Γνωρίστε τον Κίντζι. Είναι ένα φιλικό νεαρό τσιτάχ στο Cheetah Experience, έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό στη Νότιο Αφρική που παρέχει καταφύγιο για πολλά απειλούμενα είδη, συμπεριλαμβανομένων των τσιτάχ, των λεοπαρδάλων, των αρσενικών λιονταριών, των αφρικανικών αίλουρων, των καρακάλ, των αφρικανικών αγριόγατων, των λύκων, και μιας τίγρη της Σιβηρίας.
Ο Κίντζι αγαπάει τις σουρικάτες και συχνά πηγαίνει κάτω για να τις επισκεφτεί. Το αίσθημα, ωστόσο, σίγουρα δεν είναι αμοιβαίο. Όχι ότι αυτό πειράζει τον Κίντζι! Ενώ οι σουρικάτες βλέπουν τον Κίντζι ως φυσικό εχθρό και ως εκ τούτου μια απειλή, ο Κίντζι το μόνο που θέλει είναι λίγη προσοχή. Τρίβοντας τον εαυτό του στο περίβολο, μπορείτε να πείτε από τους φίλους του, ότι ενώ οι σουρικάτες προσπαθούν να τον αποκρούσουν με τρομακτικές επιθέσεις, ο Κίντζι το αγαπά πραγματικά, μπερδέυοντας τις επιθέσεις για φιλικό καλλωπισμό.
Σύμφωνα με τον φροντιστή Ντολφ Σ. Βόλκερ, ο Κίντζι σπάνια μουγκρίζει και οι «επιθέσεις» της σουρικάτας είναι ένα από τα μοναδικά πράγματα που του το προκαλεί. “Ούτε εγώ δεν μπορώ να κάνω τον Κίντζι να μουγκρίσει” λέει. “Νομίζω ότι στον Κίντζι αρέσει το ξύσιμο των σουρικάτων στην γούνα του. Αλλά σίγουρα προσπαθούν να τον βλάψουν. “Υποθέτω ότι κάποιοι το προτιμούν άγριο!”
Μπορείτε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του Cheetah Experienceγια να μάθετε περισσότερα για τον Κίντζι και τους φιλ-εχθρούς του, τις σουρικάτες.
Ο κάθε άνθρωπος δείχνει την αγάπη του με διαφορετικό τρόπο. Κάποιοι εκφράζουν την αγάπη τους με αγγίγματα, άλλοι με λόγια και μερικοί μέσω ενεργειών.
Η Χιοτσεόν Τσεόνγκ είναι μια εκπληκτική καλλιτέχνιδα από τη Νότια Κορέα, της οποίας τα έργα κλέβουν τις καρδιές των χρηστών του Instagram. Ζωγραφίζει ζεστές, οικείες στιγμές ζευγαριών – από περιπάτους στο πάρκο, μέχρι δείπνο.
Η καλλιτέχνιδα χρησιμοποιεί χρώματα για να εκφράσει τη διάθεση της στιγμής και ποικίλλει από παστέλ αποχρώσεις σε λαμπερές και δυνατές αποχρώσεις.
Τις περισσότερες φορές, υπάρχουν μόνο δύο άτομα σε αυτές τις εικόνες, σαν να ήταν οι μοναδικές ψυχές σε αυτόν τον κόσμο, αλλά κάθε λίγο, η καλλιτέχνιδα προσθέτει μια γάτα, ως μια χαριτωμένη παρέα στην ζωή του ζευγαριού.
Έως τη Βουλιαγμένη έχουν φτάσει οι κηλίδες πετρελαίου από τη βύθιση του δεξαμενοπλοίου Αγία Ζώνη. Ωστόσο μέχρι αυτή τη στιγμή η μόλυνση στην περιοχή είναι σαφώς περιορισμένη σε σχέση με άλλες θαλάσσιες περιοχές που προηγούνται γεωγραφικά.
Παρά το γεγονός ότι οι δήμοι Γλυφάδας και Βάρης, Βούλας, Βουλιαγμένης έχουν τοποθετήσει ειδικά περιοριστικά πλέγματα στη θάλασσα για να μπορέσουν να ελέγξουν την επέκταση της μόλυνσης, κάτι τέτοιο δεν κατέστη απόλυτα εφικτό.
