Ένας άνθρωπος ή μία οικογένεια αποφασίζει να πάρει σκύλο για διάφορους λόγους. Μερικοί χρειάζονται μια παρέα, έναν φίλο και κάποιοι άλλοι χρειάζονται έναν πιστό φύλακα να προστατεύει τους ίδιους αλλά και τις περιουσίες τους.
Οι σκύλοι που θα δούμε παρακάτω μπορεί να μην είναι και οι καλύτεροι φύλακες όμως σίγουρα είναι φάτσες που δεν μπορεί να αντισταθεί κανείς!
Τι μετατρέπει έναν άνθρωπο σε ιδιοφυία ή τον κάνει ξεχωριστό; Είναι απλά τα γονίδια ή υπάρχει ένας άλλος πιο περίπλοκος μηχανισμός που λειτουργεί; Υπάρχουν άνθρωποι-θύματα ατυχημάτων τα οποία άλλαξαν μια για πάντα τη ζωή τους.
Κανείς από αυτούς δεν πίστεψε ότι οι εγκεφαλικές βλάβες θα «φώτιζαν» με τρόπο διαφορετικό κάθε πτυχή της ζωής τους, φέρνοντας στην επιφάνεια ικανότητες που δεν ήξεραν ότι είχαν.
Ας δούμε τις ενδιαφέρουσες ιστορίες τους…
Jim Carollo
Στην τρυφερή ηλικία των 14 ετών η ζωή του Jim Carollo σημαδεύτηκε από ένα τραγικό γεγονός. Η μητέρα του και ένας φίλος του σκοτώθηκαν σε τροχαίο και ο ίδιος έπεσε σε κώμα. Οι εγκεφαλικές βλάβες που υπέστη ήταν τόσο σοβαρές που οι γιατροί θεωρούσαν απίθανη την επιβίωσή του. Εκείνος τους διέψευσε και επέζησε. Μετά από έξι εβδομάδες ξύπνησε από το κώμα και άρχισε τη μακρά και επίπονη προσπάθεια της αποθεραπείας του.
Σύντομα επέστρεψε στη σχολική αίθουσα και τότε συνειδητοποίησε ότι δεν θα ήταν πια ο ίδιος άνθρωπος που ήταν πριν το δυστύχημα. Ποτέ δεν του άρεσαν τα μαθηματικά και τώρα έλυνε τις ασκήσεις χωρίς πολύ προσπάθεια. Πέρναγε με ιδιαίτερη ευκολία τα τεστ των μαθηματικών και μπορούσε να αποστηθίσει έως και 200 δεκαδικά ψηφία της μαθηματικής σταθεράς π ≈ 3,14159 μέσα σε μία μέρα! «Συνεχώς έκανα προσθέσεις και αφαιρέσεις, όπου και αν βρισκόμουν, είτε ήμουν μέσα στην τάξη, είτε διάβαζα, είτε έτρεχα» είχε πει.
Orlando Serrell
Ο Orlando Serrell έχει το σύνδρομο του Σαβάντ, φέρει δηλαδή μια σοβαρή αναπτυξιακή και διανοητική αναπηρία σε συνδυασμό με μια εξαιρετική διανοητική ικανότητα σε ένα συγκεκριμένο πεδίο. Οι ικανότητες αυτών των ανθρώπων περιλαμβάνουν εντυπωσιακούς άθλους αποστήθισης, υπολογισμού αριθμητικής ή και ασυνήθιστες δυνατότητες στην τέχνη και τη μουσική. Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι και ο Orlando.
To 1979 ενώ έπαιζε χτυπήθηκε από μια μπάλα του μπέιζμπολ. Ζαλίστηκε, έπεσε στο έδαφος αλλά αμέσως συνήλθε και συνέχισε το παιχνίδι με τους φίλους του. Τότε δεν είχε αντιληφθεί ότι η ζωή του θα άλλαζε μια για πάντα.
