Ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος είναι γνωστός δημοσιογράφος, γεννημένος στις 14 Αυγούστου 1954, και στα 70 του εξακολουθεί να δραστηριοποιείται στο χώρο της δημοσιογραφίας.
Ο γνωστός δημοσιογράφος έλαβε θετικά σχόλια για την τέλεια φυσική κατάσταση του.
Συγκεκριμένα ο δημοσιογράφος έγραψε στην ανάρτηση του: “Μου κάνατε πλάκα και ζητούσατε να έρθω για βάψιμο. Έτοιμος να ακούσω προσφορές…”
Το άτομο εντοπίστηκε νεκρό μεταξύ των σταθμών και γίνεται έρευνα από τις Αρχές.
Συναγερμός σήμανε στην Ελληνική Αστυνομία έπειτα από ανεύρεση νεκρού ατόμου πλησίον των γραμμών του ΗΣΑΠ.
Σύμφωνα με ανακοίνωση της ΣΤΑ.ΣΥ., η κυκλοφορία προσωρινά διεξάγεται στα τμήματα Πειραιάς – Άνω Πατήσια και Νέα Ιωνία – Κηφισιά. Οι σταθμοί Περισσός και Πευκάκια είναι προσωρινά εκτός λειτουργίας.
Ο ιός τσικουνγκούνια ανιχνεύθηκε σε Γαλλία και Ιταλία εν μέσω επιδημίας σε Ασία και Αφρική.
Μεγάλη επιδημία του ιού τσικουνγκούνια, ο οποίος μεταδίδεται από κουνούπια και σε σπάνιες περιπτώσεις προκαλεί θανατηφόρο εγκεφαλίτιδα, εξαπλώνεται στην Ασία, την Αφρική και την Ευρώπη, προειδοποιεί ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.
Από τις αρχές Μαΐου έχουν καταγραφεί στη Γαλλία 800 εισαγόμενα κρούσματα, ενώ στα νότια της χώρας έχουν επιβεβαιωθεί 12 περιστατικά εγχώριας μετάδοσης, ανέφερε σε συνέντευξη Τύπου στη Γενεύη η Ντιάνα Ρόχας Άλβαρεθ του ΠΟΥ.
Ένα κρούσμα επιβεβαιώθηκε την περασμένη εβδομάδα στην Ιταλία, πρόσθεσε.
Η εξάπλωση του ιού που ξεκίνησε στις αρχές του έτους σε τρία νησιά του Ινδικού Ωκεανού απειλεί να πάρει τις διαστάσεις της μεγάλης επιδημίας τσικουνγκούνια που σάρωσε όλο τον κόσμο τη διετία 2004-5 με σχεδόν μισό εκατομμύριο κρούσματα.
«Βλέπουμε την ιστορία να επαναλαμβάνεται» δήλωσε η Ρόχας Άλβαρεθ.
Περίπου 5,6 εκατομμύρια άνθρωποι σε 119 χώρες απειλούνται δυνητικά από τον ιό, ο οποίος προκαλεί υψηλό πυρετό, εξάνθημα και πόνο στις αρθρώσεις που μπορεί να διαρκέσει έως και χρόνια. Σε κάποιες περιπτώσεις εμφανίζονται νευρολογικά συμπτώματα όπως εγκεφαλίτιδα ή σύνδρομο Γκιγιέν-Μπαρέ.
Περίπου ένας στους χίλιους ασθενείς χάνει τη ζωή του, συχνότερα ηλικιωμένοι, μικρά παιδιά και ασθενείς με προϋπάρxοντα προβλήματα υγείας.
«Η αρθραλγία διαρκεί συνήθως μερικές ημέρες, όμως έως και το 40% των ανθρώπων που προσβάλλονται από τσικουνγκούνια εμφανίζουν μακροχρόνιες αναπηρίες που διαρκούν μήνες ή χρόνια» είπε η Ρόχας Άλβαρεθ.