Χαρακτηριστικό μάλιστα είναι το γεγονός ότι η παραλία του Αστέρα Βουλιαγμένης προειδοποιούσε από χθες το μεσημέρι τους λουόμενους ότι το μπάνιο στη θάλασσα δεν επιτρέπεται, ενώ οι υπεύθυνοι της παραλίας προέτρεπαν τους λουόμενους να καθίσουν στην παραλία και εάν θέλουν να πιουν τον καφέ τους. Μάλιστα η είσοδος ήταν ελεύθερη στη γνωστή παραλία των Νοτίων Προαστίων.
Ο θρύλος θέλει τον Αισχύλο να φοβάται τόσο τον χρησμό πως ένα ιπτάμενο αντικείμενο θα ήταν αυτό που θα του στερούσε τελικά τη ζωή, που πέρασε ένα δυσανάλογα μεγάλο μέρος του βίου του στο ύπαιθρο.
Και σύμφωνα με τον ίδιο θρύλο, σκοτώθηκε τελικά όταν του έπεσε μια ιπτάμενη χελώνα στο καραφλό του κεφάλι, την οποία έριξε ένας αετός για να σπάσει το καβούκι της σε αυτό που πέρασε για πέτρα.
Κι ενώ η ιστορία μοιάζει μύθος, οι αετοί εκτοξεύουν πράγματι χελώνες στα βράχια. Ένα μάλιστα είδος τους κάνει το ίδιο, μόνο που αντί για χελώνες ρίχνει κόκαλα στο έδαφος, καθώς δεν νοιάζεται για ζωντανή λεία.
Ο μεγαλοπρεπής γύπας (Gypaetus barbatus) τρέφεται βλέπετε σχεδόν αποκλειστικά με οστά, καταπίνοντάς τα ολόκληρα όταν αυτό είναι δυνατό. Όταν θέλουν σπάσιμο, τα πετάει από ψηλά πάνω σε πέτρες και βράχια μοστράροντας τη νοημοσύνη του.
Και την ώρα που το κάνει αυτό στα βουνά της Ευρώπης, της Ασίας και της Αφρικής, παρέχει πολύτιμες υπηρεσίες στο οικοσύστημα, περιορίζοντας τις μολύνσεις από τα πτώματα σε αποσύνθεση.
Η διατροφή του συγκεκριμένου είδους γυπαετού αποτελείται κατά 95% από κόκαλα, περιμένοντας τα άλλα πτωματοφάγα όρνεα να καταβροχθίσουν τις σάρκες για να πιάσει μετά δουλειά. Εύκολη δουλειά, καθώς τα περιττά έχουν γίνει ήδη από άλλους.
Κι ενώ τα οστά ζώων μεγέθους προβάτου τα καταβροχθίζει σχεδόν ολόκληρα, δεν είναι διατεθειμένο να παραβλέψει τα κόκαλα μεγαλύτερων ζώων. Και με το ράμφος και τα νύχια του σχετικά αδύναμα, παίρνει τα κόκαλα και τα γκρεμοτσακίζει από ψηλά σπάζοντάς τα στη στιγμή. Με την οξεία όρασή του, σπανίως λαθεύει μάλιστα στο σημάδι του.
Αυτό που παίρνει από όλα αυτά είναι ένα ιδιαιτέρως, αν και απροσδόκητα, πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά γεύμα. Και δεν είναι μόνο το ασβέστιο των οστών, αλλά κυρίως ο μυελός αυτός που κάνει τη διαφορά.
Ο εν λόγω γυπαετός παραμένει το μόνο γνωστό είδος άγριας ζωής που τρέφεται με κόκαλα, καθώς κανείς άλλος δεν μπορεί να τα χωνέψει. Η ύαινα θα μασουλήσει κάνα κοκαλάκι πού και πού, αυτό όμως δεν είναι κατά κανέναν τρόπο η βασική διατροφική πηγή της. Αλλά και η κουκουβάγια θα φάει ολόκληρο το ποντίκι, θα φροντίσει ωστόσο να αποβάλει από το στόμα τα οστά του.
