Δεν είναι όλοι οι γονείς αυστηροί με τα παιδιά τους. Υπάρχουν και μερικοί γονείς με χιούμορ που διασκεδάζουν με τα παιδιά τους και το πηγαίνουν ένα βήμα παραπέρα και κάνουν άκακες πλάκες και φάρσες.
Μαμάδες και μπαμπάδες τρολάρουν τα παιδιά τους με ψεύτικα δώρα και άλλες φάρσες, σε μια διασκεδαστική 9λεπτη συλλογή!
Δείτε το βίντεο!
Στα πλαίσια της συλλογής του με τίτλο «Insert Coins», ο Ελβετός φωτογράφος Christian Lutz πέρασε 3 χρόνια καταγράφοντας την θλιβερή πλευρά της πραγματικότητας στο Λας Βέγκας, αποκαλύπτοντας τα παρασκήνια του Αμερικανικού ονείρου.
Μακριά από τη λάμψη και τη χλιδή των καζίνο, ο Christian Lutz προσφέρει μια σκοτεινή και παρακμιακή εικόνα του Λας Βέγκας, όπου η κοινωνική φτώχεια είναι κρυμμένη μέσα στην αίγλη της καταναλωτικής κοινωνίας.
Στις αρχές του 1800, οι γιατροί που δούλευαν με ψυχικά ασθενείς ανθρώπους παρατήρησαν, ότι κάποιοι από τους ασθενείς τους, που παρουσίαζαν μια υπερβολικά κανονική συμπεριφορά είχαν αυτό που ονομάζεται “ηθική παραφροσύνη.” Ο όρος ψυχοπαθής εφαρμόστηκε πρώτη φορά για αυτούς τους ανθρώπους γύρω στο 1900.
Οι ψυχοπαθείς που μπορούν να ελέγξουν τις ενοχλητικές και ανησυχητικές παρορμήσεις τους αποτελούν πραγματική απειλή για την κοινωνία.
Έχουν όλοι οι άνθρωποι τάσεις ψυχοπάθειας; Φυσικά, όχι! Αυτό που κάνει τους ψυχοπαθείς επικίνδυνους είναι η πιθανότητα κατά την οποία ένας άνθρωπος θα ενεργήσει με έναν συγκεκριμένο τρόπο.
Δείτε παρακάτω 5 σημάδια, με τα οποία μπορείτε να εντοπίσετε έναν ψυχοπαθή.
1. Συγκαταβατική και ανειλικρινής στάση
Ο ψυχοπαθής συνήθως δεν φωνάζει, όταν είναι αναστατωμένος ή βρίσκετε σε μια διαφωνία. Αντ’ αυτού θα δείξει τον θυμό ή την αναστάτωση του μέσω των εκφράσεων του προσώπου ή του αλαζονικού τόνου. Το μόνο που είναι σίγουρο είναι, ότι θέλουν να δουν ένα συναισθηματικό ξέσπασμα από εσάς. Γιατί; Επειδή αντλούν μια διεστραμμένη ικανοποίηση από αυτό, μια αίσθηση κυριαρχίας και ανωτερότητας.
2. Επιδιώκουν τον οίκτο και την συμπόνια
Οι ψυχοπαθείς λατρεύουν να παίζουν με τα συναισθήματα των άλλων ανθρώπων, αφού είναι ένας απλός τρόπος για να τους χειραγωγήσουν για προσωπικό τους όφελος. Συχνά, θα αναφέρουν παρατραβηγμένες ιστορίες στις οποίες έχουν πάντα τον ρόλο του θύματος. Επίσης, έχουν μια ακόρεστη ανάγκη για προσοχή.
Φυσικά, μόλις πάρουν την προσοχή που επιζητούν θα ξεκινήσουν την χειραγώγηση για να πετύχουν τους σκοπούς που είχαν εξ αρχής.
3. Ιστορικό ψεμάτων και δικαιολογιών
Ο ψυχοπαθής λέει σχεδόν πάντα ψέματα και βρίσκει συνέχεια δικαιολογίες. Αν κριτικάρετε κάποια πράξη τους, θα βρουν αμέσως μια δικαιολογία για να την εξηγήσουν. Πάντα βρίσκουν έναν τρόπο για να εξορθολογίσουν τις πράξεις τους, ώστε να μην χρειαστεί να τις βελτιώσουν.
