Τα Χριστούγεννα περάσαν και είμαστε ολοταχώς για την αλλαγή του χρόνου πάντα σε κλίμα γιορτινό και διασκεδαστικό. Η κλασική συλλογή που μόνο το tilestwra.com ξέρει να συγκεντρώνει με τις πιο αστείες και χιουμοριστικές φωτογραφίες που είδαμε την προηγούμενο εβδομάδα είναι έτοιμη.
Ας αφιερώσουμε λίγο χρόνο να δούμε αυτές τις 50 αστείες φωτογραφίες που σύλλεξε και μερικές από αυτές έφτιαξε το tilestwra.com που σάρωσαν την εβδομάδα (21-27 Δεκεμβρίου) στο ελληνικό διαδίκτυο.
Σε μια μουσική παράσταση που μοιάζει απόκοσμη, θα δείτε ένα νέο κορίτσι να παίζει ένα παράξενο όργανο που ίσως δεν έχετε ξανά δεί. Μοιάζει να είναι ένα είδος χαλύβδινου τύμπανου, αλλά οι νότες και οι περίπλοκη μελωδία που παράγεται είναι διαφορετικά από όλα τα προηγούμενα ακούσματά σας.
Καθώς η κοπέλα ξεκινά να κουνά τα χέρια της με ρυθμό, χτίζει μια μελωδία που γίνεται όλο και πιο υπνωτική. Τα χέρια της αποτελούν το κλειδί στη διακύμανση των ήχων και όσο οι ήχοι πληθαίνουν, τόσο πιο υπνωτικό είναι το μουσικό αποτέλεσμα.
Το μαγικό της παρουσίασης είναι πως δεν υπήρχε κανένα μικρόφωνο καθώς η ακουστική ενισχύεται μόνη της μέσω αυτού του εκπληκτικού μουσικού οργάνου. Η παράσταση διαρκεί 3 λεπτά αλλά θα σας κάνει να θέλετε περισσότερο. Δυστυχώς, δεν υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες για την κοπέλα, την περιοχή και το μουσικό όργανο.
Δείτε παρακάτω το απόλυτα εντυπωσιακό βίντεο και αφήστε τη μελωδία να σας παρασύρει.
Τα μαλλιά ανέκαθεν αποτελούσαν ένα σημαντικό κεφάλαιο για την κοινωνία μας. Καμιά φορά είναι η τελική πινελιά για να απογειώσουμε την εμφάνισή μας ή μπορεί ακόμα και να καθορίζει τον χαρακτήρα μας.
Γυναίκες και άντρες, αλλά ειδικά οι γυναίκες, ξοδεύουν τεράστια ποσά για να αποκτήσουν τα τέλεια μαλλιά. Ειδικά, στην εποχή που ζούμε είναι πολύ σπάνιο να δεις κάποιον απεριποίητο ή με ατημέλητα μαλλιά. Οι άνθρωποι λατρεύουν να μιμούνται τις τάσεις της μόδας στα μαλλιά και δεν φοβούνται να πειραματιστούν.
Ρίξτε μια ματιά στα μαλλιά των τριχωτών και χνουδωτών φίλων μας και θα καταλάβετε, ότι η φυσική ομορφιά είναι πολύ πιο εντυπωσιακή. Τα ζωάκια όχι μόνο έχουν πιο ωραία μαλλιά από τα δικά μας, αλλά τα κατάφεραν χωρίς την βοήθεια κανενός κομμωτή.
#1 Ψυχεδελικό!
#2 Τα λόγια είναι περιττά.
#3 Η μόνη περίπτωση που οι τρίχες στα αυτιά επιτρέπονται.
#4 Αυτά τα πρόβατα εφηύραν το στυλ μαλλί- τοστιέρα.
#5 Πως γίνεται να έχεις τόσο γκρίζα μαλλιά, αλλά να παραμένεις καταπληκτικός;
#6 Έτσι ξυπνάω κάθε πρωί.
#7 Η κομψότητα σε όλο της το μεγαλείο.
#8 Υπέροχα κυματιστά μαλλιά, που κανένα εργαλείο μαλλιών δεν μπορεί να πετύχει.
#9 Αφέλειες.
#10 Αλπάκα- Χίπστερ!
#11 Κανένα μαλλί δεν είναι πιο μεγαλοπρεπές από μια χαίτη!
#12 Αυτό το χρώμα είναι το όνειρο κάθε γυναίκας.
#13 Όταν είσαι όμορφος και το ξέρεις!
#14 Αυτό το ινδικό χοιρίδιο έχει πιο ωραία μαλλιά από όλες τις περούκες που κυκλοφορούν.
#15 Ένα φυσικό πουφ, που δεν χρειάζεται και ξεφούσκωμα!
#16 Αυτό θα πει όγκος!
#17 Μια κάμπια που έχει υγιή λευκά μαλλιά, χωρίς ντεκαπάζ.
#18 Η επιτομή του επιμελώς ατημέλητου look.
#19 Με αυτό το εντυπωσιακό μαλλί γεννιέσαι, δεν γίνεσαι.
#20 Κανένα άφρο μαλλί δεν μπορεί να υπερνικήσει αυτό το μαλλί.
#21 Αν υπήρχε διαγωνισμός για κοτσίδες, αυτό το σκυλί σίγουρα θα κέρδιζε.