Οι πονοκέφαλοι έγιναν ανυπόφοροι και ο 10χρονος τότε Orlando υπέμενε την καθημερινότητα μέσα σε διαρκείς και μεγάλης έντασης πόνους. Και ξαφνικά οι πονοκέφαλοι σταμάτησαν και εκείνος απέκτησε φωτογραφική μνήμη, μπορούσε να αποστηθίσει και να θυμηθεί τα πάντα. Αν κάποιος του έλεγε μια ημερομηνία, εκείνος έβρισκε αμέσως και πάντα σωστά ποια μέρα έπεφτε, θυμόταν ακόμα και τι καιρό έκανε με κάθε λεπτομέρεια. Σήμερα ο 37χρονος Orlando βοηθάει τους επιστήμονες να καταλάβουν πώς μια εγκεφαλική βλάβη μπορεί να οδηγήσει στην ανθρώπινη ευφυΐα.
Heather Thompson
Το Μάρτιο του 2011 η Heather Thompson χτύπησε στην πόρτα του πορτ μπαγκάζ την ώρα που ξεφόρτωνε τα ψώνια και από εκείνη τη μέρα είδε τη ζωή της να αλλάζει 360 μοίρες. Και μπορεί ο γιατρός να της είπε ότι είχε υποστεί ένα μικρό εγκεφαλικό τραυματισμό, τίποτα το σπουδαίο, αλλά εκείνη δεν ένιωσε ποτέ ίδια.
Τα φώτα ήταν πάντα πολύ δυνατά, τα χρώματα πολύ έντονα. Άρχισε να κλειδώνεται σε σκοτεινά δωμάτια για να ηρεμεί και να μπορεί να αντιμετωπίσει την υπερδιέγερση, εγκατέλειψε την οικογένειά της και τη διευθυντική της θέση. Κοιμόταν τις περισσότερες ώρες της μέρας και η πιο απλή δουλειά την εξόντωνε.
Από την κόλαση που ζούσε την έβγαλε ένας γείτονάς της που της έφερε πινέλα και χρώματα για να ζωγραφίσει και να ηρεμήσει. Και ενώ η Heather στην αρχή δίστασε έδωσε στον εαυτό της μια ευκαιρία και από τότε δεν σταμάτησε να ζωγραφίζει. Χώρισε, άλλαξε τόπο κατοικίας, αγόρασε μια κατσίκα και έγινε ζωγράφος! «Είναι σαν τα χέρια μου να έχουν το δικό τους μυαλό. Το ατύχημά μου ήταν ευλογία, βοήθησε το μυαλό μου να γιατρευτεί» είχε πει.
Anthony Cicoria
Ο ορθοπεδικό χειρούργος Anthony Cicoria δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί ότι το χτύπημα του κεραυνού την ώρα που μιλούσε σε ένα καρτοτηλέφωνο θα τον μεταμόρφωνε ως άνθρωπο. «Όταν συνήλθα ο πόνος ήταν ανυπόφορος, αν και το μόνο που είχα υποστεί ήταν ένα μικρό έγκαυμα στο πρόσωπο και τον αστράγαλό μου. Τις επόμενες μέρες το μυαλό μου ήταν λίγο μπερδεμένο, δεν μπορούσα να θυμηθώ ονόματα. Αλλά σύντομα όλα έγιναν όπως πριν» λέει.
Και ξαφνικά μια νέα αγάπη κυρίευσε τη ζωή του. Ο Anthony ένιωθε μια ακατάληπτη επιθυμία να ακούει πιάνο και να παίζει. Όπως εξηγεί, το συγκεκριμένο μουσικό όργανο αρχικά το μισούσε, αν και είχε κάνει κάποια μαθήματα ως παιδί. Ο ήχος του πιάνου ήταν συνεχώς μέσα στο κεφάλι του, ακόμα και στα όνειρά του. «Ήταν λες και κάποιος έπαιζε ένα δίσκο μέσα στο μυαλό μου» λέει. Έτσι άρχισε μαθήματα πιάνου και τελικά κατάφερε να συνθέσει το πρώτο του κομμάτι που το ονόμασε συμβολικά «Η σονάτα του κεραυνού».
Ο νευρολόγος Oliver Sacks, που μελέτησε την περίπτωσή του, υποστηρίζει ότι η ξαφνική αλλαγή στη συμπεριφορά του και η νέα του αγάπη, η μουσική και το πιάνο, ήταν μάλλον αποτέλεσμα μιας προσωρινής κρίσης στο μετωπιαίο λοβό, την οποία προκάλεσε ο κεραυνός. Ο λοβός ελέγχει τη συνείδηση που έχουμε για τις πράξεις μας, την κρίση μας για ό,τι συμβαίνει στις καθημερινές μας δραστηριότητες, τις συναισθηματικές μας αντιδράσεις, τη γλώσσα που χρησιμοποιούμε, καθώς και τη γνώση του νοήματος των λέξεων που επιλέγουμε.
