Το αειθαλές 4×4 της LADA βρίσκεται στην αγορά μερικές δεκαετίες, και πέρα από ορισμένες μικρές αλλαγές και ανανεώσεις, τίποτα δεν έχει αλλάξει δραματικά από το αρχικό σχέδιο.
Το Lada Niva έχει γαλουχήσει γενιές και γενιές οδηγών και στο πέρασμα των χρόνων έχει κερδίσει με το σπαθί του θέση στη λίστα των πιο καλτ οχημάτων της παγκόσμιας αυτοκινητοβιομηχανίας.
Ένα SUV τίμιο που προσφέρει πολλά περισσότερα από αυτά που ζητά. χάρη στη μόνιμη τετρακίνηση μπορεί να σε βγάλει ασπροπρόσωπο ακόμα και σε διαδρομές που άλλα, πολύ πιο “λουσάτα” οχήματα της κατηγορίας, κομπιάζουν.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως πρόκειται για ένα φθηνό όχημα παντός εδάφους, ένα εργαλείο για καθημερινή σκληρή χρήση που δεν επιδιώκει βραβεία σχεδιασμού ή εξεζητημένων τεχνολογιών.
Και να που τώρα ήρθε η ώρα για να προσαρμοστεί και αυτό στις επιταγές του σήμερα, καθώς όπως είπε ο CEO της AvtoVaz, Nicolas Maure, η νέα γενιά του Niva βρίσκεται προ των πυλών!
Τον λένε Κίκο,είναι διασταύρωση γερμανικού ποιμενικού με μαλινουά, είναι μέλος της ομάδας του WWF στη Δαδιά και μαζί με τον αδερφό του Κούκι, είναι οι δύο πρώτοι σκύλοι – ανιχνευτές δηλητηριασμένων δολωμάτων στην Ελλάδα.
Όπως επισημαίνει η WWF, «η χρήση της λεγόμενης “φόλας” στην ύπαιθρο απαγορεύεται στην Ελλάδα από το 1993, όμως συνεχίζεται ακόμα και σήμερα.
Υδροκυάνιο και πολλές άλλες απαγορευμένες τοξικές ουσίες ρίχνονται στη φύση συχνά για να εξοντώσουν λύκους, αλεπούδες, ή ό,τι άλλο ενοχλεί ορισμένους ασυνείδητους. Το έγκλημα έχει ανεξέλεγκτες συνέπειες, ιδιαίτερα για ζώα της χώρας μας που απειλούνται με εξαφάνιση».
WWF Ελλάς / Ελα Κρετ
«Στις προσπάθειές μας να αποτρέψουμε την εξαφάνιση του γύπα Ασπροπάρη, που πια μετρά λιγοστά ζευγάρια σε όλη την Ελλάδα, ανακαλύψαμε ότι οι φόλες είναι μια από τις μεγαλύτερες αιτίες θανάτου του.
Κανείς δεν δηλητηριάζει τους γύπες εσκεμμένα, όμως ως καθαριστής της φύσης, ο γύπας τρώει τα πτώματα κι άρα και το δηλητήριο με το οποίο έχουν εμποτιστεί.
Για να τον διασώσουμε, αποφασίσαμε να αναζητήσουμε τη βοήθεια ενός επαγγελματία ανιχνευτή», αναφέρει η Έλα Κρετ, ερευνήτρια του προγράμματος του WWF στον Έβρο και το έτερον ήμισυ του Κίκο στη ομάδα ανίχνευσης δηλητηριασμένων δολωμάτων. Έτσι, ο Ισπανός Κίκο, μαζί με τον Κούκι, βρέθηκαν στην Ελλάδα, ως οι πρώτοι σκύλοι-ανιχνευτές για δηλητηριασμένα δολώματα.
Η δουλειά της ομάδας ανίχνευσης δηλητηριασμένων δολωμάτων του WWF στη Δαδιά ξεκινά όταν δεχτεί ένα τηλεφώνημα ότι ένας βοσκός έχασε τα τσοπανόσκυλά του ή ένας κυνηγός το κυνηγόσκυλό του.
Ωστόσο, η περιοχή έρευνας είναι συνήθως δάση ή μεγάλα λιβάδια. «Πόσο εύκολο είναι να βρει κανείς μια βελόνα στα άχυρα; Πώς θα εντοπίσουμε την πηγή της δηλητηρίασης προτού μας κοστίσει κι άλλα θύματα; Η ειδική εκπαίδευση και η αλάνθαστη μύτη του Κίκο, του επιτρέπει να οργώνει μια μεγάλη περιοχή και να αναγνωρίζει “ανωμαλίες” στις μυρωδιές που ανιχνεύει.
WWF Ελλάς / Ελα Κρετ
Έτσι εντοπίζει την πηγή του κακού», λέει η Έλα. Ο Κίκο ακολουθεί ένα πρόγραμμα αυστηρής άσκησης και ακόμα πιο αυστηρής διατροφής. «Κάθε μέρα κάνουμε μια βόλτα 6 χιλιομέτρων για να κρατήσουμε τη φόρμα μας. Όσο για τη διατροφή του, τρώει μόνο την ξηρά τροφή του και τίποτα άλλο… Αυτή είναι και η καλύτερη άμυνά του απέναντι στον κίνδυνο της φόλας για τον ίδιο».
Όπως αναφέρει η WWF, το παιχνίδι αποτελεί το βασικότερο κίνητρο της δουλειάς του Κίκο. «Η εκπαίδευση του Κίκο για την ανίχνευση του δηλητηριασμένου δολώματος στηρίζεται στην επιβράβευση του έντονου παιχνιδιού μαζί μου, όταν καταφέρει να βρει την πηγή της δηλητηρίασης». «H δουλειά είναι σκληρή και συχνά τα ευρήματά μας πραγματικά σοκαριστικά. Όμως, η αφοσίωση και η επιμονή του Κίκο μου δίνει δύναμη και κουράγιο να συνεχίσω», συνεχίζει η Έλα.
Ο Κίκο και ο Κούκι βρίσκονται στην υπηρεσία της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας (ΕΟΕ) και του WWF Ελλάς, στο πλαίσιο του προγράμματος LIFE+ «Η επιστροφή του ασπροπάρη», που έχει στόχο τη διάσωση των τελευταίων ζευγαριών του σπάνιου γύπα στα Βαλκάνια. Πεδίο δράσης των σκυλιών είναι για το μεν πρώτο το Εθνικό Πάρκο Δαδιάς, ενώ για το δεύτερο τα Μετέωρα, όπου ζουν οι απειλούμενοι ασπροπάρηδες.
Οι περίεργοι γρίφοι έχουν μεγάλη απήχηση στα κοινωνικά δίκτυα μιας και κάνουν τους χρήστες να σκεφτούν λίγο παραπάνω αλλά και να σχολιάσουν ή να ερμηνεύσουν την λύση με τον δικό τους τρόπο.
Έτσι και αυτή η ερώτηση έχουν μπερδέψει πολλούς ενώ φαινομενικά είναι κάτι το εύκολο. Οι δημιουργοί της, η γνωστή πλατφόρμα κουίζ playbuzz.com, ισχυρίζονται ότι μόλις το 3% των ανθρώπων μπορούν να βρουν την σωστή λύση.
Ένα κείμενο για τα όσα συνέβησαν προχθες στο σχολείο στο Πέραμα με την εισβολή των μελών της Χρυσής Αυγής αλλά και τις αντιδράσεις ορισμένων γονέων απέναντι στη φοίτηση προσφυγόπουλων στα σχολεία ανάρτησε στο Facebook η εκπαιδευτικός, συντονίστρια Εκπαίδευσης Σχιστού, Ελένη Καραγιάννη.
Διαβάστε το κείμενο:
Αυτό το κείμενο όπως και όλα τα άλλα, αναρτήθηκε στην ανοικτή, δημόσια και ελεύθερη σελίδα μου σε αυτόν εδώ το χώρο, με πολύ θάρρος και παρρησία. Την τελευταία φορά που έγραψα για την εκπαίδευση των παιδιών των προσφύγων δέχθηκα “προειδοποιήσεις”. Είμαι επικηρυγμένη βλέπετε στις σελίδες της Χρυσής Αυγής και στις σελίδες της “σοβαρής” Χρυσής Αυγής. Αλλά δυστυχώς δεν φοβάμαι. Δυστυχώς. Για αυτο θα συνεχίσω να μιλάω. Ξέρω. Δεν επιτρέπεται αυτήν την εποχή. Ιδιαίτερα σε γυναίκες. Όμως θα το κάνω.
Δεν μπορώ να μην το κάνω. Γιατί θα έρθει το πλήρωμα του χρόνου και η ψυχή μου θα με ρωτήσει: “Μίλησες ; Υπερασπίστηκες τον αδύναμο;”
Σήμερα ήμουν μάρτυρας σε μια από τις πιο θλιβερές εικόνες της ζωή μου. Προπηλακισμοί. Χαστούκια. Μπουνιές. Βρισιές. Ουρλιαχτά. Υστερίες. Τεντωμένα πρόσωπα. Υψωμένες γροθιές.
Μέσα και έξω από τον ιερό χώρο ενός σχολείου.
Γιατί;
Για να μην έρθουν στην απογευματινή βάρδια ενός δημόσιου ελληνικού σχολείου κάπου 20-25 παιδιά του πολέμου. Παιδιά που έχουν επιβιώσει από οβίδες, από μισαλλοδοξία, από φανατισμό, από πείνα, από δίψα, από το κρύο, από τη θάλασσα. Παιδιά τραυματισμένα στη ψυχή και στο σώμα.
Παιδιά . Παιδιά. Παιδιά γαμώτο. Παιδιά.
Δεν θα πω πολλά όμως για τον Υπόδικο. Παρά μόνο πως ούτε επιθετικότητα ήταν αυτο που έκανε. Ούτε καν βία. Ήταν ένα χορευτικό. Μια περφόρμανς. Ένα σκετς. Αγανακτισμένος έσπρωχνε την πόρτα του σχολείου για να μπει τελικά μέσα, να κάνει μια στροφή σα να χόρευε ζεϊμπέκικο και στη συνέχεια να αποχωρήσει. Το ξύλο στις δασκάλες και στους δασκάλους το έριξαν οι συνοδοί του.
Ολα αυτά που σας περιγράφω έγιναν μπροστά στα μάτια κάποιων παιδιών που δεν είχαν προλάβει να αποχωρήσουν από το σχολείο. Έκλαιγαν αυτά τα παιδιά. Είδαν τον Κύριο και την Κυρία τους, τους δασκάλους τους, να τρώνε σφαλιάρες και σπρωξίματα.
Γιατί;
Πως θα παρηγορήσουμε αυτά τα παιδιά.;
Ποιος θα τους εξηγήσει; Τι να τους εξηγήσει;
Για αυτά τα παιδιά δεν γίνεται όλο αυτο; Για να τα προστατεύσουμε;.
Γιατί έπρεπε να γίνει όλο αυτο;
Το υπόλοιπο μήνυμά μου αφορά στους γονείς του σχολείου. Και κάθε σχολείου. Ιδιαίτερα εκείνους που ήμασταν μαζί στη συζήτηση. Ξέρω πως το σχόλιό μου θα φτάσει στα χέρια τους. Θέλω να τους πω πως δεν έχω θυμό γι αυτους. Έχω θυμό μόνο σε όσους εκμεταλλεύονται τα συναισθήματά τους.
Γιατί τα ξέρω τα συναισθήματά τους. Ήμουν κοντά τους τα τελευταία 19 χρόνια. Ήμουν κοντά τους όταν έχασαν τη δουλειά τους. Όταν μαζί με τους άλλους συναδέρφους μαζέψαμε λίγα χρήματα για να τους πληρώσουμε το κομμένο ρεύμα. Ήμουν εκεί κοντά στην μητέρα που κακοποιήθηκε από έναν βάναυσο σύζυγο και με άφησε να της κρατήσω το χέρι. Ήμουν κοντά τους στην αγωνία τους για τον μέλλον το δικό τους και των παιδιών τους. Δεν θα τους κατηγορήσω. Γιατί τους κατανοώ. Ξέρω. Ειλικρινά ξέρω τις δυσκολίες , τις αγωνίες και τον πόνο της ψυχής τους. Και το λέω χωρίς ίχνος ειρωνείας. Ξέρω το βάρος του να μεγαλώνεις παιδιά σε αυτές τις δύσκολες εποχές της χολέρας. Της φτώχειας. Της ψυχικής ανέχειας. Ξέρω. Ήμουν εκεί όταν εκμυστηρεύτηκαν τις αγωνίες τους. Πήρα τα παιδιά τους αγκαλιά όταν μάτωναν τα γόνατά τους στο προαύλιο και ζητούσαν τη μαμά. Μέχρι να έρθει η μαμά, ήμουν εγώ εκεί για εκείνα. Χωρίς φόβο τα πήρα αγκαλιά όταν έβραζαν από πυρετό. Πολλές φορές κόλλησα τις ασθένειές τους. Τις γρίπες τους. Τα δερματικά τους. Τα παράσιτά τους. Ναι . Τα Ελληνάκια έχουν από ολα αυτα. Αλλά δεν σταμάτησα ούτε στιγμή να είμαι εκεί σαν δεύτερη Μητέρα για αυτα. Τα αγαπάω τα παιδιά τους. Μάλιστα τα πιο μικρά, μερικές φορές μπερδεύονται και με φώναζαν μαμά. Αλήθεια. Το κάνουν αυτο οι πολύ μικροί μαθητές.
Και θα συνεχίσω να τα αγαπάω και να διαθέτω την αγκαλιά μου και την ψυχή μου για αυτά. Γιατί έχω επιλέξει να είμαι Δασκάλα. Είναι δύσκολο να είσαι δάσκαλος. Γιατί βλέπεις να κυλάει η ιστορία μπροστά σου και πολλές φορές είναι πέρα από τις δυνάμεις σου να αλλάξεις το ελάχιστο.Όμως αυτό δεν είναι αλήθεια. Έτσι νόμιζα. Έτσι ήθελαν να με κάνουν να νομίζω . Ότι είμαι θύμα. Ότι δεν μπορώ να αλλάξω πολλά. Είναι ψέμα όμως. Μπορώ να αλλάξω τη μοίρα μου. Μπορώ να αλλάξω τη μοίρα των μαθητών μου. Μπορώ να συμβάλω λίγο. Ένα μικρο βηματάκι προς μια πιο ανθρώπινη ζωή.
Πιο ανθρώπινη ζωή.
Και γι αυτόν τον λόγο θα συνεχίζω να αγκαλιάζω τα παιδιά τους όταν έχουν πυρετό και να βρίσκομαι δίπλα στις μητέρες αυτές όταν θα θέλουν υποστήριξη. Θα το κάνω..Με όλη μου την καρδιά.
Θα το κάνω όμως και για τα παιδιά των προσφύγων .
Δεν υπάρχει ούτε μια περίπτωση να μην το κάνω και για τα παιδιά των προσφύγων.
Ξέρετε γιατί;
Για ένα μόνο λόγο.
Για να αλλάξω τον κόσμο. Αυτό με ενδιαφέρει μόνο.
Δυστυχώς αυτο με ενδιαφέρει μόνο.
Γιατί ο Δαρβίνος είπε, πως τα είδη που δείχνουν Συμπόνοια στα αδύναμα μέλη της αγέλης, είναι τα είδη που επιβιώνουν. Είναι τα είδη που κατακτούν το κόσμο. Τα δυνατά είδη. Αυτά τα είδη στο βασίλειο της φύσης επιβιώνουν. Όχι τα βίαια. Όχι εκείνα που αφήνουν πίσω στο πέρασμά τους και έξω από την αγέλη τον αδύναμο. Αλλά αυτά που κάνουν χώρο.
Χώρο.
Θα ήθελα να είμαστε μαζί σε αυτό το Μεγάλο και Ιερό σκοπό. Μια αγκαλιά. Για να αλλάξουμε τον κόσμο. Για να γίνουμε λίγο πιο δυνατοί και λίγο πιο θωρακισμένοι και προετοιμασμένοι για τα επόμενα δύσκολα χρόνια που έρχονται. Σε αυτές τις φήμες πολέμου και σε αυτο το χωνευτήρι ψυχών που έχει καταντήσει ο κόσμος θέλω ειλικρινά να είμαστε μαζί και να αγκαλιάσουμε τους αδύναμους.
Για να αλλάξουμε τον κόσμο.
Στα 65 του πια ο Ριτζ από τη σειρά «Τόλμη και Γοητεία», χορεύει στο dancing with the stars, παίζει μπάσο με το συγκρότημά του και εμφανίζεται σε τηλεοπτική σειρά.
Ήταν ένα από τα πιο πολυσυζητημένα πρόσωπα στα τέλη της δεκαετίας του 80 και στις αρχές των 90ς. Κάθε μεσημέρι εμφανιζόταν στη μικρή οθόνη και τα περιοδικά είχαν άπειρες φωτογραφίες του, που τόσο πολύ ήθελαν τα εκατομμύρια κοριτσόπουλα σε όλο τον κόσμο, που αγόραζαν τα περιοδικά.
Είναι ο Ρον Μος ένας από τους πρωταγωνιστές της αμερικανικής σαπουνόπερας «Τόλμη και Γοητεία» που προβλήθηκε και στην Ελλάδα.
Ο Μος υποδυόταν επί 25 χρόνια τον Ριτζ, τον πρωτότοκο γιο της οικογένειας Φόρεστερ και καθημερινά απασχολούσε τους θεατές η θυελλώδης σχέση του με την Μπρουκ Λόγκαν.
Αν κι έχει μεινει γνωστός απο τον ρόλο του ως Ριτζ, η μεγάλη του αγάπη είναι μουσική και το τραγούδι. Γεννήθηκε το 1952 στο Λος Άντζελες και μεγάλωσε στο χώρο του θεάματος. Από πολύ μικρός άκουγε μανιωδώς Beatles και στα 11 άρχισε να μαθαίνει ντραμς, κιθάρα και ηλεκτρικό μπάσο.
Tο 1976 σε ηλικία 24 χρόνων σχημάτισε με τρεις μουσικούς το συγκρότημα Player. Μέσα σε ένα γκαράζ στο Χόλιγουντ άρχισαν να γράφουν και να προβάρουν τα τραγούδια τους. Σύντομα κυκλοφόρησαν δίσκο.
Ένα από τα τραγούδια τους ήταν το Baby Come Βack που το 1979 έμεινε για τρεις εβδομάδες στην κορυφή των charts, με τον Ρον στο μπάσο και τα φωνητικά.Η υποκριτική ήρθε στη ζωή του το 1983 όταν έπαιξε σε μια ιταλική ταινία περιπέτειας. Τότε ήταν που άφησε τους Player.
Tο φιλμ ωστόσο δεν σημείωσε ιδιαίτερη επιτυχία. Ακολούθησαν εμφανίσεις σε ταινίες δεύτερης διαλογής, σειρές και διαφημιστικά. Το 1987 του έγινε η πρόταση να πρωταγωνιστήσει στην Τόλμη και Γοητεία από την οποία έφυγε το 2012 μετά από διαφωνίες με την παραγωγή για το ύψος του μισθού του αλλά και επειδή όπως είπε, ήθελε να κάνει «κάτι άλλο, επιτέλους».
Το 2015 εμφανίστηκε σε μια άλλη βελγική σαπουνόπερα και τον τελευταίο καιρό πρωταγωνιστεί και υπογράφει την παραγωγή στην αμερικανική σειρά The Bay ενώ συνεχίζει να παίζει με τους Player σε διάφορα φεστιβάλ.
η μουσική δεν την άφησε ποτέ. Ακόμα κι όταν διαλύθηκαν για λίγο καιρό οι Player, συνέχισε να γράφει τραγούδια. Έχει κάνει δυο προσωπικά άλμπουμ που σημείωσαν επιτυχία κυρίως στην Αυστραλία όπου είναι ιδιαίτερα αγαπητός.
Το 2010 ο Mος συμμετείχε στο ιταλικό «Dancing with the Stars» όπου πήρε τη δεύτερη θέση. Εχει παντρευτει δύο φορές και έχει δύο κόρες 23 και 19 χρόνων.
Με τη δεύτερη σύζυγό του, Devin Devasquez, έχουν φτιάξει μια καυτερή σάλτσα. Μέρος των εσόδων απο τις πωλήσεις πηγαίνουν στους πληγέντες του τυφώνα Κατρίνα για την ανακούφιση των κατοίκων της Νέας Ορλεάνης.
Δύο βίντεο που αποτυπώνουν τη θλιβερή πραγματικότητα για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των ζώων στους ζωολογικούς κήπους ήρθαν στο φως της δημοσιότητας.
Τον εν λόγω υλικό καταγράφηκε από μία ομάδα ακτιβιστών της Scorpion Wildlife Trade Monitoring Group σε ζωολογικό κήπο της Bandung στην Ινδονησία και σε αυτό απεικονίζονται μέσα από τα κλουβιά τους οι σκελετωμένες «αρκούδες του ήλιου» να «παρακαλούν» τους επισκέπτες για λίγο φαγητό.
Οι επισκέπτες του ζωολογικού κήπου ρίχνουν στα πεινασμένα θηλαστικά μερικά φρούτα κι εκείνα προσπαθούν εναγωνίως να τα βρουν για να τα φάνε.
Σε ένα άλλο βίντεο μια αρκούδα που υποφέρει από την πείνα φαίνεται να τρώει τα περιττώματα που υπάρχουν μέσα στο κλουβί.
Από τη στιγμή που τα βίντεο αναρτήθηκαν στο Διαδίκτυο έγιναν σάλος και ξεκίνησε μία ηλεκτρονική ψηφοφορία, με στόχο την συλλογή υπογραφών για το κλείσιμο του συγκεκριμένου ζωολογικού κήπου. Μέχρι στιγμής έχουν συγκεντρωθεί περισσότεροι από 270.000 ψήφοι.
Οι επισκέπτες του ζωολογικού κήπου της Bandung έχουν αναρτήσει δεκάδες αρνητικά σχόλια στη σελίδα του στο TripAdvisor, κατηγορώντας τους υπεύθυνους για αδιαφορία και εγκατάλειψη των ζώων.
«Δεν μπορούσα να πιστέψω στα μάτια μου όταν είδα πόσο βρώμικο και σιχαμερό ήταν το συγκεκριμένο μέρος», έγραψε ένας χρήστης. «Τα ζώα δεν συντηρούνταν καλά, ήταν σκελετωμένα και ξεχασμένα», πρόσθεσε.
Οι «αρκούδες του ήλιου» συνήθως συναντώνται σε δασικούς οικότοπους στη Νοτιανατολική Ασία και έχουν χαρακτηριστεί ως ευάλωτο είδος από τη Διεθνή Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης.
Ο ζωολογικός κήπος της Bandung δεν είναι ο μοναδικός κήπος στην Ινδονησία που έχει κατηγορηθεί για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των ζώων, με τον ζωολογικό κήπο της Surabaya να έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ως ο «ζωολογικός κήπος του θανάτου».
Πάνω από 15.500 ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές, θα μπορούν να βρουν καταναλωτές αλλά και εταιρείες, στη Γλυφάδα σε τιμή πολύ μικρότερη της αρχικής.
Η εκποίηση των προϊόντων που ανήκουν στην Ηλεκτρονική Αθηνών η οποία πτώχευσε τον περασμένο Απρίλιο, θα γίνει στη Γλυφάδα (Λεωφόρος Βουλιασμένης 117) στις 30 Ιανουαρίου 2017.
Νωρίτερα πάντως θα γίνει η έκθεση των προϊόντων το Σάββατο 21/1, Τετάρτη 25/1 και Σάββατο 28/1. Τα δύο Σάββατα η έκθεση θα λειτουργήσει από τις 10 π.μ. έως 5 μ.μ., ενώ την Τετάρτη από τις 12 το μεσημέρι έως τις 7 μ.μ, προκειμένου να ενημερωθούν οι υποψήφιοι αγοραστές.
Στον χώρο της έκθεσης θα βρίσκονται πρώην εργαζόμενοι της εταιρείας που διαθέτουν την κατάλληλη εμπειρία για να ενημερώνουν τους ενδιαφερομένους για τα προϊόντα.
carscoops
