Οι ρομαντικές ταινίες έχουν πάντα το ίδιο τέλος, που περιλαμβάνει ένα λευκό νυφικό, λουλούδια και ένα ευτυχισμένο ζευγάρι. Αλλά τι συμβαίνει μετά τον γάμο; Πως καταφέρνουν να πετύχουν το “ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα;”
Ποτέ δεν κατάλαβα τον τρόπο που σκέφτονται όσοι θεωρούν, ότι πρέπει να παντρευτούν και μάλιστα σύντομα. Είχα διαφορετικά, αλλά εξίσου μεγάλα σχέδια, όπως πολλοί έφηβοι, που πιστεύουν ότι έχουν όλη την ζωή μπροστά τους.
Αλλά οι στόχοι μου δεν ήταν γραφτό να πραγματοποιηθούν. Ένας τραυματισμός έβαλε τέλος στην καριέρα μου και στα όνειρά μου για Ολυμπιακό μετάλλιο.
Γνώρισα τον μέλλοντα σύζυγό μου, όταν ήμουν ακόμη φοιτήτρια. Μέχρι εκείνη την στιγμή δεν είχα σκεφτεί ποτέ την πιθανότητα γάμου. Χάρη στις εμπειρίες μου ξέρω, ότι η ζωή μπορεί να αλλάξει ανά πάσα στιγμή.
Σε μερικά πράγματα ο δικούς μου έγγαμος βίος διέφερε πολύ από των άλλων: η ζωή μου ήταν γεμάτη από αγάπη, ρομαντισμό, πάθος και βάσανα. Υπήρχαν στιγμές, που δυσκολευόμουν να συνεχίσω. Υπήρχαν στιγμές έντονων διαφωνιών, παρεξηγήσεων και πολλά πληγωμένα συναισθήματα. Υπήρχαν στιγμές που ήθελα να φύγω.
Ωστόσο, μετά από 12 χρόνια είμαι ακόμα παντρεμένη και έτοιμη να μοιραστώ μαζί σας τα συμπεράσματά μου μετά από 12 χρόνια έγγαμου βίου.
1.Το πάθος θα φύγει.
Ναι, η αγάπη φεύγει. Και όταν λέω αγάπη, εννοώ το είδος της “εξαρτημένης αγάπης” με τα έντονα συναισθήματα, τον πόνο, τα δάκρυα και την εμμονή με ένα συγκεκριμένο πρόσωπο.
Πρέπει να αισθανόμαστε καλά μέσα στις σχέσεις. Χωρίς υστερίες, συναισθηματικά ξεσπάσματα, σπασμένα πιάτα και άγρυπνες νύχτες από το κλάμα.
Οι σχέσεις πρέπει να είναι σταθερές. Χωρίς αυτό να σημαίνει, ότι θα είναι βαρετές.
Οι σχέσεις πρέπει να είναι ήρεμες. Είναι ωραίο να γυρίζεις σπίτι μετά από μια κουραστική μέρα στην δουλειά και να ξέρεις, ότι σε περιμένει μια ζεστή αγκαλιά.
2.Ο έγγαμος βίος δεν είναι ένα ατελείωτο πάρτι.
Το “ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα” αποκρύπτει το γεγονός, ότι μπορεί να υπάρξουν ασθένειες, άσχημα συναισθήματα, εκνευρισμός, κούραση και προσβολές σε μια σχέση. Πάντα υπάρχει η πιθανότητα εμφάνισης δυσκολιών και δυσαρέσκειας. Το σημαντικό ερώτημα είναι για πόσο θα αποφασίσει το ζευγάρι, ότι μπορεί να συνεχιστεί αυτό και αν μπορούν να βρουν έναν τρόπο για να μειώσουν την επίδραση αυτών των καταστάσεων.
3.Το ζευγάρι θα πρέπει να είναι στο ίδιο κοινωνικό επίπεδο.
Η Σταχτοπούτα και ο πρίγκιπας δεν είναι κάτι παραπάνω από ένα ωραίο παραμύθι. Η αλήθεια είναι, ότι οι άνισοι γάμοι καταλήγουν σε διαζύγιο. Η αγάπη μπορεί να ενώσει δυο ανθρώπους, αλλά όταν αυτό περάσει και φανούν οι διαφορές μεταξύ τους, το τέλος είναι αναπόφευκτο.
4.Το ζευγάρι πρέπει να αναπτύσσετε μαζί.
Δεν πρέπει ποτέ να επαναπαύεστε στις δάφνες σας. Αν το ζευγάρι δεν εξελιχθεί μαζί, τότε το αποτέλεσμα αργά ή γρήγορα θα είναι και θα είναι στενάχωρο: ο σύντροφος που προσπαθεί να κρατήσει τον άλλον πίσω, θα μείνει πίσω.
Δεν μπορείτε να σταματήσετε τον σύντροφό σας από το να θέλει να αναπτυχθεί.