#22 Όταν πέφτουν τα μαλλιά μπροστά στα μάτια σου, αλλά δεν σε νοιάζει καθόλου.
#23 Τόσοι πολλοί στόχοι μαζεμένοι σε μια εικόνα.
#24 Όταν ένα κουνέλι έχει καλύτερα γένια από τα δικά σας.
#25 Όλοι θυμόμαστε το χτένισμα “καπελάκι” των παιδικών μας χρόνων.
#26 Ο βασιλιάς της Ροκ!
#27 Αυτές οι μπούκλες δεν θα μπορούσαν να επιτευχθούν με καμία περμανάντ.
#28 Ο καλύτερος φιόγκος που έχω δει ποτέ μου.
#29 Αυτές τις κοτσίδες μόνο να τις ονειρευτούμε μπορούμε!
#30 Κάθε θαυμαστής των μαλλιών ράστα θα ήθελε ένα τέτοιο αποτέλεσμα.
Πολλά παιδιά όταν κάθονται να παίξουν στο πάτωμα με τα παζλ τους, τα αυτοκινητάκια ή με τις κούκλες τους σε θέση W, καθώς πρόκειται για μια πολύ άνετη θέση.
Δεδομένου όμως ότι αυτό είναι ένα συχνό φαινόμενο, πολλοί γονείς μπορεί να μην το θεωρήσουν ιδιαίτερα ανησυχητικό κάτι που είναι λάθος.
Η θέση «W» είναι ένας όρος που περιγράφει την καθιστή θέση ενός παιδιού στο πάτωμα του οποίου τα πόδια σχηματίζουν το αγγλικό γράμμα W (τα οπίσθια του βρίσκονται ανάμεσα στα λυγισμένα πόδια του τα οποία είναι στραμμένα έτσι ώστε να κοιτούν προς τα έξω).
Τα περισσότερα παιδιά επιλέγουν αυτή τη θέση στιγμιαία κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού τους ή όταν θέλουν κάτσουν μετά από το μπουσούλημα.
Είναι μία θέση από την οποία περνούν όταν η κίνησή τους είναι ανώριμη ακόμη γιατί η θέση αυτή παρέχει μία μεγάλη βάση στήριξης οπότε δεν απαιτεί ιδιαίτερη μυϊκή λειτουργία και αποτελεί την εύκολη λύση για τον αδύναμο ακόμα κορμό τους.
Γιατί είναι επικίνδυνη αυτή η θέση;
Εάν ένα παιδί επιλέγει αυτή τη θέση και παραμένει σε αυτή για αρκετή ώρα, τότε είναι πολύ πιθανό να επιδράσει αρνητικά στη συνολική ανάπτυξη του παιδιού και να παρουσιαστούν διαφόρων ειδών ζητήματα. Εάν δείτε το παιδί σας να κάθεται και να παίζει στη θέση αυτή αποτρέψτε το αμέσως γιατί:
Παραμορφώνει τα ισχία.
Στη θέση W τα ποδαράκια του παιδιού είναι γυρισμένα προς τα έξω, όμως στην ουσία οι αρθρώσεις των ισχίων δέχονται μία τεράστια πίεση στην εσωτερική τους πλευρά.
Παραμορφώνει τα γόνατα και τα πέλματα
Η καθιστή θέση W, ασκεί δύναμη στο γόνατο σε συνδυασμό και το ισχίο, προκαλώντας αναπόφευκτα σύσπαση στους οπίσθιους μηριαίους και τους προσαγωγούς
Δεν έχει καλή ισορροπία το παιδί
Η καθιστή θέση W είναι αποθαρρυντική για μία καλή ισορροπία γιατί επιδρά αρνητικά στους μύες και τις αρθρώσεις της ράχης, των ισχίων, των γονάτων και των ποδοκνημικών. Εξάλλου και η χρήση των μυών του κορμού είναι προϋπόθεση ώστε τα παιδιά να έχουν αποτελεσματικές ισορροπιστικές αντιδράσεις στην κίνησή τους.
Εάν παρατηρήσετε ότι το παιδί σας έχει υιοθετήσει την καθιστή θέση W ως μία βασική θέση για το παιχνίδι του, θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν παιδό-φυσικοθεραπευτή ώστε να σας δώσει συγκεκριμένες προτάσεις σχετικά με αυτό.
Όλα τα θαύματα που θα μπορούσατε να κατασκευάσετε με την βοήθεια του photoshop, κάπου έχουν συμβεί και στην πραγματικότητα. Όλες οι πονηριές και τα κόλπα της επεξεργασίας υπάρχουν και στην πραγματική ζωή, αρκεί μόνο να είστε την κατάλληλη στιγμή εκεί για να αποθανατίσετε κάτι απίστευτο.
Αυτός ο κύπρινος 15 λίβρων πιάστηκε στο νότο της Γαλλίας. Ένα κομψό χρυσόψαρο
Σιδηρογραμμές στην Νέα Ζηλανδία μετά τους σεισμούς του 2010
Δεν είναι η φαντασία κάποιου σουρεαλιστή, αλλά είναι ένας κανονικός στύλος, που απλά δεν κάηκε ολόκληρος στις πυρκαγιές στην περιφέρεια Βολγκογράντ.