Πώς τα καταφέρνει ο γυπαετός; Ούτε με τροποποιημένο πεπτικό σύστημα ούτε με κάναν ειδικό τρόπο. Είναι ένα πανίσχυρο οξύ του στομαχιού του αυτά που διαλύει τα οστά, μετατρέποντάς τα σε περιττώματα σε μόλις 24 ώρες. Οι ζωολόγοι μάς λένε μάλιστα πως είναι ικανός να τρέφεται και με κρέας (έτσι μεγαλώνουν συνήθως τα μικρά τους), μόνο που δεν το προτιμούν! Προτιμούν τα κόκαλα που κανείς δεν τα θέλει, κι έτσι τα βρίσκει και τα ξαναβρίσκει πανεύκολα.
Το συγκεκριμένο είδος το ξεχωρίζουμε από τα φτερά στο κεφάλι του, κάτι που δεν έχουν συνήθως τα όρνεα, μιας και όλα τα άλλα βυθίζουν τα κεφάλια τους μέσα στα κουφάρια των ζώων, στάζοντας μετά αίμα. Ο γυπαετός έχει λοιπόν φτερά στο κεφάλι επειδή ακριβώς μπορεί, τρεφόμενος με τα καθαρά κοκαλάκια που αφήνουν πίσω τους τα πτωματοφάγα.
Και κάτι ακόμα, εξίσου εντυπωσιακό: το χρώμα τους είναι κατάλευκο! Είναι από τα λασπόλουτρα και τα παιχνίδια στο χώμα που αποκτούν το σταχτί αυτό χρώμα, ξύνοντας το περίσσιο πάνω στα βράχια.
Είναι σύμβολο δύναμης και υπεροχής, καθώς όσο πιο γκρι είναι τόσο περισσότερο κυλιέται στη λάσπη, κάτι που δείχνει στα θηλυκά πως είναι καλοταϊσμένος για να έχει χρόνο για παιχνίδια και ραχάτι.
Την ίδια ώρα, με τη λάσπη καταπολεμά και τα παράσιτα του σώματός του, κι έτσι με έναν σμπάρο δυο τρυγόνια. Από τον μόνο κίνδυνο που δεν μπορεί όμως να γλιτώσει είναι ο άνθρωπος, που έχει περιορίσει δραστικά τον πληθυσμό του και πλέον απειλείται με εξαφάνιση…
Το περασμένο καλοκαίρι η Selena Gomez επέλεξε να μην κάνει εμφανίσεις, ούτε ιδιαίτερο θόρυβος.
Η 25χρονη ποπ σταρ πριν λίγες ώρες έκανε μια ανάρτηση στο instagram κάνοντας τις καρδίες μας χίλια κομμάτια, αφού με την ανάρτηση της, δημοσιοποίησε το γεγονός πως έκανε μεταμόσχευση νεφρού το φετινό καλοκαίρι εξαιτίας της κατάστασης της υγείας της.
Η Σελένα είχε παραδεχτεί το 2015 ότι πάσχει από Λύκο, μια ασθένεια του ανοσοποιητικού συστήματος. Στη φωτογραφία που ανήρτησε στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, η νεαρή τραγουδίστρια απεικονίζεται στο κρεβάτι ενός νοσοκομείου κρατώντας το χέρι της φίλης της και δότρια Francia Raisa.
Στο συγκινητικό μήνυμά της, η Gomez ευχαρίστηκε την οικογένεια και τους γιατρούς για τη φροντίδα που της παρείχαν, μα πάνω απ’ όλα την φίλη της Francia Raisa, η οποία της έδωσε το νεφρό της.
«Μου έκανε το υπέρτατο δώρο και θυσία μαζί δίνοντάς μου το νεφρό της. Νιώθω απίστευτα ευλογημένη. Σ’ αγαπάω τόσο πολύ αδερφούλα» έγραψε χαρακτηριστικά.
Το φυτό αυτό προέρχεται από τη Βόρεια Αφρική και οι πρώτες καταγραφές χρήσης του ως φάρμακο, βρέθηκαν στον αρχαίο Αιγυπτιακό πάπυρο ή Ebers. Χρησιμοποιούνταν σε 12 διαφορετικές συνταγές.
