Τα φρούτα είναι υγιεινά, αλλά στον διαβήτη δεν έχουν όλα την ίδια «συμπεριφορά».

Τα φρούτα αποτελούν ένα από τα πιο βασικά κομμάτια μιας ισορροπημένης διατροφής. Από εκεί και πέρα, εκτός από την αντιμετώπιση της πείνας, τα φρούτα ικανοποιούν και την επιθυμία που έχει ένας άνθρωπος για να καταναλώσει γλυκό. Τα περισσότερα, ωστόσο, περιέχουν ζάχαρη. Αυτό από μόνο του εγείρει ερωτήματα, τα οποία αφορούν το αν είναι κατάλληλα για τα άτομα που πάσχουν από διαβήτη.

Κάποια ανεβάζουν το σάκχαρο πιο γρήγορα (λόγω περισσότερων σακχάρων, υψηλότερου γλυκαιμικού δείκτη ή επειδή τρώγονται εύκολα σε μεγάλη ποσότητα), ενώ άλλα είναι πιο «φιλικά» επειδή έχουν περισσότερες φυτικές ίνες και λιγότερη συνολική επιβάρυνση ανά μερίδα. Η σωστή επιλογή –και κυρίως η σωστή ποσότητα– κάνει τη διαφορά.

Σημαντικό: Οι ανάγκες διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο. Αν παίρνετε ινσουλίνη ή έχετε ειδικό πρόγραμμα διατροφής, ρωτήστε τον/την γιατρό ή διαιτολόγο σας.

8 φρούτα που  καλό είναι να μην τρώτε (ή να τρώτε πολύ σπάνια/σε πολύ μικρή ποσότητα)

1. Σταφύλια

   Πολύ εύκολα ξεφεύγει η ποσότητα και ανεβάζουν γρήγορα σάκχαρο.

2. Μπανάνα (ιδίως πολύ ώριμη)

   Όσο ωριμάζει, αυξάνεται η «γρήγορη» γλυκύτητα.

3. Μάνγκο

   Γλυκό τροπικό φρούτο με υψηλή περιεκτικότητα σε σάκχαρα.

4. Ανανάς

   Συνήθως προκαλεί πιο γρήγορη άνοδο σακχάρου.

5. Καρπούζι

   Έχει υψηλό γλυκαιμικό δείκτη και τρώγεται εύκολα σε μεγάλη ποσότητα.

6. Πεπόνι

   Παρόμοια με το καρπούζι: εύκολο να ξεφύγει η μερίδα.

7. Σύκα

   Πολύ γλυκά και «πυκνά» σε σάκχαρα.

8. Αποξηραμένα φρούτα (σταφίδες, δαμάσκηνα, αποξηραμένα σύκα κ.λπ.)

   Είναι συμπυκνωμένα: λίγη ποσότητα αντιστοιχεί σε πολύ φρούτο → ανεβαίνει εύκολα το σάκχαρο.

Προσοχή: χυμοί φρούτων και σμούθι (ακόμα και “100% φυσικά”) ανεβάζουν συνήθως πιο απότομα το σάκχαρο επειδή λείπει το «φρένο» των ινών.

9 φρούτα που επιτρέπονται (με μέτρο – ιδανικά ως σωστή μερίδα)

1. Μήλο

2. Αχλάδι

3. Πορτοκάλι (ολόκληρο, όχι χυμός)

4. Μανταρίνι

5. Γκρέιπφρουτ (προσοχή σε πιθανές αλληλεπιδράσεις με φάρμακα)

6. Φράουλες

7. Κεράσια (σε λογική ποσότητα)

8. Ροδάκινο / Νεκταρίνι

9. Ακτινίδιο

Αυτές οι επιλογές συνήθως «ταιριάζουν» καλύτερα σε ένα ισορροπημένο πρόγραμμα επειδή βοηθούν να μη γίνει απότομη άνοδος, ειδικά όταν τηρείται η ποσότητα.

3 απλοί κανόνες για να τρώτε φρούτα χωρίς να “πετάει” το σάκχαρο

• Μετράει η μερίδα: 1 φρούτο μέτριο ή 1 μικρό μπολ (ανάλογα το φρούτο).

• Προτιμήστε ολόκληρο φρούτο αντί για χυμό/πολτό.

• Συνδυάστε το με κάτι που «φρενάρει» (π.χ. λίγους ξηρούς καρπούς ή λίγο γιαούρτι), αν σας το επιτρέπει το πλάνο σας.

Πέντε πρόσωπα καλοβλέπουν την προεδρία της ΝΔ

Η πολιτική παρτίδα στη χώρα εισέρχεται σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη και απαιτητική φάση, με το κυβερνών κόμμα να θέτει τον πήχη των προσδοκιών στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο. Στόχος της Νέας Δημοκρατίας ενόψει των επόμενων εθνικών εκλογών δεν είναι απλώς μια απλή επικράτηση, αλλά μια καθαρή νίκη, η οποία θα μεταφραστεί σε αυτοδυναμία και θα ανοίξει τον δρόμο για μια ιστορική τρίτη κυβερνητική θητεία.

Αυτό είναι το απόλυτο πολιτικό στοίχημα που έχει θέσει ο Πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, και γύρω από αυτόν τον κεντρικό στρατηγικό στόχο περιστρέφεται ολόκληρος ο σχεδιασμός, η κομματική κινητοποίηση και η καθημερινή δουλειά στο Μέγαρο Μαξίμου.

Άπαντες στο στενό περιβάλλον του Πρωθυπουργού γνωρίζουν καλά πως ο δρόμος αυτός είναι στρωμένος με αγκάθια. Η πολιτική συγκυρία είναι απαιτητική, οι κοινωνικές πιέσεις από την ακρίβεια και τα καθημερινά προβλήματα των πολιτών παραμένουν ισχυρές, ενώ οι πολιτικοί αντίπαλοι καραδοκούν. Για να υπερκεραστούν τα εμπόδια αυτά, απαιτείται σκληρή δουλειά, απόλυτη πειθαρχία, συντονισμός και άμεση αποτελεσματικότητα σε κάθε κυβερνητικό τομέα. Η προσπάθεια αυτή, ωστόσο, δεν είναι απαλλαγμένη από αγωνίες και δεύτερες σκέψεις, καθώς οι εσωτερικοί και εξωτερικοί κίνδυνοι καταγράφονται καθημερινά στα πολιτικά τραπέζια συσκέψεων.

Η πραγματικότητα των δημοσκοπήσεων και τα σενάρια της επόμενης μέρας

Παρά την αισιοδοξία που εκπέμπεται επίσημα από τα κυβερνητικά χείλη, η σκληρή πραγματικότητα των αριθμών και των μετρήσεων της κοινής γνώμης διατηρεί έναν τόνο επιφύλαξης. Τα προγνωστικές αναλύσεις και οι τάσεις στις δημοσκοπήσεις καταγράφουν μεν ένα προβάδισμα για τη Νέα Δημοκρατία, ωστόσο δείχνουν ότι η επίτευξη της αυτοδυναμίας παραμένει ένας δύσκολος και πολυδιάστατος στόχος.

Ταυτόχρονα, η νίκη κάθε άλλο παρά δεδομένη μπορεί να θεωρηθεί, καθώς το πολιτικό σκηνικό παραμένει ρευστό. Η παρουσία ισχυρών ανταγωνιστών, με τον ΣΥΡΙΖΑ –και τις ευρύτερες πολιτικές δυνάμεις της Αριστεράς– να ανασυντάσσουν τις δυνάμεις τους, δημιουργεί ένα κλίμα διαρκούς επαγρύπνησης. Υπό αυτό το πρίσμα, στα κεντρικά γραφεία του κόμματος στην οδό Πειραιώς, η συζήτηση, έστω και ψιθυριστά, αγγίζει ενίοτε και το «κακό σενάριο»: αυτό της μη επίτευξης της αυτοδυναμίας ή ακόμα και μιας πιθανής εκλογικής ήττας.

Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, οι πολιτικές εξελίξεις είναι προδιαγεγραμμένες. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις και την πολιτική παράδοση, σε περίπτωση αποτυχίας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναμένεται να αναλάβει την ευθύνη και να δρομολογήσει τις διαδικασίες διαδοχής, παραδίδοντας τη σκυτάλη της ηγεσίας στον επόμενο. Μια τέτοια προοπτική, όσο κι αν απορρίπτεται ως κεντρικός σχεδιασμός από το κυβερνητικό στρατόπεδο, λειτουργεί ως καταλύτης για τις εσωκομματικές ισορροπίες.

Οι «δελφίνοι» και το παρασκήνιο της διαδοχής

Είναι κοινό μυστικό στα πολιτικά σαλόνια της Αθήνας ότι, ακόμη και όταν όλοι δηλώνουν αφοσιωμένοι στον κοινό στόχο, οι φιλοδοξίες υπάρχουν και καλλιεργούνται. Στη «σκιά» του σημερινού αρχηγού, τα πρόσωπα που θεωρούνται ικανά να διεκδικήσουν την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας σε μια ενδεχόμενη «επόμενη μέρα» έχουν ήδη χαράξει τη δική τους ξεχωριστή πορεία. Κανείς τους δεν το εκφράζει δημόσια, τηρώντας αυστηρά τους κανόνες του εσωκομματικού πολιτικού πολιτισμού, ωστόσο η προετοιμασία και η στρατηγική παρουσία είναι κάτι παραπάνω από ορατές.

Σύμφωνα με το πολιτικό ρεπορτάζ, πέντε κορυφαία στελέχη διαθέτουν το «πακέτο», την εμπειρία και την αποδοχή για να βρεθούν στην πρώτη γραμμή της διεκδίκησης της αρχηγίας. Ο Νίκος Δένδιας και ο Κυριάκος Πιερρακάκης φαίνεται να διατηρούν σαφές προβάδισμα έναντι των υπολοίπων.

Ο Νίκος Δένδιας, με τη θητεία του σε κρίσιμα υπουργεία και σήμερα στο τιμόνι του Υπουργείου Άμυνας, χαίρει τεράστιου σεβασμού και ευρείας αποδοχής τόσο από την παραδοσιακή «γαλάζια» βάση όσο και από το ευρύτερο κεντροδεξιό ακροατήριο, διατηρώντας ένα προφίλ στιβαρό και θεσμικό. Από την άλλη πλευρά, ο Κυριάκος Πιερρακάκης, έχοντας αποδείξει την αποτελεσματικότητά του σε κομβικές μεταρρυθμίσεις και κατέχοντας σήμερα τη θέση του Υπουργείου Οικονομικών παράλληλα με την προεδρία του Eurogroup, εκφράζει το εκσυγχρονιστικό, τεχνοκρατικό και μεταρρυθμιστικό πρόσωπο της παράταξης, κερδίζοντας διαρκώς πόντους.

Ακολουθούν τρεις ακόμη ισχυροί «παίκτες» της κυβέρνησης, ο καθένας με τα δικά του δυνατά σημεία και τις δικές του φιλοδοξίες. Ο Κωστής Χατζηδάκης, με πολυετή εμπειρία και επιτυχημένη διαχείριση των πιο δύσκολων και «καυτών» υπουργείων, ο Άδωνις Γεωργιάδης, με ισχυρό έρεισμα στον σκληρό πυρήνα της κομματικής βάσης και αποδεδειγμένη πολιτική μαχητικότητα, καθώς και ο Βασίλης Κικίλιας, με διαδρομή σε κρίσιμους τομείς ευθύνης, δηλώνουν έτοιμοι να παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή.

Ο Κωστής Χατζηδάκης 

Το μέλλον της παράταξης και τα διλήμματα

Η εσωκομματική αυτή κινητικότητα, αν και παραμένει υπογείως καλά κρυμμένη πίσω από την επίσημη γραμμή συσπείρωσης, αποδεικνύει ότι η Νέα Δημοκρατία είναι ένα ζωντανό, πολυσυλλεκτικό κόμμα με έντονα πολιτικά χαρακτηριστικά και ισχυρές προσωπικότητες.

Το διακύβευμα των επόμενων εκλογών, συνεπώς, δεν αφορά μόνο το κυβερνητικό μέλλον της χώρας ή την επιβίωση ενός πολιτικού σχεδιασμού. Αφορά συνολικά την επόμενη μέρα μιας μεγάλης παράταξης, η οποία καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να ξεπεράσει τις συμπληγάδες της φθοράς της εξουσίας, να πείσει τους πολίτες με έργα και όχι με λόγια, και να εξασφαλίσει τη σταθερότητα που έχει ανάγκη η Ελλάδα σε ένα ασταθές διεθνές περιβάλλον. Μέχρι τότε, η Πειραιώς και το Μαξίμου συνεχίζουν την πορεία τους με έναν και μοναδικό προσανατολισμό: τη νίκη και την αυτοδυναμία.

Η Μάρθα Φριντζήλα παραχώρησε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στην εφημερίδα «Τα Νέα» και τη Ζωή Λιάκα.

Η γνωστή ερμηνεύτρια μίλησε πρώτη φορά ανοιχτά για το σοβαρό πρόβλημα υγείας της, εξαιτίας του οποίου ακύρωσε το περασμένο καλοκαίρι την περιοδεία της.

Υπήρξε περίοδος στη ζωή σας που αισθανθήκατε αυτό το μούδιασμα που φυσικά μού αφηγείστε τώρα;

Αρκετές φορές στη ζωή μου, όχι μία και δύο, έχω πει στον εαυτό μου να ξυπνήσει. Θυμάμαι στιγμές που έλεγα μέσα μου, έλα τελείωνε, σήκω, κάνε κάτι, κοιμάσαι. Μου έχει τύχει σε δουλειές να βλέπω μια αδικία να συμβαίνει δίπλα μου και να μην επεμβαίνω. Να βλέπω έναν κακότροπο άνθρωπο και να τον δικαιολογώ, λέγοντας μέσα μου ότι μπορεί να ξύπνησε άσχημα ή ότι έχει αγωνία ή ότι αγαπά πολύ την τέχνη και δεν μπορεί να το διαχειριστεί. Έχω αφήσει συμπεριφορές ανθρώπων να καθρεφτίζονται σε άλλους και να τους κάνουν να υποφέρουν, και ούτε εκείνοι μιλούσαν ούτε μιλούσα εγώ. Τώρα πια μιλάω.

Το καλοκαίρι ακυρώσατε την περιοδεία σας για λόγους ασθενείας…

Ναι, έπρεπε, διαγνώστηκα με καρκίνο στον τράχηλο και έπρεπε να χειρουργηθώ.

Σκεφτήκατε εκείνη τη στιγμή «μα δεν θα ησυχάσω ποτέ;»

Όχι βέβαια. Στο νοσοκομείο Αλεξάνδρα που πήγαινα για τις χημειοθεραπείες τα κορίτσια ήταν κορίτσια πρόσφυγες, που δεν είχαν κανέναν. Κι εγώ τους είχα όλους γύρω μου. Όταν οι άλλες συναγωνίστριες στους θαλάμους έλεγαν «γιατί να μου συμβεί αυτό τώρα», τους απαντούσα «παιδιά, κληρωθήκαμε, τώρα πρέπει να προχωρήσουμε όλοι μαζί».

Άγιος Ραφαήλ: Στις αρχές του Οκτωβρίου είχαμε πάει μαζί με τον κουνιάδο μου και την γυναίκα μου στο Άνω Σούλι σε μια ταβέρνα.

Μόλις φτάσαμε στην ταβέρνα, λίγο πριν, είδαμε την πινακίδα που έδειχνε τον δρόμο προς το μοναστήρι του Αγ. Ραφαήλ. Λέει η κουνιάδα μου, δεν πάμε να προσκυνήσουμε; Πάμε, είπαμε ομόφωνα και οι τέσσερις.

Ανηφορήσαμε λοιπόν προς το μοναστήρι. Μόλις φτάσαμε ήταν η ώρα που το μοναστήρι έκλεινε. Ο καλόγερος όμως μας είδε απογοητευμένους και μας πέρασε μέσα.

Το μοναστηράκι λιτό, απλό και ένοιωθες να σε τυλίγει αγάπη, καλοσύνη, ηρεμία. Ο καλόγερος μας πήγε στην εκκλησία που γίνεται η λειτουργία.

Στο προσκύνημα δεν ανεβήκαμε γιατί δεν θέλαμε να γίνουμε βάρος λόγω της περασμένης ώρας. Το απόγευμα που γύρισα σπίτι άρχισε να με ενοχλεί ένας πόνος ελαφρύς στον αυχένα.

Σκέφτηκα πως κρύωσα, γιατί είχα το παράθυρο του αυτοκινήτου ανοιχτό. Όμως τη νύχτα ο πόνος έγινε οξύς και δεν με άφησε να κοιμηθώ. Τι ζεστά, τι παυσίπονα, τίποτα.

Με έπιασε ένας πανικός και μια τρομάρα. Φοβήθηκα ότι είναι βλάβη στον αυχένα, στους σπονδύλους και όντως είχα δίκιο. Αυτό έδειξε η πλάκα.

Έχω χειρουργηθεί αρκετές φορές, έχω κάνει δύο σπονδυλοδεσίες με αποτέλεσμα να έχω οκτώ λάμες και δέκα βίδες στην σπονδυλική στήλη μου.

Γι’ αυτό δεν αντέχω άλλο τα χειρουργεία. Την άλλη μέρα οι πόνοι συνεχίστηκαν και απλώθηκαν. Το βράδυ δεν κοιμήθηκα μόνο βόγκαγα από τους πόνους. Το μεσημέρι της επομένης ξάπλωσα μήπως μπορέσω να κοιμηθώ.

Τότε λοιπόν θυμήθηκα τα λόγια που μου είπε ο καλόγερος «ο Άγιος θεραπεύει τις ασθένειες». Έτσι με πήρε ο ύπνος. Κάποια στιγμή ξυπνώ από ένα φως που μπήκε στα μάτια μου. Σηκώνομαι να δω ποιος άνοιξε το παράθυρο και δεν είδα τίποτα, το παράθυρο κλειστό.

Ξανά πέφτω να κοιμηθώ και μόλις κλείνω τα μάτια μου σχηματίστηκαν μπροστά μου τρία φωτεινά φωτοστέφανα. Ένα μεγάλο, ένα μικρότερο και ένα μικρούλι. Πετάχτηκα και είπα ότι ο Άγιος Ραφαήλ ήρθε να με βοηθήσει.

Το Σαββάτο το βράδυ έπεσα να κοιμηθώ στεναχωρημένη με έγνοια για τον άνδρα μου, που εκτός που έχει κάνει χειρουργείο καρκίνου, έχει σε εκείνο το σημείο ένα εξάνθημα που δεν μπορούμε να το καταπολεμήσουμε με καμία θεραπεία, έχουμε αλλάξει τρεις.

Έκλαιγα λοιπόν και για τους δυο μας. Προς το ξημέρωμα άκουσα μία φωνή να μου λέει:

«Αφού ξέρεις ότι μπορώ να κάνω ό,τι μου ζητήσεις, γιατί δεν έρχεσαι να σου δώσω λάδι από το καντήλι μου».

Μόλις ξύπνησε ο άνδρας μου του λέω, το και το, πάμε στο μοναστήρι τώρα. Έτσι, φτάσαμε στο μοναστήρι, πήγαμε στο προσκύνημα και του ζήτησα βοήθεια για μένα να με φυλάξει μακρυά από τα χειρουργεία να με αφήσει να ζήσω χωρίς πόνους πια και να βοηθήσει να ιαθεί ο άνδρας μου.

Φεύγοντας πήρα και λαδάκι από το ακοίμητο καντηλάκι του Αγίου Ραφαήλ και πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Ο πόνος μου στον αυχένα άρχισε να μου περνά και μέχρι το σπίτι δεν είχα πόνους.

Ο γιατρός που ξαναπήγα ξαφνιάστηκε πως μου πέρασε τόσο γρήγορα. Ο άνδρας μου τώρα είναι πολύ καλά και το κυριότερο αυτός που είναι αντιδραστικός με τα μοναστήρια, τώρα έχει αλλάξει, δέχτηκε που του έκανα θεραπεία με το άγιο λαδάκι.

Όλα είναι δόξα τω Θεώ καλά θα είναι ακόμα καλύτερα, το νοιώθω. Δοξάζω τους Αγίους Ραφαήλ, Νικόλαο και Ειρήνη και τους ευχαριστώ.

Α.Π. – Κερατέα.