Θρίλερ με τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη: Αναβλήθηκε αιφνιδιαστικά η νεκροτομή – Η κίνηση της οικογένειας

Σε θρίλερ εξελίσσεται η ιατροδικαστική διερεύνηση για τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, καθώς η νεκροτομή που επρόκειτο να πραγματοποιηθεί σήμερα αναβλήθηκε την τελευταία στιγμή.

Δείτε το βίντεο:

Σύμφωνα με πληροφορίες του iefimerida.gr, όλα ήταν έτοιμα προκειμένου οι ιατροδικαστές Νίκος Καλόγριας και Κωνσταντίνος Κούβαρης να ξεκινήσουν τη διαδικασία, όταν δόθηκε εντολή να μην προχωρήσει η εξέταση.

Η νεκροτομή μεταφέρεται πλέον για το πρωί της Παρασκευής, στο νεκροτομείο της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών.

Η κίνηση της οικογένειας που «πάγωσε» τη διαδικασία

Πίσω από την αιφνιδιαστική αναβολή βρίσκεται η απόφαση της οικογένειας του Γιώργου Μαζωνάκη να ορίσει δικό της τεχνικό σύμβουλο, ο οποίος θα παρακολουθήσει τη διαδικασία.

Η εξέλιξη αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς οι συγγενείς του τραγουδιστή θέλουν να έχουν πλήρη εικόνα των ευρημάτων και των στοιχείων που ενδέχεται να ρίξουν φως στις ακριβείς συνθήκες του θανάτου του.

Έτσι, οι απαντήσεις που αναμένονταν μέσα στις επόμενες ώρες μετατίθενται κατά ένα ακόμη 24ωρο.

Σε αναμονή και η Ασφάλεια

Την πρώτη εικόνα από την ιατροδικαστική εξέταση περίμεναν και οι αστυνομικοί της Διεύθυνσης Ασφάλειας Αθηνών, προκειμένου να αξιολογήσουν τα ευρήματα σε συνδυασμό με όσα έχουν ήδη συγκεντρώσει.

Μετά την αναβολή, θα πρέπει να περιμένουν μέχρι την Παρασκευή, ενώ στο μεταξύ η έρευνα συνεχίζεται με αμείωτη ένταση.

Οι αστυνομικοί πραγματοποίησαν έρευνα και στο σπίτι του Γιώργου Μαζωνάκη, χωρίς, σύμφωνα με τις πληροφορίες του δημοσιεύματος, να εντοπιστεί κάτι επιλήψιμο ή κάποιο στοιχείο που να αλλάζει μέχρι στιγμής την κατεύθυνση των ερευνών.

Νέα έρευνα στο ιατρείο – Βρέθηκαν δύο μηχανήματα πλασμαφαίρεσης

Ιδιαίτερο βάρος δίνεται πλέον στο ιατρείο του Κολωνακίου, όπου ο Γιώργος Μαζωνάκης υπέστη την ανακοπή.

Οι Αρχές πραγματοποίησαν σήμερα νέα έρευνα στον χώρο που συνδέεται με τους γιατρούς Ηλία Θεοδωρόπουλο και Ιωάννα Γάκα.

Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, κατά την έρευνα εντοπίστηκαν δύο μηχανήματα πλασμαφαίρεσης, καθώς και άλλος εξειδικευμένος εξοπλισμός.

Παράλληλα, οι αστυνομικοί συγκέντρωσαν σειρά εγγράφων και στοιχείων, μεταξύ των οποίων άδειες λειτουργίας, πιστοποιήσεις γιατρών, φακέλους εργαζομένων και άλλο υλικό που θεωρείται απαραίτητο για τη διερεύνηση της υπόθεσης.

Στο μικροσκόπιο η νομιμότητα του ιατρείου

Ένα από τα βασικά ερωτήματα που καλούνται πλέον να απαντήσουν οι Αρχές είναι εάν ο χώρος λειτουργούσε νόμιμα για τις συγκεκριμένες ιατρικές πράξεις που φέρεται να πραγματοποιούσε.

Για τον λόγο αυτό εξετάζονται οι άδειες, οι πιστοποιήσεις, ο εξοπλισμός και οι ειδικότητες των προσώπων που δραστηριοποιούνταν στον χώρο.

Τα δύο μηχανήματα πλασμαφαίρεσης που, σύμφωνα με τις πληροφορίες, εντοπίστηκαν κατά την έρευνα αναμένεται επίσης να εξεταστούν στο πλαίσιο της συνολικής διερεύνησης.

Η Παρασκευή θεωρείται πλέον κομβική ημέρα. Η νεκροτομή αναμένεται να δώσει την πρώτη επιστημονική εικόνα για τα αίτια θανάτου, ενώ θα ακολουθήσουν και τα υπόλοιπα εργαστηριακά αποτελέσματα.

Μέχρι τότε, δεν υπάρχει οριστικό ιατροδικαστικό συμπέρασμα ούτε έχει αποδοθεί ευθύνη για τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη σε συγκεκριμένο πρόσωπο ή ιατρική πράξη.