Σε κάποιες περιπτώσεις ο ιός τσικουνγκούνια προκαλεί εξάνθημα (PAHO)
Μέχρι στιγμής η νέα επιδημία δεν έχει επηρεάσει την Ελλάδα, σύμφωνα όμως με τον ΕΟΔΥ, έξι εισαγόμενα κρούσματα καταγράφηκαν στη χώρα τη δεκαετία 2013-2014.
Όλα αφορούσαν άτομα που είχαν ταξιδέψει σε χώρες όπου ο ιός ενδημεί.
Ο ιός τσικουνγκούνια μεταδίδεται από κουνούπια του γένους Aedes, κυρίως το «κουνούπι-τίγρη» Aedes albopictus και το συγγενικό Aedes aegypti, το οποίο έχει εξαπλωθεί στην Κύπρο αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει ανιχνευθεί στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Ειδική θεραπεία δεν υπάρxει. Τα βασικά μέτρα πρόληψης αφορούν την αποφυγή των κουνουπιών με εντομοαπωθητικά, μακριά ρούχα, σίτες στα παράθυρα και αφαίρεση των στάσιμων νερών.
Τα μέτρα αυτά είναι απαραίτητα και την ημέρα, δεδομένου ότι το κουνούπι-τίγρης δεν τσιμπά μόνο τις νυχτερινές ώρες.
Η τρέχουσα επιδημία ξεκίνησε από νησιά του Ινδικού που είχαν πληγεί και στην επιδημία της δεκαετίας του 2000, ανάμεσά τους η Ρεϋνιόν, ο Μαυρίκιος και το Μαγιότ.
Σύμφωνα με την Ρόχας Άλβαρεθ, περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού της Ρεϋνιόν έχει ήδη προσβληθεί.
Ο ιός εξαπλώνεται τώρα σε χώρες όπως η Μαδαγασκάρη, η Σομαλία και η Κένυα, καθώς και στη Νοτιοανατολική Ασία, συμπεριλαμβανομένης της Ινδίας.
Δύο εμβόλια κατά του ιού τσικουνγκούνια έχουν εγκριθεί σε αρκετές χώρες, μέχρι στιγμής όμως ο ΠΟΥ δεν έχει συστήσει την ευρεία χρήση τους λόγω έλλειψης δεδομένων αποτελεσματικότητας.
Όπως ανέφερε η Ρόχας Άλβαρεθ, την επόμενη εβδομάδα θα συνεδριάσει η αρμόδια επιτροπή του ΠΟΥ σχετικά με τη διάθεση των εμβολίων.
Η πετυχημένη τραγουδίστρια από τις πρώτες πρωινές ώρες δέχτηκε τις θερμές ευχές στα social media, με τον Βασίλη Μπισμπίκη να δημοσιεύει μια από τις πιο τρυφερές τους φωτογραφίες.
Η ιδιαίτερη ημέρα έκλεισε με την Δέσποινα Βανδή να δέχεται μια μεγάλη έκπληξη. Τα παιδιά της, Γιώργος και Μελίνα Νικολαΐδη της προσέφεραν την τούρτα των γενεθλίων της σε σχήμα καρδιάς.
Η τραγουδίστρια φανερά συγκινημένη, έσβησε το κεράκι των γενεθλίων της, έχοντας στο πλευρό της αγαπημένους φίλους και συνεργάτες οι οποίοι την τίμησαν με την παρουσία τους.
Σύσκεψη για τη λειψυδρία – Μητσοτάκης: Το νερό είναι και θα παραμείνει δημόσιο αγαθό, επείγουσα ανάγκη για μεταρρυθμίσεις – Όλα όσα αποφασίστηκαν
Στη σύσκεψη έγινε αναλυτική παρουσίαση των επιστημονικών δεδομένων, τα οποία δείχνουν ξεκάθαρα το μέγεθος του προβλήματος, λόγω της κλιματικής κρίσης, σε όλες τις χώρες της Μεσογείου
Με βάση τα στοιχεία, η χώρα μας κατατάσσεται στην 19η θέση παγκοσμίως ως προς τον κίνδυνο λειψυδρίας. Η στάθμη των φραγμάτων είναι σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, ενώ ενδεικτικό είναι πως τα αποθέματα στην Αττική έχουν μειωθεί πάνω από 50% σε σχέση με το 2022.