Ένα είδος ζεβροειδούς – μία διασταύρωση ανάμεσα σε ζέβρα και πόνι.
Παρέλαση.
Τεράστιο ενυδρείο το οποίο είναι μέρος φρεατίου του ανελκυστήρα. Ζουν πάνω από 1500 ψάρια σε αυτό.
Ιβίσκος άνθισε μετά από έκρηξη ηφαιστείου που κάλυψε τα πάντα στην στάχτη. Το νησί της Σουμάτρα.
Αυτό το φανταστικό θέαμα, είναι μια σήραγγα για την αποστράγγιση του νερού στη δεξαμενή Ledibauer.
Ένα χάσκυ πάνω σε λίμνη που έχει καλυφθεί με πάγο.
Ακριβώς δίπλα στην παραλία Μάχο στο νησί Άγιος Μαρτίνος ξεκινάει ο διάδρομος του αεροδρομίου.
Παγωμένο “φάντασμα” τζιπ.
Φεστιβάλ των Ανέμων στο Σίδνεϋ της Αυστραλίας.
Αυτά που μοιάζουν σαν πλοκάμια θαλάσσιου τέρατος είναι γιγάντια φύκια που εισέρχονται στο κύμα.
Φυτά στον Νείλο, Αίγυπτος.
Το ξενοδοχείο San Cruis στην περιοχή Chondonchzhin της Νότιας Κορέας.
Γυάλινη παραλία στην Καλιφόρνια.
Η Δίρφυς κοινώς Δίρφη, είναι σημαντική οροσειρά της κεντροανατολικής Εύβοιας με υψόμετρο της μεγαλύτερης κορυφής, καλούμενη Δέλφι (το), 1.743 μέτρα. Εξαιρώντας τα βουνά της Κρήτης είναι το ψηλότερο βουνό της νησιωτικής Ελλάδας.
Έχει έντονο ανάγλυφο και είναι αρκετά απότομη, κυρίως στην ανατολική της πλευρά προέκταση της οποίας είναι η Οχθονιά. Η δυτική της πλευρά παρουσιάζει κωνικό σχήμα. Η Δίρφη παρουσιάζει επίσης έντονες χιονοπτώσεις από τις πρώτες κατά την διάρκεια του χειμώνα, γιατί είναι εκτεθειμένη στα ψυχρά βορειανατολικά ρεύματα.
Η χλωρίδα και η πανίδα της Δίρφης είναι αρκετά πλούσια και σε μεγάλα υψόμετρα απαντώνται σπουδαία ελατοδάση ενώ σε χαμηλότερα υψόμετρα απαντώνταικαστανιές, δρυς, πλατάνια, πεύκα και διάφορα φυλλοβόλα.
Στην αρχαιότητα επί της κορυφής της φέρονταν αρχαίο ιερό της Διρφύας Ήρας. Σημαντικότερα χωριά της Δίρφης είναι η Στενή Δίρφυος, που αποτελεί έδρα του ομώνυμου Δήμου Διρφύων, που βρίσκεται στη δυτική παρυφή του όρους, και οι Στρόπωνες Εύβοιας που βρίσκονται στην ανατολική πλαγιά.
Δείτε το βίντεο που είναι μία πτήση με drone πάνω από το ελατόδασος και το καταφύγιο της Δίρφυος.
Διασώστες στην ακτή της Νεάπολης, νότια της πόλης της Μυτιλήνης, όπου δίνουν τη δική τους καθημερινή μάχη και υποδεχόμενοι τους πρόσφυγες που φτάνουν στο νησί, έστησαν σήμερα, ανήμερα των Χριστουγέννων, ένα μεγάλο δέντρο, από το σήμα κατατεθέν της σύγχρονης προσφυγιάς:
Τα πορτοκαλί σωσίβια που φορούν οι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι που φτάνουν στις ακτές της Λέσβου με τις πλαστικές βάρκες. Μια συμβολική κίνηση στους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους, αναζητώντας μια καλύτερη ζωή.
Συγκινητικές στιγμές και στο Κέντρο Καταγραφής και Πιστοποίησης μεταναστών και προσφύγων στη Μόρια, όπου οι αστυνομικοί που επιχειρούν στο χώρο 24 ώρες το 24ωρο, προσέφεραν κρουασάν και γλυκά στα προσφυγόπουλα.
Διασώστες έστησαν ένα πρωτότυπο Χριστουγεννιάτικο δέντρο από πορτοκαλί σωσίβια προσφύγων, στην ακτή της Νεάπολης, νότια της πόλης της Μυτιλήνης. Πρόσφυγες αποβιβάστηκαν ανήμερα Χριστουγέννων, στην είσοδο του Κόλπου της Γέρας, στη νότια πλευρά της Μυτιλήνης.
ΑΠΕ-ΜΠΕ/ ΑΠΕ-ΜΠΕ/ ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ
Ολοένα αυξανόμενες οι ροές
Σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο, στο Κέντρο στη Μόρια βρίσκονται σήμερα σχεδόν 6.000 μετανάστες και πρόσφυγες, ενώ στον καταυλισμό του Καρά Τεπέ ξεπερνούν τους 1.500. Οι ροές συνεχίζονται ολοένα αυξανόμενες στις ανατολικές και βόρειες ακτές του νησιού ενώ σήμερα αποβιβάστηκαν πρόσφυγες ακόμα και στη νότια πλευρά του νησιού στην είσοδο του Κόλπου της Γέρας. Το πρωί της Παρασκευής ακόμη 1.706 πρόσφυγες έφτασαν στο λιμάνι του Πειραιά, με το πλοίο «Αριάδνη», στο οποίο είχαν επιβιβαστεί στη Μυτιλήνη και τη Χίο.
