Κάποιοι μπορεί να το αποκαλέσουν τύχη, αλλά το γεγονός ότι μετά από αυτό το αυτοκινητιστικό ατύχημα τα δυο παιδιά που κάθονταν στο πίσω κάθισμα επέζησαν και το μόνο που έπαθαν ήταν μερικές γρατζουνιές, μπορεί να ονομαστεί και θαύμα.
Το σοβαρό ατύχημα συνέβη στην πόλη Wakulla County, στη Φλόριντα των ΗΠΑ. Όπως μπορείτε κι εσείς να δείτε η πρόσκρουση ήταν τόσο σφοδρή που από το αυτοκίνητο δεν έμεινε σχεδόν τίποτα. Με μια πρώτη ματιά μάλιστα, η ζημιά είναι τόσο σοβαρή που είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι από αυτό το αυτοκίνητο – πόσο μάλλον από τα πίσω καθίσματα – βγήκαν επιζώντες.
Ευτυχώς η οδηγός , μια μητέρα, είχε πάρει όλα τα μέτρα ασφαλείας και είχε δεμένα τα παιδιά τις με τις ζώνες ασφαλείας στα παιδικά καθίσματα και σύμφωνα με την σελίδα Wakulla County Fire Rescue στο Facebook, και τα τρία μέλη της οικογένειας γλίτωσαν με μικρούς μόνο τραυματισμούς!
Οι εικόνες από το ατύχημα είναι συγκλονιστικές, αλλά αξίζει να τις δείτε προσεκτικά. Είναι μια σημαντική υπενθύμιση της σωτήριας επίδρασης που έχει η ζώνη ασφαλείας στους ενήλικες και τη χρησιμότητα που έχει το παιδικό κάθισμα.
Η βάση του καθίσματος ήταν ραγισμένη.
Χάρη στη βλάβη αυτή στο κάθισμα του αυτοκινήτου απετράπη η βλάβη στον επιβάτη.
Η κορυφή του αυτοκινήτου μετά βίας αναγνωρίζεται μετά την πρόσκρουση.
‘Ετσι παρέμειναν τα παιδικά καθίσματα μετά την σύγκρουση.
Όλο το πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου έχει σχεδόν αφαιρεθεί από τη θέση του.
Οι διασώστες παρέχουν τις πρώτες βοήθειες στη μητέρα.
Όταν είναι πλήρως φορτισμένο από την έκθεση στο φως, το τσιμέντο μπορεί να λάμπει έως και 12 ώρες και διατηρεί αυτή την ικανότητα για περίπου 100 χρόνια!
Ένας ερευνητής από το Πανεπιστήμιο San Nicolas Hidalgo του Μεξικού, ο Dr. Jose Carlos Rubio, έχει δημιουργήσει ένα νέο είδος τσιμέντου που λάμπει στο σκοτάδι, ανοίγοντας έναν ολόκληρο νέο κόσμο με τη δυνατότητα να φωτίζονται οι δρόμοι και τα κτίρια μόνο από το συγκεκριμένο υλικό.
Η ιδέα της λάμψης στο τσιμέντο που φωτίζει στο σκοτάδι είναι τόσο απλή και κομψή, που μπορεί να αναρωτιέστε γιατί δεν είχε κατοχυρωθεί μέχρι τώρα με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας. Παραδοσιακά, έχει υπάρξει ένα αρκετά σημαντικό εμπόδιο, δεδομένου ότι τα συμβατικά τσιμέντα δεν είναι διάφανα και επομένως δεν μπορούν να δεσμεύσουν και να αποθηκεύσουν την ηλιακή ενέργεια, ακόμη και όταν συνδυάζονται με φωσφορίζοντα υλικά.
Μετά από εννέα χρόνια έρευνας, ο Dr. Rubio έχει ξεπεράσει αυτό το εμπόδιο και έχει υπολογίσει έναν τρόπο ώστε να μπορέσει να αλλοιώσει τη μικρο-δομή του ίδιου του τσιμέντου, εξαλείφοντας τα αδιαφανή κρυσταλλικά υποπροϊόντα της κανονικής παραγωγικής διαδικασίας που μπλοκάρουν τον φωσφορισμό.