Franco Magnani
Ο καλλιτέχνης της μνήμης», έτσι αποκαλούν τον Franco Magnani, τον ιταλό πρόσφυγα που έζησε το 1960 στο Σαν Φρανσίσκο. Ο Franco αρρώστησε εκείνη τη δεκαετία με υψηλό πυρετό και παραλήρημα. Και ενώ υπέφερε ονειρευόταν. Στα όνειρά του γύρναγε στα παιδικά του χρόνια στο Ποντίτο της Ιταλίας και όταν ξυπνούσε είχε μία πολύ ισχυρή επιθυμία: να ζωγραφίσει αυτό που είχε ονειρευτεί.
Η ικανότητά του ήταν μοναδική καθώς μπορούσε να αποδίδει στις ζωγραφιές του κάθε λεπτομέρεια της μνήμης του, κάθε ανάμνηση από το χωριό του, που ήταν αποθηκευμένη στο μυαλό του για πολλές δεκαετίες. Φαίνεται ότι ο πυρετός -που σήμερα πιστεύεται ότι ήταν επιληπτική κρίση- είχε ενεργοποιήσει μια συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου του που τον βοηθούσε να ανακαλεί με λεπτομέρειες τις μνήμες του.
Leigh Erceg
Η 66χρονη σήμερα Leigh Erceg δεν μπορεί να θυμηθεί τίποτα πριν το 2009, όταν έπεσε στο ράντσο που έμενε. Τώρα όμως έχει μετατραπεί σε μια ιδιοφυή καλλιτέχνη, ποιήτρια και μαθηματικό. Μπορεί να «δει» ήχους και να «ακούσει» χρώματα όταν ακούει μουσική.
Και αυτή, όπως και ο Orlando Serrell, πάσχει από το «σύνδρομο του σοφού» αλλά και από «συναισθησία». Συναισθησία ονομάζεται η νευρολογική ανάμιξη των αισθήσεων. Ένας άνθρωπος που χαρακτηρίζεται από συναισθησία είναι δυνατό, για παράδειγμα, να «ακούει» τις οσμές, να «βλέπει» τους ήχους και να «μυρίζει» τους ήχους.
Μετά την πτώση της οι γιατροί της είχαν πει ότι δεν θα περπατήσει ποτέ ξανά και θα έπασχε από αμνησία. Ακόμα και σήμερα δεν θυμάται, δεν αναγνωρίζει καν την ίδια της τη μητέρα. Ούτε νιώθει. Έχει μάθει να γελάει σε κάθε κοινωνική περίσταση χωρίς στην ουσία να καταλαβαίνει γιατί. Το σπίτι της είναι γεμάτο μαθηματικές εξισώσεις, ποιήματα και έργα τέχνης.
«Στους περισσότερους ανθρώπους αν τους πεις να ζωγραφίσουν ένα σπίτι ή ένα αυτοκίνητο θα ξεκινήσουν από το περίγραμμα του σχεδίου και μετά θα φτιάξουν τις πόρτες, τα παράθυρα και τις ρόδες. Αν ζητήσεις το ίδιο από την Leigh θα ξεκινήσει από τις λεπτομέρειες» λέει στο Nightline o Dr.Brogaard
Jon Sarkin
Για τις τρεις πρώτες δεκαετίες της ζωής του ο Jon Sarkin ήταν ένας φυσιολογικός άνθρωπος σε ένα φυσιολογικό κόσμο. Είχε σύζυγο, παιδί και μια καριέρα που άνθιζε ως χειροπρακτικός. Του άρεσε να παίζει γκολφ στον ελεύθερο χρόνο του και να ασχολείται με το Χρηματιστήριο. Μέχρι που μια μέρα κόντεψε να πεθάνει.
Κατά τη διάρκεια ενός παιχνιδιού γκολφ το 1988 ο Jon έπαθε εγκεφαλικό. Ένιωσε έναν ανυπόφορο πόνο και άκουσε ένα βουητό στα αυτιά του. Η καρδιά του σταμάτησε δύο φορές και πολλές περιοχές του εγκεφάλου έμειναν χωρίς οξυγόνο. Η ζημιά αφορούσε το αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου και συγκεκριμένα την παρεγκεφαλίδα, που παίζει σημαντικό ρόλο στο συντονισμό των κινήσεων. Μετά το χειρουργείο ο εγκέφαλός του πρήστηκε και αιμορραγούσε και όταν ξύπνησε ήταν ένας άλλος άνθρωπος, ένας ζωγράφος.
