Σας έχει τύχει ποτέ να βλέπετε μια άκυρη ταινία και να αναρωτιέστε αν οι δημιουργοί της ήταν μεθυσμένοι όταν έγραφαν το σενάριο; Η ομάδα της Ganglebot Films αποφάσισε να το κάνει πραγματικότητα, δημιουργώντας μια σειρά που γράφτηκε και παίχτηκε από εντελώς μεθυσμένους ανθρώπους! Μεταξύ επιστημονικής φαντασίας, ζόμπι και σούπερ ηρώων, το αποτέλεσμα της «The Drunk Series» είναι ξεκαρδιστικό.
Αυτό το βίντεο το δημοσίευσε πρόσφατα μια μαμά που βιντεοσκόπησε την ενθουσιασμένη κόρη της να παίζει για πρώτη στην ζωή της με το χιόνι.
Όμως το βίντεο εξελίχθηκε σε κάτι πολύ διαφορετικό και αστείο γιατί την παράσταση την έκλεψε ένας απρόσμενος ή μάλλον ο σκύλος της οικογενείας σκύλος που εμφανίστηκε από το πουθενά κάνοντας ή μάλλον παίζοντας με τον δικό του απίστευτο τρόπο με το χιόνι!
Σίγουρα το βίντεο δε θα γινόταν και τόσο μεγάλη επιτυχία στο διαδίκτυο εάν ο συγκεκριμένος σκύλος δεν έκλεβε με αυτό τον ξεκαρδιστικό και τρομερό τρόπο την παράσταση!
Δείτε το βίντεο
Αποθηκεύστε αυτό το άρθρο και δείτε το κάθε φορά που χρειάζεστε να φτιάξετε την διάθεσή σας.
Ο 40χρονος Keith Rocheville είχε ένα άσχημο διαζύγιο και πάλεψε πολύ για να αποκτήσει κηδεμονία για τα παιδιά του, με αποτέλεσμα να πάρει πολλά κιλά και να χάσει εντελώς την αυτοπεποίθησή του.
Πριν από δύο χρόνια, ο Keith είδε τη ζωή του να αλλάζει ριζικά. Ο γάμος του κατέρρευσε, ενώ βρέθηκε σε δύσκολη οικονομική κατάσταση, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να δίνει στην πρώην γυναίκα του τη διατροφή που είχε οριστεί. Για το δικαστήριο όμως αυτό ήταν κακούργημα…
“Προσπαθούσα να σώσω το γάμο και την οικογένεια που είχα, ενώ όσα έβγαζα έφευγαν σε λογαριασμούς και υποχρεώσεις. Είχαμε ένα καλό σπίτι, δικό μας. Ο γάμος όμως δεν μπορούσε να σωθεί και τελικά, όταν μετά τους δικηγόρους δεν είχα άλλα χρήματα για τη διατροφή που ορίστηκε, το δικαστήριο με βρήκε ένοχο για κακούργημα!”
“Έπεσα σε κατάθλιψη. Δεν μπορούσα να σώσω το σπίτι μου, μου το πήραν. Ήμουν 38, κλεισμένος στο δωμάτιο του πατρικού μου σπιτιού. Η ζωή μου ήταν τραγική.”
Αφού έχασε την κηδεμονία των παιδιών του λόγω της μη καταβολής της διατροφής, έχασε και τη δουλειά του, έτσι αναγκάστηκε να πάει πίσω στους γονείς του στην Καλιφόρνια. Δυστυχώς, όμως, για τον Keith τα πράγματα χειροτέρεψαν.
Άρχισε να βλέπει ξανά μια παλιά του αγάπη και η σχέση δυστυχώς ναυάγησε ξανά. Ένα βράδυ, σε ένα πάρτι, η τότε κοπέλα του έψαξε το κινητό του και βρήκε παλιά μηνύματα του Keith με την πρώην γυναίκα του και ένα μήνυμα προς ένα φίλο του που έγραφε ότι δεν είχε σκοπό να μείνει καιρό στην Καλιφόρνια.
Δυστυχώς για τον ίδιο, στο πάρτι βρισκόταν μια ομάδα από μηχανόβιους φίλους της κοπέλας.
