Στη ζωή μας γνωρίζουμε πολλούς ανθρώπους σε καθημερινή βάση. Οι περισσότεροι είναι απλές γνωριμίες, τυχαίες συναντήσεις του ενός «χαίρω πολύ» που την επόμενη στιγμή έχεις ξεχάσει το όνομά τους.
Κάποιοι άλλοι, λιγότεροι στον αριθμό, είναι αυτοί που λέμε «γνωστοί». Όσοι θα χαιρετίσεις στο δρόμο, θα χαρείς που θα τους δεις έστω και τυχαία, θα πείτε εν συντομία τα νέα σας και θα υποσχεθείτε να πάτε για καφέ, ενώ ξέρετε αμφότεροι πως κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να γίνει. Είναι και μερικοί άλλοι, που κατατάσσονται στην κατηγορία «φίλοι».
Περίεργη κατηγορία η τελευταία, μικρή σε κάθε δεδομένη στιγμή, εφόσον περιέχει λίγους και εκλεκτούς, συνολικά όμως τεράστια καθώς είναι γοργά εναλλασσόμενη και συνεχώς αυξομειώνεται.
Φίλοι σχολικοί, άλλοι από το δημοτικό και διαφορετικοί πάλι από το γυμνάσιο, φίλοι από το φροντιστήριο, το γυμναστήριο, από τα αγγλικά, από το πανεπιστήμιο, το μάστερ, τη δουλειά, φιλικά ζευγάρια, φίλοι φίλων. Κάποιοι έμειναν για λίγο, κάποιοι για λίγο παραπάνω κι άλλοι δεν έφυγαν ποτέ.
Με κάποιους γουστάρεις να πίνεις μπίρες και να βγαίνεις για μπαρότσαρκες ως τα ξημερώματα, με κάποιους μιλάς μόνο για ποδόσφαιρο ή μόδα, με άλλους κάνεις τις σοβαρές τις συζητήσεις.
Είναι κι εκείνη η χούφτα ανθρώπων, εκείνοι οι πολύ σπάνιοι, που είσαστε φίλοι από τότε που φορούσατε ακόμα πάνες, σας έσπρωχναν σε διπλανά καρότσια και ανταλλάσσατε πιπίλες στα κρυφά.
Οι παιδικοί σου φίλοι, που μεγαλώσατε μαζί, μαζί ανακαλύψατε τον κόσμο και αργότερα μαζί τον αμφισβητήσατε. Είχατε τα ίδια ερεθίσματα στην ευαίσθητη εποχή που διαμορφώθηκε η προσωπικότητά σας, αντιμετωπίσατε μαζί τις πρώτες σας φοβίες, ενθουσιαστήκατε με τα πρώτα καρδιοχτύπια και ξεπεράσατε μαζί τις πρώτες απογοητεύσεις της ζωής.
Είναι όλα αυτά τα «πρώτα» που κάνουν μια σχέση μοναδική, γιατί είναι ακριβώς αυτά που θα συζητάτε μετά από χρόνια σε κάποια βεράντα με ένα ποτήρι φθηνό κρασί στο χέρι και θα σας φέρνουν ξανά στα χείλη ένα ξέγνοιαστο χαμόγελο. Γιατί είναι αυτές οι κοινές εμπειρίες που δένουν τους ανθρώπους, είναι αυτές που κρατάνε μια φιλία ζωντανή και απυρόβλητη και είναι ο λόγος που τα κοινά στοιχεία θα ξεπερνούν πάντα τις διαφορές.
Όσους φίλους κι αν κάνεις στην πορεία, μ’ εκείνους θα είναι πάντα διαφορετικά. Όταν ανταμώνετε μετά από πολύ καιρό, μοιάζει να ήταν χθες που τα πίνατε παρέα. Ο χρόνος και η απόσταση δεν κατάφεραν να σας αλλοιώσουν, αντίθετα φαίνεται να έχουν πετύχει το αντίθετο αποτέλεσμα και να σας έχουν φέρει ακόμα πιο κοντά.
