Τα αθλήματα και οι δραστηριότητες που είναι γεμάτα δράση και αδρεναλίνη, πάντα ελκύουν τους λάτρεις της περιπέτειας. Όλα έχουν να κάνουν με εκείνες τις στιγμές. Από όλες τις επιλογές που υπάρχουν, το μπάντζι τζάμπινγκ είναι ίσως το πιο «εύκολο και προσιτό».
Αρχικά, δεν απαιτεί ειδικές δεξιότητες, αλλά θάρρος και συγκέντρωση ώστε να κάνετε το άλμα. Αυτό σκέφτηκε και η γυναίκα της ιστορίας μας, για να πηδήξει από τη γέφυρα Λα Νέγρα στην επαρχεία της Φλόριντα στη Βολιβία.
Η γυναίκα φαινόταν χαρούμενη και χαλαρή κατά τον τελικό έλεγχο ασφαλείας
Το πρακτορείο Άντιαν Τρεκ, προσέφερε υπηρεσίες περιπέτειας και η γυναίκα σκέφτηκε να τις δοκιμάσει. Έτσι οργανώθηκε μια συνάντηση για να κάνει μπάντζι τζάμπινγκ. Δεδομένου του ότι διοργάνωναν παρόμοιες και άλλες τέτοιες δραστηριότητες για χρόνια, η ίδια τους εμπιστευόταν.
Λίγο πριν κάνει το τελικό άλμα, ένας υπεύθυνος του πρακτορείου, δίνει τις τελικές συμβουλές. Επίσης, κάνει τους τελευταίους ελέγχους ασφαλείας στον εξοπλισμό της γυναίκας.
Λίγο πριν πηδήξει από την γέφυρα, ήταν χαμογελαστή
Γύρω συγκεντρώθηκαν άνθρωποι που ήθελαν να δουν το άλμα της.
Δείτε στο παρακάτω βίντεο, τι συνέβη όταν η γυναίκα έπεσε από τη γέφυρα.
Από κάποιο θαύμα, η γυναίκα επέζησε από την συγκλονιστική πτώση της στο ρηχό κοίλωμα του ποταμού. Όλοι τρομοκρατήθηκαν βλέποντας τη βουτιά θανάτου. Οι παρευρισκόμενοι θέλησαν να καλέσουν ασθενοφόρο και η γυναίκα που πονούσε πολύ, μεταφέρθηκε στην κλινική της κοντινής πόλης Σάντα Κρουζ ντε λα Σιέρρα, για να εξεταστεί. Οι γιατροί ανέφεραν πως υπέστη μικρά τραύματα και την άφησαν να φύγει μετά από λίγες ημέρες. Το Άντιαν Τρεκ, πλήρωσε τους ιατρικούς της λογαριασμούς.
Ανακαλύφθηκε αργότερα, πως παρά τους ελέγχους ασφαλείας, το φρένο του σχοινιού στον εξοπλισμό της γυναίκας, έφυγε. Ο Όσκαρ Σαντοβάλ, ο διευθυντής του πρακτορείου δηλώνει:
«Ήταν ένα ανθρώπινο λάθος. Κάποιος έκανε κάτι λάθος. Ελέγχουμε τα βίντεο για να ξέρουμε ποιος ή τι έβγαλε το φρένο του σχοινιού. Είναι η πρώτη φορά που συνέβη κάτι τέτοιο σε εμάς. Έχουμε πολλά χρόνια εμπειρίας.»
Παρόλα αυτά, το βίντεο της πτώσης αποτελεί προειδοποιητική ιστορία για τους ξεναγούς των τουριστών της Βολιβίας.
Δεν είναι όλοι οι κατασκευαστές ειλικρινείς μαζί μας. Μερικές φορές, όταν αγοράζουμε ένα προϊόν στο κατάστημα δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα από τι είναι φτιαγμένο.
Δείτε παρακάτω 13 προϊόντα για τα οποία δεν μας έχουν πει όλη την αλήθεια.
Πατατάκια
Τα περισσότερα πατατάκια δεν φτιάχνονται από πατάτες. Οι παραγωγοί χρησιμοποιούν αλεύρι (σιτάρι ή καλαμπόκι) και μείγμα αμύλων. Κατά κανόνα τα πατατάκια δεν περιέχουν παραπάνω από 42% πατάτας.
Υπάρχουν και παραγωγοί που χρησιμοποιούν πραγματικές πατάτες. Μια μεγάλη συσκευασία περιέχει 2 πατάτες. Φυσικά, αυτό το προϊόν έχει μεγαλύτερη φορολογία και κατά συνέπεια είναι πιο ακριβό.
Τυρί για τοστ
Τα περισσότερα τυριά δεν περιέχουν τυρί. Για να εξοικονομήσουν χρήματα και να απλοποιήσουν την διαδικασία μερικοί κατασκευαστές αντικαθιστούν το γάλα με πρωτεΐνη ή φοινικέλαιο. Αυτό ονομάζεται προϊόν τυριού και όχι πραγματικό τυρί.
Το πραγματικό τυρί φτιάχνεται από φυσικό γάλα και δεν περιέχει φυτικό λίπος.
Το τυρί που περιέχει φοινικέλαιο θρυμματίζεται, όταν κόβεται σε φέτες. Επίσης, αν το πιέσουμε μένει ένα βαθούλωμα και εμφανίζεται ένα υγρό.
Κονσερβοποιημένες τροφές
Κατά κανόνα στις ετικέτες των κονσερβοποιημένων προϊόντων μπορούμε να βρούμε το συνολικό βάρος τους σε μια μεγαλύτερη γραμματοσειρά και λίγο πιο κάτω το βάρος του στραγγισμένου προϊόντος. Στην παραγωγή και τη συσκευασία των εμπορευμάτων επιτρέπεται μια ελαφριά απόκλιση από το καθαρό βάρος. Αυτή η απόκλιση πηγαίνει συνήθως προς την μικρότερη τιμή.
Σος τυριού
Επειδή ονομάζεται σος τυριού, δεν σημαίνει ότι περιέχει τυρί. Γενικά, όλες οι σος έχουν την ίδια βάση και η γεύση επιτυγχάνεται με την προσθήκη αρωματικών.
Προϊόντα ζαχαροπλαστικής
Διάφορα προϊόντα ζαχαροπλαστικής, όπως τα κρουασάν, είναι μέχρι την μέση γεμάτα με την γέμιση που αναφέρουν. Αυτό το κάνουν οι κατασκευαστές για να εξοικονομήσουν χρήματα.
Σοκολάτα με ξηρούς καρπούς
Κατά κανόνα μια συνηθισμένη σοκολάτα περιέχει 3-5 ξηρούς καρπούς, που μπορεί να είναι θρυμματισμένοι ή να έχουν αντικατασταθεί με πιο φθηνές ποικιλίες.
Κοτομπουκιές
Παρόλο που λέγονται κοτομπουκιές δεν περιέχουν πολύ κοτόπουλο. Το 50% αποτελείται από κοτόπουλο και το υπόλοιπο από σόγια και βοδινό κρέας.
Στιγμιαίος καφές
Ο στιγμιαίος καφές δεν είναι ποτέ 100% φυσικός. Ναι ,φτιάχνεται από κόκκους που αλέθονται και επεξεργάζονται με ζεστό νερό. Στη συνέχεια μετατρέπεται σε σκόνη, αλλά μέσα από αυτή την διαδικασία ο καφές χάνει την φυσική του γεύση.
Κρύο τσάι
Το κρύο τσάι παρασκευάζεται από εκχύλισμα τσαγιού. Παρασκευάζεται, ξηραίνεται και μετατρέπεται σε σκόνη που στο τέλος θα αραιωθεί με νερό. Στο τέλος, μέσα στο μπουκάλι υπάρχει λιγότερο από 1% τσαγιού.
Κατά κανόνα το κρύο τσάι δεν περιέχει φρέσκα φύλλα και φυσικά μούρα.
Βούτυρο
Η σύνθεση του φυσικού βουτύρου είναι απλή: πλήρες γάλα και κρέμα γάλακτος. Αν αυτά τα συστατικά δεν αναγράφονται στη συσκευασία, τότε πρόκειται για μαργαρίνη. Το πραγματικό βούτυρο δεν κολλάει στο μαχαίρι ακόμα και όταν είναι εκτός ψυγείου.
Κατεψυγμένα τρόφιμα
Στα κατεψυγμένα τρόφιμα το βάρος είναι πολύ σημαντικό. Επομένως, για να αυξήσουν την τιμή ορισμένοι κατασκευαστές προσθέτουν νερό στο πακέτο, το οποίο μπορεί να φτάσει μέχρι και το 50% του βάρους των προϊόντων.
Εμφιαλωμένο νερό
Στις περισσότερες περιπτώσεις, το εμφιαλωμένο νερό που αγοράζουμε είναι το συνηθισμένο νερό βρύσης. Χάρη στον πολυεπίπεδο καθαρισμό ο αριθμός των χρήσιμων στοιχείων σε αυτά τα μπουκάλια με νερό μειώνεται τελείως.
Τηγανιτές πατάτες
Οι έμποροι χρησιμοποιούν συχνά τεχνικές οπτικοποίησης και σύγκρισης. Το μυαλό μας είναι ρυθμισμένο με έναν τρόπο που αν έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε 3 συσκευασίες, θα διαλέξουμε την μεσαία. Ωστόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις η μεσαία και η μεγάλη συσκευασία είναι σχεδόν το ίδιο.
Ο Τόμας Ντάμπο είναι ένας Δανός καλλιτέχνης που εργάζεται με ανακυκλωμένα υλικά. Τα τελευταία 3 χρόνια, έχει δημιουργήσει 25 μεγάλα γλυπτά σε όλο τον κόσμο. Πρόσφατα έφτιαξε 6 κρυμμένους γίγαντες στην γενέτειρα του, την Κοπεγχάγη.
Ο ίδιος ο καλλιτέχνης δηλώνει: «Τα γλυπτά βρίσκονται σε μερικά από τα αγαπημένα μου μέρη γύρω από την πόλη, όπου οι άνθρωποι δεν πηγαίνουν συχνά, επειδή είναι μακριά από την συνηθισμένη διαδρομή. Μπορούν να βρεθούν μόνο χρησιμοποιώντας ένα χάρτη θησαυρού ή ένα ποίημα χαραγμένο σε μια πέτρα κοντά σε κάθε γλυπτό. Αυτά δίνουν συμβουλές για το πώς θα βρείτε τους διαφορετικούς γίγαντες.»
«Έκανα όλα τα γλυπτά από ανακυκλωμένο ξύλο. Κυρίως από 600 παλιές παλέτες, ένα παλιό ξύλινο υπόστεγο, ένα φράχτη και κάτι άλλο που κατάφερα να καθαρίσω. Κάθε γλυπτό έγινε με τη βοήθεια τοπικών εθελοντών και κάθε ένα από αυτά, πήρε το όνομά του από διαφορετικό εθελοντή.»
«Ελπίζω η τέχνη μου να εμπνεύσει τους ανθρώπους να δουν τις μεγάλες δυνατότητες ανακύκλωσης και καλύτερης φροντίδας του πλανήτη μας.»
Ένα πραγματικά σπάνιο φαινόμενο και μία σπάνια φωτογραφία που δείχνει τη χιονισμένη Κρήτη, τον Απρίλιο, και μάλιστα τραβηγμένη από τη … Σαντορίνη, ανάρτησε στη σελίδα του στο Facebook ο Κρητικός καθηγητής, Κώστας Παπαδάκης που διαμένει στην Αθήνα κι έχει συγγενείς στη Σαντορίνη.
Ωραίο και σπάνιο το θέαμα, ο δε καθηγητής γράφει για το φαινόμενο:
«Μία αρκετά σπάνια φωτογραφία από Σαντορίνη, καθώς τα χαμηλά ποσά υγρασίας στην ατμόσφαιρα έδωσαν την ευκαιρία στους κατοίκους του νησιού να δουν τον χιονισμένο Ψηλορείτη της Κρήτης, περίπου 140km μακριά!»
Tο θέαμα αυτό, όσο περίεργο κι αν φαίνεται είναι δυνατό να το δει κάποιος υπό συγκεκριμένες καιρικές συνθήκες, καθώς το πολύ χαμηλό ποσοστό υγρασίας στην ατμόσφαιρά έδωσε την ευκαιρία στους κατοίκους της Σαντορίνης να δουν τις χιονισμένες κορυφές του Ψηλορείτη περίπου 140 χλμ. μακριά!
Την υπέροχη εικόνα που μοιάζει απίστευτη δηλώνει ότι απαθανάτισε ο κ. Φιλάρετος Δημόγλου, ο οποίος μένει στη Σαντορίνη.
Μια ριζική αλλαγή του τρόπου νομοθέτησης στο Κοινοβούλιο μπορούμε να τη δούμε μόνο στο τέλος των δεσμεύσεων της χώρας από τα Μνημόνια, δηλώνει ο πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης, σε σημερινή συνέντευξή του στην εφημερίδα «Αυγή»
Μια ριζική αλλαγή του τρόπου νομοθέτησης στο Κοινοβούλιο μπορούμε να τη δούμε μόνο στο τέλος των δεσμεύσεων της χώρας από τα Μνημόνια, δηλώνει ο πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης, σε σημερινή συνέντευξή του στην εφημερίδα «Αυγή».
Παράλληλα τονίζει ότι η διερεύνηση υποθέσεων από τις Εξεταστικές Επιτροπές της Βουλής αλλά και από τη Δικαιοσύνη, δεν είναι εκδίκηση αλλά μια ιστορική ακριβοδίκαιη αντιμετώπιση στα κρίσιμα ερωτήματα που πλανώνται στη χώρα.
Ερωτηθείς σχετικά, ο πρόεδρος της Βουλής εκτιμά, πως είναι δεδομένη η ανάληψη της ευθύνης εκ μέρους των βουλευτών της κυβερνητικής πλειοψηφίας σε ό,τι αφορά την ψηφοφορία για τη συμφωνία.
«Δεν έχουμε καμιά ανησυχία για την κυβερνητική πλειοψηφία, γιατί ακριβώς η δεύτερη αξιολόγηση οδηγείται σε μια περαίωση που δίνει έναν ανοιχτό δρόμο για περίπου ενάμιση χρόνο, προκειμένου να βγει η χώρα στις αγορές και να υπάρξει εφαρμογή κοινωνικών αντίμετρων», τονίζει.
Επίσης εμφανίζεται απαισιόδοξος για το ορατό μέλλον, σε ό,τι αφορά τη δημιουργία ενός προοδευτικού πόλου σε πολιτικό επίπεδο, αλλά σημειώνει ότι υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις να συμβεί αυτό σε κοινωνικό επίπεδο.
Απαντώντας σε σχετική ερώτηση αναφέρει ότι «υπάρχει μια ανοχή ταυτόχρονα με προσμονή σε τμήματα της κοινωνίας που εμπιστεύθηκαν τη δική μας κυβέρνηση.
Αυτή η κατάσταση όμως παρατείνεται και μπορεί να εξελιχθεί σε προσδοκία και εκ του γεγονότος ότι κανείς από αυτούς που δεν είναι πιστοί οπαδοί της ΝΔ δεν πιστεύει ότι είναι δυνατόν οι θύτες της προηγούμενης περιόδου και υπεύθυνοι της χρεοκοπίας της χώρας και των μνημονιακών πολιτικών να γίνουν σωτήρες».
Αναφερόμενος στο θέμα των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία ο κ. Βούτσης υπογραμμίζει ότι «είναι αυτονόητη η ανάγκη καταψήφισης και συρρίκνωσης των δυνάμεων που εκπροσωπεί η κ. Λεπέν». Παράλληλα υποστηρίζει, ότι «μόνο μία ριζοσπαστική πολιτική μπορεί να δώσει λύση στα αδιέξοδα της ΕΕ.
Ο πρόεδρος της Βουλής εκφράζει επίσης την αισιοδοξία του «για μια καλύτερη διεθνή συγκυρία» και εκτιμά, πως «μέσα από τον ευρωπαϊκό εκλογικό κύκλο του 2017, αναδεικνύεται μια διαφορετική ατζέντα, η οποία εμπεριέχει επιτέλους και τα πραγματικά αδιέξοδα και ζητήματα της πορείας της οικονομίας αλλά και ευρύτερα της ΕΕ.
Η χώρα μας, ως πόλος σταθερότητας στην περιοχή και έχουσα μια κυβέρνηση η οποία αντιτάχθηκε στη στρατηγική της λιτότητας σε ευρωπαϊκή κλίμακα είναι παρούσα», σημειώνει.
Ερωτηθείς τέλος, για το εάν το νέο πολιτικό πλαίσιο στην Ευρώπη, θα μπορούσε να δώσει λαβές για επαναδιαπραγμάτευση κάποιων πλευρών της τρέχουσας συμφωνίας απαντά ότι «αυτό είναι σύμφυτο κάθε συμφωνίας.
Η δυνατότητα μέσα σε νέους όρους και προϋποθέσεις αναδιαπραγμάτευσης κάποιων ζητημάτων είναι δεδομένη και δυστυχώς έχει εφαρμοσθεί και σε βάρος μας», συνεχίζει ο κ. Βούτσης και καταλήγει.
«Άρα, χωρίς να μπαίνει υπό αίρεση η εφαρμογή της συμφωνίας από μέρους μας, δεν θα πρέπει, σε καμιά περίπτωση, να αποκλεισθεί αλλά ίσα- ίσα, πρέπει να αποτελεί οργανικό στοιχείο του προγράμματος υπέρβασης της κρίσης, το ζήτημα της επαναδιαπραγμάτευσης κάποιων αρνητικών στοιχείων της συμφωνίας.
Έχετε σταθεί ποτέ μπροστά σε κάποιο ανθρώπινο δημιούργημα και να αναρωτιέστε «πώς είναι δυνατόν να το έφτιαξαν τόσο τέλειο»; Και δεν μιλάμε για κάποιο σύγχρονο αλλά για κάποιο που δημιουργήθηκε αιώνες πριν.
Μια τέτοια περίπτωση είναι το Ευπαλίνειο Όρυγμα της Σάμου. Ένα αξεπέραστο θαύμα της μηχανικής και της τοπογραφίας το οποίο δημιουργήθηκε τον 6ο αιώνα π.Χ. και ακόμα και σήμερα προκαλεί τον θαυμασμό τόσο για το σχεδιασμό του όσο και για την αρτιότητα της εκτέλεσης του έργου.
Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, πως τον Ιούνιο του 2015, η Διεθνής Ένωση Σηράγγων (ITA – AITES) ανακήρυξε το Ευπαλίνειο Όρυγμα της Σάμου ως «Παγκόσμιο Σηραγγολογικό Τοπόσημο» (International Tunneling Landmark). Μιλάμε για ένα έργο που ήδη από το 1992 έχει περιληφθεί στον κατάλογο των μνημείων παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO.
Η σύλληψη μιας ιδέας… ανεφάρμοστης
Ας κάνουμε μια βουτιά μέσα στον χρόνο και ας μεταφερθούμε στον 6ο αιώνα π.Χ. (γύρω στα 550). Τότε που ο αρχιτέκτονας Ευπαλίνος από τα Μέγαρα ξεκίνησε την δημιουργία ενός «αμφίστομου ορύγματος» -όπως χαρακτηριστικά το αναφέρει ο Ηρόδοτος- το οποίο θα «έδινε» νερό, με ασφάλεια και υψηλές προδιαγραφές υγιεινής στην αρχαία πόλη της Σάμου, δηλαδή το σημερινό Πυθαγόρειο.
Αυτό βέβαια ήταν μια εξαιρετική ιδέα αλλά για τα δεδομένα της εποχής μάλλον… ανεφάρμοστη. Ο Ευπαλίνος, ωστόσο, είχε έτοιμο ένα σχέδιο που θα τον τοποθετούσε με χρυσά γράμματα ανάμεσα στους σπουδαίους της αρχαίας Ελλάδας.
Το έργο που οραματίστηκε ήταν τρομερά σύνθετο τεχνικά καθώς εκτός από αυτό κάθε αυτό το όρυγμα θα περιλάμβανε μια δεξαμενή, έναν προσαγωγό και έναν υπόγειο αστικό αγωγό. Η αφετηρία του θα βρισκόταν σε μια φυσική πηγή κοντά στη σημερινή περιοχή των Αγιάδων.
Την εντολή για την δημιουργία αυτού του έργου την είχε δώσει στον Ευπαλίνο, ο τύραννος της Σάμου, Πολυκράτης, ο οποίος ήθελε το υδραγωγείο να είναι υπόγειο για να μην είναι ορατό από τυχόν εισβολείς που θα έκοβαν την παροχή νερού στην πόλη σε περίπτωση πολιορκίας…
Με βάση θα μέσα τα οποία είχε στη διάθεση του ο Ευπαλίνος αυτό ήταν ένα έργο που δεν θα μπορούσε να γίνει. Ο σπουδαίος μηχανικός, ωστόσο, με απλά όργανα μέτρησης αλλά και πολύπλοκους μαθηματικούς υπολογισμούς, αποφάσισε την ταυτόχρονη διάνοιξη μιας σήραγγας και από τις δυο πλαγιές του βουνού!
«Αμφίστομον όρυγμα» το αναφέρει ο πολυταξιδεμένος Ηρόδοτος, που εντυπωσιάστηκε βλέποντάς το. «Ανέφερα πολλά δε για τους Σαμίους, γιατί έχουν κάνει τρία από τα μεγαλύτερα έργα από όλους τους Έλληνες. Σε όρος με ύψος εκατόν πενήντα οργιές, έφτιαξαν υπόγειο όρυγμα που το είχαν αρχίσει ταυτόχρονα από δυο πλευρές. Το μεν μήκος του ορύγματος είναι επτά στάδια, το δε ύψος και πλάτος είναι οκτώ πόδια το καθένα. Καθ’ όλο το μήκος του δε, έχει ανοιχτεί ένα άλλο όρυγμα, σε βάθος είκοσι πήχεων, με πλάτος τριών ποδιών, μέσα από το οποίο το νερό διοχετεύεται μέσα από σωλήνες από μεγάλη πηγή μέχρι την πόλη. Ο αρχιτέκτονας δε του ορύγματος αυτού ήταν ο Ευπαλίνος, γιος του Ναυστρόφου από τα Μέγαρα», αναφέρει, σε ελεύθερη μετάφραση, ο αρχαίος Έλληνας ιστορικός.
Η δημιουργία ενός θαύματος
Με αυτά και με αυτά, δύο συνεργεία, λαξεύοντας με σφυριά και καλέμια τον βράχο, τον σκληρό ασβεστόλιθο, ξεκινούν το μακρύ «ταξίδι» στο τέλος του οποίου θα συναντιόντουσαν στη μέση της διαδρομής.
Πριν ξεκινήσει το σκάψιμο, ωστόσο, ο Ευπαλίνος δίνει εντολή να χαραχτεί η διαδρομή του ορύγματος στην επιφάνεια του εδάφους ώστε να μπορεί παρακολουθεί την πρόοδο του έργου. Όταν έγινε και αυτό, ξεκίνησε το άνοιγμα της σήραγγας που είχε διαστάσεις 1.80μ. ύψος και 1.80μ. πλάτος.
Πλάι σε αυτό που θα λέγαμε κεντρικό διάδρομο κατασκευάστηκε μια τάφρος, σε βάθος 70 πόντων, προκειμένου να περνάει το νερό, μέσα από κεραμικούς σωλήνες που τοποθετήθηκαν με σχολαστικότητα, αφού αυτοί θα υδροδοτούσαν την πόλη.
Η μικρότερη αυτή σήραγγα δεν φτιάχτηκε τυχαία. Η ύπαρξή της κρίθηκε αναγκαία καθώς όταν ολοκληρώθηκε το έργο, η πηγή στις Αγιάδες βρέθηκε σε χαμηλότερο επίπεδο από τη σήραγγα. Έτσι ο Ευπαλίνος έδωσε μια ελαφρά κλίση και εξασφάλισε την απρόσκοπτη ροή του νερού μέσα στη στοά προς το Πυθαγόρειο.
Όπως είναι απόλυτα φυσιολογικό κατά τη διάρκεια της κατασκευής του έργου ο Ευπαλίνος αντιμετώπισε διάφορα προβλήματα- προκλήσεις. Μια από αυτές, πιθανότατα η σημαντικότερη, ήταν η αστάθεια των πετρωμάτων σε κάποια σημεία της σήραγγας και η οποία θα είχε ως αποτέλεσμα οι δυο πλευρές να μην συναντηθούν ποτέ. Ο σπουδαίους μηχανικός, όμως, είχε προνοήσει για ένα τέτοιο ενδεχόμενο και είχε πάρει τα… μέτρα του!
Υπολόγισε και έδωσε κλίση στη διαδρομή του ενός κλάδου με τέτοιο τρόπο που θα ήταν μαθηματικά βέβαιο ότι θα συναντούσε κάποια στιγμή τον άλλο κλάδο. Ο νότιος κλάδος πήρε κλίση 17 μοιρών προς τα δεξιά και στη συνέχεια έστριψε αριστερά κατά 21 μοίρες και συνάντησε τον βόρειο κλάδο, σχεδόν χωρίς καμία απόκλιση.
Η τριγωνική διάνοιξη της βόρειας σήραγγας έχει και αυτή το σκοπό της. Ο Ευπαλίνος δεν το έκανε για… ομορφιά και χάρη αλλά προκειμένου να μηδενίσει τις πιθανότητες να σημειωθεί κάποια υποχώρηση του εδάφους από το νερό και επιπλέον, να υπάρχει βάθος ώστε να κατασκευαστεί η επένδυση της στοάς.
Παρακολουθείστε το εκπληκτικό βίντεο που περιγράφει την κατασκευή του Ευπαλίνειου Ορύγματος και επιμελήθηκε ο ομότιμος καθηγητής του ΕΜΠ, Θεοδόσης Τάσιος.
Το Ευπαλίνειο Όρυγμα σήμερα
Για περίπου 10 χρόνια, τα δυο συνεργεία άνοιγαν τη σήραγγα με βαριοπούλες, σφήνες και καλέμια. Χρειάστηκε να εξορυχθούν 12.500 τόνοι βράχου, να τοποθετηθούν 5.000 πήλινοι σωλήνες και να δαπανηθούν πολλά χρήματα από το κρατικό ταμείο, ώστε, άφθονο νερό να αρχίσει να ρέει στις κρήνες της πόλης!
Η αρχή της τήρησης των αναλογιών που εισήγαγε ο Ευπαλίνος επιστρατεύτηκε την περίοδο της Αναγέννησης και ακολουθείται και σήμερα στην κατασκευή των σηράγγων. Μέσα στη σήραγγα ο Ευπαλίνος έγραψε τη λέξη «παράδεγμα», που σημαίνει υπόδειγμα.
Η λειτουργία του υδραγωγείου συνεχίστηκε για περίπου 1.100 χρόνια. Στους βυζαντινούς χρόνους η σήραγγα χρησιμοποιήθηκε ως καταφύγιο των κατοίκων κατά τη διάρκεια επιδρομών. Στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε. Ανασκάφθηκε από το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο, τη δεκαετία του 1970. Από τότε και μέχρι τις μέρες μας, επισκέψιμα ήταν, για λόγους ασφαλείας, μόνο 130 μέτρα.
Πριν από μερικές ημέρες το υπουργείο Πολιτισμού ανακοίνωσε πως το προσεχές διάστημα το όρυγμα θα είναι επισκέψιμο σε όλο του το μήκος καθώς ολοκληρώθηκαν οι εργασίες αποκατάστασης και συντήρησης του μνημείου, σε ένα έργο που κόστισε συνολικά 3,1 εκατομμύρια ευρώ.
Οι περισσότεροι από εμάς, όταν σκεφτόμαστε την πιθανότητα να πέσουμε κάποια στιγμή θύμα ένοπλης ληστείας, παγώνουμε από τρόμο και νιώθουμε τον πανικό να μας κατακλύζει.
Αυτό σίγουρα δεν ισχύει για έναν υπάλληλο σαντουιτσάδικου στο Μιζούρι των ΗΠΑ ο οποίος, αντιμέτωπος με το περίστροφο του ληστή, όχι μόνο δεν πανικοβλήθηκε, αλλά αντέδρασε μάλλον με… βαριεστημάρα, σαν να έπαιρνε μια απλή και συνηθισμένη παραγγελία για χάμπουργκερ.
Το βίντεο από τις κάμερες ασφαλείας του σαντουιτσάδικου Jimmy John’s, όπου συνέβη η ληστεία την περασμένη Τετάρτη, κάνει τον γύρο του διαδικτύου συγκεντρώνοντας εκατοντάδες σχόλια από εντυπωσιασμένους χρήστες, οι οποίες αναρωτιούνται πώς είναι δυνατόν ένας άνθρωπος να αντιδρά τόσο ψύχραιμα στη θέα ενός όπλου.
«Εδώ δεν με θέλουν. Γιατί δεν είμαι δικός τους. Γιατί πολιτικά στάθηκα απέναντί τους. Γιατί πρέπει να βγω από τη μέση», λέει με πικρία ο Πύρρος Δήμας.
Ο χρυσός ολυμπιονίκης της άρσης βαρών μίλησε στην «Κυριακάτικη» για την αντιμετώπιση που είχε τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι «μου δείχνουν την έξοδο με κάθε τρόπο».
«Ο Έλληνας γίνεται κάθε μέρα όλο και πιο φτωχός και ζει ένα δράμα δίχως ορατό τέλος. Ο κόσμος με αγαπάει. Με σέβεται και μου το δείχνει στο δρόμο. Άλλοι όμως δεν με σεβάστηκαν και με διώχνουν από την πατρίδα μου», λέει χαρακτηριστικά.
Σχετικά με τη θρυλική ομάδα της άρσης βαρών τονίζει: «Τίποτα δεν έμεινε. Ο Βαλέριος Λεωνίδης δουλεύει ως προπονητής της Εθνικής χωρίς να πληρώνεται. Ο Κόκκας και ο Τζελίλης έχουν αποσυρθεί εντελώς.
Ούτε ξέρω τι κάνουν. Όλοι οι άλλοι χάθηκαν. Θα μπορούσαμε να ξαναζήσουμε το όνειρο εάν άλλαζαν εντελώς οι συνθήκες που επικρατούν στο άθλημα. Υπάρχουν πολλά παιδιά στην Ελλάδα, μεγάλα ταλέντα στην άρση βαρών, αλλά παλεύουν ολομόναχα και αβοήθητα. Δεν τα στηρίζει κανένας. Μόνο οι γονείς τους».
Υπνεθυμίζεται ότι ο Πύρρος Δήμας έχει αναλάβει τεχνικός δευθυντής της ομάδας άρσης βαρών των ΗΠΑ, με έδρα το Κολοράντο, για τα επόμενα οκτώ χρόνια. Μάλιστα, αν οι Αμερικανοί καταφέρουν να αναλάβουν τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2028, τότε ο Πύρρος θα μείνει εκεί και για τα επόμενα οκτώ χρόνια.
Σημειώνεται ότι από το 2012 οι Αμερικανοί κυνηγούσαν τον Πύρρο για να τον κάνουν δικό τους. Εκείνη τη χρονιά ο ίδιος, καλεσμένος των Ελλήνων ομογενών των ΗΠΑ, τιμήθηκε με μεγάλες τελετές και ο Αμερικανός παράγοντας και προπονητής της άρσης βαρών, Μάικ Γκατόνε, που πλέον θα είναι συνεργάτης του, έκανε για πρώτη φορά την πρόταση στον Πύρρο.
«Δεν είπα τότε το ναι», θυμάται ο Πύρρος. «Τα παιδιά ήταν όλα μικρότερα κατά πέντε χρόνια, υπήρχε και η πρόταση από τον Ευάγγελο Βενιζέλο να βάλω και τη δική μου πλάτη στην προσπάθεια ανασυγκρότησης της χώρας και δεν ένιωθα έτοιμος να κάνω το αποφασιστικό βήμα για την Αμερική».
Στο ερώτημα πώς θα νιώσει όταν χρειαστεί να αγωνιστεί εναντίον της Ελλάδας, απαντάει ότι «η άρση βαρών δεν είναι ποδόσφαιρο. Δεν έχουμε αντιπαλότητα μεταξύ μας, ούτε οι αθλητές ούτε οι προπονητές. Μοναδικός μας αντίπαλος είναι τα κιλά που πρέπει να σηκώσουμε. Θα αφηγηθώ ένα γεγονός που έζησα πριν από λίγο καιρό. Ήταν στη διάρκεια των διεθνών αγώνων άρσης βαρών στην Ταϊλάνδη. Στα 91 κιλά αγωνιζόταν πρώτος ο Αμερικανός αθλητής, δηλαδή της δικής μας ομάδας. Και δεύτερος ήταν ο Έλληνας, ο Βαγγέλλης Γαλιατσάτος. Λίγο πριν ανέβει, τον πλησίασα και του έδωσα κάποιες οδηγίες. Του είπα πώς να σηκώσει τα βάρη. Να είναι ήρεμος, χαλαρός, συγκεντρωμένος».
Όπως γνωρίζουμε όλοι, χρειάζονται δυο άνθρωποι για να γεννηθεί ένα παιδί, αλλά μερικές φορές, τα γονίδια του ενός είναι τόσο κυρίαρχα, που το παιδί μοιάζει να είναι φωτοτυπία του.
Οι φωτογραφίες που θα δείτε παρακάτω από γονείς και παιδιά που έχουν φωτογραφηθεί στην ίδια ηλικία, αποδεικνύουν ότι μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό!