Σήμερα, χρησιμοποιείται για πολλά προβλήματα υγείας, τόσο τοπικά όσο και εσωτερικά.
Η αλόη Βέρα είναι αναμφισβήτητα ένα από τα πιο ευεργετικά φυτά του πλανήτη και μπορεί να αναπτυχθεί εύκολα στο σπίτι και την αυλή σας. Δεν χρειάζεται καθημερινό πότισμα και τα φύλλα της παρέχουν ισχυρές φαρμακευτικές ιδιότητες!
Αφαιρείτε το ζελέ από τα φύλλα και το χρησιμοποιείτε για τη θεραπεία διαφόρων θεμάτων υγείας. Το ζελέ της αλόης μπορεί να βρεθεί σε πολλά καταστήματα που σχετίζονται με την υγεία και στα φαρμακεία, αλλά μπορεί να περιέχει χημικές ουσίες που βλάπτουν την υγεία και να είναι και αρκετά δαπανηρό.
Για αυτό, πρέπει πάντα να χρησιμοποιήσετε το φυσικό ζελέ από τα φύλλα της αλόης και να προσπαθείτε να βρίσκετε τα μεγαλύτερα φύλλα.
Εάν χρησιμοποιείται τοπικά, το ζελέ της αλόης παρέχει πολυάριθμα οφέλη για την υγεία, όπως:
Θεραπεύει την ακμή και το έκζεμα
Ενυδατώνει το δέρμα
Καταπραΰνει τον κνησμό λόγω τσιμπήματος
Καλμάρει τα εξανθήματα
Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως τζελ ξυρίσματος
Καταπραΰνει τις πληγές
Μειώνει τις ρυτίδες
Καταπραΰνει τα εγκαύματα
Φροντίζει τα μαλλιά
Εάν ληφθεί από το στόμα, το ζελέ της αλόης:
Ενισχύει την ανοσία
Ρυθμίζει το σάκχαρο του αίματος
Διεγείρει τη ροή του αίματος
Θεραπεύει δυσκοιλιότητα, κοιλιακή ταλαιπωρία, κολίτιδα και φούσκωμα
Ενισχύει τα λευκά κύτταρα
Θεραπεύει τις λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος
Αίσθηση έχει προκαλέσει η φωτογραφία που απεικονίζει έναν μοναχό μέσα στην θάλασσα που δημοσίευσε ο Νίκο Τσαντίρης, Σύμβουλος Θρησκευτικού Τουρισμού & Προσκυνηματικών περιηγήσεων, και αναπαράγουν πολλά εκκλησιαστικά και θρησκευτικά ιστολόγια.
Η φωτογραφία μοιάζει να περιέχει μια μορφή ενός μοναχού που έχει σχηματιστεί από τις σκιές τις θάλασσας. Πολλοί υποστηρίζουν ότι πρόκειται για προϊόν φωτομοντάζ ενώ άλλοι όχι.
Συγκεκριμένα γράφει ο Νίκος Τσαντίρης:
«Δεν είναι μοντάζ ούτε έχει υποστεί οποιαδήποτε επεξεργασία. Τραβήχτηκε σε μια ακτή του Αγίου Όρους και αυτό που τράβηξε την προσοχή του φωτογράφου ήτανε τα πολλά ψάρια που φαίνονται…
Όμως προσέξτε δεξιά την μεγάλη μαύρη φιγούρα ενός ιερέα που φαίνεται καθισμένος στο βυθό, ξεχωρίζει το καλυμμαύχι του, η γενειάδα του».
Ο συντάκτης του ΕΚΚΛΗΣΙΑonline Νίκος Τσαντίρης προσθέτει:
Την φωτογραφία την τράβηξε ο προσκυνητής γιατί του έκαναν εντύπωση τα ψάρια που φαίνονται γύρω απο την συστάδα των βράχων στον βυθό.