4. Θα σας αγνοήσουν εσκεμμένα
Αυτό ισχύει περισσότερο για όσους έχουν σχέση με έναν ψυχοπαθή. Είναι ειδικοί στο να χειραγωγούν τα συναισθήματα των άλλων και να βρίσκουν τρόπους για να πλήξουν την αυτοεκτίμησή σας. Ένας τρόπος είναι να σας αγνοήσουν, κάτι που τους δίνει μια αίσθηση ανωτερότητας.
5. Αισθάνεστε διαφορετικός άνθρωπος συναισθηματικά και διανοητικά
Η αλληλεπίδραση με έναν ψυχοπαθή για μεγάλο χρονικό διάστημα οδηγεί σε συναισθηματική σύγχυση. Οι ψυχοπαθείς νοιάζονται μόνο για τον εαυτό τους και αδιαφορούν τελείως για την ζημιά που κάνουν στους άλλους ανθρώπους, αρκεί να εκπληρώσουν τους σκοπούς τους.
Είναι Διευθυντής της μονάδας “Functional Genomics & Translational Research” στο Ινστιτούτο Jules Bordet, στις Βρυξέλλες, στο Βέλγιο. Η έρευνά του επικεντρώνεται στη γονιδιωματική και μοριακή βιολογία που σχετίζεται με τον καρκίνο του μαστού.
Ο Χρήστος Σωτηρίου και η ερευνητική του ομάδα ανέπτυξαν μια μέθοδο η οποία μπορεί να βοηθήσει εκατομμύρια γυναίκες που υποφέρουν από καρκίνο του μαστού -χαμηλού κινδύνου- να αποφύγουν την προληπτική χημειοθεραπεία μετά τη χειρουργική επέμβαση του καρκίνου.
Τι κατάφεραν; Ανέπτυξαν μια μέθοδο που αποκωδικοποιεί το γενετικό προφίλ του όγκου. Μια τέτοια μέθοδος θα μπορούσε να μας δώσει επαρκή γνώση του ποιες γυναίκες -αφού έχουν περάσει μια επέμβαση καρκίνου του μαστού- θα χρειαστούν χημειοθεραπεία ή ορμονοθεραπεία.
Ο Δρ. Σωτηρίου πήρε το πτυχίο Ιατρικής από το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών το 1993. Έκανε την ειδικότητά του στην ογκολογία στο Ινστιτούτο Jules Bordet και την ολοκλήρωσε το 1999.
Από τον Οκτώβριο του 1999 ως το Σεπτέμβριο του 2001, εργάστηκε σαν βασικός ερευνητής στο τμήμα Κλινικών Επιστημών, στο Εθνικό Ινστιτούτο κατά του Καρκίνου στις ΗΠΑ. Μετά την ολοκλήρωση του διδακτορικού του στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών το Σεπτέμβριο του 2004, έγινε Ερευνητής στο Εθνικό Ίδρυμα Επιστημονικής Έρευνας του Βελγίου (FNRS) το 2005.
Το Μάρτιο του 2010, ανέλαβε την ηγεσία του Εργαστηρίου J-C Heuson για την έρευνα του καρκίνου του μαστού. Τον Οκτώβριο του 2013, έγινε πλέον Συνεργάτης Ερευνητής στο Εθνικό Ίδρυμα Επιστημονικής Έρευνας του Βελγίου (FNRS) καθώς και επικεφαλής της κλινικής του τομέα της Ογκολογίας στο Ινστιτούτο Jules Bordet.
Είναι εκλεγμένο μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου του Διεθνούς Πρακτορείου στην Έρευνα για τον Καρκίνο και εκλεγμένο μέλος της European Academy of Cancer Sciences (από το 2010), του European CanCer Organization (ECCO). Είναι επίσης συμβουλευτικό μέλος του Ιδρύματος Susan G. Komen για τον καρκίνο από το 2010.
Ο Δρ. Σωτηρίου είναι επίσης κριτικός για αρκετά έγκριτα επιστημονικά περιοδικά και συνεργάζεται με το περιοδικό “Annals of Oncology” (Ιανουάριος 2014-Δεκέμβριος 2015). Είναι διεθνώς έγκριτος ερευνητής, συγγραφέας και συν-συγγραφέας σε πάνω από 160 επιστημονικά άρθρα και επικεντρώνει την έρευνά του στη γονιδιωματική γύρω από τον καρκίνο του μαστού.
Η ερευνητική ομάδα του Δρ. Σωτηρίου μελετά την επίδραση που έχει η εγκυμοσύνη στη βιολογία του καρκίνου του μαστού, αναλύοντας δείγματα των όγκων από ασθενείς που είχαν νοσήσει κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους.