“Ξαφνικά ξύπνησα και ένιωσα ότι με κουβαλάνε από κάθε άκρο. Με πέταξαν στο δρόμο και όλα ήταν πάρα πολύ ήσυχα. Άρχισαν να με κλοτσάνε μέσα στην απόλυτη ησυχία. Το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να προστατέψω το κεφάλι μου με τα χέρια μου.”
Ο αδερφός του όμως τον βρήκε και έσπευσε να τον βοηθήσει.
“Προσπαθούσα να πάρω τηλέφωνο τα παιδιά μου, παρακαλούσα να τους μιλήσω. Οι προσπάθειές μου όμως ήταν μάταιες για έναν ολόκληρο χρόνο. Κάθε φορά που προσπαθούσα και δεν με άφηναν να μιλήσω μαζί τους ήταν σαν να μου ανοίγει μια τεράστια πληγή στην καρδιά. Μετά από λίγο τα παράτησα.”
Το στρες τον έκανε να χάσει βάρος γρήγορα. Ακόμα χωρίς δουλειά, επέστρεψε το St. Louis για να μείνει σε φίλους του που γυμνάζονταν πολύ και είχαν πολύ ενεργό τρόπο ζωής.
“Έτρεχα τα πρωινά και τα βράδια. Έκανα push-ups και ασκήσεις με βάρη στο σπίτι τουλάχιστον 2 φορές τη μέρα. Δεν ήμουν πολύ δυνατός και δυσκολευόμουν”.
Οι φίλοι του έκαναν πολύ υγιεινή διατροφή, δεν έτρωγαν τίποτα επεξεργασμένο. Έτσι μπήκε και εκείνος σε πρόγραμμα.
Εκείνη την περίοδο, άρχισε να κάνει παρέα με κάποιους που ήταν ερασιτέχνες παλαιστές και μποξέρ, κυρίως όμως με παλαιστές. Τον προσέγγισε ο ιδιοκτήτης του Cage of Champions πρωταθλήματος στην πόλη Jefferson και του ζήτησε να κάνει την πρώτη του μάχη στισ 16 Οκτβρίου. Έπεσε από τα 100 κιλά στα 67 για να μπει στο ελαφρού βάρους τμήμα.
Μετά τη μάχη, ο Keith βρήκε δουλειά ως ξυλουργός και μπορούσε να πληρώσει τη διατροφή για τα παιδιά του. Παρόλα αυτά, κινδύνευε ακόμα να μπει στη φυλακή για τις οφειλές του στο παρελθόν.
“Ακόμα δεν έχω τίποτα. Πέρασα 6 βδομάδες στη φυλακή το καλοκαίρι, έχω δικαστήριο για κακούργημα στις 19 του μήνα. Δεν υπάρχει βοήθεια για κάποιον σαν και εμένα, δεν μπορώ να βρω στήριξη από πουθενά. Δεν είμαι αλκοολικός. Δεν παίρνω παράνομες ουσίες. Απλά η ζωή μου είναι χάλια! Συναισθηματικά, είμαι 200 φορές καλύτερα. Η ψυχολογία μου είναι καλύτερα, απλά δεν είναι το ίδιο όταν δεν βλέπεις τα παιδιά σου.”
Μια μέρα του Νοέμβριου του 2012, ο Salvador Alvarenga πήρε τη μοιραία απόφαση να αγνοήσει τις καιρικές συνθήκες και πήγε για ψάρεμα καρχαριών. Δυο ημέρες αργότερα και σε απόσταση 75 χιλιομέτρων ανοιχτά του Μεξικού ο ίδιος και ο 22χρονος φίλος του Ezequiel Cordoba έπεσαν πάνω σε μια σφοδρή καταιγίδα.
Ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Jonathan Franklin έγραψε για το ταξίδι του όπου μοναδική του συντροφιά ήταν το πτώμα του φίλου του. Το βιβλίο τιτλοφορείται “438 Days: An Extraordinary True Story of Survival at Sea” και αρχίζει με εκείνη την ημέρα, τη 17η Νοεμβρίου 2012 και τελειώνει ένα μήνα μετά την έναρξη του 2014.
Στη βάρκα τους δεν είχαν ούτε φώτα, ούτε σύστημα επικοινωνίας με αποτέλεσμα να είναι πραγματικότητα “αόρατη” στη θάλασσα. Μαζί τους είχαν μόνο ένα δοχείο με ψάρια και 60 λίτρα με νερό.
Μετά από τέσσερις μήνες στον ωκεανό, ο 22χρονος φίλος του έπαθε κατάθλιψη καθώς δε συμμεριζόταν την αποφασιστικότητα του Alvarenga να μείνουν ζωντανοί. Αρνήθηκε την τροφή και μετά πέθανε.
Ο πολυμήχανος Alvarenga, επέζησε τρώγοντας χελώνες,πουλιά και ψάρια. Την ίδια στιγμή όπως γράφει μέσα στο βιβλίο του έκλαιγε για ώρες και μετά άρχισε να συζητά με τον νεκρό φίλο του. “Πώς νιώθεις; Κοιμήθηκες καλά;”, ρωτούσε, “Καλά, εσύ; Πήρες το πρωινό σου;”, απαντούσε στις ερωτήσεις του ο ίδιος.
Έξι ημέρες αργότερα κι ενώ ακόμα συζητούσε με το πτώμα, “ξύπνησε” στην πραγματικότητα. “Πρώτα του έπλυνα τα πόδια. Τα ρούχα του ήταν χρήσιμα κι έτσι του έβγαλα το σορτς και τη μπλούζα του και τα φόρεσα. Μετά τον έριξα στη θάλασσα, την ώρα που γλιστρούσε στο νερό λιποθύμησα”.
Μέρες αργότερα “διαλυμένος” είχε βγει στο νησάκι Tile στα Νησιά Μάρσαλ στον Ειρηνικό Ωκεανό, ένα από τα πιο απομακρυσμένα μέρη στον κόσμο, κοντά στην Παπούα Νέα Γουινέα.
Όταν εντοπίστηκε στα Νησιά Μάρσαλ δεν ήταν σε θέση να επιστρέψει απευθείας λόγω της εύθραυστης κατάστασης της υγείας του. Αφού υποβλήθηκε σε μια σειρά από εξετάσεις, του δόθηκε η άδεια να μεταβεί στο σπίτι του στο Ελ Σαλβαδόρ.
Όλα τα έξοδα του ταξιδιού της επιστροφής του Alvarenga, καλύφθηκαν από τον Διεθνή Οργανισμό για τη Μετανάστευση, αφού η κυβέρνηση του Ελ Σαλβαδόρ ζήτησε τη βοήθειά του.
Τα τοπικά μέσα ενημέρωσης κατέγραψαν τη στιγμή της επανένωσης της οικογένειας και μετέδωσαν εικόνες όπου αγκαλιάζονταν όλοι σφιχτά, ενώ ο επιζών ναυαγός καθόταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι του νοσοκομείου.
“Η ιστορία του Alvarenga, είναι μία ιστορία πίστης, αλλά και αγώνα για την επιβίωση”, δήλωσε όταν επέστρεψε ο υπουργός Εξωτερικών του Ελ Σαλβαδόρ, Jaime Miranda, ο οποίος πρόσθεσε πως η επιστροφή του Alvarenga, ήταν «μία στιγμή ιδιαίτερης ευτυχίας για τους κατοίκους του Ελ Σαλβαδόρ”.
Πηγή: huffingtonpost
Ένα εντυπωσιακό βίντεο από drone καταγράφει την περιοχή του πυρηνικού εργοστασίου όπως είναι σήμερα, με τις εργασίες για την πλήρη κάλυψή του να έχουν προχωρήσει σε μεγάλο βαθμό
Καθώς συμπληρώνονται φέτος τριάντα χρόνια από το ατύχημα στο πυρηνικό εργοστάσιο του Τσερνομπίλ, ένα βίντεο από ένα drone καταγράφει τι επικρατεί στο σημείο… μηδέν της σημαντικότερης πυρηνικής καταστροφής που έχει γίνει ποτέ στον πλανήτη.
Οι εικόνες που κάνουν τον γύρο του κόσμου δείχνουν κατά κύριο λόγο την μεγάλη αψίδα που κατασκευάζουν οι Ρώσοι εδώ και αρκετό καιρό, και η οποία θα καλύψει τον κατεστραμμένο αντιδραστήρα, χωρίς να επιτρέπει την αλληπεπίδρασή του με τον περιβάλλοντα χώρο. Η αψίδα αυτή θα ολοκληρωθεί σύμφωνα με τις προβλέψεις των Ρώσων προς τα τέλη του 2017, καθιστώντας την περιοχή λίγο πιο ασφαλή από τις εκπομπές ραδιενέργειας.
Η τεράστια αυτή αψίδα είναι η μεγαλύτερη κατασκευή του είδους της, έχοντας ύψος 110 μέτρων, πλάτος 165 μέτρα και μήκος στα 260 μέτρα. Κατασκευάζεται από ρώσικη εταιρία και την γνωστή γαλλική εταιρία κατασκευών Vinci, ενώ μόλις πρόσφατα κατάφεραν να ενώσουν τα δύο κομμάτια έτσι ώστε να το σημείο να μην είναι ανοιχτό στα στοιχεία της φύσης και ιδίως την βροχή που μολύνει ακόμα τον υδροφόρο ορίζοντα.
Το κόστος της αναμένεται να ξεπεράσει τα 500 εκατομμύρια ευρώ, και σίγουρα θα αλλάξει πολλά σε ότι αφορά την κατάσταση στην περιοχή, η οποία έχει παραμείνει μία νεκρή ζώνη εδώ και 30 χρόνια.
Δείτε το βίντεο
Στις ΗΠΑ και στις περισσότερες δυτικές χώρες, υπάρχει μια τυπική διαδικασία που προκύπτει όταν γεννιούνται τα μωρά: Μετά τη γέννηση του παιδιού, ακολουθεί ο πλακούντας που είναι συνδεδεμένος με τον ομφάλιο λώρο. Κάποιος τον κόβει και το μωρό δίνεται στην αγκαλιά της μητέρας του.
Ωστόσο, στον πολιτισμό των Maori, υπάρχει μια αρχαία πολιτιστική πρακτική που ονομάζεται «whenua» και αφήνει το παιδί με τον ομφάλιο λώρο και τον πλακούντα για έναν χρόνο. Η Emma είναι μια νέα μητέρα από το Brisbane και μοιράστηκε αυτή την παράδοση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ανεβάζοντας μια φωτογραφία του παιδιού της πριν την αφαίρεση του πλακούντα και του ομφάλιου λώρου.
Δείτε περισσότερα για αυτή την ιστορία παρακάτω.
(Σε ελεύθερη μετάφραση)
“Καλώς ήρθες στη γη γλυκέ μικρέ Harper,
Σαν μωρό Maori ο πλακούντας σου θα επιστραφεί τώρα στη γη.
Η λέξη «whenua» σχετίζεται με τον πλακούντα και τη γη. Ο πλακούντας επιστρέφεται στη γη με τον ομφάλιο λώρο, τον σύνδεσμο μεταξύ του νεογέννητου και της μητέρας γης. Με αυτό το δεσμό, κάθε ένας εκπληρώνει τον ρόλο του ως έφορος για τη μητέρα γη που παραμένει παντοτινός.
Εσείς πως τιμήσατε τον πλακούντα σας;”
Η Emma σοκαρίστηκε όταν η φωτογραφία ξεπέρασε τα 2.500 likes σε μόλις 2 ημέρες. «Δεν περίμενα να έχει τόσο μεγάλη ανταπόκριση αυτή η εικόνα» είπε η ίδια σε μια συνέντευξη.
«Αποφάσισα να βγάλω φωτογραφία τον Harper καθώς ήθελα να δείξω πως είναι η φυσιολογική γέννηση και οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν δει ποτέ ένα μωρό να εξακολουθεί να είναι συνδεδεμένο με τον πλακούντα του. Ήξερα πως ήταν σημαντικό να μιλήσουμε για την παράδοση των Maori στη δημοσίευσή μου, αφού ο πλακούντας δεν είναι κάτι που εκτιμάται ή τιμάται από τον δυτικό πολιτισμό. Είναι γενικά απορριπτέος, αγνοείται και θεωρείται αηδιαστικός. Ωστόσο, χωρίς αυτόν, κανείς από εμάς δεν θα ήταν εδώ.»
Αφού αφαιρεθεί ο πλακούντας, θα θαφτεί στη γη της Emma. Ακόμη κι αν είναι δύσκολο για μερικούς ανθρώπους να κατανοήσουν αυτό το έθιμο, ένα πράγμα είναι βέβαιο: Μητέρες όπως η Emma, που μοιράζονται τις ασυνήθιστες ιστορίες τους, μπορούν να έχουν μια βαθιά επίδραση στο πως βλέπουν την γέννηση ενός παιδιού τα διαφορετικά μέρη του κόσμου.
Τι πιστεύετε για αυτή την διαφορετική παράδοση;
Όλοι οι ιδιοκτήτες σκύλων γνωρίζουν πόσο δύσκολο είναι να κρατήσει κανείς κάποια συγκεκριμένα τετράποδα μακριά από την τροφή τους ή την ανθρώπινη. Τα σκυλιά μπορούν να αρρωστήσουν από όλα όσα καταναλώνουν οπότε πρόκειται πάντα για μια μεγάλη και σοβαρή πρόκληση. Αυτός είναι ο λόγος που χρησιμοποιείτε το «dog-proof» ώστε να αποτρέπει τα τετράποδα από το να τρώνε περισσότερο από το κανονικό ή να προκαλέσουν ακαταστασία.
Αυτό είχε στο μυαλό του ο Gil Jacobs όταν χρησιμοποίησε ένα δοχείο τροφίμων για το σκυλί του. Όπως θα δείτε στο παρακάτω βίντεο, σκοπός του είναι να μείνει ο MeMe, ο Αυστραλιανός ποιμενικός του μακριά από το φαγητό του όσο δεν είναι ακόμη η ώρα του γεύματος. Αρχικά αυτή η έξυπνη ιδέα ίσως αποτέλεσε καλή λύση.
Το δοχείο αποτελεί πραγματική πρόκληση αλλά μετά από πολλές προσπάθειες και επιμονή ο MeMe καταφέρνει να το ανοίξει.
Δείτε το βίντεο με τον έξυπνο MeMe να πιάνετε στα πράσα.
Τα τελευταία χρόνια, πολλά λέγονται για τα πλεονεκτήματα της ίδρυσης εταιρείας στη Βουλγαρία και διαφημιστικές καταχωρίσεις δικηγορικών και λοιπών γραφείων κατακλύζουν το διαδίκτυο, αναλαμβάνοντας την σύστασή τους. Όλοι μιλούν για πλεονεκτήματα και κανένας δεν αναφέρεται στα πιθανά μειονεκτήματα.
Όλοι υπόσχονται, ότι θα μειώσουν το κόστος λειτουργίας των εταιρειών κι ιδιαίτερα τους φόρους, που αναλογούν από την επαγγελματική τους εγκατάσταση στην Ελληνική επικράτεια.
Πολλές Ελληνικές επιχειρήσεις (ιδιαίτερα βιοτεχνικές/βιομηχανικές) κυρίως από τη βόρεια Ελλάδα, έχουν μεταφέρει το σύνολο των δραστηριοτήτων τους στη γείτονα χώρα κι εκεί απολαμβάνουν μια σειρά πλεονεκτήματα όπως:
• Μειωμένο εργατικό κόστος. Σήμερα η αμοιβή ενός εργατοτεχνίτη ανέρχεται στα 350 €
• Χαμηλές εργοδοτικές ασφαλιστικές εισφορές.
• Μικρότερο κόστος αρκετών συντελεστών παραγωγής π.χ. Ηλεκτρική ενέργεια.
• Μικρό λειτουργικό κόστος διοίκησης.
• Μικρότερη γραφειοκρατία στην ίδρυση και διαχείριση εταιρειών. Όλα τα επαγγέλματα είναι ανοικτά και προσβάσιμα σε όλους. Πχ. δεν υπάρχουν προαπαιτούμενα και κόστη αγοράς αδειών για ίδρυση μεταφορικής εταιρείας και για το λόγο αυτό πολλές μεταφορικές εταιρείες έχουν εγκατασταθεί στη γείτονα χώρα.
• Σταθερό τραπεζικό σύστημα και ύπαρξη υποκαταστημάτων των Ελληνικών τραπεζών σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Βουλγαρίας.
• Σταθερό φορολογικό σύστημα και χαμηλοί φορολογικοί συντελεστές. Ο φόρος των εταιρικών κερδών ανέρχεται στο 10% και ο φόρος μερισμάτων στο 5%.
• Η Βουλγαρία έχει συνάψει συμβάσεις αποφυγής διπλής φορολογίας με τα περισσότερα κράτη.
• Δεν υπάρχουν τεκμήρια διαβίωσης.
• Τέλος ως χώρα κράτος μέλος της Ε.Ε. απολαμβάνει όλα τα πλεονεκτήματα με την ελεύθερη διακίνηση ατόμων, εμπορευμάτων και κεφαλαίων, παράλληλα εντάσσεται σε Ευρωπαϊκά αναπτυξιακά προγράμματα και τέλος διατηρεί (άποψη μας) το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα να έχει δικό τη νόμισμα.
Υπάρχουν φυσικά και πολλά μειονεκτήματα όπως:
• Δεν υπάρχει εξειδικευμένο και συνεπές ως προς την εργασία προσωπικό.
• Κακές υποδομές.
• Άθλιο οδικό δίκτυο.
Όταν κι αν οι Ελληνικές επιχειρήσεις αποφασίσουν τη μετεγκατάσταση, θα απολαύσουν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της επιλογής τους.
Οι επαΐοντες όμως, υπόσχονται φορολογικές απαλλαγές χωρίς να μεταφερθούν οι δραστηριότητες στη Βουλγαρία. Προτείνουν την ίδρυση μιας «εταιρείας σφραγίδα» η οποία δεν θα έχει γραφεία, προσωπικό και φυσικά καμιά δραστηριότητα, πλην της τιμολόγησης και μεταφοράς ανύπαρκτου κόστους στην Ελλάδα.
Οι λύσεις για την φοροαποφυγή που συνήθως προτείνουν είναι:
• Σύσταση εταιρείας στη Βουλγαρία της οποίας αποκλειστικός σκοπός είναι η τριγωνική συναλλαγή και τιμολόγηση. Φυσικά αγνοούν ή αποκρύπτουν την Ελληνική νομοθεσία, η οποία με σειρά νόμων, ρητά και κατηγορηματικά απαγορεύει και δεν αναγνωρίζει τέτοιες μεθοδεύσεις και συναλλαγές (άρθρο 65 Ν.4172/2013 και άρθρο 23 παράγραφος ιγ’ Ν.4172/2013).
• Σύσταση εταιρείας στη Βουλγαρία η οποία ιδρύει υποκατάστημα ή θυγατρική στην Ελλάδα και υπόσχονται φορολόγηση των κερδών, που αποκτούν από τις δραστηριότητες στην Ελλάδα με συντελεστή 10% που ισχύει στη Βουλγαρία. Προφανώς, αποκρύπτουν την πραγματικότητα, γιατί η θυγατρική ή το εγκατεστημένο στην Ελλάδα υποκατάστημα φορολογείται για τα εισοδήματα που αποκτά μέσα στη χώρα μας με συντελεστή 26% και με συντελεστή 10% στα μερίσματα. Επίσης, στις περιπτώσεις αυτές προτείνουν μετακύληση κόστους της μητρικής προς το υποκατάστημα/θυγατρική, μέσω δικαιωμάτων (royalties) ή εξόδων διοικητικής υποστήριξης. Φυσικά, αυτά τα έξοδα οι Ελληνικές αρχές δεν αναγνωρίζουν και σε εξαιρετικές περιπτώσεις δύνανται να χαρακτηριστούν και εικονικά, διότι η Εταιρεία στη Βουλγαρία δεν έχει καμία δραστηριότητα και είναι μόνο μια νομική οντότητα με αποκλειστικό σκοπό την φοροαποφυγή. Για τον έλεγχο μετακύλησης κόστους μεταξύ των συνδεδεμένων επιχειρήσεων η Ελληνική πολιτεία εφαρμόζει σύγχρονες ελεγκτικές μεθόδους (transfer pricing.)
• Σύσταση εταιρείας συμμετοχών και επενδύσεων σε χρηματοπιστωτικά προϊόντα με σκοπό τη φορολόγηση με μικρότερο συντελεστή φόρου των κερδών που θα προκύψουν από αυτές τις συναλλαγές και την αφορολόγητη μεταφορά μερισμάτων από τη συμμετοχή τους στην Ελληνική εταιρεία. Αγνοούν ή αποκρύπτουν τους νέους κανόνες που θέσπισε το Ελληνικό κράτος με το άρθρο 66 του Ν.4172/2013 με τους οποίους αποκτά τη δυνατότητα να φορολογήσει αυτοβούλως τα μη διανεμηθέντα κέρδη αλλοδαπού νομικού προσώπου στο όνομα του κυρίου μετόχου του, Έλληνα φορολογουμένου, φυσικού προσώπου ή επιχείρησης, εφόσον σωρευτικά:
– Ο Έλληνας φορολογούμενος συμμετέχει άμεσα ή έμμεσα με ποσοστό άνω του 50% στην Ελεγχόμενη Αλλοδαπή Εταιρεία (Ε.Α.Ε., ” CFC”)
– η Ε.Α.Ε βρίσκεται σε κράτος μη συνεργάσιμο ή υπάγεται σε προνομιακό φορολογικό καθεστώς, (Βουλγαρία και Κύπρος)
– άνω του 30% του καθαρού εισοδήματος προ φόρων της Ε.Α.Ε είτε αντιστοιχεί σε κατηγορία εισοδήματος (τόκοι, μερίσματα, δικαιώματα, εισόδημα από ακίνητη περιουσία) είτε πηγάζει από ασφαλιστικές, τραπεζικές ή άλλες χρηματοοικονομικές δραστηριότητες και προέρχεται κατά το ήμισυ τουλάχιστον από συναλλαγές με συνδεδεμένες επιχειρήσεις και τέλος
– η Ε.Α.Ε. δεν είναι εισηγμένη σε οργανωμένη αγορά.
Ο Έλληνας νομοθέτης συντασσόμενος με την Ευρωπαϊκή νομοθεσία και τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, απαιτεί επιπλέον για την εφαρμογή της διάταξης στην περίπτωση, όπου η Ε.Α.Ε. έχει έδρα σε κράτος μέλος της Ε.Ε. ή την Ε.Ο.Χ., την απόδειξη ότι η εν λόγω εγκατάσταση αποτελεί, «επίπλαστη κατάσταση που δημιουργήθηκε με σκοπό την αποφυγή του αναλογούντος φόρου», (artificial arrangement). Τα κέρδη αυτά θα φορολογούνται στο όνομα του Έλληνα μετόχου ως εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα με συντελεστή 26% αν πρόκειται για νομικό πρόσωπο και 26% για τις πρώτες 50.000 € και 33% για τα επιπλέον αν ο μέτοχος είναι φυσικό πρόσωπο.
Τελειώνοντας, πρέπει να επισημάνουμε, ότι οι Έλληνες φορολογούμενοι πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί και κατά το λαϊκότερο περισσότερο “ψαγμένοι”.
Πηγή: artion.gr
Εσείς θυμάστε τον εαυτό σας πριν από 10 χρόνια; Ακόμα και να μην θυμάστε ευτυχώς υπάρχουν οι φωτογραφίες που μας βοηθούν να θυμηθούμε. Γενικά, όλοι έχουμε περάσει από διάφορες φάσεις στην ζωή μας. Φορούσαμε ρούχα γεμάτα λουλούδια ή με περίεργα σχέδια ή είχαμε χτενίσματα που τώρα μας φαίνονται πολύ περίεργα. Όλα αυτά ισχύουν στο διπλάσιο για τους διάσημους, που φωτογραφίζονται σχεδόν σε κάθε τους εμφάνιση.
Δείτε παρακάτω πόσο έχουν αλλάξει τα τελευταία 10 χρόνια 29 αγαπημένοι σελέμπριτις.
