;’
Η άλλη την κοιτάζει και απαντά, ‘Και εγώ θέλω να πάω αλλά που να σταματήσουμε στην μέση του δρόμου;’
‘Κοίτα! Ένα νεκροταφείο. Μπορούμε να πάμε εκεί.’
‘Ναι, αλλά πως θα σκουπιστούμε;’
‘Θα χρησιμοποιήσω το εσώρουχό μου και μετά θα το πετάξω.’
Η άλλη γυναίκα δεν ήθελε να πετάξει το ακριβό εσώρουχό της και έτσι τελικά πήρε την κορδέλα από ένα διπλανό τάφο.
Και πήγαν σπίτι.
Την άλλη ημέρα ο σύζυγος της μιας γυναίκας ανησύχησε γιατί η συνήθως γλυκιά και αθώα γυναίκα του δεν είχε σηκωθεί ακόμη και πήρε τηλέφωνο τον σύζυγο της άλλης γυναίκας.
‘Ξέρεις που πήγαν οι γυναίκες μας χθες βράδυ; Γιατί η δική μου γύρισε χωρίς εσώρουχο.’
‘Εσύ είσαι πιο τυχερός. Η δική μου ήρθε με μια κορδέλα πίσω της που έγραφε : ‘Από όλους εμάς στην πυροσβεστική. Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ.’
O Sorine Poulsen είναι ένας αρχιτέκτονας που δημιούργησε κάτι πραγματικά εξωπραγματικό και έκανε να τον κατασκευάσει 25 ολόκληρα χρόνια!
Σε μια επιφάνεια 4000 τετραγωνικών μέτρων κατάφερε να σχεδιάσει τον παγκόσμιο χάρτη από πέτρες, χώμα και χορτάρια!
Φυσικά για να γίνει πιο αληθοφανές ο χάρτης το όλο σκηνικό του στήθηκε πάνω σε μια λίμνη, αυτή η λίμνη ονομάζεται Lake Klejtrup και βρίσκεται στην Δανία.
Ένα πραγματικά ασυνήθιστο θέαμα που σίγουρα δεν το βλέπεις κάθε μέρα και έχει προκαλέσει τόση μεγάλη εντύπωση που πρόκειται πια για ένα αξιοθέατο!
Έτσι όπως φαίνεται από το Google Maps:
Δεν έχει καμία σημασία ποιο είδος μουσικής σας αρέσει να ακούτε. Πιθανώς υπάρχει ένα συγκεκριμένο τραγούδι που σας κάνει να ξεχνάτε που βρισκόσαστε και ποιοι είστε και απευθείας αφήνετε τον εαυτό σας ελεύθερο να παραδοθεί στο ρυθμό της μουσικής.
Είναι το τραγούδι που σας κάνει να ανεβάσετε αρκετά την ένταση, να ξεκουμπώσετε το πρώτο κουμπί του πουκαμίσου σας και να ξεκινήσετε να χορεύετε μέχρι να ιδρώσετε. Μπορεί να σας κοιτάνε και άλλοι άνθρωποι κατά τη διάρκεια του χορού σας αλλά σίγουρα δεν σας πειράζει ιδιαίτερα. Στην πραγματικότητα εκείνη τη στιγμή δεν ακούτε απλά τη μουσική αλλά είστε ένα με αυτήν.
Το μικρό παιδάκι που θα δείτε στο παρακάτω βίντεο καταλαβαίνει ακριβώς πως είναι να νιώθει κανείς τη μουσική να διαπερνά το σώμα του και να χορεύει σαν να μην υπάρχει κανείς τριγύρω του.
Ετοιμαστείτε να δείτε μια διαφορετική άποψη του Bohemian Rhapsody που θα σας προσφέρει πολλά και μεγάλα χαμόγελα.
Τα παιχνίδια της εταιρείας Lego είναι ένα φαινόμενο. Παίζουνε με αυτά μεγάλοι και μικροί. Βοηθάνε στην ανάπτυξη της δημιουργικότητας, φαντασίας και της λογικής σκέψης, που σημαίνει, πως μπορούν να χρησιμοποιηθούν όχι μόνο σαν παιχνίδια, αλλά και ως μέσο εκπαίδευσης.