Γιώργος Μαζωνάκης: Τα λόγια του που συγκινούν μετά τον θάνατό του – «Μέχρι να κλείσουμε τα μάτια μας θα ψάχνουμε τι μας έχει μάθει η ζωή»

Μετά τον αιφνίδιο θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, παλαιότερες εξομολογήσεις του αποκτούν πλέον διαφορετικό βάρος. Λόγια για τη ζωή, τη μουσική, την επιτυχία, τη μοναχικότητα, την οικογένεια και τον χρόνο επιστρέφουν στο προσκήνιο και φωτίζουν άγνωστες πλευρές του ανθρώπου πίσω από τον καλλιτέχνη.

Σε παλαιότερη συνέντευξή του στη LiFO, ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε μιλήσει σε πρώτο πρόσωπο για ολόκληρη τη διαδρομή του. Από τα παιδικά χρόνια στη Νίκαια και την πρώτη δουλειά στο τραγούδι σε ηλικία μόλις 15 ετών μέχρι τη μεγάλη επιτυχία και το τίμημα που, όπως παραδεχόταν, τη συνόδευε.

Σήμερα, μία συγκεκριμένη φράση του προκαλεί αναπόφευκτα συγκίνηση:

«Μέχρι να κλείσουμε τα μάτια μας θα ψάχνουμε να βρούμε τι μας έχει μάθει η ζωή».

Από τη Νίκαια στα νυχτερινά μαγαζιά

Ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε καταγωγή από τη Σητεία της Κρήτης, όμως μεγάλωσε στη Νίκαια του Πειραιά. Αναπολώντας τα παιδικά του χρόνια, μιλούσε για μια διαφορετική εποχή, όταν τα παιδιά έπαιζαν ακόμη στις γειτονιές και στους δρόμους.

Η εφηβεία του, ωστόσο, ήταν διαφορετική. Από τα 15 του χρόνια είχε ήδη αρχίσει να εργάζεται, ενώ στην Α’ Λυκείου τραγουδούσε σε μαγαζί.

Το πάθος του για το τραγούδι ήταν δική του επιλογή. Όπως είχε εξηγήσει, οι γονείς του δεν είχαν σχέση με τη μουσική ούτε ήταν εκείνοι που τον έστρεψαν προς αυτήν.

Από πολύ μικρός, όμως, ήταν βέβαιος για τον δρόμο που ήθελε να ακολουθήσει.

Μάλιστα, σε ηλικία 13 ετών είχε καταφέρει να μπει κρυφά στα καμαρίνια της Μαρινέλλας στο REX και να της συστηθεί με έναν τρόπο που έδειχνε πόσο έντονα πίστευε ήδη στο όνειρό του.

Της είχε πει ότι ήταν… συνάδελφός της.

Δούλευε όλη νύχτα και πήγαινε κατευθείαν σχολείο

Η αρχή της επαγγελματικής πορείας του μόνο εύκολη δεν ήταν.

Ως μαθητής περνούσε καθημερινά έξω από μια μουσική ταβέρνα κοντά στο σπίτι του. Κάποια στιγμή αποφάσισε να χτυπήσει την πόρτα και να ζητήσει δουλειά.

Χρειάστηκε να επιμείνει μέχρι να του δοθεί η ευκαιρία. Τελικά ξεκίνησε να τραγουδά στο «Μουσικό Ρετιρέ».

Για έναν ολόκληρο χειμώνα εργαζόταν έξι ημέρες την εβδομάδα. Τελείωνε περίπου στις 6:30 με 7 το πρωί και στη συνέχεια πήγαινε κατευθείαν στο σχολείο.

Παρά την εξάντληση, ο ίδιος δεν θυμόταν εκείνα τα χρόνια με πικρία. Αντίθετα, τα συνέδεε με τη λαχτάρα και το πάθος που είχε για το τραγούδι.

Η Πάτρα που άλλαξε τη ζωή του

Καθοριστικό σημείο στην πορεία του αποτέλεσε η μετακόμισή του στην Πάτρα.

Είχε πάει αρχικά για 15 ημέρες και τελικά έμεινε τρία χρόνια.

Εκεί άνοιξε ουσιαστικά ο δρόμος προς τη δισκογραφία και ξεκίνησε η πορεία που θα τον μετέτρεπε σε έναν από τους πλέον αναγνωρίσιμους Έλληνες λαϊκούς τραγουδιστές.

Οι πρώτες μεγάλες επιτυχίες ήρθαν στις αρχές της δεκαετίας του ’90 και από εκείνο το σημείο η καριέρα του άρχισε να απογειώνεται.

Για όσα είχε καταφέρει δήλωνε περήφανος, όχι μόνο επαγγελματικά αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο θεωρούσε ότι είχε πορευτεί ως άνθρωπος.

Έλεγε πως ήταν περήφανος επειδή ήταν εργατικός, τολμηρός και υπέρ της αλήθειας.

«Η μουσική για μένα είναι τα πάντα»

Πίσω από τις εμφανίσεις, τα νυχτερινά κέντρα και τις μεγάλες επιτυχίες υπήρχε ένας άνθρωπος που είχε συνδέσει ολόκληρη τη ζωή του με τη μουσική.