Υπό τα δεδομένα αυτά, αποφασίστηκε ένας ολιστικός τρόπος αντιμετώπισης του ζητήματος απέναντι στον κατακερματισμό, μεταξυ διαφορετικών φορέων, που υπάρχει σήμερα. Η κυβέρνηση πρόκειται να προχωρήσει σε ριζική αλλαγή του μοντέλου διαχείρισης των υδάτων στη χώρα, σε ένα πιο λειτουργικό σύστημα, με μεγαλύτερη αποδοτικότητα και περισσότερες επενδύσεις.
Σ’ αυτή την προσπάθεια θα αξιοποιηθούν οι νέες τεχνολογίες, καθώς και συμπληρωματικοί τρόποι παραγωγής νερού, όπως η αφαλάτωση.
– Το νερό είναι και θα παραμείνει δημόσιο αγαθό, όπως προβλέπει το Σύνταγμα και η νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας
– Βιώσιμες εταιρείες ύδρευσης, άρδευσης και αποχέτευσης, με στόχο αποδεκτό κόστος για όλες τις χρήσεις
– Ολιστικός σχεδιασμός και κεντρική διαχείριση όλων των αναγκαίων έργων, μικρών και μεγάλων
– Κατεπείγουσες πρωτοβουλίες τους επόμενους έξι μήνες, σε συνδυασμό με εκστρατεία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των πολιτών
– Νέες τεχνολογίες και συμπληρωματικοί τρόποι παραγωγής νερού (αφαλάτωση, ανακύκλωση και επαναχρησιμοποίηση)
Οι παραπάνω άξονες αναμένεται να εξειδικευτούν στο αμέσως επόμενο διάστημα.
Ο σχεδιασμός θα θέσει, επίσης, τις βάσεις για την υλοποίηση έργων που έχουν ήδη δρομολογηθεί ή μελετώνται. Σήμερα είναι σε εξέλιξη περισσότερα από 1.200 έργα διαχείρισης και αξιοποίησης υδάτων, εκ των οποίων 1.090 αφορούν στην ύδρευση και 237 την άρδευση.
Σημειώνεται ότι τα έργα αυτά έρχονται να προστεθούν στα 278 που έχουν ήδη ολοκληρωθεί από το 2019 έως σήμερα.
Ωστόσο, είναι προφανής η ανάγκη περαιτέρω επενδύσεων και πιο συντεταγμένης προσπάθειας για την αντιμετώπιση αυτού του μεγάλου, κοινωνικού και εθνικού ζητήματος.
Δείτε ΕΔΩ όλο το σχέδιο που παρουσιάστηκε στη σύσκεψη.
«Προσπαθώ με οικονομία να τα φέρνω εις πέρας» δηλώνει η Νόρα Βαλσάμη σε νέα της συνέντευξη
Η Νόρα Βαλσάμη μιλάει σε νέα της συνέντευξη για τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει, την κατάσταση της υγείας της και την απρόσμενη βοήθεια που αποδείχθηκε λυτρωτική για την ίδια και το παιδί της. Η σπουδαία ηθοποιός λέει με παράπονο πως τα χρήματα που παίρνει ως σύνταξη δεν είναι αρκετά ούτε για νερά και καφέδες.
Πριν από περίπου ένα χρόνο, η Νόρα Βαλσάμη χρειάστηκε να νοσηλευτεί σε νοσοκομείο, με σοβαρό πρόβλημα στη μέση. Πλέον όπως λέει είναι καλύτερα και ατενίζει το μέλλον με μεγαλύτερη αισιοδοξία.
«Είμαι στη Σύρο και είμαι καλά Δόξα τω Θεώ. Ευτυχώς δεν χρειάστηκε να κάνω κάποια επέμβαση στη μέση, παρότι είχα σοβαρά προβλήματα. Πλέον κινούμαι κανονικά, είμαι αρκετά καλύτερα», λέει στο περιοδικό «Λοιπόν» και τον Ανδρέα Θεοδώρου.