Όταν είναι πλήρως φορτισμένα από την έκθεση στο φως, τα τσιμέντα μπορούν να λάμπουν έως και 12 ώρες και διατηρούν αυτή την ικανότητα για περίπου 100 χρόνια.
Ο ερευνητής έχει μόλις πατεντάρει την τεχνολογία του – πρώτα για το Πανεπιστήμιο του San Nicolas- και διερευνά τις εμπορικές εφαρμογές της.
Αν και πολλοί άνθρωποι έχουν ακούσει ότι τα αμύγδαλα κάνουν καλό στην υγεία, συχνά τα αγνοούν λόγω των υψηλών θερμίδων τους. Αυτό δεν θα πρέπει όμως να σας αποτρέψει από το να τα κάνετε μέρος της καθημερινής διατροφής.
Εάν τρώτε μέχρι και 12 αμύγδαλα την ημέρα θα έχετε τα απίστευτα οφέλη για την υγεία που θα ακούσετε στο παρακάτω βίντεο, και εάν τα τρώτε με αυτό το μέτρο, μπορεί πραγματικά να σας βοηθήσουν να χάσετε, αντί να κερδίσετε βάρος.
Τρώτε ωμά αμύγδαλα, ή αμύγδαλα που τα έχετε στο νερό από το προηγούμενο βράδυ στο ψυγείο. Είναι ο βέλτιστος τρόπος για να πάρετε τα οφέλη αυτής της SUPERFOOD. Επίσης, σαν σνακ εάν τα ψήσετε στο φούρνο, η τα προσθέσετε στο γιαούρτι.
Είναι μια μεγάλη πηγή βιταμίνης Ε, διατηρεί το κολλαγόνο και την ελαστίνη σας, κρατά το δέρμα και τα μαλλιά υγιή και διατηρεί την νεανική σας εμφάνιση. Τα ‘καλά’ λίπη που βρίσκονται στο αμύγδαλα βοηθούν πραγματικά στην απώλεια βάρους, όταν καταναλώνονται με μέτρο.
Επειδή τα αμύγδαλα είναι πλούσια σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, μειώνουν τον κίνδυνο καρδιακής νόσου, καθώς και την κακή χοληστερόλη σας. Περιέχουν αντιοξειδωτικά, έχουν υψηλά επίπεδα πρωτεΐνης,ίνες και μαγνήσιο.
Στο βίντεο αναφέρεται ότι τα αμύγδαλα βοηθούν στην πρόληψη του διαβήτη, αυξάνουν τα επίπεδα ενέργειας, μειώνουν τους κινδύνους του καρκίνου, βελτιώνουν την πέψη και έχουν πολλά άλλα προνόμια για την υγεία και την ομορφιά!
Ο εργοδότης που δίνει αυξήσεις, 90 λεπτά διάλειμμα και απαγορεύει το μειλ μετα τις 5:30 μ.μ
«Μια ουμανιστική επιχείρηση στον κόσμο της βιομηχανίας». Κάπως έτσι περιγράφει την εταιρεία του ο Ιταλός σχεδιαστής κασμιριού, Μπρουνέλο Κουσινέλι, ο οποίος στο ανακαινισμένο με δικά του μέσα μεσαιωνικό κάστρο του Σολομέο έχει φτιάξει μια ουτοπία για τον ίδιο αλλά και τους εργαζόμενους του.
Οι 1400 άνθρωποι που απασχολεί ο Κουσινέλι στην εταιρεία του πληρώνονται 20% πάνω από τον μέσο μισθό στον βιομηχανικό τομέα της Ιταλίας, κάνουν 90λεπτο διάλειμμα στις 13:00 για φαγητό (είτε επιλέγουν την, επιδοτούμενη από την εταιρεία, καντίνα όπου με 3 ευρώ τρώνε ένα κανονικό γεύμα με τοπικά κυρίως προϊόντα, είτε πηγαίνουν σπίτι τους) και σχολάνε στις 5:30 το απόγευμα.