Η καθηγήτρια σχολείου Αλίσια Ζίμερμαν, για παράδειγμα χρησιμοποιεί πάρα πολύ τα κυβάκια της γνωστής εταιρείας για να βοηθήσει τα παιδιά να κατανοήσουν βασικά μαθηματικά.
Με την βοήθεια των Lego για παράδειγμα μπορεί εύκολα να εξηγήσει κάποιες απλές μαθηματικές αρχές και πράξεις όπως τι σημαίνει το ολόκληρο, κλάσματα και άλλες παρεμφερής έννοιες.
Σας παρουσιάζουμε μερικές εικόνες από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα, για αυτούς που τους τελείωσαν τα λόγια, η υπομονή στην προσπάθεια να εξηγήσουν την επιστήμη των αριθμών και των ψηφίων στα παιδιά.
Τμήματα και ολόκληρα
Κλάσματα
Δυνάμεις του τετραγώνου
Η έννοια του αριθμητικού κέντρου
Καμιά φορά, όταν βλέπουμε κάποιες φωτογραφίες μας δημιουργούνται πολλά συναισθήματα. Τα συναισθήματα αυτά μπορεί να μας δημιουργηθούν από μια φωτογραφία που έχει τραβηχτεί από την σωστή γωνία ή απλά μια φωτογραφία που τραβήχτηκε την κατάλληλη στιγμή. Καμιά φορά πρόκειται για φωτογραφίες εντυπωσιακών φυσικών φαινομένων ή τοπίων, που μας καθηλώνουν. Σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να είναι απλά η αποτύπωση της καθημερινής ζωής σε διάφορα σημεία του πλανήτη.
Μαζέψαμε παρακάτω τις 20 φωτογραφίες που μας εντυπωσίασαν το 2015. Κάποιες είναι διασκεδαστικές, κάποιες άλλες συναρπαστικές, ενώ κάποιες άλλες απλά υπέροχες!
Μερικοί πολύ «προσεκτικοί» κριτές στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες στο Μπακού, Αζερμπαϊτζάν.
Ηλικιωμένη γυναίκα παρακολουθεί τον Johnny Depp καθώς φτάνει στην πρεμιέρα ταινίας του.
Κοπάδι προβάτων περνάει μέσα από μια πύλη.
Άνοιξαν οι ουρανοί στην Κοπεγχάγη, Δανία.
Ο γείτονάς μου ο Totoro.
Αυτός ο άντρας ήθελε οπωσδήποτε να αποκτήσει δυο αγόρια. Το όνειρο του πραγματοποιήθηκε τελικά.
Ταΐζοντας τα “πουλιά” στο Εκουαδόρ.
Ανεμοστρόβιλος στην Γένοβα, Ιταλία.
Τόσα πολλά συναισθήματα σε μία μόνο φωτογραφία.
Η ζωή είναι ωραία.
Ποδηλατική ομάδα στην Ρουάντα βλέπει για πρώτη φορά χιόνι.
Μαζί με την μαμά.
Ο φωτογράφος έπεσε, ενώ τραβούσε αυτή την φωτογραφία και τελικά τράβηξε αυτό το αριστούργημα.
Γάτα: η θέα από κάτω.
Κύκνοι κολυμπούν μέσα στον δρόμο μετά από πλημμύρα στην Αγγλία.
Θαλάσσιος ελέφαντας νιώθει αμήχανα, όταν του δίνουν μια τούρτα από ψάρια για τα γενέθλιά του.
Τι να κοιτάζουν άραγε;
Μια συνηθισμένη βροχερή μέρα στο Σικάγο, Αμερική.
Σκυλιά της αστυνομίας περιμένουν στην σειρά για το μεσημεριανό τους στην Κίνα.
Η άγρια φύση της Αφρικής.
Η Marilyn άλλαξε λίγο μεγαλώνοντας.
Όσα χρόνια και να περάσουν πάντα θα σε θυμάμαι. Κοτσανάτος ήσουν για την ηλικία σου και πιο παιδί από παιδί, όπως έλεγε η γιαγιά. Ένας παππούς, παιδί. Ο καλύτερος φίλος και ο καλύτερος σύμμαχος σε ό,τι βάζει ο νους σου. «Έλα να πειράξουμε τη γιαγιά» μου ψιθύριζες σκανταλιάρικα και με σκουντούσες για να γίνουμε συνένοχοι στο έγκλημα.