Αυτά που ξεκίνησαν σαν σουρεαλιστικά όνειρα πήραν στο χαρτί τη μορφή τέχνης, με αποτέλεσμα αρκετά από τα έργα του Sarkin να εκτίθενται πλέον σε πολλές γκαλερί σε όλο τον κόσμο. Τη ζωή του μετέφερε στο βιβλίο «Shadows bright as glass» η συγγραφέας Amy Ellis Nutt.
Derek Amato
Το 2006 ένας εφιάλτης έγινε πραγματικότητα για τον Derek Amato. Κατά τη διάρκεια μιας οικογενειακής συγκέντρωσης βουτάει στην πισίνα για να πιάσει την μπάλα και καταλήγει με το κεφάλι στον ρηχό πάτο με αποτέλεσμα να υποστεί εγκεφαλική διάσειση. Το χτύπημα είχε σαν αποτέλεσμα να χάσει ένα μεγάλο μέρος της ακοής του, να έχει χρόνιους πονοκεφάλους και αμνησία. Τον μετέτρεψε όμως σε μια ιδιοφυΐα στη μουσική.
«Ήμουν στο σπίτι ενός φίλου όταν είδα ένα μουσικό πληκτρολόγιο. Ένιωθα να με έλκει ενώ μίλαγα με το φίλο μου. Το πλησίασα και άρχισα να παίζω. Και μετά θυμάμαι να νιώθω ότι τρελαίνομαι. Δεν είχα ξαναπαίξει. Τώρα το μυαλό μου φτιάχνει μουσική χωρίς καν να το σκεφτώ. Το ατύχημα άλλαξε το ποιος είμαι. Κάποιες φορές αυτό δεν είναι καλό. Αποκτώ υπερευαισθησία στον ήχο και το φως. Αλλά τώρα είμαι πιο ενστικτώδης σαν άνθρωπος και με μεγαλύτερη κατανόηση» λέει.
Αυτό είναι το «Atlas Survival Shelter» της ομώνυμης εταιρείας. Στην ουσία είναι ένα υπόγειο σπίτι που περιέχει όλα όσα μπορεί να χρειαστεί μια οικογένεια για να ζήσει, ενώ μπορεί επίσης να τοποθετηθεί έτσι ώστε η κεντρική είσοδός του να γίνεται μέσα από το κανονικό σπίτι. Το κόστος της κατασκευής αυτής ξεκινάει από 50.000 δολάρια και προσαρμόζεται ανάλογα με το μέγεθος.
Σε ένα γυμναστήριο υπάρχουν πολλά όργανα γυμναστικής που το καθένα γυμνάζει και κάτι συγκεκριμένο πάνω στο σώμα μας. Το πιο βασικό πράγμα όμως είναι να ξέρεις να τα χρησιμοποιείς, να γίνονται οι ασκήσεις με τον σωστό τρόπο αλλιώς μπορεί να τραυματιστείς.
Στο βίντεο που θα δείτε, η κοπέλα χρησιμοποιεί τελείως λάθος το συγκεκριμένο όργανο γυμναστικής όμως κανείς δεν της το λέει… Απλά κάθονται και την παρακολουθούν για προσωπικούς λόγους…
Τα τελευταία 24ωρα ο Lazarus, ένας δύσμοιρος σκύλος, έχει γίνει “αστέρι” στο Facebook, αφού η διάσωσή του συγκίνησε χιλιάδες άτομα.
Ο συγκεκριμένος σκύλος ζούσε για 7 χρόνια παρατημένος και εγκλωβισμένος σε έναν αχυρώνα, όπου οι πρώην ιδιοκτήτες του του έδιναν μόνο ελάχιστη τροφή και λίγο νερό. Κάποια στιγμή οι πρώην ιδιοκτήτες χρειάστηκε να λείψουν και ζήτησαν από ένα νεαρό ζευγάρι να εφοδιάζει με λίγη τροφή τον σκύλο.