Σε μια σύγκριση ανάμεσα σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού στη διάρκεια της εγκυμοσύνης και ασθενείς που δεν εγκυμονούσαν, στην ίδια ηλικία, ο Δρ. Σωτηρίου ανακάλυψε ότι οι όγκοι που διεγνώσθησαν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είχαν γονιδιακά προφίλ που συνδέονται με την εμφάνιση του καρκίνου.
Πιστεύει ότι αυτό μπορεί να οφείλεται σε αλλαγές που υφίσταται το στήθος στη διάρκεια της εγκυμοσύνης που μπορεί να επηρεάσουν τη βιολογία αυτών των όγκων. Την προηγούμενη χρονιά η ομάδα του ξεκίνησε την επεξεργασία της γονιδιακής ακολουθίας των όγκων από ασθενείς που διαγνώσθηκαν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και τους σύγκρινε με τους όγκους που εμφανίζονταν σε μη εγκύους ασθενείς.
Η κατανόηση της επίδρασης που έχει η εγκυμοσύνη στη βιολογία του καρκίνου του μαστού θα μπορούσε να βοηθήσει στο αναπτυχθούν καλύτερες θεραπείες και να προσφέρει βαθιά γνώση σε πιθανές επιλογές που περιλαμβάνουν προληπτική χημειοθεραπεία.
[ellines]
Όταν η Audi ανέθεσε στον φωτογράφο Φέλιξ Χερνάντεζ Ροντρίγκεζ, να φωτογραφήσει το καινούργιο Audi R8, ξέραμε ότι κάνει δεν πάει καλά και το αποτέλεσμα θα ήταν διαφορετικό.
Ο Ροντρίγκεζ αποφάσισε να φωτογραφήσει το αξίας 160.000 δολαρίων αυτοκίνητο, χρησιμοποιώντας ένα αντίγραφο του αυτοκινήτου αξίας 40 δολαρίων.
Το καλύτερο κομμάτι; Δεν χρησιμοποίησε καν Photoshop. Όλη η φωτογράφηση έγινε με την χρήση μικροσκοπικών μοντέλων, σκηνικών, σωστού φωτισμού και κατάλληλων εφέ.
Δείτε τις εντυπωσιακές φωτογραφίες παρακάτω:
Περισσότερες πληροφορίες: hernandezdreamphography.com
Αντιδράσεις έχουν προκαλέσει οι φωτογραφίες με εκατοντάδες μερίδες πεταμένες μουσακά και πανέ χοιρινά από τους μουσουλμάνους πρόσφυγες επειδή αμφέβαλλαν πως το φαγητό δεν είναι ”χαλαλ” , την ώρα που χιλιάδες Έλληνες πεινάνε και δεν έχουν να πάρουν ένα πιάτο φαγητό στα παιδιά τους.
Με τον όρο «χαλάλ» περιγράφονται τα προϊόντα πού έχουν παραχθεί και προετοιμαστεί με βάση τις παραδόσεις και τούς κανόνες τις μουσουλμανικής θρησκείας. Στην περίπτωση του κρέατος, πρόκειται για προϊόντα πού κατ’ αρχάς δεν περιέχουν χοιρινό και προέρχονται οπό ζώα τα οποία έχουν θανατωθεί με συγκεκριμένο τελετουργικό.
H φωτογραφία που ανέρτησε χρήστης του facebook έχει προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων για την πολιτική που ασκεί η χώρα μας για το προσφυγικό.
Ο καλλιτέχνης Boris Toledo Doorm κατάγεται από τη Χιλή και κάνει κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Αντί να ζωγραφίσει πάνω σε καμβά, χαρτί, ξύλο ή οποιοδήποτε άλλο υλικό, επιλέγει να κάνει απίστευτα σχέδια με το αγαπημένο του φρούτο. Είναι και αυτό ένα είδος τέχνης που δεν βλέπει κανείς συχνά, ωστόσο, το αποτέλεσμα παραμένει εντυπωσιακό.
Ο άνδρας αναφέρει: «Τρώω αβοκάντο καθημερινά. Μια από αυτές τις ημέρες, αναρωτήθηκα αν ήταν δυνατόν να κάνω ζωγραφιά με αυτά και τα κατάφερα (μετά από 6 ώρες.)Τότε, συνέχισα κάνοντας περισσότερα και μου πήραν 1-2 ώρες.»