Στη συντροφιά τους είσαι πάντα ο αληθινός σου εαυτός, εκείνος που είναι ζηλιάρης και κακομαθημένος, ευαίσθητος και ρεαλιστής, ξενέρωτος και απαισιόδοξος, ονειροπόλος και ρομαντικός, ή και όλα αυτά μαζί. Δε χρειάζεται να επιλέξεις τον κουλτουριάρη εαυτό, τον ψαγμένο ή τον ανάλαφρο. Μαζί τους θα αισθάνεσαι πάντα οικεία και δε θα χρειαστεί ποτέ να υποκριθείς μπροστά τους.
Μαζί τους όμως, θα βάλεις στην άκρη τον άλλο εαυτό σου τον μίζερο, εκείνον που έχει σχηματίσει βαθούλωμα στον καναπέ και φλερτάρει με την κατάθλιψη. Γιατί μαζί τους δε θα βαριέσαι ποτέ να βγεις έξω, μαζί τους μόνο θα ξαναβρείς εκείνο το χαμένο εαυτό σου τον κοινωνικό, το χιουμορίστα, τον ευχάριστο.
Είναι εκείνοι που δε χρειάζονται αποδείξεις της αγάπης σου, ούτε δώρα σε γενέθλια και καθημερινά τηλέφωνα. Γιατί έχουν μάθει όλα αυτά τα χρόνια να μη μετράνε τη φιλία σας και να μην τη βάζουν σε καλούπια.
Είναι αυτοί που θα καταλάβουν τα ξεσπάσματά σου και θα σου δώσουν δίκιο, όταν όλοι οι υπόλοιποι σε κοιτάνε στραβά και σε αμφισβητούνε. Είναι αυτοί που θα είναι εκεί να υπομείνουν τις γκρίνιες σου και την κουραστική πολυλογία σου και θα σ’ αγαπάνε γι’ αυτά.
Εκείνοι που αποκρυπτογραφούν τα νοήματα της κάθε σου έκφρασης και ξέρουν κάθε φορά ακριβώς τα σωστά λόγια που θα σε κάνουν να νιώσεις καλύτερα. Ξέρουν πότε οι ερωτήσεις σου χρειάζονται απάντηση και πότε να τις αφήσουν να αιωρούνται στον αέρα.
Είναι εκείνοι οι άνθρωποι που σε κάνουν να αναρωτιέσαι τι το τόσο καλό έκανες για να τους αξίζεις. Είναι λοιπόν αυτοί οι φίλοι που λέγαμε πριν πως δεν έφυγαν ποτέ, και τελικά θα καταλήξετε ξανά σε διπλανά καροτσάκια, μόνο που αυτή τη φορά θα τα σπρώχνετε οι ίδιοι.
Εξάλλου, είναι και οι μόνοι που γνωρίζουν εκείνη την ιστορία με το γεμάτο ταψί ροξάκια που εξαφανίστηκαν μέσα σ’ ένα βράδυ, ενώ εσύ τυχαία κι εντελώς συμπτωματικά έκανες κάθε μία ώρα βόλτα στην κουζίνα.
Ελευθερία Ευαγγελοπούλου για το pillowfights.gr
Ένα ιδιαίτερα όμορφο αγριολούλουδο της Ευρώπης. Η μεγαλύτερη ποικιλία του είδους εντοπίζεται στη λεκάνη της ανατολικής Μεσογείου. Μόνο στην Ελλάδα υπάρχουν 70 είδη καμπανούλας. Το σπανιότερο είδος καμπανούλας είναι το Κωδώνιον των Ορειάδων που φύεται μόνο στον Όλυμπο και το Κωδώνιον του Κέλσιου που φύεται μόνο στα βουνά της Αττικής.
Υπάρχουν πολλά είδη παπαρούνας (100 περίπου) που είτε είναι αυτοφυή λουλούδια των αγρών είτε καλλιεργούνται. Το πιο σημαντικό είδος του γένους είναι η Μήκων η υπνοφόρος, γνωστή με τις ονομασίες παπαρούνα και αφιόνι. Είναι ιθαγενές της Ελλάδας και ανθίζει κάθε άνοιξη. Το πιο γνωστό είδος στην Ελλάδα είναι η κοινή παπαρούνα των αγρών (Μήκων η ροιάς).
Γνωστός και με τις ονομασίες «ζαφορά» και «σαφράνι», είναι ένα φυτό από το οποίο παράγεται ένα από τα πιο ακριβά μπαχαρικά στον κόσμο. Το σαφράν προέρχεται από τον ύπερο του άνθους του φυτού κρόκος, η επιστημονική ονομασία του οποίου είναι «Κρόκος ο ήμερος».