Η απώλεια του συζύγου της, Ερρίκου Ανδρέου, την άφησε συντετριμμένη. Η Νόρα Βαλσάμη ήρθε αντιμέτωπη με σοβαρά οικονομικά προβλήματα, κινδυνεύοντας ακόμη και να χάσει το σπίτι του γιου της. Εκεί που όλα έμοιαζαν χαμένα, μια απρόσμενη βοήθεια έφτασε, σχεδόν θεϊκή, όπως η ίδια τη χαρακτηρίζει.
«Το σώσαμε το σπίτι, Δόξα τω Θεώ», είπε η Νόρα Βαλσάμη. Μια μεγάλη κινηματογραφική εταιρεία ανέλαβε την αποπληρωμή του οφειλόμενου ποσού, παρακαλώντας την μάλιστα να μη διαρρεύσει η ταυτότητά της. Παρά την οικονομική στενότητα, η ίδια δεν παραπονιέται. Ζει με αξιοπρέπεια, έχοντας μάθει να παλεύει σιωπηλά, με τη δική της ήρεμη δύναμη.
«Δεν έχω λεφτά, παίρνω 500 ευρώ… δεν φτάνουν ούτε να πάρω νερά και καφέδες. Ντροπή», εξομολογήθηκε, εκφράζοντας την πικρία αλλά και την ελπίδα της. «Προσπαθώ με οικονομία να τα φέρνω εις πέρας», δήλωσε στο περιοδικό «Λοιπόν».
«Αγαπώ πολύ την τέχνη μου, αλλά δεν θέλω να επιστρέψω. Η αλήθεια είναι πως πάντα δέχομαι προτάσεις να κάνω θέατρο και τηλεόραση αλλά δεν θέλω να παίξω. Προς το παρόν δεν νιώθω έτοιμη, ποιος ξέρει όμως τι θα γίνει στο μέλλον», εξομολογείται.
Το περιστατικό προκάλεσε άμεση κινητοποίηση των λιμενικών αρχών, οι οποίες ειδοποιήθηκαν από το πλήρωμα του πλοίου μόλις έγινε αντιληπτή η κατάσταση του άτυχου άνδρα.
Υπό τον συντονισμό του Ενιαίου Κέντρου Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης (ΕΚΣΕΔ), πλωτό σκάφος του Λιμενικού Σώματος προσέγγισε το πλοίο για την παραλαβή του ναυτικού. Η επιχείρηση ολοκληρώθηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα, με την άμεση μεταφορά του στο λιμάνι του Λαυρίου, όπου τον παρέλαβε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ.
Ο 41χρονος διακομίστηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Ασκληπιείο Βούλας, όπου, παρά τις προσπάθειες των ιατρών, διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Σύμφωνα με πληροφορίες, δεν υπήρχαν εμφανή σημάδια κακοποίησης, ενώ οι ακριβείς συνθήκες του θανάτου του θα διαπιστωθούν μετά τη διενέργεια νεκροψίας-νεκροτομής από την αρμόδια ιατροδικαστική υπηρεσία.
Οι λιμενικές αρχές διενεργούν προανάκριση για το περιστατικό, ενώ αναμένονται τα αποτελέσματα των τοξικολογικών και ιστολογικών εξετάσεων, προκειμένου να διαλευκανθούν τα αίτια της τραγικής απώλειας.
Γράφει η Δήμητρα Ζάρκου
Λένε πως καταλαβαίνεις ότι μεγαλώνεις, από τις φορές που ανατρέχεις στο παρελθόν και σε αναμνήσεις παλιές. Μπορεί να είναι κι έτσι. Μπορεί, όμως, να είναι και η νοσταλγία που νιώθεις για κάτι πραγματικά όμορφο, αθώο, ανέμελο (ενίοτε και ριψοκίνδυνο) του τότε, που σήμερα λείπει. Κι αν έχεις παιδί, τότε οι διαφορές των δικών σου παιδικών χρόνων με των δικών του, είναι που σου φέρνουν μια μικρή μελαγχολία.