Ενώ συμπληρώνει: «Μετά την ολοκλήρωση του σχεδίου, το φωτογράφισα και μετά το έφαγα με ψωμί. Αυτό ήταν το καλύτερο!»
Δείτε παρακάτω μερικές από τις απίστευτες δημιουργίες του.
#1 Τζόκερ
#2 Μέριλιν Μονρόε
#3 Μόνα Λίζα
#4 Τσακ Νόρις
#5 Γκρινιάρα Γάτα
#6 Γιόντα
#7 Λόρντ (τραγουδίστρια)
#8 Μάικ Βασόβσκι
#9 Τόνι Σταρκ
#10 Γκόκου
#11 Βετζέτα
#12 Ρόμπιν Ουίλιαμς
#13 Χόμερ Σίμπσον
#14 Μουφάσα
#15 Έμμα Ουάτσον
#16 Χαλκ
#17 Θορ
#18 Σάιντσόου Μπομπ
#19 Ecce homo (Ίδε ο άνθρωπος)
#20 Δον Ραμόν
#21 Μάτζιν Μπου
Μπαλαρίνες που χάθηκαν σε αποτυχημένες πιρουέτες. Γιατροί που ξέμειναν με την ασπιρίνη, πικρή στο στόμα. Δικηγόροι που επιχειρηματολογούν μοναχικά χωρίς αντίλογο. Επιστήμονες που η τύχη τους έριξε στο γκισέ μιας γραμματείας.
Καθηγητές που δεν δίδαξαν ποτέ κανέναν: Πόσοι από αυτούς τους φιλόδοξους επαγγελματίες -που η πορεία τους έστειλε αλλού- δεν είμαστε γονείς που αποφασίσαμε να επενδύσουμε στα παιδιά μας, χτίζοντας το μέλλον τους; Πόσοι από εμάς δεν επιθυμούμε να ζήσουμε το δικό μας χαμένο όνειρο μέσα από τα παιδιά μας;
ΔιαβάζουΜΕ την προπαίδεια. ΓράφουΜΕ διαγώνισμα ιστορία. ΧάσαΜΕ στον αγώνα του ποδοσφαίρου. Πρόκειται για ένα πρώτο πληθυντικό που δεν είναι μεγαλοπρεπείας, αλλά ένας πληθυντικός εγωισμού και προσωπικών φιλοδοξιών που γεμίζει μέσα από τις λέξεις τις ελπίδες μας.
Όταν ονειρεύεσαι το μέλλον κάποιου χωρίς αυτόν τον «κάποιο», ουσιαστικά ζεις το δικό σου όνειρο, με τον άμεσα ενδιαφερόμενο απλό θεατή που άγεται και φέρεται από ένα σενάριο γραμμένο από άλλον.
Όλοι εμείς, ωραίοι ως Έλληνες, λατρεύουμε τα παιδιά μας. Κάνουμε θυσίες, όπως και άλλοι γονείς, σε άλλες χώρες. Παλεύουμε γι’αυτά. Το θέμα είναι κατά πόσο όλη αυτή η συναισθηματική επένδυση και η δανεική φιλοδοξία είναι ουσιαστική.
Πόσα παιδιά ονειρεύτηκαν να γίνουν μουσικοί και ο δρόμος που χάραξαν οι γονείς τους τούς έφεραν σε πανεπιστήμια και σπουδές άλλης κατεύθυνσης, πιο «επιστημονικής»; Πόσοι από εμάς δεν ονειρευτήκαμε κάποτε το σανίδι ενός θεάτρου και μας ξύπνησαν από αυτό το όνειρο με φροντιστήρια και διάβασμα για τη Νομική;
Πόσα παιδιά δεν θέλησαν να ζήσουν με ένα πινέλο και ένα καμβά στο χέρι σκορπώντας πινελιές από το ταλέντο τους και βρέθηκαν να διαβάζουν οικονομικά μίκρο, μάκρο;
Όλα αυτά τα δανεικά φτιαχτά όνειρα γίνονται μόνο από αγάπη. Αυτό δεν το αμφισβητεί κανείς. Γίνονται αναμφίβολα στο όνομα του καλού των παιδιών μας. Επειδή εμείς «ξέρουμε» το καλό τους. Γιατί είναι παιδιά και δεν ξέρουν.
Θέλει δύναμη. Θέλει αγάπη. Θέλει αυταπάρνηση, να αποφασίσεις να αγνοήσεις ένα μέλλον που θέλεις για εκείνο και να το σπρώξεις προς μια ζωή που εκείνο ονειρεύεται. Δύναμη να αντέξεις ότι επιλέγει κάτι δύσκολο που, όμως, του αρέσει.