Σημειώνεται πως από το Σάββατο το πρωί ξεκινά η λειτουργία του μεγάλου κέντρου υποδοχής που δημιούργησε η οργάνωση IRC στην περιοχή της Εφταλούς μεταξύ Μολύβου και Σκάλας Συκαμνιάς. Το Κέντρο θα μπορεί να υποδέχεται μέχρι και 3.000 άτομα ενώ έχει τη δυνατότητα προσωρινής διαμονής 2.000 ατόμων.
Πάνω από 800.000 οι άνθρωποι που έφτασαν στην Ελλάδα
Σύμφωνα με τα στοιχεία του λιμενικού, που δημοσιεύει το Αθηναϊκό Πρακτορείο, οι άνθρωποι που έφτασαν στην Ελλάδα, φέτος, από τις αρχές του 2015 έως και τις 21 Δεκεμβρίου, ανέρχονται σε 804.465, εκ των οποίων οι μισοί, 457.149, ήταν πρόσφυγες από τη Συρία. Συνολικά, 76 εθνικότητες απαρτίζουν το σύνολο των υπόλοιπων προσφύγων και μεταναστών.
Ο χάρτης
ΑΠΕ-ΜΠΕ/ ΑΠΕ-ΜΠΕ/ ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ / TVXS
Τα Χριστούγεννα του 1914 οι στρατιώτες του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου άφησαν για λίγο τα όπλα και γύρισαν την πλάτη στον θάνατο.
Είχαν ήδη περάσει πέντε περίπου μήνες από την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και το πνεύμα των Χριστουγέννων έκανε την εμφάνισή του σε ένα από τα πιο απίθανα μέρη: στο κύριο και αποφασιστικότερο μέτωπο της σύρραξης, το Δυτικό Μέτωπο.
Σε μια σειρά αυθόρμητων εκεχειριών, οι στρατιώτες γύρισαν την πλάτη στον πόλεμο και άφησαν τα όπλα τους για να τραγουδήσουν τα κάλαντα, να ανταλλάξουν δώρα, ακόμη και να παίξουν ποδόσφαιρο με τον εχθρό. Μια ξαφνική, έστω και προσωρινή, ειρήνη που έφερε χαρά και αισιοδοξία στα καταθλιπτικά χαρακώματα ενός αιματηρού πολέμου.
Ο Τσαρλς Μπρούερ δεν περίμενε ποτέ του ότι θα περνούσε την παραμονή των Χριστουγέννων βουτηγμένος στη λάσπη μέχρι τα γόνατα στη βόρεια Γαλλία. Στην πρώτη γραμμή του πολέμου, ο 19χρονος βρετανός έτρεμε στα χαρακώματα μαζί με τους άλλους στρατιώτες.
Μετά την είσοδο της Βρετανίας στον πόλεμο τον Αύγουστο του 1914, πολλοί πίστευαν πως θα ξεμπέρδευαν γρήγορα με τον εχθρό και θα επέστρεφαν στα σπίτια τους για τις γιορτές. Περίπου πέντε μήνες αργότερα και ενώ ένα εκατομμύριο ζωές είχαν ήδη χαθεί ο πόλεμος είχε μετατραπεί σε μια σύγκρουση χαρακωμάτων χωρίς ελπίδα.
Παρότι απογοητευμένοι, οι στρατιώτες βρήκαν παρηγοριά στο γεγονός ότι η συνεχής βροχόπτωση είχε δώσει τη θέση της εκείνο το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων σε έναν ασυννέφιαστο ουρανό.
Η βραδιά ήταν ανησυχητικά ήσυχη μέχρι τη στιγμή που ένας αχνός ήχος, ασυνήθιστος για το πεδίο της μάχης, άρχισε να ακούγεται και να δυναμώνει με την ώρα. Ήταν ένα χριστουγεννιάτικο τραγούδι. Και μπορεί οι γερμανικές λέξεις «Stille Nacht» να μην ήταν οικείες για τους βρετανούς στρατιώτες, η μελωδία όμως της «Άγιας Νύχτας» σίγουρα ήταν.
Όταν οι γερμανοί στρατιώτες τελείωσαν το τραγούδι, οι εχθροί τους ξέσπασαν σε επευφημίες. Συνηθισμένοι να απαντούν στα πυρά, οι βρετανοί στρατιώτες άρχισαν με τη σειρά τους το τραγούδι, την αγγλική εκδοχή της «Άγιας Νύχτας».
Λίγες ώρες αργότερα ξημέρωνε Χριστούγεννα και κάτι ακόμη πιο αξιοσημείωτο έδωσε τη θέση του στα γεγονότα της περασμένης βραδιάς. Στρατιώτες και από τις δύο πλευρές του Δυτικού Μετώπου άρχισαν διστακτικά να αφήνουν τα χαρακώματα και να πλησιάζουν την «απαγορευμένη ζώνη» ανάμεσά τους προκειμένου να ευχηθούν ο ένας στον άλλον Καλά Χριστούγεννα.