Το ζευγάρι όταν είδε το χάλι του σκύλου ήρθε σε επαφή με άλλους φιλόζωους και τελικά ήρθαν σε επαφή με το Big Fluffy Dog Rescue των ΗΠΑ και χάρη στη συλλογική προσπάθεια πολλών, ο Lazarus απομακρύνθηκε από τα αφεντικά του που τον παραμελούσαν .
O σκύλος που ζούσε σε άθλιες συνθήκες σε αγρόκτημα στις ΗΠΑ, είχε τόσο μεγάλο, μακρύ και ακούρευτο τρίχωμα που πλέον δεν μπορούσε να κινηθεί, τα πόδια του είχαν ατροφήσει, ήταν υποσιτισμένος και αφυδατωμένος και είχε αρχίσει να εμφανίζει έλκη στο δέρμα του.
Πλέον, όμως είναι κοντοκουρεμένος (και αγνώριστος!) και υγιής και αναζητά νέο σπίτι με χιλιάδες υποψήφιους να έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον ειδικά αφού η ιστορία του έγινε viral στο Facebook και προβλήθηκε και από τα αμερικανικά τηλεοπτικά δίκτυα το τελευταίο 24ωρο.
Όλα τα παιδιά προκαλούν αναστάτωση κατά καιρούς, αλλά ακόμα και αν βάψουν το χαλί του σαλονιού μπλε, η αναστάτωση αυτή είναι τόσο χαριτωμένη. Είναι απλά ο τρόπος τους να εξερευνήσουν τον κόσμο, χωρίς να σκέφτονται τις συνέπειες.
Δείτε παρακάτω 22 παιδικές φωτογραφίες, που κάνουν την ζωή μας λιγότερο βαρετή.
Μετά την έμπνευση έρχεται ο ύπνος.
Απλά έβγαλα λίγο έξω τα πιάτα. Σιγά το πράγμα!
Είναι θαυμαστής του ρεύματος του ιμπρεσιονισμού.
Μου είναι λίγο μεγάλο, αλλά ποιος νοιάζεται;
Δεν θα με βρουν ποτέ εδώ.
Μπαμπά, περίμενε να δεις πως ζωγράφισα το δωμάτιό σου.
Το πρώτο ταττουάζ.
Γυναικοκατακτητής!
Όταν ψάχνεις κάτι, πρέπει να κάνεις πολύ καλή δουλειά.
Μπάτμαν. Η αρχή!
Έχει πιο ωραία γεύση έτσι.
Το πρωινό του δεν ξεκινάει με καφέ.
Απλά, έψαχνα για κοτοπουλάκια.
Αν μου αρέσει εδώ, εδώ θα μείνω!
Μαμά, θέλουμε να παίξουμε 5 λεπτά ακόμη.
Ας κάνουμε ένα πάρτι με αφρό.
Μαμά, καλύτερα να μην σφουγγαρίσεις το σπίτι σήμερα.
Λες να το καταλάβουν; Μάλλον, ναι!
Είναι όλα πεντανόστιμα. Πίστεψέ με!
Τα έπλυνα όλα. Φέρε μου τα επόμενα!
Τα ψώνια είναι το καλύτερό μου.
Μπορώ να σου εξηγήσω τι έγινε, αλλά δεν θα με πιστέψεις.
Η κόρη ήθελε να ζωγραφίσει μια καμηλοπάρδαλη. Τα κατάφερε!
Υπήρχε κανείς που δεν έβλεπε τις “Μάγισσες” στο Star κάθε Κυριακή απόγευμα; Η σειρά θαύμα των ΗΠΑ είχε τρελάνει και πολλούς στη χώρα μας.
Θυμάστε τις 3 (βασικά 4 για την ακρίβεια) μάγισσες αδερφές Χάλιγουελ που σε κάθε επεισόδιο έμπλεκαν συνεχώς σε μπελάδες; Πολλοί τσακώνονταν αφού διαφωνούσαν για το ποια δύναμη είναι καλύτερη: το να παγώνεις το χρόνο και να ανατινάζεις αντικείμενα, το να ξέρεις τι θα γίνει στο μέλλον και να κινείς αντικείμενα με το μυαλό σου ή να μεταφέρεσαι οπουδήποτε και όποτε θες;
Αναπολήσαμε τα παλιά, γι’ αυτό και ψάξαμε να βρούμε πώς είναι οι αγαπημένοι μας ηθοποιοί σήμερα!
