Ένας ρώσος σχεδιαστής φαντάστηκε πως θα ήταν αν οι διάσημες εταιρίες ξεκινούσαν να παράγουν πράγματα που κανείς δεν θα περίμενε ποτέ.
Ο IIya Kalimulin αποφάσισε να εκφράσει τις ιδέες του με μια σειρά από εικόνες που δημοσίευσε στο διαδίκτυο. Τα αποτελέσματα είναι αστεία και εντυπωσιακά. Εμείς σας προσφέρουμε την ευκαιρία να δείτε μερικά από τα έργα του όπως επίσης και ορισμένα άλλων καλλιτεχνών που είχαν μελετήσει την ίδια απορία. Δεν έχετε παρά να θαυμάσετε την αίσθηση του χιούμορ τους.
Καραμέλες tic-tac
Ilya Kalimulin
Σφαίρες από την M&M’s
Ilya Kalimulin
Σπίρτα από την Cricket
Ilya Kalimulin
Πυροσβεστήρας από την Heineken
Ilya Kalimulin
Κόρνα αέρος από την Pampers
Ilya Kalimulin
Κρίκοι παιχνιδιού από την Google
Ilya Kalimulin
Σαπούνι για το πλυντήριο ρούχων από τη Chanel
Ilya Kalimulin
Ένα πιάνο από τα ΙΚΕΑ
Ilya Kalimulin
Υπηρεσίες οδοντιατρικής επέμβασης από την Orbit
Ilya Kalimulin
Εδώ υπάρχουν μερικές άλλες ιδέες εμπνευσμένες από την αρχική δημοσίευση του IIya:
Φακοί κάμερας από την Adidas
Unknown
Μια κατσαρόλα από την κατασκευάστρια εταιρία κυμβάλων Zildjian
Unknown
Λαστιχένιες μπότες από την Canon
Unknown
Αθλητικά παπούτσια από τα Burger King
Unknown
Προφυλακτικά από την Kinder έκπληξη
Unknown
Ελβετικός σουγιάς από την εταιρία Chicco που παράγει καροτσάκια μωρού
Σίγουρα, όταν ήμασταν μικροί όλοι είχαμε ακούσει από τους παππούδες μας διάφορες σπιτικές συνταγές για την αντιμετώπιση καθημερινών δυσάρεστων καταστάσεων. Πολλές φορές αμφισβητούσαμε την αποτελεσματικότητα αυτών των συνταγών και γελάγαμε, όταν τις ακούγαμε, αλλά από ότι φαίνεται είναι 100% αποτελεσματικές.
Θα φανταζόσασταν ποτέ, ότι τα βερίκοκα βοηθούν στην ανακούφιση από το πρήξιμο, όταν το παρακάνουμε με το φαγητό;
Δείτε παρακάτω 11 παράξενες σπιτικές συνταγές που μας δίδαξαν οι παππούδες μας και είναι απόλυτα αποτελεσματικές.
Μουλιάστε μερικές σταφίδες μέσα σε τζιν και αφήστε τις όλο το βράδυ. Φάτε από 10 σταφίδες την ημέρα. Μην ανησυχείτε, δεν θα μεθύσετε, αλλά οι βιταμίνες των σταφυλιών μαζί με τις αντιφλεγμονώδεις επιδράσεις από το τζιν θα μειώσουν το πρήξιμο και θα απαλύνουν τον πόνο.
Βουτήξτε μια μπατονέτα μέσα σε φρέσκο χυμό λεμονιού και εφαρμόστε το στο εσωτερικό του αυτιού σας. Αυτό θα βοηθήσει στην αποκατάσταση της ισορροπίας του pH και θα εξουδετερώσει τα βακτήρια που προκαλούν φαγούρα.
Η ζαλάδα από την αδιαθεσία και την ναυτία χειροτερεύουν όσο συνεχίζουμε να παράγουμε σάλιο. Αυτό μπορεί να αποτραπεί με τις τανίνες που βρίσκονται στις ελιές.
Ανακατέψτε λίγη μαγειρική σόδα μαζί με νερό. Αυτό θα κάνει την ουροδόχο κύστη σας πιο αλκαλική, γεγονός που δημιουργεί ένα δυσάρεστο περιβάλλον για τον πολλαπλασιασμό των βακτηρίων.
Κάθε φορά που υπάρχει ένα πρόβλημα με θέμα την κλοπή σε μια γειτονιά, οι άνθρωποι παίρνουν τα μέτρα τους ώστε να προστατέψουν την περιουσία τους. Ο Pip Simpson, είναι ένας κτηνοτρόφος από την Αγγλία και αντιμετώπισε εντελώς διαφορετικά το επίπεδο της προστασίας. Αφού εκλάπησαν περίπου 300 πρόβατα, ο άνδρας αποφάσισε να βάψη τα υπόλοιπα πλάσματα με πορτοκαλί χρώμα.
Η ιδέα του ήρθε καθώς σκέφτηκε πως έτσι θα είναι δυσκολότερο για τους κλέφτες να τα κρύψουν, οπότε δεν θα τα κλέψουν. Ο ίδιος δήλωσε στο BBC News: «είναι πολύ φωτεινό, ένα πραγματικά φωτεινό χρώμα που δεν είχε χρησιμοποιήσει κανείς άλλος. Οπότε ήταν απλά μια περίπτωση προσπάθειας για διαφορά. Έχουμε τεράστιο πρόβλημα με τις κλοπές. Κατά τη διάρκεια τω τελευταίων χρόνων είχαμε κλοπές 300 προβάτων. Οπότε έπρεπε να το σταματήσουμε από το να συμβαίνει. Ελπίζω πως όποιος θέλει να τα κλέψει, δεν θα είναι σε θέση να τα κρύψει, επειδή θα είναι φωτεινά πορτοκαλή.»
Το κοπάδι του αποτελείται από περίπου 800 πρόβατα και ο άνδρας είχε την υποστήριξη των τοπικών αρχών για να κάνει μια τέτοια πράξη. Τα πορτοκαλί πρόβατα αποτελούν πόλο έλξης για όσους ζουν στην περιοχή. Ο Simpson λέει πως κάποιες στιγμές μπορεί να υπάρχουν και πάνω από 30 άτομα που φωτογραφίζουν τα βαμμένα πορτοκαλή πρόβατα. Ο ίδιος αστειευόμενος σκέφτηκε πως ίσως πρέπει αν ξεκινήσει να τους χρεώνει.
Το σπρέι βαφής δεν βλάπτει τα ζώα και θα παραμείνει πάνω τους μέχρι το επόμενο έτος. Δεν έχει αποφασίσει αν θα το επαναλάβει ή όχι. Πιθανότατα εξαρτάται από το αν σταματήσουν οι κλοπές ή όχι.
Το σπίτι των πορτοκαλή προβάτων
Κάθε πρωί, ένα κοπάδι από πορτοκαλί πρόβατα βγαίνει από τη φάρμα με κατεύθυνση τους βοσκότοπους. Είναι δύσκολο να χαθούν με αυτό το έντονο πορτοκαλί χρώμα.
Ο κτηνοτρόφος Pip Simpson λέει πως αποφάσισε να το χρησιμοποιήσει για να αποτρέψει τις κλοπές. Ο ίδιος έχασε 300 πρόβατα από τους κλέφτες και ήρθε η ώρα να κάνει κάτι για αυτό.
Μπορεί να ακολουθούν την ίδια ρουτίνα σχεδόν καθημερινά και να μην αντιλαμβάνονται τις διαφορές αλλά σίγουρα δεν είναι το μέσο κοπάδι προβάτων όπως μπορείτε να δείτε και από το χρώμα τους.
Μπορεί να υπάρχουν και 30 άνθρωποι την ίδια στιγμή που προσπαθούν να τα δουν. Έγιναν πόλος έλξης, κάτι που δεν σχεδίαζε ο άνδρας. Αστειευόμενος είπε πως θα έπρεπε να ξεκινήσει να τους χρεώνει μιας και έρχονται καθημερινά πολλά άτομα.
Ίσως αυτή την απορία την είχατε καιρό… Καταστρέφεται η μπαταρία του laptop σας αν είναι συνέχεια συνδεδεμένο στην πρίζα μέσω του φορτιστή του. Η αλήθεια είναι οτί αυτή είναι η πιο συχνή αναζήτηση σχετική με μπαταρίες στο Διαδίκτυο.
Ίσως εκπλαγείτε, αλλά δεν υπάρχει η έννοια της “υπερφόρτισης” μιας μπαταρίας. Αντ’ αυτού θα πρέπει να αποφεύγετε την υπερθέρμανση του φορητού σας υπολογιστή και την πλήρη αποφόρτιση της μπαταρίας του.
Ενώ μιλάμε για νέα gadgets και λογισμικά όλη την ώρα, συχνά αγνοούμε τις μπαταρίες που παρέχουν τον τρόπο για να δουλεύουν όλα αυτά. Ομοίως, οι μπαταρίες των laptops μας είναι ένα από τα πιο σημαντικά κομμάτια που συχνά αγνοούνται κατά τη διάρκεια των «υψηλού επιπέδου» συζητήσεων που αφορούν RAM και GPUs.
Πριν την απάντηση ενός ερωτήματος, επιτρέψτε μας να σας πούμε μερικά γεγονότα για τη μπαταρία του φορητού υπολογιστή σας που θα σας βοηθήσουν να καταλάβετε την απάντηση.
Μερικά βασικά στοιχεία της μπαταρίας
Οι περισσότερες μπαταρίες laptop είναι είτε ιόντων λιθίου ή πολυμερών λιθίου. Έχουν σχεδιαστεί ώστε να αντέχουν πολλαπλές φορτίσεις. Οι μπαταρίες αυτές δεν μπορούν να φορτιστούν παραπάνω από το κανονικό, πράγμα που σημαίνει ότι από τη στιγμή που μία μπαταρία είναι 100% φορτισμένη θα σταματήσει να φορτίζει. Αυτές οι μπαταρίες σταματούν να λαμβάνουν ενέργεια, η οποία περνάει απευθείας στο τροφοδοτικό του φορητού σας υπολογιστή. Έτσι, κρατώντας το στην πρίζα, δε θα βλάψετε την μπαταρία σας και δε θα προκαλέσετε μεγάλη διαφορά στη συνολική διάρκεια ζωής της μπαταρίας.
Ένα άλλο σενάριο που πρέπει να έχετε κατά νου είναι ότι υπάρχουν κάποιες καλές πρακτικές που παρατείνουν τη διάρκεια ζωής της μπαταρίας του φορητού σας υπολογιστή. Η μπαταρία σας έχει έναν πεπερασμένο αριθμό κύκλων επαναφόρτισης. Έτσι, αποφορτίζοντας την μπαταρία σας εντελώς και επανειλημμένα πρόκειται να βλάψετε τη ζωή της.
Υπερθέρμανση: Ο μεγαλύτερος εχθρός της μπαταρίας σας!
Θα εκπλαγείτε αν μάθετε ότι η υπερθέρμανση είναι ο πιο κρίσιμος παράγοντας, όταν πρόκειται για μεγαλύτερη διάρκεια ζωής της μπαταρίας. Είπαμε πιο πάνω ότι η διατήρηση του laptop σας στην πρίζα δε θα καταστρέψει τη μπαταρία σας. Όντως! Αλλά, θα πρέπει να φροντίσετε και για την υπερβολική θέρμανση που προκαλείται από το hardware του laptop.
Έτσι, εάν η CPU/HDD θερμοκρασία του φορητού σας υπολογιστή είναι περίπου 40°C, το να διατηρείτε το laptop στην πρίζα είναι μια χαρά. Αλλά, εάν το laptop σας έχει μια αποσπώμενη μπαταρία και θέλετε να χρησιμοποιείτε το φορητό σας υπολογιστή εντατικά, σας συμβουλεύουμε να αφαιρέσετε την μπαταρία από την υποδοχή.
Οπότε, τι πρέπει να κάνω; Ποια είναι η τελική απάντηση;
Στις μέρες μας δεν έρχονται όλοι οι φορητοί υπολογιστές με αποσπώμενη μπαταρία. Έτσι, η αφαίρεση της μπαταρίας από την πρίζα για να κρυώσει δεν αποτελεί βιώσιμη επιλογή. Όμως, υπάρχει μια απλή μέθοδος που μπορεί να σας βοηθήσει να παρατείνετε τη διάρκεια ζωής της μπαταρίας σας με έναν διαφορετικό τρόπο. Σύμφωνα με δοκιμές που πραγματοποιούνται από το Battery University, μια μπαταρία που φορτίζεται έως το 100 τοις εκατό θα έχει μόνο 300-500 κύκλους φόρτισης-αποφόρτισης. Από την άλλη πλευρά, αν φορτίζεται στο 70-80%, αυτή θα έχει 1000-2000 κύκλους επαναφόρτισης.
Συνοψίζοντας, λοιπόν, τα πιο σημαντικά κομμάτια που πρέπει να κρατήσετε είναι:
Αποφύγετε την πλήρη αποφόρτιση του laptop σας μετά τη φόρτιση. Το καλύτερο πράγμα που μπορείτε να κάνετε είναι να προσπαθήσετε να κρατήσετε το επίπεδο της μπαταρίας μεταξύ 40 και 80 τοις εκατό.
Βεβαιωθείτε ότι το laptop σας δε ζεσταίνεται πάρα πολύ και ότι ο ανεμιστήρας σας λειτουργεί σωστά.
Η μπαταρία του φορητού υπολογιστή σας δεν μπορεί να “υπερφορτιστεί” και να καταστραφεί εξαιτίας υπερβολικής φόρτισης. Είναι αρκετά “έξυπνη” για να παρακάμψει τη φόρτιση.
Οι άνθρωποι κάνουν τατουάζ για διάφορους λόγους. Κάποιοι τα κάνουν, επειδή είναι στην μόδα, ενώ κάποιοι άλλοι επειδή θέλουν να τους θυμίζουν κάτι σημαντικό και ξεχωριστό. Υπάρχουν, όμως, και άνθρωποι που κάνουν τατουάζ για ακριβώς τον αντίθετο λόγο. Επειδή θέλουν να καλύψουν κάτι και να το ξεχάσουν.
Οι περισσότεροι θέλουν να καλύψουν ουλές που τους υπενθυμίζουν δυσάρεστες καταστάσεις του παρελθόντος. Πολλοί θέλουν να καλύψουν ουλές από χειρουργικές επεμβάσεις, αυτοτραυματισμούς ή ακόμα και βίαιες σχέσεις.
Δείτε παρακάτω 34 εκπληκτικά τατουάζ που σκοπό έχουν να καλύψουν ουλές.
#1 Ένα πουλί καλύπτει ουλές από πολλές χειρουργικές επεμβάσεις.
Ένας άντρας με μια μέτρια εμφάνιση, αλλά με μεγάλη αυτοπεποίθηση έχει περισσότερη επιτυχία στις γυναίκες από έναν όμορφο άντρα. Πλέον, υπάρχει και επιστημονική εξήγηση για αυτό.
Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Pshycological Science αποκάλυψε, ότι οι άντρες των οποίων η εμφάνιση απέχει από τα κλασικά πρότυπα ομορφιάς, αλλά έχουν αυτοπεποίθηση, όταν βρίσκονται γύρω από γυναίκες, έχουν περισσότερες επιτυχίες από τους όμορφους άντρες.
Στην μελέτη συμμετείχαν 96 άντρες και 103 γυναίκες. Τα αποτελέσματα έδειξαν, ότι “οι άντρες που πίστευαν ότι ήταν πιο ελκυστικοί από ότι είναι στην πραγματικότητα θεωρήθηκαν πιο γοητευτικοί από τις γυναίκες.”
Επίσης, οι άντρες που ανησυχούν λιγότερο για την εξωτερική τους εμφάνιση, όχι μόνο έχουν περισσότερες επιτυχίες με τα παιδιά, αλλά μεγαλώνουν παιδιά με περισσότερη αυτοπεποίθηση.
Οι όμορφοι άντρες είχαν περισσότερες πιθανότητες στο να απιστήσουν.
Συμπέρασμα: οι γυναίκες προτιμούν άντρες με αυτοπεποίθηση και ευγενικούς, των οποίων η εμφάνιση απέχει αρκετά από τα κλασικά πρότυπα ομορφιάς.
Για αιώνες, οι άνθρωποι προσπαθούν να σπάσουν τον μυστικό κώδικα της ζωής. Αυτό γίνεται είτε παρατηρώντας τα αστέρια, είτε διαβάζοντας τις εποχές, είτε απλά κοιτάζοντας μέσα μας για να βγει νόημα του υπέροχου πράγματος που ονομάζεται ζωή.
Φυσικά, κάποιοι εξαπατούν τους άλλους ανθρώπους «βρίσκοντας» τι θα συμβεί πριν καν γίνει. Θα έχω μια δύσκολη ζωή; Θα είμαι πλούσιος ή φτωχός; Θα πεθάνω νέος; Μας προσφέρει άνεση να γνωρίζουμε πως το ταξίδι μας σε αυτό τον κόσμο δεν θα είναι γεμάτο θλίψη και κακουχίες.
Η χειρομαντεία ή αλλιώς ανάγνωση της παλάμης χρησιμοποιείτε για να βοηθήσει στην πρόβλεψη του μέλλοντος. Οι αρχαίοι πολιτισμοί πίστευαν πως συγκεκριμένες γραμμές και σχήματα στις παλάμες των ανθρώπων, αποκαλύπτουν πολλά σχετικά με το άτομό του. Δεν είναι απλά το εσωτερικό του χεριού που κρατά τα μυστικά της ζωής. Ο καρπός σας μπορεί να αποκαλύψει πολλά για το μέλλον.
Παλαιότερα, ίσως να σας έχουν πει το μέλλον διαβάζοντας την παλάμη. Έτσι, πιθανότατα να θέλετε να μάθετε τι σημαίνουν οι γραμμές στον καρπό σας.
Οι περισσότεροι «αναγνώστες» παλάμης επικεντρώνονται στις γραμμές που βρίσκονται μέσα στο χέρι.
nina.aurora/Instagram
Οι γραμμές του καρπού που βρίσκονται στη βάση της παλάμης μπορεί να είναι 3 ή 4.
Αυτές οι γραμμές έχουν και άλλες μικρότερες. Η πρώτη από αυτές ίσως είναι η πιο σημαντική από όλες τις άλλες. Μια αδιάσπαστη και μακριά σειρά σημαίνει καλή υγεία. Τα κενά στη γραμμή ίσως αποκαλύπτουν πως δεν αντιμετωπίζετε υπεύθυνα την υγεία σας. Έχετε τη δύναμη να το αλλάξετε αυτό.
Unknown
Η δεύτερη γραμμή είναι η γραμμή του πλούτου σας. Αποκαλύπτει το είδος της ζωής που έχετε ανάλογα με τα οικονομικά.
Το να μην έχετε κενά η σπασίματα, σημαίνει ότι θα έχετε μια ζωή με πλούτο. Τα χρήματα δεν θα αποτελέσουν ανησυχία για εσάς.
Unknown
Η τρίτη γραμμή περιγράφει το είδος του ατόμου που είστε με βάση την καριέρα σας.
Μια ισχυρή τρίτη γραμμή σημαίνει επίσης πόσο αξιοσέβαστος είστε στη δουλειά, το σπίτι και μεταξύ των άλλων ανθρώπων που θα συναντήσετε. Μια τολμηρή γραμμή δείχνει πόση ιδιαίτερη επιρροή ασκείτε.
Unknown
Δεν έχουν όλοι και τέταρτη γραμμή αλλά αν υπάρχει είναι πάντα καλό σημάδι.
Μια τέταρτη γραμμή χωρίς σπασίματα σημαίνει πως θα έχετε μακριά ζωή. Επίσης, αποκαλύπτει πως θα έχετε πολλούς απογόνους.
Τα αποκαλούν «τα παιδιά μας». Και πώς να μην τα αισθάνονται ως δικά τους, όταν για δύο μήνες έζησαν μαζί τους, τα φρόντισαν, τους πρόσφεραν οικογενειακή θαλπωρή.
Ο λόγος για μια οικογένεια Ελλήνων, που άνοιξε το σπίτι της για να φιλοξενήσει δύο ασυνόδευτα προσφυγόπουλα από τη Συρία. Η προσωρινή φιλοξενία ασυνόδευτων παιδιών από οικογένειες που ζουν μόνιμα στην Ελλάδα υλοποιείται από τη Μη Κυβερνητική Οργάνωση «ΜΕΤΑδραση». Από τον Φεβρουάριο του 2016, οπότε ξεκίνησε η φιλοξενία ασυνόδευτων ανηλίκων, μέχρι σήμερα 13 παιδιά έχουν φιλοξενηθεί σε δέκα οικογένειες στην Αθήνα.
Τα παιδιά που επωφελούνται από τη δράση είναι κορίτσια μέχρι 18 ετών και αγόρια μέχρι 15 ετών, τα οποία παραμένουν συνήθως στην Ελλάδα προσωρινά μέχρι να επανενωθούν με μέλος της οικογένειάς τους σε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ήδη πέντε από τα παιδιά που έχουν ενταχθεί στο πρόγραμμα έχουν επανενωθεί με συγγενείς τους.
Ο Ο.Π. και η Ε.Χ. είναι μία από τις οικογένειες που φιλοξένησαν ασυνόδευτα παιδιά. Κατά τη συνέντευξη επέλεξαν να κρατήσουν την ανωνυμία τους, όχι γιατί κρύβονται, όπως εξηγούν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, αλλά γιατί θεωρούν ότι δεν έκαναν κάτι σπουδαίο. «Είναι μια αυτονόητη ανθρώπινη κίνηση», λένε.
«Βλέπαμε στη Μυτιλήνη να βγαίνουν βάρκες με πρόσφυγες. Άδειαζαν οι βάρκες, έφευγαν οι οικογένειες για κάποιο κέντρο φιλοξενίας, ωστόσο κάποια παιδιά έμεναν πίσω μόνα τους», θυμούνται και συνεχίζουν: «Είχαμε μεγάλο σπίτι, οπότε σκεφτήκαμε ότι προκειμένου τα παιδιά να μένουν σε κελιά ή ξενώνες, καλύτερα να φιλοξενήσουμε εμείς κάποια».
Την ίδια περίοδο ξεκινούσε πιλοτικά το πρόγραμμα της «ΜΕΤΑδρασης». «Ήρθαμε σε επαφή με την οργάνωση και ζητήσαμε να φιλοξενήσουμε δύο αδέλφια, ώστε να έχουν το ένα το άλλο και να μην αισθάνονται ανασφάλεια και μοναξιά.
Ο μόνος όρος που βάλαμε ήταν να μην έχουν κάποιο πένθος τα παιδιά, να μην έχουν χάσει τους γονείς τους σε ναυάγιο, γιατί δεν θα ξέραμε πώς να διαχειριστούμε αυτό το βίωμα», εξηγούν.
Έπειτα από μια διαδικασία αξιολόγησης της καταλληλότητάς του ζευγαριού, διάρκειας περίπου ενός μήνα, δόθηκε η εισαγγελική άδεια για να φιλοξενήσουν δύο αδέλφια από την Συρία, ένα 14χρονο κορίτσι και τον 10χρονο αδελφό της, μέχρι αυτά να επανενωθούν με τον πατέρα τους στη Γερμανία.
«Τα βασικά κριτήρια ένταξης των οικογενειών στο πρόγραμμα περιλαμβάνουν λευκό ποινικό μητρώο, νόμιμη διαμονή στη χώρα, τη δυνατότητα να υποστηρίξουν οικονομικά τις ανάγκες της οικογένειάς τους και να έχουν ένα κατάλληλο χώρο κατοικίας. Επίσης, πρέπει να διαπιστωθεί ότι τα κίνητρα της οικογένειας είναι παιδοκεντρικά και ότι θέλουν να προσφέρουν στο ασυνόδευτο ανήλικο θαλπωρή, φροντίδα και ένα ασφαλές και σταθερό οικογενειακό περιβάλλον», τονίζει η κοινωνική λειτουργός του προγράμματος, Κική Κουρτίδη.
Προτεραιότητα δίνεται επιπλέον σε οικογένειες που προέρχονται από χώρες καταγωγής ίδιες με αυτές των παιδιών ή που μοιράζονται το ίδιο πολιτισμικό υπόβαθρο, ώστε να εξασφαλίζεται ότι τα παιδιά θα μπορούν να επικοινωνήσουν ευκολότερα μαζί τους. Η περίπτωση των Ο.Π. και Ε.Χ. ήταν μία από τις πρώτες, στις οποίες δεν υπήρχε κανένα κοινό, γλωσσικό ή πολιτισμικό, υπόβαθρο.
Την πρώτη μέρα, που τα δύο αδέλφια μετακόμισαν στο σπίτι της προσωρινής οικογένειάς τους, χρειάστηκαν τη βοήθεια του διαδικτύου για να μεταφράζουν τις βασικές λέξεις συνεννόησης. Στη συνέχεια αξιοποιήθηκε η γλώσσα του σώματος και σκόρπιες λέξεις στα αγγλικά. Μέσα σε δέκα ημέρες, όπως θυμάται και η κοινωνική λειτουργός, το γλωσσικό πρόβλημα σχεδόν λύθηκε. «Επικοινωνούσαν με πάρα πολλούς τρόπους και είχαν βρει ένα δίαυλο επικοινωνίας πρωτόγνωρο για εμάς», παρατηρεί η κ. Κουρτίδη. Οι γονείς έμαθαν κάποιες λέξεις στα αραβικά και τα δύο αδέλφια μέσα σε δύο μήνες έμαθαν ελληνικά.
Όπως εξηγεί η κοινωνική λειτουργός, «οι κύριες δυσκολίες όταν τοποθετούμε παιδιά σε μια οικογένεια είναι η γλώσσα, το διαφορετικό πολιτισμικό υπόβαθρο και οι θρησκευτικές διαφορές. Πρέπει να υπάρχει η διάθεση από την πλευρά της οικογένειας, ώστε να μπορέσει να προσαρμόσει κάποια δεδομένα της στις ανάγκες του παιδιού. Στην περίπτωση της οικογένειας αυτής, είδαμε λοιπόν πως όταν υπάρχει πραγματικό ενδιαφέρον. Όταν υπάρχει αγάπη, προσφορά και διάθεση από την οικογένεια να δώσει ό,τι καλύτερο στα παιδιά, τότε τα κενά γεφυρώνονται».
Η θαλπωρή με την οποία περιέβαλαν τα παιδιά, τα βοήθησε να ξεπεράσουν τα ψυχικά τραύματα που τους είχε αφήσει ο πόλεμος και η μετέπειτα μετακίνηση μέχρι να φτάσουν στην Ελλάδα. «Τα παιδιά δεν είχαν βιώσει την παιδικότητά τους και αυτό φαινόταν και στην καθημερινότητα», θυμάται η κ. Κουρτίδη. «Δεν ήξεραν ότι έχουν δικαίωμα να είναι παιδιά, ότι έχουν δικαίωμα να παίξουν και η οικογένεια αυτό τους το προσέφερε απλόχερα και το βλέπαμε καθημερινά, υπήρχε μια ηρεμία, μια γαλήνη στα πρόσωπά τους», προσθέτει. «Έχει αποδειχθεί ότι η καλύτερη λύση για το βέλτιστο συμφέρον των παιδιών είναι η φιλοξενία σε οικογενειακό περιβάλλον γιατί προσφέρεται στα παιδιά η ασφάλεια και η ηρεμία, βιώνουν την εξατομικευμένη φροντίδα, τη θαλπωρή που τους παρέχει το οικογενειακό πλαίσιο», παρατηρεί η κοινωνική λειτουργός του προγράμματος.
Το ζευγάρι εξηγεί πως, ήδη, από πριν αρχίσουν να φιλοξενούν τα παιδιά, είχαν οργανώσει την ένταξή τους στο σπίτι. «Τα γράψαμε σε σχολείο και προσπαθήσαμε να τα βάλουμε σε δραστηριότητες, χορό και αθλητισμό. Θέλαμε να τους δείξουμε τι μπορεί να περιμένει ένα παιδί από τη ζωή στη Δύση. Πήγαμε μαζί σινεμά, ήταν η πρώτη φορά που πήγαιναν σε κινηματογράφο, επισκεφθήκαμε μουσεία, παίξαμε πινγκ πονγκ, η κοπέλα έκανε μαθήματα ζούμπα και το αγόρι έπαιζε ποδόσφαιρο», θυμούνται. Οι δύο «γονείς» δεν ήταν οι μόνοι που πρόσφεραν ζεστασιά στα παιδιά. Φίλοι, συγγενείς, δάσκαλοι, συμμαθητές, συνάδελφοι, όλος ο περίγυρός τους αγκάλιασε τα δύο παιδιά, περιγράφουν.
Η φιλοξενία κράτησε δύο μήνες, μέχρι που εγκρίθηκε η επανένωσή τους με τον πατέρα τους και τα υπόλοιπα αδέλφια τους στη Γερμανία. Ο Ο.Π. πήρε την απόφαση όχι μόνο να τα συνοδεύσει στο αεροπλάνο, αλλά και να τα παραδώσει ο ίδιος στον πατέρα τους. Οι πρώτες ημέρες του αποχωρισμού ήταν δύσκολες, όπως θυμάται.
«Όταν έφτασε η στιγμή της επανένωσης, επειδή είχαν αναπτυχθεί αρκετά ισχυροί δεσμοί με την οικογένεια φιλοξενίας για να γίνει ομαλά ο αποχωρισμός και η μετάβαση των δύο παιδιών στη νέα ζωή, χρειάστηκε στήριξη και από την ψυχολόγο του προγράμματος και από εμάς», εξηγεί η κοινωνική λειτουργός.
Γρήγορα, βέβαια, τα παιδιά άρχισαν να προσαρμόζονται. «Έχω φτάσει στο σπίτι μου», έλεγε ο μικρός στο πρώτο του τηλεφώνημα στον πατέρα που τον φιλοξένησε.
Και οι ίδιοι οι «γονείς» πώς βίωσαν τον αποχωρισμό, τους ρωτάμε. «Από την αρχή ξέραμε ότι όλο αυτό είχε ημερομηνία λήξης. Και όταν έφυγαν ανακουφιστήκαμε που η περιπέτειά τους έφτανε στο τέλος της και θα ξαναέβρισκαν την οικογένειά τους. Σήμερα μάς έχει μείνει η αίσθηση ότι κάναμε το σωστό», καταλήγουν.
*Η ΜΕΤΑδραση καλεί οικογένειες στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη που ενδιαφέρονται να φιλοξενήσουν ασυνόδευτα παιδιά να δηλώσουν συμμετοχή, μέσω της φόρμας που υπάρχει στην ιστοσελίδα της Οργάνωσης (http://bit.ly/philoxenia), μέσω μέιλ στο [email protected] ή τηλεφωνικά στα 210 5201792 και 6980 462271 (Δευτέρα έως Παρασκευή 10:00-18:00).
Ανελκυστήρας ή ανυψωτήρας ονομάζεται κάθε εγκατάσταση που χρησιμοποιείται για την ανύψωση βαρών, προσώπων ή πραγμάτων. Σήμερα έχει επικρατήσει ο γαλλικός όρος ασανσέρ για τον ανελκυστήρα που χρησιμοποιείται στα πολυώροφα κτίρια.
Η ιδέα για χρησιμοποίηση τέτοιας εγκατάστασης ξεκινάει από πολύ παλιά. Ήδη από το 236 π.Χ., όπως αναφέρει ο Ρωμαίος αρχιτέκτονας Βιτρούβιος, υπήρχαν διάφορα παρόμοια συστήματα σε βασιλικά ανάκτορα. Ο πρώτος ανελκυστήρας τοποθετήθηκε στις Βερσαλλίες για χάρη του Λουδοβίκου ΙΔ’ της Γαλλίας.
Ας δούμε όμως τον πιο ισχυρό ανελκυστήρα στον κόσμο που βρίσκεται στην κεντρική Κίνα και σηκώνει πλοία.
Μπορεί να σηκώσει και να κατεβάσει σκάφη στα περίπου 113 μέτρα.
Προκειμένου να περάσουν το φράγμα στον ποταμό Yangtze στην επαρχία Hubei
Το βάρος που μπορεί να αντέξει είναι μέχρι και 3.000 τόνους.
«Ακόμη κι όταν ήμουν στην απομόνωση, ένιωθα ελεύθερος», είπε ο Έλληνας μετρ των αποδράσεων λίγο μετά την οριστική αποφυλάκισή του τον Απρίλιο του 2000.
Μέχρι τότε το πλούσιο βιογραφικό του μετρούσε περιπετειώδεις και χολιγουντιανού τύπου αποδράσεις, «κρυφτούλι» με την αστυνομία, ληστείες, άγριο κυνηγητό και πολλές ακόμα συμφορές που θα τον άφηναν έναν σωστό σταρ του κόσμου του εγκλήματος.
Μέχρι τότε οι ελληνικές διωκτικές αρχές θα είχαν βρει τον Νο 1 αγαπημένο τους και η ελληνική κοινωνία θα είχε ανακαλύψει έναν κακοποιό με μεγάλα λαϊκά ερείσματα.
Το συλλογικό φαντασιακό τον έβλεπε ως έναν πράο και ειρηνικό ληστή που είχε μετατραπεί σε θύμα του σωφρονιστικού συστήματος και του ρεβανσισμού των Αρχών, καθώς οι δέκα αποδράσεις που είχε στο ενεργητικό του γελοιοποιούσαν τόσο τους δεσμοφύλακες όσο και την ελληνική αστυνομία.
Όλα ξεκίνησαν στις φυλακές Κορυδαλλού το 1976, όταν ο Ρωχάμης δραπετεύει κάτω από τη μύτη των σωφρονιστικών υπαλλήλων και ο ημερήσιος Τύπος έχει βρει τον νέο του διαβόητο φυγά. Μετά ακολουθούν οι αποδράσεις από τις φυλακές της Κέρκυρας, της Χαλκίδας, του Ηρακλείου κ.λπ. και ο Ρωχάμης μετατρέπεται σε συνώνυμο του «Φαντομά».
Τώρα τον αποκαλούν «Πεταλούδα», καθώς ξεγλιστρά από τα κελιά σαν να έχει όλα τα κλειδιά (και πολλές φορές τα είχε, είναι η αλήθεια!), και το γεγονός ότι δεν διέπραξε ποτέ ειδεχθές έγκλημα με αφαίρεση ανθρώπινης ζωής του δίνει λίγη από την αίγλη των κοινωνικών ληστών του παρελθόντος.
Την ώρα που για τις Αρχές είναι πια διαβόητος εχθρός του νόμου, στον απλό κόσμο προξενεί έναν ιδιαίτερο κρυφό θαυμασμό, καθώς ακόμα και μέσα στο ανθρωποκυνηγητό που στήνεται για τη σύλληψή του εκείνος διασκεδάζει ανενόχλητος στα μπουζούκια ή τρυπώνει σε δικαστικές αίθουσες για να δει φίλους πρώην συγκρατούμενούς του.
Όσοι τον ήξεραν, μιλούσαν πια για το πόσο δυνατό ήταν μέσα του το ένστικτο της ελευθερίας, την ίδια ώρα που οι αστυνομικοί συντάκτες χαρακτήριζαν θρυλική την ικανότητά του να ξεφεύγει από τα μπλόκα της αστυνομίας.
Στη Xαλκίδα, την Kέρκυρα, το Hράκλειο, τον Κορυδαλλό, την Αλικαρνασσό, ο Pωχάμης ήταν πολύ αγαπητός στους τροφίμους και όλοι διηγούνταν τη θέληση για ζωή αλλά και την αποφασιστική δημιουργικότητά του να βρεθεί για λίγο έξω από τη στενή, έστω κι αν ήξερε πως θα το πλήρωνε μετά.
Και η αλήθεια είναι πως το πλήρωσε και μάλιστα ακριβά: παρέμεινε στη φυλακή 22 χρόνια και έζησε 31 χρόνια κυνηγητού και παρανομίας, παρά το γεγονός ότι δεν αφαίρεσε ποτέ ανθρώπινη ζωή. Το μόνο του αδίκημα, πέρα από τις ληστείες, την οπλοκατοχή, την οπλοχρησία και τη φθορά ξένης περιουσίας, ήταν ότι κατάφερνε να ξεγλιστρά σαν χέλι από την επιτήρηση των αστυνομικών και να διασκεδάζει μετά σαν να μην υπάρχει αύριο σε νυχτερινά κέντρα.
Ενδεικτικό της λαϊκής απήχησής του ήταν το γεγονός ότι οι θαμώνες τον έβλεπαν να χορεύει στο τσακίρ κέφι, καταμεσής συντονισμένων αστυνομικών επιχειρήσεων μεγάλης κλίμακας, και κανείς τους δεν σκέφτηκε ποτέ να τον προδώσει!
Στο τέλος όλοι είχαν ξεχάσει τα αρχικά αδικήματα του «Πεταλούδα» για τα οποία είχε καταδικαστεί, μιας και πλέον ήταν γνωστός για τις τόσες αποδράσεις που έκανε, σύμβολο τώρα της παροιμιώδους ελληνικής ανυποταγής και μέγας γελωτοποιός της έννομης τάξης. Ο ληστής τραπεζών που μοίραζε τμήμα των κλοπιμαίων του σε παιδιά που έπρεπε να εγχειριστούν μπαινόβγαινε πια με άνεση στα σωφρονιστικά καταστήματα της χώρας μας άλλοτε μεταμφιεσμένος σε δικηγόρο (όντας κρατούμενος!) και άλλοτε δραπετεύοντας από τοίχους και πόρτες με πρωτότυπες μεθόδους. Ακόμη και οι αστυνομικοί που κάθε λίγο και λιγάκι έπαιρναν τους δρόμους και εξαπέλυαν ανθρωποκυνηγητά για τον εντοπισμό του έσπευδαν να τον χαρακτηρίσουν «συμπαθή» και «σταρ των αποδράσεων».
Ο Βαγγέλης Ρωχάμης από την Εύβοια ήταν ο νούμερο ένα καταζητούμενος για πολλά χρόνια, ο άνθρωπος που καμία φυλακή δεν μπορούσε να κρατήσει εντός της. Ο ίδιος δεν έκανε ποτέ κακό σε άνθρωπο, κι αυτό του το αναγνώριζαν όλοι, αστυνόμοι και κλέφτες, νόμος και παρανομία.
Και τι έκανε έπειτα από 31 διαβόητα χρόνια παρανομίας, αποδράσεων και κρυφτοκυνηγητού με τις διωκτικές αρχές; Άλλαξε οριστικά σελίδα στη ζωή του! Πλέον ζει μια ήρεμη ζωή στο Λευκαντί Ευβοίας, ως απλός νομοταγής πολίτης, διατηρώντας εστιατόριο. Και συνεχίζοντας να μη βλάπτει ποτέ άνθρωπο…
Πρώτα χρόνια
Ο Βαγγέλης Ρωχάμης γεννιέται το 1951 στην Εύβοια μέσα σε πολυμελή οικογένεια. Στη βιοπάλη βγήκε από τα 16 του, για να συμβάλει στο οικογενειακό εισόδημα και να θρέψει τα αδέρφια του. «Από μικρό παιδί έβλεπα γουέστερν και μου άρεσαν οι κακοί, τα παλικάρια», θα πει πρόσφατα για τα παιδικά του χρόνια.
Η πρώτη του επαφή με τον νόμο θα λάβει χώρα το 1971, όταν υπηρετεί τη στρατιωτική του θητεία στη Σύρο. Ο οπλίτης Ρωχάμης ζητά άδεια για να επισκεφθεί τη νεογέννητη κόρη του. Όταν του την αρνούνται, το σκάει από το στρατόπεδο, κλέβει ένα μοτοποδήλατο και βάζει πλώρη για Εύβοια.
Για το περιστατικό (και την προστριβή με τους ανωτέρους του) λαμβάνει προσωρινή αναβολή από το στράτευμα και για την κλοπή «τρώει» 3,5 μήνες στις φυλακές Κορυδαλλού. Είναι η αρχή της εγκληματικής του δράσης. Στη στενή θα επιστρέψει το 1976, μετά τη ληστεία που πραγματοποίησε στο ταχυδρομείο του χωριού του, και όταν αποφυλακίστηκε πήγε στην Κύπρο, θέλοντας να αλλάξει ρότα στη ζωή.
Δεν αλλάζει όμως. Το 1980 συλλαμβάνεται για απόπειρα πώλησης κλεμμένων τηλεοράσεων και περνά ξανά το κατώφλι του Κορυδαλλού. Όπου θα πρωταγωνιστήσει τον Δεκέμβριο του 1981 στην πρώτη ποτέ στάση κρατουμένων σε ελληνικές φυλακές, αναπτύσσοντας πολιτική δράση: «Το ’81 είχαμε καταλάβει επί ένα μήνα τη φυλακή. Μέχρι και τα υπόγεια ελέγχαμε». Για τη συμμετοχή του στη στάση καταδικάστηκε το 1986 σε άλλους 27 μήνες.
Μιλώντας πρόσφατα σε τηλεοπτική εκπομπή, ο Ρωχάμης ανέφερε πως η πιο επικερδής σε λεία από τις ληστείες του ανερχόταν στο ποσό των 60 εκατομμυρίων δραχμών. Από τα οποία δεν κράτησε ωστόσο δεκάρα τσακιστή: «Τα έτρωγα, τα έδινα … είχα βοηθήσει παιδάκια που είχαν καψίματα και ήθελαν πλαστικές και άλλα που χρειάζονταν εγχειρίσεις».
Ήταν όμως και η πολυέξοδη ζωή του δραπέτη που εξαφάνισε όλο το κομπόδεμα από τις κλοπές και τις διαρρήξεις: «Έπρεπε να νοικιάζω 12-13 διαμερίσματα ταυτόχρονα. Ήμουν υποχρεωμένος να πληρώνω ανθρώπους για να μου φέρνουν αυτοκίνητα και όπλα». Έτσι ζούσε ένας κυνηγημένος δραπέτης με μόνιμο ανθρωποκυνηγητό εναντίον του.
Ο Ρωχάμης καταδικάστηκε για παράνομη οπλοχρησία και σωρεία ληστειών, χωρίς τραυματισμούς ωστόσο. Η αστυνομία τον εντόπισε πολλές φορές ως φυγά, αλλά ο Ρωχάμης ξέφευγε πάντα επιδεικνύοντας δαιμόνια δημιουργικότητα. Χαρακτηριστικό εδώ είναι το περιστατικό της Χαλκίδας, όταν η αστυνομία είχε στήσει μπλόκα στις γέφυρες αναζητώντας τον.
Ο «Πεταλούδας» παρακολουθούσε με τη μοτορόλα του τις συνομιλίες των αστυνομικών και υποδυόμενος τον συντονιστή των δυνάμεων, δίνει κάποια στιγμή εντολή σε όλα τα περιπολικά να κατευθυνθούν άμεσα στο κέντρο της Χαλκίδας, όπου τον είχαν υποτίθεται περικυκλώσει. Όταν ξεστήθηκαν τα μπλόκα από τη μικρή γέφυρα της πόλης, ο Ρωχάμης διέφυγε με μεγάλη ταχύτητα με το κλεμμένο σπορ αμάξι του…
Ο «Πεταλούδας» το σκάει για άλλη μια φορά
«Από όλες τις φυλακές έχω αποδράσει, εκτός από τις φυλακές Πατρών. Εκεί πέρασα δυόμιση χρόνια στην απομόνωση και ήταν αδύνατο να το σκάσω», εξομολογήθηκε ο «Πεταλούδας» για τα χρόνια της δράσης που θα τον άφηναν θρύλο του σωφρονιστικού συστήματος.
Μέχρι τότε βέβαια θα έχει κάνει πολλές από τις κινηματογραφικού τύπου αποδράσεις του, μπολιάζοντας το φαντασιακό του Έλληνα. Όπως το περιβόητο περιστατικό με τα αντικλείδια του Κορυδαλλού, που σχεδίαζε έναν ολόκληρο χρόνο. Όπως διηγήθηκε, παρατήρησε ότι όλα τα κλειδιά της φυλακής ήταν κρεμασμένα σε μια κλειδοθήκη κοντά στην είσοδο.
«Από τη στιγμή που το είδα, φρόντισα να είχα πάντα επάνω μου ένα μικρό κομμάτι πλαστελίνη», με τη βοήθεια της οποίας κατάφερε να αντιγράψει τα κλειδιά κάνοντας καλούπια από πλαστελίνη. Έναν χρόνο πήρε η όλη επιχείρηση για την αντιγραφή των πέντε κλειδιών, καθώς μπορούσε να το κάνει μόνο επιστρέφοντας από άλλο ένα δικαστήριο σε βάρος του.
Όταν ήταν έτοιμος, έβγαλε τα εκμαγεία από τον Κορυδαλλό και πήρε μετά στα χέρια του τα αντικλείδια: «Στη φυλακή μπορούσες να βάλεις και να βγάλεις τα πάντα. Η φυλακή έχει ναρκωτικά, έχει χειροβομβίδες, έχει κροτίδες». Κι έτσι φόρεσε μια περούκα (μασκαρευόταν εξάλλου συχνά και ήξερε τα μυστικά των μεταμφιέσεων), μεταμφιέστηκε σε δικηγόρο και πέρασε ανενόχλητος από τις δύο εξωτερικές πύλες του Κορυδαλλού!
Όταν κόλλησε μάλιστα σε μια πόρτα που είχε ξεχάσει να την περιλάβει στον σχεδιασμό του, του την άνοιξε κάποιος από μέσα «ως δώρο», μιας και όπως είπαμε ήταν αγαπητός σε όλους, κρατούμενους και σωφρονιστικούς υπαλλήλους.
Αντίστοιχη εξέγερση με τις φυλακές Κορυδαλλού οργάνωσε κατόπιν ο Ρωχάμης και στις διαβόητες φυλακές Κερκύρας, πρωτοστατώντας στις μαχητικές διεκδικήσεις των κρατουμένων: «Μπορούσα να οργανώνω τους κρατούμενους να είναι αγαπημένοι και διεκδικούσαμε όλοι μαζί περισσότερα δικαιώματα και καλύτερη ζωή στις φυλακές». Η στάση της Κέρκυρας ξέφυγε ωστόσο από τον έλεγχο των πρωτοστατών, κι έτσι το κτίριο κάηκε ολοσχερώς: «Την είχαμε τινάξει με μποτίλιες υγραερίων», αν και φρόντισαν να μην τραυματιστεί κανείς από το προσωπικό των φυλακών.
Η πρώτη του απόδραση από τον Κορυδαλλό έλαβε χώρα ήδη από το 1976. Όταν τον έπιασαν, τον πήγαν στην Κέρκυρα όπου ξυλοκοπήθηκε βάναυσα: «Με μετέφεραν στην Κέρκυρα, όπου κρατούνταν μόνο σεσημασμένοι κακοποιοί. Εκεί όποιος πήγαινε έπρεπε να φάει ξύλο». Οι φυλακές Κερκύρας ήταν σωστό κολαστήριο, όπως έχουν διηγηθεί εξάλλου πολλοί κρατούμενοι περιγράφοντας τα συστηματικά βασανιστήριά τους.
Ο Ρωχάμης ξαναχτυπά και πάλι το 1983, δραπετεύοντας αυτή τη φορά από τις φυλακές της Χαλκίδας. Μεταφέρεται και πάλι στην Κέρκυρα, αν και τον Απρίλιο του 1986 επιστρέφει στα παλιά του λημέρια στον Κορυδαλλό για να περάσει από νέα δίκη. Δεν είχε σκοπό βέβαια να μπει σε καινούριες δικαστικές περιπέτειες, μιας και είχε προαποφασίσει να το σκάσει. Και μάλιστα με τον πιο σατανικά απλό τρόπο: στο επισκεπτήριο!
Στις 7 Απριλίου 1986, ο Ρωχάμης δέχεται στο προγραμματισμένο επισκεπτήριο τον κουνιάδο του. Όταν ο χρόνος τέλειωσε, αντί να κατευθυνθεί πίσω στο κελί του, ακολούθησε το κύμα των επισκεπτών των συγκρατουμένων του μέχρι την κεντρική πύλη των φυλακών. Είχε ήδη φορέσει κοστουμάκι, κι έτσι κανένας δεσμοφύλακας δεν τον αναγνώρισε! Ο Ρωχάμης έφυγε λοιπόν ανενόχλητος από την ξεκλείδωτη είσοδο του Κορυδαλλού, ξέροντας ωστόσο ότι ρίσκαρε και πάλι μια αύξηση της ποινής του.
Όπως μαθαίνουμε από τον ημερήσιο Τύπο της εποχής, ο «Πεταλούδας» απέδρασε γιατί κάποιος είχε πειράξει την κόρη του και ήθελε να καθαρίσει αυτοπροσώπως. Στην αστυνομία σήμανε για μια ακόμα φορά συναγερμός, αν και μέχρι τότε οι Αρχές είχαν γίνει ιδιαιτέρως καλές στο ξετρύπωμά του, αφού είχαν στις πλάτες τους αρκετή εμπειρία.
Τώρα ήξεραν πού να ψάξουν, στη Χαλκίδα και την Κρήτη κυρίως, μιας και εκεί συνήθιζε να κρύβεται ο φυγάς κατά τα μακρά «διαλείμματα» της ποινής του.
Το άστρο του Ρωχάμη θα λάμψει με εκτυφλωτικό φως την Άνοιξη του 1994, όταν η κόρη του Μαρία Ρωχάμη δικαζόταν σε επαρχιακό εφετείο με την κατηγορία της υπόθαλψης του εγκληματία πατέρα της. Ο «Πεταλούδας» ήταν και πάλι άφαντος, η αστυνομία τον αναζητούσε ωστόσο κάπου στην Αττικοβοιωτία. Είχαν πάρει μάλιστα πρωτοφανή μέτρα ασφάλειας γύρω από το δικαστικό μέγαρο μήπως και εμφανιστεί ο Ρωχάμης και τον τσακώσουν εύκολα.
Λίγες μέρες μετά τη δίκη, στο επαρχιακό κέντρο που τραγουδούσε η Μαρία Ρωχάμη (στην εθνική οδό Αθηνών-Λαμίας), εμφανίζεται μια περίεργη φιγούρα στα πίσω τραπέζια. Ήταν ο Ρωχάμης! Όπως ήταν και στο δικαστήριο που του είχαν στήσει καρτέρι οι αστυνομικοί, αν και έψαχναν τον θρυλικό δραπέτη και όχι τη γυναικεία φιγούρα που καθόταν πίσω πίσω στο κοινό!
Όταν συνελήφθη εξάλλου και πάλι το 1996, ομολόγησε στον ανακριτή ότι είχε πάει πράγματι στη δίκη της κόρης του κάτω από τις μύτες των Αρχών. Την οποία κόρη του είχε επισκεφτεί εξάλλου τόσες και τόσες φορές κατά τη διάρκεια της δίκης για να της συμπαρασταθεί στην περιπέτειά της.
Ο Ρωχάμης εξάλλου μασκαρεμένος σε γυναίκα έκανε μάλλον ό,τι ήθελε, όπου το ήθελε, στα χρόνια που πέρασε ως φυγάδας. Ενδεικτικό εδώ είναι το γεγονός ότι δεν δίστασε να παρευρεθεί ακόμα και στην πολύκροτη δίκη του συγγραφέα Θανάση Νάσιουτζικ, κι αυτό για να του βοηθήσει να αποδράσει!
Ο «Πεταλούδας» έζησε τη δική του περιπέτεια στο δεκαετές δικαστικό θρίλερ του «Εγκλήματος στο Κολωνάκι», όταν ο συγγραφέας Θανάσης Νάσιουτζικ κατηγορήθηκε για τον φόνο του επίσης συγγραφέα και φίλου του Θανάση Διαμαντόπουλου, ο οποίος βρέθηκε νεκρός μέσα σε λουτρό αίματος στις 24 Σεπτεμβρίου 1984. Η πολύκροτη δίκη ξεκίνησε τον Απρίλιο του 1986 και έγινε το σοβαρότερο δικαστικό γεγονός της εποχής, φέρνοντας αντιμέτωπο το βαρύ πυροβολικό της ελληνικής δικηγορίας και μαγνητίζοντας την επικαιρότητα για χρόνια. Από τις δίκες δεν θα μπορούσε φυσικά να λείπει ο ίδιος ο Ρωχάμης, που είχε πιάσει φιλίες με τον κατηγορούμενο στη φυλακή και παρουσιάστηκε μασκαρεμένος στη δίκη για να τον βοηθήσει να διαφύγει!
Την απίστευτη ιστορία μοιράστηκε η κόρη του Νάσιουτζικ, Παυλίνα, και αφορούσε στη δεύτερη δίκη του πατέρα της. Ο Νάσιουτζικ περιέγραφε τον Ρωχάμη ως «Ρομπέν των Δασών» και εκτιμούσε την εξυπνάδα του αλλά και το γεγονός ότι διάβαζε βιβλία παρά τις περιορισμένες γραμματικές του γνώσεις. Ο Ρωχάμης εκτιμούσε εξίσου τον συγγραφέα και η αμοιβαία συμπάθεια είχε εγκαθιδρυθεί μεταξύ των δύο αντρών.
Όσο ο Νάσιουτζικ περίμενε τη δίκη του, ο Ρωχάμης είχε καταφέρει να αποδράσει για άλλη μια φορά και τώρα τον αναζητούσε λυσσαλέα η αστυνομία. Παρά ταύτα, μια γυναίκα μεγάλης ηλικίας πλησιάζει τον κατηγορούμενο στο Εφετείο, κάθεται δίπλα του και αρχίζει να συνομιλεί μαζί του με πρόδηλη εγκαρδιότητα. Ο Νάσιουτζικ δείχνει ευχαριστημένος και ανταποκρίνεται σε ό,τι ακούει από το στόμα της.
Η συμπαθής κυρία που τόσο είχε χαρεί που είδε ο Νάσιουτζικ δεν ήταν παρά ο διαβόητος δραπέτης, ο οποίος περνά κάτω από τη μύτη δεκάδων αστυνομικών, πλησιάζει τον Νάσιουτζικ και του λέει: «Αν θες, σε παίρνω τώρα και φεύγουμε. Έχω τέσσερις-πέντε απ’ έξω»! Ο Νάσιουτζικ αρνείται και όταν βεβαιώνεται ότι ο Ρωχάμης έχει βγει με ασφάλεια από την αίθουσα, καλεί τις κόρες του και τους εξομολογείται την απίθανη συνάντηση! Όπως αποδείχτηκε αργότερα, τον δρόμο που του είχε δείξει ο Ρωχάμης θα τον διάλεγε μόνος του, όταν και κατέφυγε τελικά στο εξωτερικό.
Ο Ρωχάμης είχε αυτή τη μάλλον μαγική ικανότητα να γίνεται συμπαθής σε όλους, ακόμα και όταν κυκλοφορούσε με αυτόματα στα χέρια και γάζωνε μαγαζιά! Παρά το κρυφτούλι και τη γελοιοποίηση στην αστυνομία, οι αστυνομικοί δεν έτρεφαν εχθρικά αισθήματα εναντίον του: «δεν με αντιπαθούσαν, έκαναν απλά τη δουλειά τους», λέει ο ίδιος. Κι έτσι η σχέση του με τις διωκτικές αρχές ήταν μάλλον καλή, εκτός από κείνη, τη μόνη, φορά που ο Ρωχάμης βγήκε εκτός εαυτού όταν ένιωσε ότι η αστυνομία είχε συλλάβει την κόρη του μόνο και μόνο για να τον εκβιάσει να παραδοθεί.
«Είχα ένα μπρεν [αυτόματο όπλο] από τανκ. Έκοψα λοιπόν την οροφή μιας BMW και ξεκίνησα από τη Φυλής, όπου είχα κρυμμένα αυτοκίνητα, για το Χαϊδάρι», διηγείται. Στον δρόμο τον έπιασε ωστόσο λάστιχο, γι’ αυτό και πήρε το όπλο και σταμάτησε ένα ταξί. «Κατέβηκα στο Χαϊδάρι και πυροβολούσα τις μαρκίζες και τα κεφάλια από κάποιες κούκλες στα μαγαζιά. Στη συνέχεια πήγα και στη Νέα Ζωή. Ήθελα να τους δείξω ότι μπορούσα, αλλά δεν ήθελα».
Μετά επέστρεψε το ταξί στον κάτοχό του, του άφησε και 200.000 δραχμές πουρμπουάρ και εξαφανίστηκε. Ήταν το μήνυμά του στις Αρχές, ότι το πράγμα πρέπει δηλαδή να μείνει μεταξύ τους…
Η τελευταία απόδραση: από την παρανομία
Ο άνθρωπος που πέρασε έγκλειστος 22 χρόνια χωρίς να διαπράξει φόνο και έζησε 31 συνολικά χρόνια από τη ζωή του μέσα στις περιπέτειες με τον νόμο άλλαξε ξαφνικά σελίδα και πίσω δεν ξανακοίταξε. Μετά την αποφυλάκισή του τον Απρίλιο του 2000, επέστρεψε στα γνώριμα λημέρια της Ευβοίας και τώρα διατηρούσε καντίνα.
Αργότερα έφτιαξε τη δική του «Κιβωτό» στο Λευκαντί, ένα ουζερί με θέα την καταγάλανη θάλασσα. Έτσι αποφάσισε να περάσει την υπόλοιπη ζωή του ο άνθρωπος που είχε συνταράξει το πανελλήνιο με τις τόσες αποδράσεις του από τα πιο «σκληρά» σωφρονιστικά καταστήματα της χώρας μας.
Εκεί, στο προσωπικό του ησυχαστήριο, ο Βαγγέλης Ρωχάμης είναι πλέον ένας νομοταγής πολίτης, επιχειρηματίας, ψαράς, αλλά πάνω απ’ όλα πιστός σύζυγος. Ο «Πεταλούδας» επέστρεψε στη γενέτειρά του περνώντας συμβολικά στην απέναντι όχθη της νομιμότητας, εκεί που είχαν ξεκινήσει όλα. Αφού γνώρισε και τον έρωτα στο πρόσωπο της δεύτερης συζύγου του, η μεταμόρφωση ολοκληρώθηκε: με τη νέα του σύζυγο άνοιξαν ένα καινούριο μαγαζί, το «Λιμανάκι», όπου περνά πλέον τη μέρα του μέσα σε φίλους και φανατικούς πελάτες.
Τη νομιμότητά του είχαν την ευκαιρία να διαπιστώσουν και οι ελεγκτές της Οικονομικής Αστυνομίας, όταν πήγαν να τσεκάρουν το «Λιμανάκι του Ρωχάμη» και δεν βρήκαν καμία οικονομική ατασθαλία, τόσο στα φορολογικά κιτάπια όσο και την ταμειακή μηχανή. Όπως είχε γίνει εξάλλου και παλιότερα στην καντίνα του.
«Πρόκειται για το κλασικό παράδειγμα του ανθρώπου που άλλαξε σελίδα στη ζωή του. Δεν ξέραμε πως η καντίνα ανήκει στον γνωστό Βαγγέλη Ρωχάμη. Στην αρχή, όταν τον είδαμε, πιστέψαμε πως κάτι στραβό θα βρούμε. Μας έβγαλε όμως ψεύτες με τη νομιμότητά του και εμείς με τη σειρά μας του βγάλαμε το καπέλο. Πραγματικά αξίζει συγχαρητήρια», δήλωσε ο αξιωματικός της Οικονομικής Αστυνομίας που έκανε τον έλεγχο.
Εμφανώς αλλαγμένος και με το παρελθόν για τα καλά πια πίσω του, ο Βαγγέλης Ρωχάμης περνά σήμερα τον καιρό του ψαρεύοντας επαγγελματικά και φροντίζοντας για την εύρυθμη λειτουργία της ταβέρνας του. Και συνεχίζοντας φυσικά να είναι αγαπητός σε όλους, λες και τίποτα δεν έχει αλλάξει από την εποχή που ακόμα και απόστρατος στρατηγός της Αστυνομίας είχε παραδεχθεί πως «ο Ρωχάμης ήταν άνδρας με παντελόνια. Κρατούσε το λόγο του»…
Δείτε ολόκληρη τη συνέντευξη του στον Πέτρο Κωστόπουλο.