Για τον Γιώργο Μαζωνάκη η μουσική ήταν «αναπνοή».

Περιέγραφε τη συγκίνηση που μπορούσε να του προκαλέσει ακόμη και μία μελωδία και θεωρούσε ότι η μουσική μεταφέρει πολιτισμό και συναισθήματα.

Παράλληλα, όμως, γνώριζε πολύ καλά ότι η επιτυχία έχει κόστος.

Είχε παραδεχθεί ότι θυσίασε κομμάτια της προσωπικής του ζωής για την καριέρα του, χωρίς όμως να αντιμετωπίζει αυτή την επιλογή ως κατάρα.

Ήξερε ότι είχε επιλέξει ο ίδιος αυτόν τον δρόμο.

Ο «μοναχισμός» που επέλεξε για τη δουλειά του

Μία από τις πλέον προσωπικές εξομολογήσεις του αφορούσε τη μοναχικότητα.

Ο Μαζωνάκης περιέγραφε ως μεγαλύτερη θυσία για τη δουλειά του τον «μοναχισμό» του.

Αισθανόταν, όπως έλεγε, «ταμένος» στη δουλειά του. Δεν γνώριζε εάν αυτή η θυσία θα αποδεικνυόταν τελικά σωστή για τον ίδιο και πίστευε ότι μόνο ο χρόνος θα μπορούσε να του δώσει την απάντηση.

Ακόμη και για τον έρωτα μιλούσε με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Παραδεχόταν ότι δεν είχε διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στη ζωή του, καθώς θεωρούσε τη μοναχικότητα προσωπική στάση ζωής.

Ξεχώριζε, ωστόσο, τη μοναχικότητα από τη μοναξιά.

Η οικογένεια, οι φίλοι και η πίστη

Σε εκείνη την εξομολόγηση είχε αναφερθεί και στους ανθρώπους από τους οποίους αντλούσε δύναμη.

Οι φίλοι, η οικογένεια και η πίστη σε κάτι ανώτερο αποτελούσαν, όπως έλεγε τότε, σημαντικά στηρίγματα στη ζωή του.

Ιδιαίτερη θέση είχαν οι φίλοι του. Θεωρούσε ότι μέσα από αυτούς μορφώθηκε, εξελίχθηκε και έμαθε να αγαπά, ενώ όσο περνούσαν τα χρόνια αντιλαμβανόταν ακόμη περισσότερο τη σημασία τους.

Για την πίστη του απέφευγε να μιλά αναλυτικά, θεωρώντας τη σχέση του με το θείο μια βαθιά προσωπική υπόθεση.

«Μου αρέσει που ξυπνάω το πρωί και είμαι υγιής»

Ανάμεσα σε όλα όσα είχε πει υπάρχει και μία αναφορά που σήμερα ακούγεται ιδιαίτερα φορτισμένη.

Μιλώντας για όσα αγαπούσε στην καθημερινότητά του, είχε σταθεί στην αξία των απλών πραγμάτων και, πάνω απ’ όλα, στην υγεία.

Έλεγε ότι του άρεσε που ξυπνούσε το πρωί υγιής, που είχε τους φίλους του, που μπορούσε να τραγουδά, να επικοινωνεί και να απολαμβάνει απλές καθημερινές στιγμές.

Δεν αναζητούσε απαραίτητα κάτι εντυπωσιακό για να αισθανθεί χαρά. Μπορούσε να τη βρει ακόμη και σε μια όμορφη ημέρα ή σε μια απλή στιγμή με τους ανθρώπους του.

Τα λόγια του για τη ζωή που σήμερα συγκινούν

Ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε περάσει δεκαετίες μπροστά στα φώτα, αλλά πίσω από τη δημόσια εικόνα του υπήρχε διαρκώς η ανάγκη της αναζήτησης.

Δεν θεωρούσε ότι είχε βρει όλες τις απαντήσεις. Το αντίθετο.

Πίστευε ότι ο άνθρωπος συνεχίζει να μαθαίνει μέχρι το τέλος της ζωής του.

Και ήταν ακριβώς εκεί που είχε χρησιμοποιήσει μία φράση η οποία, μετά τον θάνατό του, αποκτά μια διαφορετική και αναπόφευκτα συγκινητική διάσταση:

«Μέχρι να κλείσουμε τα μάτια μας θα ψάχνουμε να βρούμε τι μας έχει μάθει η ζωή».

Για τον ίδιο, άλλωστε, αυτή ήταν η μαγεία της ζωής:

Η αναζήτηση.

Μαζωνάκης: Συντετριμμένες οι αδελφές του – Η συμφιλίωση που δεν πρόλαβε να έρθει

Μία από τις πιο δραματικές πτυχές της επόμενης ημέρας του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη εκτυλίσσεται στο εσωτερικό της ίδιας του της οικογένειας.