Χόλι Μαρί Κόμπς ως Πάιπερ Χάλιγουελ
Μπορεί να την γνωρίζετε και ως τη μητέρα της Άρια στο Pretty Little Liars
Η Dinara Kasko είναι είναι μια Ουκρανή σεφ ζαχαροπλαστικής και είναι εκπληκτική στο συνδυασμό ψησίματος με γεωμετρικά σχήματα και αρχιτεκτονικά σχέδια.
Προσεγγίζει τα γλυκά της σαν να ήταν κτίρια και δημιουργεί τις πιο μοναδικές βρώσιμες κατασκευές.
‘Έχω πολλά ιδέες που θέλω να πραγματοποιήσω αλλά και να πειραματιστώ. Δεν θέλω να μιμηθώ άλλους. Θέλω να δημιουργήσω κάτι νέο’,είπε η Kasko στο περιοδικό So Good Magazine. Σίγουρα θα τα καταφέρει.
Το μόνο ερώτημα τώρα είναι, πώς μπορείτε να φάτε κάτι τόσο όμορφο;
Η Colleen Stan, γνωστή ως το «κορίτσι στο κουτί» κρατιόταν φυλακισμένη από το 1977 έως το 1984 μετά την απαγωγή της από ένα ζευγάρι όταν η ίδια ήταν 20 χρονών.
Ο Cameron και η Janice Hooker την επιβίβασαν στο αυτοκίνητό τους όταν εκείνη είχε κάνει σήμα για ωτοστόπ. Όπως αποκάλυψε αργότερα μάλιστα, νόμιζε ότι μπορεί να τους εμπιστευτεί καθώς είχαν μαζί τους και ένα μωρό.
Αριστερά ο απαγωγέας δεξιά η ίδια.Ωστόσο, λίγη ώρα μετά την επιβίβασή της ο άνδρας έστριψε ξαφνικά σε μια άλλη λωρίδα του δρόμου, όπου υπό την απειλή μαχαιριού τη φίμωσε, της έδεσε τα χέρια και έβαλε ένα ξύλινο κουτί πάνω από το κεφάλι της. «Νόμιζα ότι θα πεθάνω» είπε σε συνέντευξή της μιλώντας για όσα πέρασε.Μετά από λίγη ώρα, όπως περιγράφει, έφτασε στο σπίτι του ζευγαριού όπου την υποχρέωσαν να ζει σε ένα ξύλινο κουτί σαν φέρετρο κάτω από το κρεβάτι τους.Την κρατούσαν κλεισμένη εκεί και την έβγαζαν έξω μόνο για να την βασανίσουν ή να την βιάσουν.Η μόνη διέξοδος που είχε είναι να ταξιδεύει με το μυαλό της κάπου όμορφα, με τους αγαπημένους της ανθρώπους για να μπορεί να υπομείνει όσα οδυνηρά περνούσε.Τον Αύγουστο του 1984 δραπέτευσε με τη βοήθεια της Janice η οποία μάλιστα αργότερα κατέθεσε εναντίον του συζύγου της στο δικαστήριο.Εκείνη απαλλάχθηκε από τις κατηγορίες ενώ στον άνδρα επιβλήθηκε ποινή 104 ετών.
Στο δικαστήριο ακούστηκε ακόμη και ότι η Stan μπορεί να υπέφερε από το σύνδρομο της Στοκχόλμης, ότι δηλαδή ταυτίστηκε με τον απαγωγέα της, λόγω του έντονου στρες που βίωνε. Η συγκλονιστική ιστορία της έγινε ταινία και θα κάνει πρεμιέρα σε λίγες μέρες στις ΗΠΑ.
‘Ένα αγόρι ηλικίας πέντε χρονών φορώντας ένα ‘έρχεται το πρόβλημα’ T-shirt πιάνεται να κλωτσά και να χτυπά μια γάτα πριν την ρίξει σε ένα θάμνο – αλλά το κατοικίδιο ζώο παίρνει την εκδίκησή του.