Όλοι οι παππούδες θυμίζουν κάτι δικό σου. Είναι εκείνοι που τα χειμωνιάτικα βράδια που μένεις σπίτι τους, θα σου φέρουν μια έξτρα κουβέρτα και δυο λιχουδιές και θα σε κάνουν να κρέμεσαι απ’ τα χείλη τους με τις ιστορίες που έχουν να πουν. Πόσα να έχουν δει αυτά τα μάτια!
Θα σου πουν από ιστορίες πολέμου, μέχρι ζαβολιές και το πώς γνώρισαν τη γιαγιά σου. Και ξαφνικά μεταφέρεσαι σε μιαν άλλη εποχή και παρελαύνουν μπροστά στα μάτια σου άνθρωποι που δε γνώρισες ποτέ, χαζεύεις αλάνες που τρέχουν σχολιαρόπαιδα και βλέπεις τον παππού σου νέο, χωρίς ίχνος ρυτίδας ή κούρασης, αλλά το ίδιο παιδί.
Είναι αυτός που θα σε μάθει χαρτιά και μετά θα χαίρεται πιο πολύ από σένα, όταν τον κερδίζεις. Θα κάνει τάχα τον πειραγμένο, αλλά τα μάτια του θα γυαλίζουν κρυφά από περηφάνια. Θα σε μάθει να ποντάρεις με στραγάλια, φουντούκια, αμύγδαλα κι όποιο άλλο ξηροκάρπι θες και πάντα όταν τελειώνουν οι δικοί σου «πόντοι», θα σε εφοδιάζει κρυφά ή φανερά με τους δικούς τους. Πού και πού θα κάνετε κι ένα διάλειμμα να χλαπακιάζετε τους πόντους μαζί κι ας φωνάζει η γιαγιά πού πήγε όλο το σακουλάκι με τ’ αμύγδαλα.
Θα σου βάζει πάντα στην τσέπη έξτρα χαρτζιλίκι τόσο κρυφά, που θα αναρωτιέσαι αν έκανε κάποτε μυστικές συναλλαγές για τη μαφία. Κι όταν δήθεν παραπονιέσαι, σου κλείνει το μάτι και σου λέει «για να πιεις έναν καφέ ρε παιδί μου», κι ας φτάνουν τα λεφτά για λουκούλλειο γεύμα κι όχι μόνο. Θα φωνάζουν οι γονείς πως «το κακομαθαίνεις το παιδί», αλλά δεν τον νοιάζει ιδιαίτερα, είναι το δικό σας μυστικό και οι άλλοι ας λένε ό,τι θέλουν.
Είναι αυτός που θα σου μάθει να τρως φέτα μαζί με το καρπούζι το καλοκαίρι και μετά θα σε κοροϊδεύει που δεν ήξερες πριν από κείνον. «Έλα να σου δείξω πώς τρώνε», σου λέει κι εσύ αναρωτιέσαι τι κάνεις λάθος τόσο καιρό. Κι από την ώρα που στο μαθαίνει, τα απογεύματά σου είναι πια προκαθορισμένα και μετά τη μεσημεριανή θάλασσα έχετε ραντεβού στο μπαλκόνι του για καρπούζι με φέτα ή χωρίς.
Σου βάζει πάντα τη μεγαλύτερη μερίδα παγωτό και είναι πολύ πιθανό η αγαπημένη σου γεύση να είναι και δική του. Σου μαθαίνει πώς να κάνεις «βατραχάκια» στη θάλασσα πετώντας βοτσαλάκια και είναι αυτός που σου έμαθε να κάνεις ποδήλατο, χωρίς βοηθητικές. Πάντα σε υποστήριζε όταν ήθελες λίγη παραπάνω ώρα για παιχνίδι στη θάλασσα, κι ας φώναζε η μάνα σου ότι το φαγητό θα κρυώσει, ότι βράδιασε πια, ότι αύριο δε θα ξυπνάς. «Ασ’ το το παιδί να παίξει!» λέει με στόμφο και την ίδια ώρα ελπίζει να μπορούσε να κατέβει κι αυτός στην αλάνα, όπως παλιά.