5.Πρέπει να αποδεχτείτε ο ένας τον άλλον.
Σε ένα βαθύτερο επίπεδο. Μπορεί κάποιες από τις συνήθειες του συντρόφου σας να σας εκνευρίζουν, αλλά στο κατά βάθος θα πρέπει να τον αποδεχτείτε με όλα τα ελαττώματα και τις νευρώσεις του. Πρέπει να δώσετε χώρο στον σύντροφό σας να είναι αυτός που πραγματικά είναι.
6.Η σύζυγος δεν πρέπει να αφήσει τον εαυτό της σε δεύτερη μοίρα για χάρη του συζύγου και των παιδιών της.
Πρώτα βρίσκω χρόνο για μένα και μετά για τα παιδιά και τον σύζυγό μου. Μια γυναίκα που θυσιάζει τον εαυτό της για χάρη του άντρα και των παιδιών της σύντομα θα νιώσει πιεσμένη. Ο γάμος δεν θα πρέπει να λειτουργεί ως εμπόδιο στο να παραμείνετε ένας ανεξάρτητος και αξιαγάπητος άνθρωπος.
7.Πρέπει να θέλετε να είστε με τον άντρα σας, αλλά και αυτός πρέπει να είναι ελεύθερος.
Τα τελευταία χρόνια ζω με την αρχή, ότι δεν φοβάμαι αν φύγει ο άντρας μου, γιατί έχει το δικαίωμα να βρει αυτό που τον κάνει πραγματικά ευτυχισμένο, όπως ακριβώς και κάθε άλλος άνθρωπος. Φυσικά, το ίδιο ισχύει και για μένα. Δεν υπάρχει κανένα νόημα να κρατάς έναν άνθρωπο φυλακισμένο σε μια σχέση που έχει πεθάνει.
8.Κάθε σύντροφος θα πρέπει να έχει τα δικά του ενδιαφέροντα και επιθυμίες.
Ο καθένας έχει το δικαίωμα να έχει λίγο ελεύθερο χρόνο και χώρο για τον εαυτό του. Επίσης, θα πρέπει να έχει τα οικονομικά μέσα να το πετύχει αυτό.
Αυτό είναι ένα απλό αξίωμα για όλες τις σχέσεις και είναι αναμφισβήτητο.
9.Πρέπει οπωσδήποτε να έχετε κατοικίδια.
Τα κατοικίδια, όπως οι γάτες και οι σκύλοι, είναι πηγή ευτυχίας και χαράς μέσα σε ένα σπιτικό.
10.Θα πρέπει να έχετε παρόμοιες ιδιοσυγκρασίες.
Αν ο ένας σύντροφος βιάζεται να τα προλάβει όλα και ο άλλος δεν σηκώνει ούτε το μικρό του δαχτυλάκι, τότε οι πιθανότητες επιβίωσης του γάμου είναι πολύ χαμηλές. Αν οι ιδιοσυγκρασίες σας είναι εντελώς αντίθετες, αργά ή γρήγορα, ο ένας ή άλλος θα μείνει πίσω.
11.Το παθιασμένο σεξ δεν είναι το πιο σημαντικό πράγμα.
Μετά από 12 χρόνια γάμου είναι αδύνατον να απολαμβάνετε το παθιασμένο και ρομαντικό σεξ, όπως πριν. Στην πραγματικότητα, τα πράγματα αρχίζουν να κινούνται σε πιο αργούς ρυθμούς μετά από 3 χρόνια. Για να διατηρήσετε ζωντανή την επιθυμία για τον σύντροφο σας μετά από πολλά χρόνια, θα πρέπει να συναισθήματά σας να είναι πολύ έντονα.
12.Οι αποφάσεις πρέπει να παίρνονται από κοινού.
Οι σημαντικές αποφάσεις που θα επηρεάσουν την ζωή και των δυο θα πρέπει να παίρνονται από κοινού μετά από συζητήσεις.
Θέματα όπως πως θα μεγαλώσετε τα παιδιά, που θα πάτε διακοπές, ποιο αυτοκίνητο θα αγοράσετε πρέπει να αποφασίζονται από κοινού.
Ωστόσο, το πιο σημαντικό πράγμα που μπορεί να διασφαλίσει την διάρκεια σε έναν γάμο είναι η επιθυμία για υποχωρήσεις, να ακούτε ο ένας τον άλλον και να δίνετε ευκαιρίες ο ένας στον άλλον να περάσει λίγο χρόνο μόνος του.
Να θυμάστε, ότι η οικογενειακή ζωή είναι ένας συνδυασμός αγάπης, εμπιστοσύνης, αμοιβαίας υποστήριξης, υπομονής και θέλησης. Η σειρά προτεραιότητας αυτών των πραγμάτων μπορεί να αλλάζει κάθε λίγα χρόνια.
[Olga Tsybakina]