Μετά από αυτή την ώρα, απαγορεύεται στους μάνατζερ να στείλουν οποιοδήποτε επαγγελματικό email. «Οι άνθρωποι χρειάζεται να ξεκουράζονται. Εάν σε εξοντώνω στην δουλειά, τότε σου έχω κλέψει την ψυχή» δηλώνει ο ίδιος στον ρεπόρτερ του Bloombergπου βρέθηκε στο Σολομέο για να δει την ουτοπία του Ιταλού σχεδιαστή.
Όσοι έχουν μπει στο γραφείο του λένε πως στους τοίχους υπάρχουν φωτογραφίες του Σωκράτη, του Κομφούκιου, του Αντρέα Παλάντιο, του Ντοστογιέφσκι, του Γκάντι, του Κάφκα, του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζούνιορ, του Τζον Κένεντι και του Πάπα. Ο ίδιος παραδέχεται ότι έχει επηρεαστεί σε σημαντικό βαθμό από το βιβλίο «Διαλογισμοί» του Μάρκου Αυρηλίου.
Ο Μπρουνέλο Κουσινέλι θεωρείται βασιλιάς του κομψού αθλητικού ντυσίματος (“sporty chic”) – όσοι επιλέγουν για τις επίσημες εμφανίσεις τους αυστηρά κοστούμια Αρμάνι ή ταγέρ Σανέλ είναι βέβαιο πως στις καθημερινές εμφανίσεις τους φορούν τα κασμιρένια ρούχα του Κουσινέλι- ενώ αποκαλείται ο «πρίγκηψ του Σολομέο».
Και τούτο, επειδή τα τελευταία χρόνια έχει μεταφέρει την κατοικία του και την έδρα της επιχείρησής του σε αυτό το μικρό χωριό που υπάρχει από τον 12ο αιώνα και βρίσκεται κοντά στην Περούτζια, περίπου 2 ώρες μακριά από την Ρώμη.
Τα τελευταία 30 χρόνια, όσο η επιχείρησή του μεγάλωνε και άρχισε να μετρά τζίρο αρκετών εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, ο Κουσινέλι βάλθηκε να κάνει το προσωπικό του όραμα πραγματικότητα, φτιάχοντας την δική του ουτοπία στο Σολομέο.
Αγόρασε και ανακαίνισε σταδιακά το μεσαιωνικό κάστρο του χωριού στην κορυφή ενός λόφου με κυπαρίσσια, το οποίο περιλαμβάνει κατοικίες, σχολείο αλλά και μια βιβλιοθήκη που είναι ανοιχτή όλο τον καιρό ώστε να μπορούν να μελετούν οι εργαζόμενοι της εταιρίας του τους αγαπημένους του φιλοσόφους και μένει με την οικογένειά του εκεί πια, όπως και οι περισσότεροι εργαζόμενοί του.
Έφτιαξε ένα θέατρο, ένα στάδιο, μια σχολή χειροτεχνίας, αμφιθέατρα και κήπους, ενώ χαμηλά στο λόφο βρίσκονται τα εργαστήρια του Κουσινέλι όπου τεχνίτες υφαίνουν κασμιρένια πουλόβερ αξίας περίπου 3.000 ευρώ έκαστο.
Να σημειωθεί πως κάθε χρόνο, η εταιρεία του πουλά περίπου 4.500 τζάκετ από καστόρι και 2.000 κασμιρένιες ζακέτες. Η χρηματιστηριακή της αξία «αγγίζει» το 1 δισεκατομμύριο δολάρια και έχει παρουσία σε 60 χώρες. Ο 62χρονος Ιταλός επιχειρηματίας επιμένει στην ισορροπία. Εξάλλου, έχει μια πολύ συγκεκριμένη φιλοσοφία για το επιχειρείν.
«Όλα αυτά τα 35 χρόνια επένδυσα τα πάντα στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, πιστεύοντας πάντα ότι η εργασία υπό τις καλύτερες συνθήκες κάνει τους ανθρώπους πιο δημιουργικούς, ευφυείς και υπεύθυνους» τονίζει στην αυτοβιογραφία του και συμπληρώνει: «Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος γνώριζε πολύ καλά ότι τα πλούτη ανήκουν στον διάβολο αλλά μπορούν να ανήκουν και στον Θεό.