Είναι εκείνος που όσα χρόνια κι αν περάσουν θα μείνει χαραγμένος ανεξίτηλα στη μνήμη σου και θα ζει μέσα από τις γνώσεις που σου έδωσε. Δεν είναι μόνο τα υλικά που σου χάρισε. Είναι που σου έμαθε να είσαι σύμμαχος, φίλος και προστάτης. Στη σκέψη του θα σου έρχεται πάντα μια μυρωδιά από καρπούζι κι ένα μικρό βούρκωμα, κι αυτά είναι που σου δείχνουν πως ουσιαστικά δε θα φύγει ποτέ.
Σοφία Καλπαζίδου – pillowfights.gr
Γκρίνια, γένους θηλυκού. Λένε πως οι γυναίκες γκρινιάζουν με το παραμικρό. Φυσικά και αυτό δεν ισχύει, τουλάχιστον για μένα. Γιατί εγώ δεν γκρινιάζω γενικά. Με κουράζουν οι άνθρωποι που το κάνουν. Απαπα μακριά από εμάς.
Βέβαια οι φίλοι μου έχουν μια κάπως διαφορετική άποψη. Λένε πως γκρινιάζω, μα δεν καταλαβαίνω το λόγο. Δηλαδή τα παράπονα μου να μην τα πω; Είναι λογικό δηλαδή να πεινάω και να μην το λέω; Μα αφού πεινάω και όταν πεινάω πρέπει το αναφέρω, βρε αδελφέ! Δηλαδή εσείς όταν πεινάτε δεν το λέτε; Από πού ήρθατε άνθρωποι;
Και όταν νυστάζω. Aν κουραστώ θα το πω, απλά για να είσαι ενήμερος για αυτό που θα ακολουθήσει. Είναι απλά τα πράγματα. Αν κουραστώ θα νυστάξω κι αν νυστάξω θα αρχίσω να κρυώνω.
Ε, και να μη στο ανακοινώσω; Να ξέρεις για να το αντιμετωπίσουμε, να με λυπηθείς και να με φέρεις μια κουβερτούλα, γιατί αλλιώς θα με ακούς να λέω συνεχώς την ίδια έκφραση μέχρι να με σιχαθείς και να πας να φέρεις αυτήν την αναθεματισμένη κουβερτούλα.
Μη μιλήσω για τις στιγμές που πονάω. Είτε πονάει η κοιλιά μου, είτε το κεφάλι μου, είτε το νύχι μου πρέπει να με στηρίξεις.
Να είσαι κοντά μου και να με πεις πως όλα θα πάνε καλά και πως το δαχτυλάκι μου θα περάσει και πως αυτό το σατανικό έπιπλο θα τιμωρηθεί. Γιατί αν δεν το κάνεις, θα κλαίγομαι για αυτό μέχρι να μου περάσει και άμα έχω χτυπήσει πολύ, καλό ξημέρωμα.
Η καλή φιλία όμως, όπως λένε, στα δύσκολα φαίνεται. Εγώ θα πω πως φαίνεται στην υπομονή, διότι οι φίλες μου κάνουν το σταυρό τους κάθε φορά που πληγώνομαι συναισθηματικά.
Ξέρουν τι θα ακολουθήσει. Δε θα γκρινιάζω ακριβώς, θα κλαίω. Και μετά θα μπουκώνομαι για να μη μιλάω και αφού θα τρώω, θα κλαίω που έφαγα και θα είμαι και χωρισμένη και πέντε κιλά παραπάνω. Και μετά θα με μπουκώνουν για να σταματήσω να μιλάω και πάλι από την αρχή.
Μη με πείτε τώρα γκρινιάρα κι επειδή δε θέλω το φραπέ μου σαν σιρόπι. Νομίζω στο θέμα του καφέ όλοι πρέπει να μιλάμε, γιατί ο καφές είναι πράγμα σημαντικό. Στο κάτω κάτω της γραφής αν για να σας αρέσω πρέπει να χαλαλίσω τον καφέ μου, χίλιες φορές εγώ και η καφεΐνη μου.
Επιμέλεια Κειμένου Ζωής Τεκέλογλου: Σοφία Καλπαζίδου
Πηγή: pillowfights.gr
Όποιος έχει υποφέρει από πόνους στο αυτί ξέρει πόσο οδυνηρό και επώδυνο μπορεί να είναι. Προσωπικά, θυμάμαι όταν ήμουν παιδί είχα πάθει μια λοίμωξη στο αυτί και δεν υπήρχε τίποτα που να μπορούσε να απαλύνει τον πόνο μου. Ούτε καν το να σφίγγω τα δόντια μου δεν μπορούσε να βοηθήσει, γιατί πολύ απλά ο πόνος ήταν πολύ μεγάλος.