Αγάπη να αποδεχθείς ότι διαλέγει άλλο δρόμο γιατί εκεί το πάει το όποιο ταλέντο. Αυταπάρνηση να βγεις από τα δικά σου γκρεμισμένα όνειρα και να μπεις στα δικά του, θερμός υποστηρικτής και αρωγός.
Και όταν μας παρασύρει η δίνη μιας ψευδαίσθησης ότι εκείνο επιλέγει, ενώ ξέρουμε ότι εκείνο μόνο ακολουθεί, πρέπει να δούμε την αλήθεια και να ακούσουμε τι λέει. Να μην κωφεύουμε στο «δεν μ΄αρέσει», να μη γυρνάμε το βλέμμα αλλού στο «δεν μπορώ».
Τα παιδιά είναι σαν τα δέντρα. Πρέπει να τους δίνουμε ρίζες να πατάνε γερά και νερό φροντίδας να μεγαλώνουν και να απλώνουν τα κλαδιά τους εκεί που επιθυμούν περισσότερο. Να δίνουν τους καρπούς τους σ’ ό,τι αγαπάνε.
Είμαστε γονείς-γεωργοί που φροντίζουμε να διώξουμε ζιζάνια, να δροσίσουμε ξηρασίες. Σε καμία όμως περίπτωση δεν είμαστε γενετιστές που θα δημιουργήσουν μεταλλαγμένα υβρίδια ενός χαμένου δικού μας δρόμου.
Ας αφήσουμε τα παιδιά να αναπτυχθούν χωρίς να μεταφέρουν στην πλάτη τους και έναν άλλο άνθρωπο που δεν κατάφερε να ζήσει για τον εαυτό του.
Αλεξία Μπακοπούλου, Σχολική Ψυχολόγος
Στην φύση υπάρχει ένας γενικός κανόνας, τα μεγαλόσωμα θηλαστικά ζουν περισσότερα χρόνια. Οι ελέφαντες που μεγαλώνουν ελεύθεροι ζουν μέχρι και 60 χρόνια ενώ οι σκίουροι μόλις έξι χρόνια.
Όταν όμως εξετάσεις ξεχωριστά κάποια είδη θηλαστικών, αυτός ο γενικός κανόνας δεν ισχύει. Στην περίπτωση των σκύλων, όσο μεγαλόσωμη είναι η φυλή τόσο λιγότερο ζουν. Το ίδιο συμβαίνει στα άλογα, στα ποντίκια ακόμα και στους ανθρώπους. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό;
Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύτηκε στο American Naturalist, οι μεγαλόσωμοι σκύλοι πεθαίνουν πιο γρήγορα επειδή αναπτύσσονται γρήγορα. Οι επιστήμονες βρήκαν στοιχεία που μπορούν να βοηθήσουν να καταλάβουμε τη σχέση μεταξύ ανάπτυξης και θνησιμότητας.
Ο λόγος που επιλέχθηκε ο σκύλος ως ζώο για την έρευνα είναι επειδή είναι είδος θηλαστικού που αναπτύχθηκε μέσω της επιλεκτικής αναπαραγωγής σε διάφορα μεγέθη. Ο πιο μεγάλος σκύλος που έζησε ποτέ ήταν ένα Αγγλικό Mastiff που το βάρος του έφτασε τα 156 περίπου κιλά. Ο πιο μικρός ήταν ένα Yorkie που ζύγιζε μόλις 113 γραμμάρια.
Στην φύση δεν υπάρχει κανένα άλλο θηλαστικό που να παρουσιάζει τόσες μεγάλες διαφορές. Οι πολύ μεγάλες φυλές όπως οι Great Dane έχουν μέσο όρο ζωής τα 7 χρόνια ενώ τα Yorkie μπορούν να ζήσουν μέχρι και 16 χρόνια.
Στην έρευνα που δημοσιεύτηκε στο American Naturalist μελετήθηκε ο μέσος όρος θανάτου 74 φυλών και πάνω από 56.000 σκύλοι που επισκέφτηκαν πανεπιστημιακές κλινικές. Οι επιστήμονες κατέληξαν στο ότι οι μεγαλόσωμες φυλές αναπτύσσονται πολύ πιο γρήγορα από τις μικρόσωμες και αυτός είναι ο λόγος που ζουν λιγότερο. Δύο κιλά βάρους ισοδυναμεί περίπου ένας μήνας ζωής.