Μπορεί οι πολιτικοί ηγέτες να είχαν αγνοήσει τις εκκλήσεις του Πάπα Βενέδικτου ΙΕ να σταματήσουν οι εχθροπραξίες την περίοδο των γιορτών, οι στρατιώτες στα χαρακώματα όμως αποφάσισαν να εφαρμόσουν τη δική τους ανεπίσημη, αυθόρμητη ανακωχή.
Ανταλλαγή δώρων και ευχών
Η χριστουγεννιάτικη ανακωχή που πέρασε στην ιστορία ήταν μια σειρά από ανακωχές που προήλθαν από τους ίδιους τους ανθρώπους που είχαν βιώσει τη φρίκη του πολέμου, σε μια προσπάθεια να έρθουν πιο κοντά σε ανθρώπινο επίπεδο με τον εχθρό απέναντί τους.
«Ανταλλάξαμε χειραψίες, ευχηθήκαμε ο ένας στον άλλον Καλά Χριστούγεννα και σύντομα συνομιλούσαμε σαν να γνωριζόμασταν για χρόνια», έγραφε ο βρετανός δεκανέας Τζον Φέργκιουσον για τη συνάντησή του με τους γερμανούς στρατιώτες. «Γελούσαμε και μιλούσαμε με άνδρες που μόλις λίγες ώρες πριν προσπαθούσαμε να σκοτώσουμε».
«Στις περισσότερες περιπτώσεις ήταν οι Γερμανοί που έστω και εμμέσως προσκαλούσαν σε εκεχειρία», γράφει ο Stanley Weintraub στο βιβλίο του «Άγια Νύχτα: Η ιστορία της χριστουγεννιάτικης εκεχειρίας του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου». «Αυτό συνέβαινε εν μέρει διότι οι Γερμανοί κέρδιζαν τον πόλεμο σε εκείνο το στάδιο και πολλοί από τους στρατιώτες είχαν εργαστεί στη Μεγάλη Βρετανία πριν τον πόλεμο και μπορούσαν να μιλήσουν αγγλικά».
Οι στρατιώτες αντάλλασσαν πρόχειρα δώρα, όπως τσιγάρα, σοκολάτες, λουκάνικα, αλκοόλ και πουτίγκες και διηγούνταν ιστορίες για τη φρίκη του πολέμου. Κάποιοι γερμανοί στρατιώτες μάλιστα πρόσφεραν και βαρέλια μπίρας που είχαν αρπάξει από ένα ζυθοποιοί και, σύμφωνα με τον βρετανό στρατιώτη Φρανκ Ρίτσαρντς, έκαναν προπόσεις ευχόμενοι υγεία ο ένας στον άλλον και συμφωνώντας ότι η γαλλική μπίρα δεν έλεγε και πολλά…
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η «λωρίδα του θανάτου» ανάμεσα στα χαρακώματα των δύο πλευρών μετατράπηκε σε γήπεδο ποδοσφαίρου. Ένας γερμανός υπολοχαγός θυμάται: «Οι ομάδες σχηματίστηκαν γρήγορα για τον αγώνα στην παγωμένη λάσπη και οι Fritzes νίκησαν τους Tommies με 3-2. Και όταν οι στρατιώτες δεν είχαν στη διάθεσή τους δερμάτινες μπάλες για τους σκοπούς της φιλικής αθλητικής αναμέτρησης, αρκούσαν οι άδειες κονσέρβες και οι μικρές σακούλες γεμάτες άμμο.
Οι αντιδράσεις
Το χριστουγεννιάτικο πνεύμα δεν κατάφερε να αγγίξει όλους τους στρατιώτες, ειδικά αυτούς που είχαν πρόσφατα χάσει συντρόφους τους στη μάχη. Οι εχθροπραξίες συνεχίστηκαν σε διάφορα σημεία του μετώπου και σε ορισμένες περιπτώσεις στρατιώτες σκοτώθηκαν από εχθρικά πυρά καθώς έβγαιναν από τα χαρακώματα ελπίζοντας σε μια μέρα ανακωχής.
Μάλιστα η ανακωχή προκάλεσε προβληματισμό σε υψηλόβαθμους αξιωματούχους, που φοβήθηκαν ότι οι άνδρες τους μπορεί να χάσουν τη διάθεση για μάχη. Σε ορισμένους μάλιστα προκάλεσε ακόμη και οργή.
Ανάμεσα σε αυτούς και ένας νεαρός γερμανός δεκανέας που λίγο καιρό αργότερο θα ξεκινούσε τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, σύμφωνα με το History Channel. «Τέτοια πράγματα δεν πρέπει να συμβαίνουν σε περίοδο πολέμου», φώναξε ο Αδόλφος Χίτλερ στους συμπολεμιστές τους. «Δεν σας έχει απομείνει καθόλου γερμανική αίσθηση τιμής;».