Από την μια πλευρά είναι τα πλούτη που είναι προϊόν λεηλασίας, δηλαδή εκείνων των ανθρώπων που κλέβουν και συσσωρεύουν λεφτά. Και από την άλλη πλευρά είναι τα καλά πλούτη, δηλαδή εκείνων των ανθρώπων που τα μετασχηματίζουν και τα διανέμουν και συνεχίζοντας έτσι, ανανεώνουν την ζωή… Για μένα αυτό ακριβώς εκπροσωπεί το Σολομέο».
Στο Σολομέο, η πειθαρχία δεν επιβάλλεται αλλά μάλλον αναμένεται. Οι εργαζόμενοι δεν είναι υποχρεωμένοι να χτυπούν κάρτα όταν πηγαίνουν και φεύγουν από την δουλειά, ενώ παρακινούνται ευγενικά στο να σκεφθούν διαφορετικά. Πριν από τέσσερα χρόνια, για παράδειγμα, ο Κουσινέλι τοποθέτησε σε όλο το χωριό κεραμικά πλακάκια με γνωμικά.
Έξω από την κεντρική είσοδο του εργοστασίου γράφει χαρακτηριστικά: «Νιώθω υπεύθυνος για όλη την ομορφιά του κόσμου», ενώ στο χολ του θεάτρου υπάρχουν σε εμφανές σημείο τα λόγια του Σαίξπηρ: «Είμαστε φτιαγμένοι από το υλικό των ονείρων και η μικρή ζωή μας είναι περιτριγυρισμένη από τον ύπνο».
Γιος ενός φτωχού αγρότη
Αυτή η άποψη ζωής σαφώς έχει να κάνει και με τα προσωπικά βιώματα του Κουσινέλι. Ο ίδιος θυμάται τον πατέρα του που από αγρότης αποφάσισε, χάριν ενός μεγαλύτερου εισοδήματος, να πάει να εργαστεί σε μια βιομηχανία τσιμέντου. Συνήθως επέστρεφε σπίτι εξαντλημένος, ενώ οι συνάδελφοί του συχνά τον κορόιδευαν για τα χωριάτικα ρούχα του.
«Ήταν μια επαναλαμβανόμενα σκληρή δουλειά. Και πολύ συχνά εξευτελιζόταν. Δεν τον χτυπούσαν αλλά του φέρονταν σαν να ήταν σκλάβος» λέει ο Κουσινέλι, ο οποίος ως επιχειρηματίας τώρα, επιλέγει τον ουμανιστικό καπιταλισμό, όπως τον αποκαλεί.
Ο Τζίλντο Ζένια είναι από τους μεγαλύτερους θαυμαστές του. Μάλιστα, η εταιρεία του Ermenegildo Zegna Group έχει ένα μικρό μερίδιο της τάξης του 3% στην εταιρεία του Κουσινέλι. «Ήταν απολύτως φυσικό αυτό» εξηγεί ένας ακόμα κορυφαίος Ιταλός σχεδιαστής.
Ως μαθητής, ο Κουσινέλι δεν ήταν και πολύ μελετηρός. Περισσότερο επένδυε στην συναισθηματική εκπαίδευση στο τοπικό καφέ Bar di Gigino, όπου σύχναζαν μια πόρνη της γειτονιάς και ένας καθηγητής πανεπιστημίου.
«Το Bar di Gigino παρείχε ένα κεντρικό σημείο υπέροχης μάθησης της ζωής και η ζωή έκτοτε εμφανιζόταν ως μια χαρούμενη κεντρική σκηνή θεάτρου, σε μια συνεχή ρευστή κατάσταση» γράφει ο Ιταλός βασιλιάς του κασμιριού.