Ο κόσμος αλλάζει. Αυτά τα «μαραφέτια του διαβόλου» που έλεγε η γιαγιά μου κάθε τι καινούργιο τεχνολογικά που ερχόταν, έχουν γίνει πια αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας των σημερινών παιδιών. Ο χρόνος που κυλάει και τρέχουν οι ενήλικες να τον προλάβουν, έχει συμπαρασύρει – αναγκαστικά σε κάποιες περιπτώσεις – και τα σημερινά παιδιά, που ακόμα και τα καλοκαίρια, την εποχή της ξεγνοιασιάς, ακολουθούν συγκεκριμένο πρόγραμμα και ωράριο.
Και πόσο παράξενο αυτό ακούγεται, όταν σε εμάς τα καλοκαίρια δεν υπήρχε χρόνος. Υπήρχε μόνο πρωί, μεσημέρι ανάπαυσης και βράδυ. Ούτε ώρα, μα ούτε και ημερομηνία. Η μόνη φορά που μας ενδιέφερε πόσο του μηνός έχουμε, ήταν μόνο για κάποιο πανηγύρι που περιμέναμε με ανυπομονησία.
Αλλά για να είμαστε ειλικρινείς, στον περιορισμό του αυθορμητισμού των παιδιών, φταίμε κι εμείς οι σημερινοί γονείς. Σε αντίθεση με τους δικούς μας, είμαστε περισσότερο φοβισμένοι, τηρούμε ευλαβικά τους κανόνες προστασίας τους και τρέμουμε στη θέα ενός ματωμένου γόνατου. Όταν εμείς κάποτε τη βγάζαμε στην καρότσα του αγροτικού, κάναμε ποδήλατο χωρίς φρένα (τώρα δε νοείται να μην έχει το παιδί κράνος) και τα πόδια μας ήταν γεμάτα χτυπήματα και μελανιές, ενώ όταν ματώναμε, βάζαμε λίγο σάλιο κι εντάξει η πληγή!
Εντάξει, τρομακτικό. Και τώρα καταλαβαίνω τη γιαγιά μου, που κάθε φορά μου έλεγε «σε φυλάει άγιος με αυτά που κάνεις». Αλλά για να είμαι ειλικρινής, αυτές τις στιγμές που πλέον είναι γλυκές αναμνήσεις, δεν τις αλλάζω με τίποτα. Και αισθάνομαι τυχερή που μεγάλωσα τη δεκαετία του ’80 σε χωριό και συγκεκριμένα στο Κρυονέρι Κορινθίας (να τα λέμε και αυτά). Και όσοι πέρασαν έτσι τα δικά τους παιδικά χρόνια, είμαι σίγουρη πως συμφωνούν. Γιατί, αν δεν έχεις πιει νερό από το λάστιχο και δεν πηγαίνατε όλα τα παιδιά της γειτονιάς για μπάνιο πάνω στην καρότσα του αγροτικού, δεν ανήκεις στο γκρουπ.
Αλλά ας θυμηθούμε τι κάναμε ως παιδιά τα καλοκαίρια:
Μετράγαμε παγωτά και μπάνια
Κλασικά. Το μέτρημα για τα παγωτά ξεκινούσε συνήθως από την Κυριακή του Πάσχα, που τρώγαμε το πρώτο. Και συνεχιζόταν όλο το καλοκαίρι. Τρώγαμε και δύο παγωτά την ημέρα. Δικά μου αγαπημένα: Τρινιτά, Σικάγο, Καραμπόλα (για το δωράκι) και Τόγκο. Τον πύραυλο δεν τον έκανα καλά και άσε που επειδή τρώω αργά, στο τέλος έλιωνε και πασαλειβόμουνα παντού. Οπότε τα κυπελάκια ήταν η ασφαλής επιλογή. Εννοείται, δε, πως στο μέτρημα η κλεψιά πήγαινε σύννεφο και φτάναμε να μετράμε και 200 παγωτά ο καθένας.