Πρίν μέρες ενας προσκυνητής γυρνώντας απο το Αγιο όρος στην Θεσσαλονίκη μου τηλεφώνησε και βρεθήκαμε. Μιλήσαμε για πολλά και λίγο πρίν χωριστούμε μου έδειξε φωτογραφίες που πήρε απο το προσκύνημά του στο Αγιο όρος, φωτογραφίες εντυπωσιακές μα μία απο αυτές την ξεχώρισα αμέσως κάτι που ο ίδιος δεν είχε προσέξει.
Η άγνωστη φιγούρα ενός ιερέα στον βυθό της θάλασσας αρκετά ευδιάκριτη και εντυπωσιακή απεικονίζεται στην φωτογραφία, φαίνεται καθαρά το καλυμμαύχι του, η λευκή γενειάδα του, η μύτη του ενώ είναι καθισμένος επάνω στα βράχια του βυθού, σχεδόν ατάραχος και μεγαλοπρεπής σαν μιά στάση ξεκούρασης και ολοζώντανος.
Η φωτογραφία φυσικά έχει προκαλέσει πολλά σχόλια στα κοινωνικά δίκτυα ενώ πολλοί τηλεοπτικοί σταθμοί της χώρας το ανέφεραν.
Για πρώτη φορά στην ιστορία της Αυστρίας οι Μουσουλμάνοι μαθητές που φοιτούν σε δημόσια σχολεία της Βιέννης ξεπέρασαν σε αριθμό τους Καθολικούς.
Σύμφωνα με την εφημερίδα Kurier οι καθολικοί μαθητές των δημοτικών και των γυμνασίων της αυστριακής πρωτεύουσας είναι 30.000 ενώ οι μουσουλμάνοι 32.000. Στην τρίτη θέση βρίσκονται όσοι δηλώνουν άθεοι και στην τέταρτοι οι Σέρβοι Ορθόδοξοι με 10.000.
Λόγω αυτή της ραγδαίας αύξησης των μουσουλμάνων μαθητών οι αρχές της Βιέννης σκέφτονται να καταργήσουν ως υποχρεωτικό το μάθημα των Θρησκευτικών και να το αντικαταστήσουν με μάθημα Ηθικής, όπως γίνεται ήδη σε άλλα σχολεία στη Γερμανία ή την Ελβετία, πράγμα όμως που αναμένεται να συναντήσει αρκετές δυσκολίες, αφού αντιβαίνει στο Κονκορδάτο (συμφωνία) που έχει υπογράψει η Αυστρία με το Βατικανό.
Ειδικοί θεωρούν ότι με την εισαγωγή υποχρεωτικού μαθήματος Ηθικής θα διευκολυνθεί η ενσωμάτωση στην κοινωνία.
Ένας πρόσθετος λόγος που οι αρχές κάνουν σκέψεις για το μάθημα της Ηθικής είναι η αυξανόμενη ριζοσπαστικοποίηση διδασκάλων του Ισλάμ στη Βιέννη, το 21% των οποίων αντιτίθενται ανοικτά στο δημοκρατικό πολίτευμα και το 27% κατά της προάσπισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σύμφωνα με μελέτη του κοινωνιολόγου Mouhanad Khorchide.
Η Σοράγια ήταν η δεύτερη σύζυγος του βασιλιά του Ιράν -του Σάχη της Περσίας, όπως είναι γνωστός. Ο Σάχης την έδιωξε μετά από 7 χρόνια γάμου και «η θλιμμένη πριγκίπισσα» εγκατέλειψε την Τεχεράνη το 1958.
Η ιστορία της Σοράγια αποτελείται από μια σειρά τραγωδιών που είχαν γίνει πρωτοσέλιδο στις δεκαετίες του 1950, του 1960 και του 1970 και κρατούσαν την παγκόσμια κοινή γνώμη με κομμένη την ανάσα.
Σε ηλικία 18 ετών, η νεαρή κοπέλα (με μητέρα Γερμανίδα και πατέρα τον αρχηγό μιας ισχυρής φυλής του κέντρου της Περσίας, τους Bakhtiary) επελέγη για σύζυγος, βάσει φωτογραφίας, από τον κληρονόμο της ιρανικής αυτοκρατορίας Mohammad Reza Palavi.