Το παιδί έδινε δυνατά κτυπήματα στην αθώα Sky επί οκτώ λεπτά και πιάστηκε στον φακό της κάμερας ασφαλείας. Το μικρό αγόρι στη συνέχεια εκσφενδονίζει την 6χρονη γάτα στο θάμνο τόσο δυνατά που η άτυχη γάτα αναπηδά. Αλλά η Sky παίρνει την εκδίκησή της, αφού έδωσε αρκετές γρατσουνιές στο παιδί και κρύφτηκε κάτω από το αυτοκίνητο. Η αστυνομία και η RSPCA αρνήθηκαν να εμπλακούν λόγω της ηλικίας του παιδιού,ενώ η γιαγιά του αγοριού λέει ότι το έβαλαν ‘τιμωρία’ και του πήραν το DVD.
Το συγκλονιστικό βίντεο από την κάμερα ασφαλείας του σπιτιού, δείχνει το παιδί έξω από το σπίτι του ιδιοκτήτη Neil Fisher, στο Μάντσεστερ. Η γενναία Sky συνήλθε γρήγορα και έγδαρε τον λαιμό του αγοριού προσπαθώντας να υπερασπιστεί τον εαυτό της μετά από οκτώ λεπτά κακοποίησης.
Η γιαγιά του αγοριού κατηγόρησε τον κ Fisher ότι προσπαθεί να ‘ντροπιάσει’ τον πεντάχρονο, που ήδη τιμωρήθηκε.
Είπε: ‘Τιμωρήθηκε για την πράξη του. Δεν είναι ότι την γλύτωσε για αυτό που έκανε. Ότι έγινε έγινε. Θα πρέπει να συνεχίσουμε την τιμωρία του;’
Ευτυχώς η Sky δεν υπέστη κανένα σοβαρό τραυματισμό αλλά ο κύριος Fisher υποστηρίζει ότι του έκλεισαν την πόρτα στο πρόσωπο οι γονείς του παιδιού.
Επίσης ισχυρίζεται ότι η Αστυνομία Greater Manchester δεν είναι σε θέση να αναλάβει δράση εναντίον του μαθητή, γιατί πιστεύεται ότι είναι κάτω από την ηλικία ποινικής ευθύνης.
Σήμερα είναι η γιαγιά του αγοριού που τον υπερασπίστηκε.
Είπε: ‘Είναι ο εγγονός μου. Είναι μόνο πέντε χρονών, ξέρετε τι εννοώ; Έχω ζώα και έξι κουτάβια.
Είναι μια χαρά μαζί τους. Είναι όλα υγιή. Δεν ξέρω αν ήταν επίδειξη ή απλά μια ανοησία. Έμεινα έκπληκτη όταν ήρθαν στην πόρτα.
Είναι ένα πεντάχρονο. Γιατί προσπαθούν να τον στιγματίσουν ότι είναι κακός άνθρωπος;’
‘Ήρθαν στην πόρτα και είπαμε ότι θα το τακτοποιήσουμε. Τον βάλαμε στην κρεβατοκάμαρά του. Έμεινε εκεί κλειδωμένος για τέσσερις ώρες γι ‘αυτό και για κάτι άλλο που έκανε επίσης. Του πήραμε και το DVD του.
Μπορώ να καταλάβω ότι είναι ενοχλημένοι και θυμωμένοι με ό, τι συνέβη στο κατοικίδιό τους.
Αλλά γιατί πρέπει να βάλουν το βίντεο σε κοινωνικό δίκτυο; Μήπως για να ντροπιάσουν κάποιον;’
Και πρόσθεσε: ‘Αυτός (ο κ Fisher) ποτέ δεν μου έδειξε το βίντεο και δεν του κλείσαμε την πόρτα στο πρόσωπο ποτέ.’
Ο κ Fisher, 35 χρονών, ο οποίος διευθύνει τη δική του εταιρεία σεκιούριτι, είπε: ‘Θυμώνω τόσο πολύ που όλοι νομίζουν, ακόμη και ένα παιδί, ότι δεν είναι και κάτι σπουδαίο αυτή η συμπεριφορά σε ένα ζώο. Δεν λέει πολλά για την ανατροφή τους.’
‘Έπεσε στην αντίληψή μου γιατί άκουσα την γάτα να κλαίει και σκέφτηκα, ότι δεν έπρεπε να το υποστεί αυτό.
Ήμουν έτοιμος να πάω έξω αλλά το μικρό αγόρι έτρεξε μακριά.
Κοίταξα την κάμερα και απλά αηδίασα με αυτό που είδα. Συνέβη ακριβώς έξω από την πόρτα μου.’