Κάπως έτσι ήταν και με τα μπάνια. Επειδή, εγώ μεγάλωσα σε χωριό, δεν πηγαίναμε κάθε μέρα για μπάνιο. Οι Κυριακές ήταν πάντα αφιερωμένες στη θάλασσα, ενώ τις καθημερινές αν οι γονείς δεν είχαν δουλειές στα κτήματα, πηγαίναμε. Μάλιστα, κανονίζαμε όλη η γειτονιά. Όποιος γονιός μπορούσε, μάζευε τα παιδιά της γειτονιάς, ανεβαίναμε στην καρότσα του αγροτικού και πηγαίναμε για μπάνιο στο Κιάτο. Τώρα, που το σκέφτομαι είναι λίγο… ντροπή, αλλά τότε το κατά ευχαριστιόμασταν.
Δεν υπήρχε ωράριο
Ξυπνάγαμε αργά. Συνήθως, γύρω στις 10 το πρωί, πίναμε το γάλα – τα καλοκαίρια είχε κατσικίσιο γάλα, το οποίο σιχαινόμουν όπως μύριζε και είχα ποτίσει όλες τις γλάστρες – και φεύγαμε για παιχνίδι. Επειδή, ο ήλιος ήταν ντάλα, συνήθως καθόμασταν σε σπίτι ή σε κάποια αποθήκη ή υπόστεγο και παίζαμε χαλαρά ή κουβεντιάζαμε και λέγαμε και τα αισθηματικά μας.
Το μεσημέρι μετά το φαγητό ήταν η ώρα της ανάπαυσης. Ο μεσημεριανός ύπνος ποτέ δεν μου άρεσε, αλλά επειδή οι γονείς μου είχαν επιστρέψει από το κτήμα και ήθελαν να ξεκουραστούν, η εντολή ήταν «δεν θα βγάλεις κιχ». Έτσι, καθόμουν στο μπαλκόνι και χωρίς να βγάλω κιχ, διάβαζα το περιοδικό «ΚΑΙ» της μεγάλης αδελφής μου, λίγο «Μανίνα» ή έβαζα τα walkman που είχε φέρει ο θείος μου από τον Καναδά και άκουγα Άννα Βίσση και Αλέξια. Είπατε κάτι;
Το απόγευμα βγαίναμε για παιχνίδι όλα τα παιδιά της γειτονιάς και την κατάσταση τη λες και λίγο… ημί-άγρια. Αγόρια και κορίτσια παίζαμε μαζί. παίζαμε ποδόσφαιρο στα χωράφια που είχαν θερίσει και θυμάμαι τα πόδια μας να είναι όλο γρατσουνιές από τις καλαμιές που είχαν μείνει.
Κάναμε ποδήλατο (βάζαμε και κουτάκι για να κάνει και θόρυβο σαν αγωνιστικό), παίζαμε σχοινάκι, λάστιχο, κουτσό, κρυφτό, χαμένο θησαυρό, κυνηγητό, αλλά και παιχνίδια δικής μας έμπνευσης. Το, δε, παιχνίδι κρατούσε μέχρι αργά το βράδυ.
Αλλά οι αναμνήσεις, εννοείται δε σταματούν εδώ.
Τρώγαμε καρπούζι και φτύναμε τα κουκούτσια. Μάλιστα κάναμε και διαγωνισμό ποιος θα ρίξει πιο μακριά το κουκούτσι.
Σκαρφαλώναμε στα δέντρα.
Αν δεν είχαμε κερασιές στο σπίτι μας, κανένα πρόβλημα. Πηγαίναμε στου γείτονα και κλέβαμε κεράσια. Άλλοι κρατούσανε τσίλιες και οι υπόλοιποι μάζευαν κεράσια. Τα βάζαμε στη μπλούζα μας και φεύγαμε. Κι εδώ θυμάμαι τη μάνα μου να φωνάζει επειδή είχε βάψει η μπλούζα. Ειδικά, όταν μαζεύαμε βύσσινα. «Δύσκολος λεκές» έλεγε, αλλά τότε μού ακούγονταν λέξεις ακαταλαβίστικες.