Επιστροφή στην πραγματικότητα
Με το ηλιοβασίλεμα, οι στρατιώτες αποσύρθηκαν και πάλι στα χαρακώματα. Στα περισσότερα σημεία του μετώπου, ωστόσο, ο πόλεμος επέστρεψε στις 26 Δεκεμβρίου. Και όταν τα Χριστούγεννα ήρθαν ξανά στα χαρακώματα το επόμενο έτος, η εκεχειρία δεν ήρθε. Είχε ήδη περάσει ένας χρόνος και εκατομμύρια ζωές είχαν θυσιαστεί στο πεδίο της μάχης.
Τα όπλα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου δεν σίγησαν ξανά μέχρι την υπογραφή της οριστικής ανακωχής τον Νοέμβριο του 1918. Η εκεχειρία των Χριστουγέννων, ωστόσο, αποτέλεσε μια αξέχαστη και φωτεινή ανάμνηση για πολλούς ανθρώπους που ήρθαν αντιμέτωποι με τον θάνατο και τις κακουχίες. Χαρακτηριστική είναι η εξομολόγηση ενός βρετανού στρατιώτη σε επιστολή που έγραψε την επομένη: «Δεν θα έχανα τη χθεσινή εμπειρία ακόμη και για το πιο υπέροχο χριστουγεννιάτικο δείπνο στην Αγγλία».
Από τότε λοιπόν που συμφωνήσαμε ότι οι οθόνες θα ανοίγουν μετά τις 10.00, τα κορίτσια ξυπνούν πλέον τα περισσότερα Σαββατοκύριακα με φυσικό τρόπο και το σπίτι πλημμυρίζει χαρούμενες φωνές, χαχανίσματα και κουβέντες.
Αρκετά συχνά έχουν ανάγκη απλά να μείνουν μόνες τους η κάθε μία στο δωμάτιό της. Μου αρέσει πολύ όταν βλέπω να γίνεται και αυτό. Μπορεί να διαβάζουν, να γράφουν ιστορίες ή να ζωγραφίζουν. Πάντα όμως έχουν το νου τους στο ρολόι, και όταν φτάνει 10.00… πιάνουν δουλειά!
Σήμερα το πρωί κατά τις 9 παρά, ακούω τη φωνή της Εβελίνας που ήταν ακόμα στο δωμάτιό της:
«Μαμά τι κάνεις;»
«Πίνω καφέ.»
«Να έρθω να συζητήσουμε;»
«Και βέβαια να έρθεις!» της είπα. Αιφνιδιάστηκα ευχάριστα. Νόμιζα ότι ήθελε να μου πει πώς πέρασε χθες το απόγευμα με τους φίλους της, αλλά καθώς ντυνόταν φρόντισε να με προετοιμάσει: «Θέλω να μιλήσουμε για το blog μου». Το blogging είναι ένα από τα κοινά ενδιαφέροντα που μοιραζόμαστε τον τελευταίο καιρό, αλλά όπως αποδείχθηκε δεν ήθελε να μιλήσουμε μόνο για αυτό.
Ήθελε απλά να περάσουμε χρόνο μαζί. Και τα είπαμε όλα. Από τα διάφορα που συμβαίνουν στο σχολείο, ως τη γνώμη της για το βιβλίο της Φυσικής. Φυσικά δεν είχα αυταπάτες. Ήξερα ότι όταν θα έφτανε 10.00 θα έφευγε σφαίρα για τον υπολογιστή. Και όμως…
Πήγε 10 και 5, πήγε 10 και 10, πήγε 10 και τέταρτο. Σκέφτηκα «μπα.. δε θα χει δει την ώρα». «Εβελίνα, είναι 10 και τέταρτο» είπα. «Μπορείς να πας υπολογιστή.» «Δεν πειράζει μαμά. Να μιλήσουμε λίγο ακόμα».
Όταν τελικά κάποια στιγμή έφυγε, μπορεί να ήμουν… ξεθεωμένη από την non-stop κουβέντα, αλλά ένιωθα μια αίσθηση πληρότητας. Όταν αφιερώνεις το χρόνο σου και δίνεις την απερίσπαστη προσοχή σου στα παιδιά σου και στους αγαπημένους σου, είναι σαν να τους δίνεις ένα πολύτιμο δώρο. Η ικανοποίηση όμως που παίρνεις δίνοντας αυτό το δώρο, μπορεί να είναι μεγαλύτερη για σένα.
Η Κυριακή συνεχίστηκε με ακόμα περισσότερες απλές όμορφες στιγμές. Η Εβίτα μου έφτιαξε τον δεύτερο καφέ της ημέρας. Ήρθε και κάθισε δίπλα μου να διαβάσει, καθώς εγώ έκανα δουλειές στην κουζίνα. Μετά κάναμε ξεκαθάρισμα στη ντουλάπα της.
Βγάλαμε στην άκρη τα ρούχα που είναι για χάρισμα και κρατήσαμε όπως πάντα 2-3 αγαπημένα, που δε θέλει να αποχωριστεί. «Αν κάνω κορίτσια θα τους τα δώσω μαμά» μου λέει «αλλά να δεις που θα κάνω αγόρια».
Στιγμές. Απλές καθημερινές στιγμές που έρχονται και φεύγουν. Χωρίς κανείς να τις φωτογραφίσει. Και αυτό το λέω γιατί είδα πρόσφατα όλες τις φωτογραφίες από τότε που η Εβελίνα ξεκίνησε την Πρώτη δημοτικού ως σήμερα, προσπαθώντας να επιλέξω εκείνες που θα μπουν στο λεύκωμα αποφοίτησης του σχολείου.