Η Σοράγια έπρεπε να παντρευτεί τον Δεκέμβριο του 1950, αλλά η ένωση πάγωσε γιατί η νεαρή κοπέλα έπεσε βαριά άρρωστη. Προσβλήθηκε από τυφοειδή πυρετό και σύμφωνα με τον θρύλο, καθημερινά όταν ξυπνούσε, ο Σάχης τής είχε βάλει στο μαξιλάρι της ένα μικρό πολύτιμο κόσμημα.
Οταν θεραπεύτηκε, παντρεύτηκαν, στις 12 Φεβρουαρίου 1951. Ο γάμος του ζευγαριού κράτησε τρεις ημέρες και υπήρξε ένας από τους πολυτελέστερους που έγιναν ποτέ. Το νυφικό της Σοράγια ζύγιζε 30 κιλά, γεμάτο πολύτιμους λίθους.
Μεταξύ του 1951 και του 1958 η Σοράγια κράτησε επάξια τον ρόλο της Πρώτης Κυρίας του Ιράν. Το ζευγάρι γίνεται πρώτο θέμα στα κοσμικά περιοδικά της Ευρώπης και των ΗΠΑ, κάνει ταξίδια στο εξωτερικό, εμφανίζεται σε κοσμικά γεγονότα. Η Σοράγια είναι επίσης η πρώτη κυρία του παλατιού που τολμά να καπνίζει δημοσίως.
Η βασίλισσα αγαπούσε τα κοσμήματα και είχε στην κατοχή της 15 πολύτιμα ρολόγια. Σε ένα ταξίδι στη Ρώμη, με τον Σάχη, ανακάλυψε τον κοσμηματοπώλη Bulgari και ο σύζυγός της τής χάρισε ένα κολιέ από διαμάντια. Το Ιράν ζει την καλύτερή του εποχή: οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι, η Πρώτη Κυρία μοιάζει με την Άβα Γκάρντνερ, το βασιλικό ζεύγος κάνει πικ νικ στην εξοχή και φωτογραφίζεται, εμφανίζεται με τη βασίλισσα Ελισάβετ και τον Αϊζενχάουερ.
Αλλά το ονειρεμένο παραμύθι σταματάει στις 13 Φεβρουαρίου 1958. Η Σοράγια είναι στείρα, δεν μπορεί να χαρίσει διαδόχους στην αυτοκρατορία και σε ηλικία 26 ετών εκδιώκεται από το παλάτι.
Αρχίζει τότε για την Σοράγια μια ζωή κοσμική σε πόλεις όπως το Παρίσι, η Μαρμπέλα, η Ρώμη, το Λος Αντζελες. Δεν έχει χόμπι, μόνο αγάπη για τα σκυλιά της. Η τελευταία κατοικία στην οποία έζησε ήταν ένα πολυτελές διαμέρισμα στο Παρίσι, όπου ελάχιστα ήταν τα αντικείμενα τέχνης και οι πίνακες ζωγράφων. Ακόμη και τα κοσμήματά της δεν ήταν συλλεκτικά κομμάτια, αλλά περισσότερο κοσμήματα μιας γυναίκας που είχε πολλά χρήματα.
Το ντύσιμό της την έκανε fashion icon στην εποχή της. Φορούσε πολυτελή ρούχα και τουαλέτες με την υπογραφή των σχεδιαστών Ungaro, Azzaro ή Christian Lacroix. Οι δεκάδες τσάντες της ήταν Hermès και είχε πάνω από 30 πολύτιμες γούνες Beaussant-Lefèvre και Dior.
Η Σοράγια πέθανε στο διαμέρισμά της στο Παρίσι σε ηλικία 69 ετών, το 2001, από άγνωστα αίτια.
Οταν εκδιώχθηκε από βασίλισσα, η Σοράγια διατήρησε τον τίτλο της πριγκίπισσας και επικράτησε να την αποκαλούν «η θλιμμένη πριγκίπισσα». Οταν έφυγε από την Τεχεράνη, έζησε πρώτα στη Ρώμη και προσπάθησε να κάνει καριέρα στον κινηματογράφο παίζοντας σε μια ταινία του De Laurentiis, χωρίς επιτυχία. Ωστόσο, τότε γνώρισε τον δεύτερο άντρα της ζωής της, τον Ιταλό σκηνοθέτη Franco Indοvina. Δυστυχώς ο σκηνοθέτης σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα το 1972.