Φυσικά, κάποια στιγμή μπορείς να πάρεις αντιβιοτικά και να απαλύνεις τον πόνο, αλλά αυτό δεν συμβαίνει πάντα. Υπάρχουν και οι άνθρωποι, που αρνούνται να πάρουν φαρμακευτικά σκευάσματα, εξαιτίας των παρενεργειών. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, η ιδέα αυτή είναι καταπληκτική, γιατί μπορείτε να καταπολεμήσετε τον πόνο στο αυτί με αλάτι.
Επίσης, εκτός από το αλάτι χρειάζεστε και μια λευκή κάλτσα. Αυτό είναι σημαντικό, καθώς διαφορετικά υπάρχει ο κίνδυνος αποχρωματισμού.
Το αλάτι θα πρέπει να είναι χοντρό θαλασσινό, ώστε οι κόκκοι να είναι ακατέργαστοι για να μην υπάρχει κίνδυνος να βγουν έξω από την κάλτσα και λόγω της ιδιαίτερης χημικής του σύστασης. 1 με 1,5 φλιτζάνι είναι αρκετό.
Ρίχνετε το αλάτι μέσα στην κάλτσα, κρατώντας γυρισμένη την άκρη της κάλτσας προς τα έξω, ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος να πέσουν κάτω κόκκοι αλατιού.
Πρέπει να δέσετε την κάλτσα σφιχτά και αν μπορείτε με διπλό κόμπο.
Το τελικό σχήμα δεν θα πρέπει να ξεπερνάει το μέγεθος της παλάμης σας.
Μέτα βάλτε την κάλτσα σε ένα τηγάνι με μέτρια θερμοκρασία για 4 έως 6 λεπτά. Είναι καλό να γυρίζετε συχνά την κάλτσα για να μην καεί. Εναλλακτικά, μπορείτε να ζεστάνετε την κάλτσα στον φούρνο μικροκυμάτων, αλλά εδώ υπάρχει ο κίνδυνος να μην ζεσταθεί η κάλτσα σε όλο το μήκος της. Επίσης, υπάρχει η πιθανότητα να χαλάσει η κάλτσα και να σκιστεί. Οπότε, θα πρέπει να αλλάζετε την πλευρά της κάλτσας μέσα στον φούρνο μικροκυμάτων ανά 5 λεπτά. Αυτό, όμως, είναι αρκετά χρονοβόρο, άρα η μέθοδος με το τηγάνι είναι καλύτερη.
Μετά θα πρέπει να ελέγξετε με το χέρι σας την θερμότητα της κάλτσας, ώστε να μην καεί το αυτού που θα το βάλει στο αυτί του. Η κάλτσα πρέπει να τοποθετηθεί από το ύψος του αυτιού μέχρι το σαγόνι. Η ανακούφιση θα επέλθει μέσα σε λίγα λεπτά. Τέλεια!
Αυτή η φυσική μέθοδος ανακούφισης του πόνου είναι ιδανική για παιδιά, αλλά και οποιονδήποτε άλλον.
Ο David Orr, διάσημος οικολόγος και συγγραφέας, σε ένα από τα βιβλία του αναλύει την ιδέα του, ότι ο πλανήτης δεν χρειάζεται πετυχημένους ανθρώπους. Αντίθετα, χρειάζεται επειγόντως περισσότερους ειρηνοποιούς, θεραπευτές, συντηρητές, αφηγητές και λάτρεις του κάθε είδους. Χρειάζεται ανθρώπους που δεν φοβούνται να ζουν ο ένας δίπλα στον άλλον. Χρειάζεται ανθρώπους, που να φέρουν το ηθικό βάρος του να φτιάξουν έναν κόσμο ανθρώπινο και κατοικήσιμο. Και αυτές οι έννοιες δεν έχουν καμία σχέση με την “επιτυχία”, όπως την ορίζουμε τώρα.
Κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί, ότι ο Orr αποκαλύπτει την επιρροή του δυτικού πολιτισμού, κατά την οποία η “επιτυχία” ορίζεται από το χρήμα και την ικανότητα του ανθρώπου να εκπληρώνει όλους τους υλικούς στόχους του. Αντίθετα, δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που θεωρούν πετυχημένους τους ανθρώπους που είναι απλά ευγενικοί, μορφωμένοι και έξυπνοι με καλές οικογένειες και σωστά μεγαλωμένα παιδιά, οι οποίοι όμως, δεν έχουν απαραίτητα πολλά χρήματα. Κανένας, όμως, από τους δυο ορισμούς δεν είναι ιδιαίτερα βοηθητικός.
Φυσικά, οι δυτικές αξίες που έχουν ως βασική αρχή τους το “γρηγορότερα, υψηλότερα, δυνατότερα”, αντανακλώνται σε κάθε πτυχή της ζωής μας. Μάλιστα, είναι τόσο διαδεδομένο που πλέον είναι δύσκολο να αποφασίσουμε αν είναι καλό ή κακό. Το πρόβλημα είναι, ότι αυτός ο τρόπος σκέψης καθορίζει τη ζωή μας σε αυτόν τον μικρό, αλλά γεμάτο πλανήτη.
Ας πάρουμε μια βαθιά ανάσα και ας δούμε ποια επαγγέλματα έχουμε συνδυάσει με την επιτυχία: διάσημους κάθε είδους, όπως ηθοποιούς και τραγουδιστές, πολιτικούς και επιχειρηματίες. Με άλλα λόγια, όποιος έχει εξουσία, χρήματα και δημοτικότητα. Προσπαθήστε να φανταστείτε έναν “επιτυχημένο γιατρό”. Πως τον φαντάζεστε; Κάνει πολύπλοκες επεμβάσεις με επιτυχία και σώζει ζωές ή έχει την δική του ιδιωτική κλινική με πλούσιους πελάτες και έχει κερδίσει πολλά χρήματα; Τώρα, προσπαθήστε να φανταστείτε ένα “επιτυχημένο συγγραφέα; Μήπως, έχει γράψει ένα πραγματικά αριστουργηματικό λογοτεχνικό κομμάτι ή είναι αυτός που απλά έχει πουλήσει χιλιάδες αντίτυπα του βιβλίου του; Ας μην πούμε καλύτερα για τους “επιτυχημένους επιστήμονες”, τους “επιτυχημένους γεωλόγους” ή τους “επιτυχημένους δασκάλους”, οι οποίοι φαντάζουν τουλάχιστον οξύμωροι μέσα στο πλαίσιο της επιτυχία όπως το ορίζουμε τώρα.
Δείτε ένα παράδοξο, που αναφέρεται από τον Orr: αυτοί που χαρακτηρίζουμε πετυχημένους δεν είναι αυτοί που κάνουν τον κόσμο να προχωράει. Οι “πετυχημένοι άνθρωποι” δεν διδάσκουν τα παιδιά μας. Οι “πετυχημένοι άνθρωποι” δεν μπορούν να μας θεραπεύσουν. Οι “πετυχημένοι άνθρωποι” δεν σώζουν τον πλανήτη από την υπερθέρμανση. Οι “πετυχημένοι άνθρωποι” δεν ψήνουν ψωμί ή δεν καθαρίζουν το πάτωμα του γραφείου το πρωί. Ωστόσο, όλοι αυτοί οι άνθρωποι έχουν πολύ μεγαλύτερη επιρροή στην ζωή της κοινωνίας από τον οποιοδήποτε τραγουδιστή ή επιχειρηματία.
Το πιο ενδιαφέρουν είναι, ότι στην κοινωνία μας η επιτυχία δεν είναι απαραίτητα συνιφασμένη με την ευτυχία. Για παράδειγμα, οι “επιτυχημένες γυναίκες” χαρακτηρίζονται ως καριερίστριες, αλλά οι σύζυγοι και μητέρες χαρακτηρίζονται ως “ευτυχισμένες γυναίκες”. Οι άντρες θεωρούνται επιτυχημένοι, όταν βγάζουν πολλά χρήματα και μπορούν να αγοράσουν ό,τι θέλουν. Οπότε, ποιος είναι ο ορισμός του “ευτυχισμένου άντρα”; Ας είμαστε ειλικρινείς, πότε ήταν η τελευταία φορά, που ακούσατε κάποιον να αποκαλεί έναν άντρα “ευτυχισμένο”;
Αναμφισβήτητα, το υφιστάμενο μοντέλο της «επιτυχίας» που κυριαρχεί στην κοινωνία μας σήμερα αποκλείει την ευτυχία και, στην πραγματικότητα, είναι πολύ ανθυγιεινό. Ψυχολόγοι από το Πανεπιστήμιο British Columbia διαπίστωσαν, ότι κάποιοι από τους κορυφαίους επιχειρηματίες του κόσμους ανήκουν σε μια μικρή ομάδα του πληθυσμού που έχει κλίση προς την ψυχοπάθεια. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι έτοιμοι να ανταγωνιστούν για κάθε ευκαιρία που μπορεί να τους δώσει πλεονέκτημα σε σχέση με έναν πιο ισορροπημένο ψυχολογικά συνάδελφο τους.