Επικεντρώθηκα βέβαια στις σχολικές φωτογραφίες, αλλά τελικά τις είδα όλες: γενέθλια, Χριστούγεννα, Πάσχα, διακοπές. Όμορφες αναμνήσεις που χαίρομαι τόσο που τις έχουμε καταγεγραμμένες… Για την ακρίβεια μακάρι να είχαμε τραβήξει ακόμα περισσότερες φωτογραφίες!
Αλλά μέσα σε αυτό το πλούσιο φωτογραφικό αρχείο δεν υπάρχουν οι απλές συνηθισμένες στιγμές… Οι στιγμές μιας Κυριακής πρωί που η κόρη σου θα έρθει και θα περάσετε μιάμιση ώρα συζητώντας. Οι στιγμές που θα φτιάξετε ζυμαρικά με σάλτσα σε μία κατσαρόλα και θα βγείτε να φάτε έξω στο μπαλκόνι.
Οι στιγμές που θα βάλετε γενναίες δόσεις παγωτού στα μπωλ και ο καθένας θα βάλει από πάνω τη γαρνιτούρα της επιλογής του. Γιατί οι ιστορίες που μοιράζεσαι πάνω από ένα μπωλ παγωτού, έχουν τη δική τους μαγεία.
Οι στιγμές αυτές δεν καταγράφονται στο φακό, καταγράφονται όμως στο μυαλό και στην καρδιά. Και κυρίως στο μυαλό και στην καρδιά των παιδιών. Η σημερινή μέρα είναι η παιδική ηλικία που θα θυμούνται ως ενήλικες.
Δεν είμαστε απλά γονείς. Είμαστε δημιουργοί αναμνήσεων. Όλων των ειδών αναμνήσεων. Αναμνήσεις από εκδρομές, γιορτές, σχολικές εκδηλώσεις και πάρτυ αλλά κυρίως αναμνήσεις από τις απλές καθημερινές στιγμές. Κι αν αυτό το Σαββατοκύριακο πέρασε χωρίς να δημιουργήσουμε τέτοιες αναμνήσεις, δε χάθηκε ο κόσμος. Το επόμενο Σαββατοκύριακο είναι σε 5 μόνο μέρες.
Ας είναι αξέχαστες.
Πηγή: aspaonline.gr
Παλεύοντας να κρατήσεις τα μάτια σου ανοιχτά στις 8 το πρωί καθώς πας στη σχολή, έχοντας τον μικρό διαβολάκο να σου ψιθυρίζει στο αυτί «μη δίνεις σημασία στο ξυπνητήρι», η πρόκληση του να παραμείνεις ξύπνιος είναι πραγματικά τεράστια!
Εάν η απάντηση σου σε καθένα που σε ρωτάει «Τι κάνεις;» είναι «Θέλω να κοιμηθώ. Είμαι κουρασμένος/η!», τότε πραγματικά υπάρχει θέμα.
Εάν ακόμη οι πιο κοντινοί σου φίλοι λένε ότι ο χαρακτήρας της Disney που θα σου ταίριαζε γάντι είναι αυτός της Ωραίας Κοιμωμένης ή σε παρομοιάζουν με κοάλα (που κοιμάται 20-22 ώρες την ημέρα), τότε αγαπημένε/η μου φίλε/η, έβγαλα ήδη το πόρισμα!
Είσαι ερωτευμένος/η με το κρεβάτι σου!
Καλύτερα θα κάνεις να μη χασμουριέσαι όσο διαβάζεις το άρθρο, γιατί αυτά που θα πω σε αφορούν, μιας και θα απαριθμήσω πράγματα που μόνο ένας άνθρωπος που νυστάζει μονίμως θα καταλάβει:
Δεν έχεις δει ποτέ το τέλος κάποιας ταινίας.
Το να μείνεις ξύπνιος/α καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας, φαντάζει πιο δύσκολο κι από το να ολοκληρώσω αυτό το άρθρο. Είμαι σίγουρη ότι όταν βλέπεις ταινία υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις που θα σου προκαλέσουν νύστα: κλειστά φώτα, απόλυτη ησυχία και ξαπλωμένος/η στον καναπέ. Σοβαρά τώρα, πώς είναι δυνατόν ένα άτομο σαν εσένα να τα καταφέρει να μείνει ξύπνιος;
Υπάρχει ένα μόνιμο βαθούλωμα στο στρώμα του κρεβατιού σου.
Προφανώς, από τη συχνή ξάπλα πάνω του…
Μερικές φορές είσαι τόσο κουρασμένος/η που δεν μπορείς να αρθρώσεις λέξη.
Απλά αφήνεις τα μάτια σου να μιλούν για σένα. Αλλά τι κρίμα, που είναι ήδη κλειστά…
Αποκοιμάσαι στον καναπέ, γιατί θέλει μεγάλη προσπάθεια να φτάσεις μέχρι το κρεβάτι.
Αυτό συμβαίνει κυρίως όταν είσαι μεθυσμένος. Ξυπνάς την επόμενη μέρα κι αναρωτιέσαι πώς έφτασες μέχρι το σπίτι και φυσικά είσαι πολύ κουρασμένος/η για να κάνεις οτιδήποτε.