Οι σχέσεις του τραγουδιστή με τις αδελφές και τους γονείς του είχαν περάσει τα τελευταία χρόνια από πρωτοφανείς αναταράξεις, με αποκορύφωμα την ακούσια νοσηλεία του στο Δρομοκαΐτειο τον Αύγουστο του 2025.

Σήμερα, μετά τον αιφνίδιο χαμό του, όλα όσα συνέβησαν τότε αποκτούν αναπόφευκτα μια εντελώς διαφορετική συναισθηματική διάσταση. Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, οι αδελφές του είναι συντετριμμένες, με όσα μεσολάβησαν τον τελευταίο χρόνο να επιστρέφουν βασανιστικά στη μνήμη τους.

Το «γιατί» και το «αν μπορούσαμε να είχαμε κάνει κάτι διαφορετικά» είναι ερωτήματα που, όπως συμβαίνει συχνά έπειτα από μια τόσο αιφνίδια απώλεια, βαραίνουν ακόμη περισσότερο τις ήδη δύσκολες ώρες.

Η απόφαση που διέλυσε οριστικά την οικογένεια

Ήταν παραμονές Δεκαπενταύγουστου του 2025 όταν ο Γιώργος Μαζωνάκης μεταφέρθηκε, κατόπιν εισαγγελικής παραγγελίας, σε δημόσια ψυχιατρική δομή.

Αργότερα η οικογένεια ξεκαθάρισε επισήμως ποιοι είχαν κινήσει τη διαδικασία. Σύμφωνα με την ανακοίνωσή της, στις 4 Αυγούστου αίτηση για ακούσια εξέταση είχαν υποβάλει η μητέρα του, Κλειώ Μαζωνάκη, και η αδελφή του Μαρία, με τη σύμφωνη γνώμη του πατέρα του, Μανώλη. Στην ίδια ανακοίνωση υποστηριζόταν ότι η Βάσω Μαζωνάκη δεν είχε συμμετάσχει στην αίτηση.

Η πλευρά του τραγουδιστή, ωστόσο, είχε παρουσιάσει διαφορετική εκδοχή. Ο δικηγόρος του είχε υποστηρίξει δημόσια ότι η Βάσω είχε ουσιαστικό ρόλο στην υπόθεση και ότι υπήρχαν στοιχεία που, κατά την πλευρά τους, το αποδείκνυαν.

Δείτε το βίντεο:

Γιατί έλεγαν ότι τον έβαλαν στο ψυχιατρείο

Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο σημείο σήμερα.

Η οικογένεια δεν είχε παρουσιάσει δημόσια κάποια συγκεκριμένη ψυχιατρική διάγνωση του Γιώργου Μαζωνάκη. Είχε, όμως, υποστηρίξει ότι ανησυχούσε σοβαρά για την κατάστασή του.

Πληροφορίες της εποχής ανέφεραν ότι το αίτημα για την ακούσια νοσηλεία στηριζόταν στον ισχυρισμό πως υπήρχε κίνδυνος για τη ζωή του εξαιτίας της ψυχικής κατάστασης στην οποία, κατά την οικογένεια, βρισκόταν. Μετά τη μεταφορά του, ο τραγουδιστής παρέμεινε για περισσότερα από τρία 24ωρα υπό ιατρική παρακολούθηση.

Η οικογένεια είχε εξηγήσει δημόσια τη δική της στάση με μία χαρακτηριστική τοποθέτηση:

«Για εμάς, την οικογένεια του Γιώργου, αξία έχει η υγεία, η ασφάλεια και η ζωή του».

Και συμπλήρωνε ότι όταν μια μητέρα βλέπει το παιδί της να κινδυνεύει, έχει ανάγκη «να κάνει το παν για να το προστατεύσει».

Αυτό ήταν ουσιαστικά το «για το καλό του» που επαναλάμβανε η πλευρά της οικογένειας.

Η Μαρία είχε πει μόνο: «Τον αγαπώ»

Λίγες εβδομάδες μετά το Δρομοκαΐτειο, η Μαρία Μαζωνάκη είχε κάνει μία από τις ελάχιστες προσωπικές τοποθετήσεις της.

Όταν δημοσιογράφος επικοινώνησε μαζί της και τη ρώτησε για τον αδελφό της και τις σχέσεις τους, εκείνη απέφυγε να ανοίξει δημόσια τη συζήτηση.

Η απάντησή της ήταν λιτή: «Τον αγαπώ, μόνο αυτό».

Μια φράση που σήμερα, μετά τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, ακούγεται αναπόφευκτα διαφορετικά.

Ο ίδιος δεν τους συγχώρεσε ποτέ για το Δρομοκαΐτειο

Από την άλλη πλευρά, ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε βιώσει όσα συνέβησαν ως προδοσία.

Από την πρώτη στιγμή είχε δηλώσει ότι ο εγκλεισμός έγινε χωρίς τη συγκατάθεσή του και ότι επιστρέφοντας από το πρωινό του μπάνιο βρήκε έξω από το σπίτι του περιπολικό, το οποίο τον μετέφερε κατόπιν εισαγγελικής εντολής για ψυχιατρική εξέταση.

