Οι εικόνες από την μακρινή Ισλανδία πραγματικά εντυπωσιάζουν. Πρόκειται για τα πράσινα σπίτια ή αλλιώς τα παραδοσιακά Turf Houses. Τα σπίτια αυτά είναι καλυμμένα με χλοοτάπητα και δίνουν την αίσθηση ότι ξεπήδησαν από παραμύθι. Γιατί κατασκευάστηκαν όμως έτσι;
Τα συγκεκριμένα σπίτια και για την ακρίβεια περισσότερο οι στέγες τους, ήταν προϊόν αντιμετώπισης ενός δύσκολου κλίματος στη χώρα, προσφέροντας ανώτερη μόνωση σε σύγκριση με τα κτίρια που ήταν αποκλειστικά κατασκευασμένα από ξύλο ή πέτρα, ενώ ταυτόχρονα σε αυτό το στυλ οδήγησε και η σχετική δυσκολία στην απόκτηση άλλων δομικών υλικών σε επαρκείς ποσότητες. Οι λαοί της Σκανδιναβίας προτιμούσαν το ξύλο ως δομικό υλικό, καθώς είχαν πάρα πολλές δασώδεις περιοχές, αλλά κυρίως την πέτρα ανά τους αιώνες.
Στην Ισλανδία, όμως, χρησιμοποιούσαν επιπλέον για να καλύψουν τις στέγες τους τον χλοοτάπητα. Με αυτό τον τρόπο προστάτευαν τα σπίτια τους από το τσουχτερό κρύο που είχε στο εξωτερικό περιβάλλον, δημιουργώντας ταυτόχρονα «eco-friedly» σπίτια, δηλαδή οικολογικά. Διατηρούσαν επίσης την υψηλότερη θερμοκρασία που υπήρχε στο εσωτερικό του σπιτιού.
Ένα τυπικό ισλανδικό σπίτι θα ήταν φτιαγμένο από μεγάλες πέτρες και η ξύλινη στέγη θα ήταν σκεπασμένη με χλοοτάπητα. Ο χλοοτάπητας τοποθετείτο με ένα συγκεκριμένο στυλ. Το μόνο τμήμα που θα έμενε τελικά ακάλυπτο θα ήταν η ξύλινη πόρτα. Οι κάτοικοι χρησιμοποιούσαν την πλούσια τύρφη της περιοχής για να καλύψουν τις στέγες και αυτή με τον καιρό κάλυπτε όλο το σπίτι το οποίο έμοιαζε τελικά να ξεπηδά μέσα από τη γη.
Στο εσωτερικό τώρα ενός Turf House υπήρχε ξύλινο πάτωμα ή πέτρινο ή ακόμα και σκέτο χώμα, ανάλογα με το είδος και τον σκοπό για τον οποίο είχε κατασκευαστεί το κτίριο. Αν και οι συγκεκριμένες κατασκευές ήταν πάρα πολύ διαδεδομένες μέχρι τον 20 αιώνα, κατόπιν άρχισε να εγκαταλείπεται σιγά-σιγά αυτή η μορφή και να γίνεται πιο συχνό ένα άλλο αρχιτεκτονικό στυλ, όπως τα ξύλινα σπίτια το οποίο επίσης σε πολλές περιπτώσεις αντικαταστάθηκε με τα αντισεισμικά κτίρια από οπλισμένο σκυρόδεμα.
Πλέον τα σπίτια με χλοοτάπητα είναι περισσότερο αξιοθέατα δημιουργώντας ταυτόχρονα πραγματικά παραμυθένιες εικόνες σαν πίνακας ζωγραφικής.
Δείτε τις εντυπωσιακές και όμορφες εικόνες…