Όπως δήλωσε πριν μερικά χρόνια στην αρθρογράφο του περιοδικού The New Yorker, Ρεμπέκα Μιντ, ο πατέρας του Κουσινέλι, «ο γιος μου ήταν έξυπνος και ήθελε να κάνει κάτι μεγάλο. Ένα βράδυ, στη μια τα ξημερώματα του είπα ότι έπρεπε πια να σταματήσει να πηγαίνει στο μπαρ και να κάνει επιτέλους κάτι παραγωγικό».
Αρχικά, ο νεαρός Κουσινέλι πήγε να σπουδάσει μηχανικός. Γρήγορα, όμως, κατάλαβε ότι δεν ήταν αυτός ο δρόμος του. Εγκατέλειψε το κολέγιο σε ηλικία 24 ετών για να ασχοληθεί με την υφαντουργία.
Το 1978 με δάνειο από την τράπεζα και από έναν φίλο του αγόρασε μια μικρή ποσότητα κασμιριού και έφτιαξε έξι πουλόβερ σε ζωηρά χρώματα, ακολουθώντας την τακτική της Benetton. Τα πήγε στην βόρεια Ιταλία και ένας χονδρέμπορος του έκανε μια παραγγελία για 53 κομμάτια.
Σύντομα ξεπλήρωσε τον φίλο του και επεκτάθηκε στην Γερμανία. «Μου είχαν πει ότι οι Γερμανοί πληρώνουν καλά και στην ώρα τους» παραδέχεται ο Μπρουνέλο Κουσινέλι. Στο μεταξύ, ακολουθούσε το δικό του… πρόγραμμα σπουδών, αφιερώνοντας ώρες ολόκληρες στην μελέτη μεγάλων φιλοσόφων.
Τα δύο μεγάλα εργοστάσιά του αρκούν μόνον για τον δειγματισμό των κολεξιόν και τον ποιοτικό έλεγχο της παραγωγής, η οποία ανατίθεται σε συνεργάτες. Λόγω της κρίσης πολλοί Ιταλοί κατασκευαστές ενδυμάτων επεδίωξαν να μεταφέρουν την παραγωγή τους σε χώρες χαμηλού κόστους, όπως η Κίνα και η Ινδία.
Ο Κουσινέλι, όμως, έμεινε σταθερά εκεί που ήταν. Στην Ιταλία και πιο ειδικά, στην επαρχία της Ούμπρια. Με το ξέσπασμα της κρίσης, κάλεσε τους εργαζόμενους, τους διαβεβαίωσε ότι δεν θα απέλυε κανέναν για 18 μήνες και ως αντάλλαγμα ζήτησε περισσότερη δημιουργικότητα και άλλο τρόπο σκέψης.
Έτσι, λοιπόν, μια καθαρίστρια του πρότεινε να κατασκευάσει κασμιρένιες μπάλες ποδοσφαίρου, εμπνευσμένη από την συλλογή μπαλών, υπογεγραμμένων από διάσημους ποδοσφαιριστές, του Κουσινέλι που είναι εκτεθειμένη στο γραφείο του. Πράγματι, κατασκευάστηκαν αρκετές για προωθητικές ενέργειες. Όταν το 2010 η εταιρία επέστρεψε στην κερδοφορία, ο Κουσινέλι προσέλαβε 20 νέα άτομα.
Όσον αφορά το Σολομέο, τα σχέδιά του δεν σταματούν ποτέ. Συνεχίζει να αγοράζει κτίσματα στο χωριό από όσους το επιθυμούν και ετοιμάζεται να φτιάξει ένα μικρό οικουμενικό θέρετρο εντός ενός ιερού πάρκου.
Η ιδέα του ήρθε πριν από μερικά χρόνια όταν άκουσε την ομιλία του Αμερικανού προέδρου Μπάρακ Ομπάμα κατά την επίσκεψή του στο Κάιρο και όπως λέει, ελπίζει να μπορέσει να πουλήσει πολλά ρούχα, γιατί αυτό θα είναι κάτι μεγάλο για την ανθρωπότητα.