Η πλευρά του είχε φτάσει μάλιστα στο σημείο να χαρακτηρίσει τη διαδικασία «παράνομη και παράτυπη», συνδέοντάς την με την ήδη σφοδρή δικαστική σύγκρουση που υπήρχε μέσα στην οικογένεια.

Η πληγή δεν έκλεισε ούτε τους μήνες που ακολούθησαν.

Μόλις τον περασμένο Ιούλιο, στην εξομολόγησή του στον Τάσο Τρύφωνος, ο τραγουδιστής επέμενε ότι δεν πίστευε πως η οικογένειά του είχε κινηθεί πραγματικά για το καλό του.

«Δεν ήταν ειλικρινής η οικογένειά μου όταν είπαν ότι θέλουν το καλό μου», είχε πει χαρακτηριστικά.

Ήθελαν να μονιάσουν – Αλλά ο χρόνος τελείωσε

Υπήρχε, πάντως, και μία άλλη πλευρά που τους τελευταίους μήνες είχε αρχίσει να διαφαίνεται.

Άνθρωπος που βρισκόταν πολύ κοντά στην οικογένεια είχε αποκαλύψει ότι γονείς και αδελφές επιθυμούσαν να αφήσουν πίσω τους όσα είχαν συμβεί και να αποκαταστήσουν τη σχέση τους με τον Γιώργο.

«Θέλει να τα ξεπεράσουν όλα, να μονιάσουν, να φύγει αυτό το μαύρο πέπλο της παρεξήγησης», είχε αναφέρει χαρακτηριστικά για την οικογένεια, επιμένοντας ότι δεν θα έκαναν ποτέ κάτι για να του προκαλέσουν κακό.

Η συμφιλίωση, όμως, δεν ήρθε.

Και σήμερα αυτό ίσως αποτελεί το πιο σκληρό κομμάτι της ιστορίας.

Οι δικαστικές διαμάχες, οι δημόσιες κατηγορίες, το Δρομοκαΐτειο, οι ανακοινώσεις και οι βαριές κουβέντες περνούν πλέον σε δεύτερη μοίρα μπροστά στην οριστικότητα του θανάτου.

Γιατί ο Γιώργος Μαζωνάκης μπορεί να είχε πει ότι δεν πίστευε πως όσα έκαναν ήταν «για το καλό του», η οικογένειά του μπορεί να επέμενε μέχρι τέλους στο αντίθετο, όμως τώρα δεν υπάρχει πια χρόνος για να καθίσουν όλοι στο ίδιο τραπέζι και να πουν όσα δεν πρόλαβαν να πουν.

Και ίσως αυτή να είναι σήμερα η μεγαλύτερη πληγή για τις αδελφές του: ότι η οικογενειακή ιστορία που κάποτε πίστευαν πως υπήρχε χρόνος να διορθωθεί, έκλεισε με τον πιο οριστικό τρόπο.

Παναγιώτης Φραντζής: Ο άνθρωπος που στραγγάλισε και τεμάχισε τη 18χρονη σύζυγό του, σήμερα έχει δημιουργήσει νέα οικογένεια

Πριν από 36χρονια ο Παναγιώτης Φραντζής αφού σκότωσε την τότε σύζυγό του πέταξε τη διαμελισμένη σορό της στα σκουπίδια – Πρόκειται για ένα από τα πιο ειδεχθή εγκλήματα που έχουν σημειωθεί στη χώρα μας

Ένα έγκλημα ερωτικού πάθους που συντάραξε το πανελλήνιο τη δεκαετία του 1980 ήταν αυτό με πρωταγωνιστή τον Παναγιώτη Φραντζή, ο οποίος αφού στραγγάλισε στη συνέχεια τεμάχισε και πέταξε στα σκουπίδια το διαμελισμένο σε έντεκα κομμάτια, σώμα της γυναίκας του, Ζωής Γαρμανή προκειμένου να το εξαφανίσει.

Ο εισαγγελέας της έδρας, τότε, ακούγοντας τον Παναγιώτη Φραντζή κατά τη διάρκεια της δίκης να εξιστορεί ότι χρειάστηκαν 4 ώρες για να κομματιάσει το άψυχο σώμα της 18χρονης Ζωής είχε προτείνει να εφαρμοστεί η ποινή θανάτου (σ.σ. είχε καταργηθεί από το 1972) ενώ ο συνήγορος πολιτικής αγωγής είχε αναφέρει χαρακτηριστικά «πήγαινε να αυτοκτονήσεις».

Ο Παναγιώτης Φραντζής κρίθηκε ένοχος για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως και περιυβρίσεως νεκρού ενώ του επιβλήθηκε η ποινή της ισοβίου καθείρξεως.

Τριάντα έξι ολόκληρα χρόνια μετά ο Παναγιώτης Φραντζής έχει αποκτήσει τη δική του οικογένεια. Όταν τον Οκτώβριο του 2005 αποφυλακίστηκε αφού εξέτισε 18χρονια πίσω από τα κάγκελα της φυλακής, αποφάσισε να «θάψει» το παρελθόν του, να αλλάξει σελίδα στη ζωή του και να ενταχθεί στην κοινωνία.