Είναι προφανές, ότι αυτό το “ψυχοπαθές” μοντέλο επιτυχίας θα αποδειχθεί καταστροφικό κάποια στιγμή. Ίσως γι’ αυτό ο κόσμος είναι γεμάτος με πολέμους και συνεχόμενες οικονομικές κρίσεις. Πως θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά από την στιγμή που έχουμε ως πρότυπα “επιτυχημένων ανθρώπων” τους “ψυχοπαθείς” που προαναφέραμε και προσπαθούμε να τους μοιάσουμε;
Αυτοί οι “επιτυχημένοι” άνθρωποι ζουν σε έναν εξαιρετικά μοναχικό κόσμο. Περιβάλλονται από τους υπαλλήλους τους, τους ανταγωνιστές τους και τους συνεργάτες τους, που μπορούν να γίνουν εχθροί τους από την μια στιγμή στην άλλη. Δεν έχουν τίποτα άλλο να κληροδοτήσουν, εκτός από την λεγόμενη επιτυχία τους και τα πλεονεκτήματά της.
Μήπως ήρθε η ώρα να αναθεωρήσουμε την έννοια της “επιτυχίας”; Ας υποθέσουμε, ότι εκείνοι που επιτυχημένοι είναι οι άνθρωποι που αλλάζουν τον κόσμο προς το καλύτερο ή τουλάχιστον προσπαθούν. Άνθρωποι που ξυπνούν το πρωί, πλένουν τα δόντια τους, ντύνονται και μετά προσπαθούν έμπρακτα να συνεισφέρουν στον κόσμο. Ας εκτιμήσουμε τους ανθρώπους, που κάνουν κάτι παραπάνω από το διαβάζουν απλά λόγους, που κάποιος άλλος έχει γράψει για αυτούς. Ας δώσουμε περισσότερη αξία στις πράξεις και όχι στα λόγια. Ας κάνουμε την δουλειά μας καλά, επειδή μας αρέσει και όχι επειδή θα μας κάνει “επιτυχημένους”. Και αν δεν είμαστε ευχαριστημένοι στην δουλειά μας, ας παραιτηθούμε και ας βρούμε κάτι που να μας ταιριάζει και το κάνουμε καλά. Ας εκτιμήσουμε την οικογένεια μας και να δίνουμε περισσότερη προσοχή στα παιδιά μας.
Επιτρέψτε μου να σας πω ένα πράγμα: η επιτυχία δεν είναι συνώνυμο των χρημάτων. Δεν υπάρχει νόημα στο να είσαι πλούσιος, αν δεν μπορείς να το απολαύσεις. Πιστέψτε με, θα είστε πολύ καλύτερα, αν κάνετε απλά αυτό που σας ευχαριστεί.
Αν ακολουθήσουμε όλοι αυτή την ιδέα θα δούμε σύντομα να αναδύονται όλο και περισσότεροι πετυχημένοι άνθρωποι. Και τότε η επιτυχία θα είναι συνώνυμη με την ευτυχία, αφού οι άνθρωποι θα συνειδητοποιούσαν, ότι δεν σπαταλάνε την ζωή τους. Ο πλανήτης χρειάζεται τέτοιους ανθρώπους, γιατί όχι μόνο δεν έχουν κανέναν λόγο να τον καταστρέψουν, αλλά έχουν κάθε λόγο να δημιουργήσουν καινούργια και υπέροχα πράγματα.
Αν δεν το βρείτε εδώ, δεν είναι είδηση
© Tilestwra.com