Έχεις έρθει πολύ κοντά στο να κοιμηθείς στο μπάνιο.
Κάθε λεπτό που ξοδεύεις δίχως να είσαι ξαπλωμένος/η, σου μοιάζει με καταναγκαστικό έργο. Μερικές φορές απλώς στέκεσαι στο ντους αφήνοντας το νερό να πέφτει πάνω σου και να σε νανουρίζει.
Πέφτεις σε χειμερία νάρκη από τον Νοέμβριο έως τον Μάρτιο.
Θυμάσαι που συνήθιζες να πηγαίνεις στο γυμναστήριο μετά τη σχολή; Όχι, προφανώς και δεν θυμάσαι. Όταν βραδιάζει από τις 6 το απόγευμα, όλα τα σχέδια απλά ακυρώνονται.
Προτιμάς να μένεις μέσα Παρασκευή βράδυ.
Το να χάνεις τις αισθήσεις σου αποκτά ένα εντελώς καινούριο νόημα…
Δεν πίνεις κρασί.
Σου προκαλεί αφόρητη νύστα. Και εάν υπήρχε καμία πιθανότητα να κάτσεις να δεις την πρεμιέρα του GOT στην τηλεόραση, θα βρεθείς να μετράς προβατάκια χωρίς να το καταλάβεις.
Νιώθεις σαν να πάσχεις από χρόνια αδράνεια.
Έχεις όλα τα συμπτώματα: το να σηκωθείς από το κρεβάτι φαντάζει ακατόρθωτο, δεν έχεις ενέργεια για τίποτα και στη σκέψη ότι πρέπει να μείνεις ξύπνιος περισσότερο από 8 ώρες, σου ανεβαίνει πυρετός.
Ένας γρήγορος υπνάκος καταλήγει σε ύπνο μίας ολόκληρης μέρας.
Το Σαββατοκύριακο σου είναι ένας ολοήμερος ύπνος. Ο ύπνος για εσένα είναι όπως οι τηγανιτές πατάτες για όλο τον κόσμο – δεν υπάρχει ποτέ περίπτωση να μην θες να τις φας.
Κι όμως, ξυπνάς κουρασμένος/η μετά από ύπνο 10 ωρών.
Πολλές φορές παραπονιέσαι ότι δεν κοιμήθηκες κι αρκετά! Αν είναι δυνατόν!
Έχεις μόνο δύο κολλητούς φίλους: το μαξιλάρι και την κουβέρτα.
Σε έχουν δει γυμνό. Σε αφήνουν να κλαις πάνω τους. Είναι πάντα εκεί για εσένα. Σε περιτριγυρίζουν στις πιο ευαίσθητες στιγμές σου. Και φυσικά ποτέ δεν σε προδίδουν. Σου προσφέρουν ανά πάσα στιγμή την πιο βαθιά επιθυμία σου: έναν καλό ύπνο!
Μπορείς να κοιμηθείς σχεδόν παντού.
Στην πραγματικότητα το έχεις ΗΔΗ κάνει, πονηρούλη!
Τελειώνεις την τέταρτη κούπα καφέ και αναρωτιέσαι γιατί ακόμα νυστάζεις.
Αυτό ειδικά δεν το καταλαβαίνω. Η καφεΐνη δεν υποτίθεται ότι σε βοηθά να ξυπνάς και να είσαι σε εγρήγορση; Τι τρέχει με εσένα τέλος πάντων;
Είσαι ήδη κουρασμένος/η από τις 3 το μεσημέρι.
Αλλά και πάλι και ποιος δεν είναι στην ηλικία των 20;
Μπορείς να βρεις δικαιολογία για καθετί, αρκεί να μείνεις στο κρεβάτι.
«Μωρέ, δεν θέλω να κολλήσω με αυτή τη γρίπη που κυκλοφορεί και προτιμώ να μείνω σπίτι.» / «Μπορώ να αργήσω άλλα 10 λεπτά να πάω στην σχολή, σιγά.» / «Έχει πολύ κρύο σήμερα για να βγω έξω.»
Αρνείσαι να προγραμματίσεις οτιδήποτε πριν τις 11 το πρωί.
Εδώ κι εγώ μαζί σου είμαι, βέβαια. Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να είσαι στην ώρα σου κι αν λέω, αν τα καταφέρεις, θα μοιάζεις με ένα στριμμένο και καταθλιπτικό άτομο που μισεί τους πάντες και τα πάντα.
Αγχώνεσαι όταν μένεις μέχρι αργά έξω το βράδυ.
«ΠΟΤΕ ΘΑ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΩ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΧΑΜΕΝΕΣ ΩΡΕΣ ΥΠΝΟΥ; EEE;»
Πιέζεις τον εαυτό σου να σηκωθεί από το κρεβάτι μόνο και μόνο για να επιστρέψεις πάλι σ’ αυτό.
Στα αλήθεια νομίζεις ότι θα καταφέρεις να πας στην σχολή; Ποιον κοροϊδεύεις; Πήγαινε αμέσως πίσω στο κρεβάτι σου.
Ακόμη και τα όνειρα σου σε έχουν βαρεθεί πια.
Zzzz. Zzzz.
Πηγή: neopolis.gr
Αν δεν το βρείτε εδώ, δεν είναι είδηση
© Tilestwra.com