Σύμφωνα με πληροφορίες, λίγα χρόνια μετά την αποφυλάκισή του ο Φραντζής ερωτεύτηκε μια γυναίκα, με την οποία οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι έχει κάνει οικογένεια. Ο ίδιος δεν σκέφτηκε ποτέ να εγκαταλείψει τη χώρα όπως ίσως θα έκαναν άλλοι στη θέση του και ζει μεγαλώνοντας την οικογένειά του.

Πώς έφτασε να κατακρεουργήσει τη Ζωή

25 Ιουνίου 1987. Στα Κάτω Πατήσια ένας ρακοσυλλέκτης ψάχνει ανάμεσα στα σκουπίδια όταν ανακαλύπτει το τεμαχισμένο σώμα μιας ακέφαλης γυναίκας. Στην αρχή η αστυνομία δυσκολεύεται να ανακαλύψει ότι το κομματιασμένο σώμα ανήκει στην 18χρονη Ζωή Γαρμανή κι ο δολοφόνος της είναι ο 27χρονος σύζυγός της, Παναγιώτης Φραντζής.

Στον πανικό του ο Φραντζής να ξεφορτωθεί το τεμαχισμένο σώμα της γυναίκας του, είχε ξεχάσει μέσα σε μια από τις σακούλες με τα ανθρώπινα μέλη την απόδειξη ενός κρεοπωλείου,στοιχείο που θα έφτανε πολύ κοντά στα ίχνη του. Βλέποντας ο ίδιος ότι ο κλοιός σφίγγει αποφάσισε να παραδοθεί μόνος του στις αστυνομικές αρχές, να ομολογήσει την αποτρόπαια πράξη του και να αποκαλύψει την τοποθεσία που είχε πετάξει το κεφάλι της Ζωής.

Δείτε το βίντεο:

Ο Φραντζής παραπέμφθηκε σε δίκη για ανθρωποκτονία απο πρόθεση και κατά την απολογία του, στους δικαστές είχε πει : «Ήμουν σε κακή ψυχολογική κατάσταση. Έκανα εμετό όταν την τεμάχιζα, σταματούσα και ξανάρχιζα. Υπήρχε και μια έντονη μυρωδιά από τα αίματα …Καυγαδίσαμε, βγήκα εκτός εαυτού. Την έσπρωξα κι εκείνη χτύπησε στην κόγχη του κρεβατιού.

Όταν έσκυψα να τη σηκώσω, κατάλαβα ότι ήταν νεκρή. Δεν τη στραγγάλισα, δεν είμαι φονιάς. Παραδέχομαι την κατηγορία της προσβολής νεκρού αν και δεν μπορώ να δώσω στην πράξη μου αυτή, λογική εξήγηση.Τύψεις θα έχω σε όλη μου τη ζωή και δεν θα συγχωρήσω ποτέ τον εαυτό μου, που δεν μπόρεσα να δείξω ψυχραιμία, εννοώ τη στιγμή που πέθανε η Ζωή».

Η ιατροδικαστική εξέταση είχε δείξει ότι η Ζωή Γαρμανή είχε πεθάνει από στραγγαλισμό κι ενώ είχαν βρεθεί ασφυκτικά φαινόμενα στον πνεύμονα και την καρδιά της, ο Φραντζής επέμενε ότι ήταν ατύχημα και δήλωνε ότι την αγαπούσε ακόμα. Η Ζωή Γαρμανή τελείωνε το Λύκειο όταν στραγγαλίστηκε και τεμαχίστηκε από τα χέρια του Φραντζή. Οι δυο τους γνωρίστηκαν και παντρεύτηκαν όταν εκείνη ήταν μόλις 16 ετών κι εκείνος φοιτητής της Α.Σ.Ο.Ε.Ε.

Η Ζωή ήταν όμορφη και φιλάρεσκη , γεγονός που έκανε τον 27χρονο, τότε, Φραντζή να τη ζηλεύει παράφορα και να καβγαδίζουν συνέχεια. Ωστόσο, όπως ο ίδιος ισχυρίστηκε αργότερα στους δικαστές κάθε καυγάς τους τελείωνε όταν τους συνέπαιρνε παράφορος έρωτας. Εκείνο το μοιραίο βράδυ μετά από έναν ακόμη έντονο καβγά που είχε η Ζωή μαζί του, συνευρέθηκαν σεξουαλικά και τον αποκάλεσε ανίκανο, σύμφωνα με όσα είχε ισχυριστεί ο Φραντζής.

Αυτό ήταν αρκετό για να ξεχυλίσει το ποτήρι  να «γυρίσει το μυαλό του» και να τη σκοτώσει. Όταν διαπίστωσε ότι η 18χρονη Ζωή είναι νεκρή πήρε ένα κουζινομάχαιρο κι ένα σφυρί για να την τεμαχίσει και να την αποκεφαλίσει. Τέσσερις ολόκληρες ώρες χρειάστηκαν για να ολοκληρώσει το μακάβριο έργο του. Την πέταξε στα σκουπίδια για να την εξαφανίσει σκεπτόμενος το σενάριο ότι η γυναίκα του, τον εγκατέλειψε.