Καλυστέγη η φρακτώδης, ένα όμορφο αναρριχητικό αγριολούλουδο, που καλλιεργείται συχνά σαν καλλωπιστικό και το συναντάμε στους κήπους. Αναπτύσσεται σε χαμηλά υψόμετρα και σε δροσερά σημεία.
Ένα πολύ συνηθισμένο είδος αγριολούλουδου, στον μεσογειακό χώρο. Το πιο κοινό είδος Άκανθας είναι η Άκανθα η ακανθώδης, που είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο είδος. Ο πιο εντυπωσιακός εκπρόσωπος του είδους είναι η Άκανθος η απαλή. Είναι το ομορφότερο είδος και χρησιμοποιείται ως καλλωπιστικό.
Μαλάχη η άγρια, είναι το συνηθέστερο είδος μολόχας. Είναι ιδιαίτερα διεσπαρμένο φυτό σε όλη τη λεκάνη της Μεσογείου και σε πολλά ακόμα μέρη. Αναπτύσσεται από την παράκτια ζώνη μέχρι αρκετά μεγάλο υψόμετρο.
Ένα όμορφο αγριολούλουδο, που συγγενεύει με την μαργαρίτα και είναι πολύ συνηθισμένο στη μεσογειακή ύπαιθρο. Αναπτύσσεται σε χαμηλά υψόμετρα και χρησιμοποιείται και ως καλλωπιστικό.
Ιδιαίτερα όμορφο κι αυτό το αγριολούλουδο που συναντάμε στη ελληνική ύπαιθρο και γενικότερα στη Μεσόγειο. Στην Ελλάδα συναντώνται πέντε είδη παιώνιας. Από αυτά το πιο διαδεδομένο είναι η Παιώνια η αρσενική που φύεται σε πολλά βουνά της Ελλάδας, ενώ σπανιότερες και ιδιαίτερα όμορφες είναι η Παιώνια του Κλούσι, που φύεται στην Κρήτη και στην Κάρπαθο (οι ντόπιοι την ονομάζουν πηγουνιά) και η Παιώνια της Ρόδου, που είναι ενδημική στη Ρόδο.
Ιδιαίτερα όμορφο αγριολούλουδο με παγκόσμια εξάπλωση. Στην Ελλάδα υπάρχουν πέντε είδη, τα περισσότερα στη βόρεια Ελλάδα. Από τα γνωστότερα είδη κρίνου είναι το Λείριον το πάλλευκο, γνωστό ως «κρινάκι της Παναγίας» και το Λείριον της Ροδόπης, εντυπωσιακό είδος ενδημικό στην Ελλάδα.
Κυκλάμινο το Γραικό-είναι το πιο κοινό είδος κυκλάμινου, από τα πέντε που συναντάμε στην Ελλάδα. Την ονομασία του άλλωστε την οφείλει στο γεγονός ότι το συναντάμε κυρίως στην Ελλάδα και στα ανατολικά παράλια του Αιγαίου.
Ένα πολύ κοινό αγριολούλουδο σε όλη την Ευρώπη. Η επιστημονική της ονομασία είναι Ανθέμις η Χία. Μονοετές φυτό, που ευδοκιμεί σε χαμηλά και μέσα υψόμετρα.
Η ελληνική χλωρίδα περιλαμβάνει δέκα είδη από αυτό το αγριολούλουδο, της οικογένειας των Λειριωδών. Τα σπέρματα, οι ρίζες και τα φύλλα των περισσότερων ειδών περιέχουν μια τοξική ουσία, στην οποία οφείλονται πολλές φαρμακευτικές ιδιότητες, καθώς και μια πτητική κετόνη, την ιράνη, στην οποία οφείλονται οι αρωματικές τους ιδιότητες.
Στην Ελλάδα βρίσκονται σαν αυτοφυή εννέα είδη τουλίπας. Τα πιο σημαντικά είναι:
Ένα πολύ όμορφο αγριολούλουδο, διαδεδομένο κυρίως στη νότια Ευρώπη. Λέγεται και δεντρομολόχα. Πολυετές φυτό, που το ύψος του μπορεί να φτάσει τα 2,5 μέτρα. Στην Ελλάδα πιο κοινή είναι η Αλκέα η ωχρή.