Αμέσως μετά η Σοράγια έφυγε στο Μεξικό, γιατί απειλές θανάτου σκίαζαν την οικογένεια του Σάχη μετά την επανάσταση στο Ιράν από τους μουλάδες.
Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και παρά το γεγονός ότι ως τον θάνατό της έδωσε λαβή για διάφορες ερωτικές σχέσεις, δεν ξαναπαντρεύτηκε ποτέ.
Το 1991 η Σοράγια δημοσίευσε την αυτοβιογραφία της με τίτλο «Το παλάτι της μοναξιάς». Η μοίρα της ενέπνευσε τη Γαλλίδα ποιήτρια Françoise Mallet-Jorris να γράψει το «Θέλω να κλάψω σαν την Σοράγια», που έγινε και τραγούδι από τη Marie-Paule Belle.
Επειδή δεν είχε παιδιά, η αμύθητη περιουσία της μοιράστηκε σε ιδρύματα. Σύμφωνα με τη διαθήκη της, η Σοράγια άφησε 4,5 εκατομμύρια ευρώ στον Γαλλικό Ερυθρό Σταυρό, στην Ενωση Παράλυτων Γαλλίας και στην Εταιρεία Προστασίας Ζώων. Είχε αφήσει, μάλιστα, όρο στη διαθήκη της που έλεγε το εξής: τα κοσμήματα αμύθητης αξίας που κατείχε και τα ακίνητα στο όνομά της να πωληθούν σε δημοπρασία και να μοιραστούν στα τρία ιδρύματα.
Παραμένουν αυξημένες οι ροές μεταναστών και προσφύγων στα νησιά του βορείου Αιγαίου. Από την Τρίτη 12 Σεπτεμβρίου έως σήμερα Πέμπτη 14 Σεπτεμβρίου πέρασαν σχεδόν 600 άτομα, τα περισσότερα στη Λέσβο.
Στα Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης των νησιών, το τελευταίο 48ωρο, καταγράφηκε η άφιξη 217 ατόμων στη Λέσβο, 53 στη Χίο και 176 στη Σάμο, δηλαδή συνολικά 446 προσφύγων και μεταναστών. Από το πρωί έχουν φτάσει 60 άτομα στη Λέσβο και 70 στη Χίο, τα οποία ακόμη δεν έχουν καταγραφεί επίσημα.
Οι τελευταίες αφίξεις ανεβάζουν σε αριθμό ρεκόρ για όλο το 2017 τον αριθμό όσων πέρασαν στα νησιά του βορείου Αιγαίου τις πρώτες δύο εβδομάδες του Σεπτεμβρίου. Συγκεκριμένα, χωρίς τις σημερινές νέες αφίξεις στη Λέσβο πέρασαν 1.117 άτομα, στη Χίο 208 και στη Σάμο 514. Δηλαδή, συνολικά 1.839.
Σύμφωνα με το Εθνικό Συντονιστικό Κέντρο Ελέγχου Συνόρων, Μετανάστευσης και Ασύλου του υπουργείου Εσωτερικών, σήμερα, 14 Σεπτεμβρίου, στη Λέσβο βρίσκονται 6.102 πρόσφυγες και μετανάστες, στη Χίο 1.747 και στη Σάμο 2.821. Δηλαδή, συνολικά, στα νησιά του βορείου Αιγαίου βρίσκονται 10.670 άτομα που έχουν αιτηθεί πολιτικό άσυλο.
Την ίδια ώρα, η Τουρκική Ακτοφυλακή ανακοινώνει, μέσω της επίσημης ιστοσελίδας της, ότι από την 1η Σεπτεμβρίου έως σήμερα, 14 Σεπτεμβρίου, επενέβη σε 33 περιστατικά και επαναπροώθησε στις τουρκικές ακτές 1.398 πρόσφυγες και μετανάστες, που δεν είχαν βγει από τα τουρκικά χωρικά ύδατα με τις πλαστικές βάρκες στις οποίες επέβαιναν.