Ήμουν έξαλλος. Ήταν σπαρακτικό να βλέπεις το ζώο που αγαπάς να αντιμετωπίζεται χωρίς σεβασμό.
Έχω την Sky και την δίδυμη Oscar έξι χρόνια, από τότε που ήταν γατάκια και είναι μέρος της οικογένειάς μας. Η φίλη μου θυμάται την Sky σαν μωρό και της έρχονται δάκρυα.
Πήγα στους γονείς του παιδιού στο σπίτι του και η μαμά του μου έκλεισε την πόρτα στο πρόσωπό πριν καν έχω την ευκαιρία να της εξηγήσω τι είχε συμβεί.’
‘Ο τρόπος που το παιδί την άρπαξε, την κλώτσησε και μετά την πέταξε με αρρωσταίνει. Ήλπιζα ότι οι άνθρωποι έχουν μια στοιχειώδη ευπρέπεια να φερθούν καλά σε μια γάτα.
Ήμουν πραγματικά σοκαρισμένος. Δεν μπορεί να ήταν πάνω από πέντε ή έξι χρονών.’
Ζει με τη σύντροφό του, την 25χρονη νοσοκόμα Rae Alder και ανέφερε το περιστατικό στην αστυνομία.
Είπε: ‘Αν δείτε το βίντεο μια στιγμή είναι αρκετό. Δεν μπορείτε παρά να τον κατηγορήσετε. Δύο φορές προσπαθεί να την πιάσει και αυτή κάνει πίσω.’
‘Οι περισσότερες γάτες θα έτρεχαν μακριά, αλλά η Sky είναι τόσο φιλική.
Έχει πολύ εμπιστοσύνη στους ανθρώπους και αυτό είναι που με ενοχλεί περισσότερο. Μάλλον σκέφτηκε ότι θα την χάιδευε και θα έπαιζε μαζί της, όχι να της επιτεθεί.’
‘Βγαίνει έξω μια δυο ώρες την εβδομάδα. Τον περισσότερο χρόνο είναι μέσα στο σπίτι ή σε ένα κλειστό κήπο πίσω.’
‘Η Sky δεν έχει κάποια καμία μόνιμη βλάβη, όχι ότι μπορώ να δω μέσα από όλο το τρίχωμα της. Δεν μπορείτε να ζητήσετε από μια γάτα να σας πει πώς είναι.
«Οι άνθρωποι μου έχουν πει για το πώς τα παιδιά που κακοποιούν ζώα μετά κάνουν το ίδιο σε άλλους ανθρώπους. Αυτό με τρομάζει πραγματικά ότι κάποιος θα το κάνει αυτό σε ένα ανυπεράσπιστο ζώο.’
Η αστυνομία του Μάντσεστερ δεν κατέγραψε το συμβάν επειδή αναφέρθηκε μόνο μέσω των κοινωνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης. Ένας εκπρόσωπος επανέλαβε ότι το αγόρι ήταν κάτω από την ηλικία ποινικής ευθύνης.
Δείτε το βίντεο
Ένας εκπρόσωπος της RSPCA, δήλωσε:
‘Η φιλοδοξία της RSPCA(οργανισμός κατά της κακοποίησης των ζώων στην Βρετανία) είναι για έναν κόσμο στον οποίο όλοι οι άνθρωποι να σέβονται και να ζουν σε αρμονία με τα ζώα. Ως εκ τούτου, σαν οργανισμός, ενθαρρύνουμε όλους – ανεξάρτητα από την ηλικία τους – να συμπεριφέρονται με συμπόνια και καλοσύνη.
Ακριβώς όπως οι γονείς διδάσκουν τα παιδιά τους πώς να διασχίσουν με ασφάλεια ένα δρόμο, είναι επίσης ευθύνη τους να δείξουν στους νέους πώς να συμπεριφέρονται όταν είναι γύρω από κατοικίδια ζώα.
Ως μέρος της δουλειάς μας να ενθαρρύνουμε την καλοσύνη προς τα ζώα, έχουμε έναν αριθμό εθελοντών ομιλητών που πηγαίνουν σε σχολεία και δίνουν ομιλίες. Έτσι θα βοηθήσουμε να διασφαλιστεί ότι η επόμενη γενιά θα είναι υπεύθυνοι και σωστοί πολίτες.’