Στη συνέχεια οι ερευνητές παρατήρησαν την ανάπτυξη και μελέτησαν το ιστορικό υγείας για να καταλήξουν στις αιτίες θανάτου. Για παράδειγμα οι μεγαλόσωμες φυλές αναπτύσσουν συχνότερα καρκίνο από τις μικρόσωμες. Αυτό είναι κάτι το φυσιολογικό αφού η αρρώστια οφείλεται σε μη φυσιολογική ανάπτυξη των κυττάρων. Διαπιστώθηκε πως οι άνθρωποι κατά την “δημιουργία” των φυλών -χωρίς να το θέλουν- επέλεξαν χαρακτηριστικά όπως η πολύ γρήγορη ανάπτυξη, που προδιαθέτει την ανάπτυξη του καρκίνου.
Άλλα μεγαλόσωμα θηλαστικά όπως οι ελέφαντες έχουν πολύ περισσότερα κύτταρα από τα μικρότερα θηλαστικά, γεγονός που θα βοηθούσε την ανάπτυξη καρκίνου. Παρόλα αυτά έχουν αναπτύξει μηχανισμό που καταπολεμά την ασθένεια. Ο μηχανισμός αυτός αναπτύχθηκε πιθανόν στην πάροδο εκατοντάδων ή χιλιάδων χρόνων ενώ οι σκύλοι δεν είχαν αυτή την “επιλογή”.
Οι περισσότερες φυλές δημιουργήθηκαν από τον άνθρωπο σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, κάτι που δεν βοήθησε στην ανάπτυξη προστατευτικών μηχανισμών.
Υπάρχουν όμως περιπτώσεις μεγαλόσωμων σκύλων που ζουν πολύ παραπάνω από το μέσο όρο της φυλής τους. Ο Dr. Jeff Bergin εκτρέφει Newfoundland που ζουν μέχρι και 17 χρόνια. Δέκα χρόνια δηλαδή περισσότερο από το μέσο όρο (βίντεο ) παρακάτω. Ο Dr. Jeff Bergin δεν ταΐζει τους σκύλους του εμπορικές τροφές, ζευγαρώνει σκύλους που δεν έχουν παρουσιάσει προβλήματα υγείας και έχει περιορίσει τα εμβόλια ώστε να αναπτύξει ο οργανισμός δικούς του μηχανισμούς άμυνας.
Επίσης ο Bergin είναι ειδικευμένος χειροπρακτικός για σκύλους και βοηθάει την ανάπτυξη του σκελετικού τους συστήματος από την πρώτη στιγμή που θα σταθούν στα πόδια τους (manual orthopedic manipulation).
*Ο Δημήτρης Κοτάκος (BCCSDip.DogBhv), είναι επαγγελματίας εκπαιδευτής σκύλων.
Διπλωματούχος του Βρετανικού Κολεγίου Κυνολογικών Σπουδών. Αποφοίτησε με έπαινο στην “Συμπεριφορά Σκύλων”, Advanced Canine Behaviour Diploma.
Απόφοιτος της σχολής εκπαιδευτών σκύλων, Stardogs Trainers Academy.
Από το 2015 συμμετέχει στην Κυνοφιλική Ομάδα Έρευνας και Διάσωσης K9 SAR, του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού ως Επιστημονικός Συνεργάτης.
[petsonly]
Δείτε το βίντεο στο τέλος.
Αν και απομένουν περίπου 2 μήνες και κάτι για τα Χριστούγεννα, ωστόσο μια η πρώτη συγκινητική διαφήμιση έκανε ήδη την εμφάνισή της.
Οχι, δεν αφορά τα Χριστούγεννα, αλλά την προσφορά στους συνανθρώπους μας που μας έχουν ανάγκη.
Πρωταγωνιστής ένας απλός άνθρωπος που είναι διατεθειμένος να φτάσει στα άκρα για να βελτιώσει τη ζωή των συνανθρώπων του.
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η διαφήμιση αυτή, έχει ήδη 27 εκ. προβολές και 671.380 κοινοποιήσεις στο Facebook και έχει συγκινήσει πολύ κόσμο.
«Πάντα υπάρχει ένας τρόπος να κάνεις τη ζωή καλύτερη» λέει το σλόγκαν της.
Και πρωταγωνιστής της είναι ένας καθημερινός ήρωας. Ενας απλός άνθρωπος που δεν διστάζει να εκτεθεί και να φτάσει στα άκρα για να βελτιώσει τη ζωή άλλων ανθρώπων.