Πίναμε νερό από το λάστιχο. Σκέτη απόλαυση. Περιμέναμε, βέβαια, να τρέξει πρώτα λίγο το νερό, να φύγει το ζεστό που έκαιγε από τον ήλιο και η πράσινη γλίτσα που έβγαζε το λάστιχο και μετά πίναμε στη σειρά όλα τα παιδιά.
Τρώγαμε χτυπητό αυγό. Μη μου πεις, δεν ξέρεις τι είναι. Λοιπόν, χτυπάγαμε καλά τον κρόκο του αυγού με ένα κουτάλι (γεμάτο γεμάτο) ζάχαρη κι ένα κουτάλι κακάο και γινόταν μια αφράτη κρέμα που τότε την έτρωγα με απόλαυση. Τώρα, ούτε ως ιδέα δεν μπορώ να το σκεφτώ.
Τρώγαμε μία φέτα ζυμωτό ψωμί, την οποία βρέχαμε με νερό και ρίχναμε πάνω ζάχαρη και κακάο. Ή σκέτο με ζάχαρη.
Τρώγαμε τηγανόψωμα από το ζυμάρι που είχε περισσέψει από το ψωμί που είχε ζυμώσει η μαμά.
Πηγαίναμε στη βρύση του χωριού και πιάναμε βατράχια.
Τσακωνόμασταν με τα παιδιά του άλλου μαχαλά. Υπήρχαν και… βεντέτες.
Κάναμε τηλεφωνικές πλάκες. Ειδικά, εμείς τα κορίτσια στα αγόρια που μας άρεσαν.
Ανεβαίναμε – και πάλι – στην καρότσα και πηγαίναμε με τους γονείς στο κτήμα. Από τις χειρότερες δικές μου αναμνήσεις
Περιμέναμε πώς και πώς το πανηγύρι του χωριού. Γουρουνοπούλα, χορός, παιχνίδια. Βάζαμε και τα καλά μας.
Τρώγαμε τα απογεύματα βανίλια (το γνωστό υποβρύχιο). Ένα μεγάλο κουτάλι της σούπας μέσα σε κρύο νερό. Απόλαυση.
Πίναμε σπιτική βυσσινάδα.
Τα βράδια μαζευόμασταν τα παιδιά της γειτονιάς και λέγαμε ιστορίες, κυρίως τρόμου.
Πολλά κορίτσια, τα καλοκαίρι κένταγαν. Έπρεπε να φτιάξουν την προίκα τους.
Και άλλα μάθαιναν να μαγειρεύουν και να κάνουν σωστά τις δουλειές του σπιτιού.
Στη θάλασσα, δε, όταν πηγαίναμε, ήμασταν μικροί Ούνοι. Κάναμε βουτιές από τα βραχάκια, ψάχναμε για αχινούς, κάναμε πατητή ο ένας στον άλλον.
Το καλοκαίρι τα αγόρια είχαν κάνει δεύτερη φύση τους τις στολές Παναθηναϊκού, Ολυμπιακού και ΑΕΚ. Κι επειδή φορούσαμε και τα ρούχα των μεγαλύτερων αδελφών, έβλεπες και κορίτσια με φανέλα Μαυρίδη! Αμ, πως.
Βέβαια, τα κορίτσια δεν αποχωρίζονταν τα ξύλινα τσόκαρα και τα σανδάλια με τα πολύχρωμα κορδόνια που έδεναν μέχρι το γόνατο.
Και αυτό όταν φορούσαμε παπούτσια, διότι την περισσότερη μέρα τρέχαμε ξυπόλητα.
H υπουργός Εργασίας και βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας γνωστοποίησε το δυσάρεστο γεγονός με μια συγκινητική ανάρτηση στο Facebook, όπου περιγράφει τη θλίψη της αλλά και την υπερηφάνεια της για την απόφαση της οικογένειας να προχωρήσει σε δωρεά οργάνων.