Ο Παναγιώτης Φραντζής κρίθηκε ένοχος για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως και περιυβρίσεως νεκρού και του επιβλήθηκε η ποινή της ισοβίου καθείρξεως. Έμεινε στις φυλακές για 18χρόνια και τον Οκτώβριο του 2005 αποφυλακίστηκε. Το σκεπτικό της απόφασης ανέφερε ότι βγήκε από τη φυλακή «συνεπεία ευεργετικού υπολογισμού 2316 ημερών εργασίας και αναστολής εκτελέσεως του υπολοίπου της ποινής του».

Μητέρα Μαζωνάκη: «Το φάγανε το παιδί μου» – Δεν έκλεισε μάτι όλη νύχτα

Μια από τις πιο δύσκολες νύχτες της ζωής της πέρασε η μητέρα του Γιώργου Μαζωνάκη, λίγες ώρες μετά την είδηση του ξαφνικού θανάτου του 54χρονου τραγουδιστή.

Μια μάνα που καλείται μέσα σε ελάχιστες ώρες να συνειδητοποιήσει το αδιανόητο: ότι το παιδί της δεν πρόκειται να επιστρέψει. Ότι ο Γιώργος, με τον οποίο τα προηγούμενα χρόνια είχαν υπάρξει δύσκολες στιγμές, αποστάσεις και πικρίες, δεν είναι πια εδώ.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η μητέρα του τραγουδιστή δεν έκλεισε μάτι ολόκληρη τη νύχτα. Συντετριμμένη, με τις φωτογραφίες του γιου της στα χέρια, ξεσπούσε συνεχώς σε κλάματα, αδυνατώντας να διαχειριστεί το σοκ.

Τα αναφιλητά διαδέχονταν το ένα το άλλο και μία φράση, όπως μας μεταφέρεται, επαναλαμβανόταν ξανά και ξανά μέσα στην απόγνωσή της:

«Το φάγανε το παιδί μου… Το φάγανε το παιδί μου…»

Μια μάνα που δεν μπορεί ακόμη να πιστέψει ότι ο Γιώργος της έφυγε

Η πρώτη νύχτα χωρίς τον Γιώργο Μαζωνάκη ήταν εφιαλτική. Η μητέρα του φέρεται να βρισκόταν σε κατάσταση βαθύτατου σοκ, κοιτάζοντας ξανά και ξανά φωτογραφίες του και ξεσπώντας σε λυγμούς.

Άνθρωποι που γνωρίζουν την κατάσταση περιγράφουν μια γυναίκα που δεν μπορεί ακόμη να βάλει σε τάξη ούτε τις σκέψεις ούτε τα συναισθήματά της. Θλίψη, οργή, απορία και ένα τεράστιο «γιατί» μπλέκονται μεταξύ τους, καθώς η απώλεια είναι ακόμη τόσο νωπή ώστε δεν υπάρχει χώρος για ψύχραιμη αποδοχή.

Και πίσω από όλα αυτά υπάρχει μία ακόμη πληγή. Ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε μιλήσει δημόσια για τη δύσκολη περίοδο στις σχέσεις του με την οικογένειά του. Στην τελευταία του συνέντευξη είχε περιγράψει την πικρία του, λέγοντας όμως ταυτόχρονα πως δεν είχε πάψει να αγαπά και πως μέσα του κρατούσε ακόμη την ελπίδα ότι κάποτε τα πράγματα θα μπορούσαν να αλλάξουν.

Τώρα, όμως, ο χρόνος σταμάτησε απότομα.

Και για τη μητέρα του, πέρα από τον ανείπωτο πόνο της απώλειας, μένουν αναπόφευκτα όλα όσα ειπώθηκαν και όλα όσα ίσως δεν πρόλαβαν να ειπωθούν.

Τα αναπάντητα ερωτήματα για τις τελευταίες ώρες

Την ίδια στιγμή, γύρω από τον αιφνίδιο θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη εξακολουθούν να υπάρχουν κρίσιμα ερωτήματα.

Ο τραγουδιστής βρισκόταν το απόγευμα της Τετάρτης 9 Σεπτεμβρίου σε ιδιωτικό ιατρείο στο Κολωνάκι, όπου, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, είχε μεταβεί για προγραμματισμένη πλασμαφαίρεση. Πληροφορίες αναφέρουν ότι η ανακοπή σημειώθηκε αφού είχε τοποθετηθεί φλεβοκαθετήρας και πριν αρχίσει η θεραπεία.

Η κλήση στο ΕΚΑΒ έγινε στις 16:21 και ακολούθησε αγωνιώδης προσπάθεια ανάνηψης. Στο νοσοκομείο «Ελπίς» ο Γιώργος Μαζωνάκης έφτασε στις 16:45 χωρίς αυτόματη αναπνοή και χωρίς σφυγμό. Οι γιατροί συνέχισαν την καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση, χωρίς αποτέλεσμα, και η επίσημη ώρα θανάτου καταγράφηκε στις 17:40.

Οι ακριβείς συνθήκες του θανάτου του βρίσκονται πλέον στο μικροσκόπιο των Αρχών. Οι δύο γιατροί που συνδέονται με τη μονάδα κατέθεσαν και αφέθηκαν ελεύθεροι, ενώ η προκαταρκτική εξέταση συνεχίζεται. Καθοριστικής σημασίας θεωρούνται τα ιατροδικαστικά ευρήματα, καθώς αυτά αναμένεται να δείξουν εάν υπάρχει οποιαδήποτε σύνδεση μεταξύ του θανάτου και των ιατρικών πράξεων που προηγήθηκαν.

Παράλληλα εξετάζεται και το καθεστώς λειτουργίας του χώρου, καθώς ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης δήλωσε ότι διέθετε άδεια απλού παθολογικού ιατρείου, ενώ έχει ζητηθεί έλεγχος από τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών.

«Το φάγανε το παιδί μου»

Για όλα αυτά, όμως, η μητέρα του Γιώργου Μαζωνάκη αυτή τη στιγμή δεν αναζητά νομικές ή ιατρικές διατυπώσεις. Βρίσκεται αντιμέτωπη με την πιο σκληρή πραγματικότητα για έναν γονιό.

Οι απαντήσεις για το τι ακριβώς συνέβη εκείνο το απόγευμα θα δοθούν από την έρευνα και τα ιατροδικαστικά στοιχεία.

Για εκείνη, όμως, η πρώτη νύχτα είχε μόνο φωτογραφίες, αναμνήσεις, κλάματα και μια φράση που, σύμφωνα με τις πληροφορίες, επαναλάμβανε μέσα στην απόγνωσή της:

«Το φάγανε το παιδί μου…»

Μια φράση που αποτυπώνει αυτή τη στιγμή την οργή και τον αβάσταχτο πόνο μιας μητέρας — όχι ένα συμπέρασμα για τα αίτια του θανάτου, τα οποία παραμένουν υπό διερεύνηση.

Είναι πολλοί αυτοί που έχουν πρόβλημα με τα ριχτάρια των καναπέδων τους.

Γλυστράνε συνεχώς και δεν θέλουν να μπαίνουν στη διαδικασία να τα φτιάχνουν όλη την ώρα. Η λύση είναι απλή και σας την έχουμε εδώ.

Οι λόγοι που σκεπάζουμε-καλύπτουμε τους καναπέδες μας με ριχτάρια είναι πολλοί. Άλλες φορές το κάνουμε για να μην τους λερώνουμε, άλλες για να τους αλλάξουμε την εικόνα και άλλες για να αλλάξουμε στιλ και εικόνα σε ολόκληρο το σαλόνι.

Το μόνιμο πρόβλημα, όμως, είναι ότι συνεχώς τα ριχτάρια γλυστράνε και φεύγουν από τη θέση τους με αποτέλεσμα να θέλουν φτιάξιμο τουλάχιστον 2-3 φορές την ημέρα πράγμα που είναι αρκετά ενοχλητικό.

Αν θέλετε να κάθεστε στους καναπέδες σας όπως επιθυμείτε χωρίς να σκέφτεστε ότι μπορεί να χαλάσετε το ριχτάρι σας τότε σκεφτείτε την επιλογή των καρφιτσών για υφάσματα.

Καρφίτσες σαν αυτές παρακάτω μπορούν να βοηθήσουν πολύ. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να τις στρίβετε μέσα στο ριχτάρι και στο ύφασμα του καναπέ.

Μια ακόμα πιο σταθερή λύση είναι καρφίτσες σαν κι αυτές που έχουν μεγαλύτερο όγκο από τις προηγούμενες.

Οι καρφίτσες για υφάσματα είναι ο μοναδικός τρόπος (αν δεν θέλετε να μπείτε στη διαδικασία να ράψετε το ριχτάρι πάνω στον καναπέ) για να μένει το ριχτάρι σας στη θέση του.

Τέλος μια λύση που είναι αρκετά μπακαλίστικη αλλά χρησιμοποιούν πολλοί ιδιαίτερα στο εξωτερικό είναι η εξής: Πάρτε ρολό από αφρό, παλιά περιοδικά και χοντρά λάστιχα.

Ξεκινήστε παίρνοντας ένα ρόλο αφρού ή περιοδικό (τυλίξτε το πολύ σφιχτά και στερεώστε το με ένα λάστιχο). Χώστε το περιοδικό πίσω από το ένα μαξιλάρι του καναπέ. Αν ο καναπές σας είναι τριθέσιος κάντε το ίδιο με ακόμα δύο περιοδικά τα οποία θα χώσετε πίσω από τα άλλα δύο μαξιλάρια του καναπέ. Με αυτόν τον τρόπο δεν φεύγει τουλάχιστον με τίποτα (ή σχεδόν με τίποτα) το πάνω μέρος του ριχταριού, αυτό που εφαρμόζετε πίσω από τα μαξιλάρια του καναπέ σας.