Ο ρατσισμός και οι διακρίσεις είναι μερικές από τις πιο άσχημες πτυχές της σύγχρονης κοινωνίας, και οι Αμερικανοί δεν είναι οι μόνοι που ασχολούνται με αυτό το πρόβλημα. Σε όλο τον κόσμο, διαφορετικές χώρες έχουν διαφορετικές προκαταλήψεις εναντίον ομάδων ανθρώπων, και μερικές φορές, απλά εμφανίζονται με το χρώμα του δέρματος τους.
Μια Ελληνίδα σκηνοθέτης ήθελε να δημιουργήσει κάτι που αντανακλά αυτό το πρόβλημα στην πατρίδα της την Ελλάδα. Η μικρού μήκους ταινία της είναι πολύ απλή, αλλά κάνει κάποια πράγματα καθαρά σχετικά με τις συνέπειες και τις καταστροφικές επιπτώσεις αυτού του είδους των στάσεων. Δείτε περισσότερα για την ταινία της, με τίτλο Jafar, παρακάτω.
Jafar, η ταινία που γυρίστηκε από την Ελληνίδα σκηνοθέτιδα Νάνσυ Σπετσιώτη και έχει πάρει μεγάλη δημοσιότητα.
Η ταινία έγινε για τον ρατσισμό στη χώρα.
Στην πρώτη σκηνή, η μητέρα, ο πατέρας και η κόρη μπαίνουν σε μια αίθουσα αναμονής.
Σε κοντινή απόσταση, ένας άνθρωπος με πιο σκούρο δέρμα κάθεται και περιμένει.
Η μητέρα παίρνει γρήγορα την κόρη της μακριά από τον άνθρωπο.
Έχει κάνει σαφές ότι δεν θέλει να καθίσει κοντά στον άνθρωπο ούτε αυτή. Δυστυχώς, ο άντρας συνειδητοποιεί τι κάνουν.
Στη συνέχεια, ο γιατρός τους καλεί όλους στο γραφείο.
Η οικογένεια έκπληκτη βλέπει ότι ο άνθρωπος τους ακολουθεί.
Είναι τότε που μαθαίνουν την αλήθεια.
Ο άνθρωπος θα είναι δότης μυελού των οστών της κόρης τους.
Η ρατσιστική οικογένεια μένει αμήχανη.
Αντιλαμβάνονται ότι ο άνθρωπος θα έσωζε μία από τις ζωές τους.
Η Σπετσιώτη θέλησε να δώσει μέσα από την ταινία ένα ισχυρό μήνυμα.
Ο ρατσισμός και η διάκριση στην Ελλάδα έχουν πάρει ανεξέλεγκτη πορεία ιδιαίτερα πρόσφατα με την πλημμύρα μεταναστών από την Συρία. Αυτή η ταινία έχει σαν στόχο να δείξει ότι στον πυρήνα μας, είμαστε όλοι ακριβώς άνθρωποι – και ότι ποτέ δεν ξέρεις από ποιον μπορεί να έρθει η βοήθεια, έτσι θα πρέπει να μπουν οι προκαταλήψεις στην άκρη.
Λίγες ώρες μετά το γάμο τους αποφάσισε να πάρει διαζύγιο ένας γαμπρός από το Μπαχρέιν γιατί η νύφη φαίνεται ότι δεν απολάμβανε την παρέα του.
Μετά την γαμήλια τελετή το ζευγάρι πήγε στο ξενοδοχείο του αλλά γαμπρός και νύφη δεν τα βρήκαν καθώς άλλα ήθελε εκείνος και άλλα εκείνη. Ο γαμπρός περίμενε ότι η νύφη θα ανταποκριθεί στα συζυγικά της καθήκοντα και θα περνούσαν μαζί μια νύχτα πάθους αλλά τα πράγματα πήραν άλλη τροπή καθώς εκείνη προτιμούσε να ασχολείται με το κινητό της τηλέφωνο και να απαντάει στις ευχές των φίλων της που της έστελναν συγχαρητήρια για το γάμο.
Σύμφωνα με τις τοπικές εφημερίδες ο γαμπρός τής ζήτησε να σταματήσει να στέλνει γραπτά μηνύματα αλλά εκείνη όχι μόνο αρνήθηκε να το κάνει αλλά επιπλέον θύμωσε γι’ αυτή την απαγόρευση.
«Όταν τη ρώτησε αν οι φίλοι της ήταν πιο σημαντικοί από εκείνον η νύφη απάντησε ότι πράγματι ήταν» αναφέρει ένας συγγενής και αυτή η απάντηση μάλλον τον εξόργισε ακόμη περισσότερο. Το επεισόδιο μεταξύ τους έγινε ακόμη πιο θερμό και ο εκνευρισμένος γαμπρός είπε στη νύφη ότι θέλει διαζύγιο και έφυγε από το ξενοδοχείο. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα η υπόθεση κατατέθηκε στο δικαστήριο και ξεκίνησε μια διαδικασία συμφιλίωσης του ζευγαριού. Παρ’ όλα αυτά ο γαμπρός είναι ανένδοτος, δε θέλει να τα ξαναβρεί με την, για λίγες ώρες, γυναίκα του και επιμένει στο διαζύγιο. Ένας νομικός της χώρας που ασχολείται με διαζύγια πάντως αναφέρει ότι υπάρχουν ανησυχητικά αυξανόμενα ποσοστά διαζυγίων σε νεονύμφους που φτάνουν το 50%.
«Οι παρεξηγήσεις, οι διαφορές στις απόψεις και η εύκολη προσέγγιση στην έννοια του γάμου χωρίς μια βαθιά εκτίμηση των ευθυνών είναι μεταξύ των σημαντικότερων αιτιών για τα διαζύγια μεταξύ των νέων» αναφέρει ο ίδιος και προσθέτει πως όπως και σε αυτή την περίπτωση οι γάμοι είναι καταδικασμένοι να αποτύχουν, όταν δεν υπάρχουν γερά θεμέλια ή εμπιστοσύνη.
Πολλοί άνθρωποι απεχθάνονται το χαλάζι για πολλούς και διάφορους λόγους. Ένας από τους λόγους είναι και η ζημιά που μπορεί να προκαλέσει σε αυτοκίνητα, ειδικά όταν πέφτει έντονο χαλάζι η ζημιά μπορεί να είναι πολύ μεγάλη.
Η γυναίκα λοιπόν που θα δούμε στο βίντεο, προκειμένου να προστατέψει το αυτοκίνητό της από την έντονη χαλαζόπτωση, πήρε την κατάσταση στα χέρια της. Οι ακραίες καταστάσεις απαιτούν και ακραίες αντιδράσεις!
Μια 23χρονη γυναίκα από τον Καναδά οδηγούσε μέσα στην ομίχλη κατά την διάρκεια της νύχτας χρησιμοποιώντας την καθοδήγηση του GPS της. Όπως αποδείχθηκε, οι οδηγίες ήταν λιγάκι λανθασμένες με αποτέλεσμα να καταλήξει μέσα στην λίμνη Huron στο Οντάριο!
Ευτυχώς η γυναίκα είχε την τύχη να προλάβει να κατεβάσει το παράθυρο, να πάρει την τσάντα της και να βγει από το αυτοκίνητο πριν αυτό αρχίσει να βουλιάζει…
Mια αξιαγάπητη ομάδα σκύλων, όπως αυτή που θα δείτε παρακάτω, αποδεικνύει πως το πολύ μαλλί, ορισμένες φορές, ασχημαίνει -εκτός από το να ζεσταίνει. Δε λέω, μας ζεσταίνουν το χειμώνα με το όμορφο γουνάκι τους αλλά κατά βάθος σκάνε τα καημένα!
Το καλοκαίρι πλησιάζει και το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να τα κουρέψετε λιγάκι για να ξεσκάσουν κι αυτά! Ειδικότερα εάν είστε άντρας κάντε το όσο πιο κουκλί γίνεται: Τα κορίτσια παραμονεύουν εκεί έξω για να το χαϊδέψουν…
1. Αυτή η τρίχα έκρυβε από κάτω αυτό το κουκλί, ναι…
2. «Εγώ είμαι καλέ κορίτσια, ο Λούλης!»
3. «Για να μη μας λέτε πατσαβουράκια… ιδού!»
4. «Έχω τριχοφυΐα, τι θες;»
5. Αυτό το σκυλί είχε κρυμμένο ένα πανέμορφο χαμόγελο!
6. Να μην κοροϊδεύετε τα μαλτεζάκια όταν τρώνε τρίχες: Γιατί δεν βλέπουν με την «κουρτίνα»!
7. Ο Μπούμπης δεν ήταν βρωμιάρης… Κούρεμα ήθελε!
8. Αυτά τα δύο πανέμορφα κολλητάρια είναι η έκπληξη του +1 στον τίτλο του κειμένου!
9. Στη συγκεκριμένη ράτσα λατρεύουμε το κούρεμα αυτό!
10. Aυτό το σκυλί ήταν ανέκαθεν μια σταλιά… Κούρεμα ήθελε!
11. Όπως και να το κουρέψεις αυτό το κουκλί θα΄ναι πάντα πανέμορφο!
12. «Γέρος-ξεγέρος η μπογιά μου περνάει ακόμα…»
13. «Ο Ράιαν είμαι ρε παιδιά, αλήθεια σας λέω!»
14. «Καλέ πουλάκι έχω, ναι!»
15. «Δεν κοιμάμαι, ανέκαθεν έτσι σας κοίταζα…»
16. «Ό,τι πει το αφεντικό! Κούρεμα αυτός, κούρεμα κι εγώ!»
Μια από τις μεγαλύτερες ατυχίες που μπορούν να μας συμβούν είναι να διαπιστώσουμε ότι κλειδωθήκαμε έξω από το αμάξι μας, έχοντας αφήσει τα κλειδιά μέσα στο όχημα!
Το Business Insider δημοσιεύει ένα βίντεο από το Consumer Reports με συμβουλές και tips για το πώς θα ανοίξετε την πόρτα του αυτοκινήτου εάν κλειδωθείτε απ’ έξω.
Όπως σημειώνεται στο βίντεο, αρχικά δεν πρέπει να πανικοβληθείτε. Αν είσαστε κοντά σε ένα πρατήριο υγρών καυσίμων, εκεί έχουν τα κατάλληλα εργαλεία: ένα που μοιάζει και φουσκώνει σα μπαλόνι, το τοποθετείτε στη πόρτα έτσι ώστε να δημιουργηθεί άνοιγμα από όπου θα περάσει ένας γάντζος και με τις κατάλληλες κινήσεις θα ανοίξει την πόρτα.
Αυτό μπορείτε να το κάνετε και μόνοι σας, τοποθετώντας μια σφήνα, ή ένα κατσαβίδι στην πόρτα (όπως βλέπετε στα παρακάτω βίντεο που αλιεύσαμε από το YouTube) από όπου μπορείτε να γλιστρήσετε μέσα ένα σίδερο με γάντζο.
Προσοχή! Οι παραπάνω τεχνικές δεν αποκλείεται να προξενήσουν βλάβη στην πόρτα.
Αν βρίσκεστε σε τοποθεσία που δεν υπάρχει κοντά βενζινάδικο, μπορείτε να καλέστε την αστυνομία ή την ασφαλιστική σας (εκείνοι θα καταφέρουν να το ανοίξουν αλλά πιθανόν να σας κοστίσει).
Από την μια πλευρά είναι τα πλούτη που είναι προϊόν λεηλασίας, δηλαδή εκείνων των ανθρώπων που κλέβουν και συσσωρεύουν λεφτά. Και από την άλλη πλευρά είναι τα καλά πλούτη, δηλαδή εκείνων των ανθρώπων που τα μετασχηματίζουν και τα διανέμουν και συνεχίζοντας έτσι, ανανεώνουν την ζωή… Για μένα αυτό ακριβώς εκπροσωπεί το Σολομέο».
«Το Bar di Gigino παρείχε ένα κεντρικό σημείο υπέροχης μάθησης της ζωής και η ζωή έκτοτε εμφανιζόταν ως μια χαρούμενη κεντρική σκηνή θεάτρου, σε μια συνεχή ρευστή κατάσταση» γράφει ο Ιταλός βασιλιάς του κασμιριού.