Η Νίκη Κεραμέως μοιράστηκε μια κοινή φωτογραφία με την αείμνηστη μητέρα της, συνοδεύοντάς τη με λόγια βαθιάς αγάπης και ευγνωμοσύνης: «Μαμά, είναι τόσο δύσκολο να πιστέψω ότι δεν είσαι πια κοντά μας. Έφυγες τόσο ξαφνικά, και τόσο γρήγορα. Και δεν προλάβαμε να σε χαιρετήσουμε όπως θα θέλαμε. Στυλοβάτης της οικογένειας μας και συνεκτικός κρίκος όλων. Πάντα να προσφέρεις, πάντα να δίνεις, ποτέ να παίρνεις – έτσι θα σε θυμόμαστε πάντοτε. Και έτσι θα σε μνημονεύουμε στα πέντε σου εγγόνια, τα οποία εύχομαι να πάρουν από την αστείρευτη δοτικότητα σου».
Η Νίκη Κεραμέως αναφέρθηκε επίσης στο γεγονός ότι η μητέρα της χάρισε ζωή σε πέντε ανθρώπους μέσα από τη δωρεά των οργάνων της: «Μόνη παρηγοριά στη θλίψη μας, το γεγονός ότι μέσα από τα όργανα σου δίνεις μια νέα ευκαιρία σε πέντε συνανθρώπους μας που περίμεναν αυτό το πολύτιμο δώρο ζωής».
Η εξόδιος ακολουθία θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 25/7 στις 10 πμ στον Ιερό Ναό Αγίων Θεοδώρων Α’ Κοιμητηρίου Αθηνών. Αντί στεφάνων, η οικογένεια θα επιθυμούσε να ενισχυθεί το Ίδρυμα Προστασίας Παιδιών και Νέων με Αναπτυξιακές Διαταραχές «Η Θεοτόκος»
Μόλις λίγες εβδομάδες μετά την επική αποχαιρετιστήρια συναυλία του και την εκρηκτική επανένωση με τους Black Sabbath στο Μπέρμιγχαμ, ο Όζι Όσμπορν έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 76 ετών. Επρόκειτο για έναν φόρο τιμής, αντάξιο του θρύλου της heavy metal, καθώς τραγούδησε για τελευταία φορά μπροστά σε 40.000 θεατές, έχοντας στο πλευρό του ένα line-up γεμάτο σπουδαία ονόματα της παγκόσμιας μουσικής σκηνής.
Η εμφάνιση διοργανώθηκε με τη βοήθεια της συζύγου του, Σάρον Όσμπορν, με την οποία υπήρξε παντρεμένος για πάνω από σαράντα χρόνια, ώστε να επιστρέψουν στη σκηνή για μια ακόμη φορά οι Black Sabbath. Εκεί ήταν που ο θρύλος της heavy metal που είχε αποκαλύψει πως είχε διαγνωστεί με Πάρκινσον απευθύνθηκε για τελευταία φορά στους θαυμαστές του που είχαν κατακλύσει τον συναυλιακό χώρο.
Καθισμένος σε έναν θρόνο και φανερά συγκινημένος, ο Όσμπορν είπε στο κοινό: «Δεν ξέρω τι να πω, ήμουν καθηλωμένος για περίπου έξι χρόνια. Δεν έχετε ιδέα πώς νιώθω – σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου».
@israellabestia6 #ozzyosbourne #princeofdarkness #mamaimcominghome #makemecry
Στη σκηνή για να ερμηνεύσουν κάποιες από τις μεγαλύτερες επιτυχίες των Black Sabbath είχαν ανέβει μεγάλα ονόματα, μεταξύ των οι Metallica και οι Guns N’ Roses.
Η συναυλία «Back to the Beginning» της 5ης Ιουλίου στο Villa Park του Μπέρμιχαμ, την πόλη της κεντρικής Αγγλίας όπου ιδρύθηκε το συγκρότημα Black Sabbath το 1968, έγινε ταινία που θα προβληθεί στους κινηματογράφους στις αρχές του 2026.
Αν δεν το βρείτε εδώ, δεν είναι είδηση
© Tilestwra.com