Πάρτε μαζί σας τα απολύτως απαραίτητα και ξεκινήστε για ένα ακόμη περιπετειώδες weekend, που σίγουρα θα σας ανταμείψει. Διασχίστε τα 300 χλμ. που χωρίζουν την Αθήνα από την Καρδίτσα και μην παραλείψετε να ρίχνετε κλεφτές ματιές έξω από το παράθυρο για να θαυμάσετε το εκπληκτικό τοπίο της διαδρομής. Κάντε μια στάση στην Καρδίτσα για καφέ και ύστερα από περίπου μισή ώρα, θα φθάσετε στη λίμνη Πλαστήρα, που σίγουρα θα σας κλέψει την καρδιά.
Το υπέροχο αυτό τοπίο, οφείλεται στο μυαλό και τη φαντασία κάποιων ανθρώπων, που το 1960, δημιούργησαν την τεχνητή λίμνη Μέγδοβα ή Ταυρωπού, η οποία και μετονομάστηκε σε λίμνη Πλαστήρα, λόγω του ότι αποτελούσε προσωπικό όραμα του Ν. Πλαστήρα.
Ο ποταμός Ταυρωπός, παγιδεύτηκε στο οροπέδιο της Μεβρόπολης και δημιούργησε ένα μοναδικό αποτέλεσμα, με συνολικό μήκος 14 χλμ. και μέγιστο βάθος 4 χλμ. μια λίμνη, που ξεφεύγει από τα καθιερωμένα.
Το φράγμα της λίμνης είναι πραγματικά εντυπωσιακό. Πρόκειται για μια θεόρατη κατασκευή με μήκος 200 μέτρα και ύψος 83 μέτρα.
Παρόλο που είναι τεχνητή, έχει αφομοιωθεί πλήρως από το φυσικό περιβάλλον, που την αγκαλιάζει με πυκνά δάση από έλατα και καστανιές και με άλλα 650 είδη και υποείδη χλωρίδας καθώς και με 67 είδη πανίδας.
Έτσι λοιπόν, μην ξαφνιαστείτε, αν στο δρόμο σας εμφανιστούν ξαφνικά ελάφια, ζαρκάδια ή ακόμη και λύκοι και αρκούδες! Απλώς κρατήστε την ψυχραιμία σας και κυρίως προστατέψτε τα, καθώς δίνουν καθημερινά αγώνα για την επιβίωσή τους.
Ο παράδεισος των απανταχού οικολόγων και φυσιολατρών ακούει στο όνομα λίμνη Πλαστήρα.
Στα πυκνά δάση θα συναντήσετε ανθρώπους να παρατηρούν σπάνια πουλιά (birdwatching), να μελετούν πρωτόγνωρα είδη χλωρίδας και να περπατούν ατελείωτες ώρες μέσα σε ένα εκπληκτικό φυσικό περιβάλλον.
Υπάρχουν βέβαια και οι λάτρεις των αθλητικών δραστηριοτήτων, που αναζητούν μοναδικές συγκινήσεις, τις οποίες μόνο το φυσικό στοιχείο μπορεί να προσφέρει.
Κάντε λοιπόν καγιάκ στα ήρεμα νερά της λίμνης, ιππασία με εκπαιδευμένα άλογα, ποδήλατο βουνού αλλά και υπέροχους περιπάτους ή επιβιβαστείτε σε θηριώδη τζιπ, που δεν αγαπούν ιδιαίτερα την άσφαλτο και προτιμούν τα κακοτράχαλα μονοπάτια…
Για όσους προτιμούν ένα ήρεμο Σαββατοκύριακο, χωρίς εντάσεις και χωρίς εκρήξεις αδρεναλίνης, μια λύση είναι να πάρουν το αυτοκίνητό τους και να κάνουν το γύρο της λίμνης σε μια πραγματικά μαγευτική διαδρομή.
Σταθείτε στη Μονή της Παναγιάς της Πελεκητής, από όπου θα ενθουσιαστείτε με τη μοναδική θέα των φιορδ της λίμνης, όπως φαίνονται από ψηλά. Περνώντας το φράγμα Πλαστήρα, θα φθάσετε στη Μονή Κορώνας, ένα βυζαντινό κάστρο, που λειτούργησε ως μοναστήρι και ως Κρυφό Σχολειό στα χρόνια της Τουρκοκρατίας.
Απαραίτητη είναι η στάση και στον Πειραματικό Αγρό Οργανικής Καλλιέργειας για να προμηθευτείτε οικολογικά προϊόντα από το Συνεταιρισμό Γυναικών της περιοχής.
Οι εξερευνητές της παρέας μπορούν να ξεκινήσουν με το αυτοκίνητο και να κάνουν μια περιήγηση στα χωριουδάκια γύρω από τη λίμνη. Σίγουρα θα εντυπωσιαστούν.
Γραφικά και πανέμορφα με πέτρινα σπιτάκια και σημαντικά βυζαντινά μνημεία, κερδίζουν ολοένα και περισσότερους οπαδούς.
Ο Μεσενικόλας, το Μορφοβούνι, το Κρυονέρι, τα Καλύβια Πεζούλας, η Φυλακτή, η Νεράϊδα, το Νεοχώρι, ο Μπελουκομύτης, η Καστανιά, το Λαμπερό και πλήθος άλλων μικρών «θησαυρών» διαθέτουν αρκετά δωμάτια για τη διαμονή σας καθώς και μικρά ταβερνάκια με τοπικές σπεσιαλιτέ και άλλες νοστιμιές.
Οι μεγάλης κλίμακας τοιχογραφίες του απεικονίζουν συχνότερα παιδιά και είναι γεμάτες με χρώματα.
Πολύ συχνά ο Μάλλαντ συνεργάζεται και με τοπικούς καλλιτέχνες που συναντά στις πόλεις που ταξιδεύει.
Ο γεννημένος στο Παρίσι καλλιτέχνης δραστηριοποιείται σε αυτό το είδος τέχνης από τη δεκαετία του ’90. Έχει κυκλοφορήσει ήδη δύο βιβλία σχετικά με τα ταξίδια του και την τέχνη του δρόμου.
Το πιο πρόσφατο ονομάζεται «Extramuros» και περιγράφει τα ταξίδια του και τα έργα που δημιούργησε στην Ινδία, στη Κίνα, στο Μεξικό, στην Ινδονησία και στο Βιετνάμ.















Ναι, σοβαρά. Φαίνεται ότι όντως έχει αποτέλεσμα.




















Ένας άνδρας καπνίζει ναργιλέ στην